Johnny Bristol

John William Bristol (ur. 3 lutego 1939r -zm. 21 marca 2004r)  był amerykańskim muzykiem,
znanym przede wszystkim jako autor tekstów i producent muzyczny wytwórni Motown pod koniec lat 60-tych i na początku lat 70-tych. Pochodził z Morganton w Karolinie Północnej, o którym napisał piosenkę o tym samym tytule. Jego kompozycja „Love Me for a Reason” odniosła globalny sukces, gdy została nagrana przez The Osmonds, osiągając pierwsze miejsce na brytyjskich listach przebojów w 1974 roku.  

Jego najsłynniejszym solowym nagraniem był utwór „Hang On in There Baby” z 1974 roku, który dotarł do pierwszej dziesiątki w Stanach Zjednoczonych i trzeciego miejsca w Wielkiej Brytanii. Oba single znalazły się jednocześnie w pierwszej piątce brytyjskich list przebojów. Producent Motown Bristol po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę w Detroit jako członek duetu soulowego Johnny & Jackey, którego współpracownikiem był Jackey Beavers, którego Bristol poznał w Siłach Powietrznych USA. Para nagrała dwa single w 1959 roku dla Anna Records, wytwórni należącej do Gwen Gordy (siostry Berry'ego Gordy'ego) i Billy'ego Davisa, oraz cztery płyty 45-calowe dla wytwórni Tri-Phi Gwen Gordy i Harveya Fuquy, z których żaden nie odniósł sukcesu poza Środkowym Zachodem Stanów Zjednoczonych. 

W połowie lat 60-tych Motown przejął Tri-Phi, a Bristol rozpoczął współpracę z Fuquą jako autor tekstów i producent. Wśród ich sukcesów jako producentów znalazły się przeboje: „Ain't No Mountain High Enough” (1967), „Your Precious Love” (1967) i „If I Could Build My Whole World Around You” (1968) Marvina Gaye’a i Tammi Terrell; „Twenty-Five Miles” (1969) Edwina Starra; oraz „My Whole World Ended (The Moment You Left Me)” Davida Ruffina (1969).

  Bristol rozkwitł w Motown, współpracując z niektórymi z najlepiej sprzedających się zespołów wytwórni. Jego osiągnięcia producenckie i/lub kompozytorskie obejmowały „These Things Will Keep Me Loving You” (1966) zespołu Velvelettes; „I Don't Want to Do Wrong” (1971) i „Daddy Could Swear, I Declare” (1973) zespołu Gladys Knight & the Pips; i Jr. Walker & the All Stars, którzy znaleźli się na listach przebojów dzięki licznym singlom i albumom napisanym przez Bristola, w tym „What Does It Take (To Win Your Love)” (1969), „Gotta Hold On to This Feeling” (1970), „Way Back Home” (1971) i „Walk in the Night” (1971). Jednym z jego ostatnich sukcesów był pierwszy solowy album Jermaine’a Jacksona „That’s How Love Goes” (1972). Co ciekawe, Bristol był producentem i współautorem ostatnich singli zarówno Diany Ross & the Supremes, jak i Smokey Robinson & the Miracles, zanim każdy z zespołów stracił swojego imiennika, głównego wokalistę.

  Podczas gdy utwór „We've Come Too Far to End It Now” (1972) zespołu Miracles był oryginalnym utworem, „Someday We'll Be Together” (1969) zespołu Supremes był remakiem singla Johnny'ego i Jackeya z 1961 roku. Bristol jest męskim głosem w wersji „Someday We'll Be Together” zespołu Supremes, śpiewając w odpowiedzi na główny wokal Diany Ross. (Ross nagrała tę piosenkę jako swój pierwszy solowy album z wokalistkami sesyjnymi Waters Sisters). Producent i solista Bristol opuścił wytwórnię Motown w 1973 roku, aby dołączyć do CBS jako producent. Współpracował z wieloma wschodzącymi wokalistami, w tym z Randym Crawfordem, dla którego Bristol napisał „Caught in Love's Triangle”, a także produkował i komponował dla uznanych wykonawców, takich jak: Tom Jones, Marlena Shaw, Johnny Mathis, Jerry Butler i Boz Scaggs. W 1974 roku napisał i wyprodukował utwór „La La Peace Song” nagrany przez Ala Wilsona i O.C. Smitha. Wokale Bristola można usłyszeć w wersji Ala Wilsona. 

