środa, 14 września 2016

Alan Parsons Project

Inżynier nagrań w wytwórni EMI, ur. 20.12.1948 r. Po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę współpracując przy powstawaniu ostatniego albumu Beatlesów Abbey Road. Swoje umiejętności wykorzystał potem w pracy nad kilkoma wczesnymi albumami grupy Wings.
 Sławę przyniósł mu jednak wkład do powstania superbestsellera Pink Floyd Dark Side Of The Moon i współpraca produkcyjna z Pilot, Cockney Rebel i Alem Stewartem. Zainspirowany „koncepcyjnym" po-
dejściem do muzyki, Parsons nawiązał współpracę z twórcą piosenek Erikiem Woolfsonem, z którym
powołał do życia The Alan Parsons Project.
Debiutancki album duetu Tales Of Mystery And Imagination, będący muzyczną adaptacją twórczości Edgara Allana Poe, przygotował grunt dla następnych propozycji, z których każda zajmowała się jednym tematem, m.in. science fiction (I Robot) i mistycyzmem (Pyramid). Zapraszając do współpracy grono utalentowanych muzyków sesyjnych i występujących gościnnie artystów (m.in. Arthura Browna, Gary'ego Brookera, eks- członka Scarlet Party - Grahama Dye'a i Colina Blunstone'a).
 Parsons i Woolfson stworzyli udane, acz nieco sterylne w brzmieniu albumy. Jednak pomimo umieszczenia w 1982 r. singla „Eye In The Sky" (zainspirowanego powieścią Philipa K. Dicka) w Top 3 amerykańskiej listy przebojów, dalsze nagrania The Project nie powtórzyły sukcesu wcześniejszych propozycji.
Muzycy formacji The Alan Parsons Project utworzyli w 1984 r. krótko istniejącą grupę Keats, która nagrała zaledwie jeden mało udany album. Ostatnią propozycją Parsonsa jest koncertowa płyta Alan Parsons Live, nagrana podczas jednego z bardzo nielicznych tournee formacji. Podczas tego ostatniego liderowi towarzyszyli:Ian Bairnson (gitara), Stuart Elliot (perkusja), Andrew Powell (instr, klawiszowe), Richard Cotlle (instr. klawiszowe, saksofon), Jeremy Meek (bas, śpiew), Chris Thompson (śpiew) i Gary Howard (śpiew).
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
[The system of] Doctor Tarr and Professor Fether/A dream within a dreamAlan Parsons Project07.1976-37[10]20th Century 2297[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
The raven/Prelude to the fall of the house of UsherAlan Parsons Project10.1976-80[4]20th Century 2308[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
To one in paradise/Cask of AmontiliadoAlan Parsons Project01.03.1977-108[1]20th Century 2333
I wouldn' t want to be like you/NucleusAlan Parsons08.1977-36[13]Arista 0260[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Don' t let it show/I robotAlan Parsons Project12.1977-92[4]Arista 0288[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
What goes up/In the lap of the godsAlan Parsons Project09.1978-87[3]Arista 0352[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Damned if i do/If i could change your mindAlan Parsons Project09.1979-27[17]Arista 0454[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
You won' t be there/Secret gardenAlan Parsons Project01.02.1980-105[4]Arista 0491
Games people play/The ace of swordsAlan Parsons Project12.1980-16[23]Arista 0573[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Time /The gold bugAlan Parsons Project04.1981-15[23]Arista 0598[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Snake eyes/I don' t wanna go homeAlan Parsons Project10.1981-67[5]Arista 0635[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Eye in the sky/GeminiAlan Parsons Project07.1982-3[25]Arista 0696[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Psychobabble /Children of the moonAlan Parsons Project11.1982-57[10]Arista 1029[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Old and wise/Children of the moonAlan Parsons Project01.01.198374[1]-Arista ARIST 494 [UK][written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
You don' t believe/LuciferAlan Parsons Project11.1983-54[10]Arista 9108[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Don' t answer me/Don' t let it showAlan Parsons Project03.198458[3]15[15]Arista 9160[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Prime time/The gold bugAlan Parsons Project05.1984-34[11]Arista 9208[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Let' s talk about me/HawkeyeAlan Parsons Project02.1985-56[10]Arista 9282[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Days are numbers [The traveller]/Somebody out thereAlan Parsons Project04.1985-71[5]Arista 9349[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]
Stereotomy/UrbaniaAlan Parsons Project02.1986-82[4]Arista 9443[written by Alan Parsons/Eric Woolfson][produced by Alan Parsons]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Tales of mystery and imagination-Edgar Allan PoeAlan Parsons Project05.197656[1]38[46]20 th Century 508[produced by Alan Parsons]
I robotAlan Parsons Project07.197730[1]9[54]Arista 7002[platinum-US][produced by Alan Parsons]
PyramidAlan Parsons Project07.197849[4]26[25]Arista 4180[gold-US][produced by Alan Parsons]
EveAlan Parsons Project09.197974[1]13[27]Arista 9504[gold-US][produced by Alan Parsons]
The turn of a friendly cardAlan Parsons Project11.198038[4]13[58]Arista 9518[platinum-US][produced by Alan Parsons]
Eye in the skyAlan Parsons Project06.198227[11]7[41]Arista 9599[platinum-US][produced by Alan Parsons]
The best of The Alan Parsons ProjectAlan Parsons Project11.198399[1]53[29]Arista 8193[gold-US][produced by Alan Parsons]
Ammonia AvenueAlan Parsons Project03.198424[8]15[26]Arista 8204[gold-US][produced by Alan Parsons]
Vulture cultureAlan Parsons Project03.198540[5]46[19]Arista 8263[produced by Alan Parsons]
StereotomyAlan Parsons Project02.1986-43[18]Arista 8384[produced by Alan Parsons]
GaudiAlan Parsons Project02.198766[2]57[14]Arista 8448[produced by Alan Parsons]
Try anything onceAlan Parsons11.1993-122[4]Arista 18 741[produced by Alan Parsons]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , ,

