Cassius

Cassius to francuski duet muzyczny działający od 1988 do 2019 roku, w skład którego wchodzą producenci Philippe Cerboneschi i Hubert Blanc-Francard, lepiej znani jako Zdar i Boombass (lub czasami Philippe Zdar i Hubert Boombass). Pod różnymi postaciami duet porównywany jest do ruchu muzyki elektronicznej „francuskiego akcentu” drugiej połowy lat 90-tych. 

  Bombas Hubert Blanc-Francard (  alias Boombass), urodzony 31 marca 1967r to francuski muzyk i producent. Jest synem inżyniera dźwięku Dominique'a Blanc-Francarda i starszym bratem francuskiego muzyka Mathieu Blanc-Francarda, lepiej znanego pod pseudonimem Sinclair. Zdar Philippe Cerboneschi (  aka Zdar; ur. 28 stycznia 1967r w Aix-les-Bains, zm. 19 czerwca 2019r w Paryżu) był francuskim muzykiem, producentem i inżynierem dźwięku, włoskiego pochodzenia. Zdar był asystentem Dominique'a Blanc-Francarda w studiach +XXX (Plus30), kiedy poznał Boombass w 1988 roku. 

Poza grupą Cassius Zdar był producentem i inżynierem dźwięku. Był właścicielem francuskiego studia nagraniowego Motorbass (inspirowanego nazwą jego zespołu z Étienne de Crécy). W szczególności nagrał kilka albumów -M-, Phoenix i Chromeo. Nagrywał także między innymi dla Franza Ferdinanda, Beastie Boys, Lou Doillona i Sébastiena Telliera. Był w związku z francuską aktorką Aure Atika, z którą miał córkę (Angelica), a następnie z Dyane de Serigny, z którą miał dwójkę innych dzieci (Pénélope i Jamesa).

  Zdar i Boombass rozpoczęli współpracę w 1988 roku, produkując albumy dla francuskiego artysty hiphopowego MC Solaara. W 1991 roku stworzyli swój pierwszy projekt pod nazwą La Funk Mob, a rok później zaczęli coraz bardziej eksperymentować z dźwiękami elektronicznymi. Doświadczenia Zdara z muzyką elektroniczną miały wpływ na jego współpracę z Étienne de Crécy w projekcie Motorbass, który wydał solowy pełnometrażowy album Pansoul. W 1996 roku Zdar i Boombass stworzyli następnie „Foxxy”, swój pierwszy wydany samodzielnie utwór z muzyką house pod nazwą Cassius, a umiarkowany sukces, który nastąpił, doprowadził do remiksowania utworów dla takich zespołów jak Air.  

W styczniu 1999 roku wydali swój pierwszy singiel, który stał się hitem mainstreamu, „Cassius 1999”. Został opublikowany przez Virgin Records i wszedł na 7. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli.Wkrótce potem ukazał się ich debiutancki album 1999, z którego wydano dwa kolejne single: „Feeling For You” i „La Mouche”. Teledyski do „Cassius 1999” i „Feeling for You” przedstawiały postać Deadmana z DC Comics jako superbohatera DJ-a. W 2002 roku ukazał się ich drugi album, Au Rêve. Zawierał on utwór „I'm a Woman” „Empowered Female Disco” z Jocelyn Brown na wokalu, a także przebojowy singiel „The Sound of Violence” z udziałem Steve’a Edwardsa na wokalu. Na tym albumie współpracowali także z członkiem Wu-Tang Clan Ghostface Killah i Leroy Burgessem.  

Cassius wrócił do studia w 2006 roku z bardziej eksperymentalnym singlem „Toop Toop”, ale następny album, zatytułowany 15 Again, zawierał więcej wokalnej współpracy niż duet zrobił to z Au Rêve. Podczas prób do trasy koncertowej promującej album 15 Again Cassius udostępnił społeczności utwór a cappella z singla „Toop Toop” i zachęcił fanów i przyjaciół do rozpoczęcia remiksowania utworu. Odniosło to natychmiastowy sukces: zespół rozpoczął projekt Cassius Workshop i wydał więcej acapelli do celów remiksowania. Twierdzą, że otrzymali ponad 400 remiksów. 

  Piosenka Cassiusa „I <3 U So” została zsamplowana w utworze „Why I Love You” na wspólnym albumie Jay-Z i Kanye Westa z 2011 roku Watch the Throne. W 2016 roku Cassius wydał swój czwarty album, Ibifornia, z udziałem Pharrella Williamsa, Ryana Teddera, Cat Power, Mike'a D i Matthieu Chédida (jako gitarzysty albumu). 19 czerwca 2019 roku, dwa dni przed wydaniem piątego albumu Cassiusa „Dreems”, Zdar zmarł po upadku z budynku w Paryżu. Miał 52 lata. 

W dniu premiery Dreems zespół ogłosił, że album ten jest ostatnim albumem Cassiusa. Po śmierci Philippe'a Zdara Ed Banger i Glitterbox Recordings połączyły siły, aby wypuścić ostatnią wspólną produkcję Cassius, z błogosławieństwem Boombass i rodziny Zdara. To remiks utworu „I'm Not Defeated” zespołu Fiorous. Piosenka została wydana 21 lutego 2020 roku w limitowanej edycji winylowej. Po śmierci Zdara Boombass kontynuował karierę solową. 