 Mając wówczas nieco ponad 30 lat, pragnął wznowić własną karierę nagraniową i kiedy CBS/Columbia nie wykazało entuzjazmu, podpisał kontrakt płytowy z MGM. W MGM Bristol nagrał dwa udane albumy „Hang On in There Baby” i „Feeling the Magic”, a także znalazł się na listach przebojów z kilkoma singlami, w tym „Hang On in There Baby” (1974, 8. miejsce na liście przebojów pop w USA, 2. miejsce na liście R&B w USA i 3. miejsce na liście w Wielkiej Brytanii), „You and I” (1974, 20. miejsce na liście R&B w USA), „Leave My World” (1975, 23. miejsce na liście R&B w USA) i „Do It to My Mind” (1976, 5. miejsce na liście R&B w USA). Nagrał również oryginalną wersję utworu „Love Me for a Reason”, który później stał się wielkim hitem The Osmonds. 

W 1975 roku był nominowany do nagrody Grammy w kategorii „Najlepszy Nowy Artysta”, ostatecznie przegrywając z Marvinem Hamlischem. Bristol nagrał następnie dwa albumy dla wytwórni Atlantic: „Creme” (1976) i „Strangers” (1978). Jeden z utworów z okresu działalności wytwórni Atlantic, „Strangers In The Dark Corners”, zyskał popularność na europejskiej scenie muzyki soul. W tym okresie pełnił również rolę producenta, pracując głównie dla artystów podpisujących kontrakty z wytwórnią Columbia Records, w tym dla Boza Scaggsa. Bristolowi przypisuje się stworzenie blue-eyedowego brzmienia Scaggsa na albumie „Slow Dancer” (1974). Bristol był również producentem albumu Toma Jonesa z 1975 roku, „Memories Don't Leave Like People Do”, który zawierał pięć coverów piosenek Bristola, w tym utwór tytułowy. Nadal cieszył się dużym uznaniem jako producent, a wśród innych artystów, z którymi współpracował, byli m.in.: Tavares, Margie Joseph, The Jackson Sisters oraz dwa duety z Lindą Evans, „Sweet and Deep” i „Share with Me My Dream” na albumie „Free to Be Me” z 1981 roku. Na początku lat 80-tych głównym rynkiem zbytu Bristolu była Europa. Jego duet z Amii Stewart na  medley „My Guy – My Girl” osiągnął 39. miejsce na brytyjskiej liście przebojów w 1980 roku.

  Umowa z Ariola/Hansa zaowocowała klubowymi hitami „Love No Longer Has a Hold on Me” i „Take Me Down”. Towarzyszący album nie zdołał ugruntować jego pozycji i minęło osiem lat, zanim pojawił się nowy produkt Bristola - singiel „I'm Just a Musician” dla Hansa. Współpraca z brytyjską wytwórnią Motorcity Records w 1989 roku była krótka, ale zaowocowała jednym z najpopularniejszych wydawnictw Bristola, „Man Up in the Sky”, oraz jego wersją utworu „What Does It Take to Win Your Love”, pierwotnie hitu Jr. Walkera & the All Stars. Ostatnimi wydawnictwami Bristola były singiel „Come to Me” z 1991 roku dla Whichway Records oraz album „Life & Love”, wydany na rynek japoński w 1993 roku przez Blues Interactions (P-Vine Records). Na tym ostatnim znalazł się utwór „That's the Way of the World” zespołu Earth, Wind & Fire w duecie z córką, Shanną J. Bristol. Album ukazał się w USA trzy lata później pod tytułem „Come To Me”. 