A Perfect Circle

A Perfect Circle: poboczny projekt Maynarda - powie ktoś... i popełni podwójny błąd!
Bo po pierwsze - nie Maynarda. To w całości projekt Billy'ego — deklarował Keenan na łamach "Guitar Worid", a chodzi o śpiewającego gitarzystę i klawiszowca Billy'ego Howerdela. Napisałem słowa, napisałem większość melodii. Jednak muzyka, produkcja i nagrywanie są jego zasługą. Po drugie - wcale nie taki znów poboczny projekt. Był okres, kiedy APC zabierało Maynardowi więcej czasu, co jego macierzysta formacja... Zespół został w istocie założony przez pana nazwiskiem Howerdel (choć przy trudnym do przecenienia wkładzie wokalisty Tool). Muzyk ten był wcześniej znany, ale raczej jako postać drugiego planu. Przyszły gitarzysta A Perfect Circle zaczynał bowiem jako techniczny gitarowy -współpracował chociażby z Nine Inch Nails, Guns N'Roses, The Smashing Pumpkins, Davidem Bowie, Fishbone czy Toolem właśnie -i był ponoć geniuszem w swym fachu. Później w środowisku muzycznym zasłynął jako ekspert od Pro Tools (dla niewtajemniczonych - najpopularniejszy i prawdopodobnie najlepszy program do komputerowego miksowania i obróbki dźwięku).
Howerdel zaprzyjaźnił się z Keenanem podczas trasy Tool z Fishbone w 1993 roku (niektóre źródła podają rok 1992). A w 1996 roku, w okresie prac nad Aemma, został przez zespół poproszony o pomoc w studiu. I zaprezentował Maynardowi swoje własne nagrania demo. Rzeczy, które Billy postrzegał jako "muzykę filmową" a do tego raczej z żeńskim śpiewem tak zachwyciły Keenana, że uparł się aby pracować Howerdelem. I dopiął swego, choć w wyniku innych zobowiązań gitarzysty zespół wystartował dopiero w 1999 roku (debiut estradowy - 15 sierpnia w Los Angeles).
Początkowo pracowali we dwóch, nagrywając w garażu Billy'ego, za namową Keenana skompletowano jednak pełny, rockowy skład. Znalazła się w nim basistka i skrzypaczka Paz Lenchantin, a w końcu, po pewnych przetasowaniach personalnych, były gitarzysta Failure -Troy Van Leeuwen i perkusista Josh Freese (z The Yandals, a także współpracownik Devo, Guns N'Roses czy Suicidal Tendencies).
Taka grupa oczywiście szybko zwróciła uwagę wytwórni i równie szybko podpisała kontrakt - z Virgin. Debiutancki album zatytułowany Mer De Noms ujrzał światło dzienne w maju 2000 - i zadebiutował na czwartym miejscu listy przebojów "Billboardu". Zespół pojechał na koncerty, między innymi u boku Nine Inch Nails. Zaczęli w kwietniu 2000 roku i trwało to blisko rok.
Jest nas pięciu ludzi, którzy spotkali się, aby razem coś stworzyć, muzycznie się uzupełniając i tworząc krąg doskonały - tłumaczył znaczenie nazwy zespołu Keenan w wywiadzie dla serwisu "NYROCK". A okrąg jest odbiciem nieskończoności... Nie uchroniło to jednak zespołu od zmian w składzie. Lenchantin odeszła, aby z Billym Corganem grać w Zwan -zastąpił ją Jeordie White alias Twiggy Ramirez, były członek grupy Marilyn Manson. Z kolei Van Leeuwen zasilił szeregi Queens Of The Słone Age, a na jego miejsce wszedł James Iha, były gitarzysta... Billy'ego Corgana (jeden krąg muzyczny - może więc nazwa zespołu nie jest całkiem od rzeczy?).
16 września 2003 na rynek trafił drugi album A Perfect Circie, zatytułowany Thirteenth Step, nagrany we wspomnianym składzie. Jednak podczas nagrań między Maynardem a Howerdelem rodziły się spięcia, atmosfera w grupie się popsuła. Niemniej zespół był ciągle aktywny koncertowo. Już w lipcu ruszył z Lollapaloozą, a występy promujące nowy album odbywały się do czerwca 2004. Bardzo szybko, bo w listopadzie 2004 światło dzienne ujrzała kolejna płyta sygnowana nazwą grupy - będąca dopełnieniem zobowiązań kontraktowych wobec Virgin. Na album eMOTIVe, poza dwoma kompozycjami oryginalnymi, trafiły przeróbki. Płyta miała być komentarzem do sytuacji politycznej w Stanach (ukazała się w dniu wyborów prezydenckich), a w nagraniach uczestniczyli różni muzycy - zespół nie miał już stałego składu. Później wszyscy członkowie rozeszli się do swoich zajęć.
Ostatnim wydawnictwem grupy było aMOTION- DVD uzupełnione płytą CD z remiksami - z 16 listopada 2004. Według najnowszych doniesień (z ostatniego numeru francuskiego magazynu "Rock Hard") Maynard uważa, że A Perfect Circle to już zamknęta historia.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
JudithA Perfect Circle09.2000153[1]105[16]Virgin 7243 8 96811 2 3[ Written By - Billy Howerdel , Maynard James Keenan][ Producer - Billy Howerdel ]
The hollowA Perfect Circle11.200072[2]-Virgin VUSCD 181[written by Billy Howerdell/Maynard James Keenan][produced by Billie Howerdell]
3 LibrasA Perfect Circle01.200149[3]-Virgin VUSDX 184[written by Billy Howerdell][produced by Billy Howerdell/Maynard James Keenan]
Weak and PowerlessA Perfect Circle09.2003-61[18]Virgin 38 888 [US][written by Billy Howerdell/Maynard James Keenan][produced by Andy Wallace]
The Outsider/Bikini Bandits and The Golden RodA Perfect Circle05.2004-79[5]Virgin 99 583 [US][written by Billy Howerdell/Maynard James Keenan][produced by Billy Howerdel]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Mer De NomsA Perfect Circle06.200055[15]4[51]Virgin 49 253[platinum-US][ Producer - Billy Howerdel]
Thirteenth stepA Perfect Circle09.200337[4]2[37]Virgin 80 918[platinum-US][ Producer - Billie Howerdell/Danny Lohner]
EmotiveA Perfect Circle11.200480[2]2[24]Virgin 66 687[gold-US][ Producer - Billy Howerdel, Maynard James Keenan]
aMOTIONA Perfect Circle12.2004-57[2]Virgin 44 115[ Producer - Billy Howerdel, Maynard James Keenan]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , ,

J. Cole

J. Cole, właśc. Jermaine Lamar Cole (ur. 28 stycznia 1985r) - amerykański raper i producent muzyczny. Aktywny na scenie muzycznej od 2007 roku. W 2009, jako pierwszy artysta, dołączył do wytwórni Roc Nation. Jednak dopiero dwa lata później ukazał się jego debiutancki album zatytułowany Cole World: The Sideline Story.
Odniósł sukces, zadebiutował na najwyższym miejscu notowań Billboard 200 i Top R&B/Hip-Hop Albums. Uzyskał wynik 217.000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Otrzymał nominację w kategorii Best New Artist, czyli "najlepszego nowego artysty", na 54. gali rozdania Grammy. 18 czerwca 2013 ukazał się drugi studyjny album rapera zatytułowany Born Sinner z którego pochodzą single takie jak Power Trip, Crooked Smile, She Knows i Forbidden Fruit.
Cole urodził się 28 stycznia 1985 roku. Ojciec rapera służył w Armii Stanów Zjednoczonych. Mając niecały rok, przeniósł się do Fayetteville, gdzie był wychowywany bez ojca. Uczęszczał do Terry Sanford High School, którą ukończył w 2003 roku. Przeniósł się do Nowego Jorku, do prywatnej uczelni St. John's University, którą również ukończył, ale z wyróżnieniem.

Z muzyką zetknął się w wieku 13 lat. Wtedy to też zaczął rapować. Dzięki pomocy kuzyna, który przedstawił mu podstawy rymowania, inspirowany Canibusem i Tupakiem Shakurem rozpoczął nagrywanie. W wieku 15 lat miał już kilka tekstów, jednak nie miał warunków do nagrywania. Wtedy to matka zakupiła mu Roland TR-808, by mógł produkować muzykę. Dwa lata później pod pseudonimem "Therapist" - "terapeuta" jego piosenki były dostępne w sieci.

W 2007 roku wydał swój pierwszy mixtape pt. The Come Up, na którym spośród 21 utworów, Cole wyprodukował 14. Wśród producentów znalazł się także Kanye West. Mixtape trwał ponad godzinę.


W 2009 roku, raper wydał swój drugi mixtape. Nazwał go The Warm Up. Album zebrał pozytywne recenzje. 21 czerwca jeszcze tego samego roku odbyła się premiera teledysku do pierwszego singla "Who Dat" w programie telewizyjnym 106 & Park. W międzyczasie raper opublikował trzy utwory: "Wet Dreams", "Won't Be Long", i "Never Told", które miały znaleźć się na jego debiutanckim albumie.

12 listopada 2010 r. opublikowano trzeci mixtape zatytułowany Friday Night Lights. Tak jak poprzednie produkcje, tak i ta zebrała poztywne oceny. Od Jacques Morel otrzymał maksymalną liczbę gwiazdek (10 na 10). Gościnnie wystąpili między innymi Drake, Wale, Kanye West czy Big Sean. Natomiast produkcją zajęli się oprócz Cole, to Kanye West, Timbaland czy James Yancey.

