Blur

BLUR - grupa brytyjska. Utworzona latem 1989 w Colchester w hrabstwie Essex. Jeszcze w tym samym roku przeniosła się do Londynu. W pierwszych miesiącach posługiwała się nazwą Seymour. Skład: Damon Albarn (23.03.1968, Whitechapel, Londyn) - voc, Graham Coxon (12.03.1969, RFN) -g, voc, Alex James (21.11.1968, Dorset) - b, Dave Rowntree (8.04.1963, Colchester) - dr.

Zadebiutowała w październiku 1989 przed publicznością londyńskiego klubu Dingwall's (otwierała koncert zespołów Too Much Texas i New Fast Automatic Daffodils). W krótkim czasie zwróciła na siebie uwagę i już w marcu 1990 podpisała kontrakt z firmą Food (filia EMI). Zadebiutowała jeszcze w tym samym roku singlem z piosenkami She's So High i I Know (duże kontrowersje wywołała okładka, przedstawiająca nagą dziewczynę na hipopotamie).
W 1991 odniosła sukces następnymi małymi płytami, There's No Other Way z kwietnia i Bang z lipca, nagranym przy pomocy producenta Stephena Streeta albumem "Leisure" z sierpnia oraz licznymi koncertami, m.in. na festiwalu w Reading w sierpniu i we Francji w końcu roku. Stawiana obok gwiazd muzyki rave przedstawiła oprócz piosenek radosnych, żywych, porywających do tańca, jak She's So High, There's No Other Way, Bang, Fool czy High Cool, także utwory spokojniejsze, pełne melancholii, o ociężałym rytmie, choćby Repetition, Sing bądź Birthday. Na płycie "Modern life is rubbish", również wyprodukowanej przez Streeta, zamanifestowała nieoczekiwanie przywiązanie do muzyki lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Nawiązała np. do stylistyki muzyki The Kinks (przeboje For Tomorrow i Sunday Sunday), The Sweet (Chemical World) czy The Teardrop Explodes (Advert, Colin Zeal).
Największą popularność zyskały piosenki For Tomorrow i Sunday Sunday. Podobny charakter miał album "Parklife", jeszcze jeden owoc współpracy ze Streetem, zawierający m.in. kolejny przebój Damon & Co. Parklife okazał się być doskonałym opisem miejskiego życia Anglii. Wydany w kwietniu 1994 roku, od razu trafił na pozycję numer jeden na liście najlepszych albumów. Za ten album Blur dostali cztery BRIT Awards na początku 1995 roku.
Wkrótce na rynek trafiła kolejna płyta, The Great Escape. Nowatorska, z nowym brzmieniem, zaskoczyła wszystkich. Grupa znalazła się na okładce Smash Hits (brytyjski popularne pismo dla młodzieży), jak i Mojo - rockowego magazynu dla 30-latków. Album w samej tylko Anglii sprzedał się w milionie egzemplarzy, trafił na szczyt listy przebojów.
W 1997 roku zespół wydał jeszcze płytę, zatytułowaną po prostu Blur. Nie było wątpliwości, że to kolejny zwrot w karierze. Po kilku latach przerwy w 1999 roku otrzymujemy nowy album zespołu zatytułowany 13. Jego producentem jest Wiliam Orbit znany z współpracy m.in z Madonną. Pierwszym singlem jest utwór Tender, trwający prawie osiem minut, na którym uslyszeć można chór gospel: London Community Gospel Choir. Jest to najlepsza płyta zespołu. Elektroniczne eksperymenty łacze się w wciągającą psychodelię. Albarn wystąpił z hip-hopowo-popową grupą animowaną Gorillaz w 2000 roku, we współpracy z artystą Jamiem Hewlettem, która wkrótce przyćmiła międzynarodową popularność Blur. Coxon odszedł podczas nagrywania następnego albumu Blur, a Albarn wkroczył na gitarę. Ostatni album, Think Tank, ukazał się w 2003 roku, ale po jego wydaniu członkowie zespołu rozeszli się, a Albarn zwrócił się ku Gorillaz i innym kreatywnym projektom. Blur ponownie zjednoczył się na trasie koncertowej po Wielkiej Brytanii w 2009 roku, poprzedzonej retrospektywą kariery Midlife. W 2009 roku zagrali wiele głośnych koncertów, w tym jako headliner na Glastonbury , a następnie w 2010 roku pojawił się film dokumentalny o historii zespołu zatytułowany No Distance Left to Run . Wraz z nim pojawił się „Fool's Day”, limitowana edycja singla, która zbiegła się w czasie z Record Store Day w 2010 roku. Rok 2011 okazał się spokojny, ale rok 2012 był dla Blur pracowity, kiedy zespół zagłębił się w swoją przeszłość, wydając wyczerpujący box set Blur 21, który zawierał dwupłytowe reedycje wszystkich siedmiu albumów studyjnych oraz cztery krążki z niewydanymi materiałami. materiał i trzy płyty DVD. Wraz z tym pudełkiem pojawił się singiel „Under the Westway / The Puritan”, który wspierał pudełko i był główną gwiazdą podczas ceremonii zamknięcia igrzysk olimpijskich w sierpniu 2012 roku. Ten koncert w Hyde Parku został wydany cyfrowo w następnym tygodniu jako Parklive; później ukazało się to jako wydanie fizyczne w tym roku. Blur nadal grał koncerty do 2013 roku; jeden z nich obejmował koncert w Hongkongu, który został odwołany. Zespół wykorzystał przerwę na nagranie materiału, który leżał nieużywany, dopóki Coxon nie zaczął współpracować z producentem Stephenem Streetem, aby przekształcić go w gotowe utwory w listopadzie 2014 roku. Wkrótce pełny album nabrał kształtu. Blur ogłosił wydanie tej płyty, zatytułowanej teraz The Magic Whip, na kwiecień 2015 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
She's so high/I know	Blur	10.1990	48[3]	-	Food FOOD 26	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Steve Lovell,Steve Power]
There' s no other way/Inertia [w USA side B:Explain]	Blur	04.1991	8[8]	82[6]	Food FOOD 29	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street, Blur]
Bang/Luminous	Blur	08.1991	24[4]	-	Food FOOD 31	[written by Damon Albarn ,Graham Coxon, Alex James, Dave Rowntree][produced by Stephen Street]
Popscene/Mace	Blur	04.1992	32[2]	-	Food FOOD 37	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Steve Lovell]
For tomorrow/Into another/Hanging over	Blur	04.1993	28[4]	-	Food FOOD 40	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street]
Chemical world/Maggie may	Blur	07.1993	28[4]	-	Food FOOD 45	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street, Blur, Clive Langer, Alan Winstanley, Steve Lovell]
Sunday sunday/Tell me,tell me	Blur	10.1993	26[3]	-	Food FOOD 46	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Steve Lovell, Blur, Graeme Holdaway]
Girls and boys/Magpie/People in Europe	Blur	03.1994	5[7]	59[15]	Food FOOD 47	[platinum-UK][written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street]
To the end/Girls and boys/Threadneedle street	Blur	06.1994	16[5]	-	Food FOOD 50	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Hague, Blur, John Smith]
Parklife/Supa shoppa/Theme from an imaginary film	Blur	08.1994	10[7]	-	Food FOOD 50	[platinum-UK][written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street, John Smith, Blur]
End of a century/Red necks	Blur	11.1994	19[3]	-	Food FOOD 56	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street]
Country house/One born every minute	Blur	08.1995	1[2][12]	-	Food FOOD 63	[platinum-UK][written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street]
The universal/Entertain me	Blur	11.1995	5[9]	-	Food FOOD 69	[silver-UK][written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street]
Stereotypes/The man who left himself/Tame	Blur	02.1996	7[5]	-	Food FOOD 73	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street]
Charmeless man/The horrors	Blur	05.1996	5[6]	-	Food FOOD 79	[silver-UK][written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street]
Beetlebum/Woodpigeon song	Blur	01.1997	1[1][7]	-	Food FOOD 89	[silver-UK][written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street]
Song 2/Get out of the cities	Blur	04.1997	2[5]	55[11].Airplay Chart	Food FOOD 93	[2x-platinum-UK][written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street]
On your own/Pop scene [live]/Song 2 [live]	Blur	06.1997	5[5]	-	Food FOOD 98	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street]
M.O.R./Swallows in the heatwave	Blur	09.1997	15[3]	114[2]	Food FOOD 107	[written by David Bowie,Brian Eno,Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Stephen Street]
Tender/All we want	Blur	02.1999	2[10]	-	Food FOOD 117	[platinum-UK][written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by William Orbit]
Coffee + TV/X-Offender	Blur	07.1999	11[7]	-	Food FOOD 122	[silver-UK][written by Damon Albarn,Graham Coxon][produced by William Orbit]
No distance left to run/Beagle 2/So you	Blur	11.1999	14[4]	-	Food FOOD 123	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by William Orbit]
Music is my radar/Black book	Blur	10.2000	10[9]	-	Food FOOD 135	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James,Graham Coxon][produced by Blur, Ben Hillier]
Out of time	Blur	04.2003	5[9]	-	Parlophone R 6606	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James][produced by Blur, Ben Hillier]
Crazy beat	Blur	07.2003	18[3]	-	Parlophone CDRS 6610	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James][produced by Blur, Norman Cook]
Good song	Blur	10.2003	22[2]	-	Parlophone CDR 6619	[written by Damon Albarn,Dave Rowntree,Alex James][produced by Blur, Ben Hillier]
Under the Westway/The Puritan	Blur	07.2012	34[3]	-	Parlophone GBAYE 1201079	[written by Blur][produced by Blur]
Go Out	Blur	02.2015	182	-	Parlophone	[written by Damon Albarn, Graham Coxon, Alex James, Dave Rowntree]
Lonesome Street	Blur	04.2015	151	-	Parlophone	[written by Damon Albarn, Graham Coxon, Alex James, Dave Rowntree]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Leisure	Blur	08.1991	7[12]	-	Food FOOD LP 6	[gold-UK][produced by Steve Lovell, Steve Power, Stephen Street, Mike Thorne, Blur]
Modern life is rubbish	Blur	05.1993	15[14]	-	Food FOOD LP 9	[gold-UK][produced by Blur, John Smith, Steve Lovell, Stephen Street]
Parklife	Blur	05.1994	1[1][106]	-	Food FOOD 10	[4x-platinum-UK][produced by Stephen Street]
The great escape	Blur	09.1995	1[2][47]	150[1]	Food FOOD 14	[3x-platinum-UK][produced by Stephen Street]
Blur	Blur	02.1997	1[1][65]	61[37]	Food FOOD 19	[gold-US][platinum-UK][produced by Stephen Street, Blur]
13	Blur	03.1999	1[2][27]	80[5]	Food FOOD 29	[platinum-UK][produced by William Orbit, Blur]
Blur:The Best of	Blur	11.2000	3[160]	186[1]	Food FOOD 33	[4x-platinum-UK][produced by Stephen Street, William Orbit, Steve Lovell, Steve Power]
Think tank	Blur	05.2003	1[1][38]	56[3]	Parlophone 582 9972	[gold-UK][produced by Blur, Ben Hillier, William Orbit, Norman Cook]
Midlife: A Beginner's Guide to Blur	Blur	06.2009	20[6]	-	Parlophone 9663072	[gold-UK][produced by Stephen Street, William Orbit, Ben Hillier, Steve Lovell, Steve Power]
All the People: Blur Live at Hyde Park 02 July 2009	Blur	08.2009	70[1]	-	Parlophone CDLHN 57	-
All the People: Blur Live at Hyde Park 03 July 2009	Blur	08.2009	44[1]	-	Parlophone CDLHN 58	-
Blur 21	Blur	08.2012	71[1]	-	Parlophone BLURBOX 21	[produced by Stephen Street, William Orbit, Steve Lovell, Steve Power]
Parklive	Blur	08.2012	91[1]	-	Parlophone CDLHN 100	-
The Magic Whip	Blur	04.2015	1[1][13]	24[1]	Parlophone 0825646141692	[gold-UK][produced by Stephen Street, Graham Coxon, Damon Albarn]
Bustin' + Dronin'	Blur	05.2022	100[1]	-	Parlophone 0190296400216	[produced by Stephen Street, Alison Howe]
Present The Special Collectors Edition	Blur	05.2023	86[1]	-	Parlophone 5054197157479	-

