wtorek, 13 lutego 2024

Clint Ballard Jr.

 Clinton Conger Ballard Jr. (ur. 24 maja 1931r - zm. 23 grudnia 2008r) był amerykańskim autorem tekstów, wokalistą i pianistą. Napisał dwa hity numer jeden na liście Billboard Hot 100. Pierwszą była „Game of Love” Wayne’a Fontany i The Mindbenders z 1965 roku. Drugim był hit z 1975 roku „You're No Good” Lindy Ronstadt (po raz pierwszy zaśpiewany przez Dee Dee Warwick, wykonany przez The Swinging Blue Jeans, Betty Everett, a później nagrany przez Van Halen).  

Napisał dwa single numer jeden w Wielkiej Brytanii, nagrane przez Jimmy'ego Jonesa („Good Timin'”, 1960) i The Hollies („I'm Alive”, 1965). Ballard kontynuował także karierę solową. Z niewielkim sukcesem nagrywał pod własnym nazwiskiem, a także pod pseudonimem Buddy Clinton.  

 Kiedy Ballard miał trzy lata, grał na pianinie w KTSM, stacji radiowej w El Paso. Kiedy miał 11 lat, wziął udział w programie muzycznym dla uzdolnionych studentów na Uniwersytecie Północnego Teksasu. Po odbyciu służby w armii amerykańskiej przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie został autorem tekstów i kompozytorem musicali, m.in. Come Back Little Sheba. Jego piosenka „Hey, Little Baby” została nagrana przez lidera zespołu Mitcha Millera i stała się tematem przewodnim Wystawy Światowej w Belgii w 1958 roku. 

 Na początku swojej kariery, w 1957 roku, Ballard „odkrył” bliźniaków Kalin i został ich menadżerem. Ballard napisał debiutancki singiel Kalin Twins    „Jumpin' Jack”. Następny singiel „When” znalazł się w pierwszej dziesiątce amerykańskiej listy przebojów i zajął pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. Po opuszczeniu Kalins w 1958 roku napisał hit „Ev'ry Hour, Ev'ry Day of My Life” dla Malcolma Vaughana oraz przebój Frankiego Avalona „Ginger Bread”, który znalazł się w pierwszej dziesiątce przebojów Frankiego Avalona.  

Własna kariera nagraniowa Ballarda była mniej udana. Oprócz nagrania kilku singli pod własnym nazwiskiem bez większego powodzenia, w 1960 roku przyjął pseudonim Buddy Clinton, aby nagrać dwustronny singiel zawierający piosenki „Take Me to Your Ladder (I'll See Your Leader Później)” i Joanie's Forever”, oba napisane wspólnie przez nieznanego wówczas kompozytora Burta Bacharacha i jego współpracownika Boba Hilliarda. 

 Ballard napisał jedną ze swoich najbardziej udanych piosenek w 1963 roku, „You're No Good”, którą po raz pierwszy nagrała Dee Dee Warwick. Konkurencyjna wersja nagrana przez Betty Everett pojawiła się kilka tygodni później i stała się większym hitem, docierając do pierwszej dziesiątki amerykańskiej listy przebojów Billboard R&B. Rok później brytyjska grupa The Swinging Blue Jeans nagrała także „You're No Good”. Wersja Lindy Ronstadt znalazła się na pierwszym miejscu listy przebojów Billboardu w 1975 roku. 

 Piosenki Ballarda były często nagrywane przez artystów brytyjskiej inwazji. The Swinging Blue Jeans nagrali „It Is't There”. W 1966 roku The Zombies nagrali jego „Gotta Get a Hold of Myself”. Ballard napisał „I'm Alive” dla The Hollies, który w 1965 roku zajął pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. Jedna z najbardziej znanych piosenek Ballarda, „The Game of Love”, została nagrana przez mieszkającego w Manchesterze Wayne’a Fontanę and the Mindbenders w 1965 roku. Singiel stał się numerem jeden w USA i zajął drugie miejsce w Wielkiej Brytanii. Ballard napisał także kolejne single z list przebojów Mindbenders „It's Just a Little Bit Too Late” i „She Needs Love”.  

Ballard napisał później piosenki do filmu Ricky'ego Nelsona Love and Kisses. Napisał także serię komercyjnych jingli, w tym motyw dla Greyhound Lines. Zmarł w Denton w Teksasie w grudniu 2008 roku, dwa lata po udarze mózgu. Nie należy go mylić z innymi autorami piosenek Russem Ballardem, Glenem Ballardem czy Hankiem Ballardem.

                                         Kompozycje Clinta Ballarda Jr. na listach przebojów

 


[with Hank Hunter]
07/1958 Ginger Bread Frankie Avalon 9.US/30.UK

[with Fred Tobias]
02/1960 Little Bitty Girl Bobby Rydell 19.US
04/1960 Good Timin' Jimmy Jones 3.US/1.UK
06/1960 One of Us (Will Weep Tonight) Patti Page 31.US
08/1960 The Brigade of Broken Hearts Paul Evans 81.US
02/1961 Banned in Boston Merv Griffin 101.US
11/1961 Preview of Paradise Adam Wade 108.US
09/1963 There's Not a Minute Ricky Nelson 127.US

[solo]
11/1963 You're No Good Dee Dee Warwick 117.US
11/1963 You're No Good Betty Everett 51.US
06/1964 You're No Good The Swinging Blue Jeans 97.US/3.UK
02/1965 The Game of Love Wayne Fontana 1.US/2.UK
05/1965 I'm Alive The Hollies 103.US/1.UK
10/1965 She Needs Love Wayne Fontana 32.UK
04/1966 Speak Her Name David & Jonathan 109.US
03/1967 Speak Her Name Walter Jackson 89.US
12/1974 You're No Good Linda Ronstadt 1.US
01/1980 I'm Alive Gamma 60.US
02/1995 You're No Good Aswad 35.UK

[with Angela Riela]
09/1964 Oh No! Ray Peterson 128.US
07/1965 Come Out Dancin' Ricky Nelson 130.US

[with Les Ledo]
06/1965 It's Just a Little Bit Too Late Wayne Fontana 45.US/20.UK

[with Larry Kusik ]
09/1966 Fiddle Around Jan & Dean 93.US

[with Martin Chamin]
12/1968 In a Long White Room Nancy Wilson 117.US

[with Eminem , Kendrick Lamar, Jimmie Grier, Coy Poe & Pinky Tomlin]
11/2013 Love Game Eminem 94.UK

Argo Records [UK]

Argo Records to wytwórnia płytowa założona przez Harleya Usilla i Cyrila Clarke'a w 1951 roku z zamiarem nagrywania „brytyjskiej muzyki granej przez brytyjskich artystów”, ale wydawnictwa firmy rozszerzyły się o nagrania mówione i inne projekty. Pierwszy numer Argo, Music from Bali, był poświęcony indonezyjskiemu gamelanowi (zespołowi) nagranemu w Winter Garden Theatre w Londynie. Katalog ostatecznie liczył 1000 pozycji. W 1953 roku Usill poznał indyjskiego muzyka Debena Bhattacharyę, który był odpowiedzialny za nagrania terenowe muzyki tradycyjnej w Indiach. Bhattacharya był sfrustrowany brakiem nagrań, które mógłby wykorzystać w swoich audycjach w radiu BBC. Mniej więcej w tym samym czasie Walter Harris nagrał w Rio de Janeiro amatorski chór brazylijski. Takie nagrania ukazały się w wydawnictwach serii „Living Traditions”.  

 Wykorzystując dłuższy czas odtwarzania płyt LP, Argo przystąpiło do nagrywania wszystkich dzieł Williama Szekspira. W serii wzięli udział Marlowe Players z Uniwersytetu Cambridge, za co odpowiedzialny był Dadie Rylands, pracownik King's College w Cambridge. Nagrania rozpoczęły się w 1957 r., a zakończono w 1964 r. Początkowo zawodowi aktorzy byli niechętni do pracy w projekcie, ale z czasem włączyli się w nie Judi Dench, Derek Jacobi i Prunella Scales. Cykl „Poeta mówi” to cykl, w którym współcześni poeci czytają swoje dzieła. Byli wśród nich Ted Hughes, Sylvia Plath i Anthony Thwaite. W 1954 roku firma nagrała festiwal lekcji i kolęd (Bożonarodzeniowy) w King's College w Cambridge, miejscu, w którym akustyka wcześniej pokonała możliwości inżynierów z innych firm. Seria mszy Josepha Haydna, początkowo nagrywanych w tym samym miejscu, rozpoczęła się w 1960 roku, choć po pierwszym wydaniu z Londyńską Orkiestrą Symfoniczną, później dokonano nagrań z Chórem St John's College w Cambridge i Academy of St Martin w Fields pod Georgem Guestem. Jednym z ich największych sukcesów był film Under Milk Wood z Richardem Burtonem w produkcji BBC słuchowiska radiowego Dylana Thomasa.  

