Pleasure

Pleasure był zespołem z Portland w Oregon,który mieszał soul, funk i jazz ,stając się kultową grupą na scenie undergroundowej black music w latach 70-tych. Są  chyba najbardziej znani z  przeboju "Glide" z 1979r.

Zespół powstał w Portland w stanie Oregon, w 1972 roku z połączenia dwóch grup z Portland: Franchise i The Soul Masters w skład którego wchodzili: gitarzysta Marlon "The Magician" McClain, basista Nathaniel Phillips, perkusista Bruce Carter, klawiszowiec Donald Hepburn, saksofonista Dennis Springer, puzonista Dan Brewster i wokalista Sherman Davis.

W 1974 roku   Wayne Henderson z  The Crusaders ogladał ich występ w klubie Portland. Pod wrażeniem tego, co usłyszał, załatwił im kontrakt z Fantasy Records. To był początek sześcioletniej współpracy, z wytwórnią oraz czteroletni związek z Wayne Hendersonem, który jako właściciel własnej firmy produkcyjnej "At Home Productions", był producentem zespołu i mentorem.

Po drodze, członkowie zespołu udzielali się podczas sesji z takimi artystami jak Side Effect, Gabor Szabo, Ronnie Laws i Willie Bobo, aby wymienić tylko kilka. W 1979 Pleasure odniósł swój największy sukces z   R & B hitem "Glide" ,który wszedł do Top10 listy.W 1982 roku, po jednym albumie dla RCA zespół rozwiązał się.
Perkusista Bruce Carter (ur. 28 grudnia 1956r), zmarł 12 sierpnia 2006 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ghettos Of The Mind	Pleasure	09.1976	-	-	Fantasy 774	[written by Donald Hepburn, Pleasure][produced by Wayne Henderson][71[8].R&B Chart]
Joyous/Dance To Your Music	Pleasure	05.1977	-	-	Fantasy 793	[written by Donald Hepburn, Pleasure][produced by Wayne Henderson][35[16].R&B Chart]
Future Now/Dedication To The Past	Pleasure	09.1979	-	-	Fantasy 864	[written by M. Hepburn, M. McClain, C. Debnam][produced by Pleasure, Marlon McClain, Phil Kaffel][75[4].R&B Chart]
Glide/Thoughts Of Old Flames	Pleasure	10.1979	-	55[10]	Fantasy 874	[written by N. Phillips, B. Smith][produced by Pleasure, Marion McClan, Phil Kaffel][10[20].R&B Chart]
The Real Thing/Nothin' To It	Pleasure	03.1980	-	-	Fantasy 882	[written by Donald Hepburn][produced by Pleasure, Marlon McClain, Phil Kaffel][65[5].R&B Chart]
Yearnin' Burnin'/Law Of The Raw	Pleasure	06.1980	-	-	Fantasy 893	[written by M. McClain, D. Hepburn, B. Carter, M. Hepburn, N. Phillips][produced by 360 Music Inc (Nathaniel Phillips, Michael Hepburn, Phil Kaffel)][30[13].R&B Chart]
Now You Choose Me/Spread That Feelin' (All Around)	Pleasure	10.1980	-	-	Fantasy 900	[written by N. Phillips, M. Hepburn, D. Hepburn ][produced by Nathaniel Phillips, Michael Hepburn, Phil Kaffel][56[7].R&B Chart]
Sending My Love	Pleasure	03.1982	-	-	RCA 13 067	[written by D. Hepburn, R. Wright][produced by Robert Wright, Pleasure][27[16].R&B Chart]
Give It Up	Pleasure	07.1982	-	-	RCA 13 241	[written by N. Phillips, D. Lewis, R. Wright, S. Davis][produced by Robert Wright, Pleasure][80[4].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Accept No Substitutes	Pleasure	08.1976	-	162[5]	Fantasy 9506	[produced by Wayne Henderson][32.R&B Chart]
Joyous	Pleasure	04.1977	-	113[11]	Fantasy 9526	[produced by Wayne Henderson][34.R&B Chart]
Get to the Feeling	Pleasure	05.1978	-	119[13]	Fantasy 9550	[produced by Wayne Henderson][42.R&B Chart]
Future Now	Pleasure	08.1979	-	67[29]	Fantasy 9578	[27.R&B Chart]
Special Things	Pleasure	07.1980	-	97[14]	Fantasy 9600	[produced by Wayne Henderson][32.R&B Chart]
Give It Up	Pleasure	05.1982	-	164[6]	RCA Victor 4209	[30.R&B Chart]

Plimsouls

Plimsouls-Amerykańska grupa z Los Angeles grająca ostry pop modny w połowie lat 80-tych. W jej skład wchodzili: były członek Nerves, Peter Case (śpiew, gitara) oraz Lou Ramirez (perkusja), Dave Pahoa (bas) i Eddie Munoz (gitara prowadząca).

 Zespół powstał w Paramount w Kalifornii w 1978 roku. Nagrał dwa pełnometrażowe albumy i EP-kę, a następnie rozpadł się w 1984 roku. Od tego czasu różne konfiguracje oryginalnych członków spotykały się sporadycznie. 

 Założony przez piosenkarza, autora tekstów i gitarzystę Petera Case'a (który wcześniej był liderem power popowego zespołu The Nerves), Plimsouls zaczynali jako trio w 1978 roku, początkowo nazwane Tone Dogs, w skład którego wchodzili Case, basista Dave Pahoa i perkusista Lou Ramírez.  Od samego początku zespół szybko stał się ulubieńcem publiczności na klubowej scenie Los Angeles. Promotor z Long Beach, Stephen Zepeda, podpisał kontrakt z grupą ze swoją wytwórnią Beat Records na EP-kę zawierającą pięć utworów, zatytułowaną Zero Hour, która została wydana w 1980 roku.  

Gitarzysta Eddie Muñoz dołączył do grupy podczas nagrywania EP. Danny Holloway wyprodukował EP Zero Hour i zarządzał grupą. Piosenka „Zero Hour” była często emitowana na antenie KROQ-FM, a Plimsouls stał się jednym z najlepszych klubowych grup w mieście. Case otrzymał uznanie krytyków za pisanie piosenek.  

W 1981 roku Planet Records podpisało kontrakt z grupą i wydało ich debiutancki album, którego producentem był także Holloway. Singiel „Now” był często emitowany lokalnie w Los Angeles, a także został nagrany przez Phila Seymoura, który pojawił się na wydaniu CD jego drugiego albumu z 2011 roku. Seymour pojawił się także na żywo z Plimsouls pod koniec lat 70-tych, zarówno jako gościnny wokalista.  

Zespół zwrócił na siebie uwagę całego kraju w 1982 roku, kiedy singiel „A Million Miles Away” został wydany przez ich własną wytwórnię płytową Shaky City, dystrybuowaną przez Bomp!  Piosenka osiągnęła 11. miejsce na liście Billboard Top Tracks i pojawiła się w filmie Valley Girl z 1983 roku . Zespół pojawił się w filmie wykonując piosenkę i części dwóch innych. Piosenka znalazła się również na drugim albumie zespołu, Everywhere at Once , wydanym przez Geffen Records w 1983 roku. „A Million Miles Away” został ponownie wydany jako singiel w 1983 roku i osiągnął 82 miejsce na liście Billboard Hot 100 Chart. 

 Zespół rozpadł się w 1984 roku. Kilka lat później, w 1990 roku, dobrze zapowiadający się wówczas zespół Goo Goo Dolls nagrał utwór „A Million Miles Away” na swoim albumie Hold Me Up . Ponownie nagrana wersja utworu znajduje się również na albumie ze ścieżką dźwiękową Speed.  