 Bristol zmarł 21 marca 2004 roku w swoim domu w Brighton Township w stanie Michigan z przyczyn naturalnych, w wieku 65 lat. Bristol został wprowadzony do Galerii Sław Muzyki Karoliny Północnej w 2009 roku. Bristol był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Maude Perry. Mieli dwoje dzieci. Jego drugą żoną była Iris Gordy. Mieli jedno dziecko, Karlę Gordy Bristol, która jest komisarzem miasta Beverly Hills. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hang On In There Baby/Take Care Of You For Me	Johnny Bristol	06.1974	3[11]	8[17]	MGM 14 715	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][79[5].R&B; Chart]
You And I/It Don't Hurt No More	Johnny Bristol	11.1974	-	48[7]	MGM 14 762	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][20[13].R&B; Chart]
Leave My World/All Goodbyes Aren't Gone	Johnny Bristol	04.1975	-	104[1]	MGM 14 792	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][23[10].R&B; Chart]
Love Takes Tears/Go On And Dream	Johnny Bristol	07.1975	-	-	MGM 14 814	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][72[8].R&B; Chart]
Do It To My Mind/Love To Have A Chance To Taste The Wine	Johnny Bristol	11.1976	-	43[11]	Atlantic 3360	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][5[20].R&B; Chart]
You Turned Me On To Love/I Sho Like Groovin' With Ya	Johnny Bristol	03.1977	-	106[1]	Atlantic 3391	[A&B:written by Johnny Bristol][A&B:produced by Johnny Bristol, D2TP][A:36[10].R&B; Chart][B:47[10].R&B; Chart]
Waiting On Love/She's So Amazing	Johnny Bristol	04.1978	-	-	Atlantic 3421	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][27[14].R&B; Chart]
Hang On In There Baby	Alton And Johnny	02.1980	-	-	Polydor 2050	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][73[3].R&B; Chart]
My Guy / My Girl/Now	Amii Stewart And Johnny Bristol	10.1980	39[5]	63[8]	MGM 14715	[written by William Smokey Robinson, Ronald White][produced by Barry Long, Simon May][76[3].R&B; Chart]
Love No Longer Has A Hold On Me/Until I See You Again	Johnny Bristol	02.1981	-	-	Handshake 5304	[written by Johnny Bristol, Hense Powell][produced by Johnny Bristol][75[5].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hang On in There Baby	Johnny Bristol	08.1974	12[7]	82[17]	MGM 4959	[produced by Johnny Bristol]
Bristol's Creme	Johnny Bristol	12.1976	-	154[11]	Atlantic 18 197	[produced by Johnny Bristol]

Brides of Funkenstein

The Brides of Funkenstein to amerykański dziewczęcy zespół soulowo-funkowy, pierwotnie
składający się z wokalistek Dawn Silvy i Lynn Mabry.

  Wcześniej wokalistki w zespole Sly Stone, wokalistki Sly and the Family Stone, Lynn Mabry i Dawn Silva dołączyły do ​​kolektywu P-funk w połowie lat 70-tych. George Clinton nadał grupie nazwę nawiązującą do fabuły i postaci z albumu zespołu Parliament The Clones of Dr. Funkenstein. The Brides zaśpiewały na albumie Game, Dames and Guitar Thangs z 1977 roku, autorstwa gitarzysty P-funk, Eddiego Hazela. Clinton wyprodukował ich debiutancki album Funk Or Walk dla wytwórni Atlantic Records w 1978 roku. Duet został supportem podczas tras koncertowych Parliament-Funkadelic, a także śpiewał chórki w samym zespole. 

Mabry opuściła zespół w 1979 roku, podobno z powodu nieporozumień finansowych i chęci skupienia się na rodzinie; Po jej odejściu narodziny córki, której ojcem jest klawiszowiec P-Funk, Junie Morrison, nastąpiły po jej odejściu. George Clinton zreorganizował Brides jako trio, dodając byłe druhny Sheilę Horne i Jeanette McGruder, które dołączyły do ​​Dawn Silvy podczas nagrywania ich drugiego albumu, Never Buy Texas From A Cowboy. Ten skład zdobył nagrodę Cashbox Rhythm & Blues Award dla Najlepszego Zespołu Żeńskiego, przewyższając takie znane zespoły jak Pointer Sisters, Sister Sledge i Cheryl Lynn.

 W 1980 roku trio nagrało trzeci album, Shadows On The Wall, Shaped Like The Hat You Wore, który nigdy nie został wydany. Wiele utworów z niewydanych sesji zostało później przerobionych i pojawiło się w innych miejscach w katalogu P-Funk. Mabry powróciła w 1984 roku jako wokalistka wspierająca Talking Heads, występując w uznanym filmie koncertowym Stop Making Sense u boku kolegi z P-Funk, Berniego Worrella.

