czwartek, 4 sierpnia 2016

Mock Turtles

Mock Turtles, grupa brytyjska. Działała w Manchesterze od 1987 do 1993r.
Powstała z inicjatywy Martina Coogana- voc, g, znanego z zespołu Judge Happiness i z solowego singla Hey Judge (Mynah, 1985). Od początku wraz z liderem współtworzyli ją: Krzysztof Korab -k, Steve Green- b, Steve Cowen - dr.
 W 1991r ustalił się inny skład: Coogan, Cowen, Martin Glyn Murray - g i Joanne Gent - k, clo, Andrew Stewardson - b.
Związała się z małą prowincjonalną firmą Imaginary z Lancashire i już w 1987r zadebiutowała czwórką „Pomona". Uznanie i popularność przyniosły jej następne płyty, m.in. single The Wicker Man, And Then She Smiles, Lay Me Down i Magic Boomerang (na stronie B znalazło się nagranie Take Your Time - owoc współpracy z Billem Nelsonem, jednym z idoli formacji  oraz album Turtle Soup.
Z powodzeniem zaprezentowała się też na przygotowywanych przez Imaginary płytach monograficznych, poświęconych rockowym legendom -  przedstawiła przeróbki No Good Tryin  Syda Barretta,Big-Eyed Beans From Venus Captain Beefhearta,Big Sky The Kinks,Why The Byrds oraz Pale Blue Eyes The Velvet Underground.
Różne jej rzadkie nagrania,m.in. z singli i składanek,zebrano na płycie 87–90.Zadowolona z warunków umowy z Imaginary ubolewała jednak  nad tym. ze firma nie potrafi umożliwić jej dostępu do szerszego kręgu słuchaczy i w 1991r wynegocjowała kontrakt z większą, sprawniej działającą wytwórnią Siren, filią
Virgin. Album Two Sides był największym sukcesem i artystycznym, i komercyjnym The
Mock Turtles.
Zawierał dwa przeboje: Can You Dig It? i And Then She Smiles (nowe wersje piosenek znanych już z Turtle Soup). Chociaż grupę porównywano do innych zespołów manchesterskich przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, jak The Charlatans czy Inspiral Carpets, nie przyznawała się do żadnych pokrewieństw z nimi. Przedstawiła wszakże podobny repertuar, wyrastający z muzyki młodzieżowej lat sześćdziesiątych (melodie i brzmienia wzorowane na nagraniach The Beatles, The Kinks, The Small Faces, The Byrds, The Turtles, The Walker Brothers, Davida Bowiego), ale adresowany do zwolenników tanecznego szaleństwa spod znaku rave, oprócz wymienionych piosenek znanych z singli także m.in. You Move Me, Shine On Me, Brush On A Butterfly's Wing, Why Must I Share This Air With Foolish Men?
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Can You Dig It?/Lose YourselfMock Turtles03.199118[11]-Siren SRN 136[written by Martin Coogan][produced by Pete Smith, Martin Coogan]
And Then She Smiles/Another Jesus Walks On WaterMock Turtles06.199144[4]-Siren SRN 139[written by Martin Coogan][produced by Pete Smith, Martin Coogan]
Can You Dig It?Mock Turtles03.200319[3]-Virgin CDMOCK 001[written by Martin Coogan][produced by Pete Smith, Martin Coogan]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Turtle SoupMock Turtles05.199154[1]-Imaginary ILLUSION 012[produced by Martin Coogan]
Two SidesMock Turtles07.199133[3]-Siren SRNLP 31-

poniedziałek, 1 sierpnia 2016

Van Morrison

Właśc. George Ivan Morrison, ur. 31.08.1945 r. w Belfaście, Północna Irlandia. Muzyczne zainteresowania odziedziczył po ojcu, kolekcjonerze płyt jazzowych i bluesowych. Zadebiutował jako dwunastolatek w ambitnej skifflowej grupie Deannie Sands And The Javelins, z której przeszedł do The Monarchs - rozrywkowego comba mającego w repertuarze tematy soulowe i rhythm'n' bluesowe, Z zespołem tym występował w Szkocji, Anglii i Niemczech, gdzie po nagraniu singla z utworami "Bozoo Hully Gully" i "Twingy Baby" dla CBS, The Monarchs rozwiązali się. Doświadczenia z koncertowych tras (śpiew, saksofon, harmonijka ustna) okazały się bezcenne po powrocie Morrisona do Belfastu i dołączeniu do miejscowej grupy The Gamblers, znanej wkrótce jako Them. W 1965 r. wylansował wraz z nią single "Baby Please Don't Go" i "Here Comes The Night", a własna kompozycja "Gloria", z drugiej strony pierwszego z nich, miała stać się standardem rocka garażowego. Karierę zespołu utrudniały ciągle zmiany w składzie i niechęć Morrisona do podporządkowania się wymogom rynku pop music - postawa towarzysząca mu w całej późniejszej działalności.