 Case kontynuował karierę solową od rozpadu zespołu w połowie lat 80-tych. W 1996 roku The Plimsouls, bez Ramireza, ponownie zjednoczyli się na kilka koncertów i kilka sesji nagraniowych, co zaowocowało mało słyszanym albumem zatytułowanym Kool Trash. Ten album zawierał perkusję nowego członka zespołu, Clema Burke'a, który był jednocześnie członkiem Blondie. 

 Od tego czasu Plimsoul  od czasu do czasu ponownie się jednoczy, a Burke'a zastępuje Bryan Head. W 2016 roku Munoz zarejestrował znak towarowy nazwy zespołu (numer seryjny 86699667, numer rejestracyjny 4940705) i koncertował jako Plimsouls bez Case, Pahoa czy Ramireza.

Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Now / When You Find Out	Plimsouls	01.1981	-	-	Planet P-47923	[written by Peter Case, Joey Alkes, Chris Fradkin][produced by Danny Holloway]
Zero Hour/Hush, Hush, Dizzy Miss Lizzie	Plimsouls	06.1981	-	-	Planet P-47930	[written by Peter Case][produced by Danny Holloway]
A Million Miles Away /Play the breaks	Plimsouls	05.1983	-	82[3]	Geffen 29 600	[written by Peter Case, Joey Alkes, Chris Fradkin][produced by Jeff Eyrich]
Oldest Story in the World	Plimsouls	08.1983	-	-	Geffen 29 496	[written by Peter Case][produced by Jeff Eyrich]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Plimsouls	Plimsouls	04.1981	-	153[4]	Planet 13	[produced by Danny Holloway]
Everywhere at Once	Plimsouls	07.1983	-	186[4]	Geffen 4002	[produced by Jeff Eyrich]

Jessie Ware

Jessie Ware, właśc. Jessica Lois Burrows (ur. 15 października 1984r w Brixton) – angielska piosenkarka i autorka tekstów.
Jessie Ware pochodzi ze znanej angielskiej rodziny pochodzenia żydowskiego. Ojciec artystki John Ware jest znany jako reporter w programie BBC Panorama, w 2001 roku odebrał nagrodę dla najlepszego dziennikarza telewizyjnego roku. Ware ukończyła literaturę angielską na uniwersytecie w Sussex. Po zakończeniu edukacji Angielka pracowała przez kilka lat w The Jewish Chronicle.
 W 2011 roku nawiązała współpracę z SBTRKT–em, któremu towarzyszyła przy nagrywaniu płyty oraz w trasie koncertowej. Oprócz tego, Ware nagrała gościnnie utwory z Jackiem Peñate, bristolskim DJ-em i producentem Jokerem (singel „The Vision”) oraz Samphą („Valentine”).
W 2011 roku Ware zdecydowała się na wydanie swojego debiutanckiego solowego singla, którym został utwór „Strangest Feeling”. Piosenka zapowiadała pierwszy w dorobku album studyjny piosenkarki zatytułowany Devotion, który ukazał się 20 sierpnia 2012 roku nakładem wytwórni PMR Records. Za produkcję krążka odpowiadali Dave Okumu i Julio Bashmore. W Wielkiej Brytanii płyta dotarła do 5. miejsca listy najczęściej kupowanych albumów, zyskała także głównie pozytywne opinie recenzentów muzycznych, w tym m.in. od serwisu Metacritic (średnią liczbę 84 punktów na 100 możliwych), redakcji muzycznej BBC (9 na 10 punktów), vortalu Pitchfork (ocena 8,5 i tytuł Najlepszej nowej muzyki), angielskiego czasopisma muzycznego New Musical Express i Q (8/10 punktów) oraz dziennika The Guardian (cztery na pięć gwiazdek), który zestawił styl śpiewania Ware z twórczością takich artystek, jak Sade, Amy Winehouse, Ella Fitzgerald i Sarah Vaughan.
W 2012 roku Ware nawiązała współpracę z duetem producenckim BenZel (tj. Benny'm Blanco i Two Inch Punch), z którymi nagrała nową wersję utworu „If You Love Me” zespołu Brownstone.

Ware kilkakrotnie występowała w Polsce, gdzie cieszy się popularnością. W lipcu 2012 roku była jedną z gwiazd festiwalu Open’er Festival w Gdyni, pod koniec września zagrała natomiast akustyczny koncert w siedzibie Programu Trzeciego Polskiego Radia. 16 listopada tego samego roku piosenkarka wystąpiła na koncercie w Warszawie, a dzień później – w Poznaniu. Pod koniec marca 2013 roku powróciła do Polski, gdzie zagrała koncert w krakowskim klubie Studio oraz warszawskim Palladium. 8 września Jessie była jednym z wykonawców występujących na Selector Festival na warszawskim Służewcu.

13 października 2014 roku ukazał się nowy album Ware zatytułowany Tough Love. Pierwszym singlem z płyty został tytułowy utwór, który został wyprodukowany przez duet BenZel. Piosenka dotarła do pierwszej czterdziestki brytyjskiej listy przebojów. Drugim singlem promującym płytę została kompozycja „Say You Love Me”, której współproducentem został piosenkarz Ed Sheeran, natomiast trzecim – „You & I (Forever)” napisany przez Miguela. Na czwarty utwór promujący krążek wybrana została piosenka „Champagne Kisses”.

 W 2014 roku Ware pojawiła się gościnnie także na nowej płycie SBTRKT-a zatytułowanej Wonder Where We Land, na potrzeby której nagrała utwór „Problem Solved”. Pod koniec roku piosenkarka została zaproszona do udziału w nowej wersji charytatywnego utworu Do They Know It's Christmas?, wydanego z myślą o pomocy ofiarom wirusa Eboli.

W 2015r nagrała partie wokalne do utworu „The Crying Game”, który napisała dla amerykańskiej raperki Nicki Minaj. 10 lutego ukazała się ścieżka dźwiękowa do filmu Pięćdziesiąt twarzy Greya, na której znalazła się piosenka „Meet Me in the Middle” nagrana przez piosenkarkę.
Pod koniec października ukazała się kompilacja We Love Disney zawierająca covery utworów z filmów animowanych – Brytyjce przypadło w udziale wykonanie piosenki A Dream Is A Wish Your Heart Makes z filmu Kopciuszek.

