piątek, 10 kwietnia 2026

Oak Ridge Boys

Oak Ridge Boys, kwartet wokalny, którego początki sięgają lat 40-tych.
Znani w tym czasie jako Oak Ridge Quartet, występowali z towarzyszeniem fortepianu. Największą popularność osiągnęli w latach 70-tych, wtedy w zespole nie było nikogo z członków-założycieli. Przez grupę przewinęło się przeszło 40 różnych wokalistów i muzyków, a skład ustabilizował się w połowie lat 70-tych i obejmował następujących wokalistów: Duane Allen - głos wiodący; Joe Bonsall - tenor; William Lee Golden - baryton; Richard Sterban - bas. Dzięki długiej karierze i wielu osiągnięciom kwartet stał się powszechnie cenioną instytucją w dziedzinie muzyki country, którego korzenie silnie opierają na gospel.
 

Na początku lat 70-tych kwartet zdobył czterokrotnie nagrodę Grammy w kategorii najlepszego wykonania utworów gospel i kilkanaście nagród Dove (odpowiednika Grammy w sferze muzyki gospel). W 1977r wokaliści zdecydowali przekształcić repertuar na świecką muzykę country. Rozpoczęli od dwóch przebojowych piosenek - Y'All Come Back Saloon i You're the One i prawie natychmiast zaczęli okupować pierwszą dziesiątkę listy bestsellerów country. W ciągu następnych ośmiu lat nagrali 25 piosenek, które weszły do pierwszej dziesiątki przebojów country, a 13 z nich zajęło pierwsze miejsce.
 

Największym przebojem kwartetu była piosenka Elvira, nagrana w 1981r. Pod koniec lat 80-tych popularność zespołu zaczęła spadać. W 1987r nastąpiła ważna zmiana w składzie kwartetu, W.L. Goldena, który był w zespole od 1964r, zastąpił gitarzysta i wokalista - Steve Sanders. W wyniku tej zmiany grupa szybko odzyskała popularność i wróciła na listy przebojów, a piosenki It Takes a Little Rain (To Make Love Grow), Gonna Take a Lot of River oraz No Matter How High zajęły pierwsze miejsca na listach przebojów country.
 

Ostatnim przebojem z pierwszego miejsca była piosenka Lucky Moon z 1991r. W 1995r w tajemniczych okolicznościach z zespołu odszedł S. Sanders, trzy lata później, na godzinę przed rozpoczęciem koncertu, popełnił samobójstwo. W 1996r powrócił do zespołu W.L. Golden. W drugiej połowie lat 90-tych grupa skupiła się na koncertach, chociaż wróciła na wysokie miejsca list przebojów.  