Nagrane wraz z Them albumy potwierdziły jednak stylistyczną oryginalność wokalisty. Wersja "Its All Over Now Baby Blue" Dylana z longplaya Them Again zasłużenie uchodzi za jedną z najciekawszych interpretacji sławnego tematu.
Po wyczerpującym amerykańskim tournee w 1966 r. zespół rozwiązał się, ale wkrótce potem Morrison powrócił do Nowego Jorku za namową producenta Burta Bernsa. Owocem współpracy był temat "Brown-Eyed Girl" - żywiołowe wyznanie miłości, stylistycznie nawiązujące do klasycznych lokalnych grup murzyńskich. Singel trafił zasłużenie do pierwszej dziesiątki amerykańskich list przebojów, inspirując wydany pośpiesznie album Blowin' Your Mind. Morrison twierdził później, że płytę zmontowano ze studyjnego materiału nagrywanego z myślą o przyszłych singlach, stąd brak spójności. Przedwczesna śmierć Bernsa przerwała ciekawie zapowiadającą się współpracę i przez najbliższy rok Morrison równolegle z występami koncertowymi gromadził jedynie materiał na kolejny album. Płyta Astral Weeks wykazała korzyści płynące z obranej strategii. Wokalista zrealizował na niej w pełni nie ograniczone dyktatem rynku zamierzenia. Wraz z towarzyszącymi mu wirtuozami jazzu: Richardem Davisem, kontrabasistą Milesa Davisa i perkusistą Connie Kayem z Modern Jazz Quartet, Morrison stworzył mieniący się dźwiękowy gobelin, zainspirowany bluesem, soulem i muzyką gospel, daleki jednak od dosłownego naśladownictwa mistrzów tych gatunków. Dzięki wokalizie łączącej profesjonalizm z ekspresją płyta uchodzi za kamień milowy w dziejach rocka. Album Moondance był powrotem do bardziej konwencjonalnych gatunków. Zwarte, dynamiczne i jazzujące aranżacje stanowiły tło do coraz to nowszych poszukiwań piosenkarza. "Caravan", "Into The Mystic" i tytułowy temat (reminiscencja "Midnight Blue" jazzowego gitarzysty Kenny'ego Burrella) były zapowiedzią późniejszych dokonań Morrisona, ujawniając dominujący w jego kolejnych nagraniach ładunek optymizmu. Longplaye Van Morrison, His Band And The Street Choir i Tupelo Honey wyrażały odzyskany spokój wewnętrzny artysty spędzającego poślubne miodowe miesiące w leśnym zaciszu.
Pochodzące z albumów single "Domino" i "Wild Night" trafiły na amerykańską listę przebojów. Obie płyty nawiązywały do brzmienia soulowego, lansowanego z końcem lat 60. przez wytwórnię Stax, przy czym, o ile pierwsza skłaniała się ku rhythm'n'bluesowi, druga ujawniała fascynacje muzyką country. Oba nurty połączyły się na albumie St. Dominic's Preview - jednym z najbardziej enigmatycznych dokonań Morrisona. Płytę otwierał temat "Jackie Wilson Said" ekstatyczny hołd złożony wielkiemu pieśniarzowi soulowemu, wykonywany później przez Dexy's Midnight Runners - kolejne zaś utwory, przechodzące od rocka do jazzu, znalazły swą kulminację w dwóch długich kompozycjach wspartych kurantowym brzmieniem dwunastostrunowej gitary akustycznej: "Listen To The Lion" i "Almost Independence Day". W obu, wokalna improwizacja wykorzystująca szept, krzyk i pełną gamę środków ekspresji tworzyła iście upojny i hipnotyczny nastrój. Album Hard Not- To The Highway rozczarował potęgującą się stylistyczną niejednorodnością pomysłów Morrisona, który posłużył się na nim brzmieniem chóru Oakland Symphony Chamber Chorus, motywem z dziecięcego serialu Ulica Sezamkowa w temacie "Green" oraz ludowym standardem "Wilde Mountain Thyme" przemianowanym na "Purple Heather". Pomimo ciekawych utworów "Wild Love" i "Great Deception", płytę uznano za niekonsekwentną.