Jessie Ware pracuje obecnie nad swoim trzecim albumem, który prawdopodobnie ukaże się w 2016 r. Artystka nagrywa m.in. z dotychczasowymi współpracownikami – BenZel i Emilem Haynie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
110 Percent	Jessie Ware	05.2012	41[7]	-	Universal GBUM 71201925	[written by Jessie Ware][produced by PMR]
Wildest Moments	Jessie Ware	07.2012	46[16]	-	Island/PMR GBUM 71203509	[silver-UK][written by Jessie Ware/Kid Harpoon][produced by Okumu/Kid Harpoon]
Night Light	Jessie Ware	11.2012	95[4]	-	Universal GBUM 71201925	[written by Jessie Ware/Kid Harpoon/Dave Okumu][produced by Dave Okumu]
Imagine It Was Us	Jessie Ware	04.2013	105[4]	-	Island	[written by Jessie Ware, Julio Bashmore ,Brey Baptista, Dave Corney, James Napier][produced by Julio Bashmore, Velour]
Running	Jessie Ware	06.2013	165[1]	-	PMR PMR012	[written by Jessie Ware/Julio Bashmore/Brey Baptista][produced by Dave Okumu, Julio Bashmore]
Tough Love	Jessie Ware	08.2014	34[2]	-	Island/PMR GBUM71402575	[written by Jessie Ware/Benny Blanco/Ben Ash][produced by BenZel]
Say You Love Me	Jessie Ware	10.2014	22[10]	-	Island GBUM 71402589	[gold-US][written by Jessie Ware/Benny Blanco/Ben Ash/Ed Sheeran][produced by BenZel]
Champagne Kisses	Jessie Ware	04.2015	169	-	PMR / Island 00602547287502	[written by Benny Blanco,Jessie Ware,Benjamin Ash][produced by BenZel]
Midnight	Jessie Ware	08.2017	89[1]	-	Island GBUM 71703224	[written by Andrew "Pop" Wansel,Kiah Victoria,Jessie Ware,Bastian Langebaek,Jordan Thomas][produced by Bastian Langebaek]
Alone	Jessie Ware	10.2017	60[3]	-	Island GBUM 71703844	[silver-UK][written by Sarah Aarons,Thomas Hull,Jessie Ware][produced by Kid Harpoon,Stint]
Spotlight	Jessie Ware	02.2020	32.Download Chart	-	PMR / Virgin EMI 19UM1IM 14218	[written by Jessie Ware ,James Ford ,Shungudzo Kuyimbia, Danny Parker][produced by James Ford]
Save a Kiss	Jessie Ware	03.2020	43.Download Chart	-	PMR / Virgin EMI 20UMGIM 21078	[written by Jessie Ware ,James Ford ,Shungudzo Kuyimbia, Danny Parker][produced by James Ford]
Remember Where You Are	Jessie Ware	02.2021	8.Download Chart	-	PMR / Virgin EMI	[written by Jessie Ware ,James Ford ,Shungudzo Kuyimbia, Danny Parker][produced by James Ford]
Please	Jessie Ware	.2021	60.Download Chart	-	PMR / Virgin EMI	-
Kiss of Life	Jessie Ware with Kylie Minogue	10.2021	30.Download Chart	-	BMG	[written by Kylie Minogue, Jessie Ware, James Ford ,Danny Parker, Shungudzo][produced by James Ford]
Free Yourself	Jessie Ware	07.2022	33.Download Chart	-	EMI 22UMGIM 61525	[written by Jessie Ware, Stuart Price, Clarence Coffee Jr.][produced by Stuart Price]
Pearls	Jessie Ware	04.2023	49.Download Chart	-	PMR / Virgin EMI	-
Begin Again	Jessie Ware	.2023	29.Download Chart	-	PMR /EMI	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Devotion	Jessie Ware	09.2012	5[54]	79[1]	Island/PMR 3711279	[gold-UK][produced by Dave Okumu/Julio Bashmore/Kid Harpoon]
Tough Love	Jessie Ware	10.2014	9[18]	50[2]	Island/PMR PMR 58	[gold-UK][produced by BenZel ,James Ford, Dave Okumu ,Emile Haynie ,Julio Bashmore, Nineteen85]
Glasshouse	Jessie Ware	11.2017	7[5]	-	Island/PMR 5794711	[produced by Stint,Benny Blanco,Kid Harpoon,Bastian Langebaek,Pop Wansel,Sammy Witte,Happy Perez,Cashmere Cat,Starsmith,Two Inch Punch,Fred Ball,John Ryan,Dante Hemingway,Julien Bunetta,Hugo White,Felix White,Jamie Scott,Dave Okumu]
What's Your Pleasure?	Jessie Ware	07.2020	3[5]	-	Virgin CDV 3245	[silver-UK][produced by Benji B, Adam Bainbridge, James Ford ,Morgan Geist, Joseph Mount ,Matthew Tavares]
That! Feels Good!	Jessie Ware	05.2023	3[2]	-	EMI EMICD 2092	[produced by James Ford ,Stuart Price]

Big Pig

Big Pig to siedmioosobowa pop-rockowa grupa australijska działajaca w latach 1985-1991r.Założona w Londynie przez australijskich muzyków-perkusistę Oleha Witera i wokalistę Nicka Disbray'a.Para ta rok póżniej powraca do Melbourne i rekrutuje nowy skład grupy. W maju 1986rpo wydaniu własnym sumptem EP-ki i po pięciu zaledwie koncertach otrzymują lukratywną propozycję z wytwórni Mushroom.Swój pierwszy album BONK nagrywają w Melbourne w 1987r i miksują rok póżniej w Londynie.Album uzyskał status Złotej Płyty w Australii a pochodzące z niego single -"Hungry Town", "Breakaway" i "Big Hotel" weszły do Top30 australijskiej listy przebojów.W Stanach Zjednoczonych singiel "Breakaway" doszedł do 60 miejsca listy Billboard i otwierał muzyczną sekwencję filmu Bill & Ted's Excellent Adventure.
Ich piosenka 'Money God' znana była w W.Brytanii jako tytułowy temat BBC DEF II Rough Guides.Natomiast utwory "Hungry Town" i "Boy Wonder" użyto w filmie "Młody Einstein" z 1988r.Zespół był unikatem na scenie muzycznej bo nie używał gitar posługując się wokalem,keyboardem i perkusjami.Brzmiał zupełnie odmiennie od innych zespołów,a dodatkowo ich image uzupełniały wodoodporne kowalskie fartuchy.Po nagraniu drugiego albumu YOU LUCKY PEOPLE zespół rozwiązał się.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Breakaway	Big Pig	03.1988	-	60[10]	A&M 3014	[written by G. Zekley , M. Bottler][produced by Nick Launay][#62 r&b hit for Chuck Jackson in 1973 jako "I can't break away"][7[9].Hot 100 Disco/Dance]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bonk	Big Pig	03.1988	-	93[17]	A&M 5185	[produced by Nick Launay]

Plus One

Plus One jest amerykańskim Christian pop boysbandem założonym w 1999 roku,który rozpadł się w 2004 roku i reaktywował w 2014 roku . Oryginalny skład grupy stanowili  Nate Cole , Gabe Combs, Nathan Walters, Jeremy Mhire i Jason Perry. Odnieśli największy sukces  debiutanckim albumem, The Promise (2000), który zawierał hity "Written on My Heart" i "God Is in This Place".

 Następnie  grupa wydała swój drugi album Obvious (2002). Jason Perry i Jeremy Mhire opuścili zespół w 2002 roku, a pozostali trzej członkowie podpisali kontrakt z Inpop Records . Rok później ukazał się ich pierwszy album jako trio, Exodus (2003). Po zakończeniu trasy Exodus '04 ,  rozpadł się w 2004 roku, a członkowie realizowali inne zainteresowania.

Plus One zaczął się kształtować już w 1999 roku , tworzony przez menedżera  Mitchella Solarka, kiedy do 18-letniego  Nate Cole z Sacramento dołączył 21-letni Gabe Combs z Pittsburga, Kalifornia, 22-letni Nathan Walters z Lakeland na Florydzie i 19-letni Jeremy  Mhire, który realizował studia wokalne j na stypendium w Southwest Missouri State University. Cole i Combs znali się z kręgów muzycznych podczas dorastania w Północnej Kalifornii. Grupa została skompletowana wraz z nadejściem Jasona Perry, który do tej pory  koncentrował się w roli   fullbacka  w drużynie futbolowej swojej szkoły średniej. Nazwa grupy,odnosi się do członków grupy, a także Boga. Atlantic Records zainteresowała się boysbandem motywowana sukcesami takich zespołów   świeckich jak 'N Sync i Backstreet Boys . Zorganizowała przesłuchania , i z tych pięciu młodych mężczyzn, którzy zostali wychowani  w duchu Assembly of God Church , trzej z nich są synami pastorów.
Ich sukces debiutancki album, The Promise, został wydany w maju 2000 roku i cieszył się wielkim powodzeniem na scenie Christian Pop i osiągnął miano Złotej Płyty z sumą 500.000 sprzedanych płyt.Jednym z producentów był  zdobywca Grammy ,   David Foster .