 Argo zostało kupione przez brytyjską firmę Decca w 1957 roku. Usill pozostał na czele, a firmie udało się zachować niezależność od spółki-matki. W tym czasie wytwórnia nagrała udramatyzowane wersje Alicji w Krainie Czarów (1958) i Po drugiej stronie lustra, obie wyreżyserowane przez Douglasa Cleverdona i obie z Jane Asher w roli tytułowej, z aktorami Tonym Churchem, Normanem Shelleyem i Carletonem Hobbsem, z Margarettą Scott jako narratorką; oraz Wiatr w wierzbach (1960), zaadaptowany i wyprodukowany przez Toby'ego Robertsona, z Richardem Gooldenem jako Kretem, Frankiem Duncanem jako Szczurem, Tonym Churchem jako Borsukem i Normanem Shelleyem jako Toadem, z Patrickiem Wymarkiem jako narratorem. 

 Kolejnym znaczącym nagraniem z tego okresu jest premierowe nagranie jednoaktowej opery-cudu dla dzieci Benjamina Brittena Noye's Fludde (1961). Seria nagrań lokomotyw parowych (wówczas na wczesnym etapie wycofywania w Wielkiej Brytanii) została przygotowana przez realizatora dźwięku i miksera filmowego Petera Handforda i sprzedawała się do 30–40 000 kopii rocznie pod nazwą Transacord. Nagrał także kilka innych nietypowych wydań, takich jak London's Last Trams, używając wczesnych amatorskich przenośnych rejestratorów dźwięku. Repertuar urozmaicił się, obejmując nowoczesny brytyjski jazz poprzez poezję i ruch jazzowy wczesnych lat sześćdziesiątych. Oznaczało to, że szczególnie licznie reprezentowane były nagrania pianisty Michaela Garricka. Ballady radiowe Ewana MacColla i Peggy Seeger, pierwotnie wyprodukowane przez BBC Radio (1958–64), były dzierżawione i wydawane przez Argo od 1965 r. MacColl i Seeger wydali także 12-tomową serię płyt LP zatytułowaną The Long Harvest , która zawierała wariant brytyjskich  i amerykańskich wersji tradycyjnych ballad z kolekcji Francisa Jamesa Childa. 

Mniej więcej w tym czasie do wytwórni dołączyła niewielka grupa artystów ludowych, w tym Tom Paley (ze swoim zespołem New Deal String Band), Druids, Clutha, Songwainers i Garret Singers. W latach 70-tych Decca rozszerzyła serię audiobooków dla dzieci Railway Stories wydaną przez wytwórnię Argo o sześć kolejnych książek (3 płyty LP) z narracją Williama Rushtona. W 1974 roku wyprodukowali skróconą, dramatyczną wersję Hobbita, czytaną przez Nicol Williamson, i wydali ścieżkę dźwiękową do filmu Tarka the Otter (1979), w którym znalazła się narracja Petera Ustinova i ścieżka dźwiękowa Davida Fanshawe. Wytwórnia przeszła do PolyGram, gdy konglomerat przejął British Decca w 1980 roku. Harley Usill opuścił firmę i był współzałożycielem ASV Records. Argo jako niezależny podmiot przestał istnieć w 1988 roku. 

 Wytwórnia została wznowiona w 1990 roku jako wydawnictwo Decca z zamiarem skoncentrowania się na muzyce chóralnej, organowej oraz brytyjskiej i amerykańskiej muzyce klasycznej. Wydawnictwa kontynuowano przez całe lata 90-te. Ostatnie wydanie miało miejsce w 1998 roku. Po ponad 20 latach spoczynku Decca ogłosiła, że w lipcu 2020 r. wznowiła działalność Argo po współpracy z Harper Collins.

Edward Woodward

 Ur. 1.06.1930 r. w Croydon w hrabstwie Surrey, Anglia. Popularny aktor telewizyjny, zabłysnął pod koniec lat 70. jako wykonawca sentymentalnych piosenek.

 

Po ukończeniu londyńskiej Royal Academy of Dramatic Art rozpoczął występy w licznych inscenizacjach teatralnych, jednak prawdziwą popularność przyniosły mu role w telewizyjnych serialach "Emergency Ward 10", "Callan" i "Equalizer". Jako wokalista zadebiutował w 1969 r., kontynuując sceniczny image "angielskiego dżentelmena" na albumach nagrywanych dla wytwórni DJM.
 

Jego repertuar obejmował zarówno standardy z lat 30. i 40., jak i współczesne popularne przeboje w rodzaju "Send In The Clowns" i "Windmills Of Your Mind". Longplay Edwardian Woodward był kompilacja szlagierów brytyjskiej sceny bulwarowej.
 

Jedynym singlowym przebojem Woodwarda była trawestacja tematu Jerome'a Kerna "The Way You Look Tonight", wydany w 1971 r. W 1980 r. artysta nagrał dla wytwórni RK patriotyczny utwór "Soldier of The Queen".

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Way you look tonight/The Tide Will Turn For RebeccaEdward Woodward 01.197142[2]-DJM DJS 232[written by Jerome Kern, Dorothy Fields][produced by Stephen James]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
This man aloneEdward Woodward06.197053[2]-DJM DJLPS 405[produced by Martin Humphrey, Stephen James]
This Edward Woodward AlbumEdward Woodward08.197220[10]-Jam JAM 103[produced by Stephen James]

Roy Wood

 Właśc. Ulysses Adrian Wood, ur. 8.11.1946 r. w Birmingham w Anglii. Nadane mu na pamiątkę mitologicznego bohatera imię zamienił szybko na bardziej prozaiczne "Roy", odpowiedniejsze dla przyszłego gwiazdora rocka. Jako nastolatek przemierzał z gitarą kraj, występując też sporadycznie w miejscowych zespołach The Falcons, The Lawmen, Gerry Levene and The Avengers i Mike Sheridan And The Nightriders.

 

Po przerwaniu studiów plastycznych założył wraz z czołowymi beatowymi muzykami z Birmingham grupę The Move. Dzięki zabiegom menedżera Tony'ego Secundy zespół szybko stał się brytyjską sensacją, a Wood urósł do roli dostarczyciela przebojów. W 1967 r. na singlu "Fire brigade" zadebiutował też jako główny wokalista zespołu wykonującego różnorodny materiał od psychodelii i rock'n'rolla po klasyczny rock i wczesny heavy metal. W obawie przed muzyczną rutyną, założył w październiku 1971 r. formację Electric Light Orchestra, ukierunkowaną na albumowe eksperymenty z pogranicza rocka i klasyki.
 

Po nagraniu z nowym zespołem jedynie singla i pierwszego longplaya. odszedł w lipcu 1972 r., pokłóciwszy się z innym eks-członkiem The Move, Jeffem Lynne'em. Kolejnym przedsięwzięciem artysty była ambitna i nowatorska grupa Wizzard. Wood realizował równolegle solowe nagrania, które pomimo braku rynkowych sukcesów ujawniły kreatywną energię muzyka będącego równocześnie multiinstrumentalistą, inżynierem nagraniowym, producentem i projektantem okładek. Z autorskich singli na uwagę zasługiwał patetyczny temat "Forever" oddający hołd twórczości Neila Sedaki i The Beach Boys, inspirowany studyjnymi eksperymentami Phila Spectora. Efektem popadającej w ekscentryzm wyobraźni artysty był m.in. utwór "Bengal Jig", w którym wykorzystano równocześnie szkockie dudy i hinduski sitar.
 