Crystal Castles

Crystal Castles – pochodzący z Toronto duet muzyczny, składający się z multiinstrumentalisty Ethana Katha oraz wokalistki Alice Glass. Crystal Castles znani są nie tylko z własnych dokonań, ale również z remiksowania utworów innych wykonawców,m.in. Klaxons, Health czy Bloc Party.

Zespół powstał w grudniu 2003 roku jako projekt Ethana Katha. Dopiero w 2005 dołączyła do niego wokalistka, Alice Glass, nagrywając próbne partie wokalne do wcześniej przygotowanych podkładów. Pierwszy utwór z jej śpiewem – "Alice Practice", po opublikowaniu przez Ethana na MySpace (we wrześniu 2005), stał się hitem promującym muzyków.Poza doskonałymi nagraniami studyjnymi uwagę zwracają ich niezwykłe występy na żywo.
Debiutancki krążek Crystal Castles został uznany przez wpływowy magazyn NME za jeden z najważniejszych albumów dekady – tygodnik opublikował listę, na której "Crystal Castles" znalazł się na 39. miejscu.
Pierwszy album ukazał się w 2008 roku, był on zbiorem wcześniej opublikowanych singli i kilku niewydanych dotąd piosenek duetu. Krążek spotkał się z niezwykle entuzjastycznym przyjęciem krytyków oraz publiczności, a Crystal Castles z miejsca awansowali do pierwszej ligi alternatywnej sceny muzycznej.
 Drugi album nazwany tak jak debiut miał ukazać się na całym świecie w czerwcu bieżącego roku, jednak wyciek materiału do Internetu przyśpieszył termin wydania krążka. Jego fizyczna premiera w Europie przewidziana jest na maj 2010 roku, wersję elektroniczną można było kupić już pod koniec kwietnia. Wpływowy serwis Pitchork Media w momencie wydania albumu uznał go za jeden z najważniejszych krążków bieżącego roku.

Następnie odbyła się obszerna trasa koncertowa po Europie i Ameryce Północnej. zaowocował także największymi niemieckimi festiwalami Rock am Ring i Rock im Park. Trzeci album, III, ukazał się w listopadzie 2012 roku. Zespół koncertował w Europie jesienią / zimą. Oprócz własnych produkcji, zespół często wydaje zremiksowane wersje oryginalnych utworów innych artystów. Zespół znany jest z występów na żywo, które charakteryzują się agresywnym i chaotycznym charakterem wokalistki Alice Glass. Oprócz syntezatora Ethan Kath gra tu również na gitarze. 

Podczas występów zespołu na żywo bity nie są odtwarzane przez automat perkusyjny, ale przez perkusistę. W październiku 2014 roku zespół opuściła wokalistka Alice Glass. Ethan Kath pracował nad nowym albumem w kwietniu 2015 roku. 16 kwietnia 2015 roku wydał nową piosenkę zatytułowaną Frail pod pseudonimem Crystal Castles. Edith Frances jest nową wokalistką zespołu od 2015 roku.  W październiku 2017 roku Alice Glass opublikowała na swojej oficjalnej stronie internetowej oświadczenie dotyczące jej odejścia z zespołu. Oskarżyła w nim współzałożyciela Kath o psychiczne, fizyczne i seksualne wykorzystywanie, które zaczęło się, gdy Alice, wówczas 15-letnia, została członkiem zespołu. Nadużycia miały miejsce do jej wyjazdu w 2014 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Baptism	Crystal Castles	07.2010	103[3]	-	Fiction CC02	[written by A. Glass, E. Kath][produced by E. Kath, Jacknife Lee]
Not in Love	Crystal Castles featuring Robert Smith	11.2010	54[3]	-	Fiction CATCO 170580767	[written by Mark Holmes, Sergio Galli][produced by Ethan Kath]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Crystal Castles	Crystal Castles	03.2008	47[4]	-	Different DIFB 1200	[produced by Crystal Castles/E. Kath/Matthew Wagner/Squeak E.Clean]
Crystal Castles (II)	Crystal Castles	05.2010	48[3]	188[2]	Fiction 2740407	[produced by E. Kath/Jacknife Lee/Alex Bonenfant/Paul Epworth]
Crystal Castles (III)	Crystal Castles	11.2012	63[1]	77[2]	Fiction 3720275	[produced by Ethan Kath]

