piątek, 22 grudnia 2023

Coven

Coven to amerykański zespół rockowy powstały w Chicago pod koniec lat 60-tych. W 1971 roku piosenka „One Tin Soldier”, piosenka przewodnia filmu Billy Jack, znalazła się na liście 40 najlepszych przebojów. Coven składał się z wokalistki Esther „Jinx” Dawson, basisty Grega „Oz” Osborne’a, gitarzysty Chrisa Neilsena, klawiszowca Ricka Durretta (później zastąpionego przez Johna Hobbsa) i perkusisty Steve’a Rossa.
  

Oprócz pionierskiego okultystycznego rocka, którego teksty i estetyka wyraźnie poruszają tematy satanizmu i czarów, są uznawani przez fanów metalu i historyków metalu za zespół, który wprowadził „Znak rogów” do rocka, metalu i popkultury, jak widać na ich debiutanckim albumie z 1969 roku Witchcraft Destroys Minds & Reaps Souls.  

Dawson i Osborne, po wspólnym graniu w grupie Him, Her and Them, pod koniec lat 60-tych założyli wraz z Rossem Coven w Chicago. W 1967 i 1968 roku koncertowali, grając koncerty z takimi artystami, jak Yardbirds Jimmy'ego Page'a, zespół Alice Cooper i Vanilla Fudge. Coven podpisał kontrakt z Mercury Records i wydał swój debiutancki album Witchcraft Destroys Minds & Reaps Souls w 1969 roku. Muzykę na albumie uznano za undergroundowy rock; wyróżniał ją duży nacisk na diaboliczną tematykę, w tym utwory takie jak „The White Witch of Rose Hall” (na podstawie historii Annie Palmer), „For Unlawful Carnal Knowledge”, „Black Sabbath” i „Dignitaries of Hell". Album kończył się 13-minutowym utworem pełnym śpiewów i szatańskich modlitw zatytułowanym „Satanic Mass” (napisanym przez ich producenta, Billa Trauta z Dunwich Productions i opisanym jako „pierwsza nagrana w formie pisemnej lub w formie pisemnej Czarna Msza). audio"). 

Podczas tej mszy satanistycznej po raz pierwszy w okultystycznej muzyce rockowej użyto łacińskich zwrotów, takich jak „Ave Szatanas”, a później zespoły satanistyczne i black metalowe kontynuowały tę innowację . Album zawierał także niesławny plakat Covena Black Mass, przedstawiający członków grupy noszących znak rogów, gdy przygotowywali się do satanistycznego rytuału nad nagim Dawsonem leżącym na ołtarzu. Zespół otrzymał niechciany rozgłos w postaci sensacyjnego wydania magazynu Esquire zatytułowanego „Evil Lurks in California” (Esquire, marzec 1970), w którym powiązano zainteresowanie kontrkulturą okultyzmem z morderstwami Charlesa Mansona i Tate-La Bianca, wspominając także album Witchcraft i zawarty w nim materiał Black Mass. W rezultacie album został wycofany z obiegu.

  Dawson nagrał wokale do „One Tin Soldier”, tematu tytułowego do filmu Billy Jack z 1971 roku, który został uznany za „śpiewany przez Covena”. Piosenka, która osiągnęła 26. miejsce na liście Billboard Hot 100, została napisana przez Dennisa Lamberta i Briana Pottera i została pierwotnie wydana przez The Original Caste w 1969 roku. Wersja Covena znalazła się również w pierwszej dziesiątce magazynu Cash Box i została uznana za numer 1. najczęściej żądana piosenka w 1971 i 1973 roku przez amerykańskich nadawców radiowych. Zadebiutował również na 45. miejscu w Australii. W 1971 roku zespół wydał album zatytułowany „One Tin Soldier”. Ich trzeci album, Blood on the Snow, został wyprodukowany przez Shel Talmy i wydany przez Buddah Records w 1974 roku.

  Po wielu nielicencjonowanych wydaniach CD albumu Witchcraft na przestrzeni lat, został on oficjalnie wydany we własnej wytwórni zespołu Nevoc w 2007 roku. W następnym roku Coven wydał album Metal Goth Queen: Out of the Vault 1976–2007 nakładem Nevoc, składający się z wcześniej niepublikowane nagrania. Jinx, album z nowymi nagraniami, został wydany własnym sumptem przez Nevoc w 2013 roku. Na przełomie 2016 i 2017 roku Jinx Dawson zwerbowała nowy skład muzyków, którzy mieli wystąpić na festiwalu Roadburn w Holandii 20 kwietnia 2017 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
One Tin Soldier (The Legend Of Billy Jack) / I Think You Always Knew (The Theme From Billy Jack) Coven09.1971-26[12]Warner 7509[written by Brian Potter , Dennis Lambert][produced by Mundell Lowe][piosenka z filmu "Billy Jack"]
One Tin Soldier (The Legend Of Billy Jack) / I Guess It's A Beautiful Day (Least I Think It Is) Coven07.1973-79[6]MGM 14 308[written by Brian Potter , Dennis Lambert][produced by Mundell Lowe]
One Tin Soldier (The Legend Of Billy Jack) / Johnnie [ Teresa Kelly] Coven12.1971-73[6]Warner 0101[written by Brian Potter , Dennis Lambert][produced by Mundell Lowe]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Country Joe & The Fish

 Kwintet założony w 1961 r. w Berkeley w stanie Kalifornia, USA. Początkowo występował jako The Instant Action Jug Band. Założycielami grupy i jej jedynymi członkami, którzy przetrwali wszystkie składy byli: były piosenkarz folkowy Country Joe McDonald (ur. 1.01.1942 r. w El Monte w stanie Kalifornia, USA) oraz gitarzysta Barry Melton (ur. w 1947 r. na Brooklynie, dzielnicy Nowego Jorku, USA).

 

Pochodząc z zaangażowanej politycznie rodziny, McDonald aktywnie udzielał się na terenie Berkeley. Pierwsze nagranie jego grupy - "I Feel Like I'm Fixin' To Die Rag" (z 1965 r.) było żarliwym protestem przeciw wojnie w Wietnamie. W następnym roku, zespół w rozszerzonym składzie: McDonald, Melton, David Cohen (gitara, klawisze), Bruce Barthol (gitara), Paul Armstrong (bas) i John Francis Gunning (perkusja) nagrali za własne pieniądze EPki rozprowadzane wraz z folkowym magazynem "Rag Baby".
 

