Scorpions

Niemiecka grupa hardrockowa założona w 1965 r. w Hanowerze przez gitarzystę Rudolfa Schenkera (ur. 31.08. 1948 r. w Hanowerze). Początkowo był to szkolny zespół, grający taneczne utwory z repertuaru The Rolling Stones, The Yardbirds i Pretty Things. W 1969 r. do grupy dołączył gitarzysta Michael Schenker (ur. 10.01.1955 r. w Savstadt. Niemcy), a na początku 1971 r. doszedł wokalista Klaus Meine (ur. 25.05.1948 r. w Hanowerze). W tym czasie w składzie znajdowali się również: Lothar Heimberg (bas) i Wolfgang Dziony (perkusja).
Dzięki pomocy znanego producenta Conniego Planka w 1971 r. Scorpions nagrali swój debiutancki album Lonesome Crow, który wydała na początku następnego roku mała wytwórnia Brain Records. Płyta odniosła spory sukces, ale wkrótce po jej ukazaniu się Heimberg, Dziony i Michael Schenker odeszli (ten ostatni zasilił grupę UFO). Podczas nagrywania w 1974 r. longplaya Fly To The Rainbow, wydanego już przez wytwórnię RCA Records, zastąpili ich Francis Buchholz (ur. 19.02.1950 r. w Hanowerze; bas) i Jurgen Rosenthal (perkusja).
Tuż po nich w Scorpions pojawił także gitarzysta Ulrich Roth. Kolejne płyty - In Trance i Virgin Killer (na perkusji grał na niej Rudy Lenners) - ukazały rosnącą formę muzyków i kształtowanie się niepowtarzalnego stylu formacji. Produkcja Dietera Dierksa spowodowała, że progresji muzycznej dorównał poziom techniki. Reputacja zespołu zaczęła rosnąć w całej Europie i na Dalekim Wschodzie, do czego przyczyniały się wyczerpujące trasy koncertowe i kontrowersyjne okładki ich płyt, od albumu Virgin Killer poczynając.
Na płycie Taken By Force zadebiutował w Scorpions nowy perkusista, Herman Rarebell. Nowy kierunek obrany przez grupę i dynamiczne ballady rockowe, które zaczęły pojawiać się w jej repertuarze, zniechęciły Rotha do dalszej współpracy. Po zakończeniu trasy koncertowej w 1978 r. i nagraniu albumu Tokyo Tapes opuścił kolegów, by założyć własną formację Electric Sun. Na jego miejsce dokooptowany został Mathias Jabs. lecz zmuszony został tymczasowo zwolnić je na korzyść Michaela Schenkera, który właśnie opuścił UFO w bardzo nieprzyjemnych okolicznościach. Gitarzysta zagrał w trzech utworach na albumie Lovedrive, a później uczestniczył w promocyjnym tournee longplaya. Jabs zastąpił go na dobre po tym, jak Schenker zasłabł na estradzie podczas europejskiej trasy w 1979 r.
Zespół miał wreszcie ustabilizowany skład i podzielał wspólny cel przebicia się na rynek amerykański, gdzie po raz pierwszy pojawił się w 1979 r. Ustalono bardzo napięte plany koncertów, a kolejne albumy skłaniały się coraz bardziej w stronę wyrafinowanego. melodyjnego rocka. Problemy Klausa Meine z głosem spowodowały, iż po wydaniu w 1980 r. płyty Animal Magnetism Scorpions musieli przez dłuższy czas pauzować. Jednak nagrany w 1982 r. longplay Blackout trafił dzięki przebojowi "When The Smoke Is Going Down" — do Top 10 najpopularniejszych albumów w USA. Także przygotowana dwa lata później płyta Love At First Sting, zawierająca m.in. wspaniałą hardrockową balladę "Still Loving You" i inny duży przebój "Rock You Like A Hurricane", odniosła wielki sukces i zdobyła tytuł "platynowej".
W 1985 r. ukazał się kolejny, podwójny koncertowy album World Wide Live, na który złożyły się utwory z drugiego etapu kariery zespołu. Wspaniale nagrany i wyprodukowany, uchwycił grupę w jej najbardziej szalonym i melodyjnym wydaniu, dochodząc ostatecznie do 14. pozycji, po czteromiesięcznej obecności na listach przebojów w USA. Przed sesjami w 1988 r. do longplaya Savage Amusement, pierwszej studyjnej płyty od prawie czterech lat, zespół pojechał na zasłużony urlop. Album nie różnił się zbytnio od poprzedników, lecz był od nich zdecydowanie mniej ciekawy i spotkał się z bardzo krytycznym przyjęciem. Mimo to i tak odniósł ogromny sukces. dochodząc do 5. pozycji w USA i zdobywając l. miejsce w wielu krajach Europy. W tym samym roku Scorpions zagrali w Leningradzie. W 1989 r. zespół przeniósł się do wytwórni Phonogram Records, co oznaczało zakończenie 20-letniego okresu współpracy z producentem Dieterem Dierksem. Wynikiem tego był album Crazy World, który stał się ich najlepiej sprzedawanym longplayem do chwili obecnej. Politycznie dosadny singel "Wind Of Change" znalazł się na l. miejscu list w wielu krajach świata i był pierwszym nagraniem zespołu, którego sprzedaż przekroczyła milion egzemplarzy. Producent płyty Keith Olsen zmodyfikował brzmienie grupy, nie powodując przy tym utraty odrębnej tożsamości i nie zrażając pierwotnych fanów.
W lipcu 1990 r. w Berlinie grupa wzięła udział w słynnej inscenizacji "The Wall" Rogera Watersa. W maju 1992 r. z zespołu dość niespodziewanie wyrzucony został Francis Buchholz, odpowiedzialny m.in. za finanse formacji. Okazało się bowiem. że muzycy nie ze swojej winy zalegali z podatkami, przez co ich domy poddano rewizji. Zespołowi udało się przezwyciężyć ten poważny kryzys i po dokooptowaniu nowego basisty Ralpha Rieckermanna (eks-Beyond The Blind), nagrać po trzyletniej przerwie kolejny album Face The Heat. Jego producentem został Bruce Fairbairn. Zawierał nieco cięższą muzykę, lecz także — obowiązkowo — dwie udane ballady. Rudolf Schenker: "Jesteśmy za starzy, by uczyć się nowych rzeczy". W ramach trasy promującej longplay Scorpions we wrześniu 1993 r. wystąpili w Warszawie. W grupie gościnnie pojawił się Michael Schenker.

