Animotion

Grupa Animotion powstała w roku 1984 w Los Angeles. W jej skład weszli: Bill Wadhams jako wokalista, Astrid Plane - wokalistka, Charles Ottavio - gitara basowa, Don Kickpatrick - gitara, Paul Antonelli - klawisze, Frenchy O`Brien - perkusja, Gregory Smith - klawisze.
Wcześniej Astrid, Paul i Frenchy grali w zespole Red Zone, gdzie producentem był Charles. Po rozpadzie Red Zone w 1983 założony został Animotion. Dołączyli do nich Bill, Don i Greg. W 1984 roku ukazał się ich pierwszy singiel "Obsession", który przyniósł pierwszy sukces. Rok później ukazał się ich debiutancki album zatytułowany "Animotion", na którym umieszczony został ów przebój.

 

Kolejnym singlem promującym płytę był "Let Him Go". W roku 1986 Astrid i Bill zostali prezenterami rozdania nagród American Music Awards. W zespole zaczęły następować zmiany personalne. Najpierw odszedł klawiszowiec Paul Antonelli (od tego momentu grupa miała jednego keyboardzistę), a następnie z zespołem pożegnał się perkusista Frenchy O`Brien. Jego miejsce zajął ex członek grupy Shalimar, Jim Blair. Po krótkiej przerwie ukazał się drugi album zespołu "Strange Behavior" oraz singiel "I Engineer". Utwór ten zajął 2 miejsce na listach przebojów w Niemczech.
 

W 1987 roku pojawiły się czarne chmury nad grupą i w połowie nagrywania trzeciego albumu nastąpił tajemniczy rozpad zespołu. Jedną z teorii przyczyn rozpadu było przedawkowanie substancji MSG w chińskim jedzeniu jakie spożywali jednego dnia. Od tamtej pory już nigdy członkowie Animotion nie zjedli razem obiadu! Z zespołu odeszli Bill, Astrid, Charles i Jim. Wytwórnia Polygram, dla której grupa nagrywała trzecią płytę, nie chciała stracić materiału i do Animotion, które ówcześnie składało się tylko z Dona i Grega, dołączyli: Cynthia Rhodes, znana aktorka, od 1989 roku żona znanego piosenkarza Richarda Marxa, oraz Paul Engemann. Trzeci longplay został w końcu wydany w 1989 roku. Znalazł się na nim utwór "Room To Move", który rok wcześniej ukazał się na singlu oraz został wykorzystany w filmie "Moja Macocha Jest Kosmitką". Niestety album nie odniósł większego co spowodowało, że nastąpił kolejny rozpad zespołu.
 

8 lutego 2001 roku Animotion ponownie powrócił. Aktualnie jest tworzony przez podstawowy skład, tj. Bill, Astrid, Charles, Don, Greg oraz przez nowego perkusistę, Kevina. Członkowie zespołu po powrocie nie wydali żadnej płyty, jednak grają do dziś, dając koncerty na całym świecie. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Obsession / Turn Around	Animotion	01.1985	5[12]	6[24]	Mercury 880 266	[written by Holly Knight,Michael Des Barres][produced by John Ryan][35[7].Hot Disco/Dance;Mercury 822 580 12"]
Let Him Go / Holding You	Animotion	06.1985	-	39[13]	Mercury 880 737	[written by B. Wadhams][produced by John Ryan]
I Engineer / The Essence	Animotion	03.1986	-	76[6]	Casablanca 864 433	[written by Mike Chapman,Bernie Taupin,Holly Knight][produced by Richie Zito][35[7].Hot Disco/Dance;Casablanca 884 433 12"]
I Want You / Staring Down The Demons	Animotion	05.1986	-	84[4]	Casablanca 884 729	[written by B. Wadhams,R. Neigher][produced by Richie Zito]
Room to Move / Send it Over	Animotion	02.1989	-	9[18]	Polydor 871 418	[written by Simon Climie,Rob Fisher,D. Morgan][produced by Steve Barri,Tony Peluso][piosenka z filmu "My stepmother is an alien"]
Calling It Love / The Way Into Your Heart	Animotion	06.1989	-	53[9]	Polydor 889 054	[written by Desmond Child,A. Fig][produced by Steve Barri,Tony Peluso]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Animotion	Animotion	02.1985	-	28[30]	Mercury 822 580	[produced by John Ryan]
Strange Behavior	Animotion	03.1986	-	71[14]	Casablanca 826 691	[produced by Richie Zito]
Animotion (Room to Move)	Animotion	03.1989	-	110[17]	Polydor 837 314	-