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Y'All Come Back Saloon/EmmylouOak Ridge Boys08.1977-3[12].Country ChartABC/Dot 17 710[written by Sharon Vaughn][produced by Ron Chancey]
You're The One/Morning Glory DoOak Ridge Boys12.1977-2[11].Country ChartABC/Dot 17 732[written by Bob Morrison][produced by Ron Chancey]
I'll Be True To You/An old time family bluegrass bandOak Ridge Boys04.1978-102[3]ABC 12 350[written by Alan Rhody][produced by Ron Chancey][1[1][11].Country Chart]
Cryin' Again/I can love youOak Ridge Boys09.1978-107[2]ABC 12 397[written by Rafe Van Hoy, Don Cook][produced by Ron Chancey][3[11].Country Chart]
Come On In/Morning Glory DoOak Ridge Boys12.1978-3[10].Country ChartABC 12 434[written by Michael Clark][produced by Ron Chancey]
Sail Away/The Only OneOak Ridge Boys04.1979-2[11].Country ChartMCA 12 463[written by Rafe Van Hoy][produced by Ron Chancey]
Rhythm Guitar/All Our Favorite SongsOak Ridge Boys06.1979-94[1].Country ChartColumbia 11009[written by T. A. Hill]
Dream On/Dr. Rock and RollOak Ridge Boys08.1979-7[9].Country ChartMCA 41 078[written by Dennis Lambert, Brian Potter][produced by Ron Chancey]
Leaving Louisiana in the Broad Daylight/I Gotta Get Over ThisOak Ridge Boys12.1979-1[1][11].Country ChartMCA 41 154[written by Rodney Crowell, Donivan Cowart][produced by Ron Chancey]
Trying to Love Two Women/Hold On Til SundayOak Ridge Boys04.1980-1[1][12].Country ChartMCA 41 217[written by Sonny Throckmorton][produced by Ron Chancey]
Heart of Mine/Love takes twoOak Ridge Boys08.1980-105[1]MCA 41 280[written by Michael Foster][produced by Ron Chancey][3[11].Country Chart]
Beautiful You/Ready to Take My ChancesOak Ridge Boys11.1980-3[12].Country ChartMCA 51 022[written by Dave Hanner][produced by Ron Chancey]
Elvira/Woman like youOak Ridge Boys05.1981-5[22]MCA 51 084[1[1][9].Country Chart][platinum-US][Written by: Dallas Frazier ][produced by Ron Chancey]
(I'm Settin') Fancy Free/How Long Has It BeenOak Ridge Boys09.1981-104[2]MCA 51 169[written by Roy August, Jimbeau Hinson][produced by Ron Chancey][1[1][9].Country Chart]
Bobbie Sue/Live in loveOak Ridge Boys01.1982-12[14]MCA 51 231[gold-US][1[1][11].Country Chart][Written by:Jerry Leiber,Mike Stoller,Wood Newton, Dan Tyler,Adele Tyler][produced by Ron Chancey]
So Fine/I wish you were here [Oh,my darlin']Oak Ridge Boys06.1982-76[4]MCA 52 065[22[7].Country Chart][Written by: Johnny Otis][produced by Ron Chancey]
I Wish You Could Have Turned My Head (And Left My Heart Alone)/Back In Your Arms AgainOak Ridge Boys08.1982-2[17].Country ChartMCA 52 095[Written by: Sonny Throckmorton][produced by Ron Chancey]
Thank God For Kids/Christmas Is Paintin' The TownOak Ridge Boys12.1982-3[10].Country ChartMCA 52 145[Written by: Eddy Raven][produced by Ron Chancey]
American Made/The cure for my broken heartOak Ridge Boys02.1983-72[5]MCA 52 179[written by Bob DiPiero,Pat McManus][produced by Ron Chancey][1[1][13].Country Chart]
Love Song/Heart on the Line (Operator, Operator)Oak Ridge Boys06.1983-1[1][12].Country ChartMCA 52 224[written by Steven Runkle][produced by Ron Chancey]
Ozark Mountain Jubilee/Down Deep InsideOak Ridge Boys11.1983-5[13].Country ChartMCA 52 288[written by Scott Anders, Roger Murrah][produced by Ron Chancey]
I Guess It Never Hurts To Hurt Sometimes/Through My EyesOak Ridge Boys03.1984-1[1][12].Country ChartMCA 52 342[written by Randy VanWarmer][produced by Ron Chancey]
Everyday/Ain't No Cure for the Rock and RollOak Ridge Boys07.1984-1[1][13].Country ChartMCA 52 419[written by Dave Loggins,J.D. Martin][produced by Ron Chancey]
Make My Life With You/Break My MindOak Ridge Boys12.1984-1[1][14].Country ChartMCA 52 488[written by Gary Burr][produced by Ron Chancey]
Little Things/The Secret of LoveOak Ridge Boys04.1985-1[1][13].Country ChartMCA 52 556[written by Billy Barber][produced by Ron Chancey]
Touch a Hand, Make a FriendOak Ridge Boys08.1985-1[1][13].Country ChartMCA 52 646[written by Homer Banks, Raymond Jackson, Carl Hampton][produced by Ron Chancey]
Come On In (You Did The Best You Could Do)/Roll Tennessee RiverOak Ridge Boys12.1985-3[14].Country ChartMCA 52 722[written by Rick Giles, George Green][produced by Ron Chancey]
Juliet/Everybody WinsOak Ridge Boys04.1986-15[8].Country ChartMCA 52 801[written by John Hall, Larry Hoppen][produced by Ron Chancey]
When You Get to the HeartBarbara Mandrell with Oak Ridge Boys04.1986-20[6].Country ChartMCA 52 802[written by N. Wilson, T. Brown, W. Holyfield][produced by Tom Collins]
You Made A Rock Out Of A Rolling Stone/Hidin' PlaceOak Ridge Boys08.1986-24[7].Country ChartMCA 52 873[written by Kix Brooks, Chris Waters][produced by Ron Chancey]
It Takes A Little Rain (To Make Love Grow)/Looking for LoveOak Ridge Boys03.1987-1[1][14].Country ChartMCA 53 010[written by Roger Murrah, Steve Dean, James Dean Hicks][produced by Jimmy Bowen]
This Crazy Love/Where the Fast Lane EndsOak Ridge Boys06.1987-1[1][15].Country ChartMCA 53 023[written by Roger Murrah, James Dean Hicks][produced by Jimmy Bowen]
Time In/A Little Coal on the FireOak Ridge Boys11.1987-17[7].Country ChartMCA 53 175[written by Rich Alves, Roger Murrah, James Dean Hicks][produced by Jimmy Bowen]
True Heart/Love Without MercyOak Ridge Boys03.1988-5[13].Country ChartMCA 53 272[written by Michael Clark, Don Schlitz][produced by Jimmy Bowen]
Gonna Take a Lot of River (Mississippi, Monongahela, Ohio)/Private LivesOak Ridge Boys08.1988-1[1][15].Country ChartMCA 53 381[written by Mark Henley, John Kurhajetz][produced by Jimmy Bowen]
Bridges And Walls/Never Together (But Close Sometimes)Oak Ridge Boys12.1988-10[12].Country ChartMCA 53 460[written by Roger Murrah,Randy VanWarmer][produced by Jimmy Bowen]
Beyond Those Years/Too Many HeartachesOak Ridge Boys04.1989-7[13].Country ChartMCA 53 625[written by Troy Seals, Eddie Setser][produced by Jimmy Bowen]
An American Family/Too Many HeartachesOak Ridge Boys09.1989-4[12].Country ChartMCA 53 705[written by Bob Corbin][produced by Jimmy Bowen]
No Matter How High/Bed of RosesOak Ridge Boys01.1990-1[1][21].Country ChartMCA 53 757[written by Joey Scarbury,Even Stevens][produced by Jimmy Bowen]
Baby, You'll Be My Baby/Cajun GirlOak Ridge Boys01.1990-71[3].Country ChartMCA 79 006[written by Gene Pistilli, Troy Seals][produced by Jimmy Bowen]
(You're My) Soul And InspirationOak Ridge Boys12.1990-31[6].Country ChartRCA 2665[written by Barry Mann, Cynthia Weil][produced by Richard Landis]
Lucky Moon/Walkin' After MidnightOak Ridge Boys04.1991-6[17].Country ChartRCA 2779[written by Doug Johnson, Mark Wright][produced by Richard Landis]
Change My Mind/Our Love Is Here To StayOak Ridge Boys08.1991-70[5].Country ChartRCA 07863 62013[written by A. J. Masters, Jason Blume][produced by Ron Chancey]
Baby on Board/When It Comes To YouOak Ridge Boys10.1991-44[13].Country ChartRCA 07863 62099[written by J. C. Crowley, Jeff Silbar][produced by Richard Landis]
Fall/Until You're Back In My Arms AgainOak Ridge Boys06.1992-69[4].Country ChartRCA 62228[written by Don Von Tress][produced by Joe Scaife, Jim Cotton, Oak Ridge Boys]
Ain't No Short Way HomeOak Ridge Boys10.1999-71[1].Country Chart Platinum 9355[written by Bob DiPiero, Jim Photoglo][produced by Ron Chancey]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Y'all Come Back SaloonOak Ridge Boys02.1978-120[9]ABC/Dot 2093[gold-US][produced by Ron Chancey]
Room ServiceOak Ridge Boys06.1978-164[11]ABC 1065[gold-US][produced by Ron Chancey]
TogetherOak Ridge Boys03.1980-154[6]MCA 3220[gold-US][produced by Ron Chancey]
Greatest HitsOak Ridge Boys11.1980-99[21]MCA 5150[platinum-US][produced by Ron Chancey]
Fancy FreeOak Ridge Boys06.1981-14[48]MCA 5209[2x-platinum-US][produced by Ron Chancey]
Bobbie SueOak Ridge Boys02.1982-20[21]MCA 5294[gold-US][produced by Ron Chancey]
ChristmasOak Ridge Boys12.1982-73[7]MCA 5365[gold-US][produced by Ron Chancey]
American MadeOak Ridge Boys02.1983-51[23]MCA 5390[gold-US][produced by Ron Chancey]
DeliverOak Ridge Boys11.1983-121[14]MCA 5455[gold-US][produced by Ron Chancey]
Greatest Hits 2Oak Ridge Boys09.1984-71[24]MCA 5496[platinum-US][produced by Ron Chancey]
Step on OutOak Ridge Boys04.1985-156[5]MCA 5555[gold-US][produced by Ron Chancey]
A Gospel JourneyOak Ridge Boys05.2009-156[1]Gaither Music[produced by Duane Allen ]
The Boys Are BackOak Ridge Boys06.2009-77[1]Spring Hill 1145[produced by Duane Allen, Dave Cobb]
It's Only NaturalOak Ridge Boys10.2011-70[7]Cracker Barrel Music[produced by Michael Sykes, Duane Allen, Ron Chancey]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 9 kwietnia 2026

Wilton Place Street Band

 Wilton Place Street Band to amerykańska grupa muzyków studyjnych grająca disco,
założona przez producenta muzycznego Trevora Lawrence'a w Los Angeles w Kalifornii w celu nagrania instrumentalnej, disco-coverowej wersji melodii przewodniej filmu „Kocham Lucy”. Powstały w ten sposób utwór „Disco Lucy” został wydany w 1977 roku przez Island Records jako singiel. Utwór osiągnął 7. miejsce na liście przebojów U.S. Club Play, 9. miejsce na liście przebojów Easy Listening i 24. miejsce na liście Top 40. 

 Producent muzyczny Trevor Lawrence zebrał muzyków studyjnych w grupę disco w Los Angeles w Kalifornii. Celem Wilton Place Street Band - nazwanego tak, ponieważ Lawrence mieszkał przy Wilton Place w Los Angeles - było nagranie instrumentalnej, disco-coverowej wersji melodii przewodniej filmu „Kocham Lucy”. Rezultatem był singiel „Disco Lucy” wydany w 1977 roku przez Island Records. Utwór osiągnął 7. miejsce na liście przebojów U.S. Club Play i 24. miejsce na liście Top 40. Utwór został również wydany w Australii, gdzie osiągnął 93. miejsce na liście przebojów.

Po nim pojawiły się dwa kolejne single: „Sweet, Sweet Baby Love” i „Gonna Have a Party”.  Trevor Lawrence grał na saksofonie barytonowym z zespołem Butterfield Blues Band na Festiwalu Muzycznym w Woodstock oraz na płytach. Grał solo na saksofonie tenorowym, sopranowym i barytonowym na albumie Marvina Gaye'a „Trouble Man”. Był członkiem zespołu Wonderlove Steviego Wondera, grając na „Talking Book”, „Songs In The Key Of Life” i innych albumach. Lawrence koncertował z zespołem The Rolling Stones i zagrał na klasycznym utworze Isley Brothers „It's Your Thing”. Był aranżerem i współproducentem hitów Pointer Sisters: „He's So Shy”, „Slow Hand” i „I'm So Excited”, do którego był również współautorem. Lawrence jest kierownikiem muzycznym i kompozytorem filmu Sidneya Poitiera „To Sir, With Love II”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Disco Lucy (I Love Lucy Theme)/You Don't Even Know Who We AreWilton Place Street Band01.1977-24[17]Island 078[written by E. Daniel, H. Adamson][produced by Trevor Lawrence][41[12].R&B; Chart][7[12].Hot Disco/Dance;Island 1001 12"]
Baby Love, Sweet Sweet Love/Gonna Have A PartyWilton Place Street Band07.1977--Island 086[written by Trevor Lawrence][produced by Trevor Lawrence][82[3].R&B; Chart][30[6].Hot Disco/Dance;Island 1004 12"]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Norma Jean Wright

Norma Jean Wright (ur. 15 lipca 1950r) to amerykańska wokalistka,
która w latach 1977–1978 była wokalistką zespołu Chic, grającego soul, R&B i disco. 

