Randy Newman

Randy NEWMAN (28.11.1943, Nowy Orlean, Luizjana, Stany Zjednoczone) — voc, k; kompozytor, aranżer, autor tekstów. Pochodzi z rodziny o bogatych tradycjach muzycznych. Jego ojciec kierował w latach czterdziestych zespołem swingowym Newman And His Newmaniacs, a trzej wujowie, m.in. kilkakrotnie wyróżniany nagrodą Oscara Alfred Newman, byli cenionymi twórcami muzyki filmowej. Idąc w ich ślady zdecydował się na studia kompozytorskie w University of California w Los Angeles. Od początku lat sześćdziesiątych tworzył piosenki dla wydawnictwa Metric Music. Jego utwory wykonywali m.in. The Fleetwoods (They Tell Me It's Summer), Cilla BLACK (I've Been Wrong Before), Manfred MANN (So Long Dad), Judy COLLINS (I Think It's Going To Rain Today), Alan PRICE (Simon Smith And His Amazing Dancing Bear), Joe COCKER (Lucinda), Harry NILSSON (m.in. Love Story, Yellow Man, Cowboy, I'll Be Home), THREE DOG NIGHT (Mama Told Me Not To Come), Ray CHARLES (Sail Away}, NAZARETH (Guilty) i BLOOD, SWEAT AND TEARS (Naked Man).
W połowie lat sześćdziesiątych zaczął pisać muzykę filmową - kompozycje instrumentalne i rzadziej piosenki, m.in. do serialu telewizyjnego Peyton Place (od 1964) oraz do The Pursuit Of Happiness (1970, reż. Robert Mulligan, w TVP pt. W pogoni za szczęściem), Cold Turkey (1971, reż. Norman Lear), Gizmo (1977, reż. Howard Smith), Ragtime (1981, reż. Milos Forman), The Natural (1983, reż. Barry Levinson), Three Amigos (1987, reż. John Landis; na wideokasetach pt. Trzej przyjaciele), którego był współscenarzystą, Parenthood (1989, reż. Ron Howard), Avalon (1990, reż. B. Levinson) oraz Przebudzenia (1990, reż. Penny Marshall).
Na autorskich płytach przedstawił wysmakowany repertuar nawiązujący do amerykańskiej tradycji muzycznej. Śpiewał charakterystycznym, zgaszonym głosem w sposób ujawniający skłonności aktorskie. Uważany za najbardziej jadowitego spośród wszystkich twórców anglosaskiej muzyki popularnej, atakował z pasją amerykańską klasę średnią. Wykpiwał jej wyobrażenia o szczęściu (Love Story, They Just Got Married), żądzę bogactwa (It's Money That I Love), zakłamanie obyczajowe (Mama Told Me Not To Come, Mr. Sheep), obłudny, szowinistyczny patriotyzm (Political Science, The Beehive State). Wielokrotnie podejmował temat nienawiści i uprzedzeń rasowych (Kingfish, Yellow Man). W sarkastycznej pieśni Song For The Dead ukazał bezsens wojny wietnamskiej. Zachęcał do refleksji nad postępującą w Stanach Zjednoczonych dewastacją i dehumanizacją środowiska naturalnego (Bum On Big River Bum On, Cowboy, Baltimore). W utworze Sigmund Freud's Impersonation Of Albert Einstein In America wydrwił mit Ameryki jako ziemi obiecanej. Wiele piosenek poświęcił cierpieniom ludzi samotnych, spragnionych miłości (If You Need Oil, Old Man In The Farm, I'll Be Home). W niektórych zwierzał się z własnych przeżyć i rozterek (Four Eyes, I Want You To Hurt Like I Do, Dixie Flyer).
Wymowie poszczególnych utworów podporządkował ich muzyczny charakter. Umiejętnie posługiwał się stylistyką bluesa (Let's Bum Down The Cornfield z partią gitary w wykonaniu Ry COODERA), country (My Old Kentucky Home z partią gitary Clarence'a White'a, Rider In The Rain z partią gitary Waddy'ego Wachtela), jazzu (The girls in my life),muzyki filmowej (Spies).
Początkowo skłaniał się ku orkiestrowemu opracowaniu repertuaru (Love Story, So Long Dad, Linda, Cowboy, I Think It's Going To Rain Today, także późniejsze Texas Girl At The Funeral Of Her Father, In Germany Before The War), jednakże od końca lat siedemdziesiątych brzmienie jego muzyki zdominowały efekty syntezatorowe (Pretty Boy, William Brown, Same Girl, Real Emotional Girl, Song For The Dead). Do nagrań zapraszał znanych muzyków: członków zespołów The EAGLES, TOTO, FLEETWOOD MAC, a także Lindę RONSTADT, Paula SIMONA, Boba SEGERA, Marka KNOPFLERA, Jeffa Lynne'a, Toma PETTY'EGO i in. (Short People, Littie Criminals, Baltimore, It's Money That I Love. Mr. Sheep, I Love L.A., The Blues, I'm Different czy nawiązująca do przebojów ELECTRIC LIGHT ORCHESTRA piosenka The Story Of A Rock And Roll Band).

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Short people/Old man on the farm	Randy Newman	11.1977	-	2[20]	Warner 8492	[gold][ Producer - Lenny Waronker , Russ Titelman][Written by: Randy Newman]
The blues/Same girl	Randy Newman and Paul Simon	01.1983	-	51[8]	Warner 29 803	[ Producer - Lenny Waronker , Russ Titelman][written by Randy Newman]
I love L.A.	Randy Newman	04.1983	-	110[2]	Warner 29 687	-
It's Money That Matters/Roll with the punches	Randy Newman	11.1988	-	60[12]	Reprise 27 709	[ Producer - Jeff Lynne , Mark Knopfler ][written by Randy Newman]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Randy Newman/Live	Randy Newman	10.1971	-	191[3]	Reprise 6459	[produced by Lenny Waronker]
Sail away	Randy Newman	06.1972	-	163[18]	Reprise 2064	[produced by Lenny Waronker and Russ Titelman]
Good old boys	Randy Newman	10.1974	-	36[23]	Reprise 2193	[produced by Lenny Waronker and Russ Titelman]
Little criminals	Randy Newman	10.1977	-	9[29]	Warner 3079	[gold][produced by Lenny Waronker and Russ Titelman]
Born again	Randy Newman	09.1979	-	41[11]	Warner 3346	[produced by Lenny Waronker and Russ Titelman]
Trouble in paradise	Randy Newman	02.1983	-	64[13]	Warner 23 755	[produced by Lenny Waronker and Russ Titelman]
Land of dreams	Randy Newman	10.1988	-	80[19]	Reprise 25 773	[produced by James Newton Howard, Jeff Lynne, Mark Knopfler, Tommy LiPuma]
Bad love	Randy Newman	06.1999	178[1]	194[1]	DreamWorks 50 115	[produced by Mitchell Froom,Tchad Blake]
Harps and Angels	Randy Newman	08.2008	46[2]	30[2]	Nonesuch 122812-2	[produced by Mitchell Froom, Lenny Waronker]

                Kompozycje Randy Newmana na listach przebojów

[with Jeannie Seely, Judith Arbuckle, Pat Sheeran] 06/1964 Anyone Who Knows What Love Is (Will Understand) Irma Thomas 52.US [solo] 06/1964 I Don't Want to Hear Anymore Jerry Butler 95.US 04/1965 I've Been Wrong Before Cilla Black 17.UK 06/1966 Nobody Needs Your Love Gene Pitney 2.UK 11/1966 Just One Smile Gene Pitney 64.US/8.UK 03/1967 Simon Smith and His Amazing Dancing Bear Alan Price 4.UK 09/1967 So Long, Dad Manfred Mann 52.UK 08/1968 Love Story Alan Price 56.UK 04/1969 I Don't Want to Hear It Anymore Dusty Springfield 105.US 01/1970 Love Story Peggy Lee 105.US 05/1970 Mama Told Me (Not to Come) Three Dog Night 1.US/3.UK 01/1971 I'll Be Home Vikki Carr 96.US 02/1972 Living without You Manfred Mann 69.US 11/1972 Mama Told Me Not to Come Wilson Pickett 99.US 11/1977 Short People Randy Newman 2.US 01/1983 The Blues Paul Simon & Randy Newman 51.US 04/1983 I Love L.A. Randy Newman 110.US 10/1988 It's Money That Matters Randy Newman 60.US 03/2000 Mama Told Me Not to Come Tom Jones & Stereophonics 4.UK 06/2008 If I Didn't Have You Mitchel Musso & Emily Osment 110.US 07/2010 You've Got a Friend in Me Randy Newman 116.UK 06/2012 Feels Like Home Edwina Hayes 107.UK