People's Choice

The People's Choice był amerykańskim  zespołem  funk założonym w 1971 roku w Filadelfii przez Franka Brunsona i Davida Thompsona.
 Choć mieli kilka wokalistów , ich największe przeboje były utworami instrumentalnymi .Ich debiutancki singiel "I Likes To Do It", został   # 9 na liście R & B  Billboard   i  # 38 na Billboard Hot 100 . Niedługo później Kenny Gamble i Leon Huff zobaczyli grupę na koncercie i powiedzieli Brunsonowi, że chcieli by grupa nagrała wspomniany utwór dla Philadelphia International Records . Gamble & Huff podpisali kontrakt z nimi w 1974 roku, i to było w czasie,gdy mieli kolejny przebój   "Do It Any Way You Wanna",który sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy w ciągu trzech miesięcy, i otrzymał złotą płytę  w listopadzie 1975 roku . Ta piosenka została wykorzystana w filmie Freda Williamsona z 1976r, Death Journey .
Brunson zmarł w dniu 24 listopada 2007 roku po długiej chorobie


Skład grupy:
    Frank Brunson - instrumenty klawiszowe, wokal    David Thomson - perkusja
    Guy Fiske - gitara
    Roger Andrews - bas
    Marc Reed - śpiew
    Clifton Gamble - fortepian, syntezator
    Johnnie Hightower - gitara
    Bill Rodgers - fortepian, syntezator
    Darnell Jordan - gitara
    Stanley Thomas - bas, wokal
    Valerie Brown - wokal

Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Likes To Do It/Big Ladies Man	People's Choice	07.1971	-	38[10]	Phil-L.A. Of Soul 349	[written by Frank Brunson][produced by Bill Perry, Rudy Wilson][9[12].R&B Chart]
Let Me Do My Thing/On A Cloudy Day	People's Choice	01.1973	-	-	Phil-L.A. Of Soul 358	[written by Frank Brunson][produced by Bill Perry, John Perry][45[4].R&B Chart]
Party Is A Groovy Thing/Asking For Trouble	People's Choice	12.1974	-	-	TSOP 4759	[written by Gamble, Huff][produced by R. Andrews, F. Brunson, D. Thompson][45[14].R&B Chart]
Do It Any Way You Wanna/The Big Hurt	People's Choice	08.1975	-	11[16]	TSOP 4769	[gold-US][written by Frank Brunson][produced by Bill Perry, Rudy Wilson][1[1][18].R&B Chart][3[15].Hot Disco/Dance;TSOP 4769 7"]
Nursery Rhymes (Part I)/Nursery Rhymes (Part II)	People's Choice	02.1976	-	93[3]	TSOP 4773	[written by Kenneth Gamble, Leon Huff][produced by Leon Huff, Frank Brunson][22[15].R&B Chart]
Here We Go Again/Mickey D's	People's Choice	06.1976	-	-	TSOP 4781	[written by L. Huff][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][52[7].R&B Chart][13[7].Hot Disco/Dance;TSOP 4781 7"]
Movin' In All Directions/A Mellow Mood	People's Choice	08.1976	-	-	TSOP 4782	[written by L. Huff, D. Jordan, D. Ford][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][52[8].R&B Chart]
Cold Blooded And Down-Right-Funky/Jam, Jam, Jam (All Night Long)	People's Choice	01.1977	-	-	TSOP 4784	[written by L. Huff, F. Brunson][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][83[3].R&B Chart]
f You Gonna Do It (Put Your Mind To It) (Part I)/If You Gonna Do It (Put Your Mind To It) (Part II)	People's Choice	04.1977	-	-	TSOP 4786	[written by L. Huff][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][76[7].R&B Chart]
My Feet Won't Move, But My Shoes Did The Boogie/You Ought To Be Dancin'	People's Choice	12.1980	-	-	Casablanca 2322	[written by Frank Brunson, David Thompson][produced by Tom Moulton][77[6].R&B Chart][8[19].Hot Disco/Dance;Casablanca 20 228 12"]
Hey Everybody (Party Hearty)	People's Choice	06.1981	-	-	-	[80[8].Hot Disco/Dance;West End 22 133 12"]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Boogie Down U.S.A.	People's Choice	09.1975	-	56[15]	TSOP 33 154	[produced by Leon Huff, Kenneth Gamble][7.R&B Chart]
We Got the Rhythm	People's Choice	06.1976	-	174[3]	TSOP 34 124	[38.R&B Chart]