Norma Jean Wright urodziła się w Ripley w stanie Tennessee. W młodym wieku wraz z rodziną przeprowadziła się do Elyrii w stanie Ohio. Studiowała na Uniwersytecie Stanowym Ohio. 

 Wright śpiewała w żeńskim trio Topettes i przez krótki czas koncertowała z zespołem The Spinners. W 1977 roku dołączyła do zespołu Chic, grającego soul, R&B i disco.  Najbardziej znanym jej występem był główny wokal na debiutanckim albumie Chic, „Chic” (1977), na którym znalazły się przeboje „Dance, Dance, Dance (Yowsah, Yowsah, Yowsah)” (6. miejsce na liście przebojów Pop, 6. miejsce na liście R&B w styczniu 1978) oraz „Everybody Dance” (38. miejsce na liście przebojów Pop, 12. miejsce na liście R&B w kwietniu 1978). 

Opuściła Chic w 1978 roku, aby rozpocząć karierę solową pod pseudonimem Norma Jean. W lipcu 1978 roku jej pierwszy przebój R&B, „Saturday” (15. miejsce), znalazł się w pierwszej dwudziestce listy przebojów, na jej debiutanckim albumie „Norma Jean” wydanym przez wytwórnię Bearsville Records, wyprodukowanym przez Bernarda Edwardsa i Nile’a Rodgersa. W styczniu 1980 roku jej drugi (i ostatni) przebój R&B, „High Society” (19. miejsce), znalazł się w pierwszej dwudziestce listy przebojów, również wyprodukowany przez zespół Chic. Jej pierwszy album zawierał kilka popularnych piosenek: „Sorcerer”, „Having a Party” i „I Like Love”. Późniejsze popularne utwory to „Hold Me Lonely Boy” (1979), „Love Attack” (1983), „Shot in the Dark” (1984) i „Every Bit of This Love” (1985).  

W 2004 roku utwór „I Like Love” został wykorzystany przez brytyjski projekt taneczny Solitaire w ich klubowym hicie „I Like Love (I Love Love)”. Wright śpiewała jako wokalistka wspierająca z takimi artystami jak C+C Music Factory, Constina, Randy Crawford, Will Downing, Aretha Franklin, Fantasy, Debbie Gibson, Nelson Rangell, Luther Vandross, Madonna, Sister Sledge, Nick Scotti i Freddie Jackson. Często występuje w duecie z Luci Martin, inną byłą wokalistką Chic. 

W 2018 roku Wright dołączyła do żeńskiego zespołu First Ladies of Disco i wyruszyła z nim w trasę koncertową. W marcu 2019 roku Wright wydała z zespołem singiel „Don't Stop Me Now”. W 2019 roku otrzymała nagrodę Culture News Award za całokształt twórczości, przyznawaną przez Davida Serero. W 2024 roku Norma Jean Wright wydała swoją pierwszą EP-kę zatytułowaną „Living And Loving Life”. W tym samym roku wydała dwa nowe single: „Around Me” i „In Love Again”, napisane i wyprodukowane przez Davida Serero.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Saturday/This Is The LoveNorma Jean09.1978-103[3]Bearsville 0326[written by Bernard Edwards, Nile Rodgers, Bobby Carter][produced by Nile Rodgers, Bernard Edwards][15[14].R&B; Chart]
Having A Party/So I Get Hurt AgainNorma Jean11.1978--Bearsville 0331[written by Sam Cooke][produced by Nile Rodgers, Bernard Edwards, Marc Kreiner, Tom Cossie][83[5].R&B; Chart]
High Society/Hold Me Lonely BoyNorma Jean12.1979--Bearsville 49119[written by Bernard Edwards, Nile Rodgers][produced by Nile Rodgers, Bernard Edwards][19[14].R&B; Chart][92[5].Hot Disco/Dance;Bearsville 8898 12"]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

środa, 8 kwietnia 2026

Flirts

The Flirts to grupa koncepcyjna założona przez Bobby'ego „O” Orlando,
który występował jako artysta, muzyk i autor tekstów. Zespół składał się z Orlando i składał się z zmieniających się wokalistek sesyjnych i modelek. Pod szyldem The Flirts Orlando stworzył takie hity jak „Passion”, „Danger”, „Helpless” i „Jukebox (Don't Put Another Dime)”. Chociaż wiele z dziewczyn było jedynie modelkami w zespole, Andrea Del Conte, Rebecca Sullivan, Debra Gaynor, Tricia Wygal i Christina Criscione wykorzystały swoje prawdziwe wokale. 

 Obecnie grupa stanowi stosunkowo stabilne trio, które występuje na festiwalach muzycznych lat 80-tych i innych miejscach, głównie w Stanach Zjednoczonych, z kilkoma występami na arenie międzynarodowej. 

 Orlando wpadł na pomysł Flirts, napisał piosenki, grał na instrumentach i wyprodukował utwory. Następnie przesłuchiwał dziewczyny, które miały zostać twarzami zespołu. Orlando często korzystał z usług profesjonalnych wokalistek sesyjnych do śpiewania kobiecych wokali w utworach, ponieważ większość z nich kształciła się na tancerki, modelki lub aktorki. Skład zespołu The Flirts ulegał licznym zmianom, a po każdym wydaniu albumu i trasie koncertowej niektóre dziewczyny odchodziły, a inne zostawały. Orlando wydał sześć albumów studyjnych pod szyldem The Flirts w latach 1982-1992 oraz liczne single. 

 Utwór „Jukebox” był często grany w MTV w 1982 roku. Utwór dotarł do 28. miejsca na liście Billboard US Dance Chart. Kolejny singiel „Passion” osiągnął w tym samym roku 21. miejsce na liście przebojów i odniósł ogromny sukces w Europie, osiągając 22. miejsce w Holandii i 4. miejsce w Niemczech. Utwór „Helpless (You Took My Love)” osiągnął 12. miejsce na liście przebojów Billboard US Dance Chart i 13. miejsce na niemieckiej liście Top 75. Członkowie zespołu The Flirts wystąpili w niemieckim filmie fabularnym „Feel the Motion” .W 1985 roku utwór „You and Me”, który Orlando napisał wspólnie z wpływowym producentem hip-hopowym Cliftonem „Jiggsem” Chase’em, znalazł się na szczycie amerykańskiej listy przebojów. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Passion/Calling All BoysFlirts05.1982--"O" Records QUE 6 [UK][written by Bobby Orlando][produced by Bobby Orlando][21[16].Hot Disco/Dance;"O" Records 716 12"]
Boy Crazy / Jukebox (Don't Put Another Dime In That)Flirts10.1982--"O" Records OR 719[written by Bobby Orlando][produced by Bobby Orlando][28[14].Hot Disco/Dance;"O" Records 719 12"]
Helpless (You Took My Love)Flirts10.1984-- Telefon 3[written by Bobby Orlando][produced by Bobby Orlando][12[12].Hot Disco/Dance;Telefon 3 12"]
Dancing Madly Backwards Flirts07.1985--Telefon 5[written by Bobby Orlando,C. Shore][produced by Bobby Orlando][47[3].Hot Disco/Dance;Telefon 5 12"]
You & MeFlirts09.1985--CBS Associated 05629[written by Bobby Orlando,C. Chase][produced by Bobby Orlando][1[1][11].Hot Disco/Dance;CBS Associated 05284 12"]
New ToyFlirts02.1986--CBS Associated 05849[written by Bobby Orlando, C. Chase][produced by Bobby Orlando][5[9].Hot Disco/Dance;CBS Associated 05334 12"]
Miss YouFlirts07.1986--CBS Associated 05914[written by Bobby Orlando][produced by Bobby Orlando][21[16].Hot Disco/Dance;CBS Associated 05914 12"]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Nicole C. Mullen

Aileen Nicole Coleman-Mullen (ur. 3 stycznia 1967r,Cincinnati) to amerykańska wokalistka,
autorka tekstów i choreografka.  Podczas studiów w Christ for the Nations Institute w Dallas dołączyła do zespołu wokalnego Living Praise i rozpoczęła karierę muzyczną. Pod pseudonimem Nicole nagrała swój pierwszy solowy album „Don't Let Me Go” w niezależnej wytwórni Frontline Records, wyprodukowany przez Tima Minera.  