Real Thing

Brytyjska grupa z Liverpoolu sięgająca korzeniami do eksplozji brzmienia Mersey w latach 60. Jej wokalista Eddie Amoo debiutował w zespole The Chants, którego błyskotliwe beatowe single zdobyły zasłużone uznanie, choć żaden z nich nie trafił na listy przebojów.
Zmiany wytwórni nie przynosiły efektu, aż wreszcie The Chants zdecydowali się porzucić pechową nazwę. Jako The Real Thing zadebiutowali w 1976 r. singlem "You To Me Are Everything", trafiając od razu na szczyt brytyjskiej Top 20. Kolejne nagranie "Can't Get By Without You" utrzymane było w podobnej popowo-soulowej manierze, przyjmowanej coraz chłodniej przez publiczność.
Krótkotrwały powrót na listy bestsellerów nastąpi} w 1979 r. za sprawą inspirowanego filmem "Gwiezdne wojny" tematu "Can You Feel The Force", popularnym w kręgach bywalców brytyjskich dyskotek. Późniejszym nagraniom The Real Thing wiodło się gorzej, choć remiksy dwóch pierwszych przebojów powróciły do Top 10 w dziesięć lat po ich oryginalnych wersjach.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
You to me are everything/Keep An Eye (On Your Best Friend)	Real Thing	06.1976	1[3][24]	64[8]	Pye 7N 25 709	[silver -UK][written by Ken Gold/Michael Denne][produced by Ken Gold]
Can' t get by without you/(He's Just A) Moneymaker	Real Thing	09.1976	2[10]	-	Pye 7N 45 618	[written by Ken Gold/Michael Denne][produced by Ken Gold]
You' ll never know what you' re missing/Love Is A Playground	Real Thing	02.1977	16[9]	-	Pye 7N 45 662	[written by Chris Amoo, Eddie Amoo][produced by Chris Amoo, Eddie Amoo, Dennis Weinreich]
Love' s such a wonderful thing/Topsy Turvy	Real Thing	08.1977	33[5]	-	Pye 7N 45 701	[written by Chris Amoo, Eddie Amoo][produced by Chris Amoo, Eddie Amoo]
Whenever you want my love/Stanhope Street	Real Thing	03.1978	18[9]	-	Pye 7N 46 045	[written by K. Gold, M. Denne][produced by Ken Gold]
Let' s go disco/Plastic Man	Real Thing	06.1978	39[7]	-	Pye 7N 46 078	[written by Biddu][produced by Biddu]
Rainin' through my sunshine/Lady I Love You All The Time	Real Thing	08.1978	40[8]	-	Pye 7N 46 113	[written by Chris Amoo, Eddie Amoo][produced by Ken Gold]
Can you feel the force/Children Of The Ghetto	Real Thing	02.1979	5[17]	-	Pye 7N 46 147	[written by Chris Amoo/Eddie Amoo][produced by Ken Gold]
Boogie down [Get funky now]	Real Thing	07.1979	33[6]	-	Pye 7P 109	[written by Chris Amoo, Eddie Amoo][produced by J. P. Iliesco, Chris Amoo, Eddie Amoo]
She' s just a groovy freak/It's The Real Thing	Real Thing	11.1980	52[4]	-	Calibre CAB 105	[written by Chris Amoo, Eddie Amoo][produced by James Mtume, Reggie Lucas]
You to me are everything [The decade remix 76-86]/Foot Tappin'	Real Thing	03.1986	5[9]	-	PRT 7P 349	[written by Ken Gold, Micky Denne][produced by Ken Gold]
Can' t get by without you [The second decade remix]/She's A Groovy Freak	Real Thing	05.1986	6[13]	-	PRT 7P 352	[written by Ken Gold, Micky Denne][produced by Ken Gold]
Can you feel the force [' 86 remix]/Love's Such A Wonderful Thing	Real Thing	08.1986	24[4]	-	PRT 7P 358	[written by Chris Amoo, Eddie Amoo][produced by Ken Gold]
Straight to the heart/Mystique	Real Thing	10.1986	71[2]	-	Jive JIVE 129	[written by R. J. Smith, M. Denner][produced by Jon Astrop]
So much love to give	Freeloaders feat Real Thing	04.2005	9[1]	-	All Around The World 12GLOBE 412	[ Producer: Longworth/O'Toole ][ Composer: Eddie Amoo/Chris Amoo]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Real Thing	Real Thing	11.1976	34[3]	-	Pye NSPL 18 507	[produced by Jerome Rimson, Ken Gold]
Can you feel the force	Real Thing	04.1979	73[1]	-	Pye NSPH 18 601	[produced by Ken Gold]
20 greatest hits	Real Thing	05.1980	56[2]	-	K-Tel NE 1073	[produced by Biddu , Chris Amoo, Eddie Amoo , Jean Phillipe Iliesco, Jerome Rimson , Ken Gold]
Best Of The Real Thing	Real Thing	07.1986	24[11]	-	West Five NRT 1	[produced by Chris Amoo, Eddie Amoo , Ken Gold]

Iron & Wine

Iron & Wine – pseudonim artystyczny pod którym występuje i nagrywa płyty Sam Beam, amerykański wokalista, gitarzysta i kompozytor. Muzyka Iron & Wine oscyluje pomiędzy folkiem, alternative country oraz indie rockiem.

Beam pochodzi z Południowej Karoliny, a mieszka obecnie na Florydzie. Ukończył Florida State University Film School, przez jakiś czas wykładał sztukę filmową na Miami International University of Art & Design. Jego pseudonim pochodzi od suplementu diety o nazwie "Beef, Iron & Wine", na który natrafił w sklepie podczas kręcenia tam filmu.

Pierwszy album The Creek Drank the Cradle wydał w 2002 w alternatywnej wytwórni Sub Pop. Album został w całości nagrany przez Beama, który wykorzystywał głównie gitary akustyczne i banjo. Nagrania te zostały zauważone przez recenzentów, którzy porównywali je do dokonań Nicka Drake, duetu Simon and Garfunkel czy Neila Younga. Również minialbum The Sea & The Rhythm (2003) był nagrany w domowym studiu i jakością odbiegał od dzisiejszych standardów.

Dopiero płyta Our Endless Numbered Days (kwiecień 2004) została nagrana w profesjonalnym studiu, co zdecydowało o jej lepszej jakości. Tym razem Beam zaprosił dodatkowych muzyków, którzy przyczynili się do bardziej zróżnicowanego brzmienia. Ta płyta została zauważona przez szersze kręgi recenzentów, również w Polsce.
 Rozbudowanie brzmienia miało miejsce na minialbumie Woman King z lutego 2005r, gdzie po raz pierwszy pojawiała się gitara elektryczna. To wydawnictwo miało charakter koncepcyjny: każda piosenka poświęcona była jednej postaci kobiecej. We wrześniu 2005 ukazała się EP-ka In the Reins, owoc współpracy z arizońskim zespołem Calexico; przyniosła ona kolejne instrumenty niespotykane wcześniej, np. sekcję dętą.

Nagrania Iron & Wine wykorzystywane są też w filmach. W 2004 cover utworu "Such Great Heights" zespołu The Postal Service trafił do ścieżki dźwiękowej filmu Powrót do Garden State, w tym samym roku piosenka "The Trapeze Swinger" pojawiła się w filmie W doborowym towarzystwie, w 2008 roku piosenka "Passing Afternoon" zakończyła ostatni odcinek 4 sezonu serialu House M.D. , również piosenka "Flightless Bird, American Mouth" znalazła się w soundtracku Zmierzch. Ich utwór pod tytułem "Freedom Hangs Like Heaven" ukazał się w 10 odcinku 3 sezonu brytyjskiego serialu młodzieżowemu "Skins".

Beam wydał całość swojej muzyki, a także utwory niepublikowane w serwisie iTunes. Były to m.in. wyżej wymienione piosenki filmowe nagrane dla Radio Vienna. Często występuje razem z siostrą, Sarah Beam, która odpowiada również za chórki na jego płytach studyjnych.

We wrześniu 2007 ukazała się kolejna płyta Iron & Wine zatytułowana "The Shepherd's Dog".

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Our Endless Numbered Days	Iron And Wine	04.2004	-	158[1]	Sub Pop 630	[produced by Brian Deck]
Woman King EP.	Iron And Wine	03.2005	-	128[1]	Sub Pop 70 665	[produced by Brian Deck]
In the Reins	Calexico/Iron And Wine	10.2005	161[1]	135[1]	Overcoat 28	[produced by Brian Deck]
The Shepherd's Dog	Iron And Wine	10.2007	74[2]	24[11]	Transgressive 2564697669 [UK]	[produced by Brian Deck/Sam Beam]
Around the Well	Iron And Wine	06.2009	154[2]	25[7]	Sub Pop	[produced by Iron And Wine]
Kiss Each Other Clean	Iron And Wine	02.2011	32[4]	2[6]	4AD CAD 3103CD [UK]	[produced by Brian Deck]
Ghost on Ghost	Iron And Wine	05.2013	40[3]	26[3]	4AD CAD3306CD	[produced by Brian Deck/Sam Beam]
Sing into My Mouth	Iron And Wine with Ben Bridwell	07.2015	-	116	Black Cricket BC003	[produced by Sam Beam]
Love Letter for Fire	Iron And Wine with Jesca Hoop	04.2016	-	173	Sub Pop	[produced by Tucker Martine]
Beast Epic	Iron And Wine	09.2017	60[1]	44	Sub Pop SPCD 1170 [UK]	[produced by Sam Beam]