Teri De Sario

Teri Lynn DeSario (urodzona 27 listopada 1951r) to amerykańska wokalistka z Miami , na Florydzie .
DeSario pracowała z kilkoma gatunkami muzycznymi  po ukończeniu liceum. Była wokalistką , grała na recorderze i harfie w latach 1970-1977 z grupą muzyki średniowiecznej i renesansowej, Early Music Consort, kierowanej przez   członka Pro Musica ,Arnolda  Graysona.  Zaczęła karierę jako wokalistka i kompozytorka w gatunku folk, a następnie rozszerzyła swoją miłość do muzyki  jazzowej . Po ślubie z trębaczem, aranżerem i kompozytorem Billem Purse założyli   wspólny pop-folk-jazzowy ansambl o nazwie Abacus.
Pewnej  nocy długowłosy mężczyzna wszedł do klubu, gdzie występowała, twierdząc, że jest producentem Bee Gees; okazało się, że rzeczywiście tak było. Barry Gibb usłyszał jej demo  i był tak zainspirowany wokalem DeSario, że napisał dla niej piosenkę   " Ain't  Nothing Gonna Keep Me from You " co pomogło jej uzyskać kontrakt płytowy.

"Ain't Nothing Gonna Keep Me from You" z 1978 roku było pierwszym  przebojem DeSario ,  z jej pierwszego albumu Pleasure Train , również wydanego w roku 1978. Mimo, że pierwszy singiel stał się  # 43 na listach przebojów w USA, nie była tak naprawdę  zadowolona z   nagrania i chciała podążyć w nowym kierunku.
To właśnie wtedy spotkała starego szkolnego kolegę , Harry Wayne Casey'a (Kc) z KC and the Sunshine Band . W Stanach Zjednoczonych, DeSario znana jest głównie z jej duetu z KC, wokalistą R & B i grupy funk KC and the Sunshine Band z coveru Barbary Mason , " Yes, I'm Ready " z 1980 r(# 2 na liście Billboard Hot 100 ) z jej drugiego albumu Moonlight Madness , wydanego w 1979 roku.Następne single ( utwór tytułowy albumu) "Moonlight Madness" i remake "Dancin' in the Streets", nie weszły do Billboard Top 40.

Pod koniec 1980 roku,  jej przebój " Yes, I'm Ready " zyskując status  one-hit wonder. Postanowiła nagrać dwa albumy dla Casablanca, Caught , album, który odzwierciedlał jej sytuację z wytwórnią płytową i Relationships , którego wydanie zostało  wstrzymane, gdy sama firma zmieniła kierunek muzyczny. Nagrała dwa   chrześcijańskie albumy dla Word Records , A Call to us All , i  Voices in the Wind , które zostały napisane wspólnie   i wyprodukowane z Billem Purse . W 1986 roku została nominowana do nagrody  Grammy w kategorii gospel ,Best Female Performance. Pisała   i pojawiała się na albumach różnych artystów. W tym samym czasie, jej muzyka była popularna w Japonii i na Filipinach. Muzyka stała się bardziej dla DeSario introspekcją dla coraz bardziej kwestionowanego konserwatywnego chrześcijaństwa. Wreszcie w 1986 roku, poprosiła, aby zwolniono ją z kontraktu w Worda Records.

