Muzyka w Detroit

Detroit jest sławnym miejscem dla dziedzictwa muzyki,którego długa i bogatą historię pisze wytwórnia Motown Records,gdzie nagrywały takie gwiazdy jak Stevie Wonder, Diana Ross & The Supremes, Marvin Gaye, Smokey Robinson, Temptations i Four Tops.Jako miasto był uważany za kwintensencję rock'n'rolla.Wpływ Detroit na muzykę popularną jest nie do przecenienia.Artyści w rodzaju Eminem,Kid Rock czy White Stripes są częścią bogatego rodowodu gwiazd- Aretha Franklin, Madonna, Bob Seger, Ted Nugent, Iggy Pop, Alice Cooper, George Clinton i Mitch Ryder. MC5 stał się prekursorem heavy metalu,Stooges praojcem punka;w końcu Detroit stało się miejscem narodzin muzyki techno w połowie lat 80-tych.



Historia
Przekształcenie ze skromnego portowego miasta w giganta produkcji samochodów,zawdzięcza Henry Fordowi.Był on pierwszym biznesmenem,który zainteresował się robotnikami murzyńskimi w procesie uprzemysłowienia.Zachęcał ich do pracy w swoich zakładach,obiecując okazję na szybkie wzbogacenie się i brak segregacji rasowej.Nie dziwi ,że ogromna grupa czarnej ludności powędrowała na północ razem ze swoja kulturą a zwłaszcza muzyką.Wraz z rozwojem muzyki jazzowej,Detroit stało się ważnym ośrodkiem muzyki obok Nowego Orleanu,Chicago i Kansas City.Wśród muzyków którzy przenieśli się do tego miasta był perkusista William McKinney,który założył nowatorski Big Band McKinney's Cotton Pickers,ze słynnym Donem Redmanem.
Wielki Kryzys uderzył w Detroit bardzo mocno,a biała większość w związkach zawodowych usuwała Murzynów z lukratywnego rynku pracy w przemyśle samochodowym."Black Bottom" ,"kolorowa" dzielnica wielojęzykowej populacji Meksykanów,Włochów,Polaków i czarnej ludności wniosła wiele nowych elementów do muzycznej tradycji tego regionu.
W bardzo popularnej w latach 40-tych grupie gospel-The Detroiters,założonej przez Olivera Greena,zaczęła swoją długoletnią karierę Della Reese.
W 1948r John Lee Hooker dominujący na scenie bluesowej Detroit wydaje surową, poetycką,o hipnotycznej mocy piosenkę "Boogie Chillen",która zawędrowała na szczyty list przebojów.Było to dla generacji młodego, zubożałego Detroit nadzieją na nowe wyjście - przez muzykę. Skończył się okres segregacji rasowej w szkołach publicznych Detroit dzięki casusowi Brown vs Board,posiadające jeden z najlepszych programów muzycznych w państwie.Pastor CL odnosił wielkie sukcesy dzięki nagraniom swoich kazań i albumów gospel chóru swojego kościoła dla Chess Records.W ten sposób debiutowała jego córka Aretha,królowa soulu.
Hank Ballard and Midnighters z r&b list bestsellerów trafia do Top20 zestawień popowych dzięki "Work With Me, Annie",mimo ignorowania jej w rozgłośniach radiowych ze względu na nieobyczajne słowa piosenki.Inny mieszkaniec Detroit,Bill Halley swoim utworem "Rock around the clock" zapoczątkowuje erę rock'n'rolla w 1955r.W 1956r swój pierwszy hit "Reet Petite",napisany do spółki z Berrym Gordy odnotowuje Jackie Wilson.
Wytwórnia Fortune Records święci sukcesy dzięki zespołowi The Diablos,z jej liderem Nelsonem Strongiem.Zeffrey "Andre" Williams,nagrywa utwór ,melorecytację "Bacon fat",która może uchodzic za pierwociny rapu.Hank Ballard opracowuje instrumentację ogromnego hitu "The twist",dzieki któremu świat muzyki zwrócił uwagę na Chubby Checkera.The Falcons nagrywa w 1959r "You're so fine" uważany za pierwszy wielki przebój muzyki soul.Wydarzeniem zamykajacym dekadę lat 50-tych było założenie za pożyczone 800$ przez Berry Gordy'ego Jr wytwórni Motown.
Gordy szybko zabrał się do roboty,odwzorowując linię montażową produkcji samochodów w swojej wytwórni przy produkcji nagrań.Miał szczególny dar pozyskiwania młodych talentów z Detroit i okolic.Gordy zmienił historię amerykańskiej muzyki rozrywkowej produkując "taśmowo" hity trafiające szturmem na Hot 100 Billboard Charts. Zamienił studio fotograficzne przy West Grand Avenue,na centrum nagraniowe Hitsville.Zgromadził tam pierwszorzędny garnitur współpracowników składający się ze studyjnego zespołu-"The Funk Brothers"[z Earlem Van Dyke,basistą Jamesem Jamersonem i perkusistą Benny Benjaminem],spółki kompozytorskiej Holland-Dozier-Holland,producenta Normana Whitfielda oraz piosenkarza,producenta i autora piosenek Smokey'a Robinsona.Pierwszy duży hit dla wytwórni "Money (That's What I Want)" napisał Barrett Strong w 1959r.Smokey Robinson ze swoją grupą Miracles lansują swój #1 na liście przebojów rhythm'n'bluesowych "Shop around".W 1960r Robinson dostarcza inny atut wytwórni,dziewczęca grupę Primettes znaną pożniej jako Supremes.Jej liderka-Diana Ross była sąsiadką Robinsona.

W 1961r katalog wytwórni obejmował tak znane firmy jak:Marvin Gaye, The Temptations, Mary Wells, The Contours, i The Marvelettes.Ten ostatni zespół był wykonawcą pierwszego hitu #1 dla Motown-"Please Mr. Postman" w tym samym roku.Większość #1 wytwórni przypadła na drugą połowę tej dekady, a artyści w osobach takich,jak Stevie Wonder, Martha & the Vandellas, The Four Tops, Brenda Holloway, The Isley Brothers, i Gladys Knight & the Pips pomogli kontynuować sukcesy.Wspomniana wcześniej Aretha Franklin została mianowana "królową soul",po wylansowaniu wielu przebojów minn."I Never Loved A Man (The Way I Loved You)" czy "Respect".Pochodzący z New Jersey George Clinton,zainspirowany produkcjami Motown rozpoczął proces tworzenia prawdziwej fabryki wykonawców funk mających swe korzenie w dwóch jego grupach: Parliament/Funkadelic.Gordy wyczuwając nowe trendy towarzyszące fukowi związane z Bubble gum,wylansował prawdziwą fabrykę przebojów grupę Jackson 5 wywodzącą się z Gary w Indianie.
Wytwórnia i pracujący w niej producenci byli autorami tzw "Detroit Sound",brzmienia ,które było większą zasługą pracy Hookera i Scotta niż nagrywających artystów.Brzmienie to było surowe, ostre, i niechlujne,zawierając w sobie gniew, determinację i własne poglądy wobec otaczającego świata.Ta muzyka pomogła w końcu lat 60-tych wyjść na światło dzienne zespołom garażowym odzwierciedlającym styl życia w dwóch siostrzanych miastach:uczelnianym Ann Arbor i przemysłowym Flint.Ich przedstawicielami byli ? & the Mysterians, The Amboy Dukes (featuring Ted Nugent), i Mitch Ryder's Detroit Wheels.
W końcu tej dekady debiutują dwa zespoły ,które odmieniły scenę muzyczną - MC5 and The Stooges.O ile ten drugi wzbudził zainteresowanie kręgów undergroundu,to album MC5 -"Kick Out The Jams" trafia do Top30 listy Billboardu,budząc liczne kontrowersje wśród dystrybutorów płyt i prezenterów muzycznych za zbyt dosadny język.Oba zespoły mimo krótkiego istnienia przygotowały grunt pod nadchodzący punk rock.
W latach 70-tych przychodzi pora na wirtuozów gitary,będącymi siłą napędową takich bandów jak-Brownsville Station z liderem Cub Kodą,Alice Cooper czy Grand Funk Railroad.Bob Seger startuje do swej pełnej sukcesów kariery z Silver Bullet Band,a Ted Nugent zyskuje miano supergwiazdy po odejściu z Grand Funk.
Dekada 1990r przyniosła gospodarczą rozpacz,dla Motor City niegdyś giganta motoryzacyjnego. Degradacja zabudowy miejskiej, przemoc gangów i kurczące się możliwości rozwoju młodej generacji to obraz Detroit tego czasu.Zareagowali sieganiem w głąb muzycznej historii Detroit,tworząc szokujący mix starej i nowej muzyki;rapu i rocka,bluesa i soulu.Dziesięciolecie to również przyniosło uznanie muzycznego spadku Detroit w nominacjach do Rockowego Przedsionka Sławy.Znalazło się tam 23 artystów i zespołów związanych z tym miastem:Aretha Franklin, Marvin Gaye, Bill Haley, Smokey Robinson, Jackie Wilson, the Supremes, the Temptations, Stevie Wonder, Hank Ballard, the Four Tops, Gladys Knight and the Pips, John Lee Hooker, Wilson Pickett, Martha and the Vandellas, Little Willie John, Parliament-Funkadelic, James Jamerson, Michael Jackson, Holland-Dozier-Holland, Glenn Frey, Berry Gordy, i Jackson Five.
Przemysł muzyczny odkrył scenę rapową Detroit ,gdy Eminem wydał singiel-"My Name Is".Był on krótko członkiem grupy Kid Rock ,która łączyła rap przyszłości i przeszłości w nową hybrydę presentując światu "Devil Without A Cause".Przez ten cały czas Detroit pozostaje ogromną sceną undergroundu z raperem Eshamem czy Insane Clown Posse zdobywających Złote Płyty bez wielkiej promocji w radio,czy obecności w MTV.
Tu narodziła się sława White Stripes-mistrzów garażowego grania ,którzy zainicowali światową karierę z "Fell in Love With A Girl".Tu ukazały się oczom publiczności inne garażowe bandy,jak chociażby najsławniejszy z nich Von Bondies,który wylansował w 2004r hit "C'Mon C'Mon" .Inne znane grupy z tego nurtu to The Dirtbombs, The Come Ons, The Hentchmen, i The Detroit Cobras.