  Silva i Mabry na krótko spotkali się ponownie w 1981 roku jako **New Wave Brides**, supportując Grace Jones, a później dołączając do Was (Not Was) na trasie.Silva koncertowała i nagrywała z Gap Band od 1983 do 1991 roku, a później współpracowała z Ice Cube'em. W 2000 roku wydała swój solowy album All My Funky Friends, który został dobrze przyjęty w Europie i Azji. Silva nadal występuje i koncertuje jako Dawn Silva & The Brides.

] Po odejściu z Brides, Sheila Horne (później znana jako Amuka) w latach 90-tych i 2000. zbudowała solową karierę jako wokalistka muzyki dance i house, wydając pod pseudonimem Amuka single takie jak „Appreciate Me” i „Craving”. Jeanette McGruder, obecnie znana jako Satori Shakoor, została artystką spoken word, dramatopisarką i prezenterką radiową. Założyła nagradzaną serię Grown Folks Stories w Detroit i nadal występuje oraz organizuje lokalne wydarzenia z zakresu opowiadania historii. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Disco To Go/When You're Gone	Brides of Funkenstein	09.1978	-	-	Atlantic 3498	[written by G. Clinton, W. Collins][produced by George Clinton, William Collins][7[16].R&B; Chart]
Amorous/War Ship Touchante	Brides of Funkenstein	02.1979	-	-	Atlantic 3556	[written by G. Shider, R. Dunbar, R. Curtis][produced by George Clinton][76[4].R&B; Chart]
Never Buy Texas From A Cowboy Pt. 1/Never Buy Texas From A Cowboy Pt. 2	Brides of Funkenstein	01.1980	-	-	Atlantic 3640	[written byG. Clinton, R. Dunbar][produced by George Clinton][67[8].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Funk or Walk	Brides of Funkenstein	11.1978	-	70[13]	Atlantic 19 201	[produced by George Clinton]
Never Buy Texas from a Cowboy	Brides of Funkenstein	02.1980	-	93[7]	Atlantic 19 261	[produced by George Clinton]

Chocolate City Records

Chocolate City Records była wytwórnią płytową spółką zależną
Casablanca Records & Filmworks. Została założona w 1975 roku przez Cecila Holmesa, partnera Neila Bogarta w Casablance. Jej nazwa nawiązywała do albumu „Chocolate City” zespołu The Parliaments. Wytwórnia tworzyła utwory takich artystów jak Cameo, założona przez Larry'ego Blackmona.

 

  W 1980 roku wytwórnia została sprzedana PolyGram wraz z Casablancą, która obecnie jest częścią Universal Music Group. W 1983 roku Chocolate City Records upadło, a Cecil Holmes opuścił Casablanca Records & Filmworks i został wiceprezesem ds. muzyki czarnej w CBS Records. 

 

 Pierwszym zespołem wytwórni byli The New York City Players, którzy później zmienili nazwę na Cameo, wydając single „Find My Way” i „Rigor Mortis”.  Kolejnymi zespołami, które podpisały kontrakt z Chocolate City, były Brenda & the Tabulations z ich wolnym jamem zatytułowanym „Home To Myself” oraz Blacksmoke, znany również jako Black Smoke, którego debiutancki album o tym samym tytule zawierał dwa single: „Your Love Has Got Me Screaming” i „There It Is”. Grupa, która wspierała Donnę Summer, wcześniej nazywała się Smoke. Z powodu pozwu wniesionego przez inny zespół o tej samej nazwie, również Smoke, który wydał płytę „I'm So Lonely” w 1974 roku, zmienili nazwę na Smoke. Zmiana ta znalazła odzwierciedlenie w ich wydawnictwach i ofercie handlowej. Ich singiel „(Your Love Has Got Me) Screamin'” otrzymał dobrą recenzję w numerze Billboard z 10 lipca. Był hitem list przebojów, osiągając 96. miejsce na liście Hot Soul Singles w ciągu dwóch tygodni. Ich album o tym samym tytule osiągnął 166. miejsce na liście Record World 151-200 Album  w ciągu siedmiu tygodni.

 

  W 1977 roku Cameo i Brenda & The Tabulations nagrały swoje pierwsze albumy dla Chocolate City Records. Cameo nadało im tytuł Cardiac Arrest. Dwa single to „Funk Funk” i „Post Mortem”. Pierwszym albumem Brenda & The Tabulations był „I Keep Coming Back For More”, z którego pochodzą single „Let's Go All The Way (Down)” i „Superstar”. Jesienią 1977 roku Cameo nadało swojemu drugiemu albumowi tytuł We All Know Who We Are. Cztery single to „C On The Funk”, „Why Have I Lost You?”, „We All Know Who We Are” i „It's Serious”. 