Mieli dwa nr 1 chrześcijańskie hity radiowe,  "Written on My Heart",  był nr 1 na listach przebojów przez dwa miesiące, "God Is in  This Place", a następnie "Last Flight Out" ,"Here in My Heart" i inne single radiowe "Run To You" i "Soul Tattoo". Znaleźli się w trasie z  takimi artystami  chrześcijańskimi jak Jaci Velasquez, Rachael Lampa i Stacie Orrico. W 2000 roku pojawiłli się w jednym z odcinków opery   mydlkanej Days of Our Lives . Występowali z Monicą w wigilijnym programie, "Twas the Night Before Christmas".

Po powrocie z trasy Obvious, Plus One wrócił do studia. Wspomagani po raz kolejny przez jednych z najlepszych producentów w  branży muzycznej,  Petera Zizzo, Petera Kipley'a i Matthewa Gerrarda, grupa nagrała piosenki na nowy album, tym razem niektóre z  własnym materiałem, utwory jak "Use Me", balladę o tytule "You", "Under the Influence", "Kick Me" i "Going Crazy". Mocne  gitarowe riffy i    nowe utwory, odróżnieniają ich od lżejszego brzmienia pierwszych nagrań grupy. Obvious , ukazał się w lutym 2002 roku i sprzedano dwa razy więcej egzemplarzy płyty w pierwszym tygodniu po premierze, niż poprzedniej. To był hit numer jeden   na  chrześcijańskich listach albumów. "Camouflage", stał się przebojem okupując miejsce w Top10 chrześcijańskich list radiowych,tak jak  następnie "I Do not Care" i "Let Me Be The One".

W 2002 roku, po zakończeniu tournee   Obvious , dwóch członków zespołu zostało wezwanych do innych   obowiązków, Jason Perry opuścił grupę w 2002 roku, a następnie Jeremy Mhire. W 2003 roku zespół stracił kontrakt nagraniowy .Zreformowali swój wizerunek, i podpisali umowę z  Inpop Records i wydali swój trzeci album, pierwszy raz   bez swoich dwóch byłych członków, Exodus. Grupa dokoptowała byłego  wokalistę Newsboys,Petera Furlera i klawiszowca Jeffa Frankensteina.Exodus oznaczał odejście od wizerunku boysbandu, pozostając mimo wszystko przy  stylu "pop" ,jednak z bardziej dojrzałym brzmieniem .

W 2004 roku, po ukończeniu promocji Exodus , Plus One po cichu rozstał się z Inpop i ze sobą nawzajem.23 września 2004 roku, Nate Cole poinformował, że Plus One najprawdopodobniej nie istnieje. Nate Cole i Gabe Combs   stworzyli zespół rockowy Castledoor Indie z żonami Liską Cole i Coury Combs i wydali 5 EP-ek i jeden album. W 2008 roku Nathan Walters rozpoczął karierę solową, wydając jeden album o nazwie Escape w Nashville. Po Castledoor ,Nate Cole i jego żona Liska Cole stworzyli duet   rock' n 'rollowy  nazwie Doom and Gloom i nagrali kilka piosenek.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Promise	Plus One	06.2000	-	76[51]	143 Records 83 329	[gold][produced by David Foster]
Obvious	Plus One	03.2002	-	29[12]	Atlantic 83 528	[produced by Peter Zizzo]
Christmas	Plus One	11.2002	-	47[2].Christmas Chart	Atlantic 83 570	-

PMD

PMD, właśc. Parrish Smith (ur. 13.05.1968r, Long Island, Nowy Jork, USA). Połowa słynnego duetu   EPMD, współtworzonego przez   Ericka Sermona. Obdarzony solidnym i charyzmatycznym głosem raper jest ceniony za kunszt produkcyjny i umiejętność rymowania zarówno do spokojnych, jak i ostrzejszych beatów.Po rozpadzie macierzystej grupy w 1994 r. Smith rozpoczął solową karierę wydaniem krążka „Shade Business". Debiutancki album średnio spodobał się fanom brzmienia EPMD, wielkie uznanie zdobyło dopiero drugie wydawnictwo Smitha. Na „Business Is Business" z 1996 r. znalazł się utwór „Rugged-N-Raw", jeden z popularniejszych utworów nowojorskiego podziemia lat 90-tych.
Podczas kilku lat nieaktywności EPMD nagrywał kawałki ze związanym z grupą obozem Hit Squad, do którego należeli m.in.  Das EFX i K-Solo. W 1997 r. Smith i Sermon ponownie połączyli siły, czego skutkiem był kolejny krążek EPMD „Back In Business".

Po premierze następnej płyty duetu „Out Of Business" (2000) Parrish wrócił do solowej działalności i w 2003 wydał trzecie solo „The Awekening".
Pomimo gwiazdorskiej obsady gości (produkcja: - The Alchemist, DJ v Muggs, Kurt Masta Kurt,  Pete Rock; na mikrofonach: Das EFX, Fat Joe, K-Soto, Erick Sermon) album poniósł komercyjną i artystyczną klapę. Podczas trasy promującej krążek PMD zawitał we wrześniu 2003 do Polski i zagrał aż pięć udanych koncertów, których większość była jednak porażką pod względem frekwencyjnym.

Od kilku lat PMD (znany też jako Mic Doctor) ściśle współpracuje z pochodzącym z Japonii - DJ'em Hondą. Dwójka nagrała wspólnie krążek „Underground Connection" (2002), który ukazał się tylko w Korei i Japonii.
PMD jest założycielem podziemnego labela Boon Dox Records, który istnieje pod zwierzchnictwem niezależnej wytwórni Solid Records. Jako wydawca promuje twórczość rymujących
przyjaciół, jak chociażby 275 i Don Fu-Ouan.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Saw It Cummin'	PMD	09.1994	-	89	PMD/RCA 62 952	[written by Parrish Smith][produced by PMD, DJ Scratch][65[8].R&B Chart]
Rugged-n-Raw	PMD featuring Das EFX	09.1996	-	-	Relativity 1572	[written by Parrish Smith][produced by 8-Off][89[4].R&B Chart]
It's the Pee	PMD featuring Mobb Deep	04.1997	-	-	Relativity 1590	[written by Parrish Smith][produced by 8-Off][82[2].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Shade Business	PMD	10.1994	-	65[3]	PMD 66 475	[produced by PMD, DJ Scratch, The 45 King, Jesse West][12.R&B Chart]
Business Is Business	PMD	11.1996	-	180[1]	Relativity 1569	[produced by 8-Off, DJ Scratch][29.R&B Chart]
The Awakening	PMD	06.2003	-	190	Solid SLD 1010	[produced by Parrish Smith,Erick Sermon,The Alchemist,Pete Rock][85.R&B Chart]

