Z archiwum...rocka

niedziela, 24 maja 2026

Ripple

Ripple był amerykańskim zespołem funkowym z Michigan. Grupa podpisała kontrakt z GRC Records i Salsoul Records w latach 70-tych i nagrała kilka przebojów, z których największymi były „I Don't Know What It Is, but It Sure Is Funky” oraz „The Beat Goes On and On”, ten ostatni wydany przez Salsoul Records, z Orkiestrą Salsoul.

Po przeprowadzce do Atlanty w stanie Georgia, Wally, Kenny i Brian zreorganizowali zespół, dodając Victora Burksa (klawisze) i Barry'ego Lee (gitara). Grupa intensywnie koncertowała na południowym wschodzie USA, a jej najważniejszym wydarzeniem było supportowanie George'a Clintona i Parliament Funkadelic podczas trasy „Mothership Connection”.

Wally, Kenny, Brian, Victor i Barry nagrali następnie swój przełomowy album „Sons of the Gods”. Utwór „The Beat Goes On and On” z tego albumu stał się klasykiem disco/hustle, który do dziś jest grany w rozgłośniach radiowych. Charakterystyczna linia „oh-la oh-la ay” z utworu „I Don't Know What It Is, but It Sure Is Funky” została później włączona do wielkiego hitu Marcii Griffiths „Electric Boogie (Electric Slide)”, a także do hitu Kid 'n Play z 1988 r. „Rollin' with Kid 'n Play”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Don't Know What It Is, But It Sure Is Funky/Dance Lady Dance	Ripple	11.1973	-	67[6]	GRC 1004	[written by Ripple][produced by Dave Ferguson][11[15].R&B Chart]
Willie Pass The Water/Get Off	Ripple	11.1973	-	108[8]	GRC 1013	[written by Dee Ervin,Ruth Robinson][produced by Dee Ervin][27[11].R&B Chart]
A Funky Song/See The Light In The Window	Ripple	05.1974	-	-	GRC 2017	[written by Walter Carter,Brian Sherrer,Simon Carter,Curtis Reynolds,Keith Samuels,Dave Ferguson,William Hull][produced by Dee Ervin][41[12].R&B Chart]
You Were Right On Time/I'll Be Right There Trying	Ripple	09.1974	-	-	GRC 2030	[written by Dee Ervin,Dee Dee McNeal][produced by Dee Ervin][51[7].R&B Chart]
This Ain't No Time To Be Giving Up/Dance Lady Dance	Ripple	06.1975	-	-	GRC 2060	[written by Curtis Reynolds,Keith Samuels,Dave Ferguson][produced by M. Davis,Leroy Emmanuel,Mose Davis][81[5].R&B Chart]
The Beat Goes On And On/Facts Of Life	Ripple	03.1978	-	-	Salsoul 2057	[written by Walter Carter,Victor Burks,Floyd Smith,Brian Sherrer,Barry Lee,Kenneth Carter][produced by Floyd Smith][91[6].R&B Chart][13[12].Hot Disco/Dance;Salsoul 2057 7"]

Rhythm Heritage

Rhythm Heritage to amerykański zespół funk/R&B z lat 70-tych XX wieku,
najbardziej znany z przeboju „Theme from S.W.A.T.” z 1976 roku, który zajął pierwsze miejsce na listach przebojów w USA. Sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy i w lutym 1976 roku zdobył złotą płytę przyznaną przez Recording Industry Association of America (RIAA).

Nagrali również muzykę przewodnią do kilku innych programów telewizyjnych ABC, w tym „Keep Your Eye on the Sparrow”, również z 1976 roku, z serialu Baretta (śpiewanego przez Sammy'ego Davisa Jr.). Zespół Rhythm Heritage został założony w 1975 roku przez producenta Steve'a Barriego i klawiszowca sesyjnego Michaela Omartiana. W jego skład wchodzili basista Scott Edwards i perkusista Ed Greene . Na niektórych nagraniach zespołu grali również Ray Parker Jr., Jeff Porcaro , Victor Feldman, Jay Graydon, Dean Parks, Ben Benay i Bob Walden.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Theme From S.W.A.T./I Wouldn't Treat A Dog (The Way You Treated Me)	Rhythm Heritage	11.1975	-	1[1][24]	ABC 12 135	[gold-UK][written by Barry De Vorzon][produced by Michael Omartian, Steve Barri][11[20].R&B Chart][utwór z serialu TV "S.W.A.T."]
Barretta's Theme ("Keep Your Eye On The Sparrow")/My Cherie Amour	Rhythm Heritage	04.1976	-	20[13]	ABC 12 177	[written by M. Ames, D. Grusin][produced by Michael Omartian, Steve Barri][19[12].R&B Chart][utwór z serialu TV "Barretta"]
Disco-Fied/(It's Time To) Boogie Down	Rhythm Heritage	08.1976	-	101[3]	ABC 12 205	[written by Michael Omartian, Michael Price ][produced by Michael Omartian, Steve Barri][80[3].R&B Chart]
Theme From Rocky (Gonna Fly Now)/Last Night On Earth	Rhythm Heritage	02.1977	-	94[3]	ABC 12 243	[written by B. Conti, C. Connors, A. Robbins][produced by Michael Omartian, Steve Barri][78[5].R&B Chart][utwór z filmu "Rocky"]
Theme From Starsky And Hutch/Disco Queen	Rhythm Heritage	10.1977	-	-	ABC 12 273	[written by Thomas W. Scott][produced by Michael Omartian, Steve Barri][93[7].R&B Chart][utwór z serialu TV "Starsky And Hutch"]
Holdin' Out (For Your Love)/Sky's The Limit	Rhythm Heritage	03.1978	-	-	ABC 12 334	[written by M. Omartian, M. Price, D. Walsh][produced by Michael Omartian, Steve Barri][92[5].R&B Chart]

środa, 20 maja 2026

Richard Kerr

Richard Buchanan Kerr (ur. 14 grudnia 1944r - zm. 8 grudnia 2023r)
był angielskim piosenkarzem, autorem tekstów i kompozytorem. Współtworzył utwory „Mandy”, „Looks Like We Made It” i „Somewhere in the Night” (wszystkie stały się hitami Barry'ego Manilowa) oraz „I'll Never Love This Way Again” z Dionne Warwick.

