Jonny Lang

Jonny Lang (właśc. Jon Gordon Langseth, ur. 29 stycznia 1981r w Fargo - amerykański gitarzysta i wokalista bluesowy, nazywany cudownym dzieckiem i wirtuozem gitary.
W 1995, kiedy miał 14 lat, wydał pierwszy album Smokin jako Kid Jonny Lang and the Big Bang. W kolejnym roku Lang wydał debiutancki solowy album Lie to Me. Jego sukces częściowo wynika z głosu, brzmiącego jak u 40-letniego bluesmana. Zawiera on w sobie szorstkość zahartowaną przez doskonały falset, co wywarło znaczący wpływ na jego najnowsze albumy. Drugą część sukcesu stanowią ostre gitarowe partie solowe, które pokazują jego naturalny talent wzmocniony latami praktyki.

 Niezależnie od sekretu tego sukcesu chłopak szybko zadomowił się w świecie bluesa, gromadząc wokół siebie tłumy gdziekolwiek się pojawił. Zdobył uznanie sławnych gitarzystów na całym świecie, m.in. przez Erica Claptona. W 2004 roku Clapton poprosił Langa, aby zagrał na Crossroads Guitar Festival, aby zebrać pieniądze dla centrum uzależnień Crossroads Centre w Antigua.

Lang zaczął grać na gitarze w wieku 12 lat, po tym jak jego ojciec zabrał go na koncert Bad Medicine Blues Band - jednego z kilku bluesowych bandów w Fargo. Chłopiec został zainspirowany i wkrótce zaczął brać lekcje gry na gitarze od Teda Larsena, gitarzysty Bad Medicine Blues Band. Kilka miesięcy później Lang dołączył do Bad Medicine Blues Band, od tej pory zespół nazywał się Kid Jonny Lang and the Big Bang.

Grupa przeniosła się do Minneapolis i wydała album Smokin'. Lang podpisał kontrakt z wytwórnią A&M Records w 1996. W styczniu 1997 wydał album Lie to Me, który zyskał uznanie krytyków. Album ten przykuł wystarczającą uwagę, aby Lang mógł dostać cameo w filmie Blues Brothers 2000. Kolejny album Langa, Wander This World, został wydany w październiku 1998. Wander This World odniósł taki sam sukces jak Lie to Me i przyniósł Langowi nominację do nagrody Grammy.
 8 czerwca 2001 Lang ożenił się ze swoją wieloletnią dziewczyną, aktorką Haylie Johnson. Obecnie mieszkają w Los Angeles. Następny album, Long Time Coming, został wydany w październiku 2003r. Płytę tę cechuje pełna wyrazu rockowa jakość, bardziej niż na poprzednich albumach. Lang wykonał także cover „Dying to Live” Edgara Wintera.

Lang zyskał reputację głębokiego, emocjonalnego wykonawcy na żywo. Uczestniczył w trasach koncertowych i zyskał uznanie takich grup jak The Rolling Stones, Aerosmith, B.B. King, Jeff Beck i Sting. W 1999 został zaproszony do Białego Domu na audiencję u Billa i Hillary Clintonów. W latach 1995-2004 w skład zespołu akompaniującego Langowi wchodzili: Paul Diethelm (gitara), Bruce McCabe (klawisze) i Billy Thommes (perkusja). Basista Doug Nelson zginął w wypadku 2000 i został zastąpiony przez Billy’ego Franze’a. Saksofonista David Eiland dołączył w 2000, zapewniając Langowi dodatek w postaci przedłużających się improwizacji instrumentalnych.