Kontynuowała karierę wokalną, autorki tekstów i choreografki w latach 90-tych, śpiewając chórki w zespołach Michael W. Smith and the Newsboys, pisząc dla Jaci Velasquez oraz pracując jako tancerka i choreografka z Amy Grant. Występowała również w chórkach w teledysku na zakończenie programu VeggieTales „Larry-Boy and the Fib from Outer Space!” oraz w otwarciu prezentacji VeggieTales „Larry-Boy and the Rumor Weed”.  

W 1998 roku podpisała kontrakt z wytwórnią Word Records, za którą odpowiadał wiceprezes ds. artystycznych i rozrywkowych Brent Bourgeois. Jej czwarty album, „Talk About It”, zdobył złotą płytę 15 kwietnia 2008 roku za sprzedaż ponad 500 000 egzemplarzy.  Mullen założyła grupę wsparcia dla dziewcząt The Baby Girls Club, gdzie pomagała młodzieży w rozwoju artystycznym. Mullen jest również aktywna w International Needs Network Ghana, organizacji działającej na rzecz wyzwolenia niewolników z Trokosi w Ghanie. 

 Mullen była dwukrotnie zamężna. Podczas pierwszego małżeństwa doświadczyła przemocy fizycznej i psychicznej. W 1993 roku wyszła za mąż za piosenkarza, autora tekstów i producenta muzycznego Davida Mullena. Rozwiedli się w 2014 roku. W e-mailu na Facebooku podała biblijne powody rozwodu. Mają troje dzieci: córkę i dwóch synów, z których jeden jest adoptowany. W 2016 roku ogłoszono, że Mullen rozpoczął współpracę z pastorem i piosenkarzem Donniem McClurkinem. 

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Talk About ItNicole C. Mullen09.2001-123[10]Word 85 822[gold-US][produced by David Mullen, Nicole C. Mullen, Justin Niebank]
The Ultimate CollectionNicole C. Mullen05.2012-185[1]Word 8879322 [US]-
Crown Him: Hymns Old and NewNicole C. Mullen11.2013-123[10]Entertainment One 4918805 [US][produced by David Mullen, Nicole C. Mullen]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Shawn Mullins

Shawn Mullins (ur. 8 marca 1968 r.) to amerykański wokalista i autor tekstów,
specjalizujący się w folk rocku, rocku instrumentalnym, muzyce alternatywnej dla dorosłych i muzyce amerykańskiej. Jego singiel „Lullaby” z 1998 r. dotarł do pierwszego miejsca na liście Adult Top 40 i był nominowany do nagrody Grammy. 

 Mullins urodził się w Atlancie w stanie Georgia. Zainteresowanie muzyką zaczął rozwijać już w czasach nauki w Clarkston High School w Clarkston w stanie Georgia (gdzie poznał przyjaciółkę i mentorkę Amy Ray z Indigo Girls). Później doskonalił swój warsztat na studiach na University of North Georgia (wówczas znanym jako North Georgia College) jako solowy muzyk akustyczny i kapelmistrz wojskowej orkiestry marszowej (Golden Eagle Band). Studiował na University of North Georgia  dzięki stypendium Army ROTC z zamiarem kontynuowania kariery wojskowej. Choć szybko porzucił ten pomysł na rzecz pisania piosenek, kontrakt zobowiązywał go po ukończeniu studiów do odbycia krótkiej służby jako nieaktywny oficer piechoty w Indywidualnej Rezerwie Gotowości (Individual Ready Reserve) Rezerwy Armii Stanów Zjednoczonych.Służył w nieaktywnym stanie, osiągając stopień porucznika, zanim wypełnił swój obowiązek służby i honorowo zrezygnował. 

 Wkrótce dołączył do niego perkusista (Mickey Hendrix) i basista (Carlton Brown), tworząc power popowe trio o nazwie „Shawn Eric Mullins with Twice Removed”, zespół, który pomógł mu zdobyć uznanie na uczelni i w regionie. Ostatecznie trio „Twice Removed” rozstało się w przyjaznej atmosferze, a Mullins zaczął grać w różnych składach, budując jednocześnie swoją reputację jako artysta solowy. 

 Przełom nastąpił, gdy jego piosenka „Lullaby” z albumu „Soul's Core” stała się hitem radiowym i teledyskowym. W teledysku do „Lullaby”, wyreżyserowanym przez Rogera Pistole'a, wystąpiła aktorka Dominique Swain. Jego piosenka „All in My Head”, wykorzystana w sitcomie „Hoży doktorzy”, powstała w odpowiedzi na e-mail wysłany przez producentów serialu, którzy szukali motywu przewodniego. Mullins napisał wersję demo i przesłał ją w ciągu 24 godzin. Nie została ona wybrana jako motyw przewodni, ale została wykorzystana w odcinku pierwszego sezonu serialu. Kolejny singiel, „Shimmer”, znalazł się na ścieżce dźwiękowej do serialu „Jezioro marzeń” i okazał się niewielkim przebojem. „Shimmer” był również używany w Australii w ramach kampanii promocyjnej podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2000 roku i nadal jest uważany za nieoficjalny hymn igrzysk. 

Do dziś nie udało mu się dorównać oszałamiającemu sukcesowi komercyjnemu utworu „Lullaby”, który został również wydany jako występ na żywo na charytatywnym albumie „Live in the X Lounge II” w 1999 roku. Na początku 2002 roku założył zespół The Thorns z Matthewem Sweetem i Pete’em Droge’em.  W 2006 roku Mullins wydał swój pierwszy album w nowej wytwórni Vanguard Records, 9th Ward Pickin Parlor,  a także nowy singiel zatytułowany „Beautiful Wreck” z tego albumu. Singiel odniósł umiarkowany sukces, osiągając pierwsze miejsce na listach przebojów Americana i AAA (Adult Album Alternative), a także znalazł się w zestawieniu Cities 97 Sampler Volume 18. 

 11 marca 2008 roku Mullins wydał swój drugi album w wytwórni Vanguard, zatytułowany Honeydew.  12 października 2010 roku Mullins wydał swój trzeci album w wytwórni Vanguard, zatytułowany Light You Up. 23 października 2015 roku Mullins wydał swój nowy album zatytułowany My Stupid Heart w wytwórni Sugar Hill i Rounder Records. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
LullabyShawn Mullins03.19999[11]7[18]Columbia 6669592[written by Shawn Mullins][produced by Shawn Mullins]
What Is LifeShawn Mullins10.199962[1]-Columbia 6678212[written by George Harrison]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Soul's CoreShawn Mullins03.199960[3]54[35]Columbia 4930372[gold-US][produced by Peter Collins, Russ Fowler]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Russ Abbot

Russell Allan Abbot (ur. jako Russell Allan Roberts; 18 września 1947r) to angielski muzyk,
aktor i komik. Urodzony w Chester, po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę opinii publicznej w latach 70-tych XX wieku jako wokalista i perkusista brytyjskiego zespołu komediowego Black Abbots, a później rozpoczął karierę solową jako komik telewizyjny z własnym cotygodniowym programem w brytyjskiej telewizji. Kontynuując karierę muzyczną jako artysta solowy, Abbot wydał kilka singli i albumów, które znalazły się na listach przebojów.