DeSario dzieli swoje życie w Niemczech i Miami, a od czasu do czasu śpiewa z The Marschfellows w Niemczech. Jest również częścią chrześcijańskich grup muzycznych i koncertuje z nimi.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ain't Nothing Gonna Keep Me From You/Sometime Kind Of Thing	Teri De Sario	07.1978	-	43[12]	Casablanca NB 929	[written by Barry Gibb][produced by Barry Gibb, Karl Richardson, Albhy Galuten]
The Stuff Dreams Are Made Of/Loving You For The First Time	Teri De Sario	06.1979	-	-	Casablanca NB 980	[written by Joey Carbone, Lenny Lambert][produced by Ron Albert, Howard Albert, Denny Randelln][41[11].Hot Disco/Dance;Casablanca 20 157 12"]
Yes, I'm Ready/With Your Love	Teri DeSario With K.C.	11.1979	-	2[23]	Casablanca NB 2227	[gold-US][written by Barbara Mason][produced by H. W. Casey][20[13].R&B Chart]
Dancin' In The Streets/Moonlight Madness	Teri DeSario With K.C.	06.1980	-	66[6]	Casablanca NB 2278	[written by Wm. Stevenson, Marvin Gaye, Ivy Hunter][produced by H. W. Casey]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Moonlight Madness	Teri De Sario	01.1980	-	80[13]	Casablanca 7178	[produced Ron Albert, Howard Albertand Barry Gibb]

Player

Player jest amerykańskim zespołem rockowym , który wyrobił sobie markę w późnych latach 70-tych. Zespół miał kilka przebojów na US Hot 100 Bilboard, z których trzy weszły do Top 40 ; dwa z tych singli znalazły się w Top 10, w tym nr 1 hit " Baby Come Back ",  napisanego przez członków grupy, Peter Becketta i JC Crowley'a .
Zespół pierwszy raz zebrał się w Los Angeles w Kalifornii . Oryginalny skład stanowili Peter Beckett (wokal, gitara), John Charles "JC" Crowley (wokal, instrumenty klawiszowe, gitara), Ronn Moss (bas, śpiew) i John Friesen (perkusja).

Beckett, przeszczepiony Anglik, był w grupie o nazwie Skyband z australijczykiem Steve Kipnerem (który również grał z australijskim  zespołem Tin Tin ). Po rozpadzie Skyband  w 1975 roku, Beckett znalazł się w Los Angeles i spotkał Crowley'a na imprezie. On i  Crowley grali w nowym zespole Riff Raff, który wkrótce zmienił nazwę na Bandana i wydał  singiel "Jukebox Saturday night" dla  wytwórni Haven .

Gdy Haven zbankrutowała wkrótce potem, Lambert i Potter przenieśli artystów  do RSO Records w 1976 roku, a Beckett i Crowley rozpoczął na nowo z Mossem i Friesenem (dawnym perkusistą i dyrektorem muzycznym w Ice Follies ) jako Player. Wayne Cook , klawiszowiec i muzyk sesyjny ,były członek Steppenwolf , było dodatkowym członkiem zespołu podczas występów na żywo.

Player zyskał popularność dzięki koncertom w szczytowym okresie rocka stadionowego lat 70-tych. Na początku,jesienią 1977r otwierali koncerty   Gino Vannelli , następnie Boz Scaggs . Zaczęli rozwijać charakterystyczny,  melodyjny styl rockowy . Ich  największy hit " Baby Come Back ", wydany pod koniec 1977 roku, doszedł do nr 1 na liście Billboard Hot 100 w styczniu 1978 roku i  odniósł też sukces   w innych krajach. Ich następny singiel "This Time I'm in it For Love",  zadebiutował jako nr 10 w tym samym roku. Eric Clapton zaprosił ich jako support podczas  północnoamerykańskiego tournee w 1978r.

Później, w 1978 roku, klawiszowiec Cook opuścił zespół i został zastąpiony przez Boba Carpentera (który przyłączył się póżniej do Nitty Gritty Dirt Band). W końcu zespół zaczął grać własne koncerty, a także w dalszym ciągu otwierał występy artystów, takich jak  Heart i Kenny Loggins jesienią 1978. Ale po koncertach w Coconut Grove w Miami na Florydzie w dniu 29 października 1978, napięcia między poszczególnymi członkami grupy spowodowały ogromne problemy. Kiedy w końcu spory ustały,   grupa zagrała  jeszcze kilka koncertów z Heart pod koniec 1978r i na początku 1979 roku, Beckett odszedł i grupa została bez umowy płytowej.

Pozostali trzej Crowley, Moss i Friesen, próbowali znaleźć nową formułę , ale  nieskutecznie. Crowley następnie zdecydował się opuścić zespół, w końcu wrócił do rodzinnego Teksasu, gdzie później prowadził karierę w muzyce country. W międzyczasie  Beckett  zreorganizował grupę z dwoma pozostałymi członkami, aby kontynuować działalność jako Player.