W roku 1995 wyprodukowany został trzeci album koncertowy grupy – Live Bites, zawierający nagrania z pożegnalnej trasy koncertowej z długoletnim perkusistą, Hermanem Rarebellem, który postanowił rozpocząć pracę w studio nagraniowym, jego miejsce zajął znany wcześniej m.in. z Kingdom Come Amerykanin James Kottak (gra w zespole do dziś). Choć w porównaniu z poprzednim albumem koncertowym – World Wide Live, Live Bites miało technologicznie czystszy dźwięk, sprzedaż była o wiele niższa.

Kolejne wydawnictwa studyjne Scorpions to eksperymenty, m.in. próba stworzenia melodyjnej płyty poprockowej (Pure Instinct - 1996), a także płyty z zastosowaniem dźwięków elektronicznych (Eye II Eye - 1999). Oba albumy nie osiągnęły sukcesu komercyjnego, nie znalazły uznania także u fanów zespołu i u recenzentów.

Dobre recenzje towarzyszyły ukazaniu się albumów, na których znalazły się głównie nowe wersje kompozycji z lat 80., wykonywanych z orkiestrą symfoniczną Berliner Philharmoniker – Moment of Glory (2000), oraz koncertowej płyty „unplugged”, czyli aranżacji utworów w stylistyce akustycznej (2001) - Acoustica. Oba wydawnictwa powstały dzięki pomocy Christiana Kolonovitsa – austriackiego kompozytora i dyrygenta.

Również album Unbreakable z nowymi utworami z 2004 roku mimo pewnych niedoskonałości uzyskał pozytywne recenzje. Utwory typu New Generation, Blood Too Hot czy Through My Eyes nawiązują do charakterystycznego dla Scorpions stylu z okresu ich największej popularności.

W czasie nagrywania tej płyty do zespołu dołączył nowy basista - Paweł Mąciwoda, dotychczasowy postanowił zająć się nagrywaniem muzyki filmowej w USA.

W 2006 r. – wraz z gośćmi – byłymi członkami zespołu Scorpions – Ulim Rothem, Michaelem Schenkerem oraz Hermanem Rarebellem, grupa wystąpiła na festiwalu Wacken Open Air. Zapis koncertu ukazał się na DVD.

14 maja 2007 roku ukazał się album - Humanity - Hour 1. Jest to pierwszy album koncepcyjny w historii zespołu. Duży wpływ na styl muzyczny miał producent Desmond Child. Muzyka zawarta na tym albumie jest dość różnorodna stylistycznie. Znajdują się tu utwory nawiązujące do heavy metalu, hard rocka, pop-rocka, popu, a także do nu metalu.

4 czerwca 2009 roku grupa dała w Gdańsku koncert w Stoczni Gdańskiej w ramach cyklu Przestrzeń Wolności.
24 stycznia 2010 roku na swojej oficjalnej stronie internetowej zespół podziękował wszystkim fanom za wsparcie i ogłosił zakończenie kariery. Miało to nastąpić po kilkuletniej trasie koncertowej promującej płytę Sting in the Tail. Album, zgodnie z zapowiedziami, był nawiązaniem do twórczości zespołu z lat 80., ale z nowym brzmieniem. Zauważają to recenzenci i słuchacze, większość z nich ocenia album bardzo wysoko. Gitarzysta Matthias Jabs wspomniał m.in. o możliwości występu Scorpionsów na otwarciu piłkarskich Mistrzostw Świata, które odbyły się w 2014 roku w Brazylii.
4 listopada 2011 nakładem wytwórni płytowej Sony Music ukazała się płyta Comeblack zawierająca nowe wersje dawnych utworów zespołu Scorpions oraz interpretacje z repertuaru innych wykonawców.

W dniach 11, 12 i 14 września 2013 roku zespół wystąpił w trzech koncertach z serii MTV Unplugged, które zorganizowano w odnowionym starożytnym Teatrze Lycabettus w stolicy Grecji – Atenach. Z koncertów powstał materiał audio i wideo pt. „Scorpions – MTV Unplugged”.

Mimo wcześniejszych zapowiedzi zespół nie zawiesił działalności. Nadal mają zamiar nagrywać i występować na żywo.

20 lutego 2015 roku ukazał się album studyjny Return to Forever.

W tym samym roku, z okazji 50-lecia istnienia zespołu, została zorganizowana trasa koncertowa, wznowiono także albumy z poprawionym cyfrowo dźwiękiem: Taken by Force, Tokyo Tapes , Lovedrive, Animal Magnetism, Blackout, Love at First Sting, Savage Amusement oraz World Wide Live, które uzupełniono m.in. niepublikowanymi do tej pory utworami, nagraniami koncertowymi i pierwotnymi wersjami dotychczas opublikowanych utworów. Reedycje te pojawiły się zarówno w postaci płyt winylowych, jak i CD, a emisji towarzyszyły wydawnictwa DVD z wywiadami z obecnymi i byłymi członkami zespołu, teledyskami, koncertami i innymi niepublikowanymi wcześniej materiałami.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Is there anybody there/Another piece of heart	Scorpions	05.1979	39[4]	-	Harvest HAR 5185	[written by M. Schenker, T. Meine, H. Rarebell][produced by Dieter Dierks]
Lovedrive/Coast to coast	Scorpions	08.1979	69[2]	-	Harvest HAR 5188	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Make it real/Don't make no promises [Your body can't keep]	Scorpions	05.1980	72[2]	-	Harvest HAR 5206	[written by M. Schenker, T. Meine, H. Rarebell][produced by Dieter Dierks]
The ZOO/Holiday	Scorpions	09.1980	75[1]	-	Harvest HAR 5212	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
No one like you/Now!	Scorpions	04.1982	64[4]	65[7]	Harvest HAR 5219	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Can' t live with you/Always somewhere	Scorpions	07.1982	63[2]	-	Harvest HAR 5221	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Rock you like a hurricane/Coming home	Scorpions	03.1984	-	25[16]	Harvest HAR 5225	[written by M. Schenker, T. Meine, H. Rarebell][produced by Dieter Dierks]
Still loving you/Bad boys running wild	Scorpions	07.1984	-	64[6]	Harvest HAR 5232	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Big City Nights/Bad Boys Running Wild	Scorpions	08.1984	76[3]	-	Harvest HAR 5231	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Rhythm of love/We let it rock...You let it roll	Scorpions	06.1988	59[2]	75[6]	Harvest HAR 5240	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Passion rules the game/Every minute every day	Scorpions	02.1989	74[1]	-	Harvest HAR 5242	[written by H. Rarebell, K. Meine][produced by Dieter Dierks]
Don't Believe Her/Kicks After Six	Scorpions	12.1990	74[1]	-	Vertigo VER 52	[written by Rudolf Schenker, Jim Vallance, Herman Rarebell, Klaus Meine][produced by Keith Olsen, Scorpions]
Wind of change/Money and fame	Scorpions	06.1991	2[12]	4[25]	Vertigo VER 58	[gold-US][silver-UK][written by Klaus Meine][produced by Keith Olsen, Scorpions]
Send me an angel/Restless nights	Scorpions	11.1991	27[5]	44[18]	Vertigo VER 60	[written by K. Meine, R. Schenker][produced by Keith Olsen, Scorpions]
To be #1/Mind like a tree	Scorpions	04.1999	168[1]	-	Wea International 26451 [US]
Here in my heart/Winds of change/Moment of glory	Scorpions & Die Berliner Philharmonic	09.2000	91[1]	-	EMI 8891410