Playa

Niezwykle ciekawa formacja, w skład której wchodzi trzech utalentowanych tekściarzy, producentów i wokalistów zarazem. Playa znani są przede wszystkim z pracy na rzecz innych twórców, ponieważ trio na własne konto zapisało zaledwie jeden album. Gruupa została założona na początku lat 90-tych w Louisville. Członkowie Playa inspirowali się dokonaniami kultowych Jodeci i właśnie muzyk tego zespołu - DeVante Swing zwrócił w połowie lat 90-tych uwagę na młodzieńców, wcielając ich do swojego labelu Swing Mob.
Tam też Black, Smokey i Static mieli okazję poznać chociażby Ginuwinea, Missy Elliott, Aaliyah i Timbalanda, z którymi blisko się zaprzyjaźnili. Gdy label swing mob rozpadł się w 1996 r., Playa przeszli do oficyny def jam.
W tej wytwórni ukazała się dwa lata później jedyna w dorobku trio płyta - Cheers 2 U. Krążek był wyprodukowany przez Timbalanda oraz samych Playa i zyskał wysokie oceny, nie odnosząc jednakże spektakularnego sukcesu finansowego. Jedynie tytułowy singiel z płyty dotarł do listy billboardu, zaliczając miejsce nr 86 w zestawieniu najpopularniejszych amerykańskich nagrań.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don't Stop the Music / Special Previews...	Playa	11.1997	-	73[15]	Def Jam 571 680	[produced by Timbaland][sample z "Thank you"-Sly & The Family Stone][26[20].R&B Chart]
Cheers 2 U	Playa	03.1998	-	38[20]	Def Jam 568 214	[written by Stephen 'Static' Garrett , Tim Mosley][produced by Timbaland][10[20].R&B Chart]
Love Sets You Free	Kelly Price & Friends	05.2000	-	91[4]	Def Soul 562 683	[written by D. Rich, K. Price, C. Thompson, A. Phillips,R. Kelly ][produced by [produced by Timbaland,Chucky Thompson, Teddy Riley][24[17].R&B Chart][piosenka z filmu "The Hurricane"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Cheers 2 U	Playa	04.1998	-	86[8]	Def Jam 536 386	[produced by Timbaland]

Neils Children

Neils Children jest angielskim zespołem, założonym przez wokalistę i gitarzystę Johna Lingera  i perkusistę Brandona Jacobsa.
Grupa powstała w 1999 roku w Harlow College w Harlow , Essex , gdzie Jan Linger i Brandon Jacobs studiowali muzykę z Tomem  Hawkinsem. Nazwa zespołu pochodzi od obsesyjnego zainteresowania się Lingera  proto-punkowym bandem John's Children z lat 60-tych; "Neil"  był pseudonimem Hawkinsa, oryginalnego basisty grupy.
Głównie grali inspirowaną freakbeatem muzykę , zespół zagrał kilka koncertów na londyńskiej  scenie mod, jak również występował w Harlow Square Rock Contest. W 2000r Hawkins opuścił zespół z nieznanych przyczyn,by zostać   inżynierem dźwięku dla The Subways . Nowy basista James Hair został przyjęty na początku 2001 roku.

Są oni postrzegani  w połowie lat 2000 jako prekursorzy 'Southend Scene ", która obracała się wokół Junk Club, klubu nocnego utworzonego przez  przyszłych członków Horrors, Rhysa Webba, Olivera Abbotta, Ciarana O'Shea i Johna  Lingera ,który był uważany  za najbardziej wyjątkowy i ostry  alternatywny klub w mieście. Przyjęci jako honorowi 'Southenders', Neils Children pełnili funkcję gospodarzy domu , grając  jednorazowe koncerty jak i dłuższe turnee w Wielkiej Brytanii.

Zagrali wiele koncertów w Londynie, Southend, Brighton i innych miastach, grając na  Insomniacs Ball w Londynie w 2006 roku, i  London Calling Festival w Amsterdamie. W czerwcu  2005 roku singiel "Always the Same" zadebiutował jako nr 56 na UK Singles  Chart .Znacznie wzrósł popyt na grupę jako support    zespołów brytyjskich, osobiście byli zaproszeni do wspierania   zespołów takich jak Razorlight , Bloc Party ,  The Horrors , Klaxons i Art Brut na trasie.Brytanii i Europie.

 W grudniu 2005 roku Hair opuścił  zespół  tworząc Vile Imbeciles z byłym członkiem The Eighties Matchbox B-Line Disaster, Andy Huxley'em i przeniósł się do Brighton .Został zastąpiony przez Keitha Seymoura (dawniej Hope of the States ).
Basista Keith Seymour dołączył do zespołu w 2005 roku, a w 2007 roku zespół skupił na sobie uwagę w obliczu artystycznego i komercyjnego sukcesu bliskich przyjaciół z Horrors , z którymi koncertowali w kwietniu. Ten skład nagrał i wydał najbardziej płodny  materiał  w katalogu zespołu, w tym niepublikowany pełny album Pop/Aural  i album w 2009r , X.Enc.

W lipcu 2009 roku, Seymour opuścił zespół z powodów osobistych. W dniu 10 września 2009 roku, Neils Children grał swój  debiutancki występ na żywo jako krótkotrwała czteroosobowa emanacja zespołu , złożona z Lingera i Jacobsa, z Charlie  Boyerem  (bas) i Paulem Lingerem (perkusja, sample) jako Electricity In Our Homes.

W sierpniu 2010 roku, członkowie założyciele Linger i Jacobs ogłosili rozpad grupy, planując ostatni koncert zespołu w 2010 roku na Offset Festival . Pierwotnie planowany jako solowy występ Lingera, duet zagrał kilka unikalnych aranżacji piosenek Neils Children, wykorzystując drugą połowę show, aby zaprezentować swoją nową grupę,The Drop Five.

Pod koniec 2012 r założyciele Neils Children  John i Brandon ogłosili, że zespół wrócił po przerwie, aby nagrać nowy album  Dimly Lit , pierwszy od ponad 3 lat. Po wydaniu albumu, zespół również nagrał singiel  "The Highs and Lows". Zespół pracuje obecnie  nad nowym materiałem planowanym na 2013r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Hate Models / Trying To Be Someone For Free	Neil's Children	06.2004	144[1]	-	Soft City SOFT 006	[written by John Linger][produced by Neils Children, Brian O'Shaughnessy]
Always The Same/Stupid Band	Neils Children	06.2005	56[2]	-	Poptones MC 5100S	[written by John Linger]
Another Day/Something You Said	Neils Children	04.2006	125[1]	-	White Heat OPE 012	[written by John Linger][produced by Gareth Parton, NC3]

Dan le Sac Vs Scroobius Pip

Angielski duet łączący w swojej muzyce elektroniczne bity z tekstami piosenek. W skład dwójki wchodzą: Daniel Stephens (oprogramowanie, oprawa muzyczna) i David Meads Peter (wokal). Zaliczają się do gatunku electro z elementami trip hopu.

Początki ich kariery sięgają 2006 roku, gdy jako duet pojawili się na koncercie w brytyjskim klubie Fez Club. Wtedy to Dan Le Sac zabrał się za samodzielne miksowanie swoich kompozycji, które w kilka lat później stały się trzonem ich debiutanckiego krążka. Jednak zanim przyszedł czas na wydanie pierwszej wspólnej płyty, muzycy pracowali nad indywidualnymi kompozycjami. Tak oto w roku 2006 pojawił się pierwszy solowy album Scroobiusa Pipa - „Nr Commercial Breaks”. Tymczasem jego kolega po fachu, Dan Le Sac również nie próżnował i rok 2007 zaowocował longlay’em - „Lesacsayyeah!”, który nie został wydany z chęci zarobkowych, gdyż ukazał się w limitowanej serii zaledwie 50 egzemplarzy.
Duet muzyczny w 2008 roku odbył mini turnee, grając w Manchesterze, Londynie i Glasgow, pod wspólnym hasłem „Mitivational Seminars”.
Rok później, artyści powrócili do współpracy, wydając tym samym swoją wspólną debiutancką płytę „Angles”. Materiał odniósł spory sukces komercyjny, dlatego też muzycy postanowili wydać jego reedycję w 2009 roku.
Duet ma za sobą także udział w programach telewizyjnych stacji BBC Sound. Artyści pojawili się tam w Newsnight Reviev oraz muzycznym paśmie BBC 6 Music.
Muzyka Dan Le Sac vs Scroobius Pip nie jest sprecyzowana jako jeden gatunek, ale łączy w sobie nawiązanie do brzmienia Sage’a Francise’a, Purple Rooniego, czy Joy Division w nowoczesnych elektronicznych aranżacjach.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Thou Shalt Always Kill / Angles	Dan le Sac Vs Scroobius Pip	04.2007	A:34[6];B:193[1]	-	Lex CATCO 124638132
The Beat That My Heart Skipped	Dan le Sac Vs Scroobius Pip	09.2007	85[2]	-	Lex LEX054CD
Look For The Woman	Dan le Sac Vs Scroobius Pip	05.2008	72[3]	-	Sunday Best SBESTC 58	[written by Dan le Sac , Scroobius Pip][produced by Dan le Sac][1.UK Indie]
Letter From God To Man	Dan le Sac Vs Scroobius Pip	08.2008	170[1]	-	Sunday Best SBEST63P	[written by Colin Greenwood, Edward O'Brien, Johnathan Greenwood, Philip Selway, Thomas Yorke][produced by Dan le Sac][8.UK Indie]
Thou Shalt Always Kill	Dan Le Sac vs. Scroobius Pip feat. Pos Plug Won (De La Soul)	02.2009	116[1]	-	Sunday Best SBESTS70	[written by C. Sexton, K. Forsey][produced by Keith Forsey]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Angles	Dan le Sac Vs Scroobius Pip	05.2008	31[4]	-	Sunday Best SBESTCD24	[produced by dan le sac, Yila][16.UK Indie]
The Logic of Chance	Dan le Sac Vs Scroobius Pip	03.2010	43[2]	-	Sunday Best SBESTCD24	[produced by dan le sac
Distraction Pieces	Scroobius Pip	10.2011	35[1]	-	SPEECH DEVELOPMENT SDR001CD	[produced by Danny Lohner, Scroobius Pip, Worgie, Yila, Zane Lowe, Aupheus, Steve Mason]
Repent Replenish Repeat	Dan le Sac Vs Scroobius Pip	10.2013	22[1]	-	Sunday Best SBESTCD62	[produced by Daniel Stephens]

