Z archiwum...rocka : Domino

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Domino. Pokaż wszystkie posty

sobota, 20 maja 2023

Arctic Monkeys

Arctic Monkeys to angielski zespół rockowy założony w Sheffield w 2002 roku. W skład grupy wchodzą Alex Turner (główny wokal, gitara, instrumenty klawiszowe), Jamie Cook (gitara, instrumenty klawiszowe), Nick O'Malley (gitara basowa, chórki) i Matt Helders (perkusja, chórki). Były członek zespołu Andy Nicholson (gitara basowa, chórki) opuścił zespół w 2006 roku, wkrótce po wydaniu ich debiutanckiego albumu.

Ze swoim nerwowym indie rockowym brzmieniem, Arctic Monkeys przybyli z podmuchem w 2005 roku. Wspierani przez entuzjastyczne recenzje i pocztę pantoflową w Internecie (byli jednym z pierwszych zespołów, które skorzystały z mediów społecznościowych), szybko stali się sensacją w Stanach Zjednoczonych. Królestwa, gdzie byli postrzegani jako następcy tronu pozostawionego przez Oasis i Libertines. Pod wpływem singla „I Bet You Look Good on the Dancefloor” ich debiutancki album „Whatever People Say I Am, That's What I'm Not” z 2006 roku zdobył na krótko tytuł najszybciej sprzedającego się albumu w historii Wielkiej Brytanii.

Wylądował na szczycie list przebojów albumów rockowych zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w USA i zabrał do domu Mercury Prize. To, co wyróżniało grupę, to Alex Turner, wokalista/autor tekstów z przenikliwym dowcipem i znajomością języka angielskiego (podobny do Paula Wellera, ojca chrzestnego współczesnego brytyjskiego rocka). Jednakże, kierując się swoim niezależnym duchem twórczym, Arctic Monkeys okazali się wysoce nieprzewidywalni, przerabiając tradycje klasycznego rocka na „Favourite Worst Nightmare” z 2007 roku i wzmacniając swoje gitary z pomocą Josha Homme'a z Queens of the Stone Age na „Humbug” z 2009 roku.

W końcu włączyli także niektóre z luźniejszych aspektów swingowego pobocznego projektu Turnera, Last Shadow Puppets, ewolucji, która rozpoczęła się w artystycznym Tranquility Base Hotel + Casino z 2018 roku i pogłębiła się w kontynuacji The Car z 2022 roku. W tym momencie zespół był podstawą na całym świecie: szanowaną, żądną przygód i odnoszącą sukcesy grupą, którą z łatwością można nazwać największym brytyjskim zespołem początku XXI wieku.

Alex Turner i gitarzysta Jamie Cook rozpoczęli karierę muzyczną w 2001 roku, kiedy obaj przyjaciele otrzymali gitary na Boże Narodzenie. Dwa lata później zaczęli występować w rodzinnym Sheffield z perkusistą Mattem Heldersem i basistą Andym Nicholsonem, dwoma kolegami z Stocksbridge High School. Nastąpiła seria nagrań demo, a publiczność Arctic Monkeys powiększyła się, gdy fani rozpowszechniali te nagrania przez Internet. Muzycy wkrótce znaleźli się w centrum rozwijającego się cyrku medialnego, w którym takie stacje jak BBC Radio badały muzykę zespołu i narastał szum. Dystrybuując swoje domowe materiały w Internecie, Arctic Monkeys byli w stanie zbudować pokaźną rzeszę fanów bez pomocy wytwórni płytowej, skutecznie omijając zwykłą drogę do supergwiazdy.

Kontynuowali łamanie tradycji, podpisując kontrakt z Domino Records w 2005 roku, unikając budżetu dużej wytwórni. Sprytne posunięcia opłaciły się, ponieważ pierwsze dwa single Arctic Monkeys - „I Bet You Look Good on the Dancefloor” i „When the Sun Goes Down” - znalazły się na szczycie brytyjskich list przebojów. Krytyka spotkała się z równie przychylnym przyjęciem, ale niewielu mogło przewidzieć burzliwy sukces debiutanckiego albumu zespołu, który zdetronizował „Definitive Maybe” Oasis jako najszybciej sprzedający się debiut w historii Wielkiej Brytanii (rekord pobity rok później przez „Spirit” Leony Lewis).

„Whatever People Say I Am, That's What I'm Not” sprzedało się w 363 735 egzemplarzach tylko w pierwszym tygodniu, zmieniając Arctic Monkeys z gwiazd undergroundu w postacie głównego nurtu. Debiutancki album Arctic Monkeys sprzedał się w Ameryce w łącznej liczbie około 300 000 egzemplarzy - wystarczająco dużo, by zapewnić większy rozgłos w mediach. Ich sukces trwał nadal, gdy wydali wiosenną EP-kę Who the F ** k Are Arctic Monkeys i przygotowali się do trasy po Stanach. Tymczasowy basista Nick O'Malley został zabrany na pokład na amerykańskie koncerty zespołu, podczas gdy zmęczony Nicholson został w domu. Nicholson następnie ogłosił swoje oficjalne odejście, kiedy zespół wrócił do domu w czerwcu 2006 roku, a O'Malley pozostał z Arctic Monkeys jako stały członek.