Nieugięty Morrison kontynuował eksperymenty na albumie It 's Too Late To Stop Now, koncertowej kompilacji z udziałem Caledonia Soul Orchestra. Oprócz uzupełnienia dyskografii o kolejne własne kompozycje, przypominał nowymi wersjami dorobek starych mistrzów: Sonny Boy Williamsona ("Take Your Hand Out Of Your Pocket"), Raya Charlesa ("I Believe To My Soul") i Bobby'ego Blanda ("Ain't Nothing You Can Do"'). Efektem był jeden z najlepszych nagranych na żywo albumów poświęconych muzyce rhythm'n'bluesowej. Zarejestrowana po nim płyta Veedon Fleece była pokłosiem spędzonego w 1973 r. w Irlandii twórczego urlopu. Atmosferę uduchowienia, dominującą w późniejszych nagraniach Morrisona, oddaje najpełniej temat "You Don't Pull No Punches But You Don't Push The River". Wyważone zastosowanie ludowych dętych instrumentów drewnianych wzmocniło sielski nastrój albumu, który - choć przyjęty z mieszanymi uczuciami - uchodzi dziś za zwornik późniejszej twórczości Morrisona. Po trzech latach milczenia muzyk powrócił nagraną wraz z Dr Johnem w sumie niedocenioną płytą A Period Of Transition. Album Wavelenghts, na którym wokaliście towarzyszył Peter Bardens, eks-organista Them, powitano optymistycznie. Nie odniósł wprawdzie sukcesów poprzednich płyt, za to wykonawcy udało się uniknąć dawnych pułapek i zaprezentować dojrzałą selekcję materiału muzycznego.
To samo dotyczyło płyty Into The Music, zawierającej rozkołysany temat "Bright Side Of The Road", pierwszy z singlowych przebojów Morrisona na listach brytyjskich. Na uwagę zasługiwały też "And The Healing Has Begun" - spojrzenie w przeszłość prowadzącą ku nowym dniom - oraz nostalgiczna wersja "It's All In The Game", przeboju Tommy'ego Sandsa z 1957 r. Choć dominujące na płycie dynamiczne motywy soulowe sugerowały dalsze poszukiwania Morrisona na tej właśnie niwie. Into The Music miał być końcem pewnego stylistycznego okresu. Album Common One szedł w kierunku dalszej introspekcji, a rozbudowany temat "Somewhere In England", odwołujący się do poezji Wordswortha, Coleridge'a i T. S. Eliota, spolaryzował krytyków, z których jedni dostrzegali w gardłowych improwizacjach artysty magnetyzm, zaś inni pospolitą szarlatanerię.
Bardziej zdyscyplinowana płyta Beautiful Vision zyskała jednoznacznie pochlebne recenzje. Oprócz "Clearing Windows" - radosnego wspomnienia spędzonych w Belfaście młodzieńczych lat - zawierała kilka bogatych, refleksyjnych tematów, jak "Dweller On The Threshold" i "Across The Bridge Where Angels Dwell". W podobnym klimacie utrzymane były albumy Inarticulate Speech Of The Heart i A Sense Of Wonder. Literackie fascynacje Morrisona potwierdzały tematy "Rave Of John Donne" z pierwszego z nich i "Tore Down A La Rimbaud" z drugiego. Tytułowy utwór "A Sense Of Wonder" zapoczątkował cykl uduchowionych, nieco'surrealistycznych utworów z późniejszego, płodnego okresu twórczości artysty.