Ziggy Marley

David Nesta "Ziggy" Marley (ur. 17 października 1968 w Kingston) - jamajski muzyk roots reggae, lider zespołu Ziggy Marley and the Melody Makers, najstarszy syn Boba Marleya.
 Zainteresowanie muzyką przejawiał od dzieciństwa, a swoje przybrane imię zawdzięcza słynnemu hitowi Davida Bowiego, "Ziggy Stardust". W wieku 10 lat, wraz z siostrami Cedelią i Sharon oraz bratem Stephenem, wziął udział w nagraniu piosenki ojca "Children Playing In The Streets", co jest uznawane za początek zespołu The Melody Makers, w której występował wraz z przyrodnim rodzeństwem. Następny ich wspólny występ odbył się na pogrzebie Boba Marleya w 1981 roku. Cztery lata później światło dzienne ujrzała debiutancka płyta The Melody Makers Play The Game Right, która przynosiła porcję muzyki reggae mocno inspirowanej dokonaniami Króla. Album nie zyskał jednak planowanego sukcesu komercyjnego.
Love Is My Religion to druga solowa płyta Ziggy'ego. Składa się na nią dwanaście piosenek skomponowanych przez Marleya. Autor nagrał większość partii instrumentów, partii wokalnych oraz współprodukował album razem z Rossem Hogarthem, zdobywcą nagrody Grammy. Inspiracją dla Marleya było życie prywatne, światowa polityka oraz problemy socjalne najuboższych. Album odkrywa także prywatne poglądy artysty na sprawy, które otaczają każdego współczesnego człowieka. Jednym z tematów przewodnich płyty jest prawdziwa przyjaźń, o jaką w dzisiejszych czasach naprawdę trudno oraz zdanie Ziggy'ego "ludzie muszą słuchać, innych i swego serca, wtedy będą naprawdę szczęśliwi".
 Początki zespołu Melody Makers sięgają roku 1979, kiedy Bob Marley napisał utwór "Children Playing In The Streets" ("Dzieci bawią się na ulicach, pośród śmierci i rozbitych butelek. Żyjąc w ciemności poszukują światła"). Sześć lat później ten sam utwór znalazł się na debiutanckim albumie grupy. Rok później nagrany został LP Hey World!. Zrealizowany został w firmie Virgin, z którą Rita Marley podpisała umowę, po rozwiązaniu poprzedniej z firmą EMI. Jordan Harris, jeden z głównych menadżerów firmy Virgin mówił o Ziggym: "Ludzie, którzy dotychczas prowadzili interesy Ziggy'ego nie rozumieli tego, co mają. Myślę, że chcieli wykreować jeszcze jedną gwiazdę nastolatków w stylu pop. A ja myślę, że to brzmienie i muzyka - to propozycja dla dziewiętnastolatków. Trzy do pięciu lat od tego momentu i Ziggy Marley będzie jednym z najważniejszych muzyków tego świata". W rzeczywistości jednak kolejne jego albumy przyjmowane są dość krytycznie.
Ma synów Daniela i Gideona Roberta oraz córki Justice, Zuri i Judah. Jest żonaty z Orly Marley, wiceprezydentem William Morris Agency.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tomorrow People/We A Guh Some Weh	Ziggy Marley And The Melody Makers	05.1988	22[12]	39[13]	Virgin 99347	[written by Ziggy Marley][produced by Chris Frantz, Tina Weymouth]
Tumblin' Down/Have You Ever Been To Hell	Ziggy Marley And The Melody Makers	.1988	84	-	Virgin 99299	[written by Ziggy Marley, Tyrone Downie][produced by Chris Frantz, Tina Weymouth][1[2][18].R&B Chart]
Look Who's Dancing/Pains Of Life	Ziggy Marley And The Melody Makers	08.1989	65[4]	-	Virgin 99182	[written by Ziggy Marley, Stephen Marley][produced by Ziggy Marley, Glenn Rosenstein][57[7].R&B Chart]
Good time/Herb's An' Spices	Ziggy Marley And The Melody Makers	09.1991	-	85[5]	Virgin 98735	[written by David, Stephen, Cadella, Sharon, Bob Marley][produced by Melody Makers, Glenn Rosenstien][27[11].R&B Chart]
Power To Move Ya	Ziggy Marley And The Melody Makers	09.1995	188[1]	-	Elektra/East West	[written by David Marley][produced by The Melody Makers]
People Get Ready	Ziggy Marley And The Melody Makers	07.1997	-	118[4]	Elektra 64 164	[#14 hit for The Impressions in 1965]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Conscious Party	Ziggy Marley And The Melody Makers	04.1988	-	23[42]	Virgin 90 878	[platinum-US][produced by Chris Frantz and Tina Weymouth][26.R&B Chart]
One Bright Day	Ziggy Marley And The Melody Makers	08.1989	-	26[18]	Virgin 91 256	[gold-US][produced by Chris Frantz, Glenn Rosenstein, Tina Weymouth, Ziggy Marley][43.R&B Chart]
Jahmekya	Ziggy Marley And The Melody Makers	06.1991	-	63[19]	Virgin 91 626	[produced by Glenn Rosenstein, Ziggy Marley and the Melody Makers]
Joy and Blues	Ziggy Marley And The Melody Makers	07.1993	-	178[2]	Virgin 87 961	[produced by Ziggy Marley and the Melody Makers][75.R&B Chart]
Free Like We Want 2 B	Ziggy Marley And The Melody Makers	07.1995	-	170[5]	Elektra 61 702	[produced by The Melody Makers]
Dragonfly	Ziggy Marley	04.2003	-	138[8]	Tuff Gong 11 636	[produced by Ross Hogarth, Scott Litt, Ziggy Marley]