 W 2005 Lang zastąpił wszystkich muzyków nowymi (wyjątkiem był Jim Anton, który zastąpił Franze’a w 2003) i wyruszył w akustyczną trasę, która pokazała bardziej intymną stronę jego muzyki. Wziął udział w „Experience Hendrix Tribute Tour” – tournée poświęconemu Jimiemu Hendriksowi.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lie To Me	Jonny Lang	10.1997	190[2]	-	A&M 582409-2	[written by Bruce McCabe, David Z][produced by David Z]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Lie to Me	Jonny Lang	02.1997	-	44[62]	A&M 540 640	[platinum-US][produced by David Z]
Wander This World	Jonny Lang	11.1998	-	28[29]	A&M 540 984	[platinum-US][produced by David Z]
Long Time Coming	Jonny Lang	11.2003	-	17[17]	A&M 001 145	-
Turn Around	Jonny Lang	10.2006	-	35[7]	A&M B0007595-02	[produced by Drew and Shannon & Jonny Lang]
Fight for My Soul	Jonny Lang	10.2013	-	50[2]	Concorde CRE-34667-02	-

Pavement

PAVEMENT- grupa amerykańska. Utworzona w 1988 w Stockton w Kalifornii. Zaczynała jako duet: Steve Malkmus - voc, g, Spiral Stairs (właśc. Scott Kannberg) - g, voc. W 1991 powiększyła się o Gary'ego Younga - dr. W 1990 dołączył Bobby B. (właśc. Bob Nastanovich) - dr, a rok później także Mark Ibald - b. W lipcu 1993 odszedł Young (formacja odniosła się do jego decyzji żartobliwie w piosence Cut Your Hair). Zastąpił go Steven West - dr.
Na pytanie o źródło nazwy odpowiadała, że szukała określenia jak najmniej efektownego ("pavement" znaczy ?bruk", "chodnik"), aby tym większym zaskoczeniem była dla słuchacza jej muzyka - pełna życia, dynamiki i barw.
W pierwszym okresie działalności współpracowała z kilkoma małymi firmami i dla nich nagrała czwórki "Slay Tracks 1933- 1969" (Treble Kicker, 1989) i "Demolition PlotJ-7" (RRR Records, 1990). Zaproponowała wówczas frapujące piosenki inspirowane dokonaniami Can, Briana Eno, Wire, Gang Of Four czy The Fall, np. You're Killing Me, Forklift, Krell Vid-User. Przedstawiła też przeróbkę kompozycji Price Yeah! formacji The Contortions, nagraną z gościnnym udziałem Marka Mothersbaugha z zespołu Devo.
W 1990 odbyła pierwszą trasę po Stanach. W 1991 utworzyła w Nowym Jorku własną firmę fonograficzną Matador. Album Slanted and enchanted przyjęto z ogromnym zainteresowaniem i stawiano niekiedy obok dokonań The Pixies, NIRVANY i PEARL JAM, chociaż nie zawsze dawał ku temu podstawy repertuar, bardzo atrakcyjny, ciążący jak dawniej w stronę rocka nowofalowego, ale też niekiedy ku soft rockowi, np. kompozycje Conduit, Summer Babe czy autoironiczny utwór Here.
W tym czasie w Europie na grupę zwrócił uwagę zespół The WEDDING PRESENT, sięgając po jej piosenkę Box Elder. W następnym okresie ukazało się jedynie kilka czwórek i singli, np. "Suck City" (1992) i "Watery, Domestic" (1992).
Dopiero w lutym 1994 trafiły na rynek najpierw singel Cut Your Hair, a później album Crooked rain,crooked rain, przedwcześnie uznany przez niektóre pisma, jak tygodnik "Melody Maker", za płytę roku. Dokumentował zdecydowany zwrot formacji ku muzyce spokojniejszej, ujawniającej wpływy The Kinks, folkowego wcielenia Led Zeppelin, Blind Faith, Steely Dan czy R.E.M., np. Eli Ess Two, Silent Kids, Stop Breathing Range Life.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Watery, Domestic EP.	Pavement	11.1992	58[1]	-	Big Cat ABB 38	[produced by Pavement]
Cut Your Hair/Camera	Pavement	02.1994	52[2]	-	Big Cat ABB 55	[written by Stephen Malkmus][produced by Pavement]
Gold Soundz	Pavement	08.1994	83[1]	-	Big Cat ABB 70	[written by Stephen Malkmus][produced by Pavement]
Range life	Pavement	01.1995	79[3]	-	Big Cat ABB 77	[written by Stephen Malkmus][produced by Pavement]
Rattled by La Rush	Pavement	04.1995	91[2]	-	Big Cat ABB 86	[written by Stephen Malkmus][produced by Pavement]
Father to a sister of thought	Pavement	07.1995	148[1]	-	Big Cat ABB 91	[written by Stephen Malkmus][produced by Pavement, Doug Easley, Davis McCain]
Give it a day	Pavement	01.1996	91[3]	-	Big Cat ABB 110
Stereo	Pavement	02.1997	48[2]	-	Domino RUG51CD
Shady lane	Pavement	05.1997	40[3]	-	Domino RUG53CD
Carrot rope	Pavement	05.1999	27[5]	-	Domino RUG90CD1	[written by Stephen Malkmus][produced by Nigel Godrich]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Slanted And Enchanted	Pavement	04.1992	72[1]	-	Big Cat ABB 34	[produced by Pavement]
Westing [By musket and sextant]	Pavement	04.1993	30[2]	-	Big Cat ABB 40
Crooked rain,crooked rain	Pavement	03.1994	15[4]	121[4]	Big Cat ABB 56	[produced by Pavement]
Wowee zowee	Pavement	04.1995	18[4]	117[1]	Big Cat ABB 84	[produced by Pavement]
Brighten the corners	Pavement	02.1997	27[6]	70[4]	Domino WIGCD 31	[produced by Pavement, Bryce Goggin, Mitch Easter]
Terror twilight	Pavement	06.1999	19[6]	95[2]	Domino WIGCD 66	[produced by Nigel Godrich]
Slanted And Enchanted:Luxe & Reduxe	Pavement	11.2002	-	152[1]	Matador 10 557 [US]	[produced by James Birtwhistle, James Birtwhistle, Gary Young]
Crooked rain,crooked rain:L.A. Desert origins	Pavement	11.2004	-	164[1]	Matador 610 [US]
Wowee Zowee: Sordid Sentinels Edition	Pavement	11.2006	-	185	Matador [US]
Quarantine the Past: The Best of Pavement	Pavement	03.2010	-	170	Matador [US]