Ramones

Grupa amerykańska. Zadebiutowała 30.03.1974 r. w nowojorskim Performance Studio w składzie: Johnny Ramone (właśc. John Cummings, ur. 8.10.1951 r. na Long Island w stanie Nowy Jork, LISA; gitara), Dee Dee Ramone (właśc. Douglas Colvin, ur. 18.09.1952 r. w Vancouver w prowincji Brytyjska Kolumbia, Kanada; bas) i Joey Ramone (właśc. Jeffrey Hyman, ur. w ]952 r.; perkusja).
W dwa miesiące później Joey Ramone awansował na wokalistę, zaś za perkusją usiadł dotychczasowy menedżer zespołu. Tommy Ramone (właśc. Tommy Erdelyi, ur. 29.01.1952 r. w Budapeszcie, Węgry). Grupa podpisała wkrótce kontrakt z popularnym klubem CBGB's, awansując szybko do elity nowojorskiego punk rocka. Debiutancki album, Ramones, był mocnym akordem początku kariery zespołu. Agresywna muzyka nawiązywała świadomie do amatorszczyzny lat 50. i garażowego rocka późniejszej dekady, zaś skórzane kurtki, wyświechtane dżinsy i wystudiowane tępe spojrzenia muzyków pasowały jak ulał do świata komiksów. W lipcu 1976 r. Ramones wystąpili w Londynie, wywierając niemały wpływ na całe pokolenie brytyjskich punkowców.
Album Ramones Leave Home, a zwłaszcza tematy "Suzie Is A Headbanger" i "Gimme Gimme Shock Treatment" nawiązywały do szokowej terapii pierwszego longplaya. Kolejną płytę, Rocket To Russia, przyjęto już chłodniej, choć pochodzący z niej singel "Sheena Is A Punk Rocker" trafił w 1977 r.do brytyjskiej Top 30. W maju 1978 r. Tommy Ramone odszedł z zespołu, wybierając karierę producenta nagrań. Nowym perkusistą został Marc Bell (z zespołu Richard Hell And The Void-Oids) występujący teraz pod pseudonimem Marky Ramone.
Album Road To Ruin był niezbyt udaną próbą pozyskania nowych kręgów słuchaczy. Występ w filmie "Rock'N'Roli High School" zaowocował współpracą ze sławnym producentem Philem Spectorem. Efektem był niejednolity stylistycznie longplay End Of The Century, odzwierciedlający muzyczny konflikt między członkami zespołu. Johnny traktował podejrzliwie studyjną perfekcję Spectora, zaś Joey, skłaniający się tradycyjnie ku liniom melodycznym, akceptował ochoczo wykorzystywane w nagraniach dziewczęce chórki.
Na przekór pierwszemu z muzyków, amerykańskim przebojem miała stać się ugładzona wersja kompozycji Spectora "Baby I Love You", wylansowanej w czasach młodości rocka przez żeńskie trio The Ronettes.
Ramones wkroczyli w lata 80. jako zespół równie anachroniczny, co niereformowalny. Album Pleasant Dreams, wyprodukowany przez lidera i twórcę 10. CC Grahama Gouldmana, pozostał w cieniu nurtu hard-core, inspirowanego niegdyś muzyką grupy. Płyty Subterranean Jungle, a w mniejszym stopniu Animal Boy i Halfway To Sanity, były próbami zmiany stylu. Na drugiej z nich znalazł się temat "Bonzo Goes To Bitburg" - kąśliwy komentarz do wizyty prezydenta Ronalda Reagana na wojskowym cmentarzu SS w Niemczech Zachodnich.
W 1990 r. Ramones w nowym składzie (Joey, Johnny, Marky oraz basista C.J. Ramone) przypomnieli się amerykańskiej widowni podczas tournee wraz z debiutującą przed laty w klubie CBGB's wokalistką Deborah Harry i założonym przez eks-członków Talking Heads zespołem Tom Tom Club. W 1994 r. zapowiedzieli rozwiązanie zespołu, o ile ich kolejny album Adios Amigos nie osiągnie satysfakcjonujących wyników sprzedaży. Płyta sprzedaje się nieźle, a straszenie fanów wyglądało na zwykłą kokieterię ze strony muzyków.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sheena is a punk rocker/Commando/I don't care	Ramones	05.1977	22[7]	81[13]	Sire 746	[written by Joey Ramone][produced by Tony Bongiovi, Tommy Ramone]
Swallow is my pride/Pinhead	Ramones	08.1977	36[3]	-	Sire 738	[written by The Ramones][produced by Tony Bongiovi, T. Erdelyi]
Rockaway beach/Locket love	Ramones	12.1977	-	66[14]	Sire 1008	[written by The Ramones][produced by Tony Bongiovi, T. Erdelyi]
Do you wanna dance/Babysitter	Ramones	04.1978	-	86[5]	Sire 1017	[written by Bobby Freeman][produced by Tony Bongiovi, T. Erdelyi][#5 hit for Bobby Freeman in 1958r]
Don' t come close/I don't want you	Ramones	09.1978	39[5]	-	Sire 1025	[written by The Ramones][produced by Tony Bongiovi,Ed Stasium]
Rock'n'roll high school/Sheena is a punk rocker [live]	Ramones	09.1979	67[2]	-	Sire 1051	[written by The Ramones][produced by Ed Stasium]
Baby i love you/High risk insurance	Ramones	01.1980	8[9]	-	Sire 49182	[written by Phil Spector/Ellie Greenwich/Jeff Barry][produced by Phil Spector][original by Ronettes 02.1964;#24 hit]
Do you remember rock'n'roll radio/I want you around	Ramones	04.1980	54[3]	-	Sire 49261	[written by Ramones][produced by Phil Spector]
Howling at the Moon (Sha-La-La)/Smash You	Ramones	03.1985	85[2]	-	Sire 7-29107	[written by Dee Dee Ramone][produced by David A. Stewart]
Bonzo Goes to Bitburg/Go Home Ann/Daytime Dilemma (Dangers of Love)	Ramones	07.1985	81[2]	-	No-Label MIUCT 0272	[written by Dee Dee Ramone, Joey Ramone, Jean Beauvoir][produced by Jean Beauvoir]
Something to believe in/Somebody put something in my drink	Ramones	05.1986	67[2]	-	Beggars Banquet BEG 157	[written by Dee Dee Ramone, Jean Beauvoir][produced by Jean Beauvoir]
Crummy Stuff/Something To Believe In	Ramones	08.1986	98[1]	-	N0-Label MIUCT 0424	[written by Dee Dee Ramone][produced by Jean Beauvoir]
Real Cool Time/Indian Giver	Ramones	09.1987	85[1]	-	N0-Label MIUCT 1864	[written by Joey Ramone][produced by The Ramones, Daniel Rey]
Pet semetary/ All Screwed Up	Ramones	09.1989	-	4.Modern Rock Tracks	Chrysalis CHS 3423	[written by Dee Dee Ramone, Daniel Rey][produced by Bill Laswell]
Poison heart/Censorshit [live]	Ramones	12.1992	69[2]	-	Chrysalis CHS 3917	[written by Dee Dee Ramone, Daniel Rey][produced by Ed Stasium]

Albumy *499*
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ramones	Ramones	06.1976	-	111[18]	Sire 7520	[gold-US][produced by Craig Leon, Tommy Ramone ]
Leave home	Ramones	02.1977	45[1]	148[10]	Sire 7528	[produced by Tony Bongiovi, Tommy Ramone]
Rocket to Russia	Ramones	11.1977	60[2]	49[25]	Sire 6042	[produced by Tony Bongiovi, Tommy Ramone]
Road to ruin	Ramones	10.1978	32[2]	103[11]	Sire 6063	[produced by Tommy Ramone, Ed Stasium]
It' s alive	Ramones	06.1979	27[8]	-	Sire SRK 26 074 [UK]	[produced by Tommy Ramone]
End of the century	Ramones	02.1980	14[8]	44[14]	Sire 6077	[produced by Phil Spector]
Pleasant dreams	Ramones	08.1981	-	58[11]	Sire 3571	[produced by Graham Gouldman]
Subterranean jungle	Ramones	03.1983	-	83[9]	Sire 23 800	[produced by Ritchie Cordell, Glen Kolotkin]
Too tough to die	Ramones	11.1984	63[3]	171[6]	Sire 25 187	[produced by Tommy Ramone, Ed Stasium]
Animal boy	Ramones	06.1986	38[2]	143[6]	Sire 25 433	[produced by Jean Beauvoir]
Halfway to sanity	Ramones	10.1987	78[1]	172[3]	Sire 25 641	[produced by Daniel Rey, The Ramones]
Ramones mania	Ramones	06.1988	-	168[5]	Sire 25 709	[gold-US][produced by Ramones, Jean Beauvoir, Tony Bongiovi, Ritchie Cordell, Tommy Ramone, Graham Gouldman, Glen Kolotkin, Kevin Laffey, Craig Leon, Daniel Rey, Phil Spector, Ed Stasium, Dave Stewart]
Brain drain	Ramones	06.1989	75[1]	122[6]	Sire 25 905	[produced by Jean Beauvoir, Bill Laswell, Daniel Rey]
Mondo bizzaro	Ramones	09.1992	-	87[1]	Radioactive 10 615	[produced by Ed Stasium]
Acid eaters	Ramones	01.1994	-	179[1]	Radioactive 10 913	[produced by Scott Hackwith]
Adios amigos	Ramones	07.1995	62[2]	148[2]	Radioactive 11 273	[produced by Daniel Rey]
Hey no let' s go!-Anthology	Ramones	06.2001	74[37]	-	Warner Bros. 8122735572	[gold-UK][produced by Craig Leon, Tony Bongiovi,Tommy Ramone,Ed Stasium,Daniel Rey,Bill Inglot,Gary Stewart,Don Williams,Jean Beavoir,Ritchie Cordell,Graham Gouldman,Glen Kolotkin,Phil Spector,Bill Laswell,Dave Stewart,The Ramones]