Bruce Springsteen

Ur. 23.09.1949 r. w Freehold w stanie New Jersey. Jako największa żyjąca gwiazda rock'n'rolla na świecie, Springsteen nieświadomie potwierdził opinię byłego krytyka magazynu "Rolling Stone" Jona Landau, który w 1974 r. stwierdził: "Zobaczyłem przyszłość rock'n'rolla. Nazywa się Bruce Springsteen". Jednak wcześniej młody muzyk musiał zapłacić "frycowe", występując w lokalnych zespołach rodzinnego stanu, m.in. w The Castilcs, Child, Earth, Steel Mill i Dr Zoom & The Sonic Boom. Wkrótce potem założył Bruce Springsteen Band, w składzie którego - oprócz lidera , znaleźli się: David Sancious (instr. klawiszowe), Gary Tallent (bas), Clarence Clemons (saksofon), Steve van Zandt (gitara), Danny Federici (instr. klawiszowe) i Vini Lopez (perkusja).
Po spotkaniu z legendarnym Johnem Hammondem z CBS, Springsteen podpisał kontrakt z tą wytwórnią jako artysta solowy, gdyż firma wyczuła w nim potencjał na miarę Boba Dylana przyszłości. Springsteen zignorował jednak zupełnie wiązane z nim plany i swój debiutancki longplay Greetings from Asbury Park zarejestrował wraz z zespołem. Płyta sprzedawała się słabo, mimo że zarówno amerykańscy jak i brytyjscy krytycy dostrzegli drzemiące w niej możliwości.
Wydany zaledwie 10 miesięcy później kolejny longplay The wild,the innocent & The E-Street Shuffle okazał się już o wiele lepszą propozycją, co niestety nie wpłynęło na poprawę wyników sprzedaży. Na płycie znalazły się jednak klasyczne już utwory, takie jak m.in. "Rosalita" i "Incident On 57th Street" oraz piękna kompozycja "Asbury Park Fourth Of July (Sandy)", nagrana później przez zespół The Hollies. Po wydaniu longplaya towarzyszący artyście muzycy przyjęli nazwę E. Street Band.
W maju 1974 r. występ grupy obejrzał Jon Landau i wtedy to właśnie wypowiedził swe prorocze słowa. Niebawem został producentem płyt i menedżerem Springsteena. W tym okresie sprzedaż pierwszych dwóch albumów muzyka poprawiła się nieco, co było po części wynikiem licznych koncertów i szerzących się coraz powszechniej pogłosek, że jest to naprawdę "ktoś".
Springsteen zwracał się bowiem bezpośrednio do swoich fanów językiem, który rozumieli bez trudu. Był pochodzącym z klasy pracującej Amerykaninem, opowiadającym o swojej pracy, o samochodzie lub rowerze, o dziewczynie i rodzinnym mieście. Wydany w 1975 r. album Born To Run od razu zaprowadził artystę do pierwszej ligi rocka. To doskonałe wydawnictwo prezentowało w tekstach całą gamę uczuć: od frustracji przez gniew do nadziei. Od strony muzycznej płyta okazała się bezbłędna, a zamieszczone na niej piosenki należą do najlepszych w karierze Springsteena. Krytycy i fani przyjęli longplay niezwykle ciepło, dzięki czemu stał się sporym przebojem po obu stronach Atlantyku. W czasie promującej go trasy Bruce zbierał entuzjastyczne recenzje, a jego zdjęcie pojawiło się na okładkach magazynów "Time" i "Newsweek". Podczas trasy europejskiej krytycy brytyjscy podzielali zachwyt swych amerykańskich kolegów, a ilość poświęcanych artyście artykułów była tak ogromna, że szybko stała się tematem dowcipów.
W ciągu następnych trzech lat kariera nagraniowa Springsteena utknęła w martwym punkcie, gdyż razem z Landauem wdali się w prawny spór z Mike'em Appelem, z którym w 1972 r. artysta podpisał kontrakt menedżerski. Z pomocą pospieszyli wtedy szybko inni wykonawcy, którzy nie pozwolili zapomnieć o utworach Bruce'a: Earth Band Manfreda Manna nagrał błyskotliwą wersję "Blinded By The Light", a Patti Smith zmierzyła się z "Because The Night". Wśród artystów nagrywających kompozycje Springsteena znaleźli się również Alan Clark - były członek The Hollies, Robert Gordon i The Pointer Sisters.
Po zakończeniu procesu w 1978 r. artysta nagrał nastrojowy album Darkness On The Edge Of Town odzwierciedlający problemy minionych kilku lat, który z upływem czasu nie stracił jednak nic ze swego uroku. Dwa najwybitniejsze utwory pochodzące z tego wydawnictwa to bez wątpienia "Badlands" i "The Promised Land". W czerwcu tego samego roku Bruce wraz ze swoim zespołem wyruszył na mordercze tournee, które zawiodło go w rok 1979.
W dniu swoich 30. urodzin artysta wystąpił na historycznym koncercie MUSE, a atmosferę tego niezwykłego wydarzenia oddał w pełni pełen humoru i energii album No Nukes i towarzysząca mu kaseta wideo. Podczas koncertu Bruce udał zemdlenie, a zmuszającej go do bisu publiczności powiedział, że nie może już tak intensywnie występować, gdyż skończył właśnie 30 lat. Zachwyceni widzowie z radością przyjęci zaśpiewaną - bez żadnych oznak słabości - "Rosalitę", w czasie której artyście towarzyszył wielki Clarence Clemons. Kilka następnych miesięcy artysta poświęcił na rejestrację podwójnego albumu River, który przyjęty został równie entuzjastycznie jak Born To Run. Na płycie tej Springsteen zaprezentował wszystkie odcienie swojego wielkiego talentu; był zamyślony, liryczny, przygnębiony, radosny i pełen energii. W zamieszczonych na albumie 20 piosenkach udało mu się przedstawić wszystkie aspekty swojego życia, z którymi - co ważniejsze - mógł się identyfikować każdy słuchacz. Trudno jest wyłowić z tego zestawu najlepsze kompozycje, ale wydane na singlach "Hungry Heart", "The River" i "Fade Away" stały się wielkimi przebojami.
Rok później „Boss" znów koncertował w Europie i pomógł powrócić na scenę muzyczną Gary'emu "U.S." Bondsowi produkując jego comebackowy album Dedication, którego był również współautorem. "This Little Girl" należy bez wątpienia do najlepszych kompozycji Springsteena, a "U.S." Bonds po ponad 20 latach nieobecności powrócił na amerykańską listę przebojów.
We wrześniu 1982 r. na rynku pojawił się album Nebraska. Ten surowy zestaw akustycznych utworów został nagrany solo, bezpośrednio na kasetę. Prezentował bezkompromisowego i czasami pełnego bólu artystę; to Bruce Springsteen w czystej postaci, bez żadnych ozdobników. W pewnym momencie imitował on nawet wycie wilka, przez wielu uznawane za nagranie "oryginału", budzące grozę, gdy słucha się go na pełny regulator. Nebraska stała się kolejnym wielkim osiągnięciem "Bossa", który na swoje następne wydawnictwo znów kazał długo czekać.
Longplay Born In The USA pojawił się na rynku w 1984 r. i jak to zwykle dzieje się w przypadku najbardziej przebojowych i najlepiej sprzedających się płyt danego artysty - nie należał on do najwybitniejszych osiągnięć Springsteena. Odniósł jednak niekwestionowany sukces: sprzedano ponad 12 milionów egzemplarzy, w Wielkiej Brytanii utrzymywał się liście przebojów przez ponad dwa i pół roku, a w rodzinnym kraju artysty jeszcze dłużej. Przyniósł też kilka przebojowych singli, z których największy sukces odniosły utwór tytułowy, "Cover Me" i "I'm On Fire". W czasie Springsteenmanii, która w 1985 r. ogarnęła Europę podczas tournee artysty, wszystkie siedem płyt trafiło do brytyjskich zestawień. W tym samym roku Bruce poślubił Juliannę Phillips i zaangażował się w działalność społeczno-polityczną. Wziął udział w słynnym nagraniu USA For Africa "We Are The World" i dołączył do byłego członka E. Street Band "Miami" Stevena Van Zandta, by w ramach akcji Artists United Against Apartheid nagrać piosenkę "Sun City".
W grudniu świąteczne nagranie "Santa Claus Is Coming To Town" trafiło do Top 10 brytyjskiej listy przebojów. Obok Boba Dylana, Springsteen był największym obiektem ataków muzycznych piratów. Aby ukrócić te praktyki pod koniec 1986 r. artysta wydał zestaw pięciu albumów Live 1975 — 1985. To wspaniale nagrane wydawnictwo od razu trafiło na l. miejsce amerykańskich zestawień bestsellerów. Rok później ukazał się longplay Tunnel Of Love, wcześniejsze zamówienia zaprowadziły tę płytę na szczyt notowań w USA i Wielkiej Brytanii już w dniu pojawienia się jej na rynku. Springsteen promował ten doskonały longplay w czasie kolejnej europejskiej trasy. Po wielu miesiącach spekulacji i detektywistycznych starań paparazzich, pogłoski o romansie Bruce z towarzyszącą mu wokalistką Patti Scialfa zostały potwierdzone, a żona artysty wystąpiła o rozwód.