  Jego kariera rozwijała się, przechodząc do bardziej mainstreamowych, poważnych ról w programach telewizyjnych, serialach i produkcjach teatralnych.  Jako perkusista/wokalista wspierający, Abbot dołączył do zespołu Black Abbots (założonego przez Roberta Turnera) w Chester w połowie lat 60-tych XX wieku, a na początku lat 70-tych wydali kilka singli, które odniosły umiarkowany sukces na listach przebojów w mniejszych wytwórniach. Zespół podpisał swój pierwszy duży kontrakt płytowy dopiero w 1977 roku, wydając serię singli komediowych i jeden album koncertowy (Abbot objął wówczas stanowisko wokalisty), zanim rozpadł się w 1980 roku. Potem występował jako komik, pięciokrotnie zdobywając nagrodę „Najzabawniejszy mężczyzna w telewizji”. Abbot wystąpił w programie telewizyjnym „The Comedians” pod swoim prawdziwym nazwiskiem (Russ Roberts).

  Od 1980 roku wydawał solowe albumy i występował w kilku serialach telewizyjnych. Jego najpopularniejszy singiel, „Atmosphere”, dobrze radził sobie w pierwszej dziesiątce brytyjskiej listy przebojów, osiągając 7. miejsce w 1985 roku. Programy „Madhouse” i „The Russ Abbot Show” Russa Abbota zaprezentowały jego wszechstronny talent estradowy, z parodiami i skeczami, emitowanymi w primetime w BBC. Zaowocowało to wydaniem dwóch roczników w latach 1982–1983, zawierających paski komiksowe oparte na popularnych postaciach z serialu, a także zdjęciami reklamowymi Abbota w różnych przebraniach, w tym jego znaną satyrę o Jamesie Bondzie z postaciami o imionach Basildon Bond i Miss Funnyfanny (opartą na fikcyjnym duecie szpiegów MI6, Jamesie Bondzie i Miss Moneypenny).

 W styczniu 1993 roku Abbot poprowadził specjalny odcinek poświęcony Elvisowi Presleyowi, „Stars in Their Eyes”; pierwotnie miał go poprowadzić Leslie Crowther, który odniósł poważne obrażenia w wypadku samochodowym swoim Rolls-Royce'em w październiku 1992 roku. Abbot został tymczasowym gospodarzem i był to jedyny odcinek, który poprowadził. Crowther nie mógł powrócić i zmarł w 1996 roku; zastąpił go Matthew Kelly, który prowadził program do 2004 roku.

  W latach 1993–1995 Abbot grał Teda Fenwicka u boku Michaela Williamsa w słodko-gorzkim komediodramacie ITV „September Song”. Od 2000 roku Abbot grał główną rolę w brytyjskiej trasie koncertowej Doktora Dolittle’a. Role teatralne Abbota obejmują Alfreda P. Doolittle’a w „My Fair Lady”, współgrającego z Amy Nuttall w Theatre Royal na Drury Lane i podczas trasy; Narratora w „The Rocky Horror Show”; Dziadka Pottsa w „Chitty Chitty Bang Bang” w London Palladium oraz Fagina w „Oliver!” (1998 i 2009). Od lipca 2007 roku Abbot przejął rolę Rogera De Brisa w brytyjskiej trasie koncertowej „The Producers” Mela Brooksa. W 2008 roku Abbot wystąpił w teatrze Mayflower w Southampton jako Blaszany Drwal w inscenizacji Czarnoksiężnika z Krainy Oz. W 2008 roku BBC ogłosiło, że Abbot dołączy do obsady „Ostatniego letniego wina”, 30. sezonu serialu.

  Zagrał Luthera „Hobbo” Hobdyke’a, lidera grupy, w skład której wchodzili również Entwistle, grany przez Burta Kwouka, i Alvin, grany przez Briana Murphy’ego.W 2008 roku wystąpił gościnnie w odcinku „Secrets of the Stars” serialu „Przygody Sary Jane” jako postać Martina Truemana, astrologa opętanego przez Starożytne Światła. W 2009 roku Abbot zagrał właściciela sklepu zoologicznego w odcinku serialu „Na sygnale”. Była to druga rola Abbota w serialu „Na sygnale” - wcześniej wystąpił jako inna postać w odcinku z 1999 roku. Później sparodiował postać, którą grał w serialu „Na sygnale”, występując w telewizyjnym programie Harry'ego Hilla „Burp”. 

 W 2009 roku, kiedy Rowan Atkinson zachorował podczas pierwszej emisji West Endowej wersji musicalu Camerona Mackintosha „Oliver!”, Abbot po raz drugi wcielił się w Fagina. Ponownie przyjął tę rolę po odejściu Griffa Rhysa Jonesa z serialu 12 czerwca 2010 roku.W latach 2014–2016 współtworzył sitcom BBC „Boomers”. W grudniu 2020 roku prezenterzy University Radio Nottingham, George Scotland i Damian Stephen, postanowili rozpocząć kampanię internetową, aby „Atmosphere” znalazło się na pierwszym miejscu na listach przebojów w okresie Bożego Narodzenia. Kampania, wzorowana na poprzednich kampaniach internetowych Rage Against The Machine i AC/DC (które znalazły się w pierwszej piątce), została wsparta przez Abbota, a także Paula Chuckle'a i Alistaira Griffina, a „Atmosphere” został uznany przez Official Charts Company za jednego z kandydatów do pierwszego miejsca na świątecznej liście przebojów.

 Abbot jest żonaty z Patricią Simpson. Mają czworo dzieci. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
A Day In The Life Of Vince Prince/I Love 'EmRuss Abbot02.198261[2]-EMI EMI 5249[written by Blackwell, Presley, Lowe, Mann, Leiber, Stoller; Davie, Moore][produced by Jeff Jarratt, Don Reedman]
Atmosphere/Thoughts Of A ChildRuss Abbot12.19847[13]-Spirit FIRE 4[written by Ben Findon,Stephen Rodway,Charles Emeka Tucker]
All Night Holiday/An Ode To A SpouseRuss Abbot07.198520[8]-Spirit FIRE 6[written by Ben Findon,Steve Rodway,Charles Emeka Tucker]
Let's Go To The Disco/BeforeRuss Abbot11.198586[5]-Spirit FIRE 9[written by Findon, Myers, Puzey][produced by Ben Findon]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Russ Abbot's MadhouseRuss Abbot11.198341[7]-Ronco RTL 2096[produced by John Kaye Cooper]
I Love A Party Russ Abbot11.198512[9]-K-Tel ONE 1313-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

wtorek, 7 kwietnia 2026

Ocean Colour Scene

Łącząc w równym stopniu klasyczne struktury popowych piosenek i gitarowe improwizacje,
Ocean Colour Scene zdefiniował najlepsze cechy brytyjskiego tradycyjnego rocka, który pojawił się w drugiej połowie lat 90-tych po sukcesie Oasis. Ocean Colour Scene był pionierem w łączeniu pomysłowej melodyjności Small Faces z odurzającą eksploracją Traffic na Moseley Shoals, albumu z 1996 roku, który utorował drogę zespołowi. Z utworami „The Riverboat Song”, „You've Got It Bad” i „The Day We Caught the Train”, Moseley Shoals pokrył się potrójną platyną w Wielkiej Brytanii, a sukces ten wzmocnił wydany w 1997 roku album „Marchin' Already” z przebojami „Hundred Mile High City” i „Travellers Tune”. 
 
Te dwa melodyjne, energiczne albumy ustanowiły wzorzec, którym grupa podążała przez kolejne dekady. Gdy boom na brit-pop wygasł na początku XXI wieku, Ocean Colour Scene podtrzymywał płomień klasycznego rocka, kontynuując regularne nagrywanie i koncertowanie aż do lat 20-tych XXI wieku. 
 