W 1967 r. Armstrong i Gunning odeszli; Barthol przerzucił się na grę na basie, a nowym perkusistą został Gary 'Chicken' Hirsch. W tym mienionym składzie pojawili się 17 czerwca 1967 r. na festiwalu w Monterey, a miesiąc później firmowali debiutancki album Electric Music For The Mind And Body, jedną z najdziwniejszych produkcji zachodniego wybrzeża USA lat 60-tych.
Polityka znów dominowała w nagraniu "Superbird", ale w tym znakomitym zbiorze znalazły się też błyskotliwe fragmenty instrumentalne ("Section 43"), utwory narkotyczne ("Bass Strings") i czysto romantyczne ("Porpoise Mouth"). 

Następną dużą płytą była I Feel Like I'm Fixin' To Die, zawierająca nie tylko nową wersję ich wczesnej kompozycji, ale także wzruszający hołd dla Janis Joplin.
Album Together, trzecie dzieło nękanej wewnętrznymi sporami grupy, był nieudany, co doprowadziło do poważnych przetasowań w składzie. W nagraniu kolejnego longplaya Here We Are Again wzięło udział wielu różnych muzyków, w tym Peter Albin i Dave Getz z Big Brother And The Holding Company. Był on raczej niespójny, choć zawierał chwytliwy i zabarwiony lekko country utwór "Here I Go Again" (później spopularyzowany przez znaną modelkę - Twiggy).
 

W lecie 1969 r. do McDonalda i Meltona dołączyli Mark Kapner (klawisze), Doug Metzner (bas) i Greg Dewey (perkusja - uprzednio w Mad River). Nowy skład był odpowiedzialny za ostatni longplay zespołu C.J.Fish, na którym można było dostrzec blask dawnego ognia. Muzycy, którzy nagrali pierwsze trzy albumy, połączyli się na krótko w latach 1976 i 1977, ale powstała wtedy płyta Reunion przyniosła spory zawód. Poza McDonaldem, największą karierę zrobił Barry Melton, nagrywając kilka albumów pod swoim nazwiskiem i występując z "supergrupą" z San Francisco - The Dinosaurs.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Not So Sweet Martha Lorraine / Masked MarauderCountry Joe & The Fish08.1967-95[2]Vanguard 35 052[written by Joe McDonald][produced by Sam Charters]
Who Am I? / ThursdayCountry Joe & The Fish02.1968-114[3]Vanguard 35 061[written by Joe McDonald][produced by Sam Charters]
Here I Go Again / You Drive Me CrazyCountry Joe & The Fish07.1969-106[1]Vanguard 35 090[written by Joe McDonald][produced by Sam Charters]
Breakfast for Two / Lost My ConnectionCountry Joe McDonald11.1975-92[7]Fantasy 758[written by Joe McDonald][produced by Jim Stern, Bill Belmont, Joe McDonald]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Electric Music For The Mind And BodyCountry Joe & The Fish06.1967-39[38]Vanguard 79 244[produced by Samuel Charters]
I-Feel-Like-I'm-Fixin'-To-DieCountry Joe & The Fish12.1967-67[28]Vanguard 79 266[produced by Samuel Charters]
TogetherCountry Joe & The Fish07.1968-23[16]Vanguard 79 277[produced by Samuel Charters]
Here We Are Again Country Joe & The Fish06.1969-48[11]Vanguard 79 299[produced by Samuel Charters]
Greatest HitsCountry Joe & The Fish01.1970-74[9]Vanguard 6545[produced by Samuel Charters]
C.J. FishCountry Joe & The Fish05.1970-111[9]Vanguard 6555[produced by Tom Wilson]
War,war warCountry Joe McDonald08.1971-185[4]Vanguard 79 315-
The Life And Times Of Country Joe And The FishCountry Joe & The Fish10.1971-197[2]Vanguard 27/28[produced by Samuel Charters]
Incredible! Live! Country Joe & The Fish02.1972-179[4]Vanguard 79 316-
Paradise With An Ocean ViewCountry Joe McDonald11.1975-124[14]Fantasy 9495[produced by Jim Stern,Country Joe McDonald,Bill Belmont ]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Count Five

Grupa amerykańska. Powstała wiosną 1964 w San Jose w Kalifornii. Skład: Kenn Ellner (1948, Brooklyn, Nowy Jork) - voc, nca, perc, John "Mouse" Michalski (1949, Cleveland, Ohio) -g, Sean Byrne (1947, Dublin, Irlandia) - g, voc, Ron Chaney (1948, Indianapolis, Indiana - b, Craig "Butch" Atkinson (1947, Springfiled, Missouri) - dr. Działała do 1968. W 1987 odrodziła się na krótko.

 

Zadebiutowała w klubach San Jose i okolic u boku takich zespołów, jak Syndicate Of Sound czy The Golliwogs, który później podbił świat jako Creedence Clearwater Revival. Latem 1966 popularny prezenter radiowy Brian Lord zwrócił na nią uwagę kierownictwa nowo powstałej wytwórni Double Shot z Los Angeles i niebawem podpisała z nią kontrakt. Nagrała dla niej sześć singli: Psychotic Reaction/They're Gonna Get You z października 1966, Peace Of Mind/The Morning After ze stycznia 1967, Teeny Bopper Teeny Copper/You Must Believe Me z marca i Contrast/Merry-Go-Round z maja tego roku oraz Declaration Of Independence/Revelation In Slow Motion ze stycznia 1968 i Mailman/Pretty Big Mouth z czerwca tego roku, a także album "Psychotic Reaction" z czerwca 1966.
 

Przedstawiła repertuar wyrastający z rhythm'n'bluesa, ale ciążący ku psychodelii, inspirowany dokonaniami zespołów brytyjskich, jak The Who (na dużej płycie umieściła nawet dwa jego utwory - My Generation i Out In The Street), The Animals, Them, ale przede wszystkim The Yardbirds, porywający ostrym, surowym, "garażowym" brzmieniem. Największe wrażenie robiły w jej dorobku utwory silnie nasycone, zwłaszcza w partiach gitar, psychodelicznym klimatem, jak jedyny wielki przebój Psychotic Reaction (nagrany też przez Positively 13 O'clock, Fire Escape czy The Cramps), Peace Of Mind, Contrast i Mailman. Grupa przestała istnieć, gdy jej członkowie doszli do wniosku, że muzyczna przygoda utrudnia im ukończenie studiów.
 