20 września 2019 Boombass wydał remiks utworu „Grand petit con” w wykonaniu -M-. 14 maja 2020 r. przedstawia utwór „Pour que tu”, który znajduje się na EP Le virage, składającej się z 5 piosenek i wydanej 5 czerwca 2020 r. 25 sierpnia 2021 roku Boombass opublikował książkę zatytułowaną Boombass. Une histoire de la French touch, w którym opowiada o swojej karierze w branży muzycznej.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Cassius 1999	Cassius	01.1999	7[9]	-	Virgin DINSD 177	[written by Donna Summer,Rod Temperton,David Foster,Boom Bass,Philippe Zdar][produced by BoomBass, Zdar]
Feeling for You	Cassius	05.1999	16[4]	-	Virgin DINSD 181	[written by Betty Wright,Boom Bass,Philippe Zdar,Lynn Williams,Jeremiah Burden][produced by BoomBass, Zdar]
La Mouche	Cassius	11.1999	53[2]	-	Virgin DINSD 188	[written by Boom Bass,Philippe Zdar][produced by BoomBass, Zdar]
The Sound of Violence	Cassius with Steve Edwards	10.1999	49[2]	-	Virgin DINSD 241	[written by Philippe Cerboneschi, Hubert Blanc-Francard & Stephen Neil Edwards][produced by BoomBass, Zdar]
I <3 U So	Cassius	03.2011	52[3]	-	Because Music FR5Y 71000106	[written by Cassius,Mary Jane Sawyer,Anthony John Camillo][produced by BoomBass, Zdar, O. Jones]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
1999	Cassius	02.1999	28[5]	-	Virgin CDVIR 76	[produced by Philippe Zdar, Boombass]

Roy Castle

 Roy Castle  (ur. 31 sierpnia 1932r- zm. 2 września 1994r)   był angielskim tancerzem, piosenkarzem, komikiem, aktorem, prezenterem telewizyjnym i muzykiem. Oprócz tego, że był znakomitym trębaczem jazzowym, potrafił grać na wielu innych instrumentach. Po wszechstronnej karierze performera teatralnego, telewizyjnego i filmowego, stał się najbardziej znany brytyjskim widzom telewizyjnym jako wieloletni prezenter serialu dla dzieci Record Breakers.  

Roy Castle urodził się w Scholes, niedaleko Holmfirth w West Riding of Yorkshire. Syn kolejarza, od najmłodszych lat stepował i uczył się w szkole tańca Nory Bray pod okiem Audrey Spencer, która później prowadziła dużą szkołę tańca, a po ukończeniu Holme Valley Grammar School (obecnie Honley High School) rozpoczął karierę jako artysta na amatorskiej imprezie koncertowej. Jako młody performer w latach pięćdziesiątych mieszkał w Cleveleys niedaleko Blackpool i występował tam w miejscowym Queen's Theatre, a w 1953 roku przeszedł na zawodowstwo jako protegowany Jimmy'ego Clitheroe i Jimmy'ego Jamesa. 

W 1958 roku brał udział w Royal Variety Show. Jako piosenkarz wydał w 1960 roku jeden singiel na listach przebojów, świąteczną piosenkę „Little White Berry”.  

  Castle wystąpił gościnnie w odcinku serialu Two of a Kind Morecambe and Wise , który został wyemitowany 3 sierpnia 1963 r. W 1965 roku Castle zagrał wraz z Peterem Cushingiem w filmie Dr.  Who and the Daleks, pierwszym z dwóch kinowych spin-offów serialu telewizyjnego BBC. Zagrał rolę pierwszego męskiego asystenta Doktora Who, Iana Chestertona, i został obsadzony w bardziej komediowym wykonaniu niż William Russell w równoważnym serialu. Wystąpił w Dr. Terror's House of Horrors jako muzyk jazzowy. Castle pojawił się także w Carry On Up the Khyber w 1968 r. oraz w telewizyjnym musicalu Pickwick dla BBC w 1969 r. 

W latach 90-tych ponownie pojawił się w Pickwick, koncertując po kraju, występując u boku Sir Harry'ego Secombe, a program został ponownie nagrany. Secombe zagrał w oryginalnej produkcji na West Endzie w 1963 roku. W 1973 roku Castle połączył siły z aktorem komediowym Ronniem Barkerem w oryginalnym jednorazowym filmie zatytułowanym „Another Fine Mess” (odcinek serialu Barkera Seven of One). Barker był jednym z najlepszych przyjaciół Castle'a i złożył hołd ich wspólnej pracy wkrótce po śmierci Castle'a. W 1967 i 1968 roku Castle zagrał wraz z Jimmym Edwardsem w komediowo-farsowym programie Big Bad Mouse na londyńskim West Endzie, kiedy Eric Sykes musiał wycofać się z występu z powodu choroby. Przedstawienie miało swoją siedzibę w Shaftesbury Theatre i dzięki luźnemu scenariuszowi dało zarówno Edwardsowi, jak i Castle’owi szansę na swobodne dopasowywanie się i ogólne przełamanie czwartej ściany wraz z publicznością. Castle zaczął grać na trąbce, podczas gdy Edwards wszedł na miejsce z przodu kabiny czytać gazetę, stepować i strzelać piłeczkami pingpongowymi do straganów. Wielokrotnie występował w emitowanym od dawna programie rozrywkowym telewizji BBC The Good Old Days, wykorzystując swoje umiejętności gry na wielu instrumentach i występów. W 1988 roku Castle przedstawił i wystąpił w serialu telewizyjnym Anglia Marching as to War, w którym prześledził i odtworzył wczesną historię Armii Zbawienia.  