Paul Potts

Paul Potts (ur. 13 października 1970 w Bristolu) – brytyjski śpiewak operowy.
Laureat brytyjskiej edycji programu telewizyjnego "Britain's Got Talent" produkowanego przez telewizję ITV1. Zaśpiewał m.in. arię "Nessun dorma" z opery Turandot Giacomo Pucciniego,którą wykonał na wysokim, artystycznym poziomie, zaskakując tym samym całą widownię i jury programu. W 2000 roku uczestniczył w komercyjnym kursie dla śpiewaków operowych we Włoszech. Wyróżniony jako jeden z najlepszych studentów zaśpiewał przed Katią Ricciarelli i Luciano Pavarottim. Występował z Królewską Orkiestrą Filharmoniczną. Brał udział w czterech przedstawieniach amatorskiej grupy Bath Opera.
17 czerwca 2007 roku został zwycięzcą programu "Britain’s Got Talent", za co dostał 100 tys. funtów i będzie występował przed królową Elżbietą. 16 lipca 2007 w Wielkiej Brytanii został wydany debiutancki album Paula Pottsa zatytułowany One Chance. 22 lipca 2007 album znalazł się na 1. miejscu brytyjskiej listy najlepiej sprzedających się albumów (BBC Top 40 Album chart) i miejsce to zajmował przez kolejne 3 tygodnie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Nessun Dorma	Paul Potts	08.2007	100[1]	-	Sony BMG CATCO 127999915	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
One Chance	Paul Potts	07.2007	1[3][11]	23[13]	Syco Music 88697 13868 2	[2x-platinum-UK][produced by Simon Cowell]
One Chance-Christmas Edition	Paul Potts	12.2007	19[5]	-	Syco Music 88697189862	-
Passione	Paul Potts	06.2009	5[4]	33[2]	Syco Music 88697474392	[produced by Quiz & Larossi]