W późniejszych latach Michalski i Byrne wrócili do grania. Pierwszy firmował album "To John Coltrane In Heaven", natomiast drugi z zespołem Public Foot The Roman sygnował płytę "Public Foot The Roman" (Sovereign, 1973), a z formacją Legover album "Wait Till Nighttime" (Smack, 1978). W 1987 grupa wznowiła działalność i przypomniała się płytą koncertową, będącą bladym echem jej pierwszego albumu. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Psychotic Reaction/They're Gonna Get YouCount Five10.1966-5[12]Double Shot 104[written by Kenn Ellner,Roy Chaney,Craig "Butch" Atkinson,John "Sean" Byrne,John "Mouse" Michalski][produced by Hal Winn,Joseph Hooven]
Peace Of Mind/The Morning AfterCount Five12.1966-125[1]Double Shot 106[written by John Byrne,John Michalski,Roy Chaney][produced by Hal Winn,Joseph Hooven]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Psychotic reactionCount Five12.1966-122[6]Double Shot 1001[produced by Hal Winn,Joseph Hooven]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Cartoons

 Cartoons, znany również jako Cartoons DK, to duński zespół Eurodance, najbardziej znany ze swojej piosenki „DooDah!” oraz cover nowatorskiej piosenki „Witch Doctor” z 1958 r., oba hity wydane w 1998 r. Podczas występów na żywo zespół nosi dziwaczne plastikowe kostiumy i peruki jako karykatury amerykańskich gwiazd rock and rolla z lat 50-tych XX wieku. Cartoons był  pierwotnie nazywany Scooters pod koniec lat 80-tych i odtwarzały muzykę rockabilly z lat 50. i 60. XX wieku. 

W 1994 roku The Scooters wydali album Live at Woodstock, a w 1997 grupa zmieniła nazwę na Cartoons. Członkowie Toonie - wokal prowadzący i chórki , Sponge - wokal basowy, saksofon i instrumenty klawiszowe ,Shooter - gitara prowadząca i chórki , Buzz - kontrabas, Puddy - chórki, Boop - chórki .

  Najpierw podpisali kontrakt z FLEX Records, a później przenieśli się do EMI Denmark. Ich najbardziej godnym uwagi singlem jak dotąd jest „Witch Doctor”, który osiągnął drugie miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli dzięki połączeniu refrenu z oryginału „oo-ee-oo-aah-aah” (chociaż brakowało mu podwójnego utworu na tej płycie) szybkie odtwarzanie refrenu), dynamiczny rytm taneczny i okazjonalne przerwy na gitarze. Odnieśli dalszy sukces w Wielkiej Brytanii dzięki hitowi z pierwszej dziesiątki „DooDah!” (wersja amerykańskiej piosenki folkowej „Camptown Races”), hit „Aisy Waisy”, który znalazł się na liście 20 najpopularniejszych utworów na płycie Generation Game Jima Davidsona oraz debiutancki album Top 20, Toonage (wydany później z dodatkowymi utworami pod tytułem More Toonage ).

  Ich drugi album Toontastic! nie dorównał sukcesowi swojego poprzednika, ale wydano na nim kilka znaczących hitów, w tym „Diddley-Dee”, „Little Red Riding Hood”, „Chirpy Chirpy Cheep Cheep”, „Big Coconuts” i przerobiony cover utworu Les Humphries Singers „Mama Loo”.  

W lipcu 2016 r. Karina Jensen zmarła na raka po podwójnej mastektomii w 2012 r. Zostawiła męża i dwójka dzieci. W kwietniu 2019 roku Erling Jensen zmarł na chłoniaka. Miał 50 lat.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Witch DoctorCartoons04.19992[13]-EMI CDTOONS 001[gold-UK][written by Ross Bagdasarian][produced by Sponge, Toonie, Michael Pfundheller]
DooDah!Cartoons06.19997[13]-EMI CDTOONS 002[written by Traditional - Camptown Races ,Jesper Dukholt (Sponge), Erling Jensen (Shooter), Martin Østengaard (Toonie)][produced by Sponge, Toonie, Michael Pfundheller]
Aisy WaisyCartoons09.199916[9]-EMI CDTOONS 003[written by Sponge, Toonie][produced by Simulater's]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
ToonageCartoons04.199917[19]-EMI 4966922[gold-UK][produced by Kenneth Bager]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 21 grudnia 2023

Case

 

Case Woodard (ur. 4 października 1975r), znany pod pseudonimem Case, to amerykański wokalistka, autor tekstów, producent muzyczny i aktor. Najbardziej znany jest z hitów z lat 90-tych „Touch Me, Tease Me” (z udziałem Foxy Brown i Mary J. Blige), „Happily Ever After” i „The Best Man I Can Be” (z Ginuwine, R.L. i Tyrese), jak również a także hity z początku XXI wieku „Missing You” i „Livin' It Up” z Ja Rule. Te dwa ostatnie przyniosły mu dwie nominacje do nagrody Grammy. 
 
 Po pracy w grupie R&B „Future” i duecie „Black” Case zaczął pisać teksty i śpiewać dla takich artystów, jak Usher, Christopher Williams i Al B. Sure. Uzbrojony w piosenkę napisaną przez Faith Evans, Case został odkryty przez Russella Simmonsa, który podpisał kontrakt z Def Jam Records. Solowa kariera Case’a rozpoczęła się w 1996 roku wraz z wydaniem albumu „Touch Me, Tease Me” z udziałem wschodzącego wówczas rapera Foxy’ego Browna i piosenkarki R&B Mary J. Blige ze ścieżki dźwiękowej do filmu „The Nutty Professor”, który  zajął 4. miejsce na liście przebojów  R&B i 14. miejsce na liście US Billboard Hot 100. Odniósł także sukces na całym świecie, stając się hitem na liście 40 najlepszych utworów w Wielkiej Brytanii, gdzie osiągnął dwudziestą szóstą pozycję na brytyjskiej liście przebojów singli.  
 
Album Case'a, zatytułowany Case, został wydany przez Def Jam Records w sierpniu 1996 roku, a jego autorami i producentami byli m.in. Mary J. Blige, Faith Evans i sam Case. Pomimo ogromnego sukcesu „Touch Me, Tease Me”, album umiarkowanie zaistniał na listach przebojów Billboardu. Zadebiutował na 42 miejscu na liście albumów Billboard 200 i dotarł również do pierwszej 7 na liście albumów R&B.  
 