W 2009 roku wystąpił u boku Jaya Z, w piosence "A Star Is Born" pochodzącej z albumu The Blueprint 3. Pojawił się także obok Wale w utworze "Beautiful Bliss", z albumu Attention Deficit. W styczniu 2010, pojawił się u boku Jay Electronica i Mos Defa, duetu Reflection Eternal, w piosence "Just Begun". Gościł na mixtapie May 25th, autorstwa B.o.B, w utworze "Gladiators".

Cole, od 5-21 stycznia 2011 roku, występował przed Drake'em, na trasie koncertowej Light Dreams and Nightmares, w Wielkiej Brytanii.

22 maja 2011 r. raper wydał utwór "Return of Simba", będący trzecią częścią serii "Simba", po "Simba" i "Grown Simba". Kilka miesięcy później ukazał się teledysk do pierwszego oficjalnego singla "Work Out". Natomiast 22 sierpnia ukazała się okładka debiutanckiego albumu, zaprojektowana przez Alexa Haldiego. 13 września 2011 r. ukazał się drugi utwór promujący pt. "Can't Get Enough" w którym gościnnie wystąpił Trey Songz. Dwa tygodnie później ukazał się pierwszy solowy album zatytułowany Cole World: The Sideline Story. Promowany kilkoma singlami odniósł sukces. Zadebiutował na szczycie notowania Billboard 200 ze sprzedażą 218.000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. 2 grudnia 2011 roku, album zyskał wynik 500.000 egzemplarzy, które przyczyniły się do uzyskania statusu złotej płyty. Certyfikat został przyznany przez organizację Recording Industry Association of America. Do maja 2012 r. sprzedano ponad 600.000 kopii albumu. W podstawowej wersji płyty znajduje się 16 utworów, natomiast na iTunes jest ich 18. Wśród gości wystąpili Jay Z, Missy Elliott, Drake i Trey Songz. Spośród 16 piosenek, 12 sam wyprodukował J. Cole. Raper przy tym korzystał z sampli takich artystów jak: Dexter Wansel, Milton Nascimento, Bone Thugs-n-Harmony, Mariah Carey, Kanye West czy Paula Abdul. Krytycy oceniali album wysoko; David Jeffries z portalu Allmusic ocenił płytę czterema na pięć gwiazdek.

9 grudnia 2014 wydał trzeci album 2014 Forrest Hills Drive.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Who DatJ. Cole06.2010-93[1]Roc Nation[written by Jermaine Cole/Andre Benjamin/Antwan Patton/Patrick Brown][produced by Jermaine Cole/A.Parrino][32[8].R&B Chart]
A Star Is BornJay Z featuring J. Cole05.2010--Roc Nation[written by Shawn Carter, Dion Wilson, Jermaine Cole, Kanye West, Maurice Jordan][produced by Kanye West, Kenoe, No I.D.][91.R&B Chart]
All I Want Is YouMiguel featuring J. Cole10.2010-58[14]Black It[written by Miguel Pimentel/Jermaine Cole/Salaam Remi][produced by Salaam Remi][19[13].R&B Chart]
In the MorningJ. Cole featuring Drake11.2010-117[1]Roc Nation[written by Jermaine Cole, Aubrey Graham, Leslie Merceron, Xavier Smith][produced by L&X Music][57.R&B Chart]
Feel LoveSean Garrett featuring J. Cole02.2011--Bet I Penned It Music[written by Garrett Hamler, Kennard Garrett, Jermaine Lamarr Cole][produced by Sean Garrett, Clubba Langg][49.R&B Chart]
Work OutJ. Cole07.2011158[3]13[27]Roc Nation[2x-platinum-US][written by Joe Coleman/Kanye West/Sameka Rainey/Miri Ben-Ari/Bosko Kante/John Legend/Elliot Wolff][produced by Joe Coleman][10[34].R&B Chart]
Only Wanna Give It to YouElle Varner featuring J. Cole08.2011-- J Records[written by Elle Varner, Jermaine Lamarr Cole, Andrew "Pop" Wansel, Warren "Oak" Felder, Frankie Storm][produced by Pop & Oak][20.R&B Chart]
Mr. Nice WatchJ. Cole featuring Jay Z10.2011-119[1]Roc Nation[87.R&B Chart]
TroubleBei Maejor featuring J. Cole11.2011-113[6] Jive[written by Brandon Green, Jermaine Cole][produced by Bei Maejor][34.R&B Chart]
Can't Get EnoughJ. Cole featuring Trey Songz12.2011169[2]52[20]Roc Nation[platinum-US][written by Jermaine Cole/Ibrahim Kouyate/Emil Soumah][produced by Brian Kidd][7[25].R&B Chart]
This TimeMelanie Fiona featuring J. Cole02.2012-- SRC][written by E. Wilson, Johnta Austin, Steve Wyreman, Kevin Randolph, J. Cole][produced by No I.D.][89.R&B Chart]
Nobody's PerfectJ. Cole featuring Missy Elliott06.2012-61[19]Roc Nation[written by J.Cole/Curtis Mayfield][produced by J.Cole][3[10].R&B Chart]
Miss AmericaJ. Cole12.2012-120[1]Roc Nation][written by Jermaine Lamar Cole, Brookln Dekker][produced by J. Cole][34[1].R&B Chart]
Power TripJ. Cole03.201346[15]19[29]Roc Nation[platinum-US][written by Jermaine Cole/Hubert Laws][produced by J Cole][27.R&B Chart][5[1].R&B Chart]
Crooked SmileJ. Cole featuring TLC07.2013114[2]27[20]Roc Nation[platinum-US][written by J Cole/Meleni Smith/Ken Lewis/Pete Whitfield][produced by J Cole/Elite][7[1].R&B Chart]
Forbidden FruitJ. Cole featuring Kendrick Lamar08.2013--Roc Nation[written by Jermaine Cole,Ronnie Foster][produced by J. Cole, Ron Gilmore][46.R&B Chart]
She KnowsJ. Cole featuring Amber Coffman12.2013-105[3]Columbia[written by Jermaine Cole, Madeline McKenna, Ryan Mattos][produced by J. Cole][24[4].R&B Chart]
ApparentlyJ. Cole12.2014-58[13]Columbia[written by Jermaine Cole, Filippo Trecca][produced by J. Cole][17[1].R&B Chart]
PlanesJeremih featuring J. Cole01.2015-44 Def Jam[platinum-US][written by Jeremih Felton, Jermaine Cole, Anderson Hernandez, Kia Jeffries, Adam Woods ,Regi Hargis][produced by Vinylz, Frank Dukes][15.R&B Chart]
Wet DreamzJ. Cole04.2015-61[17]Columbia[platinum-US][written by Jermaine Cole, C. Simmons, R. Hammond][produced by J. Cole][16[16].R&B Chart]
No SleeepJanet Jackson featuring J. Cole06.2015-63Rhythm Nation[written by Janet Jackson, James Harris III, Terry Lewis][produced by Janet Jackson, Jimmy Jam and Terry Lewis][18.R&B Chart]
No Role ModelzJ. Cole08.2015-36[2]Roc Nation[platinum-US][written by Jermaine Cole, Kurtis Figueroa, Darius Barnes, M. Whitemon, Paul Beauregard, Jordan Houston, Tenina Stevens, Earl Stevens, D. Stevens, B. Jones][produced by Phonix Beats, J. Cole][27[1].R&B Chart]
Love YourzJ. Cole02.2016--Columbia[written by Jermaine Cole, Ramon Ibanga, Jr. ,Carl "Cardiak" McCormick, Calvin "CritaCal" Price][produced by Illmind, Cardiak, CritaCal][41[3].R&B Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Cole World: The Sideline StoryJ. Cole10.201125[13]1[1][37]Roc Nation[platinum-US][silver-UK][produced by J Cole/No I.D./Brian Kidd/The University/L&X Music/Canei Finch/Ron Gilmore]
Born SinnerJ. Cole06.20137[13]1[1][22]Roc Nation[platinum-US][silver-UK][produced by J Cole/Christian Rich/DJ Dummy/Elite/Irvin Washington/Jake One/Ken Lewis/Nate Jones/Ron Gilmore/Syience]
2014 Forest Hills DriveJ. Cole12.2014271[17]Roc Nation[2x-platinum-US][silver-UK][produced by J. Cole , Mark Pitts ,Illmind ,Phonix Beats, Vinylz, Willie B ,Pop Wansel, Ron Gilmore, Jproof, Cardiak, CritaCal, Nick Paradise, Dré Charles]
Forest Hills Drive: Live From Fayetteville, NCJ. Cole01.2016-71[2]Roc Nation-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , ,