Swoją działalność polityczną artysta kontynuował w 1988 r. biorąc udział w trasie Human Rights Now! w ramach Amnesty International, lecz od tej pory koncertował już na zdecydowanie mniejszą skalę. Pod koniec lat 80. występował w barach i klubach, wspierając szczytne inicjatywy i promując Tunnel Of Love. Bardzo udane europejskie tournee artysty przyćmiła fala spekulacji i doniesień prasowych dotyczących jego rozwodu. W 1989 r. zarejestrował utwór "Viva Las Vegas" wydany na benefisowym albumie. W tym samym roku za jego radą rozwiązał się zespół E. Street Band. Na początku lat 90. prasa śledziła każdy krok "Bossa", niecierpliwie czekając na jakąkolwiek oznakę aktywności artystycznej. Sam Bruce jednak cieszył się życiem, od czasu do czasu tylko występując z innymi sławnymi muzykami. Niezwykłym pozostaje fakt. że udawało mu się utrzymać tak wysoką pozycję na rynku muzycznym, mimo nagrania w ciągu ponad 15 lat zaledwie ośmiu albumów z nowym materiałem. Za to w 1992 r. na rynku pojawiły się aż dwie nowe płyty artysty: Human Touch i Lucky Town, witane z radością zarówno przez fanów,jak i krytyków szczęśliwych z powrotu "Bossa".
W 1994 r. tytułowa piosenka z filmu "Filadelfia" (autorstwa i w wykonaniu Springsteena) została nagrodzona Oscarem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Born to run/Meeting Across The River	Bruce Springsteen	09.1975	-	23[11]	Columbia 10 209	[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Mike Appel]
Tenth Avenue Freeze-out/She's The One	Bruce Springsteen	01.1976	-	83[3]	Columbia 10 274	[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen, Mike Appel, Jon Landau]
Prove it all night/Factory	Bruce Springsteen	06.1978	-	33[9]	Columbia 10 763	[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Jon Landau]
Badlands/Streets of Fire	Bruce Springsteen	08.1978	-	42[8]	Columbia 10 801	[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Jon Landau]
Hungry heart/Held Up Without a Gun	Bruce Springsteen	11.1980	44[4]	5[18]	Columbia 11 391	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt]
Fade away/Be True	Bruce Springsteen	02.1981	-	20[12]	Columbia 11431	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt]
The river/Independence Day	Bruce Springsteen	06.1981	35[6]	-	CBS A 1179	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt]
Dancing in the dark/Pink Cadillac	Bruce Springsteen	05.1984	4[30]	2[21]	Columbia 04463	[platinum-US][silver-UK][written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen]
Cover me/Jersey Girl	Bruce Springsteen	08.1984	16[21]	7[18]	Columbia 04561	[gold-US][written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin]
Born in the U.S.A./Shut Out the Light	Bruce Springsteen	11.1984	5[12]	9[17]	Columbia 04680	[gold-US][written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin]
I' m on fire/Johnny Bye Bye	Bruce Springsteen	02.1985	-	6[20]	Columbia 04772	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin]
Glory days/Stand On It	Bruce Springsteen	06.1985	17[6]	5[18]	Columbia 04924	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin]
I' m goin down/Janey, Don't You Lose Heart	Bruce Springsteen	09.1985	-	9[13]	Columbia 05603	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin]
My hometown/Santa Claus is comin' to town	Bruce Springsteen	12.1985	9[5]	A:6[15];B:1[2].Christmas Chart	Columbia 05728	[gold-US][silver-UK][written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin][#12 hit for G.Hall in 1934]
War/Merry Christmas Baby	Bruce Springsteen & The E Street Band	11.1986	18[7]	8[12]	Columbia 06432	[written by Norman Whitfield, Barrett Strong][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Fire/Incident on 57th Street	Bruce Springsteen & The E Street Band	01.1987	-	46[8]	Columbia 06657	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Born to run [live]	Bruce Springsteen & The E Street Band	05.1987	16[4]	-	CBS BRUCE 2 [UK]	[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Mike Appel]
Brilliant disquise/Lucky Man	Bruce Springsteen	10.1987	20[5]	5[16]	Columbia 07595	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Tunnell of love/Two for the Road	Bruce Springsteen	12.1987	45[4]	9[15]	Columbia 07663	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
One step us/Roulette	Bruce Springsteen	02.1988	-	13[15]	Columbia 07726	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Tougher than then rest/Roulette	Bruce Springsteen	06.1988	13[8]	-	CBS BRUCE 3 [UK]	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Spare parts/Pink Cadillac	Bruce Springsteen	09.1988	32[3]	-	CBS BRUCE 4 [UK]	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Human touch/Souls of the Departed	Bruce Springsteen	03.1992	11[5]	16[14]	Columbia 74273	[written by Bruce Springsteen][produced by Roy Bittan, Jon Landau,Chuck Plotkin, Bruce Springsteen]
Better days	Bruce Springsteen	05.1992	34[3]	-	Columbia 6578907 [UK]	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
57 channels [And nothin' on]/Part Man, Part Monkey	Bruce Springsteen	06.1992	32[4]	68[6]	Columbia 74416	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Leap of Faith	Bruce Springsteen	10.1992	46[3]	-	Columbia 6583697 [UK]	[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin,Roy Bittan]
Lucky Town (live)	Bruce Springsteen	04.1993	48[3]	-	Columbia 6592282 [UK]	[written by Bruce Springsteen]
Streets of Philadelphia/If I Should Fall Behind	Bruce Springsteen	02.1994	2[13]	9[20]	Sony 77384	[gold-US][gold-UK][written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Chuck Plotkin,Tommy Sims]
Secret garden/Thunder Road [live]	Bruce Springsteen	04.1995	44[6]	63[7]	Columbia 77854	[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Chuck Plotkin,Jon Landau]
Hungry heart/Held Up Without a Gun	Bruce Springsteen	11.1995	28[3]	-	Columbia 6626252 [UK]	[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Steven Van Zandt,Jon Landau]
Ghost of Tom Joad	Bruce Springsteen	04.1996	26[2]	-	Columbia 6630312	[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Secret garden	Bruce Springsteen	04.1997	17[4]	19[17]	Columbia 77 847	[written by Bruce Springsteen]
The Rising/Land of Hope and Dreams	Bruce Springsteen	07.2002	94[1]	52[11]	Columbia 79 788	[written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
Lonesome Day	Bruce Springsteen	12.2002	39[2]	-	Columbia 6734082 [UK]	[written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
Devils & Dust	Bruce Springsteen	03.2005	-	72[1]	Columbia 55 338	[written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
Radio Nowhere	Bruce Springsteen	08.2007	96[1]	102	Columbia CATCO129711584 [UK]	[written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
Santa Claus Is Comin' to Town	Bruce Springsteen	12.2007	60[4]	-	Sony Music MIUCT 3677 [UK]	[written by J. F. Coots, H. Gillespie][produced by Bruce Springsteen, Mike Appel, Jimmy Iovine]
Girls in Their Summer Clothes	Bruce Springsteen	02.2008	-	95[1]	Columbia	[written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
Working on a Dream	Bruce Springsteen	11.2008	133[3]	95[1]	Columbia	[written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
The Wrestler	Bruce Springsteen	01.2009	93[1]	120	Columbia MIUCT 3678 [UK]	[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen]
We Take Care of Our Own	Bruce Springsteen	01.2012	-	106	Columbia	[written by Bruce Springsteen][produced by Ron Aniello, Bruce Springsteen, Jon Landau]
High Hopes	Bruce Springsteen	11.2013	96[1]	-	Sony Music	[written by Tim Scott McConnell][produced by Ron Aniello and Bruce Springsteen]
American Beauty	Bruce Springsteen	05.2014	83[1]	-	Columbia USSM 11400531 [UK]	[written by Bruce Springsteen]