Cheryl Cole

Cheryl Cole (ur. 30 czerwca 1983 roku w Newcastle upon Tyne) - brytyjska piosenkarka, członkini zespołu Girls Aloud.
Urodziła się w Newcastle nad rzeką Tyne w rodzinie Tweedy. W dzieciństwie brała udział w różnorakich konkursach, z wielu z nich wychodząc "z tarczą". Były to konkursy dla modelek, baletowe. Występowała również jako piosenkarka i aktorka. Jako nastolatka została wybrana m.in. na najpiękniejszą dziewczynę w Newcastle. Doceniając jej urodę, zaproponowano Cheryl Cole występy w reklamach, m.in. w dwóch reklamach British Gas, reklamie SCS oraz Eldon Square Christmas, gdzie pojawiła się wraz z bratem Garrym. Oprócz Garrego, Cheryl ma jeszcze 2 braci: Andrew i Josepha oraz siostrę Gillian. Pierwszy solowy album Cheryl Cole wydany 26 października 2009 roku. Zadebiutował na 1 miejscu w Wielkiej Brytanii i utrzymuje się na tym miejscu od dwóch tygodni. Na płycie znajduje się 11 piosenek.
Cheryl Cole występowała jako jurorka od piątej edycji brytyjskiej wersji programu X Factor, gdzie również 18 października 2008 wykonywała ze swoim zespołem Girls Aloud utwór The Promise. Jest potwierdzone również, iż 18 października 2009 roku w programie zaprezentowała swój nowy singiel Fight For This Love ze swojego debiutanckiego solowego albumu 3 Words.
Pierwszym singlem promującym album jest utwór "Fight For This Love" który również zadebiutował na miejscu 1 brytyjskiej listy przebojów i utrzymywał się na nim przez 3 tygodnie. Utwór został najszybciej sprzedającym się singlem w Wielkiej Brytanii, w pierwszym dniu sprzedaży sprzedano ponad 130,000 egzemplarzy a w ciągu tygodnia prawie 300,000 kopii. W Irlandii utwór zadebiutował na miejscu 13 jednak tydzień później znalazł się na miejscu 1 dając Cheryl pierwszy od czasów "Sound of the Underground" numer 1 w Irlandii.
Drugim singlem została piosenka "3 Words". Utwór zadebiutował w Wielkiej Brytanii na miejscu 26 a w Irlandii na miejscu 27. W piosence gościnnie wystąpił członek Black Eyed Peas, Will.i.am.
Trzecim singlem jest piosenka pt. "Parachute".
Album zawiera również utwór "Heartbreaker" w którym gościnnie wystąpiła Cheryl w 2008 roku.
Album miał premierę w Polsce 12 lutego 2010 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Heartbreaker	Will.I.Am feat. Cheryl Cole	05.2008	4[24]	-	Interscope 1771789	[silver-UK][written by William Adams] [produced by will.i.am]
Fight For This Love	Cheryl Cole	10.2009	1[2][63]	-	Fascination 2721778	[2x-platinum-UK][written by Wayne Wilkins, Steve Kipner, Andre Merritt][produced by Wayne Wilkins, Steve Kipner]
3 Words	Cheryl Cole feat Will.I.Am	11.2009	4[32]	-	Fascination 2729724	[silver-UK][written by William Adams, George Pajon, Cheryl Cole][produced by will.i.am]
Boy Like You	Cheryl Cole feat. will.i.am	11.2009	105[1]	-	Fascination	[written by William Adams,Eddy Quintela,Christine McVie, Cheryl Cole][produced by will.i.am]
Stand Up	Cheryl Cole	11.2009	112[1]	-	Fascination	[written by Fraser T Smith,Taio Cruz][produced by Fraser T Smith,Taio Cruz]
Parachute /Just Let Me Go	Cheryl Cole	12.2009	5[50]	-	Fascination 2734193	[gold-UK][written by Ingrid Michaelson, Marshall Altman][produced by Syience,will.i.am]
Heaven	Cheryl Cole feat. will.i.am	11.2009	122[1]	-	Fascination	[written by William Adams,Stacy Barthe,Cheryl Cole][produced by will.i.am]
Rain On Me	Cheryl Cole	11.2009	135[1]	-	Fascination	[written by Steve Kipner,Sam Watters,Louis Biancaniello,Wayne Wilkins,Olivia Waithe][produced by Sam Watters,Wayne Wilkins]
Make Me Cry	Cheryl Cole	11.2009	154[1]	-	Fascination	[written by William Adams,Caleb Speir,Cheryl Cole][produced by will.i.am]
Happy Hour	Cheryl Cole	11.2009	161[1]	-	Fascination	[written by Kenneth Karlin,Carsten Schack,Priscilla Renea,Richard Pegue][produced by Soulshock,Karlin]
Don't Talk About This Love	Cheryl Cole	11.2009	177[1]	-	Fascination	[written by Chris Braide,Nikola Bedingfield][produced by Syience]
Promise This	Cheryl Cole	11.2010	1[1][12]	-	Polydor 2753879	[gold-UK][written by Priscilla Hamilton, Wayne Wilkins,Christopher Jackson][produced by Wayne Wilkins]
The Flood	Cheryl Cole	11.2010	18[12]	-	Polydor GBUM 71027247	[written by Priscilla Hamilton, Wayne Wilkins][produced by Wayne Wilkins, Antwoine "T-Wiz" Collins]
Call My Name	Cheryl	06.2012	1[1][23]	-	Polydor GBUM 71201486	[platinum-UK][written by Calvin Harris][produced by Calvin Harris]
Screw You	Cheryl feat. Wretch 32	06.2012	100[1]	-	Polydor GBUM 71202876	[written by Megan Nicolle Thomaston, Kingsley Brown, Daniel Traynor, Jermaine Scott][produced by HyGrade]
Under The Sun	Cheryl Cole	08.2012	13[19]	-	Polydor GBUM 71202816	[silver-UK][written by Alex da Kid, Mike Del Rio, Jayson DeZuzio, Steven Battey, Carlos Battey, Cheryl Cole][produced by Alex da Kid]
Crazy Stupid Love	Cheryl Cole featuring Tinie Tempah	08.2014	1[1][22]	-	Polydor GBUM 71402380	[gold-UK][written by Wayne Wilkins, Heidi Rojas, Katelyn Tarver, Kevin Anyaeji, Patrick Okogwu][produced by Wilkins]
I Don't Care	Cheryl Cole	11.2014	1[1][10]	-	Polydor GBUM 71404595	[gold-UK][written by Jocke Åhlund, Cheryl Cole ,Bonnie McKee, John Newman][produced by Jocke Åhlund, Oligee]
Only Human	Cheryl Cole	10.2014	70[1]	-	Polydor GBUM 71403580	[written by Matt Schwartz, Jo Perry, Cass Lowe][produced by Schwartz]
Love Made Me Do It	Cheryl Cole	11.2018	19[4]	-	3Beat GBSXS 1800185	[written by Cheryl Tweedy ,Dylan Cooper, George Astasio ,Jason Pebworth, Jon Shave, Miranda Cooper, Natasha Bedingfield ,Kylie Minogue, Nicola Roberts][produced by The Invisible Men, Dylan Cooper]
Let You	Cheryl Cole	06.2019	57[1]	-	3Beat GBSXS 1900053	[written by Cheryl Tweedy ,Chiara Hunter, Danny Casio, George Astasio, Jason Pebworth ,Jon Shave, Nicola Roberts][produced by Mike Spencer]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
3 Words	Cheryl Cole	10.2009	1[2][61]	-	Fascination 2724424	[3x-platinum-UK][produced by Taio Cruz, Soulshock & Karlin, Steve Kipner, Fraser T. Smith, Syience, Sam Watters, Wayne Wilkins]
Messy Little Raindrops	Cheryl Cole	10.2010	1[1][16]	-	Polydor 2753287	[platinum-UK][produced by Wayne Wilkins, Starsmith, will.i.am, Antwoine "T-Wiz" Collins, Steve Kipner, Free School, Al Shux, J. R. Rotem]
A Million Lights	Cheryl Cole	06.2012	2[17]	-	Fascination 2724424	[gold-UK][produced by Alex da Kid, Calvin Harris, will.i.am, Jaylien Wesley, Pantha, Agent X, HyGrade, Dada Life, Kid Gloves, Jim Beanz, Taio Cruz, Mathias Wollo, The Beamer Boyz, Billy Wes, Electric, Bibi Jones, Dave Munday]
Only Human	Cheryl Cole	11.2014	7[9]	-	Polydor 4701579	[silver-UK][produced by Jocke Åhlund, Kevin Anyaeji, Dawood, James Draper, Electric, Scott Hoffman, The Invisible Men, Greg Kurstin, Cass Lowe, Oligee, Red Triangle, Matt Schwartz, Lucas Secon, Jesse Shatkin, Wayne Wilkins]