Richard Buchanan Kerr urodził się 14 grudnia 1944 roku. Kerr rozpoczął naukę w Bedford School. Zainteresował się muzyką w szkole, a następnie zajął się pisaniem piosenek. W Wielkiej Brytanii współpracował z muzykami pod koniec lat 60-tych i na początku lat 70-tych., takimi jak Peter Green, Don Partridge i Scott English. Ostatnie połączenie zaowocowało utworem „Brandy”, który English wydał w 1971 roku. Utwór ten stał się później światowym hitem pod tytułem „Mandy” w wykonaniu Barry'ego Manilowa w 1974 roku, choć „Blue Eyes” Dona Partridge'a był pierwszym przebojem Kerra jako autora piosenek.

W 1976 roku solowy album Kerra, „Richard Kerr” (w niektórych krajach przemianowany na „Somewhere in the Night”), został wydany przez Epic Records, a w 2014 roku ukazał się w wersji cyfrowej na iTunes. Album „Welcome to the Club” (1978, A&M Records) Kerra zawierał utwory napisane wspólnie z Johnem Bettisem, Garym Osborne’em i Willem Jenningsem. Inne albumy Kerra to „From Now Until Then”, „No Looking Back”, „Songwriter” i „Reflections of Richard Kerr”.

Jego najważniejsza współpraca miała miejsce z amerykańskim tekściarzem Willem Jenningsem. Napisali takie popularne piosenki, jak „Looks Like We Made It”, hit numer 1 na listach przebojów Barry'ego Manilowa, „Somewhere in the Night”, który był hitem Helen Reddy, a później Barry'ego Manilowa (1978), oraz „I'll Never Love This Way Again” dla Dionne Warwick. W 1997 roku, wraz z autorem tekstów Donem Blackiem, Kerr napisał „You Stayed Away Too Long”, śpiewaną przez 18-letnią Joanne May, jedną z czterech finalistek Wielkiego Brytyjskiego Konkursu Piosenki, brytyjskiego etapu Konkursu Piosenki Eurowizji. Utwór zajął trzecie miejsce.

Kerr zmarł 8 grudnia 2023 roku w wieku 78 lat.

Kompozycje Richarda Kerra na listach przebojów

[with Joan Maitland]
06/1968 Blue Eyes Don Partridge 3.UK

[with Rupert Buchanan]
10/1968 My World Cupid's Inspiration 33.UK

[with Scott English]

10/1971 Brandy Scott English 91.US/12.UK
03/1972 I Am What I Am Greyhound 20.UK
03/1974 I Am What I Am Lois Fletcher 64.US
11/1974 Mandy Barry Manilow 1.US/11.UK
11/2003 Mandy Westlife 1.UK

[with Will Jennings]
11/1975 Somewhere in the Night Helen Reddy 19.US
11/1975 Somewhere in the Night Batdorf & Rodney 69.US
05/1977 Looks Like We Made It Barry Manilow 1.US
07/1978 Somewhere in the Night Barry Manilow 9.US/42.UK
05/1979 I'll Never Love This Way Again Dionne Warwick 5.US/62.UK
07/1980 No Night So Long Dionne Warwick 23.US

[with Gary Osborne]
07/1977 I'm Dreaming Jennifer Warnes 50.US

[with Marty Panzer]
06/1980 Where Did We Go Wrong Frankie Valli 90.US

[with Billy Osborne, Jeffrey Osborne ]
11/1980 Shine On L.T.D. 40.US

[with Graham Lyle]
07/1985 A Little Bit of Heaven Natalie Cole 81.US

[with Don Black]
08/1991 It's Still You Michael Ball 58.UK
03/1997 You Stayed Away Too Long Joanne May 76.UK

poniedziałek, 18 maja 2026

Trevor Daniel

Trevor Daniel Neill (ur. 28 września 1994r) to amerykański wokalista i autor tekstów.
Zdobył popularność dzięki singlowi „Falling” z 2018 roku, który trafił na listy przebojów w ponad 20 krajach po tym, jak w 2019 roku stał się viralem. Jego debiutancki album studyjny „Nicotine” (2020) znalazł się na liście Billboard 200.

Daniel rozpoczął karierę, umieszczając swoją muzykę na SoundCloud. Jego singiel „Pretend” z 2017 roku ostatecznie odniósł sukces po tym, jak został udostępniony na popularnym kanale YouTube. Później odebrał telefon od Taza Taylora z Internet Money i podpisał z nimi wspólny kontrakt płytowy, a także z Alamo i Interscope, w lipcu 2018 roku. Daniel wydał EP-ki „Homesick” w 2018 roku i „Restless” w 2019 roku. Na pierwszej z nich znalazł się singiel „Falling”, który ukazał się w październiku tego samego roku. Pomimo wydania remiksu utworu przez Blackbear, stał się on popularny dopiero w 2019 roku, po tym jak stał się viralem na aplikacji do udostępniania filmów TikTok.

Stał się jego pierwszym singlem, który znalazł się na liście przebojów Billboard Hot 100 w USA, osiągając 17. miejsce.Utwór znalazł się na debiutanckim albumie Daniela „Nicotine”, a poprzedzał go singiel „Past Life”, który później został ponownie wydany z wokalem amerykańskiej piosenkarki i aktorki Seleny Gomez. W 2020 roku wystąpił w utworze „Clown” na albumie Blackbeara „Everything Means Nothing”, zaśpiewał w remiksie utworu „Bitter” Fletcher and Kito, a także na singlu Dona Diablo i Imanbeka „Kill Me Better”. W 2021 roku współpracował z Becky G i Tainy przy utworze „F is For Friends” do ścieżki dźwiękowej filmu SpongeBob: Sponge on the Run oraz wystąpił w utworze „My Dear Love” Bebe Rexhy z udziałem Ty Dolla $ign z jej drugiego albumu „Better Mistakes”.

