Relient K

Zespół Relient K z Canton w stanie Ohio powstał w 1998 roku i dołączył do grona
chrześcijańskich artystów punk-popowych (MxPx, Ghoti Hook, Slick Shoes) swoim debiutanckim albumem z 2000 roku, zatytułowanym po prostu „Relient K”, łącząc chwytliwe melodie i aroganckie nastawienie z duchowymi troskami. Płytę wyprodukował gitarzysta dc Talk, Mark Townsend, a zespół tworzyli: wokalista/gitarzysta/pianista Matt Thiessen, gitarzysta Matthew Hoopes, basista Brian Pittman i perkusista Stephen Cushman. Pod koniec roku David Douglas zastąpił Cushmana, a Relient K w sierpniu 2001 roku wydał kolejny album „The Anatomy of the Tongue in Cheek”. Album sprzedał się w nakładzie 300 000 egzemplarzy, a dynamika Relient K rosła, ponieważ zespół zagrał prawie 200 koncertów w Ameryce Północnej przed końcem roku.  

Trzeci album, „Two Lefts Don't Make a Right... But Three Do”, zadebiutował na 38. miejscu listy 200 najlepszych albumów Billboardu po premierze wiosną 2003 roku. Zespół nie tracił czasu na nagranie czwartego albumu; „MMHMM”, wyprodukowany przez wokalistę Thiessena i Townsenda z dc Talk, a zmiksowany przez Toma Lorda-Alge, został wydany w listopadzie 2004 roku przez Gotee/Capitol. W pierwszym tygodniu sprzedano ponad 51 000 egzemplarzy „MMHMM”, osiągając 15. miejsce na liście 200 najlepszych albumów i pierwsze miejsce wśród albumów chrześcijańskich. Ostatecznie album uzyskał status złotej płyty, co było trzecim z rzędu albumem Relient K, a zespół wkroczył do mainstreamu, a single „Be My Escape” i „Who I Am Hates Who I've Been” odniosły ogromny sukces w radiu i MTV. 

 Pittman opuścił zespół po wydaniu MMHMM (później grając w Inhale/Exhale), a John Warne (ex-Ace Troubleshooter) zastąpił go na basie podczas tras koncertowych, stając się stałym członkiem w 2005 roku. W tym samym roku Relient K zatrudnił Jonathana Schnecka jako trzeciego gitarzystę (który grał również na banjo i dzwonkach), co dało im status kwintetu. Podczas gdy Relient K stale koncertował, promując MMHMM, w listopadzie 2005 roku ukazał się Apathetic EP, będący kolejną atrakcją dla fanów, gdy zespół przygotowywał się do wydania kolejnego albumu. Five Score & Seven Years Ago (jak na ich piąty album w ciągu siedmiu lat), w dużej mierze wyprodukowany przez Howarda Bensona (My Chemical Romance, Less Than Jake), został wydany na początku marca 2007. 

Wierny formie, Relient K wyruszył na pełną rundę krajowych koncertów, w tym wiosenne pokazy z Mae i Sherwood, zanim wydał album o tematyce świątecznej Let It Snow Baby... Let It Reindeer (zawierający kilka utworów z poprzedniego świątecznego wydawnictwa zespołu, Deck the Halls, Bruise Your Hand) później tej jesieni. W październiku Douglas ogłosił, że opuszcza Relient K, aby poświęcić się w pełni swojemu pobocznemu projektowi Gypsy Parade. Został on zastąpiony na początku 2008 roku przez Ethana Lucka, który towarzyszył grupie podczas występów na Warped Tour w tym samym roku. 

 W lipcu grupa wydała album ze stroną B The Bird and the Bee Sides, który został dołączony do The Nashville Tennis EP. Zespół wydał swój szósty album studyjny, „Forget and Not Slow Down”, w 2009 roku. Dwie siedmioutworowe EP-ki z coverami, zatytułowane „K Is for Karaoke, Pt. 1” i „Pt. 2”, ukazały się w 2011 roku. Później, połączone w jeden album długogrający, „K Is for Karaoke” zawierało ich interpretacje hitów takich artystów jak Cyndi Lauper, The Wallflowers, Cake, Toto i Stone Temple Pilots. Ich kolejny zestaw autorskich utworów ukazał się dopiero w 2013 roku. Podczas nagrywania Luck rozstał się z zespołem, a jego miejsce kilka miesięcy później zajął ten sam perkusista, którego zastąpił, David Douglas. 