W wywiadzie Finding dla BET, którego premiera miała miejsce w styczniu 2020 roku, Case odrzucił album jako jeden ze swoich ulubionych. Później wspominał, że złe interesy i brak doświadczenia jako nowego artysty w tamtym czasie, a także brak tak dużego wkładu twórczego w album, spowodowały jego ogólną niechęć do albumu. Nagranie kolejnego albumu zajęło Case'owi prawie trzy lata. Po sukcesie swojego pierwszego albumu Case wypuścił w kwietniu 1999 r. album Personal Conversation. Album zawierał hity „Happily Ever After” (który osiągnął 3. miejsce na listach R&B i 15. miejsce na liście Hot 100) oraz „Faded Pictures”. , w którym wystąpił piosenkarz R&B Joe i osiągnął 3. miejsce na listach przebojów R&B i 10. miejsce na liście Hot 100. „Happily Ever After” przedstawia w teledysku 17-letnią Beyoncé jako ukochaną Case. Trzeci singiel z albumu „Think Of You” nie wypadł dobrze, osiągając jedynie 50. miejsce na listach przebojów R&B. 
 
 W 2001 roku, jako pierwszy artysta nowego wydawnictwa Def Soul, Case wydał swój trzeci album Open Letter i zajął pierwsze miejsca na listach przebojów dzięki wyprodukowanemu przez Tima i Boba hitowi „Missing You”. Open Letter, najbardziej znany album Case'a, pokrył się złotem. „Missing You” to jak dotąd jedyny singiel Case na pierwszym miejscu, ponieważ zajmował pierwsze miejsca na listach przebojów R&B i osiągnął 4. miejsce na liście Billboard Hot 100. Później tego samego roku Case pojawił się także w hicie rapera Ja Rule „Livin' It Up” oraz wypuścił jeszcze jeden singiel ze swojego albumu „Not Your Friend”. 
 
 Po sukcesie Open Letter Case przeprowadził się do Atlanty, aby być bliżej swoich dzieci. Pierwsze dwie nominacje zdobył w kategorii Najlepszy męski występ wokalny R&B („Missing You”) i Najlepsza współpraca rapowo-śpiewana („Livin' It Up”) podczas 44. ceremonii rozdania nagród Grammy w 2002 r. Obie przegrał z utworem „U Remind Me” zespołu Ushera i „Let Me Blow Ya Mind” odpowiednio Eve i Gwen Stefani. 
 
 Sukces Case'a był częściowo spowodowany jego pojawieniem się na ścieżkach dźwiękowych filmów. Wiele najpopularniejszych utworów Case'a pojawia się na ścieżkach dźwiękowych filmów Nutty Professor, Rush Hour, Nutty Professor II: The Klumps i The Best Man. Te single to „Touch Me Tease Me” (Nutty Professor), „Faded Pictures” (Rush Hour), „Best Man I Can Be” (The Best Man) i „Missing You” (Nutty Professor II). Singiel Case „Shoulda Known Betta” (z udziałem Ghostface) osiągnął 87. miejsce na listach przebojów R&B w 2004 roku. Singiel pojawił się na ścieżce dźwiękowej Johnson Family Vacation i został wyprodukowany przez The Neptunes. 
 
 Po kilku latach nieobecności w branży muzycznej Case pojawił się ponownie w 2008 roku w utworze „Face to Face” (w duecie z piosenkarką Coko), który znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu Meet the Browns Tylera Perry'ego. Jego czwarty album studyjny, The Rose Experience, który przeszedł różne zmiany tytułu i wytwórnię (z Def Jam na jego własny niezależny wydawnictwo, Indigo Blue), został wydany 24 marca 2009 roku. Poprzedził go singiel „Lovely”, który osiągnął 72. miejsce na liście R&B. Jego piąty album studyjny Here, My Love został wydany 15 czerwca 2010 roku w wytwórni Real Talk Entertainment i zawierał singiel „Old Fashion Lovin'” i zajął 58. miejsce na liście Billboard R&B Albums.
 
  27 maja 2014 r. nakładem Def Jam Recordings ukazała się kompilacja Best Of. Jeszcze w tym roku podpisał kontrakt z eOne i rozpoczął pracę nad swoim szóstym albumem studyjnym zatytułowanym Heaven's Door. Pierwszy singiel „Shook Up” został wydany 13 stycznia 2015 roku. Heaven's Door został wydany 31 marca 2015 roku. Kompilacja EP zatytułowana Case: Relocked, Reloaded, Revisited (Re-Recordings), a następnie w 2016 r.
 