U schyłku lat 70-tych Wood kontynuował eksperymenty w zespołach The Wizzo Band, Rock Brigade i The Helicopters, podczas gdy jego dawni koledzy z ELO podbijali światowy rynek kolejnymi bestsellerami. Nieobecność muzyka na listach przebojów od 1975 r. pozostaje zagadką, jeśli zważyć jego poprzednie autorskie i producenckie sukcesy oraz rzadką umiejętność poruszania się po wszelkich odmianach i nurtach rocka

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
When Gran'ma Plays The Banjo/Wake UpRoy Wood02.1972--Harvest HAR 5058[written by Roy Wood]
Dear Elaine/Song Of Praise Roy Wood07.197318[8]-Harvest HAR 5074[written by Roy Wood][produced by Roy Wood]
Forever/Music To Commit Suicide ByRoy Wood11.19738[13]-Harvest HAR 5078[written by Roy Wood][produced by Roy Wood]
Goin' Down The Road/The Premium Bond ThemeRoy Wood06.197413[7]-Harvest HAR 5083[written by Roy Wood][produced by Roy Wood]
Oh What A Shame/Bengal Jig Roy Wood05.197513[7]-Jet JET 54[written by Roy Wood][produced by Roy Wood]
Look Thru' The Eyes Of A Fool/StriderRoy Wood11.1975--Jet JET 61[written by Roy Wood]
Any Old Time Will Do/The Rain Come Down On EverythingRoy Wood08.1976--Jet JET 85[written by Roy Wood]
Keep Your Hands On The Wheel/Giant FootstepsRoy Wood11.1978--Warner Bros. K 17 248[written by Roy Wood]
(We 're) On The Road Again/SaxmaniacsRoy Wood05.1979--Automatic K 17 359[written by Roy Wood]
Helicopters Rock City/Givin' Your Heart AwayRoy Wood11.1960--Cheapskate CHEAP 6[written by Roy Wood]
Sing Out The Old, Bring In The New /Watch This SpaceRoy Wood12.1980--Cheapskate CHEAP 12[written by Roy Wood]
Down To Zero/Olympic FlyerRoy Wood04.1981--EMI 5203[written by Roy Wood]
It's Not Easy/Moonriser Roy Wood02.1982--EMI 5261[written by Roy Wood]
O.T.T/Mystery SongRoy Wood04.1982--Speed SPEED 5[written by Roy Wood]
I Wish It Could Be Christmas Everyday/ See My Baby Jive / ForeverRoy Wood11.1984--Harvest 12 HAR 5173[written by Roy Wood]
Under Fire/On The Top Of The WorldRoy Wood05.1985--Legacy LGY 24[written by Roy Wood]
I Wish It Could Be Christmas Everyday (live ) /Santa Claus Is Coming To TownRoy Wood Big Band Live12.199559[2]-Woody 001[written by Roy Wood]
I Wish It Could Be A Wombling Merry Christmas Everyday/Wombling Merry Christmas/Christmas EverydayWombles with Roy Wood12.200022[3]-Dramatico DRAMSCDS 001[written by Roy Wood/Batt]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
BouldersRoy Wood08.197315[8]176[6]Harvest SHVL 803[produced by Roy Wood]
The singlesRoy Wood07.198237[6]-Speed SPEED 1000-

​Debbie Taylor

 

Maydie Myles (ur. Maddie Bell Galvin 23 czerwca 1947r) to amerykańska wokalistka soulowa i jazzowa, która zyskała duże uznanie za swoje nagrania w latach 60. i 70-tych XX wieku, kiedy była znana zawodowo jako Debbie Taylor. Jej najbardziej udana płyta „Never Gonna Let Him Know” dotarła na listę przebojów magazynu Billboard w 1969 roku.  
 
Urodziła się jako Maddie Bell Galvin w Norfolk w Wirginii. Jej imię wymawiano „Maydie”, pisownię, którą później przyjęła. Jako małe dziecko śpiewała gospel w kościele swojego ojca, a jako nastolatka podróżowała po całym kraju jako śpiewaczka gospel. Zaczęła występować z trio jazzowym prowadzonym przez jej nauczyciela muzyki w szkole średniej, Reginalda Walkera, a także koncertowała z grupą gospel, która wystąpiła na Światowych Targach w 1965 roku. Ze względu na poglądy religijne swojej rodziny przyjęła pseudonim sceniczny Debbie Taylor, śpiewając w klubach w Norfolk z muzykami R&B, a w 1967 roku widział ją tam Joe Medlin, regionalny łowca talentów dla Decca Records. 
 
 Po tym, jak jej matka podpisała kontrakt z Decca, zezwalający jej na nagrywanie jako Debbie Taylor, zaczęła nagrywać w Royal Studio należącym do Williego Mitchella w Memphis w stanie Tennessee. Jej pierwsza sesja w 1968 roku wyprodukowała utwory „I Get the Blues” i „The Last Laugh Is on The Blues” (Decca 32090), a następnie „Check Yourself” / „Wait Until I'm Gone” (Decca 32259). Napisana przez Isaaca Hayesa i Davida Portera, którzy wyprodukowali niewydaną wersję piosenki Ruby Johnson, wersja Taylora „Check Yourself” osiągnęła 37. miejsce na liście R&B w 1968 roku.   Piosenka, „zapadająca w pamięć ballada o posmaku bluesa”, zawierała „wzbudzający emocje występ” Taylora. 
 
 W marcu 1969 roku zaczęła nagrywać dla nowojorskiej wytwórni GWP założonej przez Gerarda Purcella, która prowadziła swoje sprawy pod adresem 150 East 52nd Street. Jej pierwsza płyta „Never Gonna Let Him Know” (GWP 501) zainaugurowała działalność wytwórni i osiągnęła 18. miejsce na krajowej liście przebojów R&B oraz 86. na liście przebojów pop. Jednak późniejsze wydania na GWP odniosły mniejszy sukces komercyjny. W 1972 roku opuściła wytwórnię. Purcell połączył ją z Terrym Phillipsem i Boo Frazierem w Perception Records i nagrali jej pierwszy album, Comin' Down On You, wyprodukowany przez Davida Jordana, zaaranżowany przez Patricka Adamsa i wydany przez wytwórnię Today.  
 
Jordan wyprodukowała także z nią sesje przy wsparciu MFSB w Filadelfii, które obejmowały singiel „I Have Learned To Do Without You”, napisany wspólnie przez Jordan z J. J. Barnesem i Donem Davisem, wydany przez Polydor Records pod koniec 1973 roku.  Jednak sukces komercyjny wciąż jej umykał. W 1975 roku nagrała z Jordanem w Nowym Jorku „I Don’t Wanna Leave You” z pełnym zespołem i orkiestrą z udziałem Earla Van Dyke’a na klawiszach. Nagranie zostało wydzierżawione firmie Arista Records, a pod koniec 1975 roku singiel osiągnął 32. miejsce na liście R&B i 100. na liście pop. Singiel został również wydany w Wielkiej Brytanii i Europie, ale w gorszej wersji zredagowanej. W późniejszych latach piosenka i jej strona B „Just Don't Pay”, obie napisane przez Jordana, stały się popularne na brytyjskiej scenie Northern Soul. Jednak względne niepowodzenie jej kariery w USA i niechęć do podpisania ekskluzywnego kontraktu z Aristą sprawiły, że Taylor na kilka lat wycofała się z branży muzycznej.
 
  Po krótkotrwałym małżeństwie w latach 70-tych prywatnie była znana jako Maydie Miles. Na początku lat 80-tych przeniosła się do Stamford w stanie Connecticut, a później do pobliskiego Norwalk, gdzie była wokalistką w kilku utworach tanecznych wydanych przez K4B Records w latach 1994–1998.Jako Maydie Myles występowała także ze swoim zespołem w lokalnych klubach, nagrywała sesje radiowe, reklamy i jingle. Wtedy nie było publicznie wiadomo, że wcześniej nagrywała jako Debbie Taylor; miejsce pobytu Debbie Taylor było nieznane
 
 Na początku 2011 roku Maydie Myles samodzielnie wydała jazzową płytę The Ones I Love i ujawniła swoją wcześniejszą karierę jako Debbie Taylor. Spowodowało to znaczne nowe zainteresowanie jej karierą i pod koniec 2011 roku w Wielkiej Brytanii wydano zremiksowaną wersję utworu „Just Don't Pay”. W listopadzie 2013 roku dała jednorazowy występ w Wielkiej Brytanii, do którego bilety były wyprzedane.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Never Gonna Let Him Know/Let's Prove Them WrongDebbie Taylor04.1969-86[6]GWP 501[written by R. Dahrouge, B. Terrell][produced by George Kerr, Paul Robinson]
I Don't Wanna Leave YouDebbie Taylor01.1976-100[1]Arista 0144[written by D. Jordan, A. Smith][produced by David Jordan]

Gulcher Records

 Gulcher Records została założona w 1975r w Bloomington w stanie Indiana przez Boba Richerta w 1975 roku.,jako jedna z pierwszych małych niezależnych wytwórni.