Player wydał cztery albumy w czasie swoich aktywnych lat : Player (RSO Records 1977 rok), Danger Zone (RSO  Records w 1978 roku), Room With A View ( Casablanca Records w 1980 roku), i ostatni bez Crowley'a, Spies of Life (RCA Records  w 1981 roku). Po ich późniejszej reformacji, wydali swój piąty album Lost In Reality dla River North Records w 1996  roku, i Two Many Reasons , dla Frontiers Records w 2013 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Baby Come Back/Love Is Where You Find It	Player	10.1977	32[7]	1[3][32]	RSO 879	[gold-US][written by P. Beckett, J. C. Crowley][produced by Dennis Lambert, Brian Potter][10[18].R&B Chart]
This Time I'm In It For Love/Every Which Way	Player	03.1978	-	10[17]	RSO 890	[written by S. Pippin, L. Keith][produced by Dennis Lambert, Brian Potter]
Prisoner Of Your Love/Join In The Dance	Player	09.1978	-	27[11]	RSO 908	[written by P. Beckett, J. C. Crowley][produced by Dennis Lambert, Brian Potter]
Silver Lining/Forever	Player	12.1978	-	62[6]	RSO 914	[written by P. Beckett][produced by Dennis Lambert, Brian Potter]
It's For You/Tip Of The Iceberg	Player	06.1980	-	46[8]	Casablanca 2265	[written by P. Beckett][produced by Tony Peluso, Peter Beckett]
Givin' It All/Tip Of The Iceberg	Player	09.1980	-	105[3]	Casablanca 2295	[written by P. Beckett][produced by Tony Peluso, Peter Beckett]
If Looks Could Kill/Born To Be With You	Player	01.1982	-	48[9]	RCA 13 006	[written by D. Lambert, P. Beckett][produced by Dennis Lambert]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Player	Player	11.1977	-	26[34]	RSO 3026	[gold-US][produced by Dennis Lambert, Brian Potter]
Danger Zone	Player	09.1978	-	37[23]	RSO 3036	[gold-US]
Spies of Life	Player	02.1982	-	152[7]	RCA Victor 4186	-

T.Rex

T.Rex-słynny zespół założony w 1967 r. przez wokalistę i gitarzystę Marca Bolana (właśc. Mark Feld, ur. 30.09.1947 r. w Hackney w Londynie, Anglia, zm. 16.09.1977 r. w Barnes Common w Londynie). Początkowo działał jako sekstet wykorzystujący instrumenty elektryczne, ale firma zajmująca się sprzedażą ratalną w związku z niemożnością wyegzekwowania rat, skonfiskowała zakupiony sprzęt.