 

 W 1978 roku dwóch nowych artystów podpisało kontrakt z Chocolate City Records: solowy wokalista Vernon Burch oraz zespół Townsend, Townsend, Townsend & Rogers. Album Burcha nosił tytuł Love-A-Thon, a singlami były „Brighter Days” i „Love Is”. Album Townsend, Townsend, Townsend & Rogers nosił ten sam tytuł i zawierał singiel „Bring It Down To The Real” napisany przez Dave'a Rogersa i Eda Townsenda. 

 

W 1980 roku wytwórnia podpisała kontrakt z czterema nowymi zespołami. Randy Brown, który pierwotnie podpisał kontrakt z Parachute Records, wydał swój pierwszy album pod szyldem Chocolate City Records: Midnight Desire. Na tym albumie znalazły się dwa single: „We Outta Be Doin' It” i „It's The Next Best Thing (To Being There)”. 7th Wonder, również pierwotnie związany z wytwórnią Parachute, wydał swój pierwszy album pod szyldem Chocolate City Records: Thunder. Album zawierał single „The Tilt” i „I Enjoy Ya”.  

 

Starpoint wydał swój debiutancki album o tym samym tytule. Trzy przeboje z albumu to „I Just Wanna Dance With You”, „Get Ready, Get Down” i „Gonna Lift You Up”. Kevin Moore wydał album zatytułowany „Rainmaker” z przebojowym singlem „The Way You Hold Me”. W styczniu 1976 roku inny zespół, Funkateers, podpisał kontrakt z Chocolate City. Nagrali swój przebój „Give What You Got”.

 

Brenda & the Tabulations

Brenda & the Tabulations to amerykański zespół R&B, założony w 1966 roku w Filadelfii.
Pierwotnie w jego skład wchodzili Brenda Payton, Eddie L. Jackson, Maurice Coates i Jerry Jones. 

 Zespół charakteryzował się charakterystycznym, niemal doo-wopowym brzmieniem, szczególnie na początku, charakteryzującym się słodkim, niekiedy szorstkim wokalem Paytona i męskimi harmoniami w tle. Skład zespołu zmienił się około 1971 roku, kiedy to pierwotna trójka mężczyzn odeszła. Do zespołu dołączyły dwie wokalistki wspierające (Pat Mercer i Deborah Martin). Brenda and the Tabulations mieli dwa duże amerykańskie hity: „Dry Your Eyes”, który w 1967 roku osiągnął 20. miejsce na liście przebojów, oraz „Right on the Tip of My Tongue”, który w 1971 roku osiągnął 23. miejsce na liście przebojów. Ten drugi został wyprodukowany przez Vana McCoya. 

Kilka innych utworów stało się hitami lub umiarkowanymi hitami na amerykańskiej liście przebojów soulowych od końca lat 60-tych do końca lat 70-tych XX wieku.Grupa wydała trzy albumy: „Dry Your Eyes” w Dionn Records (1967), „Brenda and the Tabulations” w Top & Bottom Records (1970) oraz „I Keep Coming Back For More” w Chocolate City/Casablanca (1977), chociaż w momencie wydania ostatniego albumu Brenda Payton była już raczej solistką, zachowując nazwę grupy.  

Grupa podpisała kontrakt z Epic Records w 1972 roku i wydała cztery single. Jeden z singli Epic, „One Girl Too Late”, znalazł się na liście przebojów soulowych. Brenda and the Tabulations to jedna z wielu artystek wymienionych w utworze „Life Is a Rock (But the Radio Rolled Me)” grupy studyjnej Reunion. Payton, urodzona 24 października 1945 roku, zmarła 14 czerwca 1992 roku w wieku 46 lat. Eddie L. Jackson zmarł 3 maja 2010 roku w wieku 63 lat z powodu tętniaka mózgu.