Fuzzbox

We've Got a Fuzzbox and We're Gonna Use It!! lub po prostu Fuzzbox była angielską  grupą rocka alternatywnego. Założony w Birmingham w 1985 roku, całkowicie żeński kwartet pierwotnie składał się z Vix (Vickie Perks), Magz (Maggie Dunne), Jo Dunne i Tiny O'Neill. Nazwa zespołu została skrócona do Fuzzbox dla amerykańskiego wydania ich pierwszego albumu. Zespół rozwiązał się w 1990 roku, po wydaniu dwóch albumów studyjnych, a reaktywował się w 2010 roku na serię koncertów.
Pochodzący z Moseley, Sheldon i Acocks Green, przedmieść Birmingham,członkinie Fuzzbox spotkały się w 1985 roku. Ich nazwa została wybrana po tym jak kupili pedał fuzz do swoich gitar i Maggie Dunne stwierdziła: "Mamy fuzzbox i  wykorzystamy to! ".
Ich pierwsze wydawnictwo, z marca 1986 roku, było   singlem z "XX Sex" i "Rules And Regulations", z fuzzboxem w roli głównej,  osiągnęło nr 41 na brytyjskiej liście przebojów.To okazało się ogromnym sukcesem dla dziewczyn ; mimo nie osiągnięcia Top 40, nagranie  Vindaloo Records pozostawało na listach indie dwadzieścia pięć tygodni.To doprowadziło do turnee po Wielkiej Brytanii i Europie, a w grudniu tego roku został wydany ich debiutancki album, Bostin "Steve Austin,  (Geffen ponownie zatytułowała album We've Got A Fuzzbox and We're Gonna Use It dla wydania w USA). Ten album zrodził pierwszy Top 40 hit zespołu, "Love Is The Slug", i mniejszy   hit  "What's The Point".
W lecie 1986 roku zespół nawiązał współpracę z Vindaloo Records , nagrywając z The Nightingales i Tedem Chippingtonem singiel "Rocking With Rita (Head To Toe)". Singiel, sygnowany Vindaloo Summer Special, przedstawia Fuzzbox w takim klasyku jak "Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polka Dot Bikini" na stronie B singla. Dalsze peregrynacje doprowadziły do nagrania coveru przeboju Normana Greenbauma   "Spirit in the Sky " z wokalem  Magz (Maggie).
Zespół podpisał kontrakt z WEA i ich następny album  Big Bang! (1989), był miarą nagłej zmiany w zręczny dance -pop wokalnej grupy z Vickie Perks   w centrum uwagi jako symbol seksu. Piosenki "Pink Sunshine", "Fast Forward Futurama" oraz "International Rescue"  zostały wyprodukowane przez Andy Richardsa i napisane wspólnie z Liamem ​​Sternbergiem.
 Pierwsze trzy single z albumu, "International Rescue" (UK nr 11), "Pink Sunshine" (UK nr 14) i "Self!" (UK No. 24) wszystkie dotarły do UK Top 30, choć czwarty singiel z albumu, cover Yoko Ono " Walking on Thin Ice ", zadebiutował jako nr 76."Self! " został również singlem grupy na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych, kiedy to zadebiutował jako numer 16 na liście  Modern Rock  Billboardu   i numer 35 na liście   Dance Music Club Play.

W 1990 roku zaczęli pracę nad nowym albumem zatytułowanym "Out Of This World", ale projekt został zatrzymany po wydaniu pierwszego singla "Your Loss, My Gain" z powodu "różnic muzycznych". Perks postanowiła kontynuować karierę solową pod nazwą Vix, podczas gdy pozostałe trzy członkinie opuściły przemysł muzyczny.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rules and Regulations EP	Fuzzbox	04.1986	41[7]	-	Vindaloo UGH 11	[produced by Uncle Rob Lloyd]
Love Is the Slug EP	Fuzzbox	11.1986	31[5]	-	Vindaloo UGH 14	[written by Maggie Dunne,Jo Dunne,Vickie Perks,Tina O'Neill[produced by Uncle Rob Lloyd]
What's the Point	Fuzzbox	02.1987	51[2]	-	Vindaloo YZ 101	[written by Fuzzbox][produced by Uncle Rob Lloyd]
International Rescue	Fuzzbox	02.1989	11[10]	-	WEA YZ 347	[written by Liam Sternberg,Maggie Dunne,Jo Dunne,Victoria Perks,Tina O'Neil[produced by Andy Richards]
Pink Sunshine	Fuzzbox	05.1989	14[10]	-	WEA YZ 401	[written by Liam Sternberg,Maggie Dunne,Jo Dunne,Victoria Perks[produced by Andy Richards]
Self!	Fuzzbox	08.1989	24[6]	-	WEA YZ 408	[written by Fuzzbox[produced by Andy Richards]
Walking on Thin Ice	Fuzzbox	11.1989	76[2]	-	WEA YZ 435	[written by Yoko Ono][produced by Andy Richards]
Your Loss My Gain	Fuzzbox	06.1990	100[1]	-	WEA YZ 486	[written by J Dunne, M Dunne, C O'Neill, V Perks[produced by Leigh Gorman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Big Bang	We've Got A Fuzzbox And We're Gonna Use It!	08.1989	5[6]	-	WEA WX 282	[produced by Andy Richards]