Tej jesieni chłopaki otrzymali nagrodę Mercury Prize 2006 i przekazali towarzyszące jej pieniądze na nieujawnioną organizację charytatywną. Dodatkowe wyróżnienia to Best British Breakthrough Act na BRIT Awards i Best New Band na NME Awards. NME również poczyniło odważne stwierdzenie, uznając debiut grupy za jeden z pięciu najlepszych brytyjskich albumów, jakie kiedykolwiek wydano. Wydany w kwietniu 2007 roku album „Favourite Worst Nightmare” zaktualizował brzmienie Arctic Monkeys, dodając głośniejsze instrumenty i szybsze tempo. Koledzy z zespołu szybko nagrali drugi album, chcąc jak najszybciej wrócić w trasę, a szybki zwrot między płytami pomógł utrzymać popularność grupy w domu. Album „Favourite Worst Nightmare” sprzedał się w 85 000 egzemplarzy pierwszego dnia wydania, a wszystkie 12 utworów znalazło się na liście Top 200 brytyjskich list przebojów singli. Gdy Alex Turner na krótko skupił się na pobocznym projekcie, Last Shadow Puppets, Arctic Monkeys otrzymało kolejną nominację do Mercury Prize i zdobyło dwa tytuły na gali BRIT

Sesje nagraniowe do trzeciego albumu rozpoczęły się na początku 2008 roku i trwały przez cały rok, a producenci James Ford (który wcześniej pracował z Turnerem przy albumie Last Shadow Puppets) i Josh Homme (frontman Queens of the Stone Age) dodali nowe brzmienie zespołu.

W międzyczasie Arctic Monkeys wydało album koncertowy zatytułowany At the Apollo - z towarzyszącym mu materiałem wideo zarejestrowanym na taśmie 35 mm - przed ujawnieniem Humbug w sierpniu 2009 roku. Humbug pokrył się platyną w Wielkiej Brytanii dzięki singlom „Crying Lightning”, i " Cornerstone” . W lutym tego roku zespół wyruszył w trasę, rozpoczynając wieloetapową trasę koncertową, która trwała przez resztę roku. Po zagraniu kolejnych kilku koncertów na początku 2010 roku, chłopaki zrobili sobie krótką przerwę, zanim ponownie spotkali się z Jamesem Fordem w celu wydania czwartego albumu. Sesje rozpoczęły się tej jesieni, a wiosną 2011 roku album Suck It and See pojawił się na szczycie brytyjskiej listy albumów i zajął 14. miejsce na liście Billboard 200.

W międzyczasie Turner napisał także muzykę do filmu Richarda Ayoade, Submarine, którego ścieżka dźwiękowa podwoiła się jako pierwsze solowe wydawnictwo frontmana. W lutym 2012 roku Arctic Monkeys wydało piosenkę zatytułowaną „RU Mine?” na ich kanale YouTube, co wskazywało, że album jest w drodze. Kilka miesięcy później zespół zagrał na ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie, wykonując „I Bet You Look Good on the Dancefloor” i „Come Together” Beatlesów, ale dopiero latem 2013 roku piąty album miał zostać ujawniony.

Płyta zatytułowana AM ukazała się we wrześniu, kilka miesięcy po triumfalnym występie jako headliner na Glastonbury 2013, który otworzył nowy utwór „Do I Wanna Know?” Zarówno krytyczny, jak i komercyjny sukces, AM znalazł się na szczycie brytyjskich list przebojów i osiągnął szóste miejsce na liście Billboard 200. Przyniósł także grupie nominację do Mercury Prize i zdobył brytyjski album roku na BRIT Awards.

Po zakończeniu trasy koncertowej w 2014 roku zespół wszedł w dłuższą przerwę, podczas której poszczególni członkowie realizowali solowe projekty. W 2016 roku Turner wydał swój drugi album z Last Shadow Puppets i odbył trasę koncertową. Arctic Monkeys ponownie pojawili się w kwietniu 2018 roku z Tranquility Base Hotel & Casino, bardziej miękkim romansem niż ich poprzednie albumy. Wraz ze zdobyciem szczytu listy albumów w Wielkiej Brytanii i listy Billboard Top Rock Albums, album stał się czwartym albumem grupy, który zdobył nominację do Mercury Prize.