Wtedy Bolan razem z perkusistą Stevem "Peregrine" Tookiem (właśc. Stephen Porter, ur. 28.07.1949 r. w Eltham w hrabstwie Kent; zm. 27.10.1980 r.) powołali do życia akustyczny duet, którego kompozycje łączyły w sobie zamiłowanie jego członków do klasycznego rock'n'rolla i bajkowego świata mitologii.
Niezwykłe interpretacje wokalne Bolana sprawiały, że większość jego tekstów była trudna do zrozumienia, ale efekt ostateczny był znakomity i duet wkrótce został zaliczony do rodzącego się nurtu "underground". Disc jockey radia BBC, John Peel, niestrudzenie promował zespół na antenie swojego programu "Top Gear" dając jego członkom możliwość wystąpienia obok innych wykonawców w organizowanej przez niego trasie koncertowej. Tyrannosaurus Rex. nagrał później trzy single: "Debora", "One Inch Rock" i "King Of The Rumbling Spires" oraz osiągnął duży sukces albumami, z których My People Were Fair And Had Sky In Their Hair But Now They Are Content To Wear Stars On Their Brows i Unicorn weszły do brytyjskiej Top 20. Drugi z nich ukazywał odejście grupy od poprzedniego brzmienia, które teraz poszerzyło się o fisharmonię, bas i fortepian.
W 1969 r. po zakończeniu wyczerpującej trasy koncertowej po USA duet się rozpadł. Nowym muzycznym partnerem Bolana został Mickey Finn (właśc. Michael Finn, ur. 3.06.1947 r. w Thornton Heath w hrabstwie Surrey), a owocem ich współpracy był longplay A Beard Of Stars, który pokazał całkowitą przemianę stylistyczną formacji. Marc Bolan zmieniając jej nazwę na T. Rex, zdobył wkrótce miano idola muzyki pop.
Longplay A Beard Of Stars kontynuował poetyckie fascynacje lidera, ale muzyczne brzmienie nabrało rockowego wigoru (gitarowe solo Bolana w utworze "Elemental Child"). W październiku 1970 r. duet skrócił nazwę do T.Rex. Singel "Ride A White Swan" dotarł do 2. miejsca listy brytyjskiej.
Kolejne, "Hot Love" i "Get It On", trafiły na jej szczyt, podobnie jak album Electric Warrior w kategorii płyt długogrających. W tym czasie do składu doszli Steve Currie (ur. 20.05.1947 r. w Grimsby; bas) i Bill Legend (właśc. William Fifield, ur. 8.05.1944 r. w Barking; perkusja), eks-członkowie formacji Legend, The Epics i Bateson And Scott. Wydany na singlu w listopadzie 1971 r. przez firmę Fly przebój "Jeepster" ukazał się bez zgody Bolana, który w odwecie zerwał nagraniowy kontrakt, zakładając własną wytwórnię płytową T.Rex.
Rok 1972 r. przyniósł kolejne singlowe bestsellery, "Telegram Sam", "Metal Guru", "Children Of The Revolution" i "Solid Gold Easy Action"; równocześnie reedycja kompozycji "Debora" dotarła do 10. miejsca listy brytyjskiej. Zwieńczeniem legendy T.Rex był zrealizowany przez Ringo Starra dokumentalny film "Born To Boogie".
Pierwszymi symptomami regresu były nagrane w 1973 r. tematy "20th Century Boy" i "The Groover", a zwłaszcza rozstanie się popadającego w banał Bolana z Viscontim. Latem 1973 r. w zespole pojawiły się nowe twarze: Jack Green (gitara), Paul Fenton (perkusja) i trzy wokalistki, a wśród nich Gloria Jones (ur. 19.09.1947 r. w stanie Ohio) - wkrótce dziewczyna Bolana, którą poznał jeszcze w 1969 r. w USA.
Green i Fenton nie zabawili w grupie zbyt długo, zostali wyrzuceni na początku 1974 r. po zakończeniu brytyjskiego tournee. Tym samym w formacji pozostali Bolan, Finn. Currie, Jones i nowy perkusista Davey Lutton. Rok 1974 przyniósł rozczarowujące longplaye Zinc Alloy And The Hidden Riders Of Tomorrow i Balans Zip Gun. Pod koniec tego samego roku zespół zasilił Dino Dines (instr. klawiszowe), jednak dwa miesiące później ze współpracy zrezygnował Mickey Finn. Singel "New York City" sygnowało wprawdzie nazwą T.Rex, jednak w bieżących nagraniach uczestniczyli głównie muzycy studyjni.