Pastels

Grupa szkocka założona w Glasgow w 1982, prekursorska w ramach nurtu "shambling/anorak", którego późniejszymi luminarzami byli Flamates i Talulah Gosh. Założycielem zespołu był Stephen Pastel (właśc. Stephen McRobbie; gitara, śpiew), który z czasem odszedł daleko od swoich wczesnych dni i idoli. Obecnie Pastels patronują nowym szkockim grupom (Teenage Fanclub, Captain America/Eugenius). Dzieje zespołu ilustruje najlepiej dewiza lidera: "Sądzę, że kariera i czysta ambicja są wredne". Debiutowali w stylu łączącym Monkees i Ramones. W skład oprócz lidera wchodzili Brian Superstar (właśc. Brian Taylor; gitara) i Chris Gordon (perkusja), którego szybkie odejście zapowiadało ciągłe kłopoty z pozyskaniem stabilnej sekcji rytmicznej.
Pierwsze nagranie, czwórka "Songs For Children", dla wytwórni Whaam! (późniejsze dla Glass, Rough Trade i Creation) otworzyło im drogę na rynek niezależny. Na albumach Up For A Bit With The Pastels i Sittin' Pretty (drugie dla sponsorowanej przez tygodnik "New Musical Express" wytwórni Chapter 22) występowali w składzie: Pastel, Superstar, Aggi Wright (śpiew), Martin Hayward (bas) i Bernice Swanson (perkusja).
Naiwność pierwszych nagrań ustąpiła z czasem miejsca stylistycznej mieszaninie, nad którą czuwało jednak ucho i ręka McRobbiego (tematy "Nothing To Be Done", "Baby Honey","Ditch the fool").Z zespołem współpracowali m.in. Eugene Kelly (wcześniej Vaselines),Norman Blake i David Keegan (poprzednio w Shop Assistants). Ostatni z nich został z początkiem lat 90. pełnoprawnym członkiem zespołu.
Z kolejnego personalnego chaosu wyłonił się trzyosobowy skład: McRobbie, Wright (bas), Katrina Mitchell (perkusja), grająca równocześnie w Melody Dog. Wbrew pesymistycznym prognozom, album Mobile Safari z 1995 był ciekawą kolekcją prezentującą wzloty i upadki niedocenianej grupy ("Yoga", "Classic Lineup").

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Heavens Above / Tea Time Tales	Pastels	10.1982	-	-	Whaam! WHAMM 005	[written by Stephen Pastel, Brian Pastel][produced by Burt Schwarzenberger]
I Wonder Why / Supposed to Understand	Pastels	10.1982	-	-	Rough Trade RT 137	[written by Stephen Pastel, Brian Pastel][produced by Geoff Travis]
Something Going On/Stay With Me Till Morning	Pastels	04.1984	-	-	Creation CRE 005	[written by Stephen Pastel, Brian Pastel]
Million Tears/Surprise Me	Pastels	10.1984	-	-	Creation CRE 011T	-
I'm Alright With You/Couldn't Care Less	Pastels	11.1985	-	-	Creation CRE 023T	-
Truck Train Tractor / Breaking Lines	Pastels	06.1986	-	-	Glass GLASS 048	[written by Stephen Pastel][produced by John A. Rivers]
Crawl Babies/Empty House	Pastels	02.1987	-	-	Glass GLASS 050	[written by Hayward, Simson][produced by John A. Rivers]
Comin' Through/Sit on It Mother	Pastels	10.1987	-	-	Glass GLASS 053	[written by Brian Taylor, Stephen Pastel ][produced by Richard Mazda]
Baby You’re Just You/Holy Moly	Pastels	03.1989	-	-	Chapter 22 CHAP 37	-
Different Drum/Empty House	Pastels	.1990	-	-	K IPU 14	-
Speeding Motorcycle/Speedway Star	Pastels	09.1991	-	-	Paperhouse PAPER 008	[written by Daniel Johnston]
Thru' Your Heart / Firebell Ringing	Pastels	11.1991	-	-	Paperhouse PAPER 011	[written by Katrina Mitchell]
Thank You for Being You / Kitted Out	Pastels	05.1993	-	-	Paperhouse PAPER 023	[written by Stephen Pastel][produced by The Pastels, Paul Chisholm]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Up for a Bit With the Pastels	Pastels	02.1987	-	-	Glass GLALP 021	[produced by John A. Rivers]
Sittin' Pretty	Pastels	05.1989	-	-	Chapter 22 CHAP LP 43	[produced by Richard Mazda]
Mobile Safari	Pastels	11.1994	-	-	Domino WIGCD 17	[produced by Paul Chisholm, The Pastels]
Illumination	Pastels	10.1997	-	-	Domino WIGLP 34	[produced by Gregor Reid, Ian Carmichael, The Pastels]