Później w tym samym roku zespół wydał singiel ze strony B TBH&C „Anyways”. Album koncertowy Live at the Royal Albert Hall , nagrany podczas trasy Tranquility Base Hotel & Casino, pojawił się w listopadzie 2020 r., A cały dochód zostanie przeznaczony na organizację charytatywną War Child UK. Arctic Monkeys rozpoczęli swój siódmy cykl albumów, wydając singiel „There’d Better Be a Mirrorball” w sierpniu 2022 roku, dostarczając pełnometrażowy The Car w październiku. Kontynuując powolny, stylowy klimat Tranquility Base Hotel + Casino, album został nagrany w klasztorze na wybrzeżu Suffolk.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Bet You Look Good On The Dancefloor/Bigger Boys And Stolen Sweethearts	Arctic Monkeys	10.2005	1[1][82]	118[3]	Domino RUG 212	[3x-platinum-UK][ Written By - Arctic Monkeys and Alex Turner][ Producer - Jim Abbiss]
When The Sun Goes Down/Stickin' To The Floor	Arctic Monkeys	01.2006	1[1][44]	-	Domino RUG 216CD	[2x-platinum-UK][written by Alex Turner][ Producer - Jim Abbiss]
Mardy Bum	Arctic Monkeys	01.2006	123	-	Domino	[2x-platinum-UK][ Written By Alex Turner ][ Producer - Alan Smyth]
Leave Before The Lights Come On	Arctic Monkeys	08.2006	4[26]	-	Domino RUG 236	[silver-UK][ Written By Alex Turner ][ Producer - Jim Abbiss]
Brianstorm	Arctic Monkeys	04.2007	2[20]	114[1]	Domino RUG 254CD	[platinum-UK][ Written By Alex Turner ][ Producer - James Ford]
If You Found This It's Probably Too Late	Arctic Monkeys	04.2007	124[2]	-	Domino GBCEL 0700060	-
What If You Were Right The First Time	Arctic Monkeys	04.2007	114[2]	-	Domino RUG 254CD	-
This House Is a Circus	Arctic Monkeys	04.2007	132	-	Domino	[ Written By Arctic Monkeys][produced by James Ford,Mike Crossey]
Temptation Greets You Like Your Naughty Friend	Arctic Monkeys	04.2007	77[2]	-	Domino MIUCT 3199	[ Written By Arctic Monkeys,Alex Turner,Dizzee Rascal][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Fluorescent Adolescent	Arctic Monkeys	07.2007	5[29]	-	Domino RUG 261CD	[3x-platinum-UK][ Written By Alex Turner, Johanna Bennett][ Producer - James Ford]
505	Arctic Monkeys	05.2007	73[10]	-	Domino GBCEL 0700074	[2x-platinum-UK][ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Teddy Picker	Arctic Monkeys	05.2007	20[7]	-	Domino RUG 279	[gold-UK][ Written By Alex Turner][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Balaclava	Arctic Monkeys	05.2007	104[1]	-	Domino GBCEL 0700066	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
D Is For Dangerous	Arctic Monkeys	05.2007	116[1]	-	Domino GBCEL 0700065	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Old Yellow Bricks	Arctic Monkeys	05.2007	122[1]	-	Domino GBCEL 0700073	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Do Me A Favour	Arctic Monkeys	05.2007	127[1]	-	Domino GBCEL 0700069	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Only Ones Who Know	Arctic Monkeys	05.2007	130[1]	-	Domino GBCEL 0700068	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
This House Is A Circus	Arctic Monkeys	05.2007	132[1]	-	Domino GBCEL 0700070	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
The Bad Thing	Arctic Monkeys	05.2007	140[1]	-	Domino GBCEL 0700072	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
If You Were There Beware	Arctic Monkeys	05.2007	189[1]	-	Domino GBCEL 0700380	[ Written By Arctic Monkeys][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Plastic Tramp	Arctic Monkeys	07.2007	153[1]	-	Domino GBCEL 0700379	-
The Bakery	Arctic Monkeys	07.2007	161[1]	-	Domino GBCEL 0700071	[ Written By Arctic Monkeys,Alex Turner,Miles Kane][ Producer - James Ford,Mike Crossey]
Too Much To Ask	Arctic Monkeys	07.2007	178[1]	-	Domino GBCEL 0700381	-
Crying Lightning	Arctic Monkeys	07.2009	12[10]	-	Domino CATCO 151003913	[gold-UK][ Written By Alex Turner ][produced by Josh Homme]
Sketchead	Arctic Monkeys	09.2009	80[1]	-	Domino MIUCT 3197	-
Cornerstone	Arctic Monkeys	11.2009	94[1]	-	Domino RUG 349	[silver-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
My Propeller	Arctic Monkeys	04.2010	90[1]	-	Domino RUG 359T	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair	Arctic Monkeys	04.2011	28[12]	-	Domino GBCEL 1100196	[silver-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
The Hellcat Spangled Shalalala	Arctic Monkeys	08.2011	167	-	Domino RUG 422	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Suck It and See	Arctic Monkeys	10.2011	149	-	Domino RUG 438	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Evil Twin	Arctic Monkeys	10.2011	114	-	Domino RUG 438	[ Written By Alex Turner ][produced by Ross Orton]
Black Treacle	Arctic Monkeys	01.2012	173	-	Domino	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Electricity	Arctic Monkeys	04.2012	128	-	Domino RUG 468	-
R U Mine?	Arctic Monkeys	03.2012	23[15]	122[1]	Domino GBCEL 1200081	[2x-platinum-UK][ Written By Alex Turner, Nick O'Malley][produced by Ross Orton]
Come Together	Arctic Monkeys	08.2012	21[3]	-	Locog UMC GBYTU 1200225	[ Written By John Lennon,Paul McCartney]
Do I Wanna Know?	Arctic Monkeys	06.2013	11[73]	70[20]	Domino GBCEL 1300332	[4x-platinum-UK][platinum-US][ Written By Alex Turner, Jamie Cook, Nick O'Malley, Matt Helders][produced by James Ford, Ross Orton]
Why'd You Only Call Me When You're High?	Arctic Monkeys	08.2013	8[17]	-	Domino GBCEL 1300370	[2x-platinum-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
One for the Road	Arctic Monkeys	08.2013	112	-	Domino RUG 561	[gold-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford,Ross Orton]
Stop the World I Wanna Get Off with You	Arctic Monkeys	09.2013	74[1]	-	Domino GBCEL 1300397	[ Written By Alex Turner, Arctic Monkeys ][produced by James Ford]
I Wanna Be Yours	Arctic Monkeys	09.2013	99	-	Domino	[platinum-UK][ Written By Alex Turner,John Cooper Clarke ][produced by James Ford,Ross Orton]
You're So Dark	Arctic Monkeys	09.2013	135	-	Domino RUG 561	[ Written By Alex Turner, Arctic Monkeys]
Arabella	Arctic Monkeys	03.2014	70[3]	-	Domino GBCEL 1300365	[platinum-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford,Ross Orton]
Snap Out of It	Arctic Monkeys	06.2014	82[1]	-	Domino GBCEL 1300371	[platinum-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford,Ross Orton]
Four Out of Five	Arctic Monkeys	05.2018	18[4]	-	Domino GBCEL 1800169	[silver-UK][ Written By Alex Turner ][produced by James Ford,Alex Turner]
Star Treatment	Arctic Monkeys	05.2018	23[2]	-	Domino GBCEL 1800164	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford,Alex Turner]
There'd Better Be a Mirrorball	Arctic Monkeys	09.2022	25[8]	-	Domino GBCEL 2200512	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Body Paint	Arctic Monkeys	10.2022	22[6]	-	Domino GBCEL 2200516	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
I Ain't Quite Where I Think I Am	Arctic Monkeys	11.2022	23[2]	-	Domino GBCEL 2200513	[ Written By Alex Turner ][produced by James Ford]
Why'd You Only Call Me When You're High?	Arctic Monkeys	08.2013	8[17]	-	Domino GBCEL 1300370	-