Annie Lennox

Annie Lennox, właściwie Ann Lennox (ur. 25 grudnia 1954r w Aberdeen) - szkocka piosenkarka solowa, była wokalistka i kompozytorka duetu Eurythmics. Jest także działaczką społeczną, przewodząc od 2007 akcji SING Campaign, mającej na celu walkę z AIDS w Afryce. Jej głos jest klasyfikowany jako kontralt.

Łączna sprzedaż jej płyt, zarówno albumów solowych, jak i Eurythmics, przekroczyła liczbę 80 milionów egzemplarzy.

Została nagrodzona Oscarem, Brit Awards, Grammy oraz Złotym Globem.

Urodziła się w szkockim mieście Aberdeen. Jej ojciec pracował w stoczni przy produkcji kotłów okrętowych, a matka była kucharką. Była jedynaczką i wspólnie z rodzicami mieszkała w dwupokojowym mieszkaniu. Pomimo trudnej sytuacji finansowej, pobierała lekcje gry na fortepianie, a mając 11 lat, rozpoczęła także naukę gry na flecie. Interesowała się też śpiewaniem i często spędzała czas, śpiewając popularne w tamtym czasie piosenki, m.in. zespołu The Beatles. Uczęszczała do Aberdeen High School for Girls.

W wieku 17 lat dostała się do Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie, gdzie studiowała trzy lata muzykę poważną. Czuła się wówczas nieszczęśliwa, częściowo z powodu swojej samotności i nieśmiałości. Tuż przed końcowymi egzaminami rzuciła studia. Pracowała m.in. w fabryce rybnej  i sklepie odzieżowym . Przez następne lata występowała w klubach i barach z różnymi zespołami, aż w końcu podjęła pracę jako kelnerka w Pippins Restaurant. Tam poznała Dave’a Stewarta. Pierwsze słowa, jakie do niej skierował, brzmiały podobno: „Czy wyjdziesz za mnie?” . Nie wyszła, ale niedługo potem Lennox i Stewart zostali parą  i rozpoczęli wspólną karierę muzyczną.

Razem z Peetem Coombesem w 1975 założyli trio The Catch. Dwa lata później ukazał się ich debiutancki, a zarazem jedyny singiel „Borderline”, jednak nie odniósł on sukcesu, nie wchodzą na listy przebojów. Nie zniechęciło to jednak zespołu. Do grupy dołączyli Jim Tooney oraz Eddie Chin i odtąd The Catch działali jako The Tourists. Zespół wydał trzy albumy studyjne oraz kilka singli. Dwa z nich, „I Only Want to Be with You” i „So Good to Be Back Home Again”, dotarły do pierwszej dziesiątki brytyjskiej listy . Mimo to zespół nie odniósł większego sukcesu i w 1980 roku został rozwiązany.
 
Wraz z rozpadem The Tourists zakończył się też związek Annie i Davida. Postanowili jednak kontynuować wspólną karierę muzyczną i założyli synthpopowy duet Eurythmics (nazwa pochodziła od słowa „eurytmia”).

Pierwszy album duetu, In the Garden, ukazał się w 1981r. Mimo dobrych ocen krytyków nie znalazł on zbyt wielu nabywców. Dopiero wydany w 1983 album Sweet Dreams (Are Made of This) okazał się wielkim sukcesem. Singel, a tytułowy singiel dotarł do pierwszego miejsca listy Billboard Hot 100  i drugiego na liście brytyjskiej . W wideoklipie do utworu Lennox zaprezentowała swój charakterystyczny wizerunek kobiety z krótkimi, pomarańczowymi włosami, w męskim garniturze. O ile w Europie nie wzbudziło to sensacji, w USA wywołało oburzenie, a przez pewien czas zakazane było emitowanie teledysków Eurythmics w MTV. Kontrowersje wzbudził też teledysk do kolejnej piosenki zespołu, „Love Is a Stranger”.
 

Pod koniec 1983r ukazał się kolejny album Eurythmics pt. Touch, który zawierał przeboje: „Who’s That Girl?” i „Here Comes the Rain Again”. W tymże roku Lennox poznała Randha Ramana, zakonnika religii Hare Kryszna, którego poślubiła w 1984, jednak małżeństwo rozpadło się po upływie niespełna roku . W tym samym roku Stewart i Lennox przyjęli propozycję nagrania ścieżki dźwiękowej do filmu 1984. Ukazała się ona na płycie 1984 (For the Love of Big Brother). Płyta nie odniosła sukcesu, a zespół wdał się w nieporozumienie z reżyserem filmu i firmą Virgin Records, która zleciła nagranie soundtracku.

W 1985 Eurythmics wydali album pt. Be Yourself Tonight, który jest uważany za jeden z najlepszych w historii zespołu. Zawierał takie przeboje jak: „There Must Be an Angel (Playing with My Heart)” oraz „Sisters Are Doin’ It for Themselves” (zaśpiewane razem z Arethą Franklin). Następny album duetu, Revenge ukazał się w 1986 i kontynuował poprockowe brzmienie zapoczątkowane na poprzednim albumie. Spośród znajdujących się na nim piosenek singlami zostały m.in. „The Miracle of Love” i „Missionary Man”. W tym samym roku Lennox i Stewart wyruszyli w największą w swej karierze trasę koncertową - Revenge Tour. Koncertując w Japonii, artystka poznała izraelskiego producenta filmowego, Uriego Fruchtmanna, którego poślubiła w 1988, a małżeństwo przetrwało 12 lat .

W 1987r na rynku ukazał się kolejny album Eurythmics, Savage. Zebrał on mieszane recenzje i nie powtórzył sukcesu swych poprzedników. W 1988r Lennox razem z Alem Greenem nagrała świąteczną piosenkę „Put a Little Love in Your Heart”. Tego samego roku urodziła syna, Daniela, który jednak zmarł przy porodzie. Skłoniło ją to do napisania piosenki „Angel”.

Następny album duetu, We Too Are One ukazał się w 1989r. W Wielkiej Brytanii dobrze się sprzedawał i zadebiutował na pierwszym miejscu listy sprzedaży , ale już w USA odniósł umiarkowany sukces komercyjny. Po 10 latach działalności duet rozstał się i zarówno Lennox, jak i Stewart postanowili rozpocząć kariery solowe. Jednak, podczas gali rozdania Brit Awards, piosenkarka oświadczyła, że wycofuje się na dwa lata z życia publicznego, aby urodzić i wychować dziecko.
 

Powróciła na rynek muzyczny w 1992r pierwszą solową płytą pt. Diva, która spotkała się z dobrym przyjęciem, zarówno krytyków, jak i publiczności, m.in. dotarła do pierwszego miejca na brytyjskiej liście sprzedaży . Pochodzące z niej single „Why”, „Walking on Broken Glass” i „Little Bird” stały się przebojami. Albumowi towarzyszyło wydawnictwo video pt. Totally Diva, zawierające teledyski do piosenek z płyty. W tym samym roku piosenkarka nagrała utwór „Love Song for a Vampire” do filmu Drakula. 20 kwietnia 1992 wzięła udział w koncercie The Freddie Mercury Tribute Concert, wykonując w duecie z Davidem Bowiem „Under Pressure”.

Po kilkuletniej przerwie, podczas której artystka poświęciła się wychowywaniu dzieci, w 1995r ukazał się album pt. Medusa, zawierający covery m.in. Boba Marleya czy zespołu The Clash. Płyta powtórzyła sukces debiutanckiego albumu i dotarła do pierwszego miejsca na brytyjskiej liście sprzedaży . Dwa pierwsze single z płyty, „No More „I Love You’s”” i „A Whiter Shade of Pale” stały się ogromnymi przebojami, plasując się na wysokich miejscach list przebojów . Za piosenkę „No More „I Love You’s” otrzymała w 1995r Nagrodę Grammy . Latem wystąpiła jako jedna z głównych gwiazd polskiego Sopot Festival. W tym samym roku Lennox spotkała się z Dalajlamą i zajęła się działalnością charytatywną.