Obecnie pracuje nad swoim drugim albumem zatytułowanym „Sad Now Doesn't Mean Sad Forever”. W czerwcu 2021 roku wydał „Fingers Crossed” z amerykańską piosenkarką i autorką tekstów Julią Michaels. Do utworu powstał teledysk wyreżyserowany przez Granta Spaniera. Następnie można go było zobaczyć w teledysku z popularnym DJ-em i producentem muzycznym Alanem Walkerem do utworu Alana „Extremes”, który ukazał się 30 września na nadchodzącym albumie studyjnym Alana „WALKERVERSE PT. II”. W 2023 roku współpracował z Neoni przy ich utworze „Bleach”. W poście na X (dawniej Twitter) z 12 lipca 2024 roku Trevor ogłosił rozstanie ze swoją poprzednią wytwórnią płytową, Alamo Records/RCA. 25 października 2024 roku Trevor wydał swój powracający singiel „Tempo” w ramach nowej umowy płytowej z Fearless Records i TLNTD Records. Umowa płytowa nie trwała długo, ponieważ 2 maja 2025 roku Trevor ogłosił na X (dawniej Twitter), że z niej zrezygnował.

Daniel mieszkał w Baton Rouge w Luizjanie. Jego rodzina przeprowadziła się do Fort Worth w Teksasie, a później osiedliła się w Houston w Teksasie, gdzie piosenkarz ma swój dom.Daniel przyznaje, że muzyka stała się dla niego ważna w życiu już jako dziecko i zaczął grać na perkusji w drugiej klasie. W liceum zaczął tworzyć muzykę w programie Mixcraft 5 i nagrywać wokale w szafie w swojej sypialni, korzystając z porad samouczków na YouTube. W 2017 roku postanowił zająć się muzyką zawodowo.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Falling	Trevor Daniel	11.2019	14[19]	17[38]	Alamo USUYG 1221109	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Trevor Neill,Tristan Norton,Martin Kottmeier,Kim Candilora,Danny Snodgrass, Jr.,Ryan Vojtesak][produced by KC Supreme,Taz Taylor,Charlie Handsome][11[26].R&B Chart]
Past Life	Trevor Daniel x Selena Gomez	07.2020	-	77[5]	Interscope USUM 72010569	[gold-US][written by Trevor Daniel, Finneas O'Connell, Sean Myer, Caroline Pennell, Mick Coogan ,Jay Stolar][produced by Finneas, Sean Myer]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Nicotine	Trevor Daniel	04.2000	-	79[9]	Alamo	[produced by Gregory Aldae, Bardo ,Based1 ,Ryan Bevolo ,Blake Slatkin ,Capi, Dwilly, E Trou, Omer Fedi, Finneas, Charlie Handsome ,Jasper Harris ,Cole Hutzler ,KC Supreme, Angel Lopez, Nick Mira, Pacific, Ragelogic, Relik ,Repko, Sean Myer, Sober Rob ,Taz Taylor]

niedziela, 17 maja 2026

Nightcrawlers

The Nightcrawlers to brytyjski projekt muzyki house, którego twórcą był producent,
DJ i piosenkarz John Robinson Reid (ur. 6 września 1963r w Glasgow; zm. 15 czerwca 2025r), wraz z Hugh Jude Brankinem, Rossem Campbellem i Grahamem McMillanem Wilsonem.

Pod koniec lat 80-tychh John Reid założył duet This Way Up z Royem Hayem, byłym członkiem Culture Club, a następnie pracował jako autor tekstów dla Bad Boys Inc. i Eternal. Na początku lat 90-tych założył swój projekt taneczny Nightcrawlers. Przełom nastąpił w 1993 roku wraz z drugim singlem „Push the Feeling On”, który osiągnął 80. miejsce na liście Billboard Hot 100 i utrzymywał się na listach przebojów przez 15 tygodni. Oryginalna wersja osiągnęła jedynie 22. miejsce na UK Singles Chart. Przełom nastąpił dwa lata później wraz z albumem Marca Kinchena „MK Mixes” z 1995 roku, który wspiął się na 3. miejsce na brytyjskiej liście przebojów i dotarł do pierwszej dziesiątki w całej Europie.

Od tego czasu występowali jako Nightcrawlers z Johnem Reidem. Kolejny singiel, „Surrender Your Love”, kontynuował ich sukces, zdobywając kolejne miejsca na listach przebojów, w tym drugi w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii. Później jednak międzynarodowe zainteresowanie osłabło, a kolejne hity z pierwszej czterdziestki, takie jak „Don't Let the Feeling Go”, „Let's Push It”, „Should I Ever (Fall in Love)” i „Keep On Pushing Our Love”, nagrane we współpracy z piosenkarką Alyshą Warren, pozostały w dużej mierze ograniczone do ich ojczyzny. Po tym sukcesy Nightcrawlers nieco przycichły, a na listy przebojów powrócili dopiero w 1999 roku z utworem „Never Knew Love”.