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Whatever People Say I Am, That's What I'm	Arctic Monkeys	01.2006	1[4][444]	24[19]	Domino WIGCD 162	[7x-platinum-UK][gold-US][ Producer - Jim Abbiss]
Favourite Worst Nightmare	Arctic Monkeys	04.2007	1[3][102]	7[8]	Domino WIGCD 188	[4x-platinum-UK][ Producer -James Ford, Mike Crossey]
Humbug	Arctic Monkeys	09.2009	1[2][24]	15[6]	Domino WIGCD 220S	[platinum-UK][ Producer -Josh Homme, James Ford]
Suck It and See	Arctic Monkeys	06.2011	1[1][37]	14[3]	Domino WIGCD 258	[platinum-UK][ Producer - James Ford]
AM	Arctic Monkeys	09.2013	1[2][505]	6[250]	Domino WIGCD 317	[5x-platinum-UK][platinum-US][ Producer -Josh Homme, James Ford]
Tranquility Base Hotel & Casino	Arctic Monkeys	05.2018	1[2][24]	8[3]	Domino WIGCD 339	[gold-UK][ Producer - James Ford ,Alex Turner]
Live at the Royal Albert Hall	Arctic Monkeys	12.2020	3[4]	151[1]	Domino WIGCD 490	-
The Car	Arctic Monkeys	11.2022	2[12]	6[1]	Domino WIGCD 455	[gold-UK][ Producer - James Ford]

sobota, 22 czerwca 2019

Domino

Właśc, Shawn Ivy, ur. ok. 1972 r. w St. Louis w stanie Missouri. Należy do nowej szkoły raperów z Long Beach w Kalifornii. Symbolizuje typowy dla tego obszaru spokojny, powolny, wręcz zmysłowy sposób rymowania.

Pierwsze siedem lat życia spędził w St. Louis, co wyraźnie słychać w jego mieszanym akcencie. Profesjonalną przygodę ze śpiewaniem zaczynał w nocnych klubach Compton, takich jak Marla Gibbs' Crossroads i Sir Alex. Podobnie jak Snoop Doggy Dogg i inni jemu współcześni, Domino uzupełnia swoje rymowanie fragmentami prawdziwego śpiewania. Teksty są jednak mniej zaczepne. Domino i Snoop Doggy Dogg chodzili razem do szkoły średniej. I chociaż Snoop temu zaprzecza. Domino twierdzi, że tworzyli w tamtych czasach duet. Po dzieciństwie spędzonym przy soulowych i funkowych standardach Stylistics czy Funkadelic, złapał rapowego bakcyla i zaczął rymować.

Według Domina jego drogi rozeszły się ze Snoop Doggy Doggiem. ponieważ Snoop nie potrafił oprzeć się pokusie "przejścia na gangsta". do czego namówił go Dr. Dre. Wytrwałość Domina w poszukiwaniu własnego stylu została ostatecznie nagrodzona. Po kilku latacłi prób zwrócenia na siebie uwagi największych koncernów płytowych, podpisał kontrakt z niewielką, niezależną firmą Outburst.

Nagranie "Getto Jam" potwierdziło jego atrakcyjność: nadal byl to twardy rapowy język, podany jednak w swobodny i zachęcający sposób. Popularność piosenki doprowadziła do podpisania umowy dystrybucyjnej z wytwórnią Def Jam. W swoich tekstach Domino opowiadał o potrzebie zaspokojenia seksualnego ("Ass For Days"). a także o konieczności uprawiania bezpiecznego seksu "Raincoat"; rozkręcił nawet produkcję prezerwatyw o takiej nazwie). Zamiast obecnej w wielu tekstach gloryfikacji strzelanin z jadącego samochodu (praktykowanej przez zwalczające się gangi), na płycie znalazł się utwór na temat awantur wokół pieniędzy ("Money Is Everything").

W jednym z czasopism określono go jednak jako "zlotoustego biznesmena, który może zostać świetnym bankierem, kiedy zbrzydnie mu nagrywanie płyt". Jednak już następna płyta zweryfikowała te twierdzenia. Physical Funk, album wyprodukowany przez Domina, z dużą dawką śpiewu i "żywych" instrumentów, spotkała się z miażdżącą krytyką.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Getto Jam/Jam	Domino	11.1993	33[5]	7[20]	OutBurst 77 298	[gold-US][written by Shawn Ivy, Kevin Gilliam][produced by DJ Battlecat, Domino][4[20].R&B; Chart]
Sweet Potatoe Pie/That's Real	Domino	04.1994	42[3]	27[19]	OutBurst 77 350	[written by Shawn Ivy, Kevin Gilliam][produced by DJ Battlecat][13[20].R&B; Chart]
Tales from the Hood/I'm Talkin' to Myself	Domino	05.1995	-	103[7]	MCA Soundtracks 55 038	[written by Shawn Ivy, Vernon Johnson][produced by Gerald Baillergeau, Victor Merritt][51[10].R&B; Chart][56[5].Hot 100 Singles Sales]
Physical Funk/Do You Qualify	Domino	03.1996	-	87[6]	OutBurst 57 794	[written by Shawn Ivy][produced by Domino][46[14].R&B; Chart]
So Fly / Hennessy	Domino	06.1996	-	112[7]	OutBurst 576 508	[64[9].R&B; Chart]
Like That	Domino feat. Diamonique	03.2001	-	66[4]	Getto Jam 1041	[88[6].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Domino	Domino	12.1993	-	39[33]	OutBurst 57 701	[gold-US][produced by DJ Battlecat][10[32].R&B; Chart]
Physical Funk	Domino	06.1996	-	152[1]	OutBurst 531033	[produced by DJ Battlecat][34[6].R&B; Chart]

sobota, 27 lutego 2016

Neutral Milk Hotel

Neutral Milk Hotel to amerykański zespół indie-folkowy powstały w 1989 roku w Ruston w USA,

założony przez wokalistę, gitarzystę i autora piosenek Jeffa Manguma pod koniec lat 80-tych. Zespół znany jest ze swojego eksperymentalnego brzmienia , abstrakcyjnych tekstów i eklektycznego instrumentarium.