 W 1972 r. po raz pierwszy zaprezentował program dla dzieci Record Breakers i był gospodarzem przez ponad 20 lat. Sam nagrał piosenkę przewodnią „Dedication” na potrzeby programu i zwykle wykonywał ją na żywo podczas napisów końcowych. Prowadząc program, sam pobił dziewięć rekordów świata, m.in Najszybszy stepowanie 1440 dotknięć na minutę - 24 uderzeń na sekundę, ustawiony 14 stycznia 1973 r.  Roy (53 lata) został już uznany za najszybszego stepującego tancerza na świecie”. Był gospodarzem programu aż do kilku miesięcy przed śmiercią w 1994 r., obok Norrisa i (aż do jego morderstwa w 1975 r.) Rossa McWhirtera, Fiony Kennedy i Cheryl Baker. Od tego momentu gospodarzem został Baker i były sportowiec Kriss Akabusi. Trwało to przez 29 lat, aż do 2001 roku, co czyni go jednym z najdłużej emitowanych programów w Wielkiej Brytanii.  

W latach 1958-1969 Castle nagrał trzy   LP. Jeden z nich, Songs for a Rainy Day, została nagrana w 1966 roku dla wytwórni Columbia i została wznowiona w Wielkiej Brytanii na płycie CD przez EMI Gold, pod zmienionym tytułem Isn't This a Lovely Day w 2005. Płyta zawiera dwanaście piosenek z deszczem jako temat. Ówcześni brytyjscy jazzmani Gordon Beck (piano), Jeff Clyne (bas), Leon Calvert (flugelhorn), Ike Isaacs (gitara), Ray Swinfield (flet) i Al Newman (saksofon) zagrali na płycie która zawiera aranżacje jazzowe Victora Grahama obejmujące różne style, takie jak jako big band („Pennies From Heaven”, „Stormy Weather”), ballady („February Brings The Rain”, „Here's That Rainy Day”, „Soon It's Gonna Rain”) i bossa nova („Everytime It Rains”, „The Gentle Rain”). 

  Kariera nagraniowa Castle'a obejmowała także słowo mówione. W 1978 roku dla wytwórni Scripture Union Label nagrał osiem przypowieści biblijnych, wydanych na stronie 1 LP Castle on Luke Street (SU0806), z książek „Luke Street” autorstwa Davida Lewisa. Stronę 2 wygłosili Kenneth Williams, Dora Bryan, Derek Nimmo i Thora Hird, którzy opowiedzieli po jednej historii.

 Castle poślubił tancerkę Fionę Dickson 29 lipca 1963 r. Zostali sobie przedstawieni przez Erica Morecambe. Zarówno Castle, jak i jego żona byli zagorzałymi chrześcijanami i regularnie uczęszczali do kościoła baptystów znajdującego się w pobliżu ich domu. Mieli czworo dzieci. Ich najmłodszy syn, Ben Castle (ur. 1973), jest saksofonistą jazzowym, który grał z wieloma artystami, w tym z Jamie Cullumem, Carleen Anderson, Beth Rowley, Marillion i Radiohead, a także występował na ścieżkach dźwiękowych do filmów. Castle był fanem piłki nożnej i kibicował Liverpoolowi. Niecałe sześć miesięcy przed śmiercią wziął udział w meczu derbowym Liverpoolu - Evertonu na Anfield 13 marca 1994 r. i stanął na tarasie Spion Kop. Był także wśród publiczności podczas finałowego zwycięstwa Liverpoolu w Pucharze Anglii nad Sunderlandem w maju 1992 roku, wkrótce po tym, jak po raz pierwszy stwierdzono u niego raka. Ronnie Barker złożył mu wówczas hołd, nawiązując do kreacji postaci bardzo przypominających Laurel i Hardy'ego w Another Fine Mess.  

 Na początku 1992 roku u Castle'a zdiagnozowano raka płuc i powiedziano mu, że jego szanse na wyzdrowienie są nikłe i jest mało prawdopodobne, że przeżyje dłużej niż sześć miesięcy. Przeszedł chemioterapię i radioterapię, a pod koniec tego roku nastąpiła remisja. Jako niepalący, swoją chorobę zwalił na bierne palenie podczas lat gry na trąbce w zadymionych klubach jazzowych.W dniu 26 listopada 1993 r. Castle ogłosił, że jego choroba powróciła i przeszedł drugą rundę leczenia. Wiosną i latem 1994 roku, pomimo pogarszającego się stanu zdrowia, odbył głośną Tour of Hope, aby zebrać fundusze na wzniesienie budynku, który stał się fundacją Roy Castle Lung Cancer Foundation, jedyną brytyjską organizacją charytatywną poświęcony wyłącznie pokonaniu raka płuc. Zmarł w swoim domu w Gerrards Cross w Buckinghamshire rankiem 2 września 1994 r., dwa dni po swoich 62. urodzinach. 

 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Little White Berry/Crazy Little Horn	Roy Castle	12.1960	40[3]	-	Philips PB 1087	[written by Roy Castle]

Roger Waters

Roger Waters -właśc. George Roger Waters, ur. 9.09.1943 r. w Great Bookham na przedmieściach Cambridge w Anglii. Zakładając formację Pink Floyd stał się członkiem jednego z najsłynniejszych rockowych zespołów wszech czasów. W czasie swojego prawie 20-letniego związku z tą grupą osiągnął prawdziwe szczyty twórczych możliwości, pisząc materiał na dwa owiane już legendą albumy: Dark Side Of The Moon (z 1973 r.) i The Wall (z 1979 r.).

 

Jego teksty były często próbą złagodzenia smutku po śmierci ojca, który zginął w czasie II wojny światowej. Były również odbiciem problemów artysty, który coraz gorzej radził sobie ze statusem supergwiazdy rocka, co podkreślały jego rosnące wyobcowanie i utrata kontaktu z publicznością. Introspektywny charakter tekstów Watersa zaczął powoli wywoływać oskarżenia o zbytnie uleganie własnym słabościom, co z kolei stało się jedną z przyczyn rozstania z Pink Floyd w 1983 r.
 