 

Uzyskała status legendy wydając pierwszą EP-kę zespołu Gizmos.Większość wydanych przez tę wytwórnię płyt było surowymi,prymitywnymi wydawnictwami spod znaku punk music.Wiele z tych grup uczyło się często grania na instrumentach podczas sesji nagraniowych,stąd wiele nagrań zawiera liczne wpadki.Ale wszystko to składa się też na autentyzm i pewien urok tych nagrań.
 

Póżniejsze nagrania Gulcher charakteryzowała już większa różnorodność stylistyczna.Kilka utworów Gizmos wydano na bootlegach i składankach.

 

                                   Katalog wytwórni: 

Gizmos "Muff Divin / That's Cool/Mean Screen / Chicken Queen" (Gulcher# 1)
Gizmos "Amerika First / Human Garbage Disposal / Ballad of Gizmos/Kiss of the Rat / Pumpin' Playboy / Cave Woman / Regular Dude" (Gulcher# 2)
Panics " I Wanna Kill My Mom/Best Band / Tie Me Up Baby"(Gulcher# 201)
Jetsons "Suicidal Tendencies/Genetically Stupid / Killing" (Gulcher# 202)
MX-80 Sound "Myonga Von Bontee / Boy Trouble Girl Trouble / Tidal Wave/Train to Loveland / You Turn me On / SCP / Till Death Do Us Part"( Gulcher# 3)
Gizmos "Gizmos World Tour / We're Gonna Rumble/Gimme back my Foreskin / Hey Beat Mon!" (Gulcher# 4)
Couger, Johnny "2000 AD / Lou-ser/Hot Man / Kicks" (Gulcher# 5)
Gizmos "Never Mind the Sex Pistols, Here's the Gizmos/" (Gulcher# 6)
Dancing Cigarettes "Puppies in a Sack / Mr. Morse/Pop Doormat / Best Friend" (Gulcher# 7)

poniedziałek, 12 lutego 2024

B.E. Taylor Group

 

William Edward „BE” Taylor (ur. 18 marca 1951r - zm. 7 sierpnia 2016r)  był wokalistą poprockowego zespołu BE Taylor Group i artystą solowym. Singiel grupy z 1983 roku „Vitamin L” osiągnął 66. miejsce na liście 100 singli magazynu Billboard.
 
 
 Pochodzący z Aliquippa w Pensylwanii był najstarszym z trzech synów Billa i Betty Taylor. Urodzony jako William Edward, przez matkę nazywał go „Billy Eddie”, co ostatecznie skrócił do BE. W szkole średniej założył firmę B.E. Taylor and The Establishment. Na początku lat 80-tych Taylor dołączył do trzech byłych członków zespołu rocka progresywnego Crack the Sky - Ricka Witkowskiego (gitara), Joe Macre (bas) i Joey’a D'Amico (perkusja)- a także klawiszowca Nata Kerra, tworząc B.E. Taylor Group.  
 
Grupa narobiła trochę hałasu w pierwszej połowie lat 80-tych, szczególnie w 1984 r., kiedy piosenkę „Vitamin L” nagrała rotację wideo MTV i regionalny hit Billboardu na pierwszym miejscu listy przebojów. Chociaż zespół zaprzestał wspólnych nagrań po ich  albumie Our World z 1986 roku Taylor współpracował z Witkowskim przez całą jego karierę. Taylor przeniósł się do Wheeling w Wirginii Zachodniej w połowie lat 80-tych. W 1991 roku Taylor, oddany chrześcijanin, przyczynił się do przeróbki utworu „Cicha noc” na świątecznej kompilacji lokalnej stacji radiowej, rozpoczynając tym samym swoją drugą karierę jako wykonawca świąteczny. 
 
 Następnie Taylor nagrał pięć solowych albumów i zyskał popularność na współczesnym rynku dla dorosłych dzięki swoim corocznym bożonarodzeniowym trasom koncertowym. Występował także w wielu popularnych programach telewizyjnych lat 90-tych, w tym w wielokrotnie nagradzanym LightMusic, którego był dyrektorem muzycznym, Nickelodeon, oraz jego nocnym bloku programowym Nick At Nite.  
 
W 2008 roku Taylor otrzymał nagrodę za całokształt twórczości na Uniwersytecie Duquesne.[2] W dniu 10 września 2021 r. B.E. Taylor został wprowadzony do Wheeling Hall of Fame podczas ceremonii, uroczystości i kolacji w WesBanco Arena w Wheeling w stanie Wirginia Zachodnia.  
 
 W marcu 2007 roku u Taylora zdiagnozowano nieoperacyjnego guza mózgu. Przez lata leczenia wydał płytę B. E. Taylor Christmas 3 oraz koncertowe DVD, odbył osiem świątecznych tras koncertowych, brał udział w koncertach walentynkowych i letnich. Zmarł 7 sierpnia 2016 roku w wieku 65 lat z powodu powikłań nowotworowych.Pozostawił po sobie żonę Veronicę (z domu DeBlasis) Taylor i dwójkę dzieci B.C. i Tahnee

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Vitamin L/Lonely At The BottomB.E. Taylor Group01.1984-66[8]MCA 52311[written by R. Witkowski, D. Witkowski][produced by Joe Macre, Rick Witkowski]
Reggae Rock N Roll/Dangerous RhythmB.E. Taylor Group04.1985-102[4]Epic 04862[written by R. Witkowski, J. Macre, B. E. Taylor][produced by Joe Macre, Rick Witkowski]
Karen/Life Goes OnB.E. Taylor Group05.1986-94[2]Epic 05851[written by R. Witkowski, B. E. Taylor, J. Macre][produced by Joe Macre, Rick Witkowski]

Logic

 Logic, właśc. Sir Robert Bryson Hall II (ur. 22 stycznia 1990 r. w Rockville) - amerykański raper, producent muzyczny i autor tekstów oraz piosenkarz.


Sir Robert Bryson Hall II urodził się 22 stycznia 1990 w Rockville w stanie Maryland. Jego ojciec, Robert Bryson Hall, jest Afroamerykaninem z Maryland, a matka jest Amerykanką. Logic spędził większość swojej młodości w dzielnicy West Deer Park w Gaithersburg w tym stanie. Jego ojciec był uzależniony od kokainy, a matka cierpiała na alkoholizm. Mimo że jego ojciec początkowo nie interesował się synem, Logic był w stanie nawiązać z nim kontakt ze względu na jego rosnącą karierę rapową. W dzieciństwie, Logic był świadkiem, jak jego bracia produkują i rozprowadzają kokainę do „uzależnionych w całym bloku”, w tym do jego ojca. Logic twierdzi, że dokładnie wie, jak wytwarzać kokainę po tym jak to zobaczył. Uczęszczał do gimnazjum w Gaithersburg, jednak go nie ukończył i wkrótce został wydalony po tym, jak zaczął opuszczać zajęcia w dziesiątej klasie. Logic skomentował wyrzucenie ze szkoły, stwierdzając: „Zacząłem źle się zachowywać i nie zdałem każdej kolejnej klasy, oprócz angielskiego, więc wyrzucili mnie ze szkoły.

W wieku 13 lat Logic spotkał Solomona Taylora, który stał się jego mentorem. Logic zainteresował się rapem po przesłuchaniu soundtracka do filmu Kill Bill w reżyserii Quentina Tarantino. Ścieżka dźwiękowa została wyprodukowana przez RZA, członka grupy hip-hopowej Wu-Tang Clan. Po tym, Logic zaczął słuchać grupy i bardzo spodobał mu się hip hop. Logic kupił album grupy The Roots Do You Want More?!!!??!, później tego samego roku, Taylor dał Logicowi wiele płyt zawierających instrumentale, aby napisał do nich teksty. W 2009 r. Logic wystąpił pod pseudonimem „Psychological”, opisując tę nazwę jako „jedno imię, które naprawdę lubię. Po prostu kochałem to słowo, ponieważ dotyczyło ono umysłu i wiedziałem, że jest to to, na czym chciałem, żeby moja muzyka składała się z czegoś, co naprawdę nakłania do myślenia”. Wydał nieoficjalny mixtape zatytułowany Psychological - Logic: The Mixtape pod swoim oryginalnym pseudonimem. Mixtape zyskał uznanie dużej ilości artystów takich jak Pitbull, EPMD, Method Man, Redman i Ludacris. Później raper skrócił „Psychological” do „Logic”.