Pierwszym wydawnictwem pod szyldem Neutral Milk Hotel była EP-ka Everything Is z 1994r , krótki zbiór utworów prezentujących Magnuma. Pełnometrażowym debiutem zespołu był album An Avery Island , wydana wkrótce potem.
Do Magnuma dołączył przyjaciel z dzieciństwa i frontmen Apples In Stereo , Robert Schneider , który zajął się produkcją i instrumentarium. Po wydaniu albumu,uzupełniono skład zespołu ,który zaczął granie długich tras koncertowych.

Neutral Milk Hotel wydał Aeroplane Over The Sea w 1998 roku, który stał się ich najbardziej znaną i zauważoną przez krytyków płytą .Choć album nie odniósł sukcesu komercyjnego w momencie wydania, to jego sprzedaż osiągnęła już ponad 300.000 egzemplarzy i zdobył uznanie krytyki w wielu publikacjach, w tym Pitchfork Media , Magnet Magazine , Allmusic i The Pazz & Jop. Pomimo rosnącej popularności, grupa rozpadła się w 1999 roku po rozczarowaniu Manguma koncertowaniem i prasą muzyczną, później przyszło załamanie nerwowe.
Neutral Milk Hotel był częścią Elephant 6 Recording Company . Zespół był jednym z trzech pierwszych projektów Elephant 6 za, obok Apples In Stereo i Olivia Tremor Control .

Lider kapeli Jeff Mangum zapowiedział w 2013 roku reaktywację grupy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Everything Is/Snow Song Pt. One	Neutral Milk Hotel	08.1993	-	-	Cher Doll CHER 002	[produced by Jeff Mangum]
Holland, 1945 / Engine	Neutral Milk Hotel	10.1998	-	-	Blue Rose BRRC 10237 [UK]	[written by Jeff Mangum][produced by Robert Schneider]
You've Passed/Where You'll Find Me Now	Neutral Milk Hotel	12.2011	-	-	Neutral Milk Hotel NMH001	[produced by Jeff Mangum]
Little Birds	Neutral Milk Hotel	12.2011	-	-	Neutral Milk Hotel	[produced by Jeff Mangum]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
On Avery Island	Neutral Milk Hotel	03.1996	-	-	Merge MRG 103	[produced Robert Schneider]
In the Aeroplane over the Sea	Neutral Milk Hotel	02.1998	-	-	Merge MRG 136	[produced Robert Schneider]

piątek, 26 lutego 2016

Animal Collective

Tworząc własny, pokręcony język muzyczny, Animal Collective wyrosło ze ściśle powiązanej grupy przyjaciół z dzieciństwa o odkrywczych upodobaniach do światowej sławy gwiazd nagrań, definiujących oblicze niezależnego eksperymentalnego rocka w latach 2000 i 2010. Ich nastoletnie zainteresowanie Pavement, Pink Floyd i Sun City Girls przekształciło się w uznanie dla bardziej eksperymentalnych brzmień, gdy zespół rozwijał się i włączał wpływy minimal techno, Krautrocka, awangardowych kompozytorów i ścieżek dźwiękowych do slasherów.

Przenosząc się z okolic Baltimore do Nowego Jorku na studia, wczesne iteracje zespołu występowały wraz z podobnie myślącymi noisowo-rockowymi zespołami Black Dice i Oneida, wydając albumy, które zmieniały biegi od jednego do drugiego - od rozległych, niespokojnych eksperymentalnych dźwięków do spokojnych . Krytycznie przebili się przez dziwaczny folkowy klasyk Sung Tongs z 2004 roku, ale osiągnęli nowy poziom komercyjnego sukcesu dzięki Merriweather Post Pavilion z 2009 roku, który był kulminacją ich impulsów do tworzenia melodyjnych piosenek, produkcji bardziej opartej na elektronice i wystarczającej dziwaczności charakterystycznej dla zachowania ducha eksploracji .

Po przejściu od niszczących sztukę koncertów w nowojorskich barach do występów na światowej sławy festiwalach muzycznych, Animal Collective pozostał wierny swoim korzeniom, nawet gdy ich grono fanów osiągnęło nieprzewidziany poziom, i rzucili wyzwanie granicom swojego brzmienia na kolejnych albumach, takich jak z 2016r Painting With i z 2022r Time Skiffs.

Początki Animal Collective zaczęły się od grupy nastoletnich przyjaciół w hrabstwie Baltimore w stanie Maryland, którzy wspólnie odkrywali muzykę w połowie lat 90-tych. Mniej zainteresowani byciem częścią lokalnej sceny niż zamieszkiwaniem własnej, wyspiarskiej orbity, spędzaniem czasu i zabawą z dźwiękiem, zaczęli grać covery i bawić się efektami, zanim napisali własne piosenki. W skład grupy weszli David Portner, Noah Lennox, Josh Dibb, Brian Weitz i inni. Wczesne wcielenie nastoletniego kolektywu pojawiło się w postaci indie rockowego zespołu Automine, który posunął się nawet do samodzielnego wydania 7-calowego singla w 1995 roku. Rdzeń tego, co miało stać się Animal Collective, naprawdę ukształtował się, gdy drogi grupy rozeszły się uczęszczając do college'u i zagłębiając się w muzykę eksperymentalną, kulturę i własną solową twórczość. Decydując się na przyjęcie pseudonimu scenicznego, Portner stał się Avey Tare, a Lennox Panda Bear.