Klasyczny utwór taneczny „Push the Feeling On” powrócił na niemieckie listy przebojów w 2003 roku z nowym remiksem, a następnie w 2012 roku z nowym nagraniem Glamrock Brothers z udziałem Sunloverz. Miks Rosabel i JCA zapewnił utworowi pierwsze miejsce na liście przebojów US Dance/Club Play Songs w 2004 roku. Próba powrotu Nightcrawlers w 2011 roku z singlem „Cryin' over You” z udziałem Taio Cruza zakończyła się niepowodzeniem. Jednak ich kolejna próba w 2021 roku z singlem „Friday” z udziałem Ritona i zawierającym sample z utworu „Push the Feeling On” okazała się dużym sukcesem. Utwór dotarł do 4. miejsca na brytyjskich listach przebojów, stając się ich pierwszym hitem w pierwszej dziesiątce od czasu „Surrender Your Love” 25 lat wcześniej. Muzycznie Nightcrawlers inspirowali się takimi zespołami jak Latin Head Hunters, C+C Music Factory, Bobby Orlando i Man Parrish.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Living Inside a Dream	Nightcrawlers	07.1992	82	-	4th & Broadway BRW 250	[written by Jon Reed, Tom Wilson][produced by John Waddell]
Push the feeling on	Nightcrawlers	.1992	86	-	4th & Broadway BRW 258	[written by Ross Campbell, John Reid, Hugh Brankin, Graham Wilson][produced by Ian Morrow, Phil Chill, Marc Kinchen]
Push the feeling on	Nightcrawlers	10.1994	22[8]	80[15]	Ffrr FX 245	[written by Ross Campbell, John Reid, Hugh Brankin, Graham Wilson][produced by Ian Morrow, Phil Chill, Marc Kinchen]
Push the feeling on	Nightcrawlers	02.1995	3[21]	-	ffrr F 257	[platinum-UK][written by Ross Campbell, John Reid, Hugh Brankin, Graham Wilson][produced by Ian Morrow, Phil Chill, Marc Kinchen]
Surrender your love	Nightcrawlers feat John Reid	05.1995	7[13]	-	Final Vinyl 74321283981	[written by John Reid, Marc Kinchen][produced by John Reid, Marc Kinchen]
Don' t let the feeling go	Nightcrawlers feat John Reid	09.1995	13[16]	-	Final Vinyl 74321298821	[written by John Reid, Marc Kinchen, Graham Wilson][Produced by John Reid, Marc Kinchen]
Let' s push it	Nightcrawlers	01.1996	23[8]	-	Final Vinyl 74321328142	[written by John Reid,Michael J McEvoy,Ronald Wilson,Stepz-3][Produced by John Reid]
Should I Ever [Fall in love]	Nightcrawlers feat John Reid	04.1996	34[11]	-	Arista 74321358071	[written by John Reid,Stuart Crichton,Ronald Wilson][Produced by Bump & Grind]
Keep on pushing our love	Nightcrawlers Feat. John Reid With Alysha Warren	07.1996	30[11]	-	Arista 74321390421	[written by G. Meland,S. Tracey]
Never Knew Love	Nightcrawlers	07.1999	59[2]	-	Riverhorse RIVHCD 1	[Written by John Reid,Cliff Masterson][Produced by Metro]
Friday	Riton and Nightcrawlers featuring Mufasa & Hypeman	01.2021	4[37]	-	Ministry Of Sound GBCEN 2000164	[2x-platinum-UK][Written by Graham McMillan Wilson, Hugh Jude Brankin, John Robinson ,Reid Ross, Alexander Campbell, Samantha Harper][Produced by The Invisible Men, Riton]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Let' s push it	Nighcrawlers	09.1995	14[8]	-	Final Vinyl 74321309702	[produced by Marc Kinchen]

sobota, 16 maja 2026

Pure Soul

Pure Soul to zespół R&B z Waszyngtonu, w którego skład wchodzili wokaliści Shawn Allen,
Heather Perkins, Keitha Shepherd i Kristin Hall. W 1995 roku grupa wydała swój debiutancki i jedyny album studyjny w wytwórni Interscope Records. Album osiągnął 173. miejsce na liście Billboard 200 i 33. miejsce na liście Billboard R&B Albums. Prowadzący singiel „We Must Be in Love” stał się ich największym hitem do tej pory, osiągając 11. miejsce na liście Hot R&B Singles Billboard, utrzymując się na niej przez 25 tygodni. Utwór osiągnął również 65. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 22. miejsce na liście Billboard Hot Dance Music\Maxi-Singles Sales.

Kolejny singiel, „I Want You Back”, osiągnął 26. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles magazynu Billboard (utrzymując się na niej przez 17 tygodni), 1. miejsce na liście przebojów Bubbling Under Hot 100 Singles oraz 36. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music/Maxi-Singles Sales. Teledysk do utworu znalazł się w pierwszej piątce najczęściej odtwarzanych teledysków w stacji BET. W tym samym roku Pure Soul znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu „Panther” w utworze „Freedom”, w którym wystąpiły różne artystki R&B, takie jak Aaliyah i Mary J. Blige.

W 1996 roku grupa wydała ostatni singiel z albumu, „Stairway to Heaven”, który osiągnął 79. miejsce na liście przebojów Hot 100 magazynu Billboard i 18. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles, utrzymując się na niej przez 18 tygodni. W radiowej wersji remiksu utworu wystąpił zespół R&B The O’Jays.

Po tym zdarzeniu wydawało się, że Pure Soul zniknęło ze sceny muzycznej i popadło w zapomnienie. Obecnie Shawn Allen prawdopodobnie nadal występuje i jest matką dwójki dzieci.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
We Must Be In Love	Pure Soul	08.1995	-	65[11]	StepSun Music Entertainment 98 137	[written by Kim Jordan][produced by Kim Jordan, Todd Mushaw][11[29].R&B Chart]
I Want You Back	Pure Soul	11.1995	-	101[8]	StepSun Music Entertainment 98 108	[written by Karen Anderson, Sherri Blair, Teddy Riley][produced by Teddy Riley][26[17].R&B Chart]
Stairway to Heaven	Pure Soul	03.1996	-	79[8]	StepSun Music Entertainment 98 086	[written by Gamble, Huff, Cary Gilbert][produced by Abdul Haqq Islam, Dexter Wansel, Kim Jordan][18[18].R&B Chart]

Mahogany Blue

Mahogany Blue to trio R&B, w którego skład wchodzą Yadonna, Lanita i Doreen Wise

(urodzone i wychowane w Nowym Orleanie w Luizjanie). W młodości siostry Wise zaczęły śpiewać w kościele, a już w bardzo młodym wieku nagrały swój pierwszy singiel „Fairytale Fantasy”. Występowały w talent show w liceum, śpiewały i wygrały w lokalnym, miejskim talent show dla stacji radiowej WYLD-FM98, brały udział w przesłuchaniach w Nowym Jorku do „Showtime at the Apollo”, występowały na New Orleans Jazz & Heritage Festival, Essence Festival oraz w klubach nocnych. Mahogany Blue występowały jako wokalistki wspierające dla różnych lokalnych artystów z Nowego Orleanu, takich jak Allen Toussaint.

Po przesłuchaniu tria dla ówczesnego prezesa MCA Records, Erniego Singletona, podczas Black Radio Exclusive Convention w Nowym Orleanie, podpisał on z nimi kontrakt z wytwórnią. W 1993 roku Mahogany Blue wydali swój debiutancki album „Love Zone”, który w ogóle nie pojawił się na listach przebojów Billboardu. Ich jedynym dotychczasowym występem na listach przebojów był singiel „Affair”, który osiągnął 9. miejsce na liście przebojów Hot Dance Music\Club Play magazynu Billboard. Trio podróżowało po Europie i Azji, występując w klubach nocnych, a także jako support przed takimi artystami jak Mother’s Finest, Tina Turner, Sting i Toto. Śpiewali nawet chórki w zespole Bruce’a Willisa, The Excellerators.