Albumy [UK] all time *50*-albums 20/#1 [5]/Top10 [10]/520 weeks
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Greetings from Asbury Park	Bruce Springsteen	01.1973	41[10][06.85]	60[43]	Columbia 31 903	[2x-platinium-US][silver-UK][produced by Mike Appel, Jim Cretecos]
The wild,the innocent & The E-Street Shuffle	Bruce Springsteen	09.1973	33[12][06.85]	59[34]	Columbia 32 432	[2x-platinium-US][silver-UK][produced by Mike Appel, Jim Cretecos]
Born to run	Bruce Springsteen	08.1975	17[47]	3[110]	Columbia 33 795	[6x-platinium-US][platinum-UK][produced by Bruce Springsteen, Mike Appel, Jon Landau]
Darkness on the edge of town	Bruce Springsteen	06.1978	14[40]	5[97]	Columbia 35 318	[3x-platinium-US][gold-UK][produced by Bruce Springsteen,Steven Van Zandt, Jon Landau]
The river	Bruce Springsteen	10.1980	2[88]	1[4][108]	Columbia 36 854	[5x-platinium-US][platinum-UK][produced by Bruce Springsteen,Steven Van Zandt, Jon Landau]
Nebraska	Bruce Springsteen	09.1982	3[19]	3[29]	Columbia 38 358	[platinium-US][silver-UK][produced by Bruce Springsteen]
Born in the U.S.A.	Bruce Springsteen	06.1984	1[5][126]	1[7][139]	Columbia 38 653	[15x-platinium-US][3x-platinum-UK][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt]
Live 1975-1985	Bruce Springsteen	11.1986	4[9]	1[7][26]	Columbia 40 558	[13x-platinium-US][gold-UK][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen]
Tunnel of love	Bruce Springsteen	09.1987	1[1][33]	1[1][45]	Columbia 40 999	[3x-platinium-US][platinum-UK][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen]
Human touch	Bruce Springsteen	03.1992	1[1][17]	2[27]	Columbia 53 000	[platinium-US][gold-UK][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen, Roy Bittan]
Lucky town	Bruce Springsteen	03.1992	2[11]	3[23]	Columbia 53 001	[platinium-US][gold-UK][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen]
Greatest hits	Bruce Springsteen	02.1995	1[2][201]	1[2][32]	Columbia 67 060	[4x-platinium-US][4x-platinium-UK][produced by Bruce Springsteen, Mike Appel, Jon Landau, Steven Van Zandt, Chuck Plotkin, Roy Bittan]
The ghost of Tom Joad	Bruce Springsteen	11.1995	16[14]	11[14]	Columbia 67 484	[gold-US][gold-UK][produced by Bruce Springsteen, Chuck Plotkin]
In concert/MTV plugged	Bruce Springsteen	09.1997	4[7][04.93]	189[1]	Columbia 68 730	[gold-UK]
Tracks	Bruce Springsteen	11.1998	50[1]	27[7]	Columbia 69 475	[platinium-US]
18 tracks	Bruce Springsteen	04.1999	23[7]	64[6]	Columbia 69 476	[produced by Bruce Springsteen]
Live in New York City	Bruce Springsteen	04.2001	12[6]	5[8]	Columbia 85 490	[platinium-US][platinum-UK]
The rising	Bruce Springsteen	08.2002	1[1][16]	1[2][37]	Columbia 86600	[2x-platinium-US][silver-UK][produced by Brendan O'Brien]
The essential	Bruce Springsteen	11.2003	32[7]	14[33]	Legacy 90 773	[platinum-US]
Devils & Dust	Bruce Springsteen	05.2005	1[1][8]	1[1][13]	Columbia 93 990	[gold-US][produced by Brendan O'Brien]
Born to Run: 30th Anniversary Edition	Bruce Springsteen	11.2005	63[1]	18[6]	Columbia 94 175	-
Hammersmith Odeon London '75	Bruce Springsteen	02.2006	33[2]	-	Columbia 82876779952 [UK]	[produced by Bruce Springsteen, Jon Landau, Barbara Carr, Thom Zimny]
We shall overcome	Bruce Springsteen	05.2006	3[29]	3[10]	Columbia 82876830742[UK]	[gold-US][produced by Bruce Springsteen, Jon Landau]
Live in Dublin	Bruce Springsteen	06.2007	21[3]	23[5]	Columbia 88697095822[UK]	[gold-US]
Magic	Bruce Springsteen	10.2007	1[1][17]	1[22]	Columbia 88697170602[UK]	[platinum-US][produced by Brendan O'Brien]
Magic Tour Highlights	Bruce Springsteen	07.2008	-	48[1]	Columbia	-
Greatest Hits	Bruce Springsteen	01.2009	3[10]	43	Columbia 88697530912[UK]	-
Working on a Dream	Bruce Springsteen	02.2009	1[2][16]	1[19]	Columbia 886974135522[UK]	[gold-US][produced by Brendan O'Brien]
The Promise	Bruce Springsteen	11.2010	7[10]	16[9]	Columbia 88697761772[UK]	[gold-US][produced by Bruce Springsteen, Jon Landau]
The Promise: The Darkness on the Edge of Town Story	Bruce Springsteen	11.2010	-	27[6]	Columbia	[produced by Bruce Springsteen, Jon Landau]
The Collection 1973–1984	Bruce Springsteen	12.2010	35[4]	-	Sony Music 88697747712[UK]	-
Wrecking Ball	Bruce Springsteen	03.2012	1[1][22]	1[24]	Columbia 88691942542[UK]	[produced by Ron Aniello, Bruce Springsteen]
High Hopes	Bruce Springsteen	01.2014	1[1][9]	1[1]	Columbia 88843015462[UK]	[gold-UK][produced by Ron Aniello, Brendan O'Brien, Bruce Springsteen]
The Spirit Of Radio	Bruce Springsteen	05.2014	84[1]	-	Parallel Lines PLCD 022[UK]	-
The Album Collection Vol. 1 1973–1984	Bruce Springsteen	11.2014	128	82[1]	Columbia	[produced by Mike Appel, Jim Cretecos, Bruce Springsteen, Jon Landau, Steven Van Zandt, Chuck Plotkin]
Passaic Night	Bruce Springsteen	02.2015	91[1]	-	Left Field Media LFM3CD 533[UK]	-
The Ties That Bind-River Collection	Bruce Springsteen	12.2015	49[1]	31[1]	Columbia 88875164672[UK]	[produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt]