środa, 7 września 2016

A House

A House, grupa irlandzka. Powstała w kwietniu 1985r w Dublinie. Pierwszy skład: Dave Couse - voc, g, Fergal Bunbury - g, Martin Healy - b, Dermot Wylie - dr.W 1991r odszedł Wylie. Niebawem współpracę z nią nawiązał Dave Dawson - dr, David Morrissey - k i Susan Kavanagh - voc.
Zwróciła na siebie uwagę koncertując u boku The Waterboys. Pierwsze single - Kick Me Again Jesus/When I Change z marca 1987r i Snowball Down/Y.O.U. z czerwca tego roku - nagrała i wydała własnym kosztem (z nalepką R.I.P.).

 Dostrzeżona przez firmę blanco y negro, już dla niej zrealizowała następne płyty: single Heart Happy/Pretty
Something z listopada 1987r i Call Me Blue/Freak Out z czerwca tego roku,I'll Always Be Grateful/Funny Man z września 1988r i I Think I'm Going Mad/I Want Too Much z kwietnia 1990 oraz albumy „On Our Big Fat Merry-Go- Round" z października 1988r i „I Want Too Much" z maja 1990r.
Zaprezentowała się w zgrabnym, chwytliwym, ale chwilami pełnym niepokoju, intrygującym pod względem
literackim repertuarze rockowym z naleciałościami popowymi i folkowymi, porównywanym do dokonań U2, np. Call Me Blue, That's Not The Truth,I Want To Kill Something, The Patron Saint Of Mediocrity, I Think I'm Going Mad.
Niestety nie odniosła większego sukcesu i w 1990r jej umowa z blanco y negro wygasła. Związała się wtedy
z matą niezależną firmą Setanta. Pierwszymi owocami współpracy z nią były czwórki „Doodle" z listopada 1990r i „Bingo Spinster" z września 1991r.
 Ale dopiero następne płyty, nagrane przy pomocy Edwyna Collinsa jako producenta lub współproducenta, przyniosły jej pewną popularność. Były to albumy "I Am The Greatest" z października 1991r i "Wide Eyed And Ignorant" z lipca 1994r oraz towarzyszące im single You're Too Young/Take It Easy On Me ze stycznia 1992r,Endless Art/More Endless Art z czerwca,Take It Easy On Me/Love You z sierpnia i When I first Saw You/I Want To kill Something/Second Wind  z września tego roku oraz Why Me/I Hope I'm Wrong/My Heart Bleeds For You z czerwca 1994r i Here Come The Good Times/ChiIdren Of The Revolution (przeróbka przeboju T. Rex)// Feel Love (przeróbka przeboju Donny Summer) z września tego roku.
 W okresie późniejszym jej kariera się załamała - płyta „No More Apologies" z września 1996r nie zdobyła uznania słuchaczy.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Endless Art/Slipping AwayA House06.199246[3]-Setanta AHOU 1[written by A House (Dave Couse/Fergal Bunbury/Martin Healy)][produced by Edwyn Collins]
Take It Easy On Me/I Love YouA House08.199255[2]-Setanta AHOU 2[written by A House (Dave Couse/Fergal Bunbury/Martin Healy)][produced by Edwyn Collins]
Why Me?A House06.199452[2]-Parlophone AHOU 4 [written by A House (Dave Couse/Fergal Bunbury/Martin Healy)][produced by Phil Thornalley]
Here Come the Good Times (Part 1)A House10.199437[2]-Setanta AHOUS 5[written by A House (Dave Couse/Fergal Bunbury/Martin Healy)][produced by Phil Thornalley]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Wide-Eyed and IgnorantA House.1994150[1]- EMI 7243 829355 2 0 [produced by Edwyn Collins]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , , , , ,

Bill Monroe

Bill Monroe urodził się na farmie w pobliżu Rosine, w stanie Kentucky, w 1911 roku. Jego matka i jej brat dużo w domu śpiewali i grali na banjo i gitarze, tak że Bill wyrastał wśród ludowej muzyki. Ponieważ był najmłodszy spośród 8-mio osobowego rodzeństwa, starsi zagospodarowali "lepsze" instrumenty i jemu pozostała mandolina. Monroe wspominał, że starsi bracia wymontowali mu cztery struny gdyż jego mandolina była za głośna. Mama zmarła gdy miał 10 lat, wychowywał się u wuja, który grał na skrzypcach, akompaniując mu na lokalnych potańcówkach. W 1929 roku Bill wraz z dwoma braćmi wyjechał do Indiany do pracy w rafinerii. Założyli tam zespół Monroe Brothers, grając gdzie się da. W 1936 roku podpisali kontrakt z RCA Victor, dla której nagrywali przez dwa lata.
W 1939 roku Bill wyjechał do Atlanty gdzie powołał do życia Blue Grass Boys, już bez braci w składzie. Początkowo nagrywali typowe utwory, krótkie i w szybkim tempie. Później Monroe zaczął eksperymentować ze składem i sposobem gry. W 1946 i 1947 roku nagrywał z zespołem w Columbia Records. Te nagrania stały się wzorem stylu bluegrass. Kilka z nich stało się klasykami: "Toy Heart," "Blue Grass Breakdown," "Molly and Tenbrooks," "Wicked Path of Sin," "My Rose of Old Kentucky," "Little Cabin Home on the Hill,".

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Kentucky Waltz / Rocky Road BluesBill Monroe & His Bluegrass Boys03.1946-3[6].Country ChartColumbia 36 907[written by Bill Monroe]
Footprints in the Snow/True Life BluesBill Monroe & His Bluegrass Boys12.1946-5[4].Country ChartColumbia 37 151[written by Bill Monroe]
Sweetheart You Done Me Wrong/My Old Rose of KentuckyBill Monroe & His Bluegrass Boys06.1948-11[1].Country ChartColumbia 38 172[written by Lester Flatt/Bill Monroe]
Wicked path of sinBill Monroe & His Bluegrass Boys11.1948-13[1].Country ChartColumbia 20 503[written by Bill Monroe]
Little community ChurchBill Monroe & Blue Grass Quartet11.1948-11[5].Country ChartColumbia 20 488[written by Lester Flatt/Bill Monroe]
Toy Heart / Blue Grass BreakdownBill Monroe & His Bluegrass Boys04.1949-12[2].Country ChartColumbia 20 552[written by Bill Monroe]
When you are lonelyBill Monroe & His Bluegrass Boys08.1949-12[1].Country ChartColumbia 20 526[written by Lester Flatt/Bill Monroe]
Scotland / Panhandle CountryBill Monroe11.1958-27[1].Country ChartDecca 30 739[written by Bill Monroe]
Gotta Travel On / No One but My Darlin'Bill Monroe & His Bluegrass Boys03.1959-15[6].Country ChartDecca 30 809[written by Paul Clayton]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , , , ,

czwartek, 1 września 2016

Monster Magnet

Monster Magnet, grupa amerykańska. Utworzona w 1989r w Red Bank w New Jersey. Z początku posługiwała się kolejno różnymi nazwami, jak Heroin Mule, World Of Pills, The Grinning Gibbon, Nipple Tank.W końcu użyła nazwy popularnej zabawki z lat sześćdziesiątych - Monster Magnet. Pierwszy skład: Dave Wyndorff - voc, g, John McBain - g, Joe Calandra - b, Jon Kleiman - dr. W 1992r McBaina zastąpił Ed Mundell - g. Piątym jej członkiem jest Tim Cronin, odpowiedzialny za oprawę świetlną koncertów.