Obecnie Mahogany Blue kontynuuje działalność koncertową i co roku podróżuje do Europy i Ameryki Południowej, aby być jednym z czołowych zespołów Bourbon Street Club w Sao Paulo w Brazylii.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Affair	Mahogany Blue	08.1993	-	-	MCA 54647	[written by Louis "Buster" Brown III, Patrick Hnederson, Scott "Shavoni" Parker ][produced by Scott Parker, Louis Brown III][9[12].Hot Disco/Dance;MCA 54 648 12"]

Oscar

Oscar był żeńskim zespołem R&B z lat 90-tych, w którego skład wchodziły
Sally Ries, Debbie Lewis, Hiromi Kuroiwa i Kia Jeffries. W 1992 roku Oscar wydał swój jedyny album „Spotlight” w Epic Records, który w ogóle nie pojawił się na listach przebojów Billboarda. Ich pierwszy singiel „I’m Calling You (Do-Po-Liddle-La-Le-Yeah!)” osiągnął 69. miejsce na liście Hot R&B Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 12 tygodni, co stanowi ich najwyższą pozycję w historii.

Kolejny singiel Oscara, „Keep Touchin’ Me”, osiągnął 97. miejsce na liście Hot R&B Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej zaledwie przez 2 tygodnie. Według bloga Isle of Deserted Pop Stars, Kia Jeffries wystąpiła w utworze rapera Akinyele z 1996 roku „Put it In Your Mouth”, a później była członkinią innego krótkotrwałego girlsbandu R&B, 4Kast .

Obecnie Kia występuje pod pseudonimem „Babydoll” i rozwija solową karierę muzyczną.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I’m Calling You (Do-Po-Liddle-La-Le-Yeah!)	Oscar	11.1992	-	-	Epic 74 732	[69[12].R&B Chart]
Keep Touchin’ Me	Oscar	03.1993	-	-	Epic 74 859	[97[2].R&B Chart]

piątek, 15 maja 2026

Bebu Silvetti

Juan Fernando Silvetti Adorno (ur. 27 marca 1944r - zm.5 lipca 2003r), zawodowo znany
jako Bebu Silvetti lub po prostu Silvetti, był argentyńsko-meksykańskim pianistą, kompozytorem, dyrygentem, aranżerem i producentem muzycznym. W latach 70-tych przeprowadził się do Meksyku i uzyskał obywatelstwo. Znany z instrumentalnego przeboju disco z 1975 roku „Lluvia De Primavera” (po angielsku „Wiosenny deszcz”), albumu wyprodukowanego w Hiszpanii oraz z albumu z 1980 roku, poświęconego współczesnym instrumentalnym utworom mariachi. Silvetti był również odnoszącym sukcesy, nagrodzonym Grammy producentem dla szerokiej gamy wykonawców muzyki latynoskiej i międzynarodowej. Był ojcem sześciorga dzieci, w tym aktorki Anny Silvetti . Silvetti pracował również nad muzyką do popularnych filmów i telenoweli w Meksyku.

Silvetti urodził się w Quilmes w Argentynie, w prowincji Buenos Aires, około 17 kilometrów od stolicy kraju, Buenos Aires. Rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku sześciu lat. W okresie dojrzewania założył własny kwartet jazzowy i kilka innych zespołów muzycznych. W wieku 19 lat Silvetti opuścił Argentynę i wyjechał do Hiszpanii, gdzie spędził kilka lat, pracując jako pianista w jednych z najpopularniejszych klubów jazzowych tamtych czasów. Kariera Na początku lat 70-tych przeprowadził się do Meksyku i zaczął aranżować i komponować. Nagrał swój pierwszy album, na którym znalazł się jego przebój „Spring Rain”. Płyta została wydana w Stanach Zjednoczonych przez wytwórnię Salsoul Records. Później ukazały się kolejne albumy. Silvetti kontynuował aranżowanie, komponowanie i produkcję, głównie dla innych artystów.

Po 10 latach pracy w Los Angeles w Kalifornii ostatecznie osiadł w Miami na Florydzie, gdzie produkował, aranżował i komponował dla szerokiej gamy artystów z Ameryki Łacińskiej i międzynarodowych. W swojej karierze Silvetti współpracował z wykonawcami takimi jak Jose Jose, Plácido Domingo, La Mafia, Luis Miguel, Paul Anka, Engelbert Humperdinck, Vikki Carr, Ana Cristina, Roberto Carlos, Rocío Dúrcal, Rocío Jurado, Jerry Rivera, Tamara, Los Kjarkas, Daniela Romo, Armando Manzanero, José Luis Perales, Daniel Barenboim, Juan Gabriel, Maggie Carles, Los Nocheros, Marco Antonio Solís, Ricardo Montaner, Paloma San Basilio, Raúl di Blasio, Vic Damone i Selena.

W swojej długiej i płodnej karierze Silvetti odniósł wiele sukcesów i wyróżnień. W 2004 roku Silvetti został pośmiertnie uhonorowany nagrodą Latin Grammy Award 2003 dla Producenta Roku za pracę nad utworami „Hasta Que Vuelvas” Luisa Miguela, „Quién Da un Peso Por Mis Sueños” Armanda Manzanero z udziałem Alexa Lory oraz albumami „Rocío Dúrcal… En Concierto Inolvidable” Rocío Dúrcala i „Suma” Ricarda Montanera. W 2002 roku otrzymał nagrodę Billboard Producer of the Year. W 2001 roku znalazł się na szczycie listy Billboard „Hot Latin Tracks Producer Chart”

Silvetti zmarł w wieku 59 lat z powodu niewydolności oddechowej spowodowanej powikłaniami po leczeniu raka płuc. W chwili śmierci skomponował podobno ponad 600 piosenek, ponad 200 reklam telewizyjnych i radiowych oraz wiele ścieżek dźwiękowych do filmów i programów telewizyjnych.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Spring Rain/Travel Check	Silvetti	01.1977	-	39[15]	Salsoul 2014	[written by Silvetti][produced by Rafael Trabuchelli][77[6].R&B Chart][4[11].Hot Disco/Dance;Salsoul 2014 12"]
Primitive Man / Voyage of No Return / Coconut Rain	Silvetti	09.1977	-	-	-	[19[7].Hot Disco/Dance;Sire [import] 12"]

Slave

Slave to amerykański zespół funkowy z Ohio, popularny pod koniec lat 70-tych i
na początku lat 80-tych. Trębacz i multiinstrumentalista Steve Washington, urodzony w New Jersey, uczęszczał do East Orange High School i był jednym z pierwszych użytkowników „trąbki elektrycznej”. On i puzonista Floyd Miller założyli zespół w Dayton w stanie Ohio w 1975 roku.