My Chemical Romance

My Chemical Romance - amerykańska grupa muzyczna. Spotyka się z różnymi określeniami muzyki grupy My Chemical Romance: rock i punk. Trudno jednak zaliczyć ten zespół do jednego gatunku muzycznego. Na muzycznej scenie New Jersey (przez niektórych określanej mianem "murder scene" czyli "morderczej sceny") My Chemical Romance pojawiło się w 2001 roku. Łączą oni w swojej muzyce elementy rocka, punku i gotyku. Zespół powstał w 2001r. z inicjatywy Gerarda Way'a i Matta Pelissier. W czasie wydarzeń z 11 września, Way zdecydował odmienić swoje życie. Pomimo, że był dobrze wykształconym rysownikiem komiksów i miał duże szanse na podpisanie kontraktu z Cartoon Network o wydanie własnej kreskówki (The Breakfast Money), postanowił poswięcić się muzyce. Razem z Mattem Pelissierem napisał piosenkę "Skylines and Turnstiles", gdzie inspiracją do niej była tragedia z 11 września. Następnie poprosili ich wspólnego przyjaciela, Raya Toro, by do nich dołączył. Na strychu domu Matt'a nagrali demo "Skylines and Turnstiles", a także dwie inne piosenki. Brat Gerarda, Mikey Way, był zachwycony tym, co robili, więc postanowił zostać w tym zespole basistą, porzucając jednocześnie naukę w college'u. To także Mikey wymyślił nazwę zespołu czerpiąc tytuł z książki Irvine Welsh, "Ecstacy: Three Tales of Chemical Romance". Ich demówkę przesłuchał też przyjaciel Raya, Frank Iero który grał wtedy w Pencey Prep. Po zakończeniu działalności muzycznej Pencey Prep Frank bardzo chciał wstąpić do My Chemical Romance. I udało się, gdyż zespół zaproponował mu zostanie ich gitarzystą.
Grupa zaczęła występować w klubach i barach w ich rodzinnym New Jersey. W tym samym czasie Mikey, który pracował w wytwórni Eyeball Records zdołał dostarczyć tam ich demo. W 2002r. podpisali kontrakt i wydali debiutancką płytę - mroczną, introspekcyjną i momentami chorobliwą - pt. "I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love". Ich producentem był wokalista zespołu Thursday, Geoff Rickley. Jego wkład pracy w połączeniu z talentem chłopaków z My Chemical Romance doprowadziły do powstania świetnego albumu. Płyta ta odniosła duży sukces na scenie undergroundowej, a duże wytwórnie zaczęły zasypywać ich ofertami podpisania kontraktu. Członkowie zespołu byli pełni obaw, bali się, że mogą utracić swobodę tworzenia, podpisali jednak kontrakt z Reprise Records.
W 2003r., po dwuletnim koncertowaniu zrobili przerwę na nagranie nowego albumu. Jesienią tego roku zmarła babcia Gerarda i Mikey'ego, a miała ona ogromny wpływ na artystyczny rozwój Gerarda. Ku jej pamięci powstała piosenka otwierająca album - Helena. Wydarzenie to w dużej mierze wpłynęło na nową płytę zespołu. W 2004r. światło dziennie ujrzał album pt. "Three Cheers for Sweet Revenge". Dzięki pierwszemu singlowi "I'm Not Okay (I Promise)" zyskali nowych fanów, piosenka zagościła w wielu stacjach radiowych - My Chemical Romance odniosło sukces. Mimo wszystko, w tym czasie w zespole miało miejsce wiele osobistych problemów. Gerard poprzez depresję popadł w alkoholizm i narkomanię. Ogrom swojego problemu uświadomił sobie podczas Summer Sonic Festival w Japonii. Po powrocie do New Jersey rzucił nałogi z pomocą swojego terapeuty. Wtedy też wyrzucono z zespołu Matt'a, mimo tego, że był jednym z założycieli grupy. Jego miejsce zajął Bob Bryar, który był dotychczas w ekipie koncertowej zespołu The Used.
Wbrew wszystkiemu, co się stało, zespół szybko zebrał siły i w Kalifornii nagrali teledysk do pierwszego singla "Im Not Okay (I Promise)". Następnie wszystko potoczyło się szybciej. Wydali kolejny singel - "Helena", nagrali teledysk. Koncerty, wywiady telewizyjne, wywiady do gazet, sesje zdjęciowe, wiele nagród i tłumy fanów na koncertach - liczba tego wszystkiego idealnie odzwierciedla rosnącą popularność My Chemical Romance. Dzięki "Helenie" podbili Europę. Mają wielu fanów w różnych europejskich krajach - zaczynając od Hiszpanii, a kończąc na Polsce. Pasmo sukcesów płyty "Three Cheers for Sweet Revenge" na tym się nie kończy. Wydali następny, trzeci singiel, pt. "The Ghost of You", który także zbiera magrody - sama piosenka, jak i klip do niej. Na sukcesach związanych z płytą minął cały rok 2004 i 2005. Początkiem 2006r. zespół powrócił do studia, aby nagrywać swój kolejny studyjny album. Płyta ma być ponoć bardziej rockowa niż punkowa - ma być w niej przede wszystkim więcej melodii. Efekty ich pracy będziemy mogli usłyszeć prawdopodobnie już latem tego roku. W miedzy czasie (bo 21.marca.2006r. ) zespół wydał 2-płytowe DVD pt: "Life on the murder scene" zawierające nagrania koncertów.
Dnia 31.08.2006 zespół My Chemical Romance po raz piewszy na antenie telewizji MTV zagrał piosenke "Welcome To The Black Parade" z nowej płyty "The Black Parade". Premiera odbyła się w czasie trwania Czerwonego Dywanu na gali MTV Video Music Award's. Chłopcy zagrali na dachu bardzo wysokiego wieżowca, na którym towarzyszyli im fani.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Honey This Mirror Isn't Big Enough For The Two Of Us	My Chemical Romance	12.2003	182[1]	-	Eyeball TWENTY 7S003	[written by My Chemical Romance][Producer: Geoff Rickly,Alex Saavedra]
Headfirst For Halos /Our Lady of Sorrows (live)	My Chemical Romance	04.2004	80[2]	-	Twenty-20 Recordings TWENTYCD S004	[written by My Chemical Romance][Producer: Geoff Rickly]
I'm Not Okay (I Promise)	My Chemical Romance	09.2004	19[30]	86[6]	Reprise W 653CD	[platinum-US][platinum-UK][written by My Chemical Romance][Producer: Howard Benson]
Thank You For The Venom	My Chemical Romance	12.2004	71[3]	-	Reprise W 661	[written by My Chemical Romance][Producer: Howard Benson]
Under Pressure	My Chemical Romance with The Used	04.2005	-	41[3]	Reprise	[Producer: Howard Benson][written by David Bowie, John Deacon, Brian May, Freddie Mercury, Roger Taylor]
Helena	My Chemical Romance	06.2005	20[21]	33[16]	Reprise W 671CD	[gold-US][silver-UK][written by My Chemical Romance][Producer: My Chemical Romance, Howard Benson]
The Ghost Of You	My Chemical Romance	09.2005	27[6]	84[1]	Reprise W 683CD2	[written by My Chemical Romance][Producer: Howard Benson]
Welcome To The Black Parade/Heaven Help Us	My Chemical Romance	10.2006	1[2][50]	9[26]	Reprise W 740	[5x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo, My Chemical Romance]
Famous Last Words	My Chemical Romance	01.2007	8[17]	88[7]	Reprise W 754X	[platinum-US][gold-UK][written by My Chemical Romance][ Producer - My Chemical Romance , Rob Cavallo]
Kill All Your Friends	My Chemical Romance	02.2007	191[1]	-	Reprise USRE 10603280	[Composer : My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo, My Chemical Romance]
I Don't Love You	My Chemical Romance	03.2007	13[14]	-	Reprise W 758CD	[gold-US][silver-UK][written by My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo, My Chemical Romance]
Teenagers	My Chemical Romance	06.2007	9[34]	67[9]	Reprise W 771CD	[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo, My Chemical Romance]
Desolation Row	My Chemical Romance	01.2009	52[5]	107[1]	Reprise W 815T	[written by Bob Dylan][Producer: My Chemical Romance]
The Only Hope for Me Is You	My Chemical Romance	10.2010	-	106[1]	Reprise	[written by My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo,My Chemical Romance]
Na Na Na (Na Na Na Na Na Na Na Na Na)	My Chemical Romance	11.2010	31[7]	77[1]	Reprise W 823	[silver-UK][written by My Chemical Romance][Producer: R.Cavallo]
Sing	My Chemical Romance	01.2011	50[5]	58[15]	Reprise USR 11000889	[gold-US][written by Frank Iero, Ray Toro, Gerard Way and Mikey Way][Producer: R.Cavallo]
Planetary (Go!)	My Chemical Romance	04.2011	151[3]	-	Reprise	[written by Frank Iero, Ray Toro, Gerard Way and Mikey Way][Producer: R.Cavallo]
Boy Division/Tomorrow's Money	My Chemical Romance	11.2012	76[1]	-	Reprise USRE 11200305	[written by Gerard Way, Mikey Way, Ray Toro, Frank Iero & Bob Bryar]
Number Two	My Chemical Romance	12.2012	167[2]	-	Reprise	[written by Gerard Way, Mikey Way, Ray Toro, Frank Iero & Bob Bryar]
The World Is Ugly/The Light Behind Your Eyes	My Chemical Romance	12.2012	113[1]	-	Reprise	[written by Gerard Way, Mikey Way, Ray Toro, Frank Iero & Bob Bryar]
Kiss The Ring / Make Room!!!	My Chemical Romance	01.2013	111[1]	-	Reprise	[written by Gerard Way, Mikey Way, Ray Toro, Frank Iero & Bob Bryar]
Surrender The Night	My Chemical Romance	02.2013	101[1]	-	Reprise	[written by Gerard Way, Mikey Way, Ray Toro, Frank Iero & Bob Bryar]
Fake Your Death	My Chemical Romance	03.2014	63[1]	-	Reprise USRE 11300590	[written by Frank Iero,Ray Toro,Gerard Way,Mikey Way,James Dewees][Producer: R.Cavallo,My Chemical Romance,Doug McKean]
The Foundations of Decay	My Chemical Romance	05.2022	37[1]	102[1]	Warner USRE 12200285	[written by Gerard Way ,My Chemical Romance][Producer: Doug McKean, Gerard Way, Ray Toro]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love	My Chemical Romance	06.2002	158[8]	-	Eyeball EB 022	[gold-UK][produced by Geoff Rickly]
Three Cheers for Sweet Revenge	My Chemical Romance	06.2004	34[91]	28[77]	Reprise 9362486152	[3x-platinum-UK][platinum-US][produced by Howard Benson]
Life on the Murder Scene	My Chemical Romance	03.2006	53[4]	30[4]	Reprise 9362494762	[gold-UK][produced by Howard Benson]
The Black Parade	My Chemical Romance	10.2006	2[78]	2[59]	Warner Bros. 9362444272	[3x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by Rob Cavallo, My Chemical Romance]
The Black Parade Is Dead!	My Chemical Romance	06.2008	12[7]	22[3]	Warner Bros. 9362499038	[silver-UK]
Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys	My Chemical Romance	11.2010	14[25]	8[15]	Reprise 9362497189	[gold-UK][gold-US][produced by Rob Cavallo, My Chemical Romance]
May Death Never Stop You	My Chemical Romance	03.2014	15[4]	9[4]	Reprise 9362494048	[gold-UK]
The Black Parade/Living with Ghosts	My Chemical Romance	10.2016	11[2]	9[4]	Reprise 0093624918561	[produced by Rob Cavallo, My Chemical Romance]

Major Organ and the Adding Machine

Major Organ and the Adding Machine jest grupą indie popową nagrywającą dla wytwórni Elephant 6, supergrupą na czele z nieuchwytnym i prawdopodobnie fikcyjną postacią Major Organ. Podczas występu na żywo w Holiday Surprise Tour, członkowie zespołu nosili papierowe maski dla utrzymania anonimowości.
Uważa się, że głównymi członkami ansamblu są Jeff Mangum, Julian Koster, Robert Schneider, i Kevin Barnes, którego wokal jest charakterystyczny na płycie, ale wielu innych muzyków Elephant 6 wspomaga zespół, w tym Olivia Tremor, Power Elf i Of Montreal.W 1997 roku, kiedy narodził się project Jeffa Manguma i Julian Kostera, nagrali cover Louisa Armstronga What a Wonderful World na kompilację świateczną Kindercore Records. W ciągu najbliższych kilku lat, nagrali debiutancki album i wydali go dla Orange Twin Records w 2001 roku.
Trailer filmu o Major Organ and the Adding Machine został pokazany w 40 Watt Club w dniu 5 maja 2007 r. i 11 sierpnia 2007. Film miał swoją premierę 7 października 2008 r. i przedstawiano go na każdym koncercie na Holiday Surprise Tour w następnych tygodniach.Rozszerzona wersja debiutanckiego albumu, w tym DVD z filmem, został wydany 14 września 2010, choć niektórzy konsumenci otrzymali kopie przed zapowiedzianą datą wydania.