W 1998r, po śmierci jednego z byłych członków The Tourists, odnowiła swój kontakt z Davidem Stewartem. W 1999r nastąpiła reaktywacja Eurythmics i wydana została płyta Peace. Przypadła ona do gustu i krytykom i publiczności, a singel „I Saved the World Today” osiągnął spory sukces. Zespół zorganizował także tournée pod nazwą Peacetour.
 

W 2003r wydał trzeci solowy album pt. Bare, który został oceniony jeszcze lepiej niż Medusa i dotarł do trzeciego miejsca na liście sprzedaży w Wielkiej Brytanii . Trzy single z płyty trafiły na pierwsze miejsce amerykańskiej listy tanecznej . W tym samym roku piosenkarka nagrała utwór „Into the West” do filmu Władca Pierścieni: Powrót króla i została za nią uhonorowana Oscarem. W lipcu 2005 wystąpiła podczas koncertu Live 8 w Hyde Parku w Londynie, obok takich artystów jak Madonna czy Sting.

1 października 2007r wydała album pt. Songs of Mass Destruction, który nagrała w Los Angeles i który prezentował mroczniejsze oblicze artystki niż poprzednie wydawnictwa. Pierwszym singlem z płyty został utwór „Dark Road”, a kolejnym „Sing”. W nagraniu tej drugiej piosenki, która manifestuje zaangażowanie Lennox w walkę z AIDS, wzięły udział 23 światowej sławy wykonawczynie, m.in. Madonna, Céline Dion, Melissa Etheridge, Pink, Shakira i zespół Sugababes . Artystka promowała płytę trasą koncertową pod nazwą Annie Lennox Sings. Wtedy też założyła kampanię charytatywną o nazwie SING Campaign .

W 2009r wydała pierwszą solową kompilację przebojów pt. The Annie Lennox Collection, która zawierała największe hity Lennox oraz dwa premierowe utwory, a także (zależnie od wersji) płytę DVD z teledyskami. Składanka zadebiutowała na drugim miejscu w Wielkiej Brytanii. Wydanie składanki wypełniło warunki kontraktu z wytwórnią Sony BMG. W 2010r podpisała umowę z firmą Universal Music, pod której szyldem w listopadzie wydała świąteczny album pt. A Christmas Cornucopia. 12 sierpnia 2012r wystąpiła w uroczystości zamknięcia 30. Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie .
 

Rodzice Annie Lennox zmarli na raka.



31 grudnia 2010 ogłoszono, iż w uznaniu jej działalności charytatywnej została uhonorowana Orderem Imperium Brytyjskiego klasy Oficer (OBE).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Put a little love in your heart/A great big piece of love	Annie Lennox & Al Green	11.1988	28[8]	9[17]	A & M AM 484 [US]	[69 hit-Del Shannon][written by Annie Lennox, Al Green][produced by David A. Stewart]
Why/Primitive	Annie Lennox	03.1992	5[8]	34[20]	RCA PB 45 317	[silver-UK][written by Annie Lennox][produced by Stephen Lipson]
Precious	Annie Lennox	06.1992	23[5]	-	RCA PB 45 317	[written by Annie Lennox][produced by Stephen Lipson]
Walking on broken glass/Don't let me down	Annie Lennox	08.1992	8[8]	14[25]	RCA 74321107227	[gold-UK][written by Annie Lennox][produced by Stephen Lipson]
Cold	Annie Lennox	10.1992	26[4]	-	RCA 74321116902	[written by Annie Lennox][produced by Stephen Lipson]
Little bird/ Love Song For A Vampire	Annie Lennox	02.1993	3[12]	49[12]	RCA 74321133832	[silver-UK][written by Annie Lennox][ Producer - Stephen Lipson]
No more "I love you' s"/Ladies of the canyon	Annie Lennox	02.1995	2[17]	23[22]	RCA 74321257162	[gold-UK][written by John Hughes, D. Freeman][ Producer - Stephen Lipson]
A whiter shade of pale/Heaven	Annie Lennox	06.1995	16[14]	101[8]	RCA 74321284832	[written by Keith Reid, Gary Brooker][ Producer - Stephen Lipson][#5 hit for Procol Harum in 1967]
Waiting in vain/No more "I love you's"	Annie Lennox	09.1995	31[14]	-	RCA 74321316132	[written by B. Marley][]Producer - Stephen Lipson]
Something So Right /Sweet dreams [Are made of this][live]	Annie Lennox feat. Paul Simon	12.1995	44[10]	-	RCA 74321332382	[written by Paul Simon][produced by Stephen Lipson]
Dark Road	Annie Lennox	10.2007	58[2]	-	RCA 88697157432	[written by Annie Lennox][]Producer - Glen Ballard]
Sing	Annie Lennox	03.2008	161[1]	-	BMG 88697284282	[written by Annie Lennox][]Producer - Glen Ballardn]
Many Rivers to Cross	Annie Lennox	04.2008	-	80[1]	-	[written by Jimmy Cliff]
Shining Light	Annie Lennox	03.2009	39[4]	-	RCA CATCO 148210915	[written by Tim Wheeler][]Producer - Annie Lennox,Mike Stevens]
Universal Child"	Annie Lennox	11.2010	88[1]	-	Island CATCO 168720512	[written by Annie Lennox][]Producer - Mike Stevens]
God Rest Ye Merry Gentlemen	Annie Lennox	01.2011	126[1]	-	Island GODREST 01	[written by trad.][]Producer - Stephen Lipson]
I Put a Spell on You	Annie Lennox	02.2015	63[2]	97[1]	Island USUG 11500006	[silver-UK][written by Screamin' Jay Hawkins][]Producer -Annie Lennox,Mike Stevens]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Diva	Annie Lennox	04.1992	1[1][91]	23[72]	RCA PL 75 326	[2x-platinum-US][4x-platinum-UK][produced by Steve Lipson]
Medusa	Annie Lennox	03.1995	1[1][54]	11[60]	RCA 74321257172	[2x-platinum-UK][2x-platinum-US][produced by Steve Lipson]
Bare	Annie Lennox	06.2003	3[28]	4[20]	RCA 82876524052	[gold-US][gold-UK][produced by Steve Lipson,Andy Wright,Annie Lennox]
Songs of Mass Destruction	Annie Lennox	10.2007	7[4]	9[10]	RCA 88697152582	[silver-UK][produced by Glen Ballard]
The Annie Lennox Collection	Annie Lennox	02.2009	2[26]	34[6]	RCA 88697368082	[platinum-UK][produced by Annie Lennox, Glen Ballard, Stephen Lipson, Mike Stevens, Andy Wright]
A Christmas Cornucopia	Annie Lennox	11.2011	16[9]	35[6]	Island 2753309	[gold-UK][produced by Mike Stevens]
Nostalgia	Annie Lennox	11.2014	9[12]	10[1]	Island 4705576	[gold-UK][produced by Mike Stevens,Annie Lennox]
Bare	Annie Lennox	06.2003	3[28]	4[20]	RCA 82876524052	[gold-US][gold-UK][produced by Steve Lipson,Andy Wright,Annie Lennox]

Barbara Mandrell

Barbara Mandrell, (ur. 25 XII 1948 w Houston, Texas), wokalistka, multiinstrumentalistka, autorka piosenek, lider zespołu, jedna z najważniejszych wykonawczyń muzyki country w latach 70-tych i 80-tych.
Urodziła się i wychowała w rodzinie muzyków w Teksasie. Legenda rodzinna głosi, że najpierw nauczyła się czytać nuty, a dopiero potem litery. W wieku pięciu lat grała już na akordeonie, a sześć lat później jej biegłość gry na gitarze wzbudziła uznanie samego Cheta Atkinsa. Jako nastolatka występowała w grupie akompaniującej Johnny'emu Cashowi, Redowi Foleyowi i Texowi Ritterowi. Wielkie zainteresowanie wzbudzała jej gra na saksofonie i gitarze pedałowo-suwakowej w zespole rodzinnym The Mandrells u boku ojca Irby'ego i matki Mery Ellen. Zespół koncertował w USA, Kanadzie i Azji aż do 1963, kiedy to Mandrell nagrała swoją pierwszą piosenkę Queen for a Day. Po krótkiej przerwie, związanej z macierzyństwem, podpisała kontrakt wydawniczy z Columbia Records (w 1969) i zdobyła popularność nową wersją piosenki Otisa Reddinga I've Been Loving You Too Long.
W następnym roku wydała singla z piosenką Playin' Around with Love, która znalazła się wśród pierwszych 40 utworów na liście przebojów country i rozpoczęła owocną, długoletnią współpracę z wokalistą Davidem Houstonem. Duet ten osiągnął kilka znaczących sukcesów piosenkarskich.
W 1975 przeniosła się do ABC/Dot Records i rozpoczęła serię nagrań doskonałych piosenek, które osiągały z łatwością wysokie miejsca na listach przebojów. Były wśród nich: Standing Room Only, Sleeping Single on a Double Bed, (If Loving You Is Wrong) I Don't Want to Be Right, Years, That's What Friends Are For, Hold Me, Love Is Thin Ice, Waman to Woman.
W 1980 odbyła się premiera cyklicznego programu telewizyjnego w NBC, zatytułowanego Barbara Mandrell and the Mandrell Sisters, w którym występowały również jej siostry Louise i Irlene Mandrell oraz liczni zaproszeni muzycy. Każdy program kończyło wykonanie przez Mandrell utworu gospel, co w 1982 zaowocowało nagraniem płyty z tymi utworami, zatytułowanej He Set My Life to Music.
Po kuracji strun głosowych Mandrell wystąpiła w 1983 w spektaklu muzycznym w Las Vegas oraz nagrała dwa kolejne albumy - In Black and White oraz Spun Gold. Następnego roku przygotowała z Lee Greenwoodem płytę Clean Out. Wypadek samochodowy, w którym została (wraz z dwójką dzieci) ranna, wyłączył ją na cały rok z pracy. Kiedy wróciła do studia nagrań i na scenę, muzyka country na tyle się zmieniła, że artystka nie zdołała odzyskać dawnej popularności. Wówczas skoncentrowała się na działalności koncertowej. W 1990 opublikowała autobiografię - Get to the Heart: My Story.

Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I've Been Loving You Too Long (To Stop Now)	Barbara Mandrell	.1969	-	69.Country Chart	Columbia 44 955	[written by Otis Redding and Jerry Butler][produced by Billy Sherrill]
Playin' Around With Love	Barbara Mandrell	06.1970	-	18[9].Country Chart	Columbia 45 143	[written by Billy Sherrill][produced by Billy Sherrill]
After Closing Time	David Houston and Barbara Mandrell	10.1970	-	6[11].Country Chart	Epic 10 656	[written by Billy Sherrill, Norris Wilson, Danny Walls][produced by Billy Sherrill]
Do right woman-do right man/The letter	Barbara Mandrell	03.1971	-	128[2]	Columbia 45 307	[written by Chips Moman/Dan Penn][produced by Billy Sherrill][17[10].Country Chart]
Treat Him Righ	Barbara Mandrell	07.1971	-	12[9].Country Chart	Columbia 45 391	[written by Roy Head, Gene Kurtz][produced by Billy Sherrill]
We've Got Everything But Love	David Houston and Barbara Mandrell	10.1971	-	20[7].Country Chart	Epic 10 779	[written by David Houston, Barbara Mandrell]
Tonight My Baby's Coming Home	Barbara Mandrell	01.1972	-	10[9].Country Chart	Columbia 45 505	[written by Billy Sherrill, Glenn Sutton][produced by Billy Sherrill]
Show Me	Barbara Mandrell	05.1972	-	11[9].Country Chart	Columbia 45 580	[written by Joe Tex][produced by Billy Sherrill]
A Perfect Match	David Houston and Barbara Mandrell	10.1972	-	24[10].Country Chart	Epic 10 908	[written by Ben Peters]
Holdin' On (To the Love I Got)	Barbara Mandrell	11.1972	-	27[7].Country Chart	Columbia 45 702	[written by Tammy Wynette, C. Taylor, Norris Wilson][produced by Billy Sherrill]
Give a Little, Take a Little	Barbara Mandrell	05.1973	-	24[8].Country Chart	Columbia 45 819	[written by Steve Pippin, Michael Kosser][produced by Billy Sherrill]
The Midnight Oil	Barbara Mandrell	09.1973	-	7[14].Country Chart	Columbia 45 904	[written by Joseph Allen][produced by Billy Sherrill]
I Love You, I Love You	David Houston and Barbara Mandrell	01.1974	-	6[12].Country Chart	Epic 11 068	[written by Norris Wilson, Sammy Lyons, Danny Walls][produced by Billy Sherrill]
Lovin' You Is Worth It	David Houston and Barbara Mandrell	07.1974	-	40[2].Country Chart	Epic 11 120	[written by Carmol Taylor, Quinton Claunch]
This Time I Almost Made It	Barbara Mandrell	07.1974	-	12[8].Country Chart	Columbia 46 054	[written by Billy Sherrill][produced by Billy Sherrill]
Ten Commandments of Love	David Houston and Barbara Mandrell	09.1974	-	14[9].Country Chart	Epic 20 005	[written by Harvey Fuqua, Robert "Squirrel" Lester]
Wonder When My Baby's Coming Home	Barbara Mandrell	04.1975	-	39[1].Country Chart	Columbia 10 082	[written by Arthur Kent, Kermit Goell][produced by Billy Sherrill]
Standing Room Only	Barbara Mandrell	01.1976	-	5[12].Country Chart	ABC/Dot 17 601	[produced by Tom Collins]
That's what friends are for	Barbara Mandrell	05.1976	-	16[8].Country Chart	ABC/Dot 17 601	[produced by Tom Collins]
Love is thin ice	Barbara Mandrell	09.1976	-	24[7].Country Chart	ABC/Dot 17 623	-
Midnight angel	Barbara Mandrell	01.1977	-	16[7].Country Chart	ABC/Dot 17 644	[produced by Tom Collins]
Married but not to each other	Barbara Mandrell	04.1977	-	3[13].Country Chart	ABC/Dot 17 688	[written by Denise Lasalle'Francis Miller][produced by Tom Collins]
Hold me	Barbara Mandrell	09.1977	-	12[9].Country Chart	ABC/Dot 17 716	[produced by Tom Collins]
Woman to Woman/Let the rain out	Barbara Mandrell	03.1978	-	92[5]	ABC/Dot 17 736	[written by James Banks/Eddie Marion/Henderson Thigpen][produced by Tom Collins][4[11].Country Chart]
Tonight/If I were a river	Barbara Mandrell	07.1978	-	103[3]	ABC 12 362	[written by Don Cook/Rafe VanHoy][produced by Tom Collins][5[11].Country Chart]
Sleeping Single in a Double Bed / Just One More of Your Goodbyes	Barbara Mandrell	11.1978	-	102[4]	ABC 12 403	[written by Kye Fleming, Dennis Morgan][produced by Tom Collins][1[3][11].Country Chart]
(If Loving You Is Wrong) I Don't Want to Be Right/I feel the hurt coming on	Barbara Mandrell	03.1979	-	31[16]	MCA 12 451	[written by Homer Banks/Carl Hampton/Raymond Jackson][produced by John Baylor][1[1][11].Country Chart]
Fooled by a Feeling/Love takes a long time to die	Barbara Mandrell	10.1979	-	89[5]	MCA 41 077	[written by Kye Fleming/Dennis Morgan][produced by Tom Collins][4[10].Country Chart]
Years/Darlin'	Barbara Mandrell	03.1980	-	102[4]	MCA 41 162	[written by Kye Fleming/Dennis Morgan][38.Adult Contemporary Chart][produced by Tom Collins][1[1][10].Country Chart]
Crackers/Using him to get to you	Barbara Mandrell	07.1980	-	105[2]	MCA 41 263	[written by Kye Fleming/Dennis Morgan][produced by Tom Collins][3[11].Country Chart]
The best of strangers	Barbara Mandrell	10.1980	-	6[12].Country Chart	MCA 51 001	[written by Kye Fleming/Dennis Morgan][produced by Tom Collins]
Love is fair/Sometime,somewhere,somehow	Barbara Mandrell	02.1981	-	13[9].Country Chart	MCA 51 062	[written by Kye Fleming/Dennis Morgan][produced by Tom Collins]
I was country when country wasn't cool/A Woman's Got a Right (To Change His Mind)	Barbara Mandrell	05.1981	-	1[1][8].Country Chart	MCA 51 107	[written by Kye Fleming/Dennis Morgan][produced by Tom Collins]
Wish you were here/You're Not Supposed to Be Here	Barbara Mandrell	09.1981	-	2[10].Country Chart	MCA 51 171	[written by Kye Fleming/Dennis Morgan][produced by Tom Collins]
'Till you're gone/You're Not Supposed to Be Here	Barbara Mandrell	05.1982	-	1[1][14].Country Chart	MCA 52 038	[written by Walt Aldridge,Tom Brasfield][produced by Tom Collins]
Operator,long distance please/Black and White	Barbara Mandrell	09.1982	-	9[10].Country Chart	MCA 52 111	[written by Kye Fleming/Dennis Morgan][produced by Tom Collins]
In times like these/Loveless	Barbara Mandrell	05.1983	-	4[12].Country Chart	MCA 52 206	[written by Kye Fleming/Dennis Morgan][produced by Tom Collins]
One of a kind pair of fools/As Well as Can Be Expected	Barbara Mandrell	05.1983	-	1[1][14].Country Chart	MCA 52 258	[written by R.C. Bannon,John Bettis][produced by Tom Collins]
Happy birthday dear heartache	Barbara Mandrell	03.1984	-	3[12].Country Chart	MCA 52 340	[written by Archie Jordan, Mack David][produced by Tom Collins]
Only a lonely heart knows/I Wonder What the Rich Folk Are Doin' Tonight	Barbara Mandrell	06.1984	-	2[13].Country Chart	MCA 52 397	[written by Stephen Allen Davis, Dennis Morgan][produced by Tom Collins]
To me	Barbara Mandrell/Lee Greenwood	07.1984	-	3[14].Country Chart	MCA 52 415	[written by Mike Reid, Mack David][produced by Tom Collins]
Crossword puzzle	Barbara Mandrell	11.1984	-	11[11].Country Chart	MCA 52 465	[produced by Tom Collins]
It should have been love by now	Barbara Mandrell/Lee Greenwood	02.1985	-	19[7].Country Chart	MCA 52 525	[produced by Tom Collins,Jerry Crutchfield]
There's no love in Tennessee	Barbara Mandrell	04.1985	-	7[11].Country Chart	MCA 52 537	[written by Stephen Allen Davis, Dennis Morgan][produced by Tom Collins]
Angel in your arms/Don't Look in My Eyes	Barbara Mandrell	09.1985	-	8[12].Country Chart	MCA 52 645	[written by Herbert Clayton Ivey, Terrence Woodford, Tom Brasfield][produced by Tom Collins]
Fast lanes and country roads	Barbara Mandrell	12.1985	-	4[13].Country Chart	MCA 52 737	[written by Roger Murrah, Steve Dean][produced by Tom Collins]
When you get to the heart	Barbara Mandrell with The Oak Ridge Boys	04.1986	-	20[6].Country Chart	MCA 52 802	-
No one mends a broken heart like you	Barbara Mandrell	09.1986	-	6[13].Country Chart	MCA 52 900	[written by John Schweers][produced by Tom Collins]
Child support	Barbara Mandrell	07.1987	-	13[11].Country Chart	EMI America 43 032	[produced by Tom Collins]
I wish that I could fall in love today	Barbara Mandrell	09.1988	-	5[13].Country Chart	Capitol 44 220	[written by Harlan Howard][produced by Tom Collins]
My train of thought	Barbara Mandrell	03.1989	-	19[8].Country Chart	Capitol 44 276	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Best of Barbara Mandrell	Barbara Mandrell	02.1979	-	170[4]	ABC 1119	[gold]
Moods	Barbara Mandrell	05.1979	-	132[9]	ABC 1088	[produced by Tom Collins]
Just for the Record	Barbara Mandrell	10.1979	-	166[5]	MCA 3165	[produced by Tom Collins]
Love Is Fair	Barbara Mandrell	09.1980	-	175[6]	MCA 5136	[produced by Tom Collins]
Live	Barbara Mandrell	09.1981	-	86[24]	MCA 5243	[gold]
In Black and White	Barbara Mandrell	05.1982	-	153[6]	MCA 5295	[produced by Tom Collins]
Spun Gold	Barbara Mandrell	09.1983	-	140[4]	MCA 5377	[produced by Tom Collins]
Meant for each other	Barbara Mandrell/Lee Greenwood	09.1984	-	89[13]	MCA 5477	[produced by Tom Collins]
Christmas at Our House	Barbara Mandrell	12.1984	-	8[2].Christmas Chart	MCA 5519	-