 Przed powstaniem w 1990 roku członkowie - Steve Cradock (gitara prowadząca, instrumenty klawiszowe, wokal), Simon Fowler (wokal prowadzący, gitara), Damon Minchella (gitara basowa) i Oscar Harrison (perkusja) -grali w wielu innych zespołach. Pod koniec lat 80-tych Cradock grał w zespole The Boys, grającym w stylu mod revival. Chociaż wydali niezależną EP-kę zatytułowaną Happy Days i supportowali byłego frontmana Small Faces, Steve'a Marriotta, zespół nigdy nie zdobył dużej popularności. W tym samym czasie, gdy działali The Boys, Fowler i Minchella byli członkami inspirowanej Velvet Underground grupy Fanatics, która w pierwszej połowie 1989 roku wydała EP-kę Suburban Love Songs w niezależnej wytwórni Chapter 22. Po wydaniu singla, pierwotną perkusistkę zespołu, Caroline Bullock, zastąpił Harrison, który wcześniej grał  w zespole reggae/soul Echo Base. Wkrótce po tym, jak Harrison dołączył do Fanatics, grupa się rozpadła. Kilka miesięcy po rozpadzie, Fowler, Minchella i Harrison założyli Ocean Colour Scene z Cradockiem, którego poznali na koncercie Stone Roses. Co ciekawe, OCS początkowo pozostawał pod silnym wpływem Stone Roses.  
 
Po kilku koncertach grupa zyskała niewielką rzeszę fanów i podpisała kontrakt z lokalną niezależną wytwórnią !Phfft. Wkrótce po podpisaniu kontraktu brytyjska prasa muzyczna okrzyknęła Ocean Colour Scene „kolejnym hitem”, a ich koncerty i debiutancki singiel „Sway” zebrały pozytywne recenzje w pierwszej połowie 1990 roku. Na początku 1991 roku udali się do studia, aby nagrać swój debiutancki album z Jimmym Millerem, który pracował nad klasycznymi albumami The Rolling Stones z końca lat 60-tych i początku 70-tych, ale nie poszło im dobrze. Zespół za dużo pił, co zaowocowało serią nierównych nagrań. Niezadowoleni z nagrań, wrócili do studia z Hugo Nicolsonem, który wcześniej współpracował z Primal Scream. Zanim ukończyli płytę, !Phfft zostało przejęte przez Fontana Records, która kupiła wytwórnię niezależną z zamiarem nabycia praw do OCS. Pomimo entuzjazmu dla zespołu, szef A&R wytwórni, Dave Bates, odrzucił pierwszą próbę grupy i poprosił ich o ponowne wejście do studia, aby nagrać większość albumu z innym producentem, Timem Palmerem, który wcześniej współpracował z Tin Machine. Palmer zremiksował również pozostałe utwory, co zaowocowało efektownym debiutanckim albumem, który ukazał się z opóźnieniem wiosną 1992 roku. W tym czasie prasa muzyczna zignorowała scenę Madchester, którą zrodzili Stone Roses, i w zamian zbagatelizowała powrót OCS. Publiczność również nie kupiła płyty w dużych ilościach.  
 
Zespół poczynił pewne postępy podczas amerykańskiej trasy koncertowej, ale napięcie z Fontaną narastało przez cały rok. Wild Wood OCS wrócił do Anglii w połowie roku, planując szybkie nagranie nowego albumu, ale Bates odrzucił ich nowy materiał. Zespół pozwał wytwórnię, aby rozwiązać kontrakt z Fontaną. Zanim sprawa została rozstrzygnięta na początku 1993 roku, grupa była winna wytwórni setki tysięcy funtów i ponownie znalazła się na zasiłku. OCS kontynuował próby, często wspierany przez swojego menedżera (i ojca Steve'a), Chrisa Cradocka, który zaciągnął kredyt hipoteczny na dom rodzinny. Zespół przekształcił salę prób w studio i zaczął regularnie nagrywać, ale przełom nastąpił dopiero na początku 1993 roku, gdy zagrali koncert supportujący nowy zespół Paula Wellera. Weller był pod wrażeniem gry Steve'a Cradocka i poprosił go o zagranie w swoim nadchodzącym singlu „The Weaver”. Cradock stopniowo dołączył do zespołu akompaniującego Wellerowi, grając na dużej części jego drugiego solowego albumu, „Wild Wood”. Gitarzysta nie porzucił jednak OCS -wszystkie zarobione pieniądze inwestował w zespół, a Fowlerowi zapewnił rolę wokalisty wspierającego. Pod koniec 1993 roku Cradock, Fowler i Minchella grali już w zespole Wellera. Kolejny przełom dla OCS nastąpił w 1994 roku, kiedy Noel Gallagher, lider Oasis, usłyszał taśmę zespołu w biurze swojej wytwórni płytowej. Gallagher zaoferował OCS support podczas przełomowej trasy koncertowej Oasis pod koniec 1994 roku, która zapewniła grupie bardzo potrzebną popularność.  
 
Wkrótce grupa stała się obiektem wojny licytacyjnej między kilkoma dużymi wytwórniami, z których każda chciała zmiany nazwy zespołu. Ostatecznie podpisali kontrakt z MCA w 1995 roku; byli oni jedną z niewielu wytwórni, które nie nalegały na zmianę nazwy. Na początku 1996 roku wokół OCS zaczęło narastać zamieszanie, gdy Gallagher w kilku wywiadach ogłosił ich najlepszym zespołem w Wielkiej Brytanii, a Chris Evans, DJ w BBC Radio 1, nieustannie odtwarzał singiel powrotu OCS, „The Riverboat Song”, wykorzystując go praktycznie jako swój motyw przewodni. „The Riverboat Song” trafił na listy przebojów na 15. miejscu na początku 1996 roku. „Moseley Shoals”, drugi album zespołu, ukazał się w kwietniu 1996 roku, niespodziewanie wchodząc na drugie miejsce. Był stałym punktem brytyjskiej listy przebojów Top Ten przez cały 1996 rok, spędzając łącznie sześć miesięcy w górnych rejonach list przebojów. Dwa kolejne single z płyty, „You've Got It Bad” i „The Day We Caught the Train”, dotarły do ​​pierwszej dziesiątki, a album sprzedawał się świetnie przez cały 1996 rok, uzyskując status multiplatyny w Wielkiej Brytanii. OCS stał się również popularną atrakcją koncertową w Wielkiej Brytanii, wyprzedając wszystkie bilety podczas trasy promującej album. Album „Moseley Shoals” został wydany w Ameryce, ale nie odniósł tam większego sukcesu. 
 
W trakcie pracy nad trzecim albumem, OCS wydał w marcu 1997 roku składankę z rarytasami „B-Sides: Seasides & Freerides”. Do czerwca ukończyli album i wydali singiel „Hundred Mile City”, który zadebiutował na drugim miejscu brytyjskich list przebojów. „Marchin' Already”, trzeci album OCS, ukazał się we wrześniu 1997 roku i zadebiutował na pierwszym miejscu w Wielkiej Brytanii, spychając z pierwszego miejsca „Be Here Now” zespołu Oasis. One From The Modern przybył w 1999 roku, po nim Mechanical Wonder i kolekcja największych hitów Songs for the Front Row: The Very Best of Ocean Colour Scene w 2001. 
 
Damon Minchella opuścił zespół po wydaniu North Atlantic Drift w 2003 roku. Cradock grał na basie w lwiej części Hyperactive Workout for the Flying Squad z 2005 roku, podczas gdy grupa rozszerzyła się o basistę Dana Sealeya i gitarzystę Andy'ego Bennetta po wydaniu On the Leyline w 2007 roku. W lutym 2010 roku, aby uczcić 21. rocznicę zespołu, OCS wydało zupełnie nową kolekcję nagrań studyjnych zatytułowaną Saturday, po której później w tym samym roku ukazał się retrospektywny box set 21. 
 