Pierwszym oficjalnym solowym albumem artysty (w 1970 r. wraz z Ronem Geesinem nagrał long-play będący ścieżką dźwiękową do filmu "The Body") był The Pros And Cons Of Hitchhiking. Nagrany z gościnnym udziałem Erika Claptona Prezentował już o wiele mniej gorzkie teksty niż te tworzone w ostatnim okresie współpracy z Pink Floyd.
 

Kolejną propozycją Watersa była ścieżka dźwiękowa do animowanego antywojennego filmu Raymonda Briggsa "When The Wind Blows" (z 1986 r.). Z nagranego w 1987 r. longplaya Radio K.A.O.S. pochodził doskonały singel "The Tide Is Turning (After Live Aid)". W tym okresie Waters zaangażował się w długi, zakończony niepowodzeniem spór prawny z pozostałymi członkami Pink Floyd, próbując pozbawić ich prawa do używania nazwy zespołu. 

W 1990 r. działając w ramach projektu na rzecz pomocy Leonard Cheshire Memorial Fund For Disaster Relief, artysta przygotował gigantyczny spektakl oparty na The Wall. To ambitne widowisko wystawione na tle pozostałości muru berlińskiego transmitowały stacje telewizyjne na całym świecie, a wśród wykonawców znalazły się takie sławy muzyczne jak Van Morrison, Cyndi Lauper, Sinead 0'Connor i Joni Mitchell oraz aktorzy Albert Finney i Tim Curry. Wydawnictwa dokumentujące berlińskie przedsięwzięcie, album i wideo-kaseta The Wall - Live In Berlin, nie znalazły niestety zbyt wielu nabywców.
 

Zrażony tym Waters następną płytę przygotowywał długo i wyjątkowym nakładem sił i środków. Ukazała się ona jesienią 1992 r., po raz kolejny podejmując w warstwie tekstowej tematykę wojny, przemocy i alienacji. W następnych latach artysta rozpoczął przygotowania do wystawienia "The Wall" na scenie... teatralnej; podjął się też skomponowania muzyki do opery o Rewolucji Francuskiej (premiera przewidywana jest na początek 1997 r.). Jeśli chodzi o konflikt muzyka z dawnymi kolegami z Pink Floyd, można tylko mieć nadzieję, że łaskawy czas zaleczy stare rany i pozwoli odejść urazom w niepamięć. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The pros and cons of hitch hiking]/Apparently they were travelling abroad	Roger Waters	04.1984	76[4]	-	Harvest HAR 5228	[written by Roger Waters][produced by Roger Waters ,Michael Kamen]
Radio waves/Going to live in L.A.	Roger Waters	05.1987	74[2]	-	Harvest EM 6	[written by Roger Waters][produced by Roger Waters ,Ian Ritchie ,Nick Griffiths]
The tide is turning [After live aid]/Get back on the radio	Roger Waters	11.1987	54[8]	-	Harvest EM 37	[written by Roger Waters][produced by Roger Waters ,Nick Griffiths]
Another brick in the wall [Part 2]/Run like hell [live]	Roger Waters with Cyndi Lauper	09.1990	82[1]	-	Mercury MER 332	[written by Roger Waters][produced by Roger Waters ,Nick Griffiths]
What god wants,Part 1	Roger Waters	08.1992	35[3]	-	Columbia 6581395	[written by Roger Waters][produced by Roger Waters]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The pros and cons of hitch-hiking	Roger Waters	05.1984	13[11]	31[18]	Harvest SHVL 240105	[gold-US][silver-UK][produced by Roger Waters,Michael Kamen]
Radio K.A.O.S.	Roger Waters	06.1987	25[7]	50[19]	EMI KAOS 1	[silver-UK][produced by Roger Waters, Ian Ritchie ,Nick Griffiths]
The wall-Live in Berlin	Roger Waters	09.1990	27[3]	56[10]	Mercury 8466111	[produced by Roger Waters, Nick Griffiths]
Amused to death	Roger Waters	09.1992	8[4]	21[10]	Columbia 4687612	[silver-UK][produced by Roger Waters, Patrick Leonard]
In the flesh-Live	Roger Waters	12.2000	-	136[1]	Columbia 85 235 [US]	[produced by James Guthrie]
Roger Waters: The Wall	Roger Waters	12.2015	53[1]	134[1]	Columbia 88875156382	[produced by Nigel Godrich]
Is This the Life We Really Want?	Roger Waters	06.2017	3[6]	11[3]	Columbia 88985436482	[silver-UK][produced by Nigel Godrich]
Us + Them	Roger Waters	10.2020	9[2]	-	Sony Music CG 19439707712	[produced by Nigel Godrich]
The Lockdown Sessions	Roger Waters	06.2023	56[1]	-	Sony Music CG 19658804202	[produced by Gus Seyffert]
The Dark Side of the Moon Redux	Roger Waters	10.2023	4[1]	142[1]	Cooking Vinyl SGB 50CD	[silver-UK][produced by Roger Waters,Gus Seyffert]

Tommy Cash

 Tommy Cash (urodzony 5 kwietnia 1940r)  to amerykański muzyk country. Jego starszym bratem był Johnny Casha.  

 Cash urodził się w Dyess w stanie Arkansas  jako najmłodszy z czterech synów i trzech córek Raya i Carrie (Rivers) Cash (z których jednym był Johnny Cash, urodzony osiem lat wcześniej). Już w szkole średniej założył swój pierwszy zespół. Po ukończeniu szkoły średniej zaciągnął się do armii amerykańskiej i pracował jako DJ w radiu Sił Zbrojnych. Po ukończeniu wojska Cash grał z Hankiem Williamsem Jr. i ostatecznie w 1965 roku podpisał kontrakt płytowy z Musicor Records. 