Mieszkając w Nowym Jorku, obaj położyli podwaliny pod Spirit They're Gone , Spirit They've Vanished, album w większości napisany przez Portnera, który został wydany w 2000 roku pod pseudonimem Avey Tare & Panda Bear we własnej wytwórni Animal. W następnym roku Weitz (obecnie znany jako Geologist) dołączył do współpracy przy drugim albumie, Danse Manatee, gdy grupa wpadła na nowojorską scenę art-rockową. Black Dice był jednym z wyróżniających się zespołów tej sceny i wkrótce zaprosił kolektyw (nadal nazywany Avey Tare & Panda Bear) na długą trasę koncertową, która wystawili ich na bardziej dziwaczne marginesy muzyki outsiderów, która pojawiła się w całym kraju na początku 2000 roku. W 2003 roku ukazał się znacznie bardziej folkowy i ambientowy album Campfire Songs, będący wynikiem współpracy Portnera, Lennoxa i długoletniego członka kolektywu Josha Dibba (Deakin), który zadebiutował na nagraniach grupy. Chociaż elastyczne podejście zespołu do personelu na każdej płycie nie było standardową praktyką dla zespołów indie rockowych, towarzyszyło im przez większą część ich działalności, z materializacją albumów, które obejmowały formacje duetów, trio i kwartetów zespołu.

W 2003 roku ukazał się także Here Comes the Indian , album, który z mocą wsteczną stał się znany jako czwarty album Animal Collective, ale pierwszy, który zawiera wszystkich czterech członków grupy i nosi nazwę Animal Collective; po zdobyciu coraz większej rozpoznawalności zespół zdecydował, że potrzebuje wszechstronnej nazwy, która identyfikowałaby ich twórczość, a nie wielu odmian, których używali do tego momentu. Here Comes the Indian był mrocznym i niespokojnym albumem powstałym w okresie trudnych tras koncertowych i osobistych przemian, a dźwięki odzwierciedlały burzliwe życie ich twórców. W następnym roku Lennox i Portner koncertowali pod pseudonimem Animal Collective jako duet, otwierając koncerty Four Tet i mamy oraz grając oszczędne piosenki ludowe, które koncentrowały się na harmonii wokalnej i interakcji między prostymi, akustycznymi instrumentami. Te piosenki nabrały kształtu podczas tras koncertowych i ostatecznie stały się Sung Tongs, albumem z 2004 roku, który przedarł się przez Animal Collective do legionów nowych słuchaczy, ponieważ tajemniczy i pięknie kruchy album zebrał fale pozytywnych recenzji i zajął miejsce jako jeden z lepszych albumów. W tym samym duchu co Sung Tongs, zespół wydał Prospect Hummer EP na początku przyszłego roku, zbiór wspólnych utworów nagranych z samotną brytyjską legendą acid-folku Vashti Bunyan. Kolejny pełnometrażowy album zespołu, Feels, pojawił się jesienią 2005, ponownie łącząc wszystkich czterech członków zespołu i po raz pierwszy dodając zewnętrznych muzyków z udziałem skrzypka Eyvinda Kanga i pianistki Kristín Anny Valtýsdóttir. Bardziej w dziedzinie znanej struktury utworu niż cokolwiek, co zespół próbował wcześniej, Feels był ekstatycznym albumem radosnej psychodelii i zniszczonego, ale chwytliwego melodyjnego rocka.

To przygotowało grunt pod brzmienie, które zostało rozszerzone w Strawberry Jam z 2007 roku, pierwszym występie zespołu dla Domino Records. Rok 2007 był również wspaniałym rokiem dla solowej twórczości Panda Bear wraz z wydaniem jego trzeciego albumu, Person Pitch, wspaniale dziwnego pastiszu sampli, harmonii wokalnych i popowych melodii, które krytycznie przyćmiły dorobek Animal Collective z tej samej epoki. Ten rozmach doprowadził do wydania w 2009 roku Merriweather Post Pavilion, ósmego albumu grupy i połączenia ulepszonej produkcji elektronicznej, popowego uroku i inspirujących eksperymentów, które zaowocowały ich najbardziej przystępnym jak dotąd materiałem. Przebił się do Top 20 w Ameryce i osiągnął 26. miejsce w Wielkiej Brytanii, czyniąc z Animal Collective toast międzynarodowej blogosfery, jednocześnie umacniając ich siłę jako siły komercyjnej. Trasa koncertowa zajmowała ich przez większą część roku, ale znaleźli trochę czasu, aby wrócić do studia i dokończyć krótką EP-kę, Fall Be Kind, która ukazała się w listopadzie. W 2010 roku grupa rozszerzyła swoje eksperymentalne brzmienie na sferę wizualną, wydając Oddsac, „album wizualny”, który zawierał nowy materiał jako psychodeliczną ścieżkę dźwiękową do filmu z udziałem członków Animal Collective, wyreżyserowanego przez Danny'ego Pereza.