W roku 1989 zespół nagrał dwie taśmy demo. Były to Forget About Life, I'm High on Dope i I'm Stoned, What Ya Gonna Do About It?. Pierwszym wydawnictwem winylowym zespołu był singel Lizard Johnny wydany przez niezależną wytwórnię Cirquit Records, następnym był MLP Monster Magnet nagrany dla niemieckiej wytwórni Glitterhouse Records w roku 1990. W roku 1991 zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Caroline Records. Pod tym właśnie szyldem Monster Magnet wydali swój pierwszy pełnometrażowy album - Spine of God.
 Kolejne wydawnictwo Monster Magnet - Tab - to EP zawierające 4 utwory. McBain wkrótce potem, w wyniku konfliktów z Dave'em Wyndorfem, opuścił zespół. Nowym gitarzystą zespołu został gitarzysta Atomic Bitchwax - Ed Mundell. W 1992 ukazał się maxi SP Evil a w następnym roku maxi SP Cage Around The Sun promujące nowy album.

W 1993r ukazał się album Superjudge. Album został nagrany dla wytwórni A&M Records. Mimo że wśród fanów jest to jeden z najbardziej lubianych albumów, nie sprzedał się najlepiej.
 Kolejnym albumem był Dopes to Infinity. Tak jak poprzednie wydawnictwo nie odniósł on dużego sukcesu komercyjnego.

Do zespołu w 1998 dołączył gitarzysta Phil Cavaino. Wyndorf przeprowadził się do Las Vegas i przystąpił do pracy nad kolejnym albumem Powertrip. Album był wielkim przełomem. Zmienił się styl zespołu. Monster Magnet odeszli od stoner rocka o przytłumionym brzmieniu. Pojawiło się więcej charakterystycznych gitarowych fragmentów, perkusja stała się cięższa. Space Lord, pierwszy singel, stał się przebojem w dużych rozgłośniach radiowych. Zespół zaczął organizować trasy koncertowe z takimi zespołami jak Aerosmith, Metallica i Marilyn Manson.

God Says No wydany w 2000 roku był ostatnim pod szyldem A&M Records. W tym samym roku zespół, w wyniku konfliktów wewnętrznych, opuścili Joe Calandra i Jon Kleiman

W roku 2003 Monster Magnet podpisali kontrakt z europejską wytwórnią SPV. Owocem tego był wydany na początku 2004 roku album Monolithic Baby!. W marcu 2005, po siedmiu latach współpracy, zespół opuścił Phil Cavaino. 6 listopada 2007 Monster Magnet wydali nowy album 4-Way Diablo.
Zafascynowana twórczością Jimiego Hendrixa, The Doors, MC5, Blue Óyster Cult, Hawkwind, stworzyła podobną muzykę -  zazwyczaj długie kompozycje rozwijające się w improwizacyjny sposób, przesycone narkotyczną atmosferą, np. Lord 13, Twenty Five, PhiI Shovel, Nod Scene, Medicine, You Got It, Superjudge, Cyclops Revolution, Twin Earth, Black Balloon.
 Przedstawiła też przeróbki, np. Sin's A Good Man's Brother Grand Funk, Brainstorm Hawkwind, a także standardu bluesowego Evil. Teksty, mimo religijnej symboliki, wyrażały rozczarowanie religią. Zaliczana do fali zespołów z Seattle (m.in. ze względu na związek z tamtejszą firmą Sub Pop, która wydała w Europie album Spine of God).

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Negasonic Teenage WarheadMonster Magnet03.199549[4]- A&M 580 981[written by Dave Wyndorf][produced by Dave Wyndorf,Steve Rosenthal]
Dopes To InfinityMonster Magnet05.199558[5]- A&M 581 032[written by Dave Wyndorf][produced by Dave Wyndorf,Steve Rosenthal]
PowertripMonster Magnet01.199939[4]- A&M 582823[written by Dave Wyndorf][produced by Dave Wyndorf,Matt Hyde]
Space LordMonster Magnet03.199945[4]- A&M 563277[written by Dave Wyndorf][produced by Dave Wyndorf,Matt Hyde]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Dopes to InfinityMonster Magnet03.199549[4]-A&M 540 315[produced by Dave Wyndorf]
PowertripMonster Magnet06.199865[1]97[23]A&M 540 908 [US][gold-US][produced by Dave Wyndorf & Matt Hyde]
God Says NoMonster Magnet04.200194[2]153[1]A&M A&M 490 783[produced by Dave Wyndorf & Matt Hyde]
Monolithic Baby!Monster Magnet05.200491[2]-Steamhammer SPV 085-6943A [Ger][produced by Dave Wyndorf & Scott Humphrey]
MastermindMonster Magnet10.2010192[1]142Napalm NPR336[produced by Dave Wyndorf & Matt Hyde]
Last PatrolMonster Magnet10.2013102[1]188Napalm NPR 490[produced by Dave Wyndorf & Phil Caivano]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , , ,

środa, 31 sierpnia 2016

Perfect Stranger

Perfect Stranger był amerykańskim zespołem  country   założonym w 1986 roku w stanie Teksas w składzie Steve Murray ( wokal ), Andy Ginn ( bębny ), Shayne Morrison ( gitara basowa ) i Richard  Raines ( gitara ). Po kilku latach występów w Teksasie, kwartet wydał niezależny album w 1994 roku; Album ten został później przechwycony przez wytwórnię Curb , która ponownie   wydała go rok później. W roku 1995, jej drugi singiel (zatytułowany "You Have the Right to Remain Silent") stał się hitem w Top 5 na Billboard Hot Country .

Chociaż Perfect Stranger nigdy nie weszła do Top 40 na listach krajowych   nadal występował i nagrywał w latach 90-tych, umieszczając jeszcze kilka singli na listach country zanim ostatecznie zespół opuścił wytwórnię Curb   pod koniec lat 90-tych. Ponadto Andy Ginn został zastąpiony przez Marty'ego Arbtera na bębnach. Perfect Stranger powrócił do Curb by wydać swój drugi album, The Hits , w 2001 roku, a potem ponownie opuścił wytwórnię. Od 2009 roku zespół jest złożony z wokalistów i gitarzystów ,Marcusa Eldridge'a i Clinta Williamsa, basisty Shayne Morrisona, gitarzysty Chada Ware, i perkusisty Douga Martina. Trzeci album, Shake the World , został wydany w 2009 roku .Morrison został  krótko przywrócony do zespołu w 2010 roku razem  z Murray'em, Rainesem i nowym perkusistą Scottem Zucknickiem.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
You Have The Right To Remain Silent/It's Up To YouPerfect Stranger08.1995-61[10]Curb 76 956[written by Cal Sweat, Brenda Sweat][4[12].Country Chart]
I'm A Stranger Here Myself/I Ain't NeverPerfect Stranger.1995--Curb 76 969[written by Dave Lindsey, Matt Lindsey, Michael Keith][produced by Clyde Brooks][52.Country Chart]
Remember The Ride/Cut Me OffPerfect Stranger.1996--Curb 76 978[written by Kim Williams, Michael Harrell][produced by Clyde Brooks][56.Country Chart]
Fire When ReadyPerfect Stranger08.1997--Curb 73 014[written by Tony Martin, Tom Shapiro][produced by Clyde Brooks][62.Country Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
You Have the Right to Remain SilentPerfect Stranger07.1995-68[14]Curb 77 799-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , ,

poniedziałek, 22 sierpnia 2016

Carl Perkins

Naprawdę nazywał się Carl Lee Perkins. Amerykański piosenkarz i gitarzysta. Jeden z pionierów rock and rolla. Zaliczany do najistotniejszych postaci w muzyce rockabilly. Jego słynne krótkie riffy gitarowe, tak zwane licks (liźnięcia), były niemal wiernie kopiowane przez takich instrumentalistów jak George Harrison, John Fogerty czy Brian Setzer.