 Rok później dołączył do United Artists Records i w 1968 roku z „The Sounds of Goodbye” o mało nie znalazł się na liście Top 40 Country. Pod koniec 1969 roku, pracując dla Epic Records, wydał swój największy przebój, utwór poświęcony Johnowi F. Kennedy'emu, Robertowi F. Kennedy'emu i Martinowi Lutherowi Kingowi Jr., zatytułowany „Six White Horses”. W 1970 roku miał dwa single, które znalazły się w pierwszej dziesiątce, „One Song Away” i „Rise and Shine”, napisane przez Carla Perkinsa.  

Ostatni hit Casha, który znalazł się na liście 20 najlepszych, „I Recall a Gypsy Woman”, został wydany w 1973 roku. Cash nadal koncertuje na całym świecie. Zagrał także w filmie Złodziej rzeki z 2016 roku .  Cash jest licencjonowanym pośrednikiem w handlu nieruchomościami w Tennessee i agentem Crye-Leike Real Estate Services w Nashville. Był agentem zajmującym się sprzedażą domu Johnny'ego Casha i June Carter Cash w Hendersonville w stanie Tennessee po ich śmierci w 2003 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Six White Horses/I Owe The World To You	Tommy Cash	12.1969	-	79[6]	Epic 10540	[written by L. Murray] [produced by Glenn Sutton] [4[13].Country Chart]
Rise And Shine/The Honest Truth	Tommy Cash	04.1970	-	-	Epic 10590	[written by C. Perkins] [produced by Glenn Sutton] [9[12].Country Chart]
One Song Away/The Ramblin' Kind	Tommy Cash	07.1970	-	-	Epic 10630	[written by D. Reid][produced by Glenn Sutton] [9[11].Country Chart]
The Tears On Lincoln's Face/The Only Place For Me	Tommy Cash	12.1970	-	-	Epic 10573	[written by G. Sutton, H. X. Lewis] [produced by Glenn Sutton] [36[3].Country Chart]
So This Is Love/Love Is Gone	Tommy Cash	04.1971	-	-	Epic 10700	[written by D. Reid, L. DeWitt][produced by Glenn Sutton] [20[7].Country Chart]
I'm Gonna Write A Song/I'm Nowhere Without You	Tommy Cash	07.1971	-	-	Epic 10756	[written by G. Sutton][produced by Glenn Sutton] [28[6].Country Chart]
You're Everything/Someday When All My Dreams Come True	Tommy Cash	05.1972	-	-	Epic 10838	[written by G. Sutton, B. Sherrill][produced by Glenn Sutton] [32[2].Country Chart]
That Certain One/A Free Man	Tommy Cash	07.1972	-	-	Epic 10885	[written by D. Reid][produced by Glenn Sutton] [22[9].Country Chart]
Listen/Fool Maker	Tommy Cash	11.1972	-	-	Epic 10915	[written by T. Cash, J. Peppers][produced by Glenn Sutton] [24[8].Country Chart]
Workin' On A Feelin'/Tomorrow Will Be A New Day	Tommy Cash	05.1973	-	-	Epic 10964	[written by R. Lane, R. Porter, T. McKeon][produced by Glenn Sutton] [37[3].Country Chart]
I Recall A Gypsy Woman/You'll Need The Love (I Have For You One Day)	Tommy Cash	09.1973	-	-	Epic 11026	[written by A. Reynolds, B. McDill][produced by Larry Butler] [16[8].Country Chart]
She Met A Stranger, I Met A Train/The Only Place For Me	Tommy Cash	12.1973	-	-	Epic 11057	[written by J. Slate, D. Morrison][produced by Larry Butler] [21[7].Country Chart]

Caslons

Sal Mondeuri (prowadzący), Richie Smith (pierwszy tenor) Lou Smith (tenor 2d), Joe Carvelli (baryton), Bernie Belkin (bas). Caslons spotkali się początkowo w 1960 roku w dzielnicy Flatbush na Brooklynie, jako uczniowie Madison High School. Zagrali wiele lokalnych występów i dużo ćwiczyli. To ich menadżer/promotor Lou Stallman napisał „Anniversary of Love” i „The Quiet One”. Caslons nagrali taśmy demo, a Stallman zabierał je do wytwórni płytowych w celu sprawdzenia. Wytwórnia Seeco nagrała grupę i wydała singiel.

Wytwórnia użyje tej grupy do wspierania Lani Zee (Lani Zarief) przy „Funny, Funny, Funny” i „Sea Tides”. Wkrótce po nagraniu „Anniversary of Love” wiosną 1961 roku Bernie Belkin wstąpił do armii, opuszczając Caslons. Grupa zdecydowała się pozostać kwartetem. Pod koniec 1961 roku Amy Records wydała „For All We Know” z „Settle Me Down”. Nic się nie wydarzyło z tym wydaniem i Lou Smith zdecydował się wstąpić do wojska. Magia Caslons zniknęła i grupa się rozpadła. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Anniversary Of Love/The Quiet One	Caslons	09.1961	-	89[2]	Seeco 6078	[written by Stallman, Jacobson][produced by Stallman, Jacobson]

Clifford T. Ward

 Ur. 10.02. 1946 r. w Kidderminster w hrabstwie Worcestershire, Anglia. Reprezentował typowy dla wczesnych lat 70-tych typ wykonawcy i autora „melodii do poduszki", czasami uroczych, czyściej ckliwych. Zadebiutował w 1972 r. albumem Home Thoughts nagranym dla niefortunnej, choć ambitnej wytwórni Dandelion, należącej do popularnego disc jockeya Johna Peela. Ward, z profesji nauczyciel, zawarł w każdym z tematów płyty zamkniętą fabułę. Zasłużoną popularność zdobył singel z tematem „Gaye", ustępującym jednak muzycznie i literacko niedocenionym utworom „Home Thoughts From Abroad" i „Wherewithal".