Siódmy album długogrający zespołu, „Collapsible Lung”, ukazał się tego samego lata i osiągnął 16. miejsce na liście Billboard 200. Ich ósmy album również okazał się sukcesem. Płyta Air for Free, wyprodukowana przez Marka Lee Townsenda, zawierała singiel „Look on Up” i zadebiutowała na 44. miejscu na liście Billboard 200, zajmując jednocześnie pierwsze miejsce na liście przebojów chrześcijańskich. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Be My Escape	Relient K	07.2005	-	82[4]	Gotee	[gold-US][written by Matthew Thiessen][produced by Mark Lee Townsend,Matthew Thiessen]
Who I Am Hates Who I've Been	Relient K	01.2006	-	58[11]	Gotee	[gold-US][written by Matthew Thiessen][produced by Mark Lee Townsend,Matthew Thiessen]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Anatomy of the Tongue in Cheek	Relient K	09.2001	-	158[1]	Gotee 2842	[gold-US][produced by Mark Lee Townsend]
Two Lefts Don't Make a Right...but Three Do	Relient K	03.2003	-	38[15]	Gotee 2890	[gold-US][produced by Mark Lee Townsend,Matt Thiessen]
Mmhmm	Relient K	11.2004	-	15[52]	Gotee 72 953	[gold-US][produced by Mark Lee Townsend,Matt Thiessen]
Apathetic EP	Relient K	11.2005	-	94[1]	Gotee 42 009	[produced by Mark Lee Townsend,Matt Thiessen]
Five Score and Seven Years Ago	Relient K	03.2007	-	6[20]	Gotee 84637	[produced by Howard Benson,Mark Lee Townsend,Matt Thiessen]
Let It Snow, Baby... Let It Reindeer	Relient K	11.2007	-	96[8]	Capitol 509995 08202 2 1	[produced by Mark Lee Townsend,Matthew Thiessen]
The Bird and the Bee Sides	Relient K	07.2008	-	25[7]	Gotee 70009	[produced by Mark Lee Townsend]
Forget and Not Slow Down	Relient K	07.2013	-	16[2]	Jive 2-520696	[produced by Mark Lee Townsend,Matthew Thiessen]
Collapsible Lung	Relient K	10.2009	-	15[5]	Mono vs Stereo 70044	[produced by Paul Moak,Aaron Sprinkle]
Air for Free	Relient K	08.2016	-	44[1]	Mono vs. Stereo 0669447005421 [UK]	[produced by Mark Lee Townsend]

Rhymesayers Entertainment

Rhymesayers Entertainment (czasami w skrócie RSE) to amerykańska niezależna
wytwórnia płyt hip-hopowych z siedzibą w Minneapolis.

 Rhymesayers Entertainment zostało założone w 1995 roku przez Seana Daleya (Slug), Anthony'ego Davisa (Ant), Musaba Saada (Sab the Artist) i Brenta Sayersa (Siddiq). Byli członkowie ekipy Headshots. Od 2008 roku Rhymesayers Entertainment sponsoruje coroczny Soundset Music Festival, popularną atrakcję, która odbywa się w weekend Dnia Pamięci w Minneapolis. Festiwal muzyczny został przełożony w 2020 roku.W 2020 roku Rhymesayers zwolniło ze swojej wytwórni Prof and Dem Atlas. 

W 2020 roku Rhymesayers znalazło się wśród wielu wytwórni dystrybuowanych przez Alternative Distribution Alliance, które opuściły firmę po tym, jak ADA przeniosło całą swoją działalność do Direct Shot Distributing z siedzibą w Indianie. Kontrowersje wybuchły, gdy Direct Shot otrzymało liczne skargi od sprzedawców detalicznych dotyczące opóźnionych lub zaginionych przesyłek. W rezultacie Secretly Distribution zostało obecnym dystrybutorem Rhymesayers Entertainment. W 1999 roku wytwórnia otworzyła również sklep płytowy o nazwie Fifth Element, który został zamknięty 1 kwietnia 2020 roku. 

Johnny Bristol

John William Bristol (ur. 3 lutego 1939r -zm. 21 marca 2004r)  był amerykańskim muzykiem,
znanym przede wszystkim jako autor tekstów i producent muzyczny wytwórni Motown pod koniec lat 60-tych i na początku lat 70-tych. Pochodził z Morganton w Karolinie Północnej, o którym napisał piosenkę o tym samym tytule. Jego kompozycja „Love Me for a Reason” odniosła globalny sukces, gdy została nagrana przez The Osmonds, osiągając pierwsze miejsce na brytyjskich listach przebojów w 1974 roku.  

Jego najsłynniejszym solowym nagraniem był utwór „Hang On in There Baby” z 1974 roku, który dotarł do pierwszej dziesiątki w Stanach Zjednoczonych i trzeciego miejsca w Wielkiej Brytanii. Oba single znalazły się jednocześnie w pierwszej piątce brytyjskich list przebojów. Producent Motown Bristol po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę w Detroit jako członek duetu soulowego Johnny & Jackey, którego współpracownikiem był Jackey Beavers, którego Bristol poznał w Siłach Powietrznych USA. Para nagrała dwa single w 1959 roku dla Anna Records, wytwórni należącej do Gwen Gordy (siostry Berry'ego Gordy'ego) i Billy'ego Davisa, oraz cztery płyty 45-calowe dla wytwórni Tri-Phi Gwen Gordy i Harveya Fuquy, z których żaden nie odniósł sukcesu poza Środkowym Zachodem Stanów Zjednoczonych. 