  W następnym roku jego profil pojawił się w serialu TVOne Unsung, który śledził jego karierę. Wraz z szumem wokół swojego odcinka wydał walentynkową EPkę zatytułowaną Love Jones Vol. 1. W 2018 roku podpisał kontrakt z X-Ray Records i kontynuował trasę koncertową. W sierpniu 2018 roku ogłoszono, że jego kolejny album studyjny Therapy ukaże się 7 września 2018 roku. Później przesunięto go na 21 września. Pierwszy singiel z albumu „Make Love” z udziałem Teddy'ego Rileya i Tanka został wydany 30 sierpnia.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Touch Me, Tease MeCase Featuring Foxxy Brown09.199626[3]14[20]Def Jam 854 620[gold-US][written by Mary J. Blige, Kenny Kornegay ,Inga Marchand ,J.B. Weaver, Jr., Case Woodard ,Darryl Young][produced by Kenny "K-Smoove" Kornegay, Darryl "88" Young][4[29].R&B Chart][piosenka z filmu " The Nutty Professor"]
More to LoveCase10.1996--Def Jam 575 652[produced by Kenny "Smoove" Kornegay][36[20].R&B Chart][sample z "Feel The Groove"-Ultramagnetic MC's and "The Payback"-James Brown]
Faded PicturesCase & Joe12.1998-10[20]Def Jam 566 494[written by J. Thompson,Joe Thomas][produced by Joe][3[30].R&B Chart][piosenka z filmu "Rush Hour"]
Happily Ever AfterCase06.1999-15[20]Def Jam 566 955[written by Chris Henderson, Case Woodard][produced by Christopher "Deep" Henderson][3[36].R&B Chart]
Think of YouCase10.1999--Def Soul[written by Milton Thornton, Nathan Morris & Kowan "Q" Paul][produced by Nathan Morris][50[20].R&B Chart]
The Best Man I Can BeGinuwine, R.L., Tyrese, Case01.2000-77[12]Columbia[written by James Harris III, Terry Lewis, Big Jim Wright][produced by Jam & Lewis, Big Jim Wright][20[24].R&B Chart][piosenka tytułowa z filmu ]
Love Sets You FreeKelly Price & Friends05.2000-91[4]Def Soul 562 683[24[17].R&B Chart]
Missing YouCase02.2001-4[22]Def Jam 572 839[written by Tim Kelley, Bob Robinson, Joe Thomas, Joshua Paul Thompson][produced by Tim & Bob][1[4][32].R&B Chart]
Not Your FriendCase06.2001--Def Jam 572 875[written by Case , Tim Kelley & Bob Robinson][produced by Tim & Bob][65[17].R&B Chart]
Livin' It UpJa Rule Featuring Case09.200127[6]6[25]Murder Inc. 588 741[written by Stevie Wonder,Jeffrey Atkins][produced by Irv Gotti][4[25].R&B Chart]
FlirtWC Featuring Case03.2003--Def Jam 163 797[97[2].R&B Chart]
Shoulda Known BettaCase Featuring Ghostface04.2004--Def Jam 002 303[written by Case , Ghostface Killah & Chris Liggio][produced by Chris Liggio][87[6].R&B Chart]
LovelyCase02.2009--Indigo Blue[written by Case , Chris Liggio][72[12].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
CaseCase08.1996-42[6]Def Jam 533 134[produced by Prince Charles Alexander, Joseph "Jo-Jo" Brim, Terence Dudley ,Christopher "Roc Head" Kellam ,Kenny "K-Smoove" Kornegay,James "Jimmy" Maynes, Kevin "Big Kev" McDaniel ,Darryl "88" Young]
Personal ConversationCase05.1999-33[28]Def Jam 538 871[gold-US][produced byFats, Joe, Christopher "Deep" Henderson, Anthony Dent, JoJo Brim & Kevin "Big Kev" McDaniels, Nathan Morris, Kowan Paul & Milton Thornton, Walter "Mucho" Scott, Kenny "Smoove" Konegay, Sprague "Doogie" Williams, Edward "Eddie F." Ferrell]
Open LetterCase05.2001-5[17]Def Jam 548 626[gold-US][produced by Shep Crawford ,Jimmy Jam and Terry Lewis, Arvel McClinton III, Redhead, Tim & Bob ,Ray Watkins]
The Rose ExperienceCase04.2009-111[2] Indigo Blue Music[produced by Joey Bangs, Shawn Campbell ,Marshall Leathers, Chris Liggio, Jazz Nixon, Blaxl Rose, Tim & Bob, Phil Weatherspoon, Mario Winans]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Cornershop

 CORNERSHOP, grupa brytyjska. Powstała w 1992 w Londynie. Założył ją Tjinder Singh (8.02.1968, New Cross, Wolverhampton) - voc, g, który dorastał w społeczności sikhów w Birmingham. Wcześniej, od 1988, kierował zespołem The General Havoc (znanym z czwórki "Fast Jaspal", Chapati Heat, 1991, oraz kilku kaset). W jego składzie występowali: brat lidera, Avtar Singh (11.05.1965, Pendżab, Indie) - g, b, a także Ben Ayres (właśc. Bendict Ayres; 30.04.1968, St. John's, Nowa Fundlandia, Kanada) -g, k, perc, Anthony "Saffs" Saffery - sitar, k i David Chambers (1969, Lincoln, Lincolnshire) - dr. Cała piątka znalazła się też w pierwszym składzie Cornershop. Później odszedł Chambers a dołączyli Nick Simms - dr, perc i Pete Hall - perc. W 1996 Halla zastąpił Peter Bengry - perc.

 

Zadebiutowała 11 września 1992 w Harlow. Kilka dni później podpisała kontrakt z małą firmą Wiiija, utworzoną przez Gary'ego Walkera (zwróciła na siebie uwagę, ponieważ podarła publicznie fotografię Morrisseya, oskarżając go na podstawie wypowiedzi dla prasy o poglądy nacjonalistyczne). Zaprezentowała się takimi płytami, jak czwórki "In The Days Of Ford Cortina" ze stycznia 1993, "Lock Stock And Double-Barrel" z maja tego roku i "Readers' Wives" ze stycznia 1994, minialbum "Elvis Sex-Change" z lipca 1993 (zawierający nagrania znane z czwórek) oraz albumy "Hold On It Hurts" z lutego 1994 i "Woman's Gotta Have It" z maja 1995.
 

Z różnym powodzeniem próbowała na nich łączyć elementy rocka spod znaku The Velvet Underground, Jonathana Richmana i Marca Bolana, muzyki indyjskiej, a także funku, hip hopu i innych odmian muzyki tanecznej (np. Waterlogged, Moonshine, England's Dreaming, Breaking Every Rule Language English, Tandoori Chicken, Change, Wog, Looking For A Way Out, Counter-action, Hong Kong Book Of Kung Fu). Za jej pierwsze prawdziwie dojrzałe dokonanie uważa się singel Jullandar Shere: The Grid/Star Liner Mixes z lutego 1996. A popularność przyniosły jej późniejsza mała płytka Brimful Of Asha/Easy Winners (Part 1) z sierpnia 1997, a właściwie jej zmieniona wersja Brimful Of Asha/Brimful Of Asha (remiks) z lutego 1998, oraz album "When I Was Born For The 7th Time" z września 1997, prawdziwie satysfakcjonujące owoce fuzji rocka i popu z muzyką indyjską (np. Brimful Of Asha, Sleep On The Left Side, We're In Yr Corner, Funky Days Are Back Again, When The Light Appears Boy, Good Shit, przeróbka Norwegian Wood The Beatles). Wielkim rozczarowaniem była natomiast płyta "Disco And The Halfway To Discontent" z października 1999, firmowana przez formację nazwą Clinton i zawierająca dość nijaką instrumentalną muzykę taneczną (np. Hip Hop Bricks, Saturday Night And Dancing, Giddian Di Rani).
 