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love drive	Scorpions	04.1979	36[11]	55[23]	Harvest SHSP 4097	[gold-US][produced by Dieter Dierks]
Best of Scorpions	Scorpions	11.1979	-	180[4]	RCA Victor 3516 [US]	[produced by Dieter Dierks]
Animal magnetism	Scorpions	05.1980	23[6]	52[21]	Harvest SHSP 4113	[platinum-US][produced by Dieter Dierks]
Blackout	Scorpions	04.1982	11[11]	10[74]	Harvest SHVL 823	[platinum-US][produced by Dieter Dierks]
Virgin killer	Scorpions	05.1983	-	37[24]	RCA Victor 3659 [US]	[produced by Dieter Dierks][nagrana w 1977r]
Love at first sting	Scorpions	03.1984	17[6]	6[63]	Harvest SHSP 24 0071	[3x-platinum-US][produced by Dieter Dierks]
Best of Scorpions Vol.2	Scorpions	08.1984	-	175[4]	RCA Victor 5085 [US]	[produced by Dieter Dierks and Scorpions]
World wide live	Scorpions	06.1985	18[8]	14[43]	Harvest SCORP 1	[platinum-US][produced by Dieter Dierks]
Savage amusement	Scorpions	05.1988	18[6]	5[43]	Harvest SHSP 4125	[platinum-US][produced by Dieter Dierks]
Best of Rockers' n ballads	Scorpions	12.1989	-	43[23]	Mercury 842002	[platinum-US][produced by Dieter Dierks, except "I Can't Explain" by Bruce Fairbairn]
Crazy world	Scorpions	11.1990	27[7]	21[73]	Vertigo 8469081	[2x-platinum-US][silver-UK]][produced by Keith Olsen and Scorpions]
Face the heat	Scorpions	10.1993	51[1]	24[9]	Mercury 5182802	[produced by Bruce Fairbairn and Scorpions]
Pure instinct	Scorpions	06.1996	-	99[3]	Atlantic 82 913 [US]	[produced by Erwin Musper,Keith Olsen,Scorpions]
Bad For Good: The Very Best Of Scorpions	Scorpions	06.2002	-	161[1]	Hip-O Records 314 548 118-2 [US]	[produced by Erwin Musper,Keith Olsen,Scorpions]
Humanity: Hour I	Scorpions	08.2007	-	63[1]	RCA 82876 71419 2	[produced by James Michael & Desmond Child]
Sting in the Tail	Scorpions	03.2010	96[1]	23[1]	Sony Music 88697593302	[produced by Mikael Nord Andersson, Martin Hansen]
The Best Of Scorpions: 20th Century Masters The Millennium Collection	Scorpions	02.2011	-	198[1]	-	-
Return to Forever	Scorpions	02.2015	31[1]	65[1]	Sevenone Music 88843019272	[produced by Mikael Nord Andersson, Martin Hansen]