Logic wydał swój pierwszy oficjalny mixtape, Young, Broke & Infamous, 15 grudnia 2010 roku. Mixtape został dobrze przyjęty przez krytyków. Chris Zarou, prezes Visionary Music Group, usłyszał mixtape i podpisał kontrakt z raperem. Logic stwierdził w wywiadzie: „Visionary Music Group jest jak Roc-A-Fella, Damon Dash, lubię widzieć siebie jako Jaya, w żaden sposób nie jestem arogancki ani zarozumiały, zrobili to tak, jak chcieli” . Mixtape zostały pobrany ponad 250 000 razy ze strony DatPiff. Logic wydał swój drugi mixtape, Young Sinatra, w 2011 roku. Jest to pierwsza część chronologii Young Sinatra, a mixtape zyskał uznanie krytyków. Teledysk do „All I Do”, wydany na YouTube, zyskał ponad milion wyświetleń w tydzień po wydaniu.

Po sukcesie poprzednich dwóch projektów, Logic wypuścił swój trzeci mixtape Young Sinatra: Undeniable 30 kwietnia 2012 roku. Mixtape ten różni się od innych, Logic porusza w nim tematy związane z jego przeszłością, zażywaniem narkotyków przez ojca, wydaleniem ze szkoły oraz ugodzenie jego matki nożem. Mówiąc o mixtape, Logic powiedział: „Fani mają tendencję do myślenia, jeśli lubią artystę. Sam stworzyłem wszystkie utwory od samego początku, więc nigdy nie możesz powiedzieć, że się zmieniam”. Skomentował aspekty związane miksowaniem, stwierdzając: „Są tam rzeczy dla ludzi, którzy nie zwracają uwagi na tekst i po prostu chcą się dobrze bawić, ale każda linia tekstu jest tak skonstruowana, że każdy ma tam coś do posłuchania”. Po wydaniu Young Sinatra: Undeniable, Logic zakończył swoją pierwszą krajową trasę koncertową, Visionary Music Group Tour.

Na początku 2013 roku Logic pojawił się na okładce XXL, jako część corocznej publikacji „Top 10 Freshmen List”, wraz z artystami: Travisem Scottem, Trinidadem Jamesem, Dizzy Wrightem, Actionem Bronsonem, Joeyem Badassem, Angel Haze’em, Ab-Soulem, Chief Keefem, Kirko Bangzem i Schoolboyem Q. Logic ukończył swoją pierwszą trasę po Europie w marcu 2013 r. i potwierdził, że jego czwarty mixtape, Young Sinatra: Welcome to Forever, zostanie wydany 7 maja 2013 r. Zapowiedział swoją drugą, dwumiesięczną krajową trasę koncertową Welcome to Forever Tour, promujący projekt. Mixtape odniósł duży sukces, a krytycy chwalili projekt. Mixtape został pobrany ponad 700 000 razy na DatPiff.

15 kwietnia ogłoszono, że Logic podpisał kontrakt z Def Jam Recordings, z producentem No I.D. pełni funkcję producenta wykonawczego jego debiutanckiego albumu. Logic wydał publiczne oświadczenie na ten temat: „Jestem podekscytowany podjęciem kolejnego kroku w mojej karierze - niesamowite jest to, że Def Jam i Visionary Music Group współpracują ze sobą, Możliwość współpracy jest bezcenna, jestem bardzo zadowolony, że staje się częścią najbardziej kultowej wytwórni hip-hopowej wszech czasów”. Logic odbył trasę koncertową z Kid Cudim, Big Seanem oraz Tylerem.

5 listopada Logic wyjawił, że, No I.D., były producent GOOD Music Hit-Boy, 6ix i C-Sick będą producentami na jego debiutanckim albumie, w tym No I.D. i 6ix pełniący rolę producentów wykonawczych albumu. 27 stycznia 2014 roku Visionary Music Group wydało utwór „24 Freestyle”. Piosenka została wydana z okazji urodzin Logica. 11 lutego Logic ogłosił, że będzie koncertował wraz z zespołem Krewella, podczas 2014 Verge Campus Spring Tour. 8 kwietnia, Logic wydał utwór „Now”, który pierwotnie miał pojawić się na jego nadchodzącej, bezpłatnej EP-ce zatytułowanej When You Wait. Logic rozpoczął miesięczną trasę „When You Wait Tour” wraz z członkiem Visionary Music Group, QuESt. 22 kwietnia, wydał „Alright", trzecią piosenkę z projektu While You Wait z gościnnym udziałem rapera Big Seana. Logic, wydał „Finding Forever” 7 maja 2014 r.

Latem 2014 r. Logic ogłosił, że na jego debiutanckim albumie nie pojawią się żadni artyści, dzięki czemu będzie on „osobisty i skupiony tylko na mnie”. 27 sierpnia Logic wydał „Driving Ms. Daisy” z udziałem Childish Gambino. We wrześniu pojawiły się ogłoszenia o tytule i dacie wydania albumu. Utwór tytułowy, służący jako główny singiel albumu, został wydany 15 września. 14 października Logic wydał drugi singiel zatytułowany „Buried Alive”. 21 października Logic wypuścił Under Pressure, sprzedając ponad 70 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu po debiucie na 2 miejscu listy Billboard Top Hip-Hop/R&B Char.

8 września Logic wydał zwiastun nadchodzącego drugiego albumu, ogłaszając, że album ukaże się jesienią 2015 roku. Historia, która ma miejsce około roku 2100, zaczyna się od tego, że Ziemia nie nadaje się do zamieszkania z powodu poważnych zmian dokonanych przez człowieka. Pierwotne postacie zaczynają podróżować na nową planetę zwaną „Paradise”, a podczas podróży grają w The Incredible True Story. Do głównych bohaterów należą Logic, Steven Blum (jako Thomas), Kevin Randolph (jako Kai) i Anna Elyse Palchikoff (jako Thalia), a obsada wzięła udział w New York Comic Con, promując tym samym album. Logic, Blum, Randolph i 6ix powrócili do New York Comic Con w 2016 roku, aby omówić „życie po The Incredible True Story”.

22 września 2015 r. Logic wydał „Young Jesus”, pierwszy singiel z tego albumu, z długoletnim przyjacielem Big Lenbo. „Like Woah” i „Fade Away”, drugi i trzeci singiel z albumu, ukazały się kolejno 14 października i 5 listopada. The Incredible True Story został wydany 13 listopada 2015 roku, debiutując na 3 miejscu na Billboard 200, z łączną sprzedażą 135 000 w pierwszym tygodniu. Płyta znalazła się na szczycie listy Billboard Top Hip-Hop/R&B Chart. Był to również drugi komercyjny projekt Logica, który zyskał szerokie uznanie krytyków. Logic ogłosił The Incredible World Tour, która odbyła się wiosną 2016 roku[33]. Po zakończeniu The Incredible World Tour ujawniona została informacja, że Logic i raper G-Eazy będą współprowadzącymi The Endless Summer Tour latem 2016 a raperzy YG i Yo Gotti będą wspierającymi trasę. Dwa tygodnie przed rozpoczęciem trasy, Logic wydał „Flexicution”, piosenkę, którą zapowiadał w mediach społecznościowych od miesięcy.

1 lipca 2016 r. Logic wypuścił mixtape zatytułowany Bobby Tarantino. To szósty mixtape Logica od czasu Young Sinatra: Welcome to Forever, z 2013 roku, który został wydany niespodziewanie za pośrednictwem konta Twittera Logica. Na mixtape'ie znajdują się single „Flexicution” (który stał się jego pierwszym singlem, który znalazł się na Billboard Hot 100) oraz „Wrist” z gościnnym udziałem Pusha T, a za produkcję odpowiadają głównie Logic i 6ix. 3 października 2016 roku Logic ujawnił tytuł swojego trzeciego albumu studyjnego, który brzmiał AfricAryaN.