Dyskografię uzupełniają m.in. koncertowa wersja Change na płytce "Ablaze", dodanej do jednego z numerów magazynu "Ablaze!" z 1993, oraz wczesne opracowanie Looking For A Way In na składankowej czwórce "Frown-land" (Sorted, 1995). Tjinder Singh wspomagał w studiu m.in. formacje Slacker i Future Pilot A.K.A. W 1995 grupa utworzyła własną firmę płytową Meccico.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Reader's WivesCornershop01.199491[2]-Wiiija WIJ 29V[written by Cornershop ][produced by T. Singh]
Good Ships / Funky Days Are Back AgainCornershop06.1997107[1]-Wiiija WIJ 70[written by Tjinder Singh][produced by T. Singh]
Brimful Of Asha/Easy Winners (Part 1) Cornershop08.199760[4]-Wiiija WIJ 75[written by Tjinder Singh][produced by T. Singh]
Brimful Of AshaCornershop02.19981[1][18]-Wiiija WIJ 81[2x-platinum-UK][written by Tjinder Singh][produced by T. Singh]
Sleep On The Left SideCornershop05.199823[10]-Wiiija WIJ 80[written by Tjinder Singh][produced by T. Singh,The Automator]
Lessons Learned From Rocky I To Rocky III/ Returning From the WreckageCornershop03.200237[4]-Wiiija WIJ 129[written by Tjinder Singh ][produced by T. Singh]
Staging (The Plaguing Of The Raised Platform)/Green P's Cornershop08.200280[2]-Wiiija WIJ 130[written by Tjinder Singh ][produced by T. Singh]
Topnotch / NatchCornershop pres. Bubbley Kaur08.200453[2]-Rough Trade RTRADS 168[produced by T. Singh]
Wop The Groove/The Dixons D90 Series Cornershop feat. Rowetta02.2006154[1]-Rough Trade (UK) RTRADSCDP 273[written by Tjinder Singh ][produced by T. Singh]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
When I Was Born For The 7th Time Cornershop09.199717[32]144[5]Wiiija WIJLP 1065[gold-UK][produced by Tjinder Singh]
Handcream for a GenerationCornershop04.200230[6]-Wiiija WIJLP 1115[produced by Tjinder Singh]
Judy Sucks a Lemon for Breakfast Cornershop07.2009145-Ample Play AMPLALP 02[produced by Tjinder Singh]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Cormega

 Cormega, właśc. Cory McKay (ur. Nowy Jork, Nowy Jork, USA). Cory McKay przyszedł na świat na osiedlu Oueensbridge (Nowy Jork). Pomimo ogromnego talentu, nigdy nie stał się pierwszoplanową osobą sceny rapowej.

 

Cormega zaistniał w hiphopowym świecie dzięki pomocy dawnego przyjaciela z osiedla Oueens - Nasa. Na legendarnym albumie "II-Imatic" Nasira Jonesa znalazł się utwór poświęcony Cory'emu McKayowi - "One Love" -przejmujący list do kompana odbywającego właśnie karę w więzieniu. Po wyjściu z aresztu Cormega bez reszty poświęcił się rapowi, czego efektem byta duża popularność, jaką osiągnął w nowojorskim podziemiu. Wiele splendoru przyniósł artyście gościnny występ w utworze "Affirmative Action" z drugiej ptyty Nasa "It Was Written" (1996).
 

Nagranie to zwiastowało projekt The Firm, w którego początkowym składzie byli AZ, Foxy Brown, Cormega i Nas. Niestety - w nie do końca wyjaśnionych okolicznościach, prawdopodobnie z inicjatywy menadżera Nasa - Steve'a Stoute'a - miejsce Cory'ego McKaya zajął inny raper z Oueens - Nature. Od tego czasu kariera Cormegi kojarzona była w zasadzie już tylko z beefem z Nasem i Nature oraz nie do końca udaną próbą przebicia się rapera do hiphopowej czołówki.
 

Fiaskiem zakończyło się podpisanie przez artystę umowy z Def Jamem, który wypuścił jedynie doskonale przyjętą 12" "Angel Dust"/"Killaz Theme", w 1997 r. zaś wstrzymał wydanie pełnego albumu "The Testament", który ukazał się ostatecznie dopiero na początku 2005 r. Po długotrwałych negocjacjach z labelem Cormega zdecydował się opuścić jego szeregi i założyć własną wytwórnię - Legal Hustle. Podpisał zarazem dystrybucyjną umowę z Landspeedem i własnym nakładem wydał w 2001 r. entuzjastycznie przyjęty krążek "The Realness". Ukazał na nim pełnię swego talentu, imponując błyskotliwymi tekstami i nieszablonową, bardzo inteligentną wizją hardcorowego rapu.
 

Kolejne dwa albumy rapera "The True Meaning" (2002) i "Legal Hustle" (2004), choć również spotkały się z wysokimi ocenami, nie zmieniły pozycji i reputacji Corrriegi. Wciąż jest on postrzegany jako dawny kompan, a później wróg Nasa, a zarazem duża i nie do końca spełniona nadzieja nowojorskiego podziemia.
 

Pod jednym tytułem "Special Edition" zostały wznowione w 2004 r. pierwsze dwa albumy rapera. "Hustler/Rapper" z 2002 to składanka utworów z wczesnych etapów kariery artysty.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
You Don't Want ItCormega.2000-41.US RapRawkus RWK 276-1 [produced by Godfather Don]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
The RealnessCormega07.2001-111[8]Legal Hustle 9203[produced by J-Love,Havoc,Big Ty,Jae Supreme,Spank Brother,Ayatollah,Sha Money XL,Godfather Don,Spunk Bigga,The Alchemist]
The True MeaningCormega06.2002-95[2]Legal Hustle 9214[produced by Emile,Hangmen 3,J. Waxx Garfiled,D/R Period,Buckwild,The Alchemist,J.Love,Large Professor,Hi-Tek,Hot Day Dante][25.R&B; Chart]
Legal HustleCormega05.2004-174[1]Legal Hustle 5727[produced by Cormega, Ayatollah, Ax (The Bull), The Feil Brothers, Emile, Ill Will Fulton, J. Waxx Garfield, Spunk Bigga, Maki, J-Love]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Auliʻi Cravalho

 

Chloe Auliʻi Cravalho ( urodzona 22 listopada 2000r), amerykańska aktorka i piosenkarka. Zadebiutowała jako aktorka głosem tytułowej bohaterki w animowanym filmie muzycznym Disneya Moana (2016).Następnie zagrała w serialu dramatycznym NBC Rise (2018), dramacie Netflix All Together Now (2020), komedii o zjawiskach nadprzyrodzonych Darby and the Dead (2022), serialu science-fiction The Power (2023) Amazon Prime Video oraz filmowa adaptacja musicalu Mean Girls dla wytwórni Paramount. Użyczyła także głosu Hailey Banks w animowanym serialu telewizyjnym Disney Channel Hailey's On It! i zagra głos Meeki w nadchodzącej grze wideo Ark 2. 
 