Spośród singlowych produkcji Bolana (m.in. "Dream Lady" i "London Boys") jedynie "I Love To Boogie" znalazło się w Top 20. ale popularność płyty przyćmiło oskarżenie o plagiat.
W przeciwieństwie do większości swoich rówieśników, Bolan powitał z entuzjazmem nowe pokolenie punk rocka, występując wraz z The Damned i angażując grupę Generation X do własnego, emitowanego krótko telewizyjnego programu "Marc". Serial, w którym występowali również David Bowie i eks-wokalista John's Children, Andy Ellison, pomógł Bolanowi wydobyć się z twórczej stagnacji. Kontrakt z RCA i pozyskanie do T.Rex nowych muzyków, Herbiego Flowersa (bas) i Tony'ego Newmana (perkusja) zapowiadały powrót do wielkiej formy.
Niestety. 16.09.1977 r. Bolan zginął w wypadku samochodowym, gdy samochód. w którym podróżował z Glorią jako pasażer, uderzył w drzewo. Jego śmierć była początkiem ciążącego nad T.Rex fatum. W 1980 r. zmarł Took, a w rok później Currie. Wierni wielbiciele artysty doprowadzili do wydania licznych reedycji nagrań czerpanych z jego bogatej spuścizny, dzięki którym Marc pozostaje do dziś obiektem kultu. Pomimo stosunkowo krótkiej przebojowej kariery, Bolan odegrał doniosłą rolę w okresie transformacji popu w progresywny muzycznie gatunek.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Deborah/Child star	Marc Bolan & Tyrannosaurus Rex	05.1968	34[7]	-	Regal Zonophone RZ 3008	[written by Marc Bolan][produced by Tony Visconti]
One inch rock/Salamanda Palaganda	Marc Bolan & Tyrannosaurus Rex	09.1968	28[7]	-	Regal Zonophone RZ 3011	[written by Marc Bolan][produced by Tony Visconti]
King of the rumbling spires/Do you remember?	Marc Bolan & Tyrannosaurus Rex	07.1969	44[1]	-	Regal Zonophone RZ 3022	[written by Marc Bolan][produced by Tony Visconti]
Ride a white swan/Is it love/Summertime blues	T.Rex	10.1970	2[20]	76[6]	Fly BUG 1	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
Hot love/Woodland rock/King of the mountain cometh	T.Rex	02.1971	1[6][17]	72[6]	Fly BUG 6	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
Get it on [in USA as "Bang a gong"]/There was a time/Raw ramp	T.Rex	07.1971	1[4][17]	10[15]	Fly BUG 10	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
Jeepster/Life's a gas	T.Rex	11.1971	2[15]	-	Fly BUG 16	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
Telegram Sam/Cadillac/Baby strange	T.Rex	01.1972	1[2][14]	67[5]	T.Rex-EMI TREX 101	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
Deborah/One inch rock/Woodland bop/Seal of seasons EP's	T.Rex	04.1972	7[10]	-	Fly ECHO 102	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
Metal guru/Lady/Thunderwing	T.Rex	05.1972	1[4][14]	-	T.Rex-EMI Marc 1	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
Children of the revolution/Jitterbug love/Sunken rags	T.Rex	09.1972	2[10]	-	T.Rex-EMI Marc 2	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
Solid gold easy action/Born to boogie	T.Rex	12.1972	2[11]	-	T.Rex-EMI Marc 3	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
20 th Century Boy/Free angel	T.Rex	03.1973	3[17]	-	T.Rex-EMI Marc 4	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
The groover/Midnight	T.Rex	06.1973	4[9]	-	T.Rex-EMI Marc 5	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
Truck on [tyke]/Sitting here	T.Rex	11.1973	12[11]	-	T.Rex-EMI Marc 6	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
Teenage dream/Satisfaction pony	Marc Bolan & T.Rex	02.1974	13[5]	-	T.Rex-EMI Marc 7	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti, Marc Bolan]
Light of love/Explosive mouth	T.Rex	07.1974	22[5]	-	T.Rex-EMI Marc 8	[Writers: Marc Bolan][Producers: Marc Bolan]
Zip gun boogie/Space boss	T.Rex	11.1974	41[3]	-	T.Rex-EMI Marc 9	[Writers: Marc Bolan][Producers: Marc Bolan]