29 marca 2017 roku Logic ujawnił nowy tytuł swojego albumu zatytułowanego Everybody. Wiadomość o jego trzecim albumie została udostępniona w jego mediach społecznościowych, wraz z oficjalną okładką albumu zaprojektowaną przez Sam Spratt. Album został wydany 5 maja 2017 r. W wywiadzie dla Genius Logic powiedział, że jego czwarty album będzie prawdopodobnie jego ostatnim.

Everybody zadebiutował na 1 miejscu listy Billboard 200 łącznie ze sprzedażą 247 000 egzemplarzy albumu w pierwszym tygodniu. W drugim tygodniu, zaledwie w 8 000 kopii. Singiel „1-800-273-8255”, uzyskał certyfikat potrójnej platyny od RIAA. W sierpniu 2017 roku Logic wystąpił w animowanym serialu komediowym Rick and Morty, występując jako główny bohater festiwalu. W listopadzie 2017 roku Logic wydał piosenkę „Broken People” jako część ścieżki dźwiękowej do filmu Bright.

23 lutego 2018 roku Logic wydał singiel „44 More”. Była to kontynuacja piosenki „44 Bars” z mixtape'u Bobby Tarantino . Utwór uplasował się na 22 miejscu Billboard Hot 100 . Kolejny singiel, „Overnight”, został wydany cztery dni później. 2 marca wypuścił kolejny singiel „Everyday”, przy współpracy z producentem muzycznym Marshmello . 7 marca wydał film, promujący jego szósty mixtape Bobby Tarantino II, który został wydany dwa dni później, za pośrednictwem Def Jam i Visionary Music Group . Na mixtape'ie wystąpili gościnnie 2 Chainz, Big Sean, Wiz Khalifa. 30 marca wystąpił w pierwszym odcinku oryginalnego serialu dokumentalnego Netflixa, Rapture.

28 września 2018 roku Logic wydał swój czwarty album studyjny zatytułowany YSIV. Przed wydaniem projektu Logic wydał trzy single: „One Day” z udziałem Ryana Teddera, „The Return” i „Everybody Dies”. Na płycie znajduje się utwór „Wu Tang Forever”, na którym znajdują się wszyscy żyjący członkowie Wu Tang Clan. Logic ogłosił również album Ultra 85, który obecnie nie ma daty premiery. Zapowiedział także, że napisał nowelę zatytułowaną Supermarket. Planuje też zagrać we własnym filmie, nad którym zaczął pracować.

Na początku 2019 roku Logic wydał utwór „Keanu Reeves”, a 22 marca „Confessions of a Dangerous Mind”. Jego debiutancka książka Supermarket, ukazała się 26 marca 2019 r. wraz z oficjalną ścieżką dźwiękową o tej samej nazwie. 3 maja, Logic udostępnił kolejny utwór z tej płyty, „Homicide” w którym gościnnie wystąpił Eminem. Confessions of a Dangerous Mind został wydany 10 maja i zajął pierwsze miejsce na liście Billboard 200.

16 lipca 2020, Logic poprzez swoje media społecznościowe poinformował, że 24 lipca wyda album No Pressure, który będzie jego ostatnim albumem w jego muzycznej karierze.

Aby Logic mógł dostatecznie poświęcić się muzyce, zakończył pięcioletni związek w 2009 roku. Następnie stwierdził: „Możesz umieścić wszystko w związku, ale to nie znaczy, że dostaniesz to wszytko z powrotem. Kiedy stworzyłem swój pierwszy mixtape, zdałem sobie sprawę, że wszystko, co włożyłem w ten projekt – godziny pisania tekstu, spędzony czas, ból, pot, krew, łzy – to odzyskałem. Chodzi o to, że czuję się tak jak wielu artystów, no może nie do końca artystów, ale wiele ludzi myśli, że mogą ot tak rapować. Nie rozumieją, że wszystko, co robię i chcę robić, to rymowanie... Myślę, że dosłownie poświęciłem całe swoje życie dla relacji z moimi przyjaciółmi i rodziną”.

22 października 2015 r. Logic poślubił swoją dziewczynę Jessicę Andreę, którą poznał dwa lata wcześniej. 20 marca 2018 roku ogłosił, że po dwóch latach małżeństwa on i Andrea oficjalnie są w separacji. Raper złożył wniosek o rozwód 19 kwietnia 2018 r. Mimo rozwodu, pozostali przyjaciółmi.