  Cravalho urodziła się w Kohala na Hawajach jako córka Cathleen Puanani Cravalho i Dwayne’a Cravalho. Jest rdzenną Hawajką, Portorykanką, Portugalką, Chinką i Irlandką. W momencie, gdy dokonała przełomu, mieszkała z matką w Mililani na Hawajach i była w pierwszej klasie liceum, śpiewając sopran w chórze  w kampusie szkoły Kamehameha Schools w Kapālama.   W czerwcu 2021 roku Cravalho ogłosiła, że została przyjęta na Uniwersytet Columbia, a następnie ujawniła, że planuje studiować w tej szkole nauki o środowisku. 
 
 Cravalho oświadczyła, że początkowo nie zamierzała brać udziału w przesłuchaniu do Moany, ponieważ „było już tak wiele świetnych zgłoszeń, że nie sądziłem, że muszę je wypróbowywać”. Jednak agent talentów w Oahu odkrył ją w ramach charytatywnego konkursu wideo i zabrał ją do Los Angeles na przesłuchanie do tej roli. Dyrektor castingu Rachel Sutton stwierdziła, że Cravalho była ostatnią osobą na przesłuchaniu spośród setek aktorek. W lutym 2017 roku ogłoszono, że została obsadzona w odcinku pilotażowym dramatu NBC Rise, którego premiera miała nastąpić 4 maja 2017 roku. Serial miał premierę 13 marca 2018 r., ale NBC anulowała serial 15 maja 2018 r. ze względu na niskie oceny. W maju 2017 roku zaśpiewała hymn narodowy podczas Koncertu z okazji Dnia Pamięci Narodowej. W listopadzie 2017 roku Cravalho ogłosiła, że zamierza ponownie wcielić się w rolę Moany w pierwszym hawajskojęzycznym filmie Disneya. Premiera filmu nazwanego Moana miała miejsce 10 czerwca 2018 r.  5 listopada 2019 roku Cravalho wcielił się w postać Ariel w programie ABC The Little Mermaid Live!, koncertowej wersji The Little Mermaid na żywo. W 2020 roku zagrała w All Together Now w reżyserii Bretta Haleya dla Netflix.Cravalho dwukrotnie występował jako gościnny narrator w Disney's Candlelight Processional w Walt Disney World w 2018 i 2021 roku. W 2020 roku Cravalho wziął udział w Acting for a Cause, serii klasycznych sztuk teatralnych i czytania na żywo stworzonej, wyreżyserowanej i wyprodukowanej przez Brando Crawforda. Cravalho zagrała Gwendolen Fairfax w Bądźmy poważni na serio, Laertes w Hamlecie, Lady Catherine w Dumie i uprzedzeniu oraz Jeannie Bueller w Wolnym dniu Ferrisa Buellera.  Cravalho została obsadzona w roli tytułowej bohaterki, Hailey, w animowanym serialu komediowo-przygodowym Hailey's On It!, którego premiera odbyła się 8 czerwca 2023 roku. Zagrała także rolę w serialu science-fiction The Power , w którym gra Josa Cleary-Lopeza, nastolatka rozwijającego moce elektryczne, oraz jako Janis w Mean Girls, filmowej adaptacji musicalu scenicznego Mean Girls z 2024 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
How Far I'll GoAuliʻi Cravalho01.201755[17]-Walt Disney[written by Lin-Manuel Miranda][produced by Mark Mancina,Lin-Manuel Miranda]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Matt Terry

Matthew James Terry (urodzony 20 maja 1993r) to angielski piosenkarz i autor tekstów. W 2016 roku został koronowany na zwycięzcę trzynastej serii programu The X Factor. Jego debiutancki singiel „When Christmas Comes Around”, który ukazał się 11 grudnia 2016 r., zajął trzecie miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. Jego debiutancki album Trouble został wydany 24 listopada 2017 roku i znalazł się na 29. miejscu brytyjskiej listy albumów.

  Terry wziął udział w przesłuchaniu do trzynastej serii programu The X Factor w 2016 roku, śpiewając cover utworu „Stand by Me” Bena E. Kinga, co zapewniło mu cztery głosy „tak” od sędziów. Terry został umieszczony w kategorii „chłopcy” i dotarł do występów na żywo, gdzie jego mentorką była Nicole Scherzinger. Po eliminacjach Freddy'ego Parkera w tygodniu 2 i Ryana Lawrie w tygodniu 7, Terry stał się ostatnim aktorem Scherzingera pozostałym w konkursie. W półfinale znalazł się w pierwszej dwójce i zmierzył się w pojedynku z Emily Middlemas. Scherzinger, Louis Walsh i Sharon Osbourne głosowali za wysłaniem go do finału. 11 grudnia 2016 r. został koronowany na zwycięzcę programu X Factor 2016, pokonując Saarę Aalto, co czyni go drugim, po Jamesie Arthurze, zwycięzcą, który znajdował się w pierwszej dwójce na dowolnym etapie konkursu. 

 Natychmiast wydał swój zwycięski singiel „When Christmas Comes Around”, oryginalną piosenkę napisaną przez Eda Sheerana. To już drugi raz, kiedy zwycięzca wydał oryginalną piosenkę zwycięzcy. Pierwszym był zwycięzca drugiej serii Shayne Ward, który wydał swój debiutancki singiel „That's My Goal”. Po zwycięstwie Terry podpisał kontrakt z Syco i RCA Records.

W 2017 roku Terry wystąpił w nowej wersji „Súbeme la Radio” z Enrique Iglesiasem i Seanem Paulem. Singiel zajął 10. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli i sprzedał się w liczbie 200 000 certyfikowanych egzemplarzy, zdobywając srebrny certyfikat BPI. Następnie wydał pierwszy singiel ze swojego debiutanckiego albumu „Sucker For You”. Singiel zadebiutował na 51 miejscu na brytyjskiej liście przebojów singli. Potem ukazał się drugi singiel, ballada zatytułowana „The Thing About Love”. Jako gość wykonał ten singiel w programie The X Factor. Po występie potwierdził, że album ukaże się 24 listopada 2017 roku. Singiel osiągnął 51. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. Po wydaniu album Terry'ego osiągnął 29 miejsce na brytyjskiej liście albumów. Jego debiutancki album jest najniżej notowanym debiutanckim albumem spośród wszystkich zwycięzców programu X Factor.
 