Matt Helders

Matthew Helders ( ur. 7 maja 1986 roku), perkusista w zespole Arctic Monkeys. W piosenkach "You Probably Couldn't See For the Lights But You Were Looking Straight at Me", "I Bet You Look Good on the Dancefloor", "Teddy Picker", "Who The Fuck Are Arctic Monkeys?", "Balaclava", "What If You Were Right Fist Time" i "D Is For Dangerous" w dużym stopniu udziela się jako wokal wspomagający.
W zespole uważanyany jest za cichego uprzejmego i niekonfliktowego.
Matt zaczął grać na perkusji ponieważ jak sam mówi:"…to jedyna rzecz jaka pozostała. Kiedy zaczynaliśmy żaden z nas na niczym nie grał, a że oni mieli już gitary, więc ja kupiłem perkę".

Wspomina, że w dzieciństwie uwielbiał rap: "W szkole byliśmy fanami hip-hopu bardziej niż teraz, choć nadal ten styl ma wpływ na moją grę na perkusji, ten element groove, jak w muzyce funky".
W dodatku Helders podkreśla, że słuchanie zespółu Queens of the Stone Age miało największy wpływ na jego rozwój jako perkusisty "wszystko się bardzo zmieniło zeszłego lata, kiedy oglądałem koncert chłopaków z Queens of the Stone Age. Byli niesamowici. Powiedziałem wtedy do siebie: Kur**, muszę uderzać mocniej".
Sheffield nadal pozostaje dla Heldersa, ważnym miejscem. Podkreśla, że pozostało jeszcze wiele miejsc i historii, które można utrwalić w piosenkach. Pomimo dużej popularności zespołu, sam Matt może po ulicy przemieszczać się niezauważony "Kiedy wychodzimy wszyscy razem wieczorami do klubów, są pewne trudności, ale kiedy jestem sam, rzadko ktoś mnie rozpoznaje".
Poza grą w zespole, Matt jest DJ'em. Ma na swoim koncie remiksy piosenek The Hives (“We Rule The World (T.H.E.H.I.V.E.S)” czwarty singiel z "The Black and White Album"), Duran Duran ("Skin Divers" drugi singiel z "Red Carpet Massacre"). Na ostatnich brytyjskich koncertach grupy We Are Scientists wspomagał ich na perkusji, a także zremiksował ich utwór "Chick Lit", który to remiks ukazał się jako b-side na winylowym wydaniu singla.
 Helders występuję także na albumie "Skanky Skanky" Toddla T. Remiks utworu "Again & Again" Roots Manuvy doczekał się emisji radiowej w audycji Zane'a Lowe w BBC Radio 1.
W sierpniu 2008 roku, ogłoszone zostało, że Matt skompiluje składankę dla serii LateNightTales. Płyta pod tytułem "Late Night Tales: Matt Helders" trafiła na półki sklepowe 27mego października 2008.
 Na płycie znalazł się także mówiony utwór, napisany i wykonany przez Alexa Turnera.
Matt zaprojektował własną linię odzieżową, składającąsię z kurtki, bluzy z kapturem i trzech t-shirtów. Ubrania trafiły do sprzedaży w maju 2007 roku, do każdej sztuki dołączona była płyta CD z remiksem utworu Arctic Monkeys, remiksem wykonanym przez samego Matta i projektanta Supreme Being Skuffa. Jeden funt z każdej spradaży przakazany został dla Hospicjum Athur Rank.

Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dreamer	Matt Helders featuring Nesreen Shah	10.2008	3.Indie Chart	-	LateNightTales ALN721	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Late Night Tales: Matt Helders	Matt Helders	10.2008	-	-	Late Night Tales	[produced by Matt Helders]

Najlepsi artyści na listach przebojów singlowych UK Chart Singles 1952-2006 wg. sprzedaży płyt

---

---

Zestawienie

---

 1 - Cliff Richard - 20,969,006      
2 - The Beatles - 20,799,632

3 - Elvis Presley - 19,293,118

4 - Madonna - 14,562,856

5 - Elton John - 13,475,063

6 - Michael Jackson - 11,310,958

7 - Queen - 10,334,713
8 - Abba - 10,004,039

9 - Paul McCartney - 9,781,603
10 - David Bowie - 9,392,410
11 - Rod Stewart - 9,046,492

12 - The Rolling Stones - 8,348,470

13 - Kylie Minogue - 7,994,130
14 - Stevie Wonder - 7,614,227
15 - Spice Girls - 7,507,213
16 - Shakin' Stevens - 7,108,330

17 - Whitney Houston - 6,993,105
18 - The Bee Gees - 6,943,851
19 - George Michael - 6,819,419
20 - Status Quo - 6,727,822
21 - Boney M - 6,587,018
22 - Slade - 6,520,171
23 - Olivia Newton John - 6,493,006
24 - Blondie - 6,456,881
25 - Boyzone - 6,435,711
26 - Oasis - 6,225,785

27 - UB40 - 5,997,222
28 - Tom Jones - 5,892,220
29 - Celine Dion - 5,683,264
30 - The Police - 5,617,175
31 - Madness - 5,564,459
32 - Diana Ross - 5,326,780
33 - Wham - 5,298,431
34 - Adam Ant - 5,296,965
35 - The Jam - 5,094,055
36 - Frankie Goes to Hollywood - 5,008,067

37 - Robbie Williams - 4,973,227
38 - Pet Shop Boys - 4,913,655
39 - Phil Collins - 4,889,059
40 - Wet Wet Wet - 4,877,328
41 - Duran Duran - 4,846,531
42 - Everly Brothers - 4,827,957
43 - Shadows - 4,793,537
44 - Westlife - 4,726,116
45 - Gary Glitter - 4,717,834
46 - Engelbert Humperdinck - 4,710,328
47 - U2 - 4,663,427
48 - Bryan Adams - 4,614,135
49 - Frank Sinatra - 4,597,630
50 - Hollies - 4,597,450
51 - Hot Chocolate - 4,441,955
52 - Take That - 4,426,566
53 - Prince - 4,415,596
54 - Mariah Carey - 4,409,607
55 - Steps - 4,408,499
56 - Donna Summer - 4,389,529
57 - Janet Jackson - 4,359,645
58 - E L O - 4,241,169
59 - Cher - 4,080,650
60 - Erasure - 4,077,372