  Muzyka zespołu przeżyła renesans w 2011 roku, kiedy utwór „The Wash” z albumu „Dry Your Eyes” został licencjonowany przez Unilever do wykorzystania w reklamie żelu pod prysznic marki Axe. Ich wersja utworu „Who's Lovin' You” była jedną z płyt „Desert Island” wybranych przez Keitha Richardsa dla magazynu Pulse! (obecnie nieistniejącego) i przedrukowana w satyrycznym artykule w „The New Yorker” w 1999 roku. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dry Your Eyes/The Wash	Brenda & the Tabulations	02.1967	-	20[11]	Dionn 500	[written by Brenda Payton,Maurice Coates][produced by Bob Finiz][8[13].R&B; Chart]
Who's Lovin' You/Stay Together Young Lovers	Brenda & the Tabulations	05.1967	-	A:66[6];B:66[7]	Dionn 501	[A:written by Smokey Robinson][B:written by S. Bell, L. Ellison][produced by Bob Finiz][A:19[7].R&B; Chart][B:44[2].R&B; Chart]
Just Once In A Lifetime/Hey Boy	Brenda & the Tabulations	08.1967	-	97[2]	Dionn 503	[written by B. Finiz, B. Payton, M. Coates][produced by Bob Finiz][41[2].R&B; Chart]
When You're Gone/Hey Boy	Brenda & the Tabulations	11.1967	-	58[7]	Dionn 504	[written by Bob Finiz][produced by Bob Finiz][27[8].R&B; Chart]
To The One I Love/Baby You're So Right For Me	Brenda & the Tabulations	04.1968	-	B:86[4]	Dionn 507	[A:written by Bob Finiz][B:written by G. Klein, J. Roach][produced by Bob Finiz][A:45[2].R&B; Chart]
That's The Price You Have To Pay/I Wish I Hadn't Done What I Did	Brenda & the Tabulations	06.1969	-	-	Dionn 512	[written by B. Payton, J. Jones][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][43[3].R&B; Chart]
The Touch Of You/Stop Sneaking Around	Brenda & the Tabulations	01.1970	-	50[8]	Top And Bottom 401	[written by J. Jones, E. Jackson][produced by Gilda Woods, Brenda And Tabs ][12[11].R&B; Chart]
And My Heart Sang (Tra La La)/Lies Lies Lies	Brenda & the Tabulations	05.1970	-	64[8]	Top And Bottom 403	[written by Cobb, McCoy][produced by Van McCoy][12[9].R&B; Chart]
Don't Make Me Over/You've Changed	Brenda & the Tabulations	08.1970	-	77[3]	Top And Bottom 404	[written by H. David, B. Bacharach][produced by Van McCoy, Gilda Woods][15[9].R&B; Chart]
A Child No One Wanted/Scuze Uz Y'All	Brenda & the Tabulations	01.1971	-	120[1]	Top And Bottom 406	[written by V. McCoy, J. Cobb][produced by Gilda Woods, Van McCoy][42[3].R&B; Chart]
Right On The Tip Of My Tongue/Always And Forever	Brenda & the Tabulations	04.1971	-	23[13]	Top And Bottom 407	[written by V. McCoy, J. Cobb][produced by V. McCoy, G. Woods][10[13].R&B; Chart]
A Part Of You/Where There's A Will (There's A Way)	Brenda & the Tabulations	08.1971	-	94[5]	Top And Bottom 408	[written by Van McCoy, Joe Cobb][produced by Gilda Woods, Van McCoyz][14[9].R&B; Chart]
Why Didn't I Think Of That/A Love You Can Depend On	Brenda & the Tabulations	12.1971	-	107[1]	Top And Bottom 411	[written by Van McCoy, Joe Cobb][produced by Gilda Woods, Van McCoy][34[6].R&B; Chart]
One Girl Too Late/Magic Of Your Love	Brenda & the Tabulations	04.1973	-	-	Epic 10954	[written by V. McCoy][produced by Gilda Woods, Van McCoy ][48[2].R&B; Chart]
Home To Myself/Leave Me Alone	Brenda & the Tabulations	10.1976	-	-	Chocolate City 004	[written by Manchester, Sager][produced by Bobby Eli, Gilda Woods][61[9].R&B; Chart]
(I'm A) Superstar/Take It Or Leave It	Brenda & the Tabulations	05.1977	-	-	Chocolate City 009	[written by John Davis][produced by Gilda Woods, John Davis][31[11].R&B; Chart][18[5].Hot Disco/Dance;Chocolate City 20 006 12"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dry Your Eyes	Brenda & the Tabulations	07.1967	-	191[4]	Dionn 2000	[produced by Bob Finiz]