W połowie lat 60-tych Motown przejął Tri-Phi, a Bristol rozpoczął współpracę z Fuquą jako autor tekstów i producent. Wśród ich sukcesów jako producentów znalazły się przeboje: „Ain't No Mountain High Enough” (1967), „Your Precious Love” (1967) i „If I Could Build My Whole World Around You” (1968) Marvina Gaye’a i Tammi Terrell; „Twenty-Five Miles” (1969) Edwina Starra; oraz „My Whole World Ended (The Moment You Left Me)” Davida Ruffina (1969).

  Bristol rozkwitł w Motown, współpracując z niektórymi z najlepiej sprzedających się zespołów wytwórni. Jego osiągnięcia producenckie i/lub kompozytorskie obejmowały „These Things Will Keep Me Loving You” (1966) zespołu Velvelettes; „I Don't Want to Do Wrong” (1971) i „Daddy Could Swear, I Declare” (1973) zespołu Gladys Knight & the Pips; i Jr. Walker & the All Stars, którzy znaleźli się na listach przebojów dzięki licznym singlom i albumom napisanym przez Bristola, w tym „What Does It Take (To Win Your Love)” (1969), „Gotta Hold On to This Feeling” (1970), „Way Back Home” (1971) i „Walk in the Night” (1971). Jednym z jego ostatnich sukcesów był pierwszy solowy album Jermaine’a Jacksona „That’s How Love Goes” (1972). Co ciekawe, Bristol był producentem i współautorem ostatnich singli zarówno Diany Ross & the Supremes, jak i Smokey Robinson & the Miracles, zanim każdy z zespołów stracił swojego imiennika, głównego wokalistę.

  Podczas gdy utwór „We've Come Too Far to End It Now” (1972) zespołu Miracles był oryginalnym utworem, „Someday We'll Be Together” (1969) zespołu Supremes był remakiem singla Johnny'ego i Jackeya z 1961 roku. Bristol jest męskim głosem w wersji „Someday We'll Be Together” zespołu Supremes, śpiewając w odpowiedzi na główny wokal Diany Ross. (Ross nagrała tę piosenkę jako swój pierwszy solowy album z wokalistkami sesyjnymi Waters Sisters). Producent i solista Bristol opuścił wytwórnię Motown w 1973 roku, aby dołączyć do CBS jako producent. Współpracował z wieloma wschodzącymi wokalistami, w tym z Randym Crawfordem, dla którego Bristol napisał „Caught in Love's Triangle”, a także produkował i komponował dla uznanych wykonawców, takich jak: Tom Jones, Marlena Shaw, Johnny Mathis, Jerry Butler i Boz Scaggs. W 1974 roku napisał i wyprodukował utwór „La La Peace Song” nagrany przez Ala Wilsona i O.C. Smitha. Wokale Bristola można usłyszeć w wersji Ala Wilsona. 

 Mając wówczas nieco ponad 30 lat, pragnął wznowić własną karierę nagraniową i kiedy CBS/Columbia nie wykazało entuzjazmu, podpisał kontrakt płytowy z MGM. W MGM Bristol nagrał dwa udane albumy „Hang On in There Baby” i „Feeling the Magic”, a także znalazł się na listach przebojów z kilkoma singlami, w tym „Hang On in There Baby” (1974, 8. miejsce na liście przebojów pop w USA, 2. miejsce na liście R&B w USA i 3. miejsce na liście w Wielkiej Brytanii), „You and I” (1974, 20. miejsce na liście R&B w USA), „Leave My World” (1975, 23. miejsce na liście R&B w USA) i „Do It to My Mind” (1976, 5. miejsce na liście R&B w USA). Nagrał również oryginalną wersję utworu „Love Me for a Reason”, który później stał się wielkim hitem The Osmonds. 