Logic w jednym z wywiadów powiedział: „Podczas dorastania byłem głupi: „Nie piję i nie palę. Kiedy byłem młodszy, paliłem. Może wypiję kieliszek szampana od czasu do czasu”. Logic miał poważne uzależnienie od papierosów, o czym mówi w utworze „Nikki” z albumu Under Pressure. Zobowiązał się nie wypalić żadnego papierosa, po wydaniu tego albumu.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Fade AwayNorah Jones with Logic12.2015-125[1]Def Jam[platinum-US][written by Sir Robert Hall II, Gene Puerling, Steven Blum ,Kevin Randolph, Anna Palchikoff, Sean Anderson][produced by Logic][44[1].R&B Chart]
I Am the GreatestLogic12.2015--Def Jam[gold-US][50[1].R&B Chart]
FlexicutionLogic07.2016-100[1]Def Jam[platinum-US][written by Sir Robert Hall II,Arjun Ivatury][produced by 6ix][33[2].R&B Chart]
WristLogic Featuring Pusha T07.2016-120[1]Def Jam[gold-US][written by Sir Robert Hall II, Terrence Thornton, Arjun Ivatury, Courtney Milburn][produced by Logic, 6ix][44[1].R&B Chart]
Sucker for PainLil Wayne, Wiz Khalifa & Imagine Dragons With Logic & Ty Dolla $ign Feat. X Ambassadors05.201711[22]15[22]Atlantic USAT 21601891[3x-platinum-US][platinum-UK][written by Dwayne Carter Jr., Cameron Thomaz, Dan Reynolds ,Daniel Platzman, Wayne Sermon, Benjamin McKee, Sir Robert Bryson Hall II, Tyrone Griffin Jr., Sam Harris ,Alexander Grant][produced by Alex da Kid][3[20].R&B Chart]
Everybody Logic04.2017-59[2]Def Jam[2x-platinum-US][written by Bobby Hall II,Arjun Ivatury][produced by Logic,6ix,PSTMN][27[4].R&B Chart]
AmericaLogic Featuring Black Though, Chuck D, Big Lenbo & NO I.D.05.2017-124[1]Def Jam[written by Kevin McKenzie,Shawn McKenzie,Tarik Trotter,Carlton Ridenhour,Ernest Wilson,Paul Mitchell,Sir Robert Bryson Hall II,Leon Ressalam][produced by Logic, No ID,6ix][108.R&B Chart]
Take It BackLogic05.2017-107[1]Def Jam[gold-US][written by Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury,Bobby Campbell][produced by 6ix,Bobby Campbell][101[1].R&B Chart]
HallelujahLogic05.2017-114[1]Def Jam[written by Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury][produced by 6ix, Logic][103.R&B Chart]
Killing SpreeLogic Featuring Ansel Elgort05.2017-104[1]Def Jam[written by Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury][produced by Vontae Thomas,Logic, 6ix][48[1].R&B Chart]
ConfessLogic Featuring Killer Mike05.2017-116[1]Def Jam[written by Michael Render,Sir Robert Bryson Hall II,Diondria Thornton,Arjun Ivatury,Chris Thornton][produced by 6ix, Logic][105.R&B Chart]
1-800-273-8255Logic Featuring Alessia Cara & Khalid05.20179[23]3[42]Virgin USUM 71702778[8x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Sir Robert Bryson Hall II ,Dylan Wiggins ,Arjun Ivatury, Alessia Caracciolo, Khalid Robinson, Drew Taggart][produced by Logic,6ix][2[33].R&B Chart]
PraySam Smith Featuring Logic10.2017-55[2] Capitol[written by Larrance Dopson, Darryl Pearson, Sam Smith, Timothy Mosley, Jose Velazquez, James Napier][produced by Timbaland, Steve Fitzmaurice, Jimmy Napes]
44 MoreLogic03.201875[2]22[5]Def Jam USUM 71801135[platinum-US][written by Sir Robert Bryson Hall II, Arjun Ivatury, Joshua Luellen, Eduardo Earle, Ramon Ibanga, Jr.][produced by 6ix ,Illmind][13[5].R&B Chart]
OvernightLogic03.2018-68[1]Def Jam[gold-US][written by Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury][produced by 6ix][32[1].R&B Chart]
Indica BaduLogic Featuring Wiz Khalifa03.2018-56[1]Def Jam[gold-US][26[1].R&B Chart]
MidnightLogic03.2018-74[1]Def Jam[gold-US][37[1].R&B Chart]
Wizard Of OzLogic03.2018-103[1]Def Jam[101.R&B Chart]
State Of EmergencyLogic Featuring 2 Chainz03.2018-104[1]Def Jam[102.R&B Chart]
Warm It UpLogic Featuring Young Sinatra03.2018-98[1]Def Jam[49[1].R&B Chart]
YuckLogic03.2018-87[1]Def Jam[42[1].R&B Chart]
Grandpa's Space ShipLogic03.2018-122[1]Def Jam[110.R&B Chart]
Boomtrap ProtocolLogic03.2018-97[1]Def Jam[48[1].R&B Chart]
ContraLogic03.201884[1]60[1]Def Jam USUM 71802492[gold-US][28[1].R&B Chart]
WassupLogic Featuring Big Sean03.201883[1]-Def Jam [40[1].R&B Chart]
EverydayLogic & Marshmello03.201846[8]29[13]Def Jam USUM 71802155[2x-platinum-US][silver-UK][written by Sir Robert Bryson Hall II,Christopher Comstock][produced by Marshmello,6ix][16[15].R&B Chart]
One DayLogic Featuring Ryan Tedder08.201899[1]80[1]Def Jam USUM 71810248[written by Sir Robert Bryson Hall II, Ryan Tedder, Arjun Ivatury, Kevin Randolph][produced by Logic, 6ix,Kevin Randolph][31[1].R&B Chart]
The ReturnLogic09.2018-111[1]Def Jam[101[1].R&B Chart]
Everybody DiesLogic09.2018-122[2]Def Jam[109.R&B Chart]
Wu Tang ForeverLogic Featuring Ghostface Killah, Raekwon, RZA, Method Man, Inspectah Deck, Cappadonna, Jackpot 10.2018-101[1]Def Jam[produced by 6ix,NAZ][102.R&B Chart]
YSIVLogic 10.2018-110[1]Def Jam[105.R&B Chart]
ICONICLogic 10.2018-121[1]Def Jam-
Keanu ReevesLogic02.201986[1]38[3]Def Jam USUM 71900414[platinum-US][written by Sir Robert Bryson Hall II, Arjun Ivatury, Lakshmikanth][produced by AG, 6ix][18[4].R&B Chart]
Confessions of a Dangerous MindLogic04.2019-78[1]Def Jam[gold-US][written by Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury][produced by 6ix][31[1].R&B Chart]
HomicideLogic Featuring Eminem05.201915[7]5[6]Def Jam USUM 71908268[2x-platinum-US][gold-UK][written by Sir Robert Bryson Hall II ,Marshall Mathers, Dillan Beau Ballard, Donnell Stephens III, Jeremy Alexander Uribe, Tim Schoegje][produced by Bregma, Shroom][2[9].R&B Chart]
CommandoLogic Featuring G-Eazy05.2019-122[1]Def Jam [written by Gerald Gillum,Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury][produced by 6ix]
IcyLogic Featuring Gucci Mane05.2019-104[1]Def Jam [written by Radric Davis,Sir Robert Bryson Hall II,Arjun Ivatury,Arkae Tuazon][produced by Logic,6ix,Kajo][43[1].R&B Chart]
ISISJoyner Lucas Featuring Logic06.201942[2]59[2]Joyner Lucas QM6N 21911820[platinum-US][silver-UK][written by Gary Lucas, Jr.,Sir Robert Bryson Hall II,Matthew Samuels,Brian Eisner,Joel Puente][produced by Boi-1da,Nox Beatz,Rocktee][24[4].R&B Chart]
PerfectLogic08.2020-95[1]Def Jam[gold-US][written by Sir Robert Bryson Hall II ,Arjun Ivatury, Michael Mule, Isaac De Boni, Keanu Torres][produced by 6ix,FnZ ,Keanu Beats][38[1].R&B Chart]
No Pressure IntroLogic08.2020-104[1]Def Jam[48[1].R&B Chart]
Hit My LineLogic08.2020-105[1]Def Jam[50[1].R&B Chart]
GP4Logic08.2020-111[1]Def Jam-
Soul Food IILogic08.2020-117[1]Def Jam-
Self MedicationLogic Featuring Seth MacFarlane, Redman & Statik Selektah03.2023-125[1]Def Jam[49[1].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Under PressureLogic11.201488[1]4[72]Def Jam 0602547054012[platinum-US][silver-UK][produced by 6ix, Alkebulan, Arthur McArthur, DJ Dahi ,DJ Khalil ,Dun Deal ,Frank Dukes, Jake One, Logic, M-Phazes, No I.D., Rob Knox ,S1, Skhye Hutch, Swiff D, Tae Beast]
The Incredible True StoryLogic12.201547[1]3[48]Def Jam 0602547630407[platinum-US][produced by 6ix, C-Sick ,DJ Dahi, DJ Khalil ,Logic, Oz, Sir Dylan ,Stefan Ponce, Syk Sense, Tae Beast]
Bobby TarantinoLogic07.201647[1]12[26]Def Jam [gold-US][produced by 6ix, Logic]
EverybodyLogic05.201720[2]1[1][60]Virgin 5759046[platinum-US][produced by 6ix ,Bobby Campbell, C-Sick, Deats, DJ Khalil, Logic, No I.D. ,PSTMN, Vontae Thomas, Wallis Lane]
Bobby Tarantino IILogic03.201813[6]1[1][31]Def Jam 602567438557[gold-US][produced by 6ix,AG, BLWYRMND, DJ Khalil, Frank Dukes, Illmind, Kevin Randolph, Logic, Marshmello, Nico Chiara, OZ, Tariq Beats, Tee-WaTT, Vontae Thomas
YSIVLogic10.201819[3]2[6]Virgin 6799249[produced by 6ix,Cubeatz, Logic, Izaiah, Kajo, Matthew Crabtree, NAZ., Rascal, Ryan Tedder, Sunny Norway, Vontae Thomas]
SupermarketLogic04.2019-56[2]Def Jam 00602577632969[produced by 6ix , Logic, Juto, Mac DeMarco ,Tomo Milicevic]
Confessions of a Dangerous MindLogic05.201912[2]1[1][15]Def Jam 0602577874710[gold-US][produced by 6ix , AG ,Andre Hotbox, Bregma, Cubeatz, DJ Khalil ,Dreamlife, Frank Dukes, G Koop, Haze, Illmind, J.LBS, Kajo ,Keanu Beats, Logic,Shroom ,STACKTRACE ,Tee-WaTT, Timmy Holiday]
No PressureLogic08.202011[2]2[10]Def Jam 0602507496494[produced by 6ix, Alkebulan, Arthur McArthur, DJ Dahi ,DJ Khalil ,Dun Deal ,Frank Dukes, Jake One, Logic, M-Phazes, No I.D., Rob Knox ,S1, Skhye Hutch, Swiff D, Tae Beast]
YS Collection Vol. 1Logic07.2021-56[1]Def Jam 21UMGIM55464-
Bobby Tarantino IIILogic08.202191[1]26[1]Def Jam 0602438610686[produced by 6ix, Beat Butcha, Coop the Truth ,Fabio Aguilar, FnZ, Keanu Beats, Logic, MTK ,PSTMN, Tyler Murphy ,VIG]
Vinyl DaysLogic07.2022-12[2]Def Jam 0035928[produced by 6ix, Logic, T-Minus, PSTMN, Donte Perkins, The Kount ,Tedd Boyd, Mario Luciano, Steve Wyreman, JRB, Vig, DJ Khalil, ALFIii]
College ParkLogic03.2023-21[3]Three Oh One Productions 538881612[produced by 6ix, Boi-1da ,Conor Albert, Eugene ,Jahaan Sweet ,Kaelin Ellis, Kal Banks, Keanu Beats, Logic, Monte Booker ,PSTMN, Soundtrakk, Travis Stacey]

niedziela, 11 lutego 2024

Jim Croce

 Jim Croce- ur. 10.01.1943 r. w Filadelfii w stanie Pensylwania, USA, zm. 20.09.1973 r. w Natchitoches w stanie Luizjana, USA. Podczas studiów uniwersyteckich udzielał się jako disc jockey w studenckiej radiostacji. Występował też w licznych zespołach rockowych, a po przyjeździe do Nowego Jorku w 1967 r. koncertował w tamtejszych klubach folkowych.