Julian Lennon

Julian Lennon (właśc. John Charles Julian Lennon; 8.04.1963, Liverpool, Wielka Brytania) - voc, k, mand, dr, perc, programowanie komputerów muzycznych; kompozytor, autor tekstów. Syn Johna Lennona. Choć zaniedbywany przez ojca, niekiedy towarzyszył mu w działaniach artystycznych, m.in. był perkusistą w nagraniu Ya Ya z płyty "Walls And Bridges" (Apple, 1974).
 Od połowy lat siedemdziesiątych występował w amatorskich zespołach (towarzyszył mu szkolny kolega, gitarzysta Justin Clayton, później stały partner w karierze). W 1983 podpisał jako piosenkarz kontrakt płytowy z firmą Charisma.
Album Valotte był dziełem, na którym mocno odcisnął się wpływ twórczości nieżyjącego już wówczas Johna Lennona. Pełne uroku piosenki nie tylko przywoływały atmosferę przebojów sławnego ojca, ale też zostały zaśpiewane głosem o podobnej barwie. Dwie z nich zyskały ogromną popularność: Valotte i Too Late For Goodbyes. Płytą The secret value of daydreaming Julian próbował zdyskontować odniesiony sukces, ale tym razem nie potrafił stworzyć równie atrakcyjnego repertuaru co poprzednio, a inspiracje dorobkiem ojca stały się zbyt natrętne. Dziełem bardziej udanym był album Mr Jordan, nagrany przy pomocy znanego producenta Patricka Leonarda, współpracownika Madonny, oraz kompozytora Johna McCurry'ego. Stanowił próbę odświeżenia własnego stylu, chociażby elementami soulu, funku i disco (np. Now You're In Heaven, Open Your Eyes). W dwóch utworach pojawiały się odniesienia do piosenek The Beatles, ale napisanych przez Paula McCartneya, a nie Johna Lennona - Mother Mary podejmował wątki literackie Let It Be, a Sunday Morning nawiązywał w opracowaniu do Penny Lane.
Największym osiągnięciem artystycznym Juliana była płyta Help yourself. Repertuar pomogli stworzyć oprócz Claytona i McCurry'ego tacy kompozytorzy i autorzy tekstów, jak Paul Buchanan z Blue Nile, Glen Tilbrook ze Squeeze, Anthony Moore, a także Bob Ezrin, który ponadto podjął się funkcji producenta. W nagraniach uczestniczyli obok Claytona - g, Buchanana - voc, McCurry'ego - g i Ezrina - k, programowanie komputerów muzycznych, perc tacy muzycy, jak Steve Hunter - g, Scott Humphrey - k, Matt Bissonette - b, Louis Molino - dr, Alian Schwartzberg - dr oraz Bobbye Hall —perc.
W wielu piosenkach nadal można się było doszukać wpływu The Beatles, np. Saltwater rozpoczynał temat instrumentów klawiszowych kojarzący się ze Strawberry Fields Forever, a w Maybe I Was Wrong pojawiał się fanfarowy motyw trąbki wzorowany na Penny Lane. Jednakże całość była wypowiedzi oryginalną, utrzymaną raczej w duchu dokonań Davida Bowiego czy Pink Floyd niż Johna Lennona. Wyróżniały się dramatyczny song Rebel King, sarkastyczny utwór o fanatykach nauki New Physics Rant, pełna niepokoju o przyszłość dewastowanego przez człowieka świata ballada Saltwater oraz gorzkie wyznanie samotności Take Me Home.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Valotte/Let me be	Julian Lennon	10.1984	-	9[19]	Charisma JL2	[written by Lennon, Clayton, Morales][produced by Phil Ramone]
Too late for goodbyes/Well i don' t know	Julian Lennon	01.1985	6[7]	5[17]	Charisma JLY 1	[written by Julian Lennon][produced by Phil Ramone]
Say you' re wrong/Bebop	Julian Lennon	02.1985	-	21[12]	Charisma JL3	[written by Julian Lennon][produced by Phil Ramone]
Jessie/Bebop	Julian Lennon	08.1985	-	54[6]	Atlantic 7-89529 [US]	[written by China Burton][produced by Phil Ramone]
Because/[inst][Dave Clark]	Julian Lennon	11.1985	40[1]	-	EMI 5538	[written by Dave Clark][produced by Dave Clark]
Stick around/Always think twice	Julian Lennon	03.1986	-	32[13]	Atlantic 7-89437 [US]	[written by Julian Lennon][produced by Phil Ramone]
New you' re in heaven/Second time	Julian Lennon	02.1989	-	93[4]	Virgin VS 1154	[written by Julian Lennon, John McCurry][produced by Patrick Leonard ]
Saltwater/Rebel king	Julian Lennon	08.1991	6[9]	-	Virgin VS 1361	[written by J. Lennon, M. Spiro, L. Spiro][produced by Bob Ezrin]
Day after day/Don' t let me down	Julian Lennon	05.1998	66[3]	-	Pinnacle JULIAN 4	[written by J. Lennon, M. Spiro,][produced by Julian Lennon,Bob Rose]
I don' t wanna know/I need you	Julian Lennon	09.1998	125[1]	-	Pinnacle JULIAN 5	[written by J. Lennon, M. Spiro,][produced by Julian Lennon,Bob Rose]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Valotte	Julian Lennon	11.1984	20[15]	17[46]	Charisma JLLP1	[platinum-US][silver-UK][produced by Phil Ramone]
The secret value of daydreaming	Julian Lennon	04.1986	93[1]	32[18]	Charisma CAS 1171	[gold-US][produced by Phil Ramone]
Mr Jordan	Julian Lennon	04.1989	-	87[15]	Atlantic 81 928 [US]	[produced by Patrick Leonard]
Help yourself	Julian Lennon	10.1991	42[4]	-	Virgin V 2668	[produced by Bob Ezrin]
Photograph smile	Julian Lennon	05.1998	78[1]	-	Music From Another Room 44	[produced by Julian Lennon, Bob Rose]
Everything Changes	Julian Lennon	10.2011	106[1]	-	Conehead CONE29	[produced by Julian Lennon, Grant Ransom]

Player

Player jest amerykańskim zespołem rockowym , który wyrobił sobie markę w późnych latach 70-tych. Zespół miał kilka przebojów na US Hot 100 Bilboard, z których trzy weszły do Top 40 ; dwa z tych singli znalazły się w Top 10, w tym nr 1 hit " Baby Come Back ",  napisanego przez członków grupy, Peter Becketta i JC Crowley'a .
Zespół pierwszy raz zebrał się w Los Angeles w Kalifornii . Oryginalny skład stanowili Peter Beckett (wokal, gitara), John Charles "JC" Crowley (wokal, instrumenty klawiszowe, gitara), Ronn Moss (bas, śpiew) i John Friesen (perkusja).