Alice Dona

Alice Dona (prawdziwe nazwisko Alice Donadel), ur. 17 lutego 1946r w Maisons-Alfort, jest francuską piosenkarką i autorką tekstów.Jako dziecko pobiera lekcje gry na fortepianie,a mając lat czternaście śpiewa z orkiestrą.W 1961 roku, kiedy miała 15 lat porzuciła studia, aby przejść do słynnego Petit Conservatoire de Mireille.Swój pierwszy album nagrywa w 1963r dla wytworni Pathé/Marconi.W okresie od 1963r do 1965 nagrywa jedenaście EP-ek w tym "Demain", "J’ai dix-sept ans", "Surboum 63" czy " Mon train de banlieue".
Równolegle do działalności nagraniowej zajmuje się pisaniem piosenek współpracując z Jeanem Nohain,pisząc minn. dla Gilberta Bécaud piosenki "Le grand club" i "Nous qui verrons la lune".Występuje w paryskiej Olimpii 26 grudnia 1963r w pierwszej części koncertu Colette Deréal i Leny Escudero,oraz w podobnej roli w Bobino w styczniu następnego roku u boku Claude Nougaro.W 1965r wychodzi zamąż za wokalistę grupy Célibataires, Bernarda Ricci.Nagłe macierzyństwo,urodziła córkę Raffaellę zakończyło w 1967r jej karierę.
Za radą męża, który został jego edytorem, Alice postanawia udostępniać swoje kompozycje dla innych artystów:Gilles Dreu była pierwszą artystką śpiewającą kompozycje Alice.Do większości jej piosenek teksty pisali Pierre Delanoe i Claude Lemesle oraz okazjonalnie Michele Vendôme, Maurice Genevoix , Vline Buggy.Jej piosenki wykonywali Claude François, Joe Dassin, Enrico Macias, Regine.Jej ulubionym wykonawcą był Serge Lama dla którego napisała szereg utworów: Star, L’enfant d’un autre, Chez moi, Tous les Auf Wiedersehen, L’Algérie, Le dimanche en famille, Du ventre plat au ventre rond, La chanteuse a vingt ans, La vie lilas, Femme, femme, femme, Un jardin sur la terre, mais surtout le céle`bre Je suis malade.
Od 1976r pod kierunkiem swojego męża i Serge Lama nagrała do 1986r osiem albumów,z których Chanson hypocalorique, L’antistar, La nana 77 i Femme et musique przyniosły jej sukces na scenie muzycznej.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Mon train de banlieu/Demain j’ai dix-sept ans	Alice Dona	07.1963	A:97[1];B:49[7]	-	Pathé-Marconi PAT 1004	[A&B:written by Alice Dona]
C’est pas prudent/T’as pas, t’as pas-Chante-moi ta chanson, Jack/Bim, Bam, Bam	Alice Dona	08.1963	36[11]	-]	Pathé EG 655	[written by B. Roberts - A. Dona]
L'Antistar	Alice Dona	05.1976	79[1]	-	-	[written by Serge Lama / Alice Dona]
La nana 77 /Les quatre temps	Alice Dona	04.1977	14[11]	-	Pathé-Marconi 2 C 006-99273	[written by Pierre Delanoë - Claude Lemesle - Alice Dona]
Un Chanteur Français	Alice Dona	06.1978	31[4]	-	-	[written by Claude Lemesle - Alice Dona ]
Je suis femme et musique/L’aventure	Alice Dona	06.1979	63[5]	-	Plein Soleil / Pathé 2 C 008-62583	[written by Claude Lemesle - Alice Dona]
C'est La Machine A Aimer	Alice Dona	09.1979	63[3]	-	-	[written by Claude Lemesle - Alice Dona]
De La Tendresse	Alice Dona	10.1979	43[7]	-	-	-
Laissez passer la chanson/Ma solitude	Alice Dona	02.1983	84[8]	-	Arabella 102 838	[written by Alice Dona - Claude Lemeslea]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Szwa]	Komentarz
Du Ventre Plat Au Ventre Rond	Alice Dona	07.1978	40[4]	-	Pathé-Marconi / EMI 2C068 60742	-
De La Tendresse	Alice Dona	10.1979	6[8]	-	Pathé 2C070-63 027	-
Mes Petites Madeleines	Alice Dona	01.2013	114[7]	-	Smart 88765439972	-
L'essentiel	Alice Dona	10.2014	115[2]	-	-	-
De La Tendresse	Alice Dona	10.1979	6[8]	-	Pathé 2C070-63 027	-

Kompozycje Alice Dona na francuskiej liście przebojów:

 17/08/1963 37 [11].....C'est Pas Prudent .... Alice Dona ...... B. Roberts / Alice Dona
08/04/1977 14 [17] ....La Nana 77 .....Alice Dona ...... Pierre Delanoë - Claude Lemesle - Alice Dona
30/06/1978 30 [7].... Un (Le ?) Chanteur Français ..... Alice Dona ... Claude Lemesle - Alice Dona
15/06/1979 60 [9].... Je Suis Femme Et Musique .... Alice Dona .... Alice Dona - Claude Lemesle
14/09/1979 59 [3] ....C'est La Machine A Aimer ..... Alice Dona ..... Claude Lemesle - Alice Dona
26/02/1983 77 [9] .........Laissez Passer La Chanson Claude ......... Alice Dona ....... Lemesle - Alice Dona 14/12/1968 46 [7] ........On Revient Toujours ......Gilles Dreu ......... Alice Dona - R. Chabrier
12/03/1973 9 [27] .......Je Suis Malade ..... Serge Lama ..... Serge Lama / Alice Dona
05/02/1974 3 [21]...... Chez Moi .......... Serge Lama .......... Serge Lama - Alice Dona
11/02/1977 15 [13] .........Messieurs ..... Serge Lama ..... Alice Dona - Serge Lama
06/05/1977 7 [24] ..........Le Dernier Baiser (B.O.F.)..... Serge Lama ..... Serge Lama - Alice Dona
02/06/1978 8 [18]..... Femme, Femme, Femme ...... Serge Lama ........ Serge Lama / Alice Dona
05/01/1979 20 [11] ..........Seul Tout Seul ........Serge Lama ........ Alice Dona - Serge Lama
18/07/1980 42 [12] ..............De France ......... Serge Lama .... Alice Dona - Serge Lama
15/01/1974 60 [5] ........Le Monsieur Qui Passe ..... Serge Reggiani ........ A. Noël / Alice Dona
10/06/1977 34 [11] .......Le Barbier De Belleville ....... Serge Reggiani .... Claude Lemesle - Alice Dona
16/04/1973 16 [13] ...... La Chanteuse A 20 Ans.... Serge Lama ........ Serge Lama / Alice Dona
 01/02/1975 5 [25] .... L'Algérie.... Serge Lama ........ Serge Lama / Alice Dona

Manowar

Manowar, grupa amerykańska. Powstała w 1980r w Nowym Jorku. Założył ją Ross „The Boss" Funicello - g, k, znany   z zespołów Dictators i Shakin' Street. Pierwszym muzykiem, którego zaangażował, był Joey DeMaio-b, z pochodzenia Indianin, wcześniej  pracownik ekipy technicznej zespołu Black Sabbath. W ówczesnym składzie znaleźli się też Eric Adams - voc i Donnie Hamzik-dr.

W 1982r, po nagraniu płyty Battle Hymns, miejsce Hamzika zajął Scott Columbus - dr. W 1988r odszedł Funicello. Zastąpił go David "Death Dealer" Shankle-g. W 1991r zamiast Columbusa, który był zmuszony zająć się ciężko chorym synem, przyjęto Rhino - dr.