PM Dawn

PM DAWN, amerykański duet. Bracia Prince Be (właśc. Attrell Cordes) - voc, k, sampling i DJ Minutemix (właśc. Jarrett Cordes) -k, sampling przyszli na świat w rodzinie murzyńskiej w Jersey City w stanie New Jersey. Dorastali w domu pełnym muzyki - matka śpiewała w chórze kościelnym, ojczym był współtwórcą zespołu Kool And The Gang. Zadebiutowali w 1989 singlem Ode To A Forgetful Mind, nagranym dla małej wytwórni Warlock. Zwrócili na siebie uwagę szefów brytyjskiej firmy Gee Street, przyjęli ich propozycję współpracy i przenieśli się do Londynu. Tam powstały płyty Of the heart,of the soul and of the cross:The utopian expierence i The bliss album...?. Zawierały muzykę dość niezwykłą, łączącą elementy rapu, hip hopu, soulu, pop music lat sześćdziesiątych, rocka, jazzu i muzyki klasycznej, bardzo atrakcyjną w warstwie melodycznej, aranżowaną z dużą inwencją kolorystyczną, przesyconą atmosferą mistycyzmu (Wpływ prozy Edgara Cayce'a), np. A Warner's Point Of View, To Serenade A Rainbow, Reality Used To Be A Friend Of Mine,Even After I Die, Set Adrift On Memory Bliss, For Love Of Peace, I'd Die Without You, To love You More.
Posługując się techniką samplingu bracia w wielu utworach pomysłowo wykorzystali jako budulec melodie i brzmienia ze znanych nagrań, np. z Child Of The Earth Hugh Masekali i z Din Daa Daa George'a Kranza w To Serenade A Rainbow, z Thankful And Thoughtful Sly And The Family Stone i z Walk On Guilded Splinters Dr. Johna w Comatose, z Feelin' Down Farther The Doobie Brothers w A Watcher's Point Of View, z True Spandau Ballet w Set Adrift On Memory Bliss, z Lovely Meter Steppenwolf w Ode To A Forgetful Mind, z Father Figure George'a Michaela w Looking Through Patient Eyes, z I Had A King Joni Mitchell w The Ways Of The Wind.
Zaproponowali też udaną hiphopową przeróbkę piosenki Norwegian Wood The Beatles. Do udziału w swoich nagraniach pozyskali m.in. Boy George'a - voc, Jamesa From Lunarci - k, Herbiego Tribino - g i siostrę, Cheryl Cordes - voc. Odnieśli ogromny sukces - takie nagrania, jak A Watcher's Point Of View, Set Adrift On Memory Bliss Paper Doll, I'd Die Without You czy Looking Through Patient Eyes, były w wielu krajach przebojami.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
A watcher's point of view [Don' t cha think]/Twisted mellow	PM Dawn	06.1991	36[5]	-	Gee Street 868 319	[written by Attrell Cordes,T. Johnston][produced by P.M. Dawn][44[2].Hot Disco/Dance;Gee Street promo 12"]
Set adrift on memory bliss/A watcher's point of view [Don' t cha think]	PM Dawn	10.1991	3[8]	1[1][20]	Gee Street 860 094	[gold-US][written by Attrell Cordes,Gary Kemp][produced by P.M. Dawn][sample z "True"-Spandau Ballet][6[10].Hot Disco/Dance;Gee Street 866 095 12"][16[15].R&B Chart]
Paper doll/For the love of peace	PM Dawn	01.1992	49[3]	28[12]	Gee Street 866 374	[written by Attrell Cordes][produced by P.M. Dawn][37[6].Hot Disco/Dance;Gee Street 866 375 12"][35[8].R&B Chart]
Reality used to be a friend of mine/Comatose	PM Dawn	02.1992	29[4]	-	Gee Street GEE 37 [UK]	[written by Attrell Cordes][produced by P.M. Dawn]
I' d die without you/On a clear day	PM Dawn	09.1992	30[5][11.92]	3[28]	Gee Street/LaFace 24 034	[gold-US][written by Attrell Cordes][produced by P.M. Dawn][piosenka z filmu "Boomerang"][16[20].R&B Chart]
Looking through patient eyes	PM Dawn	03.1993	11[7]	6[21]	Gee Street 862 024	[written by Attrell Cordes][produced by P.M. Dawn][sample z "Father figure"-George Michael][62[16].R&B Chart]
The ways of the wind	PM Dawn	07.1993	-	54[11]	Gee Street 862 475	[written by A. Cordes, J. Mitchell][produced by P.M. Dawn][sample z "I had a king"-Joni Mitchell]
More than likely/When it' s raining and dogs	PM Dawn feat Boy George	06.1993	40[3]	-	Gee Street GEE 49 [UK]	[written by Attrell Cordes][produced by P.M. Dawn]
You got me floatin'/When midnight sighs	PM Dawn	12.1993	-	115[4]	Gee Street 858 056	[produced by P.M. Dawn]
Downtown Venus/She dreams persistent maybes	PM Dawn	09.1995	58[5]	48[8]	Gee Street 854 408	[written by Attrell Cordes][produced by P.M. Dawn][sample z "Hush"-Deep Purple]
Sometimes i miss you so much	PM Dawn	12.1995	58[4]	95[5]	Gee Street 854 476	[written by Al Brown III , Attrell Cordes , Kyle West][produced by P.M. Dawn][sample z "Nice and day"-Al B.Sure]
Gotta be...Movin' on up	Prince BE feat Ky-mani	03.1998	68[3]	90[5]	Gee Street 33 513	[written by Steve Jolley,Tony Swain John Barry,Ashley Ingram,Attrell Cordes,Leee John,Ky-Mani Marley,E. Dillon,Ja'net Dubois][produced by P.M. Dawn][sample z "Just a illusion"-Imagination][piosenka z filmu "Senseless"]
I had no right/As disappointing as your mercy is	PM Dawn	09.1998	125[1]	44[10]	Gee Street 33 535	[written by Attrell Cordes,C. Anderson][produced by P.M. Dawn][82[6].R&B Chart]
Night in the city	PM Dawn	12.2000	-	-	-	[written by Joni Mitchell][produced by Julie Larson , PM Dawn][15[12].Hot Disco/Dance;Reprise promo 12"]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Of the heart,of the soul and of the cross:The utopian expierence	PM Dawn	10.1991	8[12]	48[28]	Gee Street 510 276	[gold][produced by P.M. Dawn]
The bliss album...?	PM Dawn	04.1993	9[5]	30[25]	Gee Street 514 517	[gold][produced by P.M. Dawn]
Jesus wept	PM Dawn	10.1995	87[1]	119[3]	Gee Street 524 127	[produced by Eric Kupper]

Pockets

 Oktet składał się z  głównie pochodzących z Baltimore ,Ala McKinney'a (instrumenty klawiszowe), Jacoba Sheffera (gitara), George Cray'a (perkusja), Gary Graingera (bas), Charlesa Williamsa (rogi), Irvinga Madisona (sax) i Kevina Barnesa (puzon). 


 Grupa oryginalnie powstała z połączenia dwóch ansambli z Baltimore na przełomie lat 60 i 70-tych.
 Na początku był  licealny   lokalny zespół funk i r&b  ,  nazywajacy się Charlie Co. Nazwa została stworzona   na cześć Charlesa Williamsa, który był   trębaczem i wokalistą. Charles stworzył grupę,która miała niewiarygodne brzmienie przypominające grupy jak Jazz Crusaders, Chicago i tak modny   Cameo z dużym naciskiem na trzyosobową sekcję dętą zespołu, którą stanowiły   trąbka, puzon i saksofon.
 Drugim atutem  był wokalista, którym był Lloyd Hamm, a obok niego Gary Grainger-wokalista, gitarzysta Ronald Smith, perkusista Darrell Dickerson, i Charles Williams lider , trąbka i wokal, Kevin Barnes - puzon i  Irving Madison na saksofonie tenorowym. 
 Ten zespół zyskał reputację jednego z   najlepszych młodych grup  funk   w okolicy. Po paru latach członkowie grupy zajęli się bardziej innymi rzeczami niż realizowanie projektów muzycznych i tak w końcu rozwiązano Charlie Co.