Mogwai

Ich motto zdaje się brzmieć: żyj szybko, graj wolno, umrzyj młodo.

Zespół powstał w 1995 roku w Glasgow z inicjatywy niespełna 20 - letniego gitarzysty Stuarta Braithwaite'a i grającego na basie Dominika Aitchisona. Dołączyli do nich perkusista Martin Bulloch i drugi gitarzysta John Cummings. Wkrótce później, w marcu 1996, ukazał się singiel "Tuner/Love" wydany samodzielnie we własnej wytwórni "Rock Action".
W ciągu następnego roku Mogwai wydali kolejne trzy małe krążki dla różnych wytwórni. Nigdy nie ukrywali swoich ambicji - deklarowali, że chcą dorównać swoim poprzednikom - My Bloody Valentine, Velvet Underground, Joy Division czy Sonic Youth, jednocześnie obca im była wszelka pretensjonalność zespołów niezależnych. Stuart mówił: "Chcę by Mogwai znało jak najwięcej ludzi. Mam gdzieś pseudo etos independent".
W 1997 Mogwai, jeszcze własnymi siłami, wydają kompilację singli "Ten Rapid". Ich znakomite koncerty zjednują im coraz więcej fanów i spore zainteresowanie brytyjskiej prasy. Wkrótce podpisują kontrakt z Chemikal Underground, która wydaje EP-kę "4 Satin". Rozpoczynają pracę nad debiutanckim albumem - "Young Team". Płyta okazuje się być prawdziwym objawieniem na brytyjskiej scenie, a Melody Maker i NME uznają ją za jedną z najlepszych w 1997.
Występy Mogwai na żywo stawały się niemal legendarne (zmietli ze sceny Manic Street Preachers i Pavement) i w znacznej mierze to właśnie fenomenalna forma koncertowa stworzyła ogromne zaplecze fanatycznych niemal fanów podążających za grupą. W międzyczasie w barwach tanecznej wytwórni Eye Q ukazał się zbiór "Kicking A Dead Pig", na którym utwory Mogwai remiksują m.in. Hood, Kid Loco i Arab Strap.
W marcu 1999 ukazał się drugi pełnowymiarowy krążek "Come On Die Young", przyjęty równie entuzjastycznie jak debiut. Grupa promowała album objeżdżając niemal cały glob, po krótkim odpoczynku przystąpiła do pracy nad "Rock Action". Album nagrywany, jak poprzednio, w studio Tarbox producenta Dave'a Fridmanna, byłego członka Mercury Rev, odpowiedzialnego także za brzmienie "Deserter Songs". Oprócz Tarbox Studio, Mogwai szlifowali album w studiach w Nowym Jorku i Glasgow. Gościnnie w utworze "dial:revenge" zaśpiewał Gruff Rhys z Super Furry Animals. Stuart podkreślał, że po bardzo długich poprzednich albumach tym razem zależało im na skondensowanej formie. Choć "Rock Action" trwa niecałe 40 minut, niespodzianek i emocji jest tu tyle, że starczyłoby na kilka płyt innych artystów. To Mogwai nostalgicznie zadumany, a zarazem pełen furii i pasji. Te dwa przeciwstawne żywioły łączą oni jak nikt inny.
W październiku 2001 nakładem Chemikal Underground ukazały się dwie płyty Mogwai - zestaw remiksów "Kicking A Dead Pig" oraz zbiór trudnych do zdobycia nagrań z EP-ek grupy - "EP + 6".
W 2003 roku Szkoci zdecydowali zarejestrować utwory na czwartą płytę nazwaną ironicznie Happy Songs for Happy People. Pełen melancholii i depresyjnych klimatów album zebrał na świecie pochlebne recenzje, co otworzyło Mogwai drogę do koncertowania wraz z The Pixies oraz The Cure. W sierpniu 2003 roku zespół zagrał koncert w Warszawie w ramach trasy promującej najnowszą płytę. Był to pierwszy występ Mogwai przed polską publicznością.
Rok 2006 był pracowity dla zespołu. Po wydaniu płyty Mr. Beast grupa nagrała ścieżkę dźwiękową do filmu dokumentalnego Zidane: A 21st Century Portrait z muzyką ilustracyjną w typowym dla siebie stylu. Utwory z albumu Mr. Beast znalazły się na ścieżce dźwiękowej do filmu Miami Vice.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
4 satin EP.	Mogwai	05.1997	94[2]	-	Chemikal Underground CHEM 015	[produced by Andy Miller, Jamie Harley, Paul Savage]
Sweet leaf /Black Sabbath	Mogwai/ Magoo	03.1998	60[3]	-	Chemikal Underground NING 047	[written by Iommi, Butler, Osbourne, Ward]
Fear satan [remixes] EP.	Mogwai	04.1998	57[3]	-	Eye-Q EYEUK 032CD
No education=no future [fuck the curfew]	Mogwai	06.1998	68[4]	-	Chemikal Underground CHEM 026	[produced by Andy Miller,Geoff Allan]
Friend of the night	Mogwai	02.2006	38[4]	-	Pias PIASX 064	[written by John Cummings,Dominic Aitchison,Stuart Leslie Braithwaite,Martin Bulloch,Barry Burns][produced by John Cummings,Tony Doogan,Dominic Aitchison,Stuart Leslie Braithwaite,Martin Bulloch,Barry Burns]
Bat Cat (EP) / Stupid Prick Gets Chased By The Police And Loses His Slut Girlfriend / Devil Rides	Mogwai	09.2008	164[1]	-	Pias	[produced by Andy Millar, Garth Jones, Tony Doogan, Stuart Sullivan]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Mogwai young team	Mogwai	11.1997	62[2]	-	Chemikal Underground CHEM 018	[silver-UK[produced by Paul Savage, Andy Miller]
Kicking a dead pig	Mogwai	05.1998	99[1]	-	Eye-Q 019
Come on die young	Mogwai	03.1999	29[5]	-	Chemikal Underground CHEM 033	[produced by Dave Fridmann]
Rock action	Mogwai	04.2001	23[4]	-	Southpaw PAVLP 1	[produced by Dave Fridmann]
Happy songs for happy people	Mogwai	06.2003	47[4]	182[1]	Pias Recordings PIASX 035CD	[produced by Tony Doogan]
Government Commissions	Mogwai	03.2005	103[1]	-	PIAS PIASX 051DLP
Mr. Beast	Mogwai	03.2006	31[3]	128[1]	Pias Recordings PIASX 062CDLTD	[Producer - Mogwai , Tony Doogan ]
Zidane - A 21st Century Portrait (OST)	Mogwai	11.2006	149[1]	-	PIAS Wall Of Sound PIASX067
The Hawk Is Howling	Mogwai	09.2008	35[4]	97[1]	Wall Of Sound WOS 040CD	[Producer - Andy Miller]
Special Moves	Mogwai	08.2010	104[1]	-	Rock Action	[Producer - John Cummings]
Hardcore Will Never Die, But You Will	Mogwai	02.2011	25[4]	97[1]	Rock Action ROCKACT 55CDX	[Producer - Mogwai, Paul Savage]
Les Revenants OST	Mogwai	02.2013	42[3]	-	Rock Action ROCKACT 74CD	[Producer - Mogwai,Paul Savage,Andy Miller,Jamie Harley,Michael Brennan Jr.,Dave Fridmann,Tony Doogan,Geoff Allan ]
Rave Tapes	Mogwai	01.2014	10[3]	55[1]	Rock Action ROCKACT 80CD	[Producer - Paul Savage]
Central Belters	Mogwai	10.2015	40[1]	-	Rock Action ROCKACT 100CD	[Producer - Paul Savage]
Atomic OST	Mogwai	04.2016	20[2]	-	Rock Action ROCKACT 102CD	-
Every Country's Sun	Mogwai	09.2017	6[2]	-	Rock Action ROCKACT 108CD	[Producer - Dave Fridmann]
Kin OST	Mogwai	09.2018	44[1]	-	Rock Action ROCKACT 115CD	-
As the Love Continues	Mogwai	03.2021	1[1][2]	-	Rock Action ROCKACT 140CD	[Producer - Dave Fridmann]