Urodził się w 1932 roku w biednej, rolniczej rodzinie. Ponieważ nie było jej stać na zakup gitary, jego pierwszy instrument zrobiony został ze skrzynki po cygarach i miotły. Początkowo sam uczył się grać, polegał też na wskazówkach, które dostał od grającego bluesa i gospel znajomego rolnika. Szybko trafił do lokalnej orkiestry, a w wieku 14 lat napisał utwór „Let Me Take You To the Movie, Magg”, który wiele lat później przekonał notabli z wytwórni Sun Records do podpisania z nim kontraktu.

Wraz z bratem zarabiali na życie grywając po okolicznych tawernach i pubach. Carl imał się różnych zajęć – pracował między innymi w piekarni czy w fabryce materaców, ale po ślubie, zachęcany przez swoją żonę, postanowił skupić się na graniu. W 1954 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Sun Records. Przez pierwsze miesiące napisał kilka piosenek, które przyniosły mu rozpoznawalność i sukces na szczeblu lokalnym.

Przełom nastąpił jesienią 1955 roku. Zainspirowany wieczornym wyjściem do tawerny ze swoja partnerką, która pobrudziła mu buty, napisał utwór „Blue Suede Shoes”. Kawałek ten stał się wielkim sukcesem i długo nie schodził ze szczytów list przebojów. Dziś to pierwsze nagranie rockabilly, zawierające elementy bluesa, country i popu tamtej dekady, jest uznawane za standard gatunku.

Niedługo po wydaniu „Blue Suede Shoes” Carl przeżył poważny wypadek samochodowy, w którym omal nie utonął. Do szpitala życzenia powrotu do zdrowia przysłał mu sam Elvis Presley. Perkins szybko pozbierał się po wypadku i już w 1956 stworzył kolejne utwory - „Boppin' the Blues” (razem z Johnnym Cashem), „Dixie Fried” i klasyk „Matchbox”. Po nagraniu ostatniego z nich, Carl razem z Johnnym Cashem, Jerrym Lee Lewisem i Elvisem Presley’em zostali w studiu i śpiewali przez ponad godzinę gospel, country i rythm-n-bluesowe utwory, a wszystko zostało zarejestrowane na taśmie. Ta zwyczajna sesja nagraniowa została nazwana The Million Dollar Quartet i została ostatecznie wydana w formie tradycyjnego CD.

W 1958 roku Perkins zmienił wytwórnię na Columbię i nagrał dla niej szereg utworów. Podczas wspólnej trasy po Wielkiej Brytanii z Chuckiem Berrym - Carl zaprzyjaźnił się z zespołem The Beatles, czego skutkiem było nagranie przez Czwórkę z Liverpoolu kilku piosenek Perkinsa, między innymi „Matchbox”, „Honey Don't”, „Everybody's Trying to Be My Baby” i „Glad All Over”.

Carl Perkins przez całe swe dorosłe życie walczył z nałogiem alkoholizmu. To właśnie było wielką przeszkodą w harmonijnym rozwoju jego kariery.

Muzyk współpracował przy tworzeniu absolutnych hitów z takimi artystami, jak na przykład Johnny Cash („A Boy Named Sue”), Bob Dylan („Champaign, Illinois”), Paul McCartney („Get It”), Patsy Cline („I Was So Wrong”) czy The Judds („Let Me Tell You About Love”). Razem z nowojorską grupą nurtu rockabilly The New Rhythm and Blues Quartet nagrał płytę „Boppin' the Blues”.

W 1989 roku na płycie „Friends, Family, and Legends” towarzyszyli mu Chet Atkins, Travis Tritt, Steve Wariner, Joan Jett, Charlie Daniels, Paul Shaffer i Will Lee, a przy swoim ostatnim albumie z 1996 roku, „Go Cat Go!”, współpracował między innymi z Georgem Harrisonem, Paulem Simonem, Johnem Fogertym, Tomem Pettym oraz wokalistą zespołu U2, Bono.

Jego ostatnie i największe publiczne wystąpienie miało miejsce w 1997. Był to charytatywny koncert gwiazd muzyki dla divy Montserrat. Rok później artysta zmarł na leczonego od kilku lat na raka gardła.

Carl pozostawił po sobie szereg utworów, które na stałe weszły do tradycji muzyki rozrywkowej Ogromnej roli, którą Carl Lee Perkins pełni w historii rock’n’rolla najlepiej dowodzi fakt, że już w połowie lat 80. został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Movie Magg/Turn aroundCarl Perkins01.1955--Flip 501[written by Carl Perkins]
Gone,gone,gone/Let the jukebox keep on playingCarl Perkins07.1955--Sun 224[written by Carl Perkins]
Blue suede shoes/Honey don'tCarl Perkins04.195610[8]3[21]Sun 234[1[3][24].Country Chart][written by Carl Perkins][produced by Sam Phillips]2[16].R&B Chart]
Sure to fail/TennesseeCarl Perkins04.1956--Sun 235[written by Carl Perkins,William E. Cantrell]
Boppin' the blues/All mama's childrenCarl Perkins06.1956-70[4]Sun 243[written by Carl Perkins, Howard Griffin][produced by Sam Phillips][7[6].Country Chart]
Dixie fried/I'm sorry,i'm not sorryCarl Perkins11.1956--Sun 249[written by Carl Perkins][10[2].Country Chart]
Your true love/MatchboxCarl Perkins04.1957-67[7]Sun 261[written by Carl Perkins][produced by Sam Phillips][13[8].Country Chart]
That's all right/Forever yoursCarl Perkins05.1957--Sun 274[written by Johnny Cash,Carl Perkins]
Glad all over/Forever yoursCarl Perkins12.1957--London HLS 8527 [UK][written by Roy Bennett, Aaron Schroeder, Sid Tepper]
Glad all over/Lend me your combCarl Perkins12.1957--Sun 287[written by Roy Bennett, Aaron Schroeder, Sid Tepper]
That's all right/Lend me your combCarl Perkins04.1958--London HLS 8608[written by Johnny Cash,Carl Perkins]
Pink pedal pushers/Jive after jiveCarl Perkins04.1958-91[1]Columbia 4131[written by Carl Perkins][produced by Don Law][17[9].Country Chart]
Levi jacket/Pop,let me have the carCarl Perkins08.1958--Columbia 41 207-
Y-O-U/This life i leadCarl Perkins02.1959--Columbia 41 269-
Pointed toe shoes/Highway of loveCarl Perkins05.1959-93[2]Columbia 41 379[written by Carl Perkins][produced by Don Law]
One ticket to loneliness/I don't see me in your arms anymoreCarl Perkins01.1960--Columbia 41 447-
L-O-V-E-V-I-L-L-E/Too much for a man to understandCarl Perkins.1960--Columbia 41 165-
Honey,'cause i love you/Just for youCarl Perkins.1960--Columbia 41 825-
Anyway the wind blows/The unhappy girls/Just for youCarl Perkins09.1961--Columbia 42 061-
Hollywood City/The fool i used to beCarl Perkins.1961--Columbia 42 405-
Hambone/Twister sisterCarl Perkins.1962--Columbia 42 514-
Country Boy's Dream/If I Could Come BackCarl Perkins01.1967--Dollie 505[written by E. Newton][produced by Jan Crutchfield][22[10].Country Chart]
Shine, Shine, Shine/Almost LoveCarl Perkins07.1967--Dollie 508[written by C. Perkins, R. Sovine][produced by Bill Denny, John Denny][40[2].Country Chart]
Restless/1143Carl Perkins02.1969--Columbia 44 7234[written by C. Perkins][produced by Bill Denny, Larry Butler][20[9].Country Chart]
Birth Of Rock And Roll/Rock And Roll (Fais Do Do)Carl Perkins07.1986--America/Smash 884760[written by Carl Perkins, Greg Perkins][produced by Chips Moman][31[5].Country Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Ol' Blue Suedes Is BackCarl Perkins04.197838[3]-Jet JETLP 208 [UK]-
Class of '55 [Memphis Rock & Roll Homecoming]Carl Perkins/Jerry Lee Lewis/Roy Orbison/Johnny Cash06.1986-87[12]America Smash 83 0002-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Joe Perry Project