DeMaio, główny twórca repertuaru na mistrza obrał Richarda Wagnera (podczas wypraw z grupą do Europy starał się zawsze odwiedzać Bayreuth w Niemczech, gdzie ów wielki kompozytor spędził ostatnie lata życia).
Za cel postawił sobie nadanie muzyce heavy metal wagnerowskiego rozmachu. Przedstawił z grupą  kompozycje odznaczające się epicką bujnością i patosem wątków melodycznych, często o orkiestrowo-   chóralnym brzmieniu, niekiedy z odgłosami natury, jak zgiełk bitewny czy rżenie i tętent koni (np. Gates Of Valhalla, March For Revenge By The Soldiers Of Death, Bridge Of Death Thor, Mountains, Guyana, Blood Of The Kings, a także Defender z melodeklamacją  Orsona Wellesa).
Umiejętnie urozmaicał program utworami o bardziej gwałtownej ekspresywności, bliższymi stylistyce thrashu (np Kill With Power, Sign Of The Hammer,The Oath, Holy War), a niekiedy punku (np. Warlord).
Nie uniknął wyrażnych nawiązań do twórczości m.in. Led Zeppelin (np. Defender), Deep Purple (np. Animals), Uriah Heep (np. Thor), AC/DC (np. Blow Your Speakers) czy    Iron    Maiden    (np.   Violence And Bloodshed).

W pretensjonalnych tekstach podjął wątki historyczne, mitologiczne, baśniowe, ale zazwyczaj w dość trywialnym, komiksowym ujęciu (np. Gates Of Valhalla, Kill With Power, Hail To England, Thor, Holy
War, Black Wind Fire And Steel, The Warrior's Prayer). Stworzył z grupą także wiele songów opiewających rock, a w szczególności heavy metal, jako siłę, którą można przeciwstawić złym mocom (np. Fighting The World, Blow Your Speakers). Jednemu z utworów nadał cechy pieśni dziękczynnej
dla fanów grupy (Army Of The Immortal).

Ukoronowaniem kariery artystycznej Manowar był album The Triumph of Steel, nagrany we własnym
nowojorskim studiu Haus Wanfried. Zawierał muzykę przypominającą zawartość płyt poprzednich, ale bardziej dopracowaną formalnie i przekonującą wykonawcze. Jego ozdobą była przede wszystkim blisko półgodzinna suita Achilles Agony And Ecstasy, oparta na motywach Iliady Homera. Składała się z ośmiu części, z których tylko trzy miały charakter kompozycji zdecydowanie heavy-metalowych, wręcz  thrashowych (pierwsza- Hector Storms The Wall, szósta - Death Hector's Reward, a także ósma - The  Glory Of Achilles). Dwie otrzymały formę podniosłych pieśni (druga - The Death Of Patroclus, wykonana z towarzyszeniem chóru, oraz piąta- Hector's Finał Hour, wykonana z towarzyszeniem chóru i orkiestry).
Pozostałe, instrumentalne, pełniły funkcję łączników (np. czwarta - Armor Of The Gods, na instrumenty perkusyjne, przypominająca nastrojem środkowy fragment Whole Lotta Love ,Led Zeppelin).
Wśród pozostałych kompozycji przedstawionych na płycie wyróżniały się Spirit Horse Of The Cherokee -heavymetalowy hymn na cześć dzielnych wojowników indiańskich, jak Czerwony Obłok, Siedzący
Byk, Szalony Koń czy Geronimo, Ride The Dragon - thrashowa baśń, a także Master Of The Wind- opracowana z użyciem fortepianu i brzmień orkiestrowych liryczna ballada.
 Uznanie publiczności, zwłaszcza w Europie, zawdzięczała grupa nie tylko swoim płytom, ale też widowiskowym, parateatralnym koncertom.

W 1992 roku zespół odwiedził po raz pierwszy Rosję, fragmenty z wizyty grupy w kraju można obejrzeć na pierwszym dokumencie video pt. Secrets of Steel wydanym w 1993r. W tym samym roku żeni się i opuszcza grupę David Shankle, na miejsce Rhino zaś powraca Scott Columbus. W 1994r wydane zostają dwie kompilacje utworów. The Hell of Steel zostaje wydane przez Atlantic Records i zawiera utwory m.in. z albumów Fighting the World, Kings of Metal i The Triumph of Steel oraz Herz Aus Stahl (niemiecka wersja Heart Of Steel), natomiast Anthology jest zbiorem z szerszej ilości albumów.

W 1994r grupę zasilił Karl Logan, którego Joey DeMaio poznał podczas wypadku, który spowodował ten pierwszy. Rozpoczęte tego samego roku nagrania trwały dwa lata. W 1996 ukazuje się Louder Than Hell, promowany przez teledysk do utworu pt. Return Of The Warlord.

6 lat oczekiwania pomiędzy premierą Louder Than Hell, a Warriors of the World, skróciło wydanie dwóch albumów koncertowych (pt. Hell on Wheels i Hell on Stage) i pierwszej części Hell On Earth, kompilacji wydanej na kasetach VHS i płytach DVD dokumentującej historię grupy.

Zespół zrealizował teledysk do utworu tytułowego po czym wyruszył w trasę koncertową, którą udokumentowano na dwupłytowym wydawnictwie zatytułowanym Fire And Blood. Pierwsza płyta zawiera koncert z Brazylii, druga jest kolejną częścią Hell On Earth. Pod koniec roku wydany zostaje singel The Dawn of Battle zawierający dwa nowe utwory (tytułowa i I Belive).

W 2003 roku wydana zostaje trzecia część Hell On Earth, a 25 lipca 2005 w Europie wydany zostaje Hell On Earth IV. W 2006 roku wychodzi singel Sons of Odin. Pod koniec lutego 2007 roku grupa wydała najnowszy album Gods of War, a na początku lipca podwójny album koncertowy Gods of War Live.