 

Longplaye Mantlepieces  i Escalator kontynuowały sprawdzoną formułę, rażącą z czasem infantylną naiwnością, jak choćby w tekście pomniejszego   przeboju „Scullery" („You're my picture, my  Picasso, you blighten up any scullery". W późniejszym okresie nagrywający sporadycznie   i unikający jak ognia estradowych występów  Ward zyskał uznanie jako autor utworów wykonywanych m.in. przez Cliffa Richarda i Justina Haywarda (z grupy The Moody Blues). Cześć kompozycji powstała już po zapadnięciu artysty na stwardnienie rozsiane. W 1992 r. przyjaciele i współpracownicy Warda zrealizowali album złożony z niewykorzystanego materiału nagraniowego i nagrań demo, z którego dochód przeznaczono na finansowe wsparcie walczącego z chorobą twórcy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Gaye/Home Thoughts From Abroad	Clifford T. Ward	06.1973	8[11]	-	Charisma CB 205	[written by Clifford T. Ward][produced by Clifford T. Ward]
Scullery/To An Air Hostess	Clifford T. Ward	01.1974	37[5]	-	Charisma CB 221	[written by Clifford T. Ward][produced by Clifford T. Ward]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Home Thoughts	Clifford T. Ward	07.1973	40[3]	-	Charisma CAS 1066	[produced by Clifford T. Ward]
Mantle Pieces	Clifford T. Ward	02.1974	42[2]	-	Charisma CAS 1077	[produced by Clifford T. Ward]

Fee Bee Records

Fee Bee Records była wytwórnią płytową założoną przez Joe Averbacha w Pittsburghu w Pensylwanii. Wytwórnia jest znana z nagrania hitu The Del-Vikings „Come Go With Me” w 1957 roku. Inne piosenki Del-Viking nagrane przez wytwórnię Fee Bee to „How Can I Find True Love”, „Whispering Bells”, „I'm Spinning” i „You Say You Love Me”. 

 

 „Come Go With Me” został szybko wydany w Dot Records do dystrybucji krajowej pod koniec stycznia 1957 r., a następnie „Whispering Bells” i „I'm Spinning” w maju i sierpniu 1957 r. Niektórzy członkowie zespołu Del-Vikings opuścili Fee Bee dla Mercury Records, twierdząc, że ich kontrakt jest nieważny, ponieważ podpisali kontrakt w wieku poniżej 21 lat. Kripp Johnson, jedyny członek Del-Vikings, który podpisał kontrakt z Fee Bee, który miał ponad 21 lat, pozostał z etykietą Fee Bee pod nazwami Dell-Vikings i Versatiles. Powrócił do swojej pierwotnej grupy (nadal zwanej Del-Vikings) z Mercury Records i zerwał współpracę z Fee Bee w 1958 roku.

 

War

 Zespół amerykański, złożony z "weteranów" muzycznych kręgów Zachodniego Wybrzeża. Trzon zmieniającego się często składu grupy stanowili Leroy "Lonnie" Jordan (ur. 21.11.1948 r. w San Diego w stanie Kalifornia, instr. klawiszowe), Howard Scott (ur. 15.03.1946 r. w San Pedro w stanie Kalifornia; gitara), Charles Miller (ur. 2.06.1939 r. w Olathe w stanie Kansas; flet. saksofon), Morris "B.B." Dickerson (ur. 3.08.1949 r. w Torrence w stanie Kalifornia; bas) i Harold Brown (ur. 17.03.1946 r. w Long Beach w stanie Kalifornia; perkusja).

 

Początkowo występowali pod często zmieniającymi się nazwami, w tym The Creators, The Romeos, Senor Soul i Nightshift. W 1969 r. grupą zainteresował się przebywający wówczas w Kalifornii eks-wokalista The Animals Eric Burden, proponując zespołowi stałe wspólne występy. Grupa przyjęła ostateczną nazwę, a skład uzupełnili Lee Oskar (właśc. Oskar Levetin Hansen, ur. 24.03.1948 r. w Kopenhadze. Dania; harmonijka ustna) i "Papa" Dee Alien (właśc. Thomas Sylvester Alien, ur. 18.07.1931 r. w Wilmington w stanie Delaware, zm. 30.08.1988 r.; instr. perkusyjne).
 

Z pierwszego nagranego wspólnie albumu Eric Burdon Declares War, pochodził m.in. singlowy, oparty na rytmicznej melorecytacji przebój "Spili The Wine". Jednak wkrótce po nagraniu drugiego longplaya The Black Man's Burdon, zespół pozbył się brytyjskiego lidera . Na płytach All Day Music i The World Is A Ghetto dominowała fuzja funka, rhythmn'bluesa, rocka i rytmów latynoamerykańskich. Single ,"The Cisco Kid" (z 1973 r.), "Why Can't We Be Friends?" (z 1975 r.) i "Summer" (z 1976 r.) doczekały się w USA "złotych płyt", zaś do brytyjskiej Top 20 trafiły tematy "Low Rider" (z 1976 r.) i "Galaxy" (z 1978 r.).
 