Pod koniec 1975 roku i wiosną 1976 roku puzonista Floyd Miller połączył siły z trębaczem Stevem Washingtonem, tworząc Slave. Oryginalny skład zespołu tworzyli Tom Lockett Jr. (saksofon tenorowy i altowy), Carter Bradley (instrumenty klawiszowe), Mark Adams (gitara basowa), Mark „Drac” Hicks (gitara prowadząca i rytmiczna, wokal wspierający), Danny Webster (gitara rytmiczna i prowadząca, wokal wspierający), Orion „Bimmy” Wilhoite (saksofon altowy i tenorowy) oraz Tim „Tiny” Dozier (perkusja). Pierwszym dużym przebojem był singiel „Slide” wydany w 1977 roku dla wytwórni Cotillion Records, z którą zespół współpracował do 1984 roku. W 1978 roku brzmienie Slave uległo nieznacznej zmianie, gdy do zespołu dołączyli perkusista Steve Arrington oraz wokaliści Starleana Young, Curt Jones i klawiszowiec Ray Turner. Arrington ostatecznie zastąpił Millera i Webstera na stanowisku wokalisty prowadzącego.

Inne przeboje R&B z pierwszej dziesiątki to „Just a Touch of Love” z 1979 roku, „Watching You” z 1980 roku i „Snap Shot” z 1981 roku. Do zespołu dołączyli Charles Carter na saksofonie i brat Sam Carter na klawiszach. Starleana Young, Steve Washington, Curt Jones i Lockett odeszli, tworząc Aurrę w 1981 roku. Slave zastąpił Rogera Parkera, Delberta Taylora Jr. i Kevina Johnsona. Arrington odszedł w 1982 roku po albumie „Showtime”, aby założyć własny zespół Steve Arrington's Hall of Fame, w którym grali również Charles i Sam Carter. Zespół kontynuował działalność, choć z mniejszym powodzeniem, do połowy lat 90-tych.

Grupa przeszła do Atlantic Records, aby wydać jeden album (New Plateau) w 1984 roku, a następnie w kolejnym roku do Ichiban Records z Atlanty, wydając pod koniec 1985 roku album „Unchained at Last”. Pomimo kilku drobnych przebojów na liście R&B z tego albumu w następnym roku i kolejnego drobnego hitu z kolejnego albumu z 1987 roku, „Make Believe”, Slave nie zdołało odzyskać komercyjnego sukcesu, który odniosło w okresie swojej świetności. W 1994 roku Rhino wydało album „Stellar Fungk: The Best of Slave Featuring Steve Arrington”, antologię swoich najlepszych utworów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Slide/Son Of Slide	Slave	06.1977	-	32[13]	Cotillion 44218	[written by Mark Hicks,Mark Adams,Daniel Webster,Stephen Washington,Carter Bradley,Floyd Miller,Orion Wilhoite,Tom Dozier,Tom Lockett,Raye Turner][produced by Jeff Dixon][1[1][20].R&B Chart]
The Party Song/We Can Make Love	Slave	02.1978	-	110[1]	Cotillion 44231	[written by M. Adams, C. Bradley, T. Dozier, M. Hicks, T. Lockett, F. Miller, R. Turner, S. Washington, D. Webster, O. Wilhoite][produced by Jeff Dixon, Slave][22[10].R&B Chart]
Baby Sinister/Can't Get Enough Of You	Slave	06.1978	-	-	Cotillion 44235	[written by M. Adams, C. Bradley, T. Dozier, M. Hicks, T. Lockett, F. Miller, R. Turner, R. Turner, S. Washington, D. Webster, O. Wilhoite][produced by Jeff Dixon, Slave][74[4].R&B Chart]
Stellar Fungk/Drac Is Back	Slave	07.1978	-	-	Cotillion 44242	[written by D. Webster, S. Washington, M. Adams, M. Hicks][produced by Jeff Dixon In Association With Stephen Washington][64[5].R&B Chart]
Just Freak/The Way You Love Is Heaven	Slave	02.1979	-	110[1]	Cotillion 44218	[written by Mark Hicks,Mark Adams,Daniel Webster,Stephen Washington,Carter Bradley,Floyd Miller,Orion Wilhoite,Tom Dozier,Tom Lockett,Raye Turner][produced by Jeff Dixon][1[1][20].R&B Chart]
Just A Touch Of Love/Shine	Slave	10.1979	64[3]	-	Cotillion 45005	[written by M. Adams, D. Webster, M. Hicks, R. Turner, S. Arrington, S. Young][produced by Jimmy Douglass, Slave][9[22].R&B Chart]
Foxy Lady (Funky Lady)/Are You Ready For Love?	Slave	03.1980	-	-	Cotillion 45011	[written by James R. Wilson][produced by Jimmy Douglass, Slave][55[7].R&B Chart]
Sizzlin' Hot/Never Get Away	Slave	11.1980	-	-	Cotillion 46004	[written by S. Washington, M. Adams, R. Turner, D. Webster, F. Miller, S. Arrington][produced by Jimmy Douglass, Steve Washington ][57[7].R&B Chart]
Watching You/Dreamin'	Slave	01.1981	-	78[6]	Cotillion 46006	[written by M. Adams, R. Turner, D. Webster, S. Washington, S. Arrington][produced by Jimmy Douglass, Steve Washington][6[24].R&B Chart]
Feel My Love/Stone Jam	Slave	06.1981	-	-	Cotillion 46014	[written by S. Washington, M. Adams, R. Turner, M. Hicks, D. Webster, S. Arrington, C. Jones][produced by Jimmy Douglass, Steve Washington][62[6].R&B Chart]
Snap Shot/Funken Town	Slave	10.1981	-	91[7]	Cotillion 46022	[written by M. L. Adams, F. Miller, C. Carter, S. Arrington, J. Douglass][produced by Jimmy Douglass][6[20].R&B Chart]
Wait For Me/Steal Your Heart	Slave	01.1982	-	103[7]	Cotillion 46028	[written by M. L. Adams, D. Webster, S. Arrington, C. Carter][produced by Jimmy Douglass][20[13].R&B Chart]
Intro (Come To Blow Ya Mind)/Stay In My Life	Slave	12.1982	-	-	Cotillion 99953	[written by M. L. Adams, F. Miller, D. Webster, M. Wheatley][produced by M. L. Adams, F. Miller, D. Webster][81[4].R&B Chart]
Do You Like It...(Girl)/Friday Nites	Slave	01.1983	-	-	Cotillion 99927	[written by M. L. Adams, F. Miller, D. Webster, D. Taylor, M. Wheatley][produced by M. L. Adams, F. Miller, D. Webster][73[5].R&B Chart]
Shake It Up/Rendezvous	Slave	09.1983	-	-	Cotillion 99838	[written by M. Adams, F. Miller, D. Webster, E. Jackson, J. Douglas][produced by Jimmy Douglass][22[13].R&B Chart]
Steppin' Out/Show Down	Slave	12.1983	-	-	Cotillion 99804	[written by M. Adams, D. Webster, F. Miller, W. Foote][produced by Jimmy Douglass][73[7].R&B Chart]
Ooohh/That's The Way I Like It	Slave	10.1984	-	-	Cotillion 99696	[written by Mark Adams, Danny Webster, Charles Carter, Keith Nash, J. Douglass][produced by Jimmy Douglassn][41[9].R&B Chart]
Thrill Me/It's My Heart That's Breakin'	Slave	04.1986	-	-	Ichiban 105	[written by Mark Adams, Keith Nash, Danny Webster][produced by The Stellar 4 Mark, Keith, Danny, Floyd][84[2].R&B Chart]
All We Need Is Time/Don't Waste My Time	Slave	06.1986	-	-	Ichiban 107	[written by F. Miller, K. Nash, M. Adams][produced by Mark, Keith, Danny, Floyd][85[4].R&B Chart]
Juicy-O/All We Need Is Time	Slave	07.1987	-	-	Ichiban 120	[written by K. Nash, W. Beck, D. Webster, F. Miller, M. Adams][produced by Keith Nash, Mark Adams, Charles Cedell Carter ][83[8].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Slave	Slave	04.1977	-	22[28]	Cotillion 9914	[gold-US][produced by Jeff Dixon]
The Hardness of the World	Slave	12.1977	-	67[15]	Cotillion 5201	[produced by Jeff Dixon, Slave]
The Concept	Slave	08.1978	-	78[10]	Cotillion 5206	[produced by Jeff Dixon, Stephen Washington]
Just a Touch of Love	Slave	12.1979	-	92[15]	Cotillion 5217	[produced by Jimmy Douglass, Steve Washington]
Stone Jam	Slave	11.1980	-	53[34]	Cotillion 5224	[gold-US][produced by Jimmy Douglass, Steve Washington]
Show Time	Slave	10.1981	-	46[23]	Cotillion 5227	[produced by Jimmy Douglass]
Visions of the Lite	Slave	01.1983	-	177[6]	Cotillion 90024	[produced by D. Webster, F. Miller]
Bad Enuff	Slave	10.1983	-	168[5]	Cotillion 90118	[produced by Jimmy Douglass]