Beckett, przeszczepiony Anglik, był w grupie o nazwie Skyband z australijczykiem Steve Kipnerem (który również grał z australijskim  zespołem Tin Tin ). Po rozpadzie Skyband  w 1975 roku, Beckett znalazł się w Los Angeles i spotkał Crowley'a na imprezie. On i  Crowley grali w nowym zespole Riff Raff, który wkrótce zmienił nazwę na Bandana i wydał  singiel "Jukebox Saturday night" dla  wytwórni Haven .

Gdy Haven zbankrutowała wkrótce potem, Lambert i Potter przenieśli artystów  do RSO Records w 1976 roku, a Beckett i Crowley rozpoczął na nowo z Mossem i Friesenem (dawnym perkusistą i dyrektorem muzycznym w Ice Follies ) jako Player. Wayne Cook , klawiszowiec i muzyk sesyjny ,były członek Steppenwolf , było dodatkowym członkiem zespołu podczas występów na żywo.

Player zyskał popularność dzięki koncertom w szczytowym okresie rocka stadionowego lat 70-tych. Na początku,jesienią 1977r otwierali koncerty   Gino Vannelli , następnie Boz Scaggs . Zaczęli rozwijać charakterystyczny,  melodyjny styl rockowy . Ich  największy hit " Baby Come Back ", wydany pod koniec 1977 roku, doszedł do nr 1 na liście Billboard Hot 100 w styczniu 1978 roku i  odniósł też sukces   w innych krajach. Ich następny singiel "This Time I'm in it For Love",  zadebiutował jako nr 10 w tym samym roku. Eric Clapton zaprosił ich jako support podczas  północnoamerykańskiego tournee w 1978r.

Później, w 1978 roku, klawiszowiec Cook opuścił zespół i został zastąpiony przez Boba Carpentera (który przyłączył się póżniej do Nitty Gritty Dirt Band). W końcu zespół zaczął grać własne koncerty, a także w dalszym ciągu otwierał występy artystów, takich jak  Heart i Kenny Loggins jesienią 1978. Ale po koncertach w Coconut Grove w Miami na Florydzie w dniu 29 października 1978, napięcia między poszczególnymi członkami grupy spowodowały ogromne problemy. Kiedy w końcu spory ustały,   grupa zagrała  jeszcze kilka koncertów z Heart pod koniec 1978r i na początku 1979 roku, Beckett odszedł i grupa została bez umowy płytowej.

Pozostali trzej Crowley, Moss i Friesen, próbowali znaleźć nową formułę , ale  nieskutecznie. Crowley następnie zdecydował się opuścić zespół, w końcu wrócił do rodzinnego Teksasu, gdzie później prowadził karierę w muzyce country. W międzyczasie  Beckett  zreorganizował grupę z dwoma pozostałymi członkami, aby kontynuować działalność jako Player.

Player wydał cztery albumy w czasie swoich aktywnych lat : Player (RSO Records 1977 rok), Danger Zone (RSO  Records w 1978 roku), Room With A View ( Casablanca Records w 1980 roku), i ostatni bez Crowley'a, Spies of Life (RCA Records  w 1981 roku). Po ich późniejszej reformacji, wydali swój piąty album Lost In Reality dla River North Records w 1996  roku, i Two Many Reasons , dla Frontiers Records w 2013 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Baby Come Back/Love Is Where You Find It	Player	10.1977	32[7]	1[3][32]	RSO 879	[gold-US][written by P. Beckett, J. C. Crowley][produced by Dennis Lambert, Brian Potter][10[18].R&B Chart]
This Time I'm In It For Love/Every Which Way	Player	03.1978	-	10[17]	RSO 890	[written by S. Pippin, L. Keith][produced by Dennis Lambert, Brian Potter]
Prisoner Of Your Love/Join In The Dance	Player	09.1978	-	27[11]	RSO 908	[written by P. Beckett, J. C. Crowley][produced by Dennis Lambert, Brian Potter]
Silver Lining/Forever	Player	12.1978	-	62[6]	RSO 914	[written by P. Beckett][produced by Dennis Lambert, Brian Potter]
It's For You/Tip Of The Iceberg	Player	06.1980	-	46[8]	Casablanca 2265	[written by P. Beckett][produced by Tony Peluso, Peter Beckett]
Givin' It All/Tip Of The Iceberg	Player	09.1980	-	105[3]	Casablanca 2295	[written by P. Beckett][produced by Tony Peluso, Peter Beckett]
If Looks Could Kill/Born To Be With You	Player	01.1982	-	48[9]	RCA 13 006	[written by D. Lambert, P. Beckett][produced by Dennis Lambert]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Player	Player	11.1977	-	26[34]	RSO 3026	[gold-US][produced by Dennis Lambert, Brian Potter]
Danger Zone	Player	09.1978	-	37[23]	RSO 3036	[gold-US]
Spies of Life	Player	02.1982	-	152[7]	RCA Victor 4186	-

Volbeat

Grupa Volbeat pochodzi z Danii. Jej muzyka to mieszanka heavy metalu, hard rocka lat 80., punka, rock'n'rolla, rockabilly i groove metalu, z charakterystycznymi wokalami będącymi połączeniem maniery Elvisa Presleya, Glenna Danziga (Danzig) i Jamesa Hetfielda (Metallica).Zespół założył w 2001 roku w Kopenhadze wokalista i gitarzysta Michael Poulsen. W 2002 roku formacja wydała swoje pierwsze demo „Volbeat”. Niecały rok później przygotowali drugi krążek promocyjny „Beat The Meat” – to właśnie piosenki zawarte na tej EP-ce przyniosły Duńczykom sukcesy.

Mimo świetnej sprzedaży „Beat The Meat” (jak na demo) na pełnoprawny debiut Volbeat musiał czekać aż trzy lata. Album „The Strength / The Sound / The Songs” ukazał się dopiero w 2005 roku.
 Piosenki Volbeat trafiły na ścieżkę dźwiękową pierwszego duńskiego filmu snowboardowego Frost.

Powodzenie oficjalnych płyt Volbeat w Danii jest rekordowe: żadna inna heavymetalowa grupa w ostatnich dziesięciu latach nie doszła tak wysoko na listach sprzedaży (18. miejsce).
Kolejne wydawnictwa przyszły już znacznie szybciej. Płyta „Rock the Rebel / Metal the Devil” miała premierę w 2007 roku, a album „Guitar Gangsters & Cadillac Blood” rok później.

Ostatnim dziełem w dorobku grupy jest album „Beyond Hell / Above Heaven” z 2010 roku.

W 2011 zespół opuścił gitarzysta Thomas Bredahl grający w zespole od 2006 roku. Na koncertach jego miejsce zajął Hank Shermann, muzyk znany z zespołów: Demonica, Force of Evil, Mercyful Fate i Shermann Soldiers.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Fallen	Volbeat	08.2011	-	-	Vertigo 0 602527 49775 4	[written by Michael Poulsen, Thomas Bredahl][produced by Jacob Hansen][11[23]. Mainstream Rock Songs]
A Warrior's Call	Volbeat	02.2012	-	-	Spinefarm Records	[written by Michael Poulsen][produced by Jacob Hansen][2[33]. Mainstream Rock Songs]
Still Counting	Volbeat	07.2012	-	-	-	[written by Michael Poulsen, Volbeat][produced by Jacob Hansen][1[29]. Mainstream Rock Songs]
Heaven nor Hell	Volbeat	02.2013	-	-	Spinefarm Records 2786737	[written by Michael Poulsen, Volbeat]][1[34]. Mainstream Rock Songs]
Hangmans Bodycount	Volbeat	04.2013	-	-	Universal Music 3740199	[written by Michael Poulsen, Volbeat][produced by Volbeat, Robert Caggiano][11[3]. Mainstream Rock Songs]
Lola Montez	Volbeat	12.2013	-	-	Republic Records	[written by Michael Poulsen, Volbeat][produced by Volbeat, Robert Caggiano][1[24]. Mainstream Rock Songs]
Dead But Rising	Volbeat	05.2014	-	-	-	[written by Michael Poulsen, Volbeat][produced by Volbeat, Robert Caggiano][3[1]. Mainstream Rock Songs]
Doc Holliday	Volbeat	11.2014	-	-	Spinefarm 602537770564	[written by Michael Poulsen, Volbeat][produced by Jacob Hansen][9[1]. Mainstream Rock Songs]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Beyond Hell/Above Heaven	Volbeat	04.2013	-	142[6]	Vertigo 06025 2747751 0	[produced by Jacob Hansen]
Outlaw Gentlemen & Shady Ladies	Volbeat	04.2013	-	9[25]	Vertigo 3729564	[produced by Rob Caggiano, Volbeat, Jacob Hansen]