W późniejszym okresie losy zespołu potoczyły się mniej pomyślnie. Niefortunny kontrakt z wytwórnią MCA spowodował spadek sprzedaży płyt. Oscar porzucił grupę, wybierając działalność solową, a kolejne zmiany składu pozbawiły War charakterystycznej dynamiki i klarowności. Popularność wydanych w 1982 r. singli "You Got The Power" i "Outlaw" zapowiadała renesans powodzenia, jednak z czasem zespół zmuszony był realizować nagrania własnym sumptem. W 1987 r. remake przebojowego niegdyś tematu "Low Rider" trafił w dolne rejony amerykańskich list rhythm'n'bluesowych.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Spill the wine/Magic Mountain	Eric Burdon & War	05.1970	-	3[21]	MGM 14118	[gold-US][written by Charles Miller, Howard E. Scott, B.B. Dickerson, Lonnie Jordan, Harold Ray Brown, Thomas "Papa Dee" Allen, Lee Oskar, Eric Burdon][produced by Jerry Goldstein]
They can' t take away our music/Home Cookin'	Eric Burdon & War	12.1970	-	A:50[8];B:[108[2]	MGM 14196	[A:written by War, Jerry Goldstein][B:written by War][produced by Jerry Goldstein]
Lonely Feelin'/Sun Oh Son	War	04.1971	-	107[4]	United Artists 50746	[written by War][produced by Jerry Goldstein][38[3].R&B Chart]
All day music/Get Down	War	08.1971	-	35[11]	United Artists 50815	[written by Allen, Brown, Dickerson, Goldstein, Jordan, Miller, Oskar, Scott][produced by Jerry Goldstein][18[11].R&B Chart]
Slippin' into darkness/Nappy Head	War	01.1972	-	16[22]	United Artists 50867	[platinum-US][written by War][produced by Jerry Goldstein][12[12].R&B Chart]
The world is a ghetto/Four Corned Room	War	11.1972	-	7[16]	United Artists 50975	[gold-US][written by War][produced by Jerry Goldstein][3[15].R&B Chart]
Cisco kid/Beetles in the Bog	War	03.1973	-	2[15]	United Artists XW-163	[gold-US][written by Thomas Allen,Harold Brown,Morris "BB" Dickerson,Charles Miller,Howard Scott,Lee Oskar,Lonnie Jordan][produced by Jerry Goldstein][5[8].R&B Chart]
Gypsy man/Deliver the Word	War	07.1973	-	8[13]	United Artists XW-281	[written by War][produced by Howard E. Scott, Jerry Goldstein, Lonnie Jordan][6[14].R&B Chart]
Me and baby brother/In Your Eyes	War	11.1973	21[06.76]	15[15]	United Artists XW 350	[written by War][produced by Howard E. Scott, Jerry Goldstein, Lonnie Jordan][18[12].R&B Chart]
Ballero/Slippin' into Darkness	War	06.1974	-	33[10]	United Artists XW 432	[written by S. Allen, H. Brown, M. Dickerson, L. Jordan, C. Miller, L. Oskar, H. Scott][produced by Jerry Goldstein ][17[11].R&B Chart]
Why can' t we be friends?/In Mazatlan	War	05.1975	-	6[20]	United Artists XW-629	[gold-US][written by Papa Dee Allen,Harold Ray Brown,B. B. Dickerson,Lonnie Jordan,Charles Miller,Lee Oskar,Howard E. Scott,Jerry Goldstein][produced by Jerry Goldstein ][9[16].R&B Chart]
Low rider/So	War	09.1975	12[7]	7[15]	United Artists XW-706	[gold-US][silver-UK][written by Jerry Goldstein,War ][produced by Jerry Goldstein,Lonnie Jordan,Howard E. Scott][1[1][15].R&B Chart]
Me and Baby Brother/In Your Eyes	War	06.1976	21[7]	-	Island WIP 6303 [UK]	[written by War ][produced by Jerry Goldstein,Lonnie Jordan,Howard E. Scott]
Summer/All Day Music	War	07.1976	-	7[16]	United Artists XW 834	[gold-US][written by Jerry Goldstein][produced by Jerry Goldstein][4[14].R&B Chart]
L.A. Sunshine/Slowly We Walk Together	War	07.1977	-	45[10]	United Artists XW-1009	[written by S. Allen, H. Brown, M. Dickerson, L. Jordan, C. Miller, L. Oskar, H. Scott, J. Goldstein][produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan, Howard Scott][2[17].R&B Chart]
Galaxy/Galaxy Part II	War	01.1978	14[7]	39[10]	MCA 40820	[written by S. Allen, H. Brown, M. Dickerson, L. Jordan, C. Miller, L. Oskar, H. Scott, J. Goldstein][produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan, Howard Scott][5[18].R&B Chart]
Hey senorita/Sweet Fighting Lady	War	04.1978	40[2]		MCA 40883	[written by S. Allen, H. Brown, M. Dickerson, L. Jordan, C. Miller, L. Oskar, H. Scott, J. Goldstein][produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan, Howard Scott][70[6].R&B Chart]
Youngblood (Livin' In The Streets)/Youngblood (Livin' In The Streets) Part II	War	07.1978	-	-	United Artists X 1213	[written by Allen, Brown, Dickerson, Jordan, Miller, Oskar, Scott, Goldstein][produced by Jerry Goldstein][21[15].R&B Chart]
Sing A Happy Song/This Funky Music Makes You Feel Good	War	10.1978	-	-	United Artists X 1247	[written by S. Allen, H. Brown, M. Dickerson, L. Jordan, C. Miller, L. Oskar, H. Scott, J. Goldstein][produced by Jerry Goldstein, Lennie Jordan, Howard Scott][87[3].R&B Chart]
Good, Good, Feelin'/Baby Face (She Said Do Do Do Do)	War	04.1979	-	101[9]	MCA 40995	[written by Allen, Brown, Jordan, Miller, Oskar, Rabb, Scott, Goldstein][produced by Jerry Goldstein, Lennie Jordan, Howard Scott][12[16].R&B Chart]
Don't Take It Away/The Music Band 2 (We Are The Music Band)	War	12.1979	-	-	MCA 40995	[written by Allen, Brown, Goldstein, Hammon, Jordan, Oskar, Rabb, Rizzo, Scott, Smith][produced by Jerry Goldstein, Lennie Jordan, Howard Scott][32[13].R&B Chart]
I'll Be Around/The Music Band 2 (We Are The Music Band)	War	05.1980	-	-	MCA 41209	[written by Allen, Brown, Hammon, Jordan, Oskar, Rabb, Rizzo, Scott][produced by Jerry Goldstein, Lennie Jordan][96[3].R&B Chart]
Cinco De Mayo/Don't Let No One Get You Down	War	06.1981	-	-	LAX 02120	[written by S. Allen, H. Brown, J. Goldstein, R. Hammon, L. Jordan, L.Oskar, L. Rabb, P. Rizzo, H. Scott][produced by Jerry Goldstein And Lonnie Jordan For Far Out Productions][90[5].R&B Chart]
You got the power/Cinco De Mayo	War	04.1982	-	66[6]	RCA 13061	[written by S. Allen, H. Brown, J. Goldstein, R. Hammon, L. Jordan, L.Oskar, L. Rabb, P. Rizzo, H. Scott][produced by Jerry Goldstein And Lonnie Jordan For Far Out Productions][18[13].R&B Chart]
Outlaw/I'm About Somebody	War	07.1982	-	94[3]	RCA 13238	[written by S. Allen, H. Brown, J. Goldstein, R. Hammon, L. Jordan, L. Oskar, L. Rabb, H. Scott][produced by Jerry Goldstein And Lonnie Jordan ][13[16].R&B Chart]
Life (Is So Strange)/ W.W. III	War	06.1983	-	-	RCA 13544	[written by J. Goldstein, S. Allen, L. Jordan, H. Scott, L. Oskar, H. Brown][produced by Jerry Goldstein And Lonnie Jordan ][50[7].R&B Chart]
Groovin	War	08.1985	-	-	Coco Plum 2002	[written by Felix Cavaliere, Eddie Brigate, Jordan, Allen, Scott, Dickerson, Brown, Oskar, Miller, Goldstein][produced by "Lonnie" Jordan For Raw Productions][79[4].R&B Chart]
Livin' In The Red/Low Rider	War	02.1987	-	-	Priority 9502	[written by Brown, Myrick, Wheelock, Goldstein][produced by Jerry Goldstein][98[3].R&B Chart]
Low rider [new mix]	War	06.1987	-	-	Priority 9364	[written by Jerry Goldstein,War ][produced by Jerry Goldstein,Lonnie Jordan,Howard E. Scott][1[1][15].R&B Chart]
Low rider [On the boulevard]	Latin Alliance feat War	08.1991	-	54[11]	Virgin 98 751	[written by Thomas Allen,Harold Brown,Charles Miller,Howard Scott,Lee Oskar,Lonnie Jordan,B.B. Dickerson,Jerry Goldstein,Clarence Henry][produced by Tony Gonzales,Will Roc,Kid Frost]
Peace Sign	War	06.1994	-	-	Avenue 76 024	[written by War][produced by Howard Scott][64[10].R&B Chart]