Wprawdzie koncertowy longplay Live At The Grand Opera House. Belfast oddał w nikłym stopniu emocjonalne związki Morrisona ze swym rodzinnym miastem, duchowe odrodzenie potwierdziła płyta No Guru, No Method, No Teacher. W temacie "Here Comes The Knight" (aluzja do "Here Comes The Night", największego obok "Glorii" przeboju Them) już sam tytuł nawiązywał do muzycznej przeszłości artysty. "A Town Called Paradise" było ciętą ripostą udzieloną imitatorom. "Tir Na Nóg" i "One Irish Rover" zapowiadały trwały romans z tradycją celtycką, potwierdzony płytą długogrającą Poetic Champions Compose. Mariaż miłości i religii - integralna część twórczości Morrisona lat 80. - znalazł pełny wyraz w kontemplacyjnym wyznaniu "Sometimes I Feel Like A Motherless Child", inspirującym później licznych wykonawców.
Po latach twórczych poszukiwań, Morrison stał się prawdziwą osobowością, a każda z kolejnych płyt była muzycznym wydarzeniem. Irish Heartbeat album nagrany wspólnie z tradycyjnym zespołem The Chieftains, był płytą radosną, lecz nie dorównującą intensywnością poprzednim. Temat tytułowy i "Celtic Rays" pochodziły z autorskiego dorobku muzyka, a najlepsze utwory: "She Moved Through The Fair" i "Carrickfergus" nawiązywały do ludowej klasyki. W 1988 r. Morrison osiadł znów w Londynie, a do udziału w trasie koncertowej zaprosił innego weterana brytyjskiego rhythm'n'bluesa, wokalistę i organistę Georgie Fame'a. Renesans rynkowej popularności muzyka potwierdził longplay Avalon Sunset, zaś singel z wykonywaną w duecie z Cliffem Richardem piosenką "Whenever God Shines His Light On Me" trafił do brytyjskiej Top 20, jako pierwszy od czasów sukcesów Them. Longplay łączył - jak i poprzednie duchowe wzloty ze wspomnieniami dni dzieciństwa, choć Morrison potrafił z równą biegłością komponować i wykonywać dojrzałe tematy miłosne, jak "Have I Told You Lately That I Love You".
Płyta Enlightenment (nominowana do nagrody Grammy w kategorii albumów) wzbudziła znaczne zainteresowanie, mimo tradycyjnego dystansu i wyniosłości, z jaką wykonawca traktował doczesny światek pop biznesu. Stylistycznie prezentowała różnorodność, poczynając od rhythm'n'bluesowego tematu "Real Real Gone", pierwotnie przeznaczonego na Common One, poprzez gospel, aż do motywów autobiograficznych w "Days Before Rock 'N' Roll", poświęconych odkryciu twórczości Raya Charlesa i Little Richarda za pośrednictwem fal radiowych.
Rok 1991 przyniósł kolejną dość niezwykłą współpracę, tym razem z Tomem Jonesem. Jedna z nagranych wspólnie piosenek, "Carrying A Torch", trafiła w zmienionej wersji na album Morrisona Hymns To The Silence. To podwójne wydawnictwo potwierdziło spectrum muzycznych możliwości artysty, jednak krytyka, doceniając doniosłość zamierzenia, kwestionowała egocentryzm artysty. Morrison, którego pogarda dla prasy stała się wręcz legendarna, będzie i tak robił swoje, choć połączenie jego muzycznej wielkości z impertynenckim charakterem jest z psychologicznego punktu widzenia prawdziwie intrygującym zjawiskiem. Wszystko to schodzi jednak na drugi plan w zestawieniu z imponującym twórczym dorobkiem muzyka. Już dziś jego pełna dyskografia stanowi ewenement w dziejach rocka, a przecież Van nie powiedział jeszcze ostatniego słowa, czego dowód stanowi choćby jego ostatnia propozycja How Long Has This Been Going On?