  W czerwcu 2018 r. Terry został usunięty przez RCA Records. W następnym miesiącu zadebiutował jako aktor w brytyjskiej produkcji Madagaskar- The Musical.W 2019 roku powrócił do musicalu Madagaskar, wcielając się w rolę Lwa Aleksa. 1 października 2023 roku Terry ogłosił swój pierwszy od ponad 4 lat singiel zatytułowany „You Don't Know Nothing”, który będzie dostępny od 13 października na wszystkich platformach.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
When Christmas Comes AroundMatt Terry12.20163[6]-Syco Music GBHMU 1600240[silver-UK][written by Ed Sheeran,Amy Wadge][produced by Julian Bunetta]
Súbeme La Radio (Remix)Enrique Iglesias featuring Sean Paul and Matt Terry08.201710[14]-RCA USRC 11701763[silver-UK][written by Enrique Iglesias ,Descemer Bueno, Carlos Ortiz, Felix Ortiz, Gabriel Pizarro ,Juan Rivera, Luis Ortiz][produced by Chris Jeday, Carlos Paucar, Gaby Music]
Sucker for YouMatt Terry10.201751[10]-RCA GBARL 1701990[written by Matt Terry,Anton Hård af Segerstad,Sara Hjellström][produced by The Family]
The Thing About LoveMatt Terry11.201751[2]-RCA GBARL 1702012[written by Steve Robson,Matt Terry,Iain James,Andrew Bullimore][produced by Steve Robson]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
TroubleMatt Terry12.201729[2]-RCA 88985477022[produced by Steve Robson,Rayito,The Family,Freedo,Josh Wilkinson,Sky Adams,Red Triangle,RedOne,T. I. Jakke,Duck Blackwell,Pablo Fierro,Ronny Svendsen,The Beast,Future Cut]
Autor: o Brak komentarzy:

Zay Hilfigerrr & Zayion McCall

 

Zay Hilfigerrr & Zayion McCall to amerykański duet hiphopowy z Detroit w stanie Michigan. Najbardziej znani są ze swojej piosenki „Juju on That Beat”, która zajęła 5. miejsce na liście Billboard Hot 100. Utwór znalazł się później na debiutanckiej składance McCalla „Why so Serious?” 
 
  Hilfigerrr (urodzony w Tyjuan Peoples) rozpoczął karierę na platformach mediów społecznościowych, nagrywając filmy przedstawiające rap, tańce i skecze komediowe.Jego pseudonim sceniczny jest hołdem dla Tommy'ego Hilfigera; „Zay” to przezwisko, które sami nadawali.Do Hilfigerrra zwrócił się Timothy McCall, lokalny producent filmowy, którego syn, James McCall, jest także raperem. McCall, który przyjął pseudonim Zayion, współpracował z Hilfigerrrem nad stworzeniem piosenki „Juju on That Beat”, której podkład był oparty na utworze „Knuck If You Buck” Crime Mob. Piosenka stała się popularna po tym, jak członkowie grupy tanecznej Fresh the Clowns zaczęli przesyłać w mediach społecznościowych filmy, na których tańczą.
 
  Atlantic Records wybrała piosenkę do oficjalnej dystrybucji w 2016 roku i ostatecznie osiągnęła 5. miejsce na liście Billboard Hot 100. Do lutego 2017 roku piosenka była odtwarzana strumieniowo na YouTube ponad 150 milionów razy, kiedy to Hilfigerrr miał 16 lat. Piosenka była także nominowana do nagrody Kids' Choice Award w kategorii ulubiony teledysk. W wersji pierwotnie wydanej przez Hilfigerrra i McCalla utwór trwał zaledwie 2 minuty i był jednym z najkrótszych utworów, które w ciągu ostatnich czterdziestu lat trafiły na listę Billboard Hot 100. Jednak reedycja Atlantic Records trwała 2:23.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Juju on That Beat (TZ Anthem)Zay Hilfigerrr & Zayion McCall10.201637[9]5Atlantic USAT 21602929[2x-platinum-US][silver-UK][written by Tyjuan Peoples,James McCall,Jonathan Lewis,Brittany Carpentero,Christopher Henderson,Venetia Lewis,Alphonce Smith,Jarques Usher][produced by Lil' Jay][3.R&B Chart]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Natalie Casey

 

Natalie Casey (ur. 15 kwietnia 1980r) to angielska aktorka, prezenterka, narratorka i piosenkarka. Zagrała Carol Groves w programie telewizyjnym Hollyoaks (1996–2000) i Donnę Henshaw w Two Pints of Lager and a Packet of Crisps (2001–2011).  
 
 Casey urodziła się 15 kwietnia 1980 r. w Rawtenstall w Lancashire. Jej starszą siostrą jest aktorka Anna-Jane Casey. Uczęszczała do Oldham Theatre Workshop ze swoim wieloletnim przyjacielem Antonym Cottonem.
 
  W styczniu 1984 r.,kiedy Casey miała trzy lata, jej wykonanie rymowanki „Chick Chick Chicken” osiągnęło 72. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. To uczyniło ją najmłodszą artystką, której solowy hit znalazł się na brytyjskiej liście Top 75 (7-miesięczna Jessica Smith pojawiła się w przeboju numer jeden Teletubbies w 1997 r., a Ian Doody znalazł się w pierwszej czterdziestce w roli Microbe w wieku 3 lat w 1969 r.) ).W tym samym roku Casey pojawiła się w programie BBC Saturday Superstore. Podczas występu musiała iść do toalety i poprosiła Boy George'a, aby ją zabrał. W 2008 roku w specjalnym wydaniu na żywo Two Pints of Lager and a Packet of Crisps wykonała ten singiel po raz pierwszy od ponad 20 lat.  
 
W styczniu 1996 roku Casey zaczęła grać Carol Groves w telenoweli Hollyoaks na kanale 4, w której występowała przez ponad pięć lat. W 2001 roku dołączyła do obsady Two Pints of Lager and a Packet of Crisps, grając Donnę Henshaw u boku swojego partnera z Hollyoaks, Willa Mellora. Casey i Mellor byli jedynymi oryginalnymi głównymi bohaterami, którzy pojawili się we wszystkich dziewięciu seriach. Ostatni odcinek został wyemitowany w dniu 24 maja 2011 r. Casey prezentowała także liczne programy, takie jak Dinner Date z 2014 r., i udzielała narracji. W 2001 r. współtworzyła Big Brother's Little Brother wraz z Dermotem O'Learym.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Chick Chick Chicken/Natalie's Disco NurseryNatalie Casey12.198372[3]-Polydor CHICK 1[written by Fred Holt, Thomas McGhee, Irving King ][produced by P. Gosling]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:
Subskrybuj: Komentarze (Atom)