W 2009 roku zespół wydał EP(mini album) zatytułowany Thunder In The Sky. Na płycie podstawowej wśród nagrań znalazła się ballada "Father". Na drugiej z płyt zespół oddał hołd swoim fanom nagrywając utwór "Father" w piętnastu wersjach językowych, w tym również w języku polskim. W 2010r zostaje wydany Hell on Earth V, Battle Hymns 2011 oraz cover Heaven and Hell zespołu Black Sabbath jako oddanie hołdu w stronę Dio.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hail to England	Manowar	02.1984	83[2]	-	Music For Nations MFN 19	[produced by Jack Richardson]
Sign of the Hammer	Manowar	10.1984	73[1]	-	10 Records DIX 10	[produced by Jack Richardson, Tony Platt]
Gods of War	Manowar	02.2007	163[1]	-	Magic Circle Music MCA 01203	[produced by Joey DeMaio]

10cc

Grupa brytyjska założona w Manchesterze w 1970 r. W jej skład weszli doświadczeni muzycy: Eric Stewart (ur. 20.0l.l945 r. w Manchesterze. Anglia; śpiew, gitara), Lol Creme (właśc. Lawrence Creme. ur. 19.09.1947 r. w Manchesterze; śpiew, gitara), Kevin Godley (ur. 7.10.1945 r w Manchesterze; śpiew, perkusja) i Graham Gouldman (ur. 10.05.1945. w Manchesterze; gitara śpiew). Wszyscy posiadali za sobą solidny staż muzyczny sięgający połowy lat 60. Stewart występował w zespole Wayne Fontana And The Mindbenders, a potem w The Mindbenders bez lidera (słynny temat "Groovy Kind Of Love"). Gouldman, debiutujący w The Mockingbirds, zasłynął jako autor przebojów Herman's Hermits, The Yardbirds, The Hollies i Jeffa Becka. Godley i Creme byli doświadczonymi muzykami studyjnymi, występującymi poprzednio wraz ze Stewartem w grupie Hotlegs.
Po krótkim okresie współpracy z Neilem Sedaką, 10 cc zadebiutowali jako samodzielny zespół lansowany przez wytwórnię UK Jonathana Kinga. W 1973 r. ich singel "Donna" trafił na drugie miejsce brytyjskiej Top 20. Pastisz nawiązujący do popularnego w latach 50. wokalnego stylu doo-wop był początkiem serii przebojów grupy, nie schodzących z list aż do końca dekady, 10 cc opanowali do perfekcji sztukę adaptacji starych brzmień i przebojów do gustów młodzieżowej widowni. Starsi słuchacze doceniali muzyczny i literacki żart, instrumentalne aluzje i klasę studyjnych nagrań.
Do klasyki "myślącego" rocka lat 70. przeszły przebojowe single "Rubber Bullets" ,"The Dean And I", "Wall Street Shuffle", "Silly Love" i "Life Is A Minestrone", łączące ironię i parodię z humorem i dobrą zabawą. W 1975 r. tragikomiczny temat "I'm Not In Love" wszedł na szczyt list brytyjskich i amerykańskich. Dopełnieniem kariery grupy były single "Art For Art Sake" i "Im Mandy Fly Me", pierwszy z cynicznym, drugi z pokrętnie-biograficznym tekstem.
W 1976 r. zespół podzielił się na dwie frakcje. Godley i Creme wybrali rynek wideo i występy w duecie. Stewart i Gouldman pozostali przy nazwie 10 cc, przyjmując w miejsce dwójki muzyków Tony'ego 0'Malleya (instr. klawiszowe), Ricka Fenna (gitara) i Stuarta Tosha (perkusja). W nowym składzie wprowadzili na listy przebojów przesłodzony temat "The Things We Do For Love" i żartobliwe reggae "Dreadlock Holiday".
Nowe nagrania, pozbawione wdzięku i pomysłowości dawnych przebojów, tułały się w dolnych rejonach list przebojów do 1982 r., gdy Stewart i Gouldman postanowili rozstać się definitywnie. Pierwszy współpracował jako producent nagraniowy z grupą Sad Cafe i Paulem McCartneyem, drugi zaś z Gilbertem O'Sullivanem i The Ramones, po czym założył z Andrew Waxem zespół Wax. W 1992 r. Stewart i Gouldman powrócili do kompozytorskiej współpracy. Jej efektem był wydany pod szyldem 10 cc album Mean-while, w którego nagraniu uczestniczyli też Godley i Creme. Grupa wystąpiła w 1977 r. w programie przygotowanym przez Telewizję Polską.

Single
Data wydania	Tytuł	UK Top 40	Billboard	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
09.72	Donna/Hot Rock Sun	2[13]	-	UK UK 6/UK 49 005	[written by Kevin Godley/Lol Creme][produced by 10cc]
05.73	Rubber Bullets/Waterfall	1[1][15]	73[8]	UK UK 36/UK 49 015	[written by Kevin Godley/Lol Creme/Graham Gouldman][produced by 10cc]
08.73	The Dean And I/Bee In My Bonnet	10[8]	-	UK UK 48/-	[written by Kevin Godley/Lol Creme][produced by 10cc]
06.74	Wall Street Shuffle/Gismo My Way	10[10]	103[2]	UK UK 69/UK 49 023	[written by Eric Stewart/Graham Gouldman][produced by 10cc]
09.74	Silly Love/The Sacroiliac	24 [7]	-	UK UK 77 /-	[written by Lol Creme/Eric Stewart][produced by 10cc]
04.75	Life Is A Minestrone/Channel Swimmer	7 [7]	-	Mercury 6008 010/-	[written by Lol Creme/Eric Stewart][produced by 10cc]
06.75	I'm Not In Love/Good News	1[2][11]	2[17]	Mercury 6008 014/Mercury 73 678	[written by Eric Stewart/Graham Gouldman][produced by Eric Stewart, Graham Keith Gouldman, 10cc ]
11.75	Art For Art's Sake/Get It While You Can	5[10]	83[6]	Mercury 6008 017/Mercury 73 725	[written by Eric Stewart/Graham Gouldman][produced by 10cc]
03.76	I'm Mandy, Fly Me/How Dare You	6[9]	60[4]	Mercury 6008 019/Mercury 73 779	[written by Eric Stewart/Graham Gouldman/Lol Creme][produced by Eric Stewart, Graham Gouldman]
07.76	Lazy ways/Life Is A Minestrone	-	104[2]	-/Mercury 73 805	[written by L. Creme, E. Stewart][produced by 10cc]
12.76	Things We Do For Love/Hot To Tot	6[11]	5[19]	Mercury 6008 022/Mercury 73 875	[written by Eric Stewart/Graham Gouldman][produced by Eric Stewart, Graham Keith Gouldman][gold]
04.77	Good morning judge/Don't squeeze me like toothpaste	5[12]	69[8]	Mercury 6008 025/Mercury 73 943	[written by Eric Stewart/Graham Gouldman][produced by Eric Stewart, Graham Keith Gouldman]
05.77	People in love/Don't squeeze me like toothpaste	-	40[7]	-/MERCURY 73917	[written by Eric Stewart/Graham Gouldman][produced by Eric Stewart, Graham Keith Gouldman]
08.78	Dreadlock holiday/Nothing can move me	1[1][13]	44[10]	Mercury 6008 035/Polydor 14 511	[written by Eric Stewart/Graham Gouldman][produced by Eric Stewart, Graham Keith Gouldman]
02.79	For you and I/Take these chains	-	85[3]	-/POLYDOR PD 14528	[piosenka z filmu "Moment by moment"][written by Eric Stewart, Graham Keith Gouldman][produced by Eric Stewart, Graham Keith Gouldman]
07.1982	Runaway/Action man in motown suit	50[4]	-	MERCURY MER 113/-	[written by Stewart, Gouldman, Gold][produced by Stewart, Gouldman, Gold]
04.1983	24 Hours/Dreadlock Holiday	78[3]	-	Mercury MER 139/-	[written by Eric Stewart, Graham Gouldman][produced by Eric Stewart, Graham Gouldman]
07.1983	Feel the Love/She Gives Me Pain	87[3]	-	Mercury MER 143/-	[written by Eric Stewart, Graham Gouldman][produced by Eric Stewart, Graham Gouldman]
03.1995	I'm not in love ' 95/Bluebird	29 [2]	-	AVEX AVEX S2/-	-
Godley & Creme
09.1981	Under your thumb/Power behind the throne	3[11]	-	Polydor POSP 322	[written by Godley & Creme][produced by Godley & Creme]
11.1981	Wedding bells/Babies	7[11]	-	Polydor POSP 369	[written by Godley & Creme][produced by Godley & Creme]
03.1985	Cry/Love bombs	19[11]	16[17][07.85]	Polydor POSP 732	[written by Godley & Creme][produced by Godley & Creme,Trevor Horn]
08.1986	Cry [reissue]	66[3]	-	Polydor POSP 732	-