czwartek, 14 maja 2026

Ms. Jade

Chevon Young (ur. 3 sierpnia 1979r), lepiej znana pod pseudonimem artystycznym Ms. Jade,
to amerykańska raperka z Filadelfii w Pensylwanii. W 2002 roku wydała swój jedyny jak dotąd album, Girl Interrupted, na którym znalazły się single „Big Head”, „Feel The Girl” i „Ching Ching”. W 2008 roku opublikowała nową muzykę na swoim profilu na Myspace, w tym „Cha Cha 2008” i „A Millie Freestyle”.

W 2009 roku udzieliła wywiadu portalowi newfreemixtape.com, w którym opowiadała o swoim powrocie. Wystąpiła również w oficjalnym remiksie Beyoncé do jej przeboju „Diva” z Ciarą. W 2010 roku wydała teledysk do swojego singla „Blowin' Up” z udziałem Freeway. Będzie to pierwszy singiel z jej nowego mixtape'u "Str8 No Chaser".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Feel the Girl	Ms. Jade	03.2002	-	92[4]	Beat Club 497 687	[written by Tim Mosley & Chevon Young][produced by Timbaland][52[10].R&B Chart]
Ching Ching	Ms. Jade featuring Timbaland and Nelly Furtado	09.2002	-	114[4]	Beat Club 497 820	[written by Tim Mosley, Garland Mosley, Nelly Furtado, Gerald Eaton, Brian West, Chevon Young][produced by Timbaland][41[19].R&B Chart]
Are We Cuttin'	Pastor Troy featuring Ms. Jade	10.2002	-	96[5]	Universal 019 327	[written by C. Young, M. Troy, T. Mosley][produced by Timbaland][47[20].R&B Chart]
Disco	Slum Village featuring Raje Shwari and Ms. Jade	01.2003	-	-	Barak 51 639	[93[3].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Girl Interrupted	Ms. Jade	11.2002	-	51[2]	Beat Club 493 442	[produced by Don & Jay ,The Neptunes, Joe Staxx, Timbaland ,Maurice Wilcher]

Murmurs

The Murmurs to amerykański duet muzyki alternatywnej pop, w którego skład
wchodziły piosenkarki i autorki tekstów Leisha Hailey i Heather Grody.