OCS spędziło sporą część 2011 roku świętując 15. rocznicę Moseley Shoals - ich przełomu z 1996 roku, który zaowocował dwupłytowym reedycją deluxe w 2011 roku - i w W następnym roku rozpoczęli pracę nad nowym albumem zatytułowanym „Painting”, który ukazał się w lutym 2013 roku.  Ocean Colour Scene spędził kolejną dekadę celebrując swoją przeszłość poprzez reedycje i trasy koncertowe. Luksusowa edycja „Marchin' Already” ukazała się w 2014 roku, podczas gdy w 2016 roku koncertowali w Wielkiej Brytanii, świętując 20. rocznicę Moseley Shoals. W tym samym roku Raymond Meade dołączył do OCS jako ich etatowy basista. Grupa zaoferowała zagorzałym fanom, którzy uczestniczyli w ich koncertach świątecznych w 2018 roku, możliwość zakupu winylowej EP-ki zawierającej ich pierwsze autorskie utwory od 2013 roku. Simon Fowler i Oscar Harrison wydali dwa cyfrowe single, „Argyle Street” i „The Fortress”, w 2022 roku, w tym samym roku, w którym OCS wydało album „Live at the Roundhouse”. Na początku 2023 roku Ocean Colour Scene zebrał zdecydowaną większość swojego materiału nagranego w obszernym zestawie pudełkowym Yesterday, Today 1992-2018. 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Yesterday today/Another's girl name/Fly meOcean Colour Scene03.199149[2]-!Phffft FIT 2[written by Ocean Colour Scene][produced by Ocean Colour Scene,Neil Brockbank,Dave Anderson]
Sway/My brother SarahOcean Colour Scene02.199288-Fontana OCSS 1[written by Ocean Colour Scene][produced by Hugo Nicolson]
Giving it all away/Third shade of greenOcean Colour Scene04.199283-Fontana OCSS 2[written by Simon Fowler,Oscar Harrison,Damon Minchella,Steve Cradock][produced by Hugo Nicolson]
Do yourself a favour/The seventh floorOcean Colour Scene05.1992--Fontana OCSS 3[written by Stevie Wonder Syreeta Wright][produced by Tim Palmer]
The riverboat song/So sadOcean Colour Scene02.199615[12]-MCA MCS 40 021[gold-UK][written by Simon Fowler,Oscar Harrison,Damon Minchella,Steve Cradock][produced by Brendan Lynch]
You' ve got it bad/I wanna stay alive with youOcean Colour Scene03.19967[13]-MCA MCSTD 40 036[written by Damon Minchella/Simon Fowler/Oscar Harrison/Steve Cradock][produced by Brendan Lynch]
The day we caught the train/The clock struck 15 hours agoOcean Colour Scene06.19964[15]-MCA MCSTD 40 046[platinum-UK][written by Damon Minchella/Simon Fowler/Oscar Harrison/Steve Cradock]
The circle/Mr JonesOcean Colour Scene09.19966[17]-MCA MCSTD 40 077[written by Damon Minchella/Simon Fowler/Oscar Harrison/Steve Cradock][produced by Brendan Lynch]
Hundred mile high city/The face smiles back easilyOcean Colour Scene06.19974[13]-MCA MCS 40 133[silver-UK][written by Damon Minchella/Simon Fowler/Oscar Harrison/Steve Cradock][produced by Brendan Lynch]
Travellers tune/Song for the front rowOcean Colour Scene08.19975[13]-MCA MCS 40 144[written by Damon Minchella/Simon Fowler/Oscar Harrison/Steve Cradock][produced by Brendan Lynch]
Better day/The best bet on ChinaskiOcean Colour Scene11.19979[13]-MCA MCS 40 151[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
It' s a beautiful thing/Mariners wayOcean Colour Scene feat P.P.Arnold02.199812[11]-MCA MCS 40 157[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Profit in peace/If you get your wayOcean Colour Scene08.199913[11]-Island IS 757[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
So low/Hoping you're making it tooOcean Colour Scene11.199934[6]-Island IS 759[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
July /I am the newsOcean Colour Scene07.200031[6]-Island IS 763[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Up on the down side/These are the onesOcean Colour Scene04.200119[5]-Island IS 774[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Mechanical wonder/Fire on the windOcean Colour Scene07.200149[2]-Island IS 779[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Crazy lowdown ways/Best friends and loversOcean Colour Scene12.200164[2]-Island IS 774[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
I just need myselfOcean Colour Scene07.200313[5]-Sanctuary SANSE159[written by Ocean Colour Scene][produced by Martin 'Max' Hayes]
Make the dealOcean Colour Scene09.200335[2]-Sanctuary SANSE 219 [written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Golden gate bridgeOcean Colour Scene01.200440[3]-Sanctuary SANX D244[written by Ocean Colour Scene][produced by Brendan Lynch]
Free My NameOcean Colour Scene03.200523[2]-Sanctuary SANXD 344[written by Ocean Colour Scene][produced by Dave Eringa]
This Day Should Last ForeverOcean Colour Scene07.200553[3]-Sanctuary SANXS 380[written by Ocean Colour Scene][produced by Dave Eringa]
I Told You SoOcean Colour Scene04.200734[1]-Moseley Shoals CDOCS 1[written by Ocean Colour Scene]
I Just Got Over YouOcean Colour Scene07.2007112[1]-Moseley Shoals CDOCS 2[written by Ocean Colour Scene]
Magic Carpet DaysOcean Colour Scene02.2010190[1]-Cooking Vinyl CATCO 158201296-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Ocean Colour Scene
1. "Talk On" 2. "How About You" 3. "Giving it All Away" 4. "Do Yourself A Favour" 5. "Third Shade of Green" 6. "Sway" 7. "Penny Pinching Rainy Heaven Days" 8. "One of Those Days" 9. "Is She Coming Home" 10. "Blue Deep Ocean" 11. "Reprise" 		Ocean Colour Scene03.199654[16]-Fontana 5122692[silver-UK][produced by Brendan Lynch]
Moseley shoals
1. "The Riverboat Song" (4:54) 2. "The Day We Caught the Train" (3:06) 3. "The Circle" (3:43) 4. "Lining Your Pockets" (3:36) 5. "Fleeting Mind" (5:09) 6. "40 Past Midnight" (4:01) 7. "One for the Road" (3:43) 8. "It's My Shadow" (4:23) 9. "Policemen and Pirates" (4:03) 10. "The Downstream" (5:32) 11. "You've Got It Bad" (4:26) 12. "Get Away" (7:55) 		Ocean Colour Scene04.19962[127]-MCA MCD 60008[3x-platinum-UK][produced by Brendan Lynch]
B-sides,seasides & freesides
1. "Huckleberry Grove" (2:59) 2. "The Day We Caught the Train" (acoustic) (3:21) 3. "Mrs Jones" (2:59) 4. "Top Of The World" (3:48) 5. "Here In My Heart" (3:01) 6. "I Wanna Stay Alive With You" (3:36) 7. "Robin Hood" (3:35) 8. "Chelsea Walk" (3:12) 9. "Outside of a Circle" (3:06) 10. "The Clock Struck 15 Hours Ago" (3:06) 11. "Alibis" (3:01) 12. "Chicken Bones And Stones" (3:35) 13. "Cool Cool Water" (2:40) 14. "Charlie Brown Says" (2:55) 15. "Day Tripper" (live) (4:23) 16. "Beautiful Losers" (2:38) 		Ocean Colour Scene03.19974[37]-MCA MCD 60034[gold-UK][produced by Brendan Lynch]