Alanis Morissette

Nazywa się Alanis Nadine Morissette (z greckiego "Alanis" oznacza "puste miejsce parkingowe"). Swoje oryginalne imię otrzymała po ojcu, Alanie. Urodziła się w Ottawie (Canada) w 1974 roku (z życzeniami dzwonić należy 1 czerwca). Ma brata bliźniaka imieniem Wade i jeszcze jednego, starszego od siebie Chada. Obecnie zamieszkuje Brentwood w stanie California, lecz wcześniej, od 3 do 6 roku życia zamieszkiwała wraz rodzicami ówczesne Niemcy Zachodnie, po czym powróciła do Kanady, gdzie rozpoczęła naukę gry na pianinie.
Choć kochała śpiewać, nigdy, jak utrzymuje, nie pobierała lekcji śpiewu. Od dziecka uwielbiała również taniec i aktorstwo, dlatego jako siedmiolatka tańczyła w zespole baletowym, grywała w przedstawieniach teatralnych, zaś w wieku 11 lat brała udział w bardzo popularnym telewizyjnym programie pt. "You can't do that on TV" (tylko proszę sobie nie pomylić z jakimś dennym Klubem Mikiego, Britnejką i innymi pasztetami!!). Przez rok prowadziła także kanadyjski program muzyczny "Music Works", po czym zagrała rolę rockowej piosenkarki w filmie "Just one of the girls", śpiewając piosenkę ze swojej pierwszej płyty pod jego koniec.
Swoją pierwszą piosenkę napisała w wieku 9 lat. Słuchała wówczas namiętnie George'a Michael'a i Olivii Newton-John (czyli, że teksty były w tych klimatach). Pieniądze zarobione w TV postanowiła wykorzystać do sfinansowania wydania swojej pierwszej płyty pt. "Fate stay with me", w czym pomogli jej także przyjaciele.
Jedenastoletnia Alanis nie stała się jeszcze wówczas gwiazdą, ale był to swego rodzaju sukces (jak na osobę w tak młodym wieku). Trzy lata później owacyjnie przyjęto jej wykonanie hymnu "O Canada", co miało miejsce podczas ceremonii otwarcia Mistrzostw Świata w Łyżwiarstwie Figurowym'88.
W wieku 13 lat za sprawą krążka pt. "Alanis", wokalistka zdobyła popularność w Kanadzie. Album ten jednak w niczym nie przypominał obecnej grungowo-rockowej, wkurzonej piosenkarki. Pomimo to dał jej sławę i Juno Award-kanadyjski odpowiednik nagrody Grammy, przyznany w kategorii najlepiej zapowiadającej się młodej wokalistki. Kolejna CD, która tak jak poprzednia, została wyprodukowana w MCA, pt. "Now is the time", zawierała trochę mniej taneczne, ale wciąż mocno popowe przeboje, i nie da się ukryć, że i to dalekie było od znanej Wam wszystkim Alanis lat dziewięćdziesiątych. Album utrzymany był raczej w klimatach wczesnej twórczości Madonny ("Like a virgin" i te sprawy), z której zresztą Alanis czerpała inspiracje i być może zbiegiem okoliczności kilka lat później trafiła do Maverick'a-wytwórni płytowej, której właścicielką jest właśnie Madonna.
Gwiazda postanowiła zainwestować w świetnie zapowiadającą się piosenkarkę i jak widać, miała nosa. Współpraca ta zaowocowała bowiem wydanym w 1995 roku trzecim, ale tak naprawdę pierwszym "poważnym" albumem pt. Jagged Little Pill Album ten uważany przez samą Alanis za jej właściwy debiut, zdobył 4 nagrody Grammy w 1996 r. oraz uzyskał status multi-platynowej płyty. Na całym świecie piosenki z "Jagged.." zdobywały czołowe miejsca na listach przebojów. W październiku 1996 r. album ten zyskał miano najlepiej sprzedającego się albumu wykonawczyni w historii!
Alanis zdobyła wiele innych równie ważnych nominacji i nagród: 4 nagrody Billboardu, kandyjskie nagrody Much Music Video Awards, brytyjska nagroda Brit, niemiecka Echo... Ale trzeba wiedzieć, że wbrew pozorom Alanis śpiewa przede wszystkim dla ludzi a nie dla nagród. Nie powinien zatem nas zdziwić fakt, iż bardzo lubi śpiewać i jak sama powiedziała - mogłaby koncertować codziennie. Niesamowicie znacząca okazała się tutaj również współpraca Glen'a Balllarda, muzyka, który od pierwszego spotkania zafascynował ją swoim stylem (jak sama określa-"nadają na tych samych falach"). Teksty piosenek, które w porównaniu do poprzednich można by określić słowem "ostre", sprawiły, iż zaczęto nazywać ją "wkurzoną kobietą" (wystarczy zajrzeć do tekstu "You oughta know").
Piosenkarka powiedziała, że nie są one jednak wcale napisane w celu jakiejkolwiek zemsty-dają raczej upust emocjom. Najwyraźniej takie emocje to istna żyła złota, skoro płyta rozeszła się w nakładzie 30 mln egzemplarzy. Takiego wyniku wielu artystów nie osiąga przez całe życie!
Oczywiście, niesamowity sukces zobowiązywał do odbycia potężnej trasy koncertowej z grupą Sexual Chocolate.
Po wydaniu albumu Alanis zaplanowała przerwę, podczas której między innymi odbyła podróż do Indii, gdzie pracowała w szpitalu Sióstr Miłosierdzia. Indie zafascynowały piosenkarkę kulturą i ludźmi, których tam spotkała. Po powrocie powiedziała, że atmosfera tego kraju nie da się porównać z żadną inną. Miłą odmianą jest bowiem spotkać ciepłych i życzliwych ludzi, żyjąc na co dzień w zatłoczonym mieście, gdzie wszyscy od siebie uciekają, unikają patrzenia w oczy.
Pobyt w Indiach zaowocował wydaniem kolejnej, i tym razem niesamowitej płyty pt. "Supposed Former Infatuation Junkie". Ten krążek okazał się o wiele trudniejszy i dojrzalszy, zaś kompozycje zbliżyły się stylem do grunge'u (czy jak kto woli - rocka alternatywnego, nie będę się kłócić). Być może właśnie te zmiany sprawiły, iż wielu posiadaczy albumu "Jagged..." nie zdecydowało się na zakup nowej płyty. Z całym przekonaniem (oczywiście, jeżeli mogę coś powiedzieć od siebie) stwierdzam, że ludzie ci popełnili wielki błąd, odrzucając tak doskonałe dzieło. No ale podobno o gustach się nie dyskutuje...
Warto także dodać, iż przed wydaniem tego albumu w listopadzie 1998 Alanis stworzyła kompozycję do filmu "City Of Angels" z Nicolasem Cagem i Meg Ryan, pod tytułem "Uninvited". Zanim ukazał się nowy materiał Alanis przyznała, że po sukcesie obawia się, czy w ogóle powinna przedstawić kolejne kompozycje.
Nie minęły dwa lata, a Alanis obdarowała nas następnym albumem. Tym razem był to zapis koncertu "Unplugged" pod patronatem MTV. Znalazły się na nim dobrze znane utwory z poprzednich płyt, jak również 3 nowe kompozycje własne i jeden cover- "King Of Pain" Stinga, który w jej wykonaniu nabrał nowego charakteru. Tej płyty naprawdę warto posłuchać! --------------------------------------------------------------------------------
Z najnowszych informacji wynika, iż piosenkarka kończy obecnie pracę nad swoim trzecim albumem studyjnym (materiał nagrywa w Australii). Niewykluczone, że znajdziemy go w sklepach muzycznych jeszcze w tym roku. W 1999 roku Alanis zagrała w filmie "Dogma" Kevina Smitha dość kontrowersyjną rolę... Boga, co z pewnością dało upust jej aktorskiemu zamiłowaniu. A oto kilka faktów z prywatnego życia panny Morissette: mówi, że jej ulubioną potrawą jest szpinak (pycha!), zaś w wolnym czasie lubi malować, rysować i grać na gitarze (jest wszechstronnie uzdolniona). Kilkakrotnie już brała udział w zawodach trathlonowych-wyczerpującym wielokilemotrewym wyścigu, polegającym na bieganiu, pływaniu i jeździe na rowerze. Słucha Abby, Johna Lennona, Bjork i Tori Amos, z którą w 1999 roku zagrała na wspólnym koncercie. Jej obecnym partnerem jest aktor Dash Mihok, z którym nakręciła teledysk do utworu "So Pure".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
You oughta know/Perfect	Alanis Morissette	07.1995	22[16]	13[32].Hot 100 Airplay	Maverick W 0307/album cut	[gold-UK][written by Alanis Morissette,Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
Hand in my pocket/Head over feet [live]	Alanis Morissette	10.1995	26[15]	-	Maverick W 0312/album cut	[silver-UK][written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
Ironic/Not the doctor [live]/Forgiven [live] UK side B:You oughta know [live]	Alanis Morissette	03.1996	11[19]	4[32]	Maverick W 0343/Maverick/Sire 17 698	[gold-US][platinum-UK][written by Alanis Morissette,Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
You learn/You oughta know	Alanis Morissette	07.1996	24[8][02.96]	6[30]	-/Maverick/Sire 17 644	[written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
Head over feet/Hand in my pocket [live]	Alanis Morissette	07.1996	7[13]	3[47].Hot 100 Airplay	Maverick W 0355/album cut	[silver-UK][written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
All i really want/Ironic [live]	Alanis Morissette	11.1996	59[7]	-	Maverick W 0382/-	[written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
Univited	Alanis Morissette	03.1998	-	4[29].Hot 100 Airplay	-/album cut	[written by Alanis Morissette][produced by Alanis Morissette, Rob Cavallo]
Thank U/Univited	Alanis Morissette	12.1998	5[20]	17[11]	Maverick W 0458/Wea International 44572	[silver-UK][written by Alanis Morissette,Glen Ballard][produced by Glen Ballard,Alanis Morissette]
Unsent	Alanis Morissette	02.1999	-	58[6]	-/Wea International 44633/album cut	[written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard,Alanis Morissette]
Joining you/Your house [live]	Alanis Morissette	03.1999	28[7]	-	Maverick W 472/-	[written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard,Alanis Morissette]
So pure/I was hoping	Alanis Morissette	07.1999	38[4]	-	Maverick W 492/WEA International 44704	[written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard,Alanis Morissette]
Hands clean	Alanis Morissette	03.2002	12[12]	23[20]	Maverick W 492/album cut	[written by Alanis Morissette][produced by Alanis Morissette]
Precious illusions	Alanis Morissette	08.2002	53[2]	-	Maverick /Maverick 5439 16704 2	[written by Alanis Morissette][produced by Alanis Morissette]
Everything	Alanis Morissette	05.2004	22[3]	76[9]	Maverick /Maverick 9362 42727 2	[written by Alanis Morissette][produced by Alanis Morissette,John Shanks]
Out is through	Alanis Morissette	07.2004	56[2]	-	Maverick W 647/-	[written by Alanis Morissette][produced by Alanis Morissette,John Shanks]
Crazy	Alanis Morissette	11.2005	65[4]	106	Maverick /Maverick 42855-2	[written by Guy Sigsworth, Seal Henri Samuel][produced by Glen Ballard]
Underneath	Alanis Morissette	06.2008	99[2]	-	Maverick W 805CD/Warner Bros.	[written by Alanis Morissette, Guy Sigsworth][produced by Guy Sigsworth]
Not as We	Alanis Morissette	6.2008	197[1]	122[1]	-/Maverick	[written by Alanis Morissette][produced by Guy Sigsworth]
Guardian/Lens	Alanis Morissette	05.2012	-	119[1]	Sony Music 88725 44247 2/-	[written by Alanis Morissette, Guy Sigsworth][produced by Joe Chiccarelli, Guy Sigsworth]