Joe Perry urodził się 10 września 1950 roku w w Lawrence w stanie Massachussetts jako Anthony Joseph Perry. Pochodzi z portugalskiej rodziny (dziadek zmienił nazwisko, które wcześniej brzmiało: Pereira) od strony ojca, matka zaś pochodziła z Włoch. Jako młody chłopak wraz z Tomem Hamiltonem udzielał się w zespole The Jam Band.
Wraz z Tomem poznał Stevena Tylera, co zaowocowało powstaniem formacji Aerosmith z którą wiąże się niemalże całą muzyczna kariera Joego. W zespole był gitarzystą solowym, kompozytorem, a czasem też wokalistą (po raz pierwszy w Bright Light Fright na Draw The Line (1978)). Znany był też z powodu rozrywkowego trybu życia, a wraz z Tylerem zapracował sobie na zaszczytny w rockowy światku tytuł "Toxic Twins". W Aerosmith był autorem (w duecie ze Stevenem Tylerem) takich hitów jak Walk this Way i Back in the Saddle. Z formacji odszedł w lecie 1979 na skutek konfliktu wywołanego incydentem pomiędzy żoną Joego, a małżonką Toma Hamiltona.
Wkrótce po tym założył własny zespół, który nazwał po prostu The Joe Perry Project. Pierwotny skład stanowili (oprócz lidera) wokalista Ralph Morman, basista David Hull oraz perkusista Ronnie Stewart. W tym składzie nagrany został album Let The Music Do The Talking, wydany w marcu 1980 roku, który sprzedał się nieźle - ponad 250 tys kopii w Stanach Zjednoczonych i doszedł do 47 pozycji na amerykańskiej liście. Producentem albumu był były etatowy producent Aerosmith Jack Douglas (a wydawcą również związana z tą kapelą Columbia Records).
 W czasie trasy koncertowej Mormana zastąpił Joey Mala (który oprócz śpiewu obsługiwał w grupie gitarę rytmiczną), ale i jemu nie dane było zostać w zespole na stałe - po ukończeniu trasy został zastąpiony przez kolejnego wokalistę-gitarzystę Charlie Farrena. W składzie Perry/Farren/Hull/Stewart nagrany został w 1981 roku album I've Got The Rock'n'Rolls Again, który jednak nie powtórzył sukcesu poprzednika, częściowo poprzez brak promocji ze strony wytwórni (co związane było z kolei z narkotykowymi problemami Perry'ego).
Przed nagraniem kolejnego albumu Perry dokonał przebudowy składu - zatrudnił wokalistę Cowboy Mach Bella, basistę Danny Hargrove'a i perkusistę Joe Petta, zmienił też wytwórnię na MCA Records. Pracę nad nowymi nagraniami rozpoczął początkiem roku 1982 we współpracy z Bradem Whitfordem, który dołączył do zresztą zespołu podczas trasy koncertowej promującej album Once A Rocker, Always A Rocker.
Album sprzedał się dramatycznie słabo, ale nie miało to jednak większego znaczenia, gdyż w 1984 Perry i Whitford wrócili do Aerosmith i niedługo potem podbili cały świat takimi hitami jak Dude (Looks Like a Lady), Crazy, Cryin', Livin' on the Edge i wieloma innymi. Jedynym objawem solowej działalności Perry'ego był przez najbliższe lata wydany w roku 1999 kompilacyjny album The Joe Perry Project zatytułowany The Music Still Does The Talking:The Best Of The Joe Perry Project.
W 2005 roku Joe Perry wznowił działalność solową, wydając (tym razem po prostu jako Joe Perry) pod skrzydłami wytwórni Sony BMG swój solowy album zatytułowany... Joe Perry, którego był współproducentem i samodzielnym autorem większości utworów. Na płycie znalazła się też kompozycja The Doors Crystal Ship i Vigilante Man Woody Guthriego. Zaś w październiku 2009 w obliczu dość niepewnej sytuacji w Aerosmith Perry wydał drugą płytę pod tym szyldem Have Guitar, Will Travel, na której oprócz gry na gitarze zajmuje się śpiewem. Ponadto w składzie znaleźli się: wokalista Hagen Grohe (który został ściągnięty po obejrzeniu przez żonę Joego jego występów na... youtube.com), gitarzysta Paul Santo, perkusista Marty Richards oraz pierwotny członek The Joe Perry Project David Hull. I właśnie pod nazwą The Joe Perry Project zespół ruszył w trasę promującą to wydawnictwo.
Singles
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Let The Music Do The Talking/Bone To BoneJoe Perry Project05.1980-110[1]Columbia 11 250[written by J. Perry][produced by Jack Douglas, Joe Perry]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Let the Music Do the TalkingJoe Perry Project04.1980-47[13]Columbia 36 388[produced by Joe Perry and Jack Douglas]
I've Got the Rock'n'Rolls AgainJoe Perry Project07.1981-100[10]Columbia 37 364[produced by Bruce Botnick]
Joe PerryJoe Perry 05.2005-110[1]Roman 55 447[produced by Joe Perrys]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

poniedziałek, 8 sierpnia 2016

Keisha White

Keisha White (urodzona 31 marca 1988r) jest  angielską artystką pop. Wydała dwa albumy - Seventeen w 2005 roku, a jej ostatni album Out of My Hands  zyskał status złotej płyty w 2007 roku.

Keisha White uczęszczała do Enfield County School dla dziewcząt, a następnie kontynuowała karierę w muzyce podczas nauki w Susi Earnshaw Theatre School w Barnet w północnym Londynie, obok Jay'a Asforisa który zasłynął jako założyciel S Club 8 . Gdy miała 14 lat,   została zaproszona do występu przed kierownictwem muzycznym   Warner Bros. Records . Zaśpiewała "If You Should Lose a Good Thing" Arethy Franklin a cappella ,a wytwórnia była pod takim wrażeniem, że   podpisała z nią kontrakt. "If You Should Lose a Good Thing" stał się pierwszym utworem White wykonywana na żywo dla publiczności. W wieku 15 lat współpracowała z Paulem Oakenfoldem i Desert Eagle Discs .

Koncertowała  w Afryce, Europie i Stanach Zjednoczonych. White była związana w sprawach produkcji, wokali i masteringu z Keithem Harrisem , Theron  Feemster , Phantom Boyz, Robinem Millerem. W dniu 15 marca 2004 roku, w wieku 17 lat, trzy lata po podpisaniu   kontraktu płytowego  wydała swój debiutancki singiel "Watcha Gonna Do", a następnie suportowała r&b grupę   Mis-Teeq podczas trasy   pod koniec 2003r. Zaśpiewała  temat  z The Story of Tracy Beaker serialu telewizyjnego stacji CBBC, a utwór został włączony jako B-side do debiutanckiego singla.