Marchin' already
1. "Hundred Mile High City" – 3:58 2. "Better Day" – 3:45 3. "Travellers Tune" – 3:41 4. "Big Star" – 3:11 5. "Debris Road" – 3:09 6. "Besides Yourself" – 3:14 7. "Get Blown Away" – 4:42 8. "Tele He's Not Talking" - 3:01 9. "Foxy's Folk Faced" - 2:10 10. "All Up" - 2:48 11. "Spark and Cindy" - 4:00 12. "Half a Dream Away" - 4:21 13. "It's a Beautiful Thing" – 6:30 		Ocean Colour Scene09.19971[1][60]-MCA 60048 [platinum-UK][produced by Brendan Lynch][3x-platinum-UK]
One from the modern
1. "Profit in Peace" (4:14) 2. "So Low" (3:54) 3. "I Am the News" (4:03) 4. "No-one at All" (3:34) 5. "Families" (3:11) 6. "Step by Step" (2:34) 7. "July" (2:56) 8. "Jane She Got Excavated" (3:35) 9. "Emily Chambers" (2:40) 10. "Soul Driver" (3:44) 11. "The Waves" (6:08) 12. "I Won't Get Grazed" (2:51) 		Ocean Colour Scene09.19994[23]-Island/UMC 848091[gold-UK][produced by Brendan Lynch]
Mechanical wonder
1. "Up on the Downside" 2. "In my Field" 3. "Sail on my Boat" 4. "Biggest Thing" 5. "We Made it More" 6. "Give me a Letter" 7. "Mechanical Wonder" 8. "You Are Amazing" 9. "If I Gave You My Heart" 10. "Can't Get Back To The Baseline" 11. "Something For Me" (UK Bonus Track) 		Ocean Colour Scene04.20017[7]-Island ILPS 8104 [silver-UK][produced by Martin 'Max' Heyes]
Songs for the front row-The Best Of
1. "The Riverboat Song" 2. "The Day We Caught the Train" 3. "One for the Road" 4. "The Circle" 5. "You've Got It Bad" 6. "Hundred Mile High City" 7. "Better Day" 8. "Traveller's Tune" 9. "Get Blown Away" 10. "It's a Beautiful Thing" (radio edit) 11. "Profit in Peace" 12. "So Low" 13. "July" (single version) 14. "Up on the Downside" (radio edit) 15. "Mechanical Wonder" 16. "Huckleberry Grove" 17. "Robin Hood" (live at the Royal Albert Hall) 18. "Crazy Lowdown Ways" 		Ocean Colour Scene11.200116[20]-Island CID 8111[platinum-UK][produced by Brendan Lynch]
North Atlantic drift
1. "I Just Need Myself" 2. "Oh Collector" 3. "North Atlantic Drift" 4. "Golden Gate Bridge" 5. "Make the Deal" 6. "For Every Corner" 7. "On My Way" 8. "Second Hand Car" 9. "She's Been Writing" 10. "The Song Goes On" 11. "When Evil Comes" 		Ocean Colour Scene07.200214[8]-Sanctuary SANCD 160[silver-UK][produced by Martin 'Max' Hayes, Ocean Colour Scene]
Anthology
Disk 1 1. "One of Those Days" – 4:12 2. "Sway" – 3:42 3. "Yesterday Today" – 3:17 4. "Giving It All Away" – 4:10 5. "Do Yourself a Favour" (Wonder/Wright) – 3:47 6. "The Riverboat Song" – 4:57 7. "You've Got It Bad" – 4:26 8. "The Day We Caught the Train" – 3:11 9. "The Circle" – 3:43 10. "Hundred Mile High City" – 3:57 11. "Travellers Tune" – 3:40 12. "Better Day" – 3:46 13. "It's a Beautiful Thing" – 3:38 14. "Profit in Peace" – 3:36 15. "So Low" – 3:54 16. "July" – 3:28 17. "I Am the News" – 3:48 18. "Up on the Down Side" – 5:02 19. "Mechanical Wonder" – 4:28 20. "Crazy Lowdown Ways" – 3:40 Disk 2 (B-Sides) 1. "Another Girls Name" – 3:25 2. "My Brother Sarah" – 2:42 3. "Mona Lisa Eyes" – 3:41 4. "The Seventh Floor" – 5:02 5. "Robin Hood" – 3:36 6. "The Face Smiles Back Easily" – 3:21 7. "Falling to the Floor" – 3:56 8. "Hello Monday" – 3:41 9. "Song for the Front Row" – 3:01 10. "On the Way Home" (Young) – 2:22 11. "The Best Bet on Chinaski" – 2:48 12. "On and On" – 2:13 13. "Mariners Way" – 3:18 14. "Expensive Chair" – 3:45 15. "If You Get Your Way" – 3:07 16. "Flood Tide Rising" – 3:36 17. "Free on the Wind" – 3:21 18. "I Was" – 2:59 19. "Come Home" – 3:18 20. "Best Friends & Lovers" – 2:45 Disk 3 (Bonus) 1. "You've Got It Bad" – 3:47 2. "Men of Such Opinion" – 3:22 3. "Going Nowhere for a While" – 3:33 4. "The Inheritors" – 4:14 5. "July" – 4:09 6. "These Are the Ones" – 2:56 7. "Take You Back" – 4:08 8. "Anyway, Anyhow, Anywhere" (Daltrey/Townshend) – 2:12 9. "Travellers Tune" – 3:55 10. "Better Day" – 3:59 		Ocean Colour Scene09.200375[2]-Island 077360
Live-One for the road
1. "Riverboat Song" 2. "You've Got It Bad" 3. "The Circle" 4. "Oh Collector" 5. "Golden Gate Bridge" 6. "I Just Need Myself" 7. "Wham Bam Thank You Mam" 8. "North Atlantic Drift" 9. "This Day Should Last Forever" 10. "Mechanical Wonder" 11. "I Love You" 12. "Foxy Folk Face" 13. "Travellers Tune" 14. "Profit In Peace" 15. "It's My Shadow" 16. "One For The Road" 17. "Hundred Mile High City" 18. "The Day We Caught The Train" 19. "Robin Hood" 		Ocean Colour Scene10.200499[1]-Sanctuary SMRCD 305
A hyperactive workout for the flying squad
1. "Everything Comes at the Right Time" 2. "Free My Name" 3. "Wah Wah" (George Harrison) 4. "Drive Away" 5. "I Love You" 6. "This Day Should Last Forever" 7. "Move Things Over" 8. "Waving Not Drowning" 9. "God's World" 10. "Another Time to Stay" 11. "Have You Got the Right" 12. "Start of the Day" (Anthony & Chris Griffiths of The Real People) 13. "My Time" (Keith Anderson) 		Ocean Colour Scene04.200530[6]-Sanctuary SANCD332[produced by Dave Eringa]
Live Acoustic At The Jam House
1. "Second Hand Car" 2. "She's Been Writing" 3. "The Word" 4. "This Day Should Last Forever" 5. "Beautiful Thing" 6. "Won't Get Grazed" 7. "Great Man In Waiting" 8. "Here In My Heart" 9. "Matilda's England" 10. "God's World" 11. "Foxy's Folk Face" 12. "Make The Deal" 13. "Still Trying" 14. "My Time" 15. "Fleeting Mind" 		Ocean Colour Scene05.200673[2]-Moseley Shoals OCSCD 2[produced by Ocean Colour Scene]
On the Leyline
1. "I Told You So" - 2:12 2. "On The Leyline, Waiting" - 2:24 (Steve Cradock) 3. "For Dancers Only" - 3:43 (Paul Weller) 4. "Man In The Middle" - 4:40 (Dan Sealey) 5. "I Just Got Over You" - 3:40 6. "Go To Sea" - 5:22 7. "These Days I'm Tired" - 2:54 (Steve Cradock) 8. "You'll Never Find Me" - 2:24 (Strings arranged and played by John Rivers) 9. "Don't Get Me" - 3:28 10. "Loneliest Girl In The Whole World" - 2:42 11. "Mr. Brown" - 2:30 12. "Two Lovers" - 2:11 13. "Daylight" - 1:32 14. "Jimmy Wonder"- (Bonus track- Japanese release only) 		Ocean Colour Scene05.200737[2]-Moseley Shoals OCSCD 5[produced by John Rivers]
SaturdayOcean Colour Scene02.201035[2]-Cooking Vinyl COOKCD 511[produced by Gavin Monaghan]
PaintingOcean Colour Scene02.201349[1]-Demon 5014797906143[produced by Gavin Monaghan]
21Ocean Colour Scene10.2010181[1]-Universal UMC 5330775[silver-UK]-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)