< TR>

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jagged little pill	Alanis Morissette	06.1995	1[11][306]	1[12][113]	Maverick 45901	[16x-platinum-US][10x-platinum-UK][produced by Glen Ballard]
Supposed former infatuation junkie	Alanis Morissette	11.1998	3[45]	1[2][28]	Maverick 47094	[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by Glen Ballard, Alanis Morissette]
MTV Unplugged	Alanis Morissette	11.1999	56[14]	63[14]	Maverick 47589	[gold-US][gold-UK][produced by Alanis Morissette]
Under rug swept	Alanis Morissette	02.2002	2[18]	1[1][24]	Maverick 47988	[gold-UK][platinum-US][produced by Alanis Morissette]
Feast On Scraps	Alanis Morissette	12.2002	-	194[1]	Maverick 48 409	[produced by Alanis Morissette, Amber Cordero]
So-called Chaos	Alanis Morissette	05.2004	8[7]	5[14]	Maverick 48555	[silver-UK][ Producer - Alanis Morissette , John Shanks]
Jagged Little Pill: Acoustic	Alanis Morissette	07.2005	12[9]	17[14]	Maverick 49345	[ Producer - Glen Ballard ]
The collection	Alanis Morissette	11.2005	44[6]	52[9]	Maverick 49490	[Producers: Glen Ballard , Jonathan Elias , Tim Thorney , Alanis Morissette , Rob Cavallo]
Flavors of Entanglement	Alanis Morissette	06.2008	15[4]	8[4]	Maverick 9362499354 [UK]	[Producers: Guy Sigsworth]
Havoc and Bright Lights	Alanis Morissette	08.2012	12[2]	5[2]	Columbia 88725441342 [UK]	[silver-UK][Producers: Guy Sigsworth,Joe Chiccarelli]
Such Pretty Forks in the Road	Alanis Morissette	08.2022	8[1]	16[1]	RCA 19439717672 [UK]	[silver-UK][Producers: Alex Hope, Catherine Marks]

M-People

Mózgiem M People jest Mike Pickering (ur. w marcu 1958 r. w Manchesterze. Anglia; instrumenty klawiszowe, programowanie), człowiek niezwykle utalentowany, były DJ należącego do wytwórni Factory klubu Hacienda w Manchesterze. Czasopismo "The Face" uznało go za "najbardziej renomowanego DJ-a Anglii". Po ukończeniu szkoły Pickering pracował w fabryce rybnej, a potem w magazynie. Był wtedy zagorzałym fanem Northern Soul. Później grał na saksofonie w grupie Quando Quango, która należała do prekursorów alternatywnej muzyki tanecznej. Miał też powiązania z zespołem New Order (mieszkał pospołu z jego menedżerem Robem Grettonem).
Jego zasługą było m.in sprowadzenie na pierwsze koncerty do Manchesteru grupy The Smiths. Pracując jako spec d/s kadrowo-repertuarowyh w wytwórni Factory, Pickering doprowadził do podpisania kontraktów z zespołami Happy Mondays i James. Przeszedł potem do firmy DeConstruction. w której został wicedyrerktorem. Zaangażował grupę Black Box i Guru Josha, dzięki którym firma ta odniosła pierwsze sukcesy.
Pickering stoi także za płytą North - The Sound Of The Dance Underground, którą uznaje się często za pierwszą brytyjską kompilację house'owa. Pickering i jego zespół T-Coy nagrali siedem ze znajdujących się na niej ośmiu utworów. Wkrótce po jej wydaniu Pickering założył zespół M People - M to oczywiście inicjał jego imienia - który także nagrywa dla DeConstruction. Obok niego w skład grupy wchodzą Heather Small właśc. Heather Marguerita Small, ur. 20.01.1965 r. w Londynie. Anglia) i były członek grup Orange Juice i Working Week, Paul Heard (ur. 5.10.1960 r. w Hammersmith w Londynie, Anglia; instrumenty klawiszowe, programowanie).
Debiutanckie nagranie M People to "Colour My Life" z maja 1991 r.; pod koniec tego samego roku zespół odniósł spory sukces za sprawą klubowego przeboju "How Can I Love You More". Single te stanowiły zapowiedź debiutanckiego albumu, który tytuł wziął od ulubionej grupy Pickeringa z młodych lat - nazywał się Northern Soul.
Przełomowy dla M People był rok 1993. Dzięki tak wielkim przebojom, jak "Movin' On Up", zespół zdobył nagrodę BRITS dla najlepszej brytyjskiej grupy tanecznej. Na powstałym przy wokalnym wsparciu grupy Nu Colours albumie Elegant Slumming (tytuł zaczerpnięty z książki Toma Woolfe'a) znalazły się m.in. wymienione przeboje i wersja utworu "Don't Look Any Further" Dennisa Edwardsa.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
How can i love you more	M-People	10.1991	29[9]	-	Deconstruction PB 44855	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Colour my life/Sexual Freedom	M-People	03.1992	35[4]	-	Deconstruction PB 45241	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Someday/Platini	M-People With Heather Small	04.1992	38[3]	-	Deconstruction PB 45 369	[written by M.Jefferson][produced by M People]
Excited	M-People	10.1992	29[5]	-	Deconstruction 74321 11633 7	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People][1[2][14].Hot Disco/Dance;Epic 77 720 12"]
How can i love you more [remixes]	M-People	01.1993	8[8]	-	Deconstruction 74321130232	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
One night in heaven	M-People	06.1993	6[11]	125[1][09.94]	Deconstruction 74321151852	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People][1[2][12].Hot Disco/Dance;Epic 77 613 12"]
Moving on up	M-People	09.1993	2[11]	34[16]	Deconstruction 74321166162	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People][1[2][13].Hot Disco/Dance;Epic 77 417 12"]
Don' t look any further	M-People	12.1993	9[10]	-	Deconstruction 74321177112	[written by Dennis Lambert/Franne Golde/Duane Hitchings][produced by M People][original by Dennis Edwards & Siedah Garrett-1984r]]
Renaissance	M-People	03.1994	5[8]	-	Deconstruction 74321194132	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Elegantly American [remix]	M-People	09.1994	31[8]	-	Deconstruction 74321231882	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Sight for sore eyes	M-People	11.1994	6[15]	-	Deconstruction 74321245472	[gold-UK][written by Mike Pickering/Paul Heard/Heather Small][produced by M People]
Open your heart	M-People	02.1995	9[14]	125[1]	Deconstruction 74321261532	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People][1[1][14].Hot Disco/Dance;Epic 77 867 12"]
Search for the hero	M-People	06.1995	9[12]	-	Deconstruction 74321287962	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Padlock	M-People	10.1995	-	-	-	[written by T.Smith][produced by M People][13[10].Hot Disco/Dance;Epic 78 022 12"]
Love randezvous	M-People	10.1995	32[13]	-	Deconstruction 74321319282	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Itchycoo Park	M-People	11.1995	11[15]	-	Deconstruction 74321330732	[written by Steve Marriott, Ronnie Lane][produced by M People]
Search for the hero	M-People	02.1996	178[1]	-	Deconstruction 74321 28796 2	[written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Just for you	M-People	09.1997	8[14]	-	M People 74321523002	[written by Mike Pickering, Paul Heard Heather Small][produced by M People]
Fantasy Island	M-People	12.1997	33[14]	-	M People 74321542932	[written by Mike Pickering/Paul Heard/Heather Small][produced by M People]
Angel Street	M-People	03.1998	8[13]	-	M People 74321564182	[written by Mike Pickering/Paul Heard/Heather Small][produced by M People, Chris Lord-Alge]
Testify	M-People	11.1998	12[15]	-	M People 74321621732	[written by Mike Pickering/Paul Heard/Heather Small][produced by M People][5[12].Hot Disco/Dance;Epic [promo]]
Dreaming/Baby Don't Change Your Mind	M-People	02.1999	13[11]	M People 74321645352	Deconstruction 74321 65296 2	[written by Mike Pickering/Paul Heard/Heather Small][produced by M People]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Northern soul	M-People	03.1993	26[20]	-	Deconstruction 74321 11777 2	[produced by M People]
Elegant slumming	M-People	10.1993	2[185]	-	Deconstruction 74321166782	[3x-platinium-UK][produced by M People]
Bizarre fruit	M-People	11.1994	3[128]	-	Deconstruction 74321240812	[5x-platinum-UK][produced by M People]
Fresco	M-People	10.1997	2[57]	-	M People 74321524902	[2x-platinum-UK][produced by M People]
The best of M-People	M-People	11.1998	2[101]	-	M People 74321613872	[3x-platinium-UK][produced by M People]
Ultimate collection	M-People	03.2005	17[19]	-	Sony BMG 82876669192	[produced by M People]