W 1975 roku był nominowany do nagrody Grammy w kategorii „Najlepszy Nowy Artysta”, ostatecznie przegrywając z Marvinem Hamlischem. Bristol nagrał następnie dwa albumy dla wytwórni Atlantic: „Creme” (1976) i „Strangers” (1978). Jeden z utworów z okresu działalności wytwórni Atlantic, „Strangers In The Dark Corners”, zyskał popularność na europejskiej scenie muzyki soul. W tym okresie pełnił również rolę producenta, pracując głównie dla artystów podpisujących kontrakty z wytwórnią Columbia Records, w tym dla Boza Scaggsa. Bristolowi przypisuje się stworzenie blue-eyedowego brzmienia Scaggsa na albumie „Slow Dancer” (1974). Bristol był również producentem albumu Toma Jonesa z 1975 roku, „Memories Don't Leave Like People Do”, który zawierał pięć coverów piosenek Bristola, w tym utwór tytułowy. Nadal cieszył się dużym uznaniem jako producent, a wśród innych artystów, z którymi współpracował, byli m.in.: Tavares, Margie Joseph, The Jackson Sisters oraz dwa duety z Lindą Evans, „Sweet and Deep” i „Share with Me My Dream” na albumie „Free to Be Me” z 1981 roku. Na początku lat 80-tych głównym rynkiem zbytu Bristolu była Europa. Jego duet z Amii Stewart na  medley „My Guy – My Girl” osiągnął 39. miejsce na brytyjskiej liście przebojów w 1980 roku.

  Umowa z Ariola/Hansa zaowocowała klubowymi hitami „Love No Longer Has a Hold on Me” i „Take Me Down”. Towarzyszący album nie zdołał ugruntować jego pozycji i minęło osiem lat, zanim pojawił się nowy produkt Bristola - singiel „I'm Just a Musician” dla Hansa. Współpraca z brytyjską wytwórnią Motorcity Records w 1989 roku była krótka, ale zaowocowała jednym z najpopularniejszych wydawnictw Bristola, „Man Up in the Sky”, oraz jego wersją utworu „What Does It Take to Win Your Love”, pierwotnie hitu Jr. Walkera & the All Stars. Ostatnimi wydawnictwami Bristola były singiel „Come to Me” z 1991 roku dla Whichway Records oraz album „Life & Love”, wydany na rynek japoński w 1993 roku przez Blues Interactions (P-Vine Records). Na tym ostatnim znalazł się utwór „That's the Way of the World” zespołu Earth, Wind & Fire w duecie z córką, Shanną J. Bristol. Album ukazał się w USA trzy lata później pod tytułem „Come To Me”. 

 Bristol zmarł 21 marca 2004 roku w swoim domu w Brighton Township w stanie Michigan z przyczyn naturalnych, w wieku 65 lat. Bristol został wprowadzony do Galerii Sław Muzyki Karoliny Północnej w 2009 roku. Bristol był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Maude Perry. Mieli dwoje dzieci. Jego drugą żoną była Iris Gordy. Mieli jedno dziecko, Karlę Gordy Bristol, która jest komisarzem miasta Beverly Hills. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hang On In There Baby/Take Care Of You For Me	Johnny Bristol	06.1974	3[11]	8[17]	MGM 14 715	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][79[5].R&B; Chart]
You And I/It Don't Hurt No More	Johnny Bristol	11.1974	-	48[7]	MGM 14 762	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][20[13].R&B; Chart]
Leave My World/All Goodbyes Aren't Gone	Johnny Bristol	04.1975	-	104[1]	MGM 14 792	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][23[10].R&B; Chart]
Love Takes Tears/Go On And Dream	Johnny Bristol	07.1975	-	-	MGM 14 814	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][72[8].R&B; Chart]
Do It To My Mind/Love To Have A Chance To Taste The Wine	Johnny Bristol	11.1976	-	43[11]	Atlantic 3360	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][5[20].R&B; Chart]
You Turned Me On To Love/I Sho Like Groovin' With Ya	Johnny Bristol	03.1977	-	106[1]	Atlantic 3391	[A&B:written by Johnny Bristol][A&B:produced by Johnny Bristol, D2TP][A:36[10].R&B; Chart][B:47[10].R&B; Chart]
Waiting On Love/She's So Amazing	Johnny Bristol	04.1978	-	-	Atlantic 3421	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][27[14].R&B; Chart]
Hang On In There Baby	Alton And Johnny	02.1980	-	-	Polydor 2050	[written by Johnny Bristol][produced by Johnny Bristol][73[3].R&B; Chart]
My Guy / My Girl/Now	Amii Stewart And Johnny Bristol	10.1980	39[5]	63[8]	MGM 14715	[written by William Smokey Robinson, Ronald White][produced by Barry Long, Simon May][76[3].R&B; Chart]
Love No Longer Has A Hold On Me/Until I See You Again	Johnny Bristol	02.1981	-	-	Handshake 5304	[written by Johnny Bristol, Hense Powell][produced by Johnny Bristol][75[5].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hang On in There Baby	Johnny Bristol	08.1974	12[7]	82[17]	MGM 4959	[produced by Johnny Bristol]
Bristol's Creme	Johnny Bristol	12.1976	-	154[11]	Atlantic 18 197	[produced by Johnny Bristol]