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Brown -eyed girl/Goodbye baby [Baby goodbye]Van Morrison07.1967-10[16]Bang 545[written by Van Morrison][produced by Bert Berns]
Ro Ro Rosey/Chick-A-BoomVan Morrison11.1967-107[2]Bang 552[written by Van Morrison][produced by Bert Berns]
Come running/Crazy loveVan Morrison04.1970-39[8]Warners WB 7383[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Domino /Sweet JanineVan Morrison11.1970-9[12]Warners WB 7434[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Blue money/Sweet thingVan Morrison02.1971-23[12]Warners WB 7462[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Call me up in dreamland/Street choirVan Morrison06.1971-95[2]Warners WB 7488[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Wild night/When that eveningsun goes downVan Morrison10.1971-28[11]Warners WB 7518[written by Van Morrison][produced by Van Morrison, Ted Templeman]
Tupelo honey/Startinh a new lifeVan Morrison01.1972-47[8]Warners WB 7543[written by Van Morrison][produced by Van Morrison, Ted Templeman]
[Straight to your heart] Like a cannonball/Old old WoodstockVan Morrison04.1972-119[2]Warner 7573 [written by Van Morrison][produced by Van Morrison, Ted Templeman]
Jackie Wilson said [I' m in heaven when you smile]/You' ve got the powerVan Morrison08.1972-61[6]Warners WB 7616[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Redwood tree/Saint Dominic' s PreviewVan Morrison10.1972-98[2]Warners WB 7638[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Gypsy/Saint Dominic's previewVan Morrison01.1973-101[4]Warner 7665[written by Van Morrison][produced by Van Morrison, Ted Templeman]
Moon dance/Cold wind in AugustVan Morrison11.1977-92[4]Warner WBS 8450[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Wavelenght /Checkin' in outVan Morrison09.1978-42[11]Warner WBS 8661[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Bright side on the road/Rolling HillsVan Morrison09.197963[3]110[1]Warner WBS 49086[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Tore down a La Rimbaud/Haunts of ancient peaceVan Morrison03.1985-101[4]Mercury 880669[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Have i told you lately [That i love you]/Contacting my angelVan Morrison06.198974[1]-Polydor VAN S 1 [UK][written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Whenever god shines his light/I' d love to write another love songsVan Morrison & Cliff Richard11.198920[6]-Polydor VAN S 2 [UK][written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Gloria /It must be you [live]Van Morrison & John Lee Hooker05.199331[3]-Polydor VAN S 11 [UK][written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Have i told you lately [That i love you]Chieftains With Van Morrison03.199571[2]-RCA 74321271702 [UK][written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Days like this/I Don't Want to go on Without YouVan Morrison06.199565[4]-Exile VANCD 12 [UK][written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
No religion/Have i told you latelyVan Morrison11.199554[4]-Exile 5774892 [UK]
That' s life/Moondance [live]Van Morrison with Georgie Fame02.1996111[3]-Verve 5762052 [UK][written by Dean Kay and Kelly Gordon]
The healing game/Full force game ' 96Van Morrison02.199746[4]-Exile 5733912 [UK][written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Rough god goes riding/The healing gameVan Morrison04.1997168[1]-Polydor 573 933-4[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Precious time/Jackie Wilson said/Call me up in dreamland [live]Van Morrison02.199936[6]-Pointblank POBD 14[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Back on top/John Brown' s body/I' m readyVan Morrison05.199969[3]-Pointblank POBD 15[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
The Philosopher' s stone/These dreams of you/RaincheckVan Morrison08.1999171[1]-Pointblank POBD 16
I wanna go homeVan Morrison with Lonnie Donegan & Chris Barber02.200095[1]-Venture VEND9
Let' s talk about usVan Morrison & Linda Gail Lewis09.200085[1]-Pointblank POBD 18
Hey Mr DJ Van Morrison 05.200258[2]-Exile 5705962[written by Van Morrison][produced by Van Morrison]
Meet Me In The Indian SummerVan Morrison 08.2002116[1]--
Brown Eyed GirlVan Morrison 05.201360[5]-Sony Music GBF 069090126

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Blowin' your mindVan Morrison10.1967-182[7]Bang 218[produced by Bert Berns]
MoondanceVan Morrison03.197032[2]29[22]Warner 1835[3x-platinum-US][produced by Lewis Merenstein , Van Morrison]
His band and The Street ChoirVan Morrison12.197018[6]32[17]Warner 1884[produced by Van Morrison]
Tupelo honeyVan Morrison10.1971-27[24]Warner 1950[gold-US][produced by Van Morrison,Ted Templeman]