Mark Lanegan

Mark Lanegan urodził się 25 listopada 1964 roku w Ellensburgu w amerykańskim stanie Washington. Pochodził z dysfunkcjonalnej rodziny, a w wieku został aresztowany za przestępstwa związane z narkotykami.

W 1984 roku założył zespół Screaming Trees, który był ważnym głosem sceny grunge początku lat 90-tych. Screaming Trees nagrali szereg albumów, z których przełomowy był "Sweet Oblivion" z 1992 roku. Choć uznawani byli za jeden z najważniejszych zespołów z Seattle, to nie powtórzyli komercyjnego sukcesu takich gwiazd grunge'u jak: Nirvana, Alice in Chains czy Soundgarden. 

W 1996 roku zespół Screaming Females zawiesił działalność. Równolegle Lanegan rozwijał solową karierę. Na pierwszym własnym wydawnictwie wspierał go wokalnie Kurt Cobain. Wielu znanych muzyków współpracowało z Laneganem przy albumie "Bubblegum" w 2004 roku. Na płycie usłyszymy m.in.: PJ Harvey, Josha Homme i Nicka Olivieri z Queens of The Stone Age czy Grega Dulli z The Afghan Whigs.

 W latach 2000-2005 Mark Lanegan związany był z zespołem Queens of the Stone Age, z którym nagrał trzy albumy. To ważny czas dla muzyka: pierwsza płyta Queens, na której zagrał, to "Rated R" - album odniósł szeroki sukces komercyjny, odbił się też szerokim echem wśród krytyków. Sam muzyk twierdzi, że granie z Queens of the Stone Age to praca z przyjaciółmi. Wystąpił gościnnie na ostatnim longplay'u grupy, albumie "...Like Clockwork". Płyta była numerem jeden na liście Billboard i zyskała nominacje do nagrody Grammy.

 Lanegan występował także w zespole The Gutter Twins, który założył z Gregiem Dulli. Nagrywał z The Twilight Singers oraz UNKLE.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hit The City	Mark Lanegan	11.2004	76[2]	-	Beggars Banquet BBQ381CD	[written by Mark Lanegan][produced by Alain Johannes]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Scraps at Midnight	Mark Lanegan	07.1998	191[1]	-	Beggars Banquet BBQ 204	[produced by Mike Johnson & Mark Lanegan]
Bubblegum	Mark Lanegan	08.2004	43[4]	-	Beggars Banquet BBQ 237	[produced by Mark Lanegan, Chris Goss, Alain Johannes]
Blues Funeral	Mark Lanegan	02.2012	21[3]	-	4AD EAD 320	[produced by Alain Johannes]
Imitations	Mark Lanegan	09.2013	62[1]	-	Heavenly HVNLP 101CD	[produced by Martin Feveyear]
Phantom Radio	Mark Lanegan Band	10.2014	22[2]	-	Heavenly HVNLP 106CD	[produced by Alain Johannes]