Leisha Hailey i Heather Grody (Reid) rozpoczęły działalność jako The Murmurs w 1991 roku, gdy obie studiowały w Amerykańskiej Akademii Sztuk Dramatycznych.W 1991 roku wydały album Who Are We, wyprodukowany i wydany przez Arcadia Records Williama Basinskiego. Zespół zyskał popularność w East Village na Manhattanie. W 1994 roku The Murmurs podpisały kontrakt z MCA Records. W tym samym roku wydały swój debiutancki album o tym samym tytule, wydany przez dużą wytwórnię. Ich singiel „You Suck” był grany w radiu i zapewnił im ogólnokrajową popularność. Chociaż utwór osiągnął 89. miejsce na liście przebojów w Stanach Zjednoczonych, był hitem numer jeden w Norwegii, uzyskując status platynowej płyty.

Duet rozszerzył się do czteroosobowego składu w 1997 roku, po dołączeniu basistki Sheri Ozeki i perkusistki Sherri Solinger. Wydali Pristine Smut w 1997 roku i Blender rok później. W 2001 roku Hailey i Grody połączyli siły ponownie jako zespół Gush, który charakteryzował się bardziej indie rockowym brzmieniem. W skład zespołu wchodzili również Jon Skibic, Brad Caselden i Dave Doyle. Wydali jeden album o tym samym tytule, który był sprzedawany wyłącznie na ich koncertach.

W latach 2004-2009 Hailey, która wcześniej wystąpiła w odcinku serialu Boy Meets World w 1996 roku oraz w filmie All Over Me z 1997 roku, grała Alice Pieszecki, dziennikarkę, prowadzącą program telewizyjny i radiowy, w serialu The L Word. Hailey kontynuowała karierę aktorską i w 2019 roku wcieliła się w postać Alice Pieszecki w serialu „The L Word: Generation Q”. W latach 2007–2016 Hailey występowała w zespole Uh Huh Her z Camilą Grey. Zespół nagrał trzy albumy i trzy EP-ki, a ich muzyka pojawiła się w filmach „The Kids Are All Right”, „Hotel for Dogs” i „The Carmilla Movie”.

W 2005 roku, po rozpadzie zespołu Gush, Heather Reid (wcześniej Grody) i Jon Skibic założyli zespół Redcar z Michaelem Sullivanem i Ryanem MacMillanem. Ich debiutancki album ukazał się w marcu 2007 roku i został wyprodukowany przez nagrodzonego Grammy producenta Grega Collinsa (U2 i Gwen Stefani). Reid założyła również wytwórnię płytową Phyllis Records. Reid napisała muzykę, libretto i teksty do musicalu „Dear Bernard”, który był grany w Los Angeles w teatrach The Court i Zephyr w 2013 roku. Musical przyciągnął uwagę wytwórni Chrysalis Records, która zatrudniła ją jako autorkę tekstów dla innych artystów. W rezultacie powstała piosenka, którą napisała wspólnie z Hailey, „Don't Bother”, a która została nagrana przez Shakirę na albumie piosenkarki z 2005 roku „Oral Fixation, Vol. 2”. Reid nagrała solowy album „Cross Words”, który ukazał się w 2014 roku. W 2018 roku u Reid zdiagnozowano ostrą białaczkę szpikową. Po kilku miesiącach chemioterapii, radioterapii i przeszczepie szpiku kostnego Heather uważała się za wyleczoną. W 2020 roku Reid nagrała singiel „Right Here Right Now”, nawiązujący do jej diagnozy i leczenia raka. W 2020 roku Reid stwierdziła, że ona i Hailey „nieustannie rozmawiają o reaktywacji Murmurs”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You Suck	Murmurs	12.1994	-	89[7]	MCA 54 979	[written by Murmurs,Leisha Hailey][produced by Roger Greenawalt ,Billy Basinski]

Mouth & MacNeal

Mouth & MacNeal - holenderski duet muzyczny śpiewający w stylu pop. Twórcą duetu był

producent Hans van Hemert, który w roku 1971 połączył Big Moutha (właśc. Willem Duyn, ur. 31.03.1937, zm. 4.12.2004) i Maggie MacNeal (właśc. Sjoukje van’t Spijker, ur. 5.05.1950). Big Mouth występował w latach 60-tych XX-wieku w wielu zespołach (m.in. Speedway, Jayjays). Maggie MacNeal z kolei próbowała swoich sił jako solistka jednak nie odnosząc większych sukcesów. Zadebiutowali singlem "Hey You Love" (1971), który dotarł do 5 miejsca holenderskiej listy przebojów. Następne przeboje dotarły już do miejsca pierwszego "How Do You Do" (1971) i "Hello-A" (1972). Dzięki popularyzowaniu przeboju "How Do You Do" w amerykańskim radiu przez Jima Connorsa dotarł on do miejsca 8.

W roku 1974 duet reprezentował Holandię w Konkursie Piosenki Eurowizji, gdzie ich utwór "I See A Star" zajął 3. miejsce ustępując jedynie szwedzkiej grupie ABBA oraz włoskiej piosenkarce Giglioli Cinquetti, a pozostawiając w pokonanym polu Olivię Newton-John reprezentującą barwy Wielkiej Brytanii.

Duet rozpadł się w grudniu 1974 roku. Big Mouth wraz z Ingrid Kup (swoją przyszłą żoną) utworzył kolejny duet Big Mouth and Little Eve, który jednak nie odniósł większego sukcesu. Maggie MacNeal zdecydowała się natomiast kontynuować karierę solową. W roku 1980 ponownie reprezentowała Holandię na Konkursie Piosenki Eurowizji piosenką "Amsterdam" i zajęła 5. miejsce. Od roku 2000 wraz z Marga Bult (ex-Babe) tworzy duet o nazwie Dutch Divas. Big Mouth zmarł na atak serca w wieku 67 lat w dniu 4 grudnia 2004 w swoim domu w Roswinkel.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
How Do You Do?/Land Of Milk And Honey	Mouth & MacNeal	04.1972	-	8[19]	Philips 40715	[written by H. van Hemert, H. van Hoof][produced by Hans Van Hemert ]
Hey, You Love/Why Did You, Why?	Mouth & MacNeal	10.1972	-	87[3]	Philips 40717	[written by H. Van Hemert, H. Van Hoof][produced by Hans Van Hemert]
I See A Star/My Friends	Mouth & MacNeal	05.1974	8[10]	-	Decca F 13504 [UK]	[written by H. van Hemert][produced by Hans Van Hemert ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
How Do You Do	Mouth & MacNeal	07.1972	-	77[16]	Philips 700 000	-