Saint Dominic' s PreviewVan Morrison08.1972-15[28]Warner 2633[produced by Van Morrison,Ted Templeman]
Hard nose the highwayVan Morrison08.197322[3]27[19]Warner 2712[produced by Van Morrison]
T.B. SheetsVan Morrison01.1974-181[4]Bang 400 [US][produced by Bert Berns]
It' s too late to stop nowVan Morrison03.197416753[17]Warner 2760[silver-UK][produced by Van Morrison, Ted Templeman]
Veedon FleeceVan Morrison11.197441[1]53[10]Warner 2805[silver-UK][produced by Van Morrison]
A period of transitionVan Morrison05.197723[5]43[11]Warner 2987[produced by Van Morrison, Dr. John]
WavelenghtVan Morrison10.197827[6]28[23]Warner 3212[silver-UK][produced by Van Morrison]
Into the musicVan Morrison09.197921[9]43[13]Warner 3390[silver-UK][produced by Van Morrison, Mick Glossop]
Common oneVan Morrison09.198053[3]73[10]Warner 3462[produced by Van Morrison]
Beautiful visionVan Morrison03.198231[14]44[11]Warner 3652[produced by Van Morrison]
Inarticulate speech of the heartVan Morrison04.198314[8]116[8]Mercury MERL 16 [UK][produced by Van Morrison]
Live at The Grand Opera HouseVan Morrison03.198447[4]-Mercury MERL 36 [UK][produced by Van Morrison]
A sense of wonderVan Morrison03.198525[5]61[17]Mercury 822 895[produced by Van Morrison]
No guru,no method,no teacherVan Morrison08.198627[5]70[13]Mercury 830 077[produced by Van Morrison]
Poetic champions composeVan Morrison10.198726[6]90[22]Mercury 832 585[produced by Van Morrison]
Irish heartbeatVan Morrison & The Chieftains07.198818[7]102[13]Mercury 834 496[produced by Van Morrison, Paddy Moloney]
Avalon SunsetVan Morrison07.198913[14]91[39]Mercury 839 262[gold-UK][gold-US][produced by Van Morrison]
The best of Van MorrisonVan Morrison05.19904[20]41[242]Mercury 841 970[4x-platinium-US][gold-UK][produced by Bert Berns, Lewis Merenstein, Van Morrison, Dick Rowe, Ted Templeman]
EnlightenmentVan Morrison11.19905[14]62[25]Mercury 847 100[gold-UK][produced by Van Morrison]
Hymns to the silenceVan Morrison10.19915[6]99[17]Polydor 849 026[gold-US][silver-UK][produced by Van Morrison]
The best of Van Morrison Volume 2Van Morrison03.199331[7]176[3]Polydor 517 761[produced by Van Morrison]
Too long in exileVan Morrison06.19934[9]29[16]Polydor 519 919[silver-UK][produced by Van Morrison]
A night in San FranciscoVan Morrison06.19948[5]125[4]Polydor 521 290[produced by Van Morrison]
Days like thisVan Morrison07.19955[30]33[16]Polydor 527 307[gold-UK][gold-US][produced by Van Morrison]
How long has this been going onVan Morrison with Georgie Fame & Friends01.199676[3]55[11]Verve 529 136[produced by Van Morrison & Georgie Fame]
The healing gameVan Morrison03.199710[16]32[16]Polydor 537 101[silver-UK][produced by Van Morrison]
The philosopher' s stoneVan Morrison07.199820[6]87[4]Polydor 531 789[produced by Van Morrison]
Back on topVan Morrison03.199911[34]28[20]Pointblank 47 148[gold-UK][gold-US][produced by Van Morrison]
The skiffle sessions-Live in BelfastVan Morrison with Lonie Donegan & Chris Barber01.200014[6]-Venture CDVE 945[produced by Van Morrison]
You win againVan Morrison & Linda Gail Lewis10.200034[6]161[2]Pointblank 50 258[produced by Van Morrison]
Down the roadVan Morrison05.20026[7]25[12]Exile 589 177[silver-UK][Producer - Van Morrison]
What's wrong with the pictureVan Morrison11.200343[7]32[10]Blue Note 90 167[Producer - Van Morrison]
Magic timeVan Morrison05.20053[10]25[13]Exile 004 662[produced by Van Morrison]
Pay The Devil Van Morrison 03.20068[8]26[2]Exile 9876290 [UK][produced by Van Morrison]
At The Movies Van Morrison 02.200717[7]35[14]EMI 3842242[silver-UK][produced by Van Morrison, Roger Waters, Nick Griffiths, Paddy Moloney, Robbie Robertson, Dick Rowe, Ted Templeman]
The Best of Van Morrison Volume 3Van Morrison 06.200723[3]149[1]EMI 3789682 [UK][produced by Van Morrison]
Still on Top - The Greatest HitsVan Morrison 11.20072[12]48[26]Exile 1747483 [UK][produced by Van Morrison]
Keep It SimpleVan Morrison 03.200810[7]10[10]Exile 1762683 [UK][produced by Van Morrison]
Astral Weeks Live at the Hollywood Bowl (Live)Van Morrison 02.200961[3]33[4]EMI 6934232 [UK][produced by Van Morrison]
Born to Sing: No Plan BVan Morrison 10.201215[3]10[1]Blue Note 6234912 [UK][produced by Van Morrison]
Duets: Re-working the CatalogueVan Morrison 03.20155[12]23[4]RCA 88875068442 [UK][produced by Van Morrison, Don Was, Bob Rock]
The EssentialVan Morrison 09.201533[2]-Legacy 88875141712 [UK] [UK]-
Astral WeeksVan Morrison11.201555[1]-Rhino 0081227952310 [UK]-

Vaughn Monroe

Vaughn Monroe [ur. 7.10.1911r-zm.21.05.1973r],amerykański baryton, trębacz i lider orkiestry, najbardziej popularny w latach 40-tych i 50-tych zeszłego stulecia.