Po wydaniu "Watcha Gonna Do" White powróciła w 2005 roku z   drugim singlem, "Don't Care Who Knows". W nagraniu uczestniczył amerykański raper Cassidy,singiel osiągnął nr 29 na UK Singles Chart .  Po wydaniu tego singla, w dniu 7 marca 2005 r został wydany debiutancki album Seventeen. Jej trzeci singiel "Don't Fool a Woman in Love" został wydany w dniu 23 maja 2005. W związku z ograniczonym sukcesem zarówno jej albumu i trzeciego singla, zrobiła sobie przerwę ,wspierając Beverley Knight w Rochester Castle . Trzeci singiel z debiutanckiego albumu "The Weakness in Me", z podwójną A-stroną z "Open Like So" nie został wydany.


Powróciła w 2006 roku z singlem, który był najwyraźniej pod wpływem jej przyjaciółki Alicii Keys .Singiel był remake utworu Joan Armatrading "The Weakness In Me", pierwotnie przeznaczony na trzeci singiel z debiutanckiego albumu. Singiel został wydany w dniu 27 lutego 2006 roku, uzyskując silne poparcie ze strony brytyjskich kanałów muzycznych i BBC Radio 2 , umożliwiając mu stać się największym hitem White'a do tej pory, osiągając nr. 17 na UK Singles Chart.


 19 czerwca 2006 roku, White wydała drugi singiel z jej drugiego albumu, zatytułowany "Don't Mistake Me", napisanego przez Absolut  i Tracy Ackerman. Utwór zadebiutował jako nr 16 na brytyjskiej liście airplay i nr 48 na UK Singles Chart. W 2006 roku piosenka znalazła się w odcinku 5 sezonu 3 o nazwie "Oh, the Guilt!" serialu Grey's Anatomy .Drugi  album  White ,Out of My Hands został wydany  3 lipca 2006 roku i  w połowie składał się z utworów z Seventeen , a drugiej połowie z nowo nagranych utworów. Album zawierał także trzeci singiel z Seventeen, "The Weakness in Me". Album zadebiutował na   55 pozycji na UK Albums Chart . Zdobyła status złotej płyty z 320.000 sprzedanych egzemplarzy.

Trzeci singiel z albumu, "I Choose Life", był   wersją  piosenki Celine Dione "Ain't Gonna Look the Other Way". Został wydany  18 września 2006 roku, osiągając nr 63 na listach w Wielkiej Brytanii.

Biały współpracuje również z ByteNight, imprezą charytatywną, aby zebrać pieniądze na walkę z bezdomnością wśród młodzieży. Otrzymała nominację do  MOBO Awards  dla najlepszej brytyjskiej wokalistki w 2006r , ale przegrała z Corinne Bailey Rae .


W dniu 31 marca 2012 roku,ukazuje się jej nowy singiel "Butterflies".
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Whatcha Gonna DoKeisha White03.200453[2]-Radar RAD 005CD-
Don't Care Who KnowsKeisha White featuring Cassidy03.200529[2]-Warner Bros WEA 382CD2[written by Keisha White, Lucas Secon]
Don't Fool A Woman In LoveKeisha White y06.200590[1]-Warner Bros WEA 388CD2-
The Weakness In MeKeisha White03.200617[16]-Korova KOW 1001CD2[written by Joan Armatrading]
Don't Mistake MeKeisha White 07.200648[5]-Korova KOW 1007CD2-
I Chose Life Keisha White 09.200663[3]-Korova KOW 1012CD2-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Out of My HandsKeisha White07.200655[6]-Korova KODE 1006[produced by Robin Millar, Lucas Secon, Don E, Peter Biker, Delgado, Brian Harris]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

czwartek, 4 sierpnia 2016

Travis McCoy

Travis McCoy urodził się 5 sierpnia 1981 roku w Genewie w Nowym Jorku. Jego ojciec pochodzi z Haiti, a matka jest pół-Irlandką. Od 1997 roku Travie jest wokalistą hiphopowego zespołu Gym Class Heroes, składu znanego z hitów "Clothes Off" i "Cupid’s Chokehold".
 Travie McCoy od dzieciństwa zakochany był w muzyce i czuł, że może zrobić karierę ze swoją twórczością. Chodząc do liceum spotkał pewnego dnia w sali sportowej człowieka, z którym po krótkiej rozmowie założył zespół Gym Class Heroes. Od tej pory panowie Travie McCoy i Matt McGinley nagrywają wspólnie kolejne płyty, cieszące się popularnością na świecie. Ich utwory "Cupid’s Chokehold", "Clothes Off" i "Cookie Jar" dotarły na szczyt list przebojów w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii. Ten pierwszy znalazł się również na pierwszym miejscu zestawienia "Pop 100" w USA oraz na czwartym "Billboard Hot 100". Na trzeciej płycie grupy, "As Cruel as School Children", zamieszczono utwory nagrane przy współpracy z punkrockowym kwartetem Fall Out Boy.
W czerwcu 2010 roku ukazała się pierwsza solowa płyta Traviego, zatytułowana "Lazarus". Pochodzący z niej utwór "Billionaire", stworzony w duecie z Bruno Marsem, w krótkim czasie podbił serca publiczności na całym świecie. Popularność artysty zaczęła rosnąć w niewyobrażalnym tempie, czego skutkami stały się najlepsze wyniki w poszczególnych notowaniach rozgłośni radiowych na całym świecie – w USA, Wielkiej Brytanii, Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie i Szwecji.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Snakes on a Plane (Bring It)Cobra Starship featuring William Beckett, Travie McCoy and Maja Ivarsson09.200698[1]-New Line 51011 6396 7[written by Gabe Saporta, Travie McCoy, Sam Hollander, Dave Katz][produced by S*A*M and Sluggo]
DaylightKelly Rowland featuring Travie McCoy05.200814[11]-Columbia CATCO 137205531[written by Bobby Womack, Harold Payne][produced by S*A*M & Sluggo]
Coconut JuiceTyga featuring Travis McCoy03.2008-94 Young Money[written by Michael Stevenson, Travis McCoy][produced by S*A*M & Sluggo, Lü Balz]
BillionaireTravis McCoy featuring Bruno Mars03.20103[11]4[27]Fueled By Ramen[2x-platinum-US][gold-UK][written by Travie McCoy, Bruno Mars, Ari Levine, Philip Lawrence][produced by The Smeezingtons][76.R&B Chart]
Need YouTravis McCoy09.2010-106 Young Money[written by Wayne Hector,Lucas Secon,Carsten Mortensen,Travis McCoy][produced by Lucas Secon]
We'll Be AlrightTravis McCoy10.2010115[4]- Fueled By Ramen[written by Rob Coombes, Danny Goffey, Phillip Lawrence, Bruno Mars, Mick Quinn, Jonathan Yip, Ray Romulus, Jeremy Reeves][produced by The Smeezingtons, Stereotypes]
HigherTaio Cruz featuring Travie McCoy01.20118[21]244Th & Broadway GBUV 71006873[platinum-UK][silver-UK][written by Taio Cruz ,Sandy Wilhelm][produced by Taio Cruz, Sandy Vee]
Rough WaterTravis McCoy featuring Jason Mraz09.2013-82[2] Fueled By Ramen R2834754[written by Travis McCoy, Jason Mraz]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
LazarusTravis McCoy06.20106925Fueled By Ramen 2-524007[2x-platinum][produced by Travie McCoy (exec.), The Smeezingtons, Lucas Secon, Chad Beatz (Tastemaker Music), The Stereotypes, Infamous, Hannon Lane, DJ Frank E, Wes Borland, Andrew "Drew" Correa, Josh Abraham, Oligee, Noel "Detail" Fisher]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)