Albumy
Data wydania	Tytuł	UK Top 40 /ilość tyg. na liście/	Billboard	Wytwórnia [UK/US]
09.73	TEN CC	36[5]	-	UK UKAL 1005/-	[silver-UK][produced by 10cc]
06.74	SHEET MUSIC	9[24]	81[14]	UK UKAL 1007/UK 53 107	[gold-UK][produced by 10cc]
03.75	THE ORIGINAL SOUNDTRACK	4[40]	15[25]	Mercury 9102 50Q/Mercury 1029	[gold-UK][produced by 10cc]
09.75	100cc: The Greatest Hits of 10cc	9[18]	161[5]	Decca UKAL 1012/UK 53 110	[silver-UK][produced by 10cc]
01.76	HOW DARE YOU	5[31]	47[13]	Mercury 9102 501/Mercury 1061	[gold-UK][produced by 10cc]
05.77	DECEPTIVE BANDS	3[21]	31[20]	Mercury 9102502/Mercury 3702	[gold-UK][produced by 10cc]
12.77	LIVE AND LET LIVE	14[15]	146[6]	Mercury 6641698/ Mercury 8600	[gold-UK][produced by 10cc]
09.78	BLOODY TOURIST	3[15]	69[17]	Mercury 9102503/Mercury 6161	[produced by Graham Gouldman, Eric Stewart]
10.79	GREATEST HITS 1972-1978	5[21]	188[4]	Mercury 9102504/Polydor 6244	[platinum-UK] [produced by 10cc]
04.80	LOOK HEAR[ARE YOU NORMAL?]	35[5]	180[2]	Mercury 9102505/Warner Bros 3442	[produced by 10cc]
10.83	WINDOW THE JUNGLE	70[2]	-	Mercury MERL 28/-	[produced by Eric Stewart & Graham Gouldman]
08.87	CHANGING FACES[THE BEST OF..]	4[18]	-	PRO TV TG CLP 1/-	[platinum-UK] [produced by 10cc, Trevor Horn]
04.97	THE VERY BEST OF 10CC	37[25]	-	Mercury 5346122/-	[gold-UK]
11.2006	GREATEST HITS AND MORE	42[4]	-	UMTV 9844414/-	-
05.2009	THE VERY BEST OF	39[2]	-	Mercury/UMTV 5317824/-	-
Godley & Creme
10.77	CONSEQUENCES	52[1]	-	Mercury CON 017	[produced by Kevin Godley, Lol Creme]
08.78	L	47[2]	-	Mercury 9109611/-	[produced by Kevin Godley, Lol Creme]
09.81	ISMISM	29[13]	-	Polydor POLD 5043/-	[produced by Kevin Godley, Lol Creme]
08.85	THE HISTORY MIX VOLUME 1	-	37[15]	-/Polydor 825981	[produced by Kevin Godley, Lol Creme, Nigel Gray, J. J. Jeczalik, Eric Stewart, Graham Gouldman, Trevor Horn]
08.87	CHANGING FACES-THE VERY BEST OF 10CC AND GODLEY AND CREME	4[18]	-	Polydor TGC 1/-	[produced by 10cc, Trevor Horn]

Professor Green

Stephen Paul Manderson (ur. 27 listopada 1983r) – brytyjski raper znany jako Professor Green. Mając 18 lat rozpoczynał karierę występując jako MC na bitwach raperskich. Pierwszy jego oficjalny mix, Lecture #1, ukazał się w 2006 roku. Występował w tamtym czasie pod pseudonim The Beats.