Wkrótce po rozwiązaniu Charlie Co , basista   Gary Grainger i klawiszowiec   Albert McKinney   stworzyli bardziej progresywną grupę jazzową nazwie Innervisions. Grupa ta składała się z Alberta McKinney'a jako lidera, wokalisty i klawiszowca, Gary Graingera jako basisty i wokalisty,  George Gray'a na perkusji, Jake Sheffera na gitarze, Davida E. Smitha na saksofonie tenorowym, flecie, Jimmy Wilsona na trąbce z efektami elektrycznymi. Grupa ta była również jednym z najbardziej popularnych   grup  jazzowych w okolicy Baltimore-Washington, DC.

 Wkrótce Al McKinney wzbudził zainteresowanie Verdine White z Earth, Wind & Fire, która kochała to, co Innervisions oferował ,a więc wokal, sekcję rytmiczną  z dęciakami  i koncepcję. Jednak Vedine chciała grupę,   nieco bardziej   R & B niż jazzową ,jednak członkowie sekcji dętej , David Smith i Jimmy Wilson nie mieli w umowie granie czegoś innego niż   jazz. Więc sekcja dęta grupy Charlie Co został poproszony o zastąpienie ich i stała się częścią grupy Innervisions który ostatecznie zmienił nazwę na Pockets.

 Grupa została zaproszona przez Verdine White na nagranie swojego pierwszego demo , która miała studio nagraniowe  w pobliżu na barce,   nazywające się obecnie Inner Harbor . Niestety barka zatonęła z całym materiałem ,a grupa została poproszona następnie o podróż do Los Angeles, aby nagrać swoje pierwsze wydawnictwo pod kierunkiem Verdine White i Maurice White'a  jako producentów. Wydano LP zatytułowany "Come Go With Me", który przyniósł im możliwość występów jako support z Deniece Williams i Earth, Wind & Fire w latach 1977-1978.  Verdine White znajduje niesamowitego wokalistę z Oakland w Kalifornii, Larry Jacobsa, który przeniósł się do Baltimore  i rozpoczął próby na nowe nagrania i nadchodzących tras koncertowych.

Album był prawdziwym rarytasem z najlepszym brzmieniem jakie muzyka ma do zaoferowania. Jest to błyskotliwa mieszanka funku,   ballad i jazz-funku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Come Go With Me/Wizzard Wuzzit	Pockets	01.1978	-	84[9]	Columbia 10 632	[written by A. McKinney, V. White, R. Wright][produced by Verdine White][17[18].R&B Chart][32[2].Hot Disco/Dance;Columbia 10 632 12"]
Pasado/One Day At A Time	Pockets	03.1978	-	-	Columbia 10 687	[written by J. Burke, C. Burke, R. Marrero][produced by Verdine White][65[7].R&B Chart]
Take It On Up/Sphinx	Pockets	08.1978	-	106[1]	Columbia 10 755	[written by K. Barnes, V. White, R. Wright, L. Satterfield][produced by Verdine Wright, Robert Wright][24[14].R&B Chart]
Happy For Love/Got To Find My Way	Pockets	11.1978	-	-	Columbia 10 859	[written by Verdine White, Robert Wright][produced by Verdine White, Robert Wright][51[11].R&B Chart]
Catch Me/How Do You Think It Feels?	Pockets	08.1979	-	-	ARC 10 954	[written by R. Wright, C. Fearing][produced by Verdine White, Robert Wright][69[10].R&B Chart][79[2].Hot Disco/Dance;ARC 10 955 12"]
So Delicious/La La (Means I Love You)	Pockets	11.1979	-	-	ARC 11 121	[written by Verdine White, Robert Wright][produced by Verdine White, Robert Wright][34[11].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Come Go With Us	Pockets	10.1977	-	57[24]	Columbia 34 879	-
Take It On Up	Pockets	10.1978	-	85[6]	Columbia 35 384	-