Ich kolejny pełnometrażowy album, Centipede Hz, pojawił się w 2012 roku wraz z EPką zawierającą remiksy z albumu zatytułowanego Monkey Been to Burn Town z 2013 roku. Poboczne projekty, sety DJ-skie i rodzina zajmowały członków zespołu, dopóki nie zebrali się ponownie wiosną 2015 roku, aby pracować nad nowym materiałem. Unikając pogłosu, atmosfery i długich przeróbek i nazywając to „naszą płytą Ramones” w wywiadzie dla Rolling Stone, Painting With z 2016 roku zawierał występy Johna Cale'a i saksofonisty Colina Stetsona. W 2017 roku grupa wydała dwie EP-ki: pierwsza, The Painters, była towarzyszem Painting With i kontynuowała hiper-maksymalistyczne podejście tej płyty; w drugim, Meeting of the Waters, Avey Tare i Geologist powracali do swoich stosunkowo bardziej organicznych korzeni. Powrócili jako trio (bez Panda Bear) w 2018 roku, aby wydać album audiowizualny, aczkolwiek we współpracy z duetem artystyczno-naukowym Coral Morphology; Tangerine Reef upamiętniała Międzynarodowy Rok Rafy 2018 i została wydana jednocześnie z filmem o tym samym tytule. W 2019 roku, aby uczcić 10. rocznicę przełomowego albumu Merriweather Post Pavilion, grupa wydała koncertową kolekcję Ballet Slippers. Album zawiera wybrane występy na żywo z trasy koncertowej Animal Collective z 2009 roku, które odbyły się w celu wsparcia tego, co wielu uważało za ich szczyt twórczy, i zawierał rozszerzone wersje na żywo większości piosenek z Merriweather Post Pavilion, a także kilka starszych ulubionych.

Członkowie zespołu, Deakin i Geologist, stworzyli ścieżkę dźwiękową do debiutanckiego filmu reżyserki Marnie Ellen Hertzler Crestone z 2020 roku, a rok później ich instrumentalna ścieżka dźwiękowa została wydana pod szyldem Animal Collective. Jedenasty album studyjny kolektywu, Time Skiffs, był pierwszym projektem od czasu Centipede Hz, w którym wszyscy czterej członkowie zespołu pracowali razem nad nowym materiałem. Album został wydany w lutym 2022 roku, a jego kolorowy chaos nawiązywał do niektórych z ich najwcześniejszych prac. Znalazł się na liście Billboard 200 i osiągnął 24 miejsce na liście Top Independent Albums. W następnym roku zespół ponownie wydał album Spirit They're Gone, Spirit They've Vanished z 2000 roku. Nowa edycja albumu zawierała zremasterowany dźwięk, nową oprawę graficzną i pięć dodatkowych utworów z EP-ki A Night at Mr. Raindrop’s Holistic Supermarket. Te niepublikowane wcześniej utwory zostały nagrane mniej więcej w tym samym czasie, co Spirit They're Gone i zawierały cover „Dreams” Fleetwood Mac.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Peacebone / Safer	Animal Collective	08.2007	-	7.Hot Singles Sales	Domino TWDNO155	[written by Animal Collective][produced by Animal Collective]
Summertime Clothes	Animal Collective	06.2012	-	8.Hot Singles Sales	Domino DNO228	[written by Animal Collective][produced by Ben H. Allen, Animal Collective]
Honeycomb/Gotham	Animal Collective	08.2007	-	8.Hot Singles Sales	Domino DNO333	[written by Animal Collective][produced by Animal Collective,Ben H. Allen III]

Albumy

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Strawberry Jam	Animal Collective	09.2007	132[1]	72[2]	Domino WIGL P199	[produced by Animal Collective]
Merriweather Post Pavilion	Animal Collective	01.2009	26[4]	13[28]	Domino WIGCD 216	[silver-UK][produced by Animal Collective,Ben H. Allen]
Centipede Hz	Animal Collective	09.2012	55[1]	16[12]	Domino WIGCD 274S	[produced by Animal Collective, Ben H. Allen III]
Painting With	Animal Collective	03.2016	42[1]	42[4]	Domino WIGCD 362	-
Time Skiffs	Animal Collective	02.2022	152	-	Domino WIGCD 501	-

czwartek, 7 stycznia 2016

Matt Helders

Matthew Helders ( ur. 7 maja 1986 roku), perkusista w zespole Arctic Monkeys. W piosenkach "You Probably Couldn't See For the Lights But You Were Looking Straight at Me", "I Bet You Look Good on the Dancefloor", "Teddy Picker", "Who The Fuck Are Arctic Monkeys?", "Balaclava", "What If You Were Right Fist Time" i "D Is For Dangerous" w dużym stopniu udziela się jako wokal wspomagający.
W zespole uważanyany jest za cichego uprzejmego i niekonfliktowego.
Matt zaczął grać na perkusji ponieważ jak sam mówi:"…to jedyna rzecz jaka pozostała. Kiedy zaczynaliśmy żaden z nas na niczym nie grał, a że oni mieli już gitary, więc ja kupiłem perkę".

Wspomina, że w dzieciństwie uwielbiał rap: "W szkole byliśmy fanami hip-hopu bardziej niż teraz, choć nadal ten styl ma wpływ na moją grę na perkusji, ten element groove, jak w muzyce funky".
W dodatku Helders podkreśla, że słuchanie zespółu Queens of the Stone Age miało największy wpływ na jego rozwój jako perkusisty "wszystko się bardzo zmieniło zeszłego lata, kiedy oglądałem koncert chłopaków z Queens of the Stone Age. Byli niesamowici. Powiedziałem wtedy do siebie: Kur**, muszę uderzać mocniej".
Sheffield nadal pozostaje dla Heldersa, ważnym miejscem. Podkreśla, że pozostało jeszcze wiele miejsc i historii, które można utrwalić w piosenkach. Pomimo dużej popularności zespołu, sam Matt może po ulicy przemieszczać się niezauważony "Kiedy wychodzimy wszyscy razem wieczorami do klubów, są pewne trudności, ale kiedy jestem sam, rzadko ktoś mnie rozpoznaje".
Poza grą w zespole, Matt jest DJ'em. Ma na swoim koncie remiksy piosenek The Hives (“We Rule The World (T.H.E.H.I.V.E.S)” czwarty singiel z "The Black and White Album"), Duran Duran ("Skin Divers" drugi singiel z "Red Carpet Massacre"). Na ostatnich brytyjskich koncertach grupy We Are Scientists wspomagał ich na perkusji, a także zremiksował ich utwór "Chick Lit", który to remiks ukazał się jako b-side na winylowym wydaniu singla.
Helders występuję także na albumie "Skanky Skanky" Toddla T. Remiks utworu "Again & Again" Roots Manuvy doczekał się emisji radiowej w audycji Zane'a Lowe w BBC Radio 1.
W sierpniu 2008 roku, ogłoszone zostało, że Matt skompiluje składankę dla serii LateNightTales. Płyta pod tytułem "Late Night Tales: Matt Helders" trafiła na półki sklepowe 27mego października 2008.
Na płycie znalazł się także mówiony utwór, napisany i wykonany przez Alexa Turnera.
Matt zaprojektował własną linię odzieżową, składającąsię z kurtki, bluzy z kapturem i trzech t-shirtów. Ubrania trafiły do sprzedaży w maju 2007 roku, do każdej sztuki dołączona była płyta CD z remiksem utworu Arctic Monkeys, remiksem wykonanym przez samego Matta i projektanta Supreme Being Skuffa. Jeden funt z każdej spradaży przakazany został dla Hospicjum Athur Rank.

Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dreamer	Matt Helders featuring Nesreen Shah	10.2008	3.Indie Chart	-	LateNightTales ALN721	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Late Night Tales: Matt Helders	Matt Helders	10.2008	-	-	Late Night Tales	[produced by Matt Helders]

niedziela, 29 listopada 2015

Last Shadow Puppets

The Last Shadow Puppets to angielska supergrupa, w skład której wchodzą Alex Turner (Arctic Monkeys), Miles Kane (The Rascals, artysta solowy), James Ford (Simian, Simian Mobile Disco, producent muzyczny) i Zach Dawes (Mini Mansions).

Inspirowana przez Scotta Walkera i Davida Bowiego współpraca między Alexem Turnerem z Arctic Monkeys i Milesem Kane'em z Rascals, The Last Shadow Puppets rozpoczęła się, gdy poprzedni zespół Kane'a, Little Flames, odbył trasę koncertową z Arctic Monkeys w 2007 roku.

Razem koncertowali, tej wiosny para zaczęła pisać piosenki i późnym latem udała się do francuskiego studia z producentem/perkusistą Jamesem Fordem. Dodatkowe nagranie, w tym smyczki dzięki uprzejmości London Metropolitan Orchestra i aranżera Owena Palletta (z Final Fantasy), zostało ukończone w grudniu.

Na początku 2008 roku Last Shadow Puppets zagrali dwa koncerty w Nowym Jorku i ogłosili, że ich debiutancki singiel i album, oba zatytułowane The Age of the Understatement, ukażą się tej wiosny w Domino Records. Album został ogólnie dobrze przyjęty, a nawet otrzymał nominację do Mercury Prize. Podczas gdy mówiono o stworzeniu kolejnego albumu, duet ostatecznie nie spieszył się z powrotem do studia.

W ciągu następnych kilku lat Turner kontynuował swoją pracę z Arctic Monkeys, wydając Humbug z 2009 roku , Suck It and See z 2011 roku oraz AM z 2013 roku . Kane był również zajęty wydawaniem dwóch solowych albumów, Color of the Trap z 2011 roku i Don't Forget Who You Are z 2013 roku.

Duet ponownie zebrał się na kilka koncertów na żywo, w tym podczas występu podczas występu Kane'a dla Arctic Monkeys w Paryżu w 2012 roku i ponownie w Kane's Glastonbury w 2013 roku. Dopiero po przerwie Arctic Monkeys w 2014 roku Turner i Kane spotkali się ponownie w Los Angeles, aby rozpocząć pracę nad nowym materiałem. Współpracując z producentem Jamesem Fordem i wieloletnim współpracownikiem aranżerem Owenem Pallettem, The Last Shadow Puppets nagrali swój drugi pełnometrażowy album, Everything You've Come to Expect w 2016 roku.

Album, który zajął pierwsze miejsce na brytyjskiej liście albumów, zawierał więcej orkiestrowego brzmienia duetu i zawierał single „Bad Habits” i „Aviation”. Również w 2016 roku wydali EP-kę składającą się z sześciu utworów, The Dream Synopsis. Na EP-ce znalazły się ponowne nagrania dwóch piosenek z Everything You've Come to Expect, a także kilka coverów, w tym utwory Jacquesa Dutronca, Glaxo Babies i Leonarda Cohena.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Age of the Understatement	Last Shadow Puppets	04.2008	9[9]	-	Domino RUG 288CD	[written by Alex Turner, Miles Kane][produced by James Ford]
In The Heat Of The Morning	Last Shadow Puppets	04.2008	111[1]	-	Domino	-
Two Hearts In Two Weeks	Last Shadow Puppets	04.2008	182[1]	-	Domino RUG 288CD	[written by Alex Turner, Miles Kane][produced by James Ford]
Wondrous Place	Last Shadow Puppets	04.2008	187[1]	-	Domino	[written by Bill Giant,Jeff Lewis][produced by James Ford]
Standing Next To Me	Last Shadow Puppets	07.2008	30[5]	-	Domino RUG 301CD	[written by Alex Turner, Miles Kane][produced by James Ford]
My Mistakes Were Made For You	Last Shadow Puppets	11.2008	81[2]	-	Domino RUG 309CD	[written by Alex Turner, Miles Kane][produced by James Ford]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Age of the Understatement	Last Shadow Puppets	04.2008	1[1][37]	111	Domino WIGCD 208	[platinum-UK][produced by James Ford]
Everything You've Come to Expect	Last Shadow Puppets	04.2016	1[1][19]	111	Domino WIGCD 371	[gold-UK][produced by James Ford]
The Dream Synopsis	Last Shadow Puppets	12.2016	57[1]	-	Domino RUG 799CD	[produced by Patrick Higgins]