 

W 1969 r. podpisał wraz z żoną, Ingrid (ur. 27.04.1947 r. w Filadelfii w stanie Pensylwania, USA) kontrakt z wytwórnią Capitol, debiutując albumem Approaching Day. Niepowodzenie płyty skłoniło Croce'ego do powrotu w rodzinne strony, gdzie przez pewien czas zarabiał na życie jako kierowca ciężarówki i monter telefoniczny. Równocześnie komponował, posyłając kasety swemu uniwersyteckiemu koledze, nowojorskiemu disc jockeyowi Tommy'emu Westowi, który zainteresował twórczością Croce'ego wytwórnię ABC. Album You Don't Mess Around With Jim i pochodzące z niego przeboje: tytułowy oraz "Operator (That's Not The Way It Feels)" uczyniły z wokalisty liczącego się na amerykańskim rynku kompozytora.
 

W lipcu 1973 r. narracyjny temat "Bad Boy Leroy Brown" trafił na szczyt amerykańskiej listy bestsellerów. Dokładnie w dwa miesiące później Croce zginął w katastrofie samolotowej w Natchitoches w stanie Luizjana. Wkrótce po śmierci muzyka do amerykańskiej Top 10 weszła piosenka "I Got A Name", wykonywana w filmie "The Last American Hero", a refleksyjna ballada "Time In The Bottle" stała się przebojem roku i godnym pożegnaniem artysty. W 1974 r. wielką popularnością cieszyły się kolejne pośmiertne single muzyka: "I'll Have To Say I Love You In A Song" oraz "Workin' At The Car Wash Blues".

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Bad Bad Leroy Brown / A Good Time Man Like Me Ain't Got No Business (Singin' the Blues)Jim Croce04.1973-1[1][22]ABC 11 359[gold][written by Jim Croce][produced by Tom West,Terry Cashman]
Chain gang medley/Stone wallsJim Croce01.1976-63[9]Lifesong 45 001[produced by Tom West,Terry Cashman]
I'll Have to Say I Love You in a Song / Salon and SaloonJim Croce03.1974-9[14]ABC 11 424[written by Jim Croce][produced by Tom West,Terry Cashman][1[1].Adult Contemporary Chart][68.Country Chart]
I Got a Name / Alabama RainJim Croce10.1973-10[17]ABC 11 389[written by Jim Croce,Norman Gimbel,Charles Fox][produced by Tom West,Terry Cashman][piosenka z filmu "The last American hero"]
It Doesn't Have to Be That Way / Roller Derby QueenJim Croce12.1973-64[5]ABC 11 413[written by Jim Croce][produced by Tom West,Terry Cashman]
One Less Set of Footsteps / It Doesn't Have to Be That WayJim Croce02.1973-37[10]ABC 11 346[written by Jim Croce][produced by Tom West,Terry Cashman]
Operator (That's Not the Way It Feels) / Rapid Roy (The Stock Car Boy)Jim Croce10.1972-17[12]ABC 11 335[written by Jim Croce][produced by Tom West,Terry Cashman]
Time in a Bottle / Hard Time Losin' ManJim Croce11.1973-1[2][15]ABC 11 405[gold][written by Jim Croce][produced by Tom West,Terry Cashman][1[2].Adult Contemporary Chart]
Workin' at the Car Wash Blues / ThursdayJim Croce06.1974-32[11]ABC 11 447[written by Jim Croce][produced by Tom West,Terry Cashman]
You Don't Mess Around With Jim / Photographs and MemoriesJim Croce07.1972-8[13]ABC 11 328[written by Jim Croce][produced by Tom West,Terry Cashman]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
CroceIngrid & Jim Croce.1969--Capitol ST 315[produced by Terry Cashman,Gene Pistilli,Tommy West]
You don' t mess around with JimJim Croce05.1972-1[5][93]ABC 756[gold][produced by Terry Cashman, Tommy West]
Life and timesJim Croce01.1973-7[84]ABC 769[gold][produced by Terry Cashman, Tommy West]
I got a nameJim Croce12.1973-2[53]ABC 797[gold][produced by Terry Cashman, Tommy West]
Photographs and memories [His greatest hits]Jim Croce10.1974-2[46]ABC ABCD 835[platinum][produced by Terry Cashman, Tommy West]
The faces i' ve beenJim Croce11.1975-87[18]Lifesong LS 900[produced by Terry Cashman, Tommy West]
Time in a bottle/Jim Croce's Greatest Love SongsJim Croce02.1977-170[3]Lifesong LS 6007

Jill Corey

 Jill Corey [prawdziwe nazwisko Norma Jean Speranza],ur. 30 września 1935r w Avonmore, Pennsylvania,amerykańska piosenkarka wykonująca tradycyjny pop.

 

Urodzona w Avonmore,około czterdzieści mil od Pittsburgh,ośrodka górnictwa węglowego,jako najmłodsza z pięciorga rodzeństwa.Zaczęła śpiewać na przyjęciach rodzinnych i amatorskich pokazach w szkole podstawowej naśladując modną wówczas Carmen Mirandę .
W wieku 13 lat zaczęła rozwijać swój własny styl. Zdobyła pierwszą nagrodę na konkursie talentów sponsorowanego przez Lions Club, uprawniające ją do występu w lokalnej stacji radiowej.Tam dostała zaproszenie do prowadzenia własnego programu. Przez 14 lat pracowała siedem nocy w tygodniu, zarabiając 5 dolarów za noc, z lokalną orkiestrą prowadzoną przez Johnny Murphy'ego.Mając 17 lat była już sławna w lokalnym środowisku.
 

Z czasem zasugerowano jej dokonanie nagrań ,aby wejś na rynek muzyczny.Dokonała nagrań w domu u jedynego właściciela magnetofonu w mieście,bez akompaniamentu z odgłosami przejeżdżających pociągów w tle.Taśma dotarła do Mitcha Millera szefa ds. artystycznych wytwórni Columbia,który zadzwonił do Avonmore,a następnego ranka Corey przyleciała do Nowego Jorku by zostać przesłuchaną już w normalnym studio.W ciągu jednego dnia podpisano kontrakt nagraniowy,a Corey jeszcze tego samego dnia powróciła do rodzinnej miejscowości.
 

Przybrała pseudonim Jill Corey korzystając z książki telefonicznej.W ciągu sześciu tygodni ukazał się w renomowanym "Life" artykuł o niej,wraz z okładką,stając się najmłodszą gwiazdą występujacą w słynnej Copacabanie i mającej przebój na liście bestsellerów.
 

Pracowała w nowojorskiej telewizji razem z Arthurem Garroway'em, Robertem Q. Lewisem, i Edem Sullivanem.Od 1956r występuje regularnie w show Johnny Carsona w stacji CBS w Kalifornii.Ponadto miała swoje własne programy w radio i telewizji miin. wystepując w programie Your Hit Parade.W 1959r wystapiła w sfilmowanej wersji musicalu Senior Prom.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Robe of Calvary/MinneapolisJill Corey01.1954-22[1]Columbia 40 123[with Percy Faith Orchestra]
I Love My Baby (My Baby Loves Me) / EggheadJill Corey12.1956-21[16]Columbia 40 794[written by Green/Warren][#6 hit for Fred Warings Pensylvanians in 1926]
Let It Be Me / Make Like a Bunny, HoneyJill Corey with Jimmy Carroll04.1957-57[7];B:95[1]Columbia 40 878[written by Gilbert Bécaud/Manny Curtis/Pierre Delanoé]
Love Me to Pieces / LoveJill Corey08.1957-11[13]Columbia 40 955[written by Melvin Endsley][with Jimmy Carroll Orchestra]
Big Daddy/Wherefore Art Thou, Romeo?Jill Corey09.1958-96[2]Columbia 41 202[with Glenn Osser Orchestra]