Bangles

BANGLES - grupa amerykańska. Powstała w 1980 w Los Angeles w Kalifornii. W pierwszym roku działalności kilkakrotnie zmieniała nazwę (The Colors, The Supersonic Bangs, The Bangs). Od początku tworzyły ją Susanna Hoffs (17.01.1957, Newport Beach, Kalifornia) - voc, g oraz wywodzące się z zespołu The Fans siostry Vicki Peterson (11.01.1958, Northridge, Kalifornia) - voc, g i Debbi Peterson (22.08.1961, Northridge, Kalifornia) - voc, dr. W 1981 dołączyła Annette Zilinskas (6.11.1964, Van Nuys, Kalifornia) - b, voc, ale dwa lata później odeszła do Blood On The Saddle, jej miejsce zajęła Michael Steele (2.06.1954, Newport Beach, Kalifornia) - b, voc, znana ze współpracy z The Runaways i The Slow Children. We wrześniu 1989 formacja zakończyła działalność.
Zadebiutowała w grudniu 1981 - jeszcze jako The Bangs - singlem Getting Out Of Hands/Call On Me, wydanym we własnej firmie Downkiddie. Zwróciła na siebie uwagę Milesa Copelanda, menażera The Police, i dla jego firmy Faulty Products nagrała na początku 1982 - już jako The Bangles - minialbum "The Bangles". Zaprezentowała się w bezpretensjonalnym, pełnym uroku, świeżo brzmiącym repertuarze inspirowanym muzyką lat sześćdziesiątych, a w szczególności przebojami The Beatles, The Hollies, The Byrds, Buffalo Springfield i The Mamas And The Papas, np. How Is The Air Up There?, Mary Street i I'm in Line. W 1983 podpisała kontrakt z Columbią, i już dla wytwórni przygotowała przy pomocy m.in. producenta Davida Kahne późniejsze płyty: "All Over The Place" z maja 1984, "Different Light" ze stycznia 1986 i "Everything" z października 1988.
Popularność zdobyła wydanym w styczniu 1986 singlem Manic Monday (piosenka Prince'a, sygnowana przez niego pseudonimem Christopher)In A Different Light. W następnym okresie dorobiła się wielu kolejnych przebojowych małych płyt, m.in. Walk Like An Egyptian (kompozycja Liama Sternberga, odrzucona wcześniej przez Toni Basil)/Not Like You z września 1986 i Walking Down Your Street/Return Post z grudnia tego roku, A Hazy Shade Of Winter (piosenka z repertuaru duetu Simon And Garfunkel, nagrana przy pomocy słynnego producenta Ricka Rubina do filmu Less Than Zero, czyli Mniej niż zero, 1987, reż. Marek Kanievska) ze stycznia 1988 i In Your Room/Bell jar z października tego roku oraz Eternal Flame/What I Meant To Say ze stycznia 1989 i Be With You/Let It Go z maja tego roku.
Susanna Hoffs wraz z muzykami The Rain Parade, Opal czy The Three O'clock wzięła udział w powstaniu albumu "Rainy Day" (Llama- Enigma, 1983) z przeróbkami przebojów lat sześćdziesiątych, a jako solistka nagrała płyty "When You're A Boy" (Columbia, 1991) i "Susanna Hoffs" (London, 1996). Wystąpiła w kilku filmach zrealizowanych przez matkę, Tamar Simon Hoffs, m.in. zagrała główną rolę w The Allnighter (Zielona noc; 1987).
Vicki Peterson występowała w The Psycho Sisters, The Continental Drifters i The Go-Go's. Debbie Peterson założyła zespół Kindred Spirits, który zadebiutował albumem "Kindred Spirits" (Gai Saber, 1995). Annette Zilinskas zrealizowała z Blood On The Saddle płyty "Blood On The Saddle" (New Alliance, 1984), "Poisoned Love" (Chameleon, 1986) i "Fresh Blood" (Chameleon, 1987). Później trafiła do The Ringling Sisters.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hero takes a fall/Where were you when i needed you	Bangles	09.1984	96[1]	-	CBS A 4527	[written by Susanna Hoffs, Vicki Peterson][produced by David Kahne]
Going down to Liverpool/Dover beach	Bangles	03.1985	79[4]	-	CBS A 4914	[written by Kimberley Rew][produced by David Kahne]
Manic monday/In a different light	Bangles	01.1986	2[12]	2[20]	CBS A 6796	[silver-UK][Written by Prince as Christopher][produced by David Kahne]
If she knew what she wants/Not like you	Bangles	05.1986	31[7]	29[14]	CBS A 7062	[written by Shear][produced by David Kahne]
Going down to Liverpool/Dover beach	Bangles	07.1986	56[3]	-	CBS A 4914	[written by Kimberley Rew][produced by David Kahne][oryginalnie nagrana przez Katrina & The Waves]
Walk like an Egyptian/Angels Don't Fall In Love	Bangles	09.1986	3[20]	1[4][23]	CBS Bangs 8	[gold-US][silver-UK][written by Sternberg][produced by David Kahne]
Walking down your street/Let it go	Bangles	02.1987	16[6]	11[16]	CBS Bangs 1	[written by Gutierrez/Hoffs/Kahne][produced by David Kahne]
Following	Bangles	04.1987	55[3]	-	CBS Bangs 2	[written by Michael Steele][produced by David Kahne]
Hazy shade of winter/She's Lost You [ Joan Jett & The Blackhearts]	Bangles	11.1987	11[10]	2[21]	CBS Bangs 3	[written by Paul Simon][produced by Rick Rubin][piosenka z filmu "Less than zero"]
In your room/Bell Jar	Bangles	10.1988	35[6]	5[20]	CBS Bangs 4	[written by Hoffs/Kelly/Steinberg][produced by Davitt Sigerson]
Eternal flame	Bangles	02.1989	1[4][18]	1[1][19]	CBS Bangs 5	[gold-US][gold-UK][written by Hoffs/Kelly/Steinberg][produced by Davitt Sigerson][1[2].Adult Contemporary Chart]
Be with you/Let it go	Bangles	09.1989	23[8]	30[12]	CBS Bangs 6	[written by Debbi Peterson, W. Ingleheart][produced by Davitt Sigerson]
I' ll set you free/Watching the Sky	Bangles	09.1989	74[1]	-	CBS Bangs 7	[written by Hoffs/Lowen/Navarro][produced by Davitt Sigerson]
Something That You Said	Bangles	03.2003	38[2]	-	Liberty BANGLES 003	[written by Susanna Hoffs, Vicki Peterson, Caffey][produced by Brad Wood & The Bangles]
I Will Take Care Of You / Tear Off Your Own Head / Ride The Ride(	Bangles	07.2003	79[2]	-	Liberty BANGLES 004	[written by Hoffs/D. O'Brian][produced by Brad Wood & The Bangles]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
All over the place	Bangles	04.1984	86[1]	80[30]	CBS 26 015	[produced by David Kahne]
Different light	Bangles	01.1986	3[47]	2[82]	CBS 26 659	[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by David Kahne]
Everything	Bangles	10.1988	5[26]	15[42]	CBS 4629791	[platinum-US][platinum-UK][produced by Davitt Sigerson, Walker Igleheart, John Phillip Shenale, Phillip White]
Greatest hits 1984-1988	Bangles	06.1990	4[36]	97[9]	CBS 4667691	[platinum-US][platinum-UK][produced by David Kahne and Rick Rubin]
Greatest hits	Bangles	05.1994	37[11]	-	Columbia 4667699	-
Eternal flame-The best of...	Bangles	08.2001	15[9]	-	Columbia STVCD121	[silver-UK]
Doll revolution	Bangles	03.2003	62[1]	-	Liberty 5815102	[ Producer - Brad Wood]
Sweetheart of the Sun	Bangles	09.2011	148	-	Model Music Group 20412	[ Producer - Brad Wood]
Gold	Bangles	10.2020	38[1]	-	Crimson CRIMCD 670	-

Poco

Amerykańska grupa założona latem 1968 r. jako Pogo na zgliszczach formacji Buffalo Springfield, która obok The Byrds ponosi odpowiedzialność za stworzenie country rocka. W jej składzie znaleźli się: Richie Furay (ur. 9.05.1944 r. w Yellow Springs w stanie Ohio; śpiew, gitara), Randy Meisner (ur. 8.03.1946 r. w Scottsbluff w stanie Nebraska; śpiew, bas), George Grantham (ur. 20.11.1947 r. w Cordell w Oklahomie; perkusja, śpiew), Jim Messina (ur. 30.10.1947 r. w Harlingen w Teksasie; śpiew, gitara) i Rusty Young (ur. 23.02.1946 r. w Long Beach w Kalifornii; śpiew, gitara pedał steel).
Po sprzeciwach ze strony Walta Kelly'ego, właściciela praw autorskich do bohatera komiksu — ludzika Pogo, muzycy zdecydowali się przyjąć o wiele lepiej brzmiącą nazwę — Poco. W kategoriach muzycznych słowo to oznacza "trochę" lub "po trosze". Debiutancki album formacji Pickin' Up The Pieces był o wiele bardziej country niż rockowy, ale pochwalne recenzje krytyków uczyniły z Poco niezaprzeczalnych liderów country rocka. Po sporach wewnątrz zespołu kolegów opuścił Meisner (później założył The Eagles), a pozostała czwórka zarejestrowała longplay Poco. Także i on spotkał się z uznaniem krytyków i publiczności, plasując się w okolicach 50. miejsca amerykańskich zestawień. Wizytówką płyty była zajmująca całą stronę głównie instrumentalna, z elementami muzyki latynoskiej, suita "El Tonto De Nadie Regresa". Rusty Young wykorzystał w niej w pełni wszystkie możliwości drzemiące w gitarze pedał steel, stając się jednym z najlepszych w kraju muzyków grających na tym instrumencie.
Niezwykle dynamiczny trzeci album Deliverin' trafił do Top 30 amerykańskiej listy bestsellerów, a nagrano go już z udziałem nowych utalentowanych muzyków: Timothy'ego B. Schmita (ur. 30.10.1947 r. w Sacramento w Kalifornii; bas, śpiew) i Paula Cottona (ur. 26.02.1943 r. w Los Angeles; gitara, śpiew) — byłego członka Illinois Speed Press. Niebawem jednak z zespołu odszedł Jim Messina, który nawiązał owocną współpracę z Kennym Logginsem, tworząc z nim duet Loggins And Messina. Nowy skład umocnił swoją pozycję albumem From The Inside, ale największy sukces odniósł bez wątpienia płytą A Good Feelin' To Know.
Zamieszczono na niej kilka z najlepszych kompozycji w dorobku Furaya, a całość pozbawiona była słabych momentów. Wyróżnić należy jednak utwór tytułowy i wysublimowaną kompozycję "I Can See Everything". Na albumie Crazy Eyes znalazł się inny klasyczny utwór Furaya, 10-minutowa kompozycja tytułowa. Wkrótce potem Richie dał się skusić lukratywną propozycją dołączenia do planowanej supergrupy, w której miał występować z Chrisem Hillmanem i J.D. Southerem.
Tymczasem Poco nagrywali dalej udane albumy, choć rozchodziły się one już w mniejszej liczbie egzemplarzy, a miano najpopularniejszego zespołu countryrockowego zdobyli, otwierający niegdyś koncerty Poco, The Eagles. W połowie lat 70-tych stabilny skład obejmujący Cottona, Schmita, Granthama i Younga nagrał trzy doskonałe albumy: Head Over Heels, Rose Of Cimarron i Indian Summer. Każdy z nich był doskonale wyprodukowany i prezentował wysokie umiejętności wszystkich członków zespołu. Nie wiadomo więc, dlaczego żadnej z płyt nie udało się trafić do Top 40 amerykańskiej listy przebojów. W konsekwencji także i Schmit nie potrafił się oprzeć interesującej propozycji i dołączył do odnoszących gigantyczne sukcesy The Eagles.
Wkrótce po nim szeregi Poco opuścił Grantham i przyszłość grupy zaczęła się malować w zdecydowanie mrocznych barwach. Dołączenie do składu dwóch angielskich muzyków: Charliego Harrisona (bas, śpiew) i Steve'a Chapmana (perkusja, śpiew) zakrawało na artystyczne samobójstwo, lecz po dokooptowaniu amerykańskiego keyboardzisty Kima Bullarda, Poco wydali w 1978 r. album Legend. I tak sprawiedliwości stało się zadość; płyta trafiła do Top 20 amerykańskiej listy bestesellerów, sprzedano ją w liczbie kilku milionów egzemplarzy i przyniosła dwa przebojowe single: "Crazy Love" i "Heart Of The Night".
Nowy skład nagrał jeszcze cztery albumy, które odnosiły jednak coraz mniejsze sukcesy. Na zarejestrowanym w 1982 r. Ghost Town Poco zabrzmieli szczególnie blado i wyglądało na to, że cała magia uleciała na dobre. W 1984 r. na rynku pojawił się wynikający z kontraktowych zobowiązań album Inamorata. Szczęśliwi fani znów oglądali razem Richiego Furaya, Granthama i Schmita, ale mimo że płyta brzmiała doskonale, sprzedawała się słabo.
Członkowie Poco podjęli wówczas decyzje o zakończeniu działalności. Pięć lat później pojawiły się pogłoski o możliwym reaktywowaniu zespołu. Furay, Messina, Meisner, Grantham i Young powrócili pełnym radości albumem Legacy. Po latach rozczarowań okazał się największym sukcesem grupy, przynosząc kilka przebojowych singli. Obok The Eagles Poco pozostają niedościgłymi mistrzami country rocka.