Albumy *162*
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
War	War	04.1971	-	190[6]	United Artists 5508	[produced by Jerry Goldstein]
All day music	War	11.1971	-	16[49]	United Artists 5546	[gold-US][produced by Jerry Goldstein, Chris Huston, War]
The world is a ghetto	War	11.1972	-	1[2][68]	United Artists 5652	[gold-US][produced by Jerry Goldstein with Lonnie Jordan and Howard E. Scott]
Deliver the world	War	09.1973	-	6[36]	United Artists 128	[gold-US][produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan, Howard Scott]
War live!	War	03.1974	-	13[35]	United Artists 193	[gold-US][produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan, Howard Scott]
Why can' t we be friends ?	War	07.1975	-	8[31]	United Artists 441	[gold-US][produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan, Howard Scott]
Greatest Hits	War	09.1976	-	6[21]	United Artists 648	[platinium-US]
Love is all around	War feat Eric Burdon	12.1976	-	140[5]	ABC 988	[produced by Jerry Goldstein]
Platinum jazz	War	07.1977	-	23[14]	Blue Note 690	[gold-US][produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan, Howard Scott]
Galaxy	War	12.1977	-	15[23]	MCA 3030	[gold-US][produced by Jerry Goldstein]
Youngblood	War	08.1978	-	69[6]	United Artists 904	[produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan, Howard Scott]
The music band	War	04.1979	-	41[16]	MCA 3085	[produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan, Howard Scott]
The music band 2	War	12.1979	-	111[13]	MCA 3193	[produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan, Howard Scott]
Outlaw	War	03.1982	-	48[27]	RCA Victor 4208	[produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan]
Life [Is so strange]	War	07.1983	-	164[4]	RCA Victor 4598	[produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan]
The best of War ...and more	War	05.1987	-	156[10]	Priority 9467	[platinium-US]
Peace sign	War	07.1994	-	200[1]	Avenue 71 706	[produced by Jerry Goldstein, Lonnie Jordan]