Dragon

Dragon, obok Split Enz, uważany jest za jeden z najlepszych eksportowych zespołów rockowych z Nowej Zelandii. Grupa została założona w 1972 r. przez braci Marka i Todda Hunterów. Początkowo Dragon działał pod wpływem angielskich zespołów rockowych i wydał dwa albumy w Nowej Zelandii. Później jego członkowie wyemigrowali do Australii, a ich zainteresowania skierowały się w stronę komercyjnych utworów, z uduchowionymi tekstami Paula Hewsona. "April Sun In Cuba" i "Are You Old Enough" - osiągnęły środkowe miejsca na listach singli Top 10. Także albumy dotarły do wysokich pozycji w zestawieniach Top 20 w Australii. Byli bardzo popularni zarówno wśród nastolatków, jak i starszej publiczności. Nie mogli też narzekać na brak zainteresowania prasy, chętnie donoszącej o wszelkich ekscesach grupy i arogancji jej członków.
Pomimo śmierci Hewsona i perkusisty Neala Storeya, ofiar przedawkowania narkotyków, grupa nadal dużo koncertowała, lecz w końcu w 1979 r. rozpadła się na skutek licznych kłótni pomiędzy jej członkami. Mark Hunter wydał solowy album i popularny singel "Island Nights", które zachęciły go do założenia własnej grupy i wyruszenia w trasę promocyjną. W 1990 r. nagrał płytę zawierającą... jazzowe standardy. Todd Hunter rozpoczął współpracę z Johanne Piggott w zespołach XL Capris i Scribble, które zdobyły niewielką popularność.
Dragon reaktywował się w 1982 r. i wylansował kilka hitów, raz jeszcze udowadniając talent tworzących go muzyków. Od tego czasu sporadycznie daje znać o sobie, a jego skład opiera się na braciach Hunter, którzy dobierają współpracowników w zależności od potrzeb.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Rain / It's Too Late	Dragon	08.1984	-	88[4]	Polydor 817 292	[written by Todd Hunter,Marc Hunter,J. Pigot ][produced by Alan Mansfield]

Script

The Script - trio pochodzące z Dublina, które tworzą: Danny O’Donaghue (wokal, klawisze), Mark Sheehan (gitara) i Glen Power (perkusja).
Sami o sobie mówią, że ich muzyka jest wielogatunkową mieszanką stylów: hip-hop, pop, R’n’B, rock. Debiutancki singiel We Cry został wydany w kwietniu 2008 roku i zdobył dużą popularność najpierw w Irlandii i Wielkiej Brytanii, a później w innych krajach europejskich.

Premiera pierwszego albumu grupy, zatytułowanego po prostu "The Script", odbyła się 11 sierpnia 2008 roku. Pierwsza trasa koncertowa promująca ich debiutancki album rozpoczęła się 9 września 2010, a zakończyła się rok później 13 grudnia, trasa obejmowała 147 koncertów w różnych częściach świata.
Premiera drugiego albumu zatytułowanego Science & Faith odbyła się 10 września 2010r. Album był promowany 4 singlami. Na przełomie 2012/2013 główny wokalista zespołu Danny O'Donoghue  był trenerem w brytyjskiej wersji The Voice, lecz po drugiej edycji zrezygnował ponieważ chciał skupić się nad promocją nowego albumu zespołu.
 Premiera kolejnego albumu #3 miała miejsce 9 października 2012, album w Wielkiej Brytanii sprzedał się w nakładzie 300 tys. kopii i uzyskał status platynowej płyty. 27 Czerwca 2014 premierę miał film pt Mrs. Brown's Boys D'Movie w którym wykorzystano piosenkę zespołu hail rain or sunshine, piosenka była odnotowana na listach w Niemczech i Nowej Zelandii.
21 lipca odbyła się premiera singla pt. "Superheroes" promującego czwarty studyjny album zatytułowany No Sound Without Silence. 15 października odbyła się premiera singla "No Good In Goodbye", jest to drugi singiel promujący album.W Polsce singiel "Superheroes" zadebiutował 22 września na liście Global eski na 18 miejscu. Zespół otrzymał srebrną płytę za sprzedaż 60 tysięcy kopii albumu.
19 listopada 2014 roku na oficjalnym kanale zespołu odbyła się premiera teledysku do singla "No Good In Goodbye". 21 listopada na oficjalnym kanale na YouTube David Guetta udostępnił kawałek utworu pt. "Goodbye Friend" nagrany wspólnie z The Script, utwór był notowany między innymi na listach we Francji i w Niemczech^{[potrzebne źródło]}.16 stycznia rozpoczęła się nowa trasa koncertowa o nazwie No Sound Without Silence Tour,która promuje najnowszy album zespołu,trasa koncertowa cieszy się dużą popularnością i na ten moment obejmuje 55 koncertów na całym świecie,zakończenie trasy przewidywane jest na 20 czerwca bieżącego roku.Pierwszego lutego 2015 ogłoszono,że kolejnym singlem z albumu No Sound Without Silence jest Man on a Wire.16^{[potrzebne źródło]}8 Marca z okazji dnia kobiet zespół opublikował na swoim kącie na youtube teledysk do piosenki Man on a Wire.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
We Cry	Script	05.2008	15[28]	-	Phonogenic 88697291572	[written by Andrew Frampton, Danny O'Donoghue, Glen Power, Mark Sheehan, Steve Kipner][produced by Frampton, Kipner]
The Man Who Can't Be Moved/Anybody Ther	Script	08.2008	2[31]	86[5]	Phonogenic 88697350612	[platinum-UK][platinum-US][written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Steve Kipner,Andrew Frampton][produced by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Steve Kipner,Andrew Frampton]
Breakeven	Script	10.2008	21[65]	12[43]	RCA 88697418472	[gold-UK][2x-platinum-US][written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Steve Kipner,Andrew Frampton][produced by Steve Kipner,Andrew Frampton]
Talk You Down	Script	03.2009	47[7]	-	Phonogenic CATCO 145766613	[written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue,Power][produced by Mark Sheehan]
Before the Worst	Script	06.2009	96[2]	-	Phonogenic 88697535207	[written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue,Power][produced by Mark Sheehan]
For the First Time	Script	09.2010	4[23]	23[29]	Phonogenic CATCO 165072353	[gold-UK][platinum-US][written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue][produced by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Andrew Frampton]
Nothing	Script	09.2009	42[11]	32[20]	Phonogenic CATCO 169342811	[gold-US][written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Andrew Frampton, Steve Kipner]
You Won't Feel A Thing	Script	09.2009	113[1]	-	Phonogenic	[written by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Steve Kipner,Andrew Frampton,Glen Power,Ben Sargeant][produced by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Andrew Frampton, Steve Kipner]
If You Ever Come Back	Script	02.2011	115[3]	-	Phonogenic	[written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Andrew Frampton, Steve Kipner]
Hall Of Fame	Script featuring will.i.am	09.2012	1[2][17]	46[6]	Epic/Phonogenic GB 1101200733	[platinum-UK][2x-platinum-US][written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, James Barry][produced by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Jimbo Barry]
Six Degrees of Separation	Script	09.2012	32[8]	-	Epic/Phonogenic GBARL 12011447	[written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Steve Kipner, Andrew Frampton]
If You Could See Me Now	Script	09.2012	20[12]	-	Epic/Phonogenic GBARL 1201145	[silver-UK][written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Steve Kipner, Andrew Frampton]
Millionaires	Script	06.2013	91[4]	-	Epic/Phonogenic GBARL 1201151	[written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan]
It's Not Right for You	Script	08.2014	49[1]	-	Columbia GBARL 1400987	[written by James Barry,Mark Sheehan,Danny O'Donoghue][produced by Mark Sheehan,Danny O'Donoghue,Jimbo]
Superheroes	Script	09.2014	3[24]	73[6]	Columbia GBARL 1400978	[gold-UK][gold-US][written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan, Steve Kipner, Andrew Frampton][produced by Steve Kipner, Andrew Frampton]
No Good in Goodbye	Script	11.2014	26[5]	-	Columbia GBARL1400985	[written by James Barry, Danny O'Donoghue, Mark Sheehan][produced by James Barry, Danny O'Donoghue, Mark Sheehan]
Man on a Wire	Script	03.2015	150	-	Columbia	[written by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan][produced by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Script	Script	08.2008	1[3][146]	64[49]	Phonogenic 88697361942	[4x-platinum-UK][produced by Steve Kipner,Danny O'Donoghue,Andrew Frampton]
Science & Faith	Script	09.2010	1[2][68]	3[40]	Phonogenic 88697754492	[2x-platinum-UK][produced by Mark Sheehan, Danny O'Donoghue, Andrew Frampton, Steve Kipner]
#3t	Script	10.2012	2[57]	13[3]	Epic/Phonogenic 88725415472	[platinum-UK][produced by Danny O'Donoghue, Mark Sheehan]
No Sound Without Silence	Script	09.2014	1[1][35]	10[1]	Columbia 88843097392	[platinum-UK][produced by James Barry, Andrew Frampton, Steve Kipner, Danny O'Donoghue, Mark Sheehan]