New York City/Chrome sitar	T.Rex	06.1975	15[8]	-	T.Rex-EMI Marc 10	[Writers: Marc Bolan][Producers: Marc Bolan]
Dreamy lady/Do you wanna dance	T.Rex Disco Party	10.1975	30[5]	-	T.Rex-EMI Marc 11	[Writers: Marc Bolan][Producers: Marc Bolan]
London boys/Solid baby	T.Rex	02.1976	40[3]	-	T.Rex-EMI Marc 13	[Writers: Marc Bolan][Producers: Marc Bolan]
I love to boogie/Baby boomerang	T.Rex	06.1976	13[9]	-	T.Rex-EMI Marc 14	[Writers: Marc Bolan][Producers: Marc Bolan]
Laser love/Life's an elevator	T.Rex	09.1976	41[4]	-	T.Rex-EMI Marc 15	[Writers: Marc Bolan][Producers: Marc Bolan]
The soul of my suit/All alone	T.Rex	03.1977	42[3]	-	T.Rex-EMI Marc 16	[Writers: Marc Bolan][Producers: Marc Bolan]
Return of the Electric Warrior EP.	T.Rex	05.1981	50[4]	-	Rarn MBSF 001	[Writers: Marc Bolan][Producers: Bolan, Granada]
You scare me to death/The perfumed garden of Gulliver Smith	T.Rex	09.1981	51[4]	-	Cherry Red CHERRY 29	[Writers: Marc Bolan][Producers:Simon Napier-Bell]
Telegram Sam [reissue]	T.Rex	03.1982	69[2]	-	T.Rex 101
Megarex/Chariot choogle/Life's an elevator	T.Rex	05.1985	72[9]	-	Marc On Wax TANX 1	[Writers: Marc Bolan]
Get it on/Jeepster	T.Rex	05.1987	54[4]	-	Marc On Wax MARC 10	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]
20th Century boy/Midnight/The groover	Marc Bolan & T.Rex	08.1991	13[8]	-	Marc On Wax MARC 501	[Writers: Marc Bolan]
Get it on	Bus Stop feat T.Rex	10.2000	59[3]	-	All Around The World CDGLOBE225
Ride A White Swan	Marc Bolan & T.Rex	09.2007	97[1]	-	UMTV 1744372	[Writers: Marc Bolan][Producers: Tony Visconti]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
My people were fair and had sky in their...	T.Rex	07.1968	15[9]	-	Regal Zonophone SLRZ 1003	[produced by Tony Visconti]
Unicorn	T.Rex	06.1969	12[3]	-	Regal Zonophone SLRZ 1007	[produced by Tony Visconti]
A beard of stars	T.Rex	03.1970	21[6]	-	Regal Zonophone SLRZ 1013	[produced by Tony Visconti]
T.Rex	T.Rex	01.1971	13[24]	188[5]	Fly HIFLY 2	[produced by Tony Visconti]
The best of T.Rex	T.Rex	08.1971	21[7]	-	Flyback TON 2	[Producers: Tony Visconti]
Electric warior	T.Rex	10.1971	1[8][46]	32[34]	Fly HIFLY 6	[Producers: Tony Visconti]
Prophets, seers and sages the angels of the a...	T.Rex	03.1972	1[1][12]	-	Fly Doubleback 0037 TOOFA ž	[Producers: Tony Visconti]
Bolan boogie	T.Rex	05.1972	1[3][19]	-	Fly HIFLY 8	[Producers: Tony Visconti]
The slider	T.Rex	08.1972	4[18]	17[24]	EMI BLN 5001	[Producers: Tony Visconti]
Tyrannosaurus Rex [A beginning]	T.Rex	10.1972	-	113[12]	A&M 3514 [US]
A beard of star/Unicorn	T.Rex	12.1972	44[2]	-	Cube TOOFA 9/10	[Producers: Tony Visconti]
Tanx	T.Rex	03.1973	4[12]	102[10]	EMI BLN 5002	[Producers: Tony Visconti]
Great hits	T.Rex	11.1973	32[3]	-	EMI BLN 5003
Zinc alloy and the hidden riders of tomorrow	T.Rex	03.1974	12[3]	-	EMI BLNA 7751	[produced by Tony Visconti]
Futuristic dragon	T.Rex	02.1976	50[1]	-	EMI BLN 5004	[produced by Marc Bolan]
Dandy in the underworld	T.Rex	04.1977	26[3]	-	EMI BLN 5005	[produced by Marc Bolan]
Solid gold	T.Rex	06.1979	51[3]	-	EMI NUT 5
T.Rex in concert	T.Rex	09.1981	35[6]	-	Marc ABOLAN 1
You scare me to death	T.Rex	11.1981	88[1]	-	Cherry Red ERED 20	[produced by Simon Napier-Bell]
Dance in the midnight	T.Rex	09.1983	83[3]	-	Marc On Wax MARCL 501	[produced by Marc Bolan]
Best of the 20th Century Boy	T.Rex	05.1985	5[21]	-	K-Tel NE 1297
The ultimate collection	T.Rex	09.1991	4[16]	-	Telstar STAR 2539
The essential collection	T.Rex	10.1995	24[16]	-	PolyGram TV 525 961-2
The essential collection-25th Anniversary Edition	Marc Bolan And T Rex	09.2002	18[24]	-	Universal TV 4934882
Born to boogie	Marc Bolan And T Rex	05.2005	129[1]	-	Sanctuary Midline SMEDD 215