,

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You Better Think Twice / Anyway Bye Bye	Poco	10.1970	-	72[8]	Epic 10636	[written by Jim Messina][produced by Jim Messina]
C'mon / I Guess You Made It	Poco	03.1971	-	69[7]	Epic 10714	[written by Richie Furay][produced by Jim Messina]
Just for Me and You / Ol' Forgiver	Poco	11.1971	-	110[3]	Epic 10804	[written by Richie Furay][produced by Steve Cropper]
Keep on Tryin' / Georgia, Bind My Ties	Poco	09.1975	-	50[9]	ABC 12 126	[written by Timothy B. Schmit,Tim Schmit][produced by Poco,Mark Harman]
Rose of Cimarron / Tulsa Turnaround	Poco	08.1976	-	94[1]	ABC 12 204	[written by Rusty Young][produced by Poco,Mark Harman]
Indian Summer / Me and You	Poco	08.1977	-	50[8]	ABC 12 295	[written by Paul Cotton][produced by Poco,Mark Harman]
Crazy Love / Barbados	Poco	01.1979	-	17[14]	ABC 12 439	[written by Rusty Young][produced by Richard Sanford Orshoff][1[5].Adult Contemporary Chart]
Heart of the Night / The Last Goodbye	Poco	05.1979	-	20[14]	MCA 41 023	[written by Paul Cotton][produced by Richard Sanford Orshoff]
Legend / Indian Summer	Poco	09.1979	-	103[2]	MCA 41 103	[written by Rusty Young][produced by Richard Sanford Orshoff]
Under the Gun / Reputation	Poco	07.1980	-	48[10]	MCA 41 269	[written by Paul Cotton][produced by Mike Flicker]
Midnight Rain / Fool's Paradise	Poco	10.1980	-	74[4]	MCA 41 326	[written by Paul Cotton][produced by Mike Flicker]
Sea of Heartbreak / Feudin'	Poco	04.1982	-	109[1]	MCA 52 001	[written by Hal David,Paul Hampton][produced by Mike Flicker][#21 hit for Don Gibson in 1961]
Ghost Town / High Sierra	Poco	10.1982	-	108[2]	Atlantic 89 970	[written by Rusty Young][produced by Poco,John Mills]
Shoot for the Moon / The Midnight Rodeo	Poco	12.1982	-	50[13]	Atlantic 89 919	[written by Rusty Young][produced by Poco,John Mills]
Days Gone By / Daylight	Poco	04.1984	-	80[5]	Atlantic 89 674	[written by Paul Cotton][produced by Rusty Young,Paul Cotton]
Call It Love / Lovin' You Every Minute	Poco	08.1989	-	18[16]	RCA 9038	[written by Billy Crain,Jim Messina,Rick Lonow,Ronnie Guilbeau][produced by David Cole]
Nothin' to Hide / If It Wasn't for You	Poco	12.1989	-	39[12]	RCA 9131	[written by Bruce Gaitsch,Richard Marx][produced by Richard Marxs]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pickin' Up the Pieces	Poco	05.1969	-	63[21]	Epic 26 460	[produced by Jim Messina]
Poco	Poco	05.1970	-	58[19]	Epic 26 522	[produced by Jim Messina]
Deliverin'	Poco	02.1971	-	26[21]	Epic 30 209	[produced by Jim Messina]
From the Inside	Poco	09.1971	-	52[11]	Epic 30 753	[produced by Steve Cropper]
A Good Feelin' to Know	Poco	11.1972	-	69[20]	Epic 31 601	[produced by Jack Richardson, Jim Mason]
Crazy Eyes	Poco	09.1973	-	38[23]	Epic 32 354	[produced by Jack Richardson]
Seven	Poco	04.1974	-	68[13]	Epic 32 895	[produced by Jack Richardson]
Cantamos	Poco	11.1974	-	76[11]	Epic 33 192	[produced by Poco]
Head over Heels	Poco	07.1975	-	43[18]	ABC 890	[produced by Poco, Mark Henry Harman]
The Very Best of Poco	Poco	08.1975	-	90[8]	Epic 33 537	[produced by Steve Cropper, Jim Messina, Jack Richardson]
Live	Poco	04.1976	-	169[4]	Epic 33 336	[produced by Poco, Mark Henry Harman]
Rose of Cimarron	Poco	05.1976	-	89[15]	ABC 946	[produced by Poco, Mark Henry Harman]
Indian Summer	Poco	05.1977	-	57[18]	ABC 989	[produced by Poco, Mark Henry Harman]
Legend	Poco	11.1978	-	14[52]	ABC 1099	[gold][produced by Richard Sanford Orshoff]
Under the Gun	Poco	07.1980	-	46[16]	MCA 5132	[produced by Mike Flicker]
Blue and Gray	Poco	07.1981	-	76[10]	MCA 5227	[produced by Mike Flicker]
Cowboys & Englishmen	Poco	02.1982	-	131[8]	MCA 5288	[produced by Mike Flicker]
Ghost Town	Poco	09.1982	-	195[3]	Atlantic 80 008	[produced by Poco, John H.R. Mills]
Inamorata	Poco	04.1984	-	167[6]	Atlantic 80 148	[produced by Rusty Young, Paul Cotton, Joe Chiccarelli]
Legacy	Poco	09.1989	-	40[28]	RCA 9694	[gold][produced by David Cole,Richard Marx]