 Nieco później zarejestrował też krótki materiał The Green E.P.. Wytwórnia Skinnera, z którą wówczas współpracował artysta, upadła wkrótce po wydaniu jego płyty. W listopadzie 2009 roku Manderson podpisał kontrakt z Virgin Records. Przybierając nowy pseudonim Professor Green, rozpoczął też nagrania debiutanckiego albumu Alive Till I'm Dead, powstającego przy współpracy Lily Allen oraz Plan B. Koncertował także po Australii z Lily Allen podczas jej trasy koncertowej It's Not Me, It's You World Tour. Dzięki dobremu odbiorowi przez krytyków muzycznych jego płyta dotarła do drugiego miejsca na liście UK Albums Chart i zyskała w Wielkiej Brytanii status złotej płyty.
 W 2011 roku raper wydał swój drugi album zatytułowany At Your Inconvenience. Z płyty pochodził m.in. singel "Read All About It", który zapewnił mu pierwszy w karierze szczyt na liście UK Singles Chart i UK R&B Chart. 22 września 2014 ukazał się trzeci album studyjny rapera Growing Up In Public.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Need You Tonight	Professor Green featuring Ed Drewett	04.2010	3[32]	-	Virgin VSCDT 2010	[gold-UK][written by Stephen Manderson/Chase Fontaine/M. (King Tut) El Bergamy/Andy Farriss/Michael Hutchence][produced by The ThundaCatz/Alex Hayes]
Just Be Good to Green	Professor Green featuring Lily Allen	07.2010	5[20]	-	Virgin VSCDT 2011	[silver-UK][written by Stephen Manderson/Andrew Hughes/Jimmy Jam/Terry Lewis][produced by Semothy Jones/Future Cut]
Monster	Professor Green featuring Example	07.2010	29[16]	-	Virgin VSCDT 2018	[written by Stephen Manderson/Mustafa Omer/James Murray][produced by Mojam/Future Cut]
Jungle	Professor Green featuring Maverick	12.2010	31[23]	-	Virgin GBAAA 1000169	[silver-UK][written by Stephen Manderson/Maverick Sabre/Conlon/Gowers][produced by True Tiger]
In the Air	True Tiger feat. Professor Green	06.2011	52[2]	-	Virgin GBAAA 1100059	[written by Professor Green/Maverick Sabre][produced by True Tiger]
Read All About It	Professor Green featuring Emeli Sande	11.2011	1[2][44]	-	Virgin GBAAA 1100291	[platinum-UK][written by Stephen Manderson/Iain James/Tom Barnes/Ben Kohn/Peter Kelleher][produced by TMS/Ishi]
At Your Inconvenience	Professor Green featuring Ed Drewett	11.2011	97[1]	-	Virgin GB 1201100064	[written by Stephen Manderson, Jason Morrison, Eddie Jefferys][produced by 16bit]
Never Be a Right Time	Professor Green	01.2012	35[7]	-	Virgin GBAAA 1100385	[written by Alex Hayes][produced by Alex Hayes]
Remedy	Professor Green feat. Ruth Anne	05.2012	18[12]	-	Virgin GBAAA 1100380	[written by Stephen Manderson/Mustafa Omar/James Murray/Ruth-Anne Cunningham][produced by Mojam/Alex Hayes]
Dreamers	(Rizzle Kicks featuring Pharoahe Monch, Hines, Professor Green, Ed Sheeran, Dappy, Foreign Beggars and Chali 2na	08.2012	105	-	Universal Island	[written by Harley Alexander-Sule, Emily Phillips, Jordan Stephens ,Ant Whiting, Patrick Lyons ,Alex Spyropoulos][produced by Ant Whiting]
Avalon	Professor Green featuring Sierra Kusterbeck	09.2012	29[10]	-	Virgin GBAAA 1100382	[written by Stephen Manderson/Mustafa Omar/James Murray/Sierra Kusterbeck/Luke Juby][produced by Mojam]
Top of the World	Smiler featuring Professor Green & Tawiah	09.2012	63[2]	-	One More Tune GBAHT 1200360	[written by Tawiah/Joseph Bartlett][produced by Dulcie Kelett]
Fire Blaze	Rascals featuring Professor Green	04.2013	165[1]	-	Virgin	-
Are You Getting Enough?	Professor Green featuring Miles Kane	08.2013	93[1]	-	Virgin GBUM 71303511	[written by Stephen Manderson, Miles Kane, Tom Hull][produced by Kid Harpoon]
Lullaby	Professor Green featuring Tori Kelly	09.2014	4[9]	-	Virgin GBUM 71402516	[silver-UK][written by Stephen Manderson, Chris Crowhurst, Ina Wroldsen][produced by Chris Loco]
Not Your Man	Professor Green featuring Thabo	.2014	168	-	Virgin	[written by James Walsh,Stephen Manderson,Felix Joseph][produced by Felix Joseph]
I Need Church	Professor Green	.2014	124	-	Virgin	[written by James Murray,Stephen Manderson,Mustafa Omer][produced by Mojam Music]
Back on the Marke	Professor Green	.2014	130	-	Virgin	-
Little Secrets	Professor Green featuring Mr. Probz	12.2014	83	-	Virgin	[written by Stephen Manderson, Tom Hull][produced by Kid Harpoon, Alex "Cores" Hayes]
Photographs	Professor Green featuring Rag'n'Bone Man	11.2018	79[1]	-	Relentless GBARL 1801572	[written by Stephen Manderson,Chris Loco,Rory Graham,Emily Warren Schwartz][produced by TMS,Fraser T. Smith,Manon Grandjean]
Got It All	Professor Green featuring Mr. Probz	09.2019	48[3]	-	Gang Green QM6P 41953719	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Alive Till I'm Dead	Professor Green	07.2010	2[78]	-	Virgin CDV 3080	[platinum-UK][produced by Naughty Boy/Future Cut/Semothy Jones/The ThundaCatz/Mojam/Labrinth/DaDigglar/TrueTiger/Sunny/Yogi Tulsiani/Chynna Phillips/Fink/Alex Hayes]
At Your Inconvenience	Professor Green	11.2011	3[56]	-	Virgin CDV 3092	[gold-UK][produced by 16bit/Youngboyz/Scharff/TMS/iSHi/Alex Hayes/Mojam/Camo & Krooked/Naughtyboy/Eric Hudson/Clifton/DJ Khalil]
Growing Up in Public	Professor Green	09.2014	12[3]	-	Virgin CDV 3115	[produced by Alex "Cores" Hayes, Chris Loco, Felix Joseph, Kid Harpoon, Mojam, The Futuristics ,The New Royales, TMS, Yogi]
M.O.T.H	Professor Green	09.2019	57[1]	-	Gong Green 0194491110970	-