 Monroe urodził się w Akron w stanie Ohio,jego rodzina przeniosła się do Wisconsin ,gdy jeszcze był dzieckiem.Od małego ćwiczył grę na trąbce,mimo,że marzył o karierze śpiewaka operowego.To spowodowało,że w początkach kariery wystepował jako wokalista z lokalnymi zespołami prowadzonymi przez Austin Wylie, Larry Funka (dla którego zadebiutował w studio nagraniowym) i Jacka Marsharda.
Ukończył Jeannette High School w Pensylwanii w 1929 roku , gdzie był prezesem klasy i wybrany "człowiekiem o największych szansach sukcesu". Po ukończeniu szkoły średniej uczęszczał do Carnegie Institute of Technology, gdzie był aktywnym członkiem Bractwa Sigma Nu Fraternity.W 1940r założył w Bostonie swój pierwszy band i stał się jego głównym wokalistą.Nagrywał wówczas dla niskobudżetowego oddziału wytwórni Victor-Bluebird.
Jeden z jego pierwszych singli: "There I Go" przez trzy tygodnie przebywał na szczycie Hit Parade w 1940 roku.Napisał także kilka utworów, począwszy od "Army Song" do mniej znanych, jak "Jeannette High School Alma Mater" .
W latach 40-tych zbudował własny nocny klub-Meadows,na trasie #9 w Framingham, Massachusetts, na zachód od Bostonu.Kilka pierwszych lat nagrań Monroe był bardzo udany, ale wszystkie jego największe hity były jeszcze przed nim. W ciągu 1945 r.,jego dwa hity "There! I've Said It Again" i "Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!" spędziły ponad miesiąc na szczycie list przebojów.Jego dwa największe przeboje "Ballerina" i "Riders In The Sky" zostały nagrane odpowiednio w 1947 i 1949r.
Od 1946r prowadził swój własny program radiowy Carmel Caravan.Nagrywał dla wytwórni RCA aż do lat 50-tych,a jego popisowym numerem był utwór "Racing with the Moon" z 1941r.Jego inne przeboje to: "In The Still of the Night" (1939)," Someday (You'll Want Me To Want You) "(1949)," Sound Off "(1951) i " In the Middle of the House "(1956).
Monroe zmarł 21 maja 1973r krótko po operacji żołądka.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
There I Go / Whatever Happened to YouVaughn Monroe & His Orchestra 12.1940-5[4]Bluebird B-10848 [written by Hy Zaret, Irving Weiser][vocal:Vaughn Monroe]
So You're the One / Is It Love or Is It Conscription?Vaughn Monroe & His Orchestra 02.1941-18[4]Bluebird B-10901 [written by Alex Kramer/Joan Whitney/Hy Zaret][vocal:Vaughn Monroe]
High On A Windy Hill/The last time I saw ParisVaughn Monroe & His Orchestra 02.1941-15[4]Bluebird B-10976 [written by Alex Kramer/Joan Whitney][vocal:Vaughn Monroe]
There'll Be Some Changes Made / DardanellaVaughn Monroe & His Orchestra 03.1941-20[1]Bluebird B-11025 [piosenka z filmu "Play girl"][#5 hit for Ethel Waters in 1922][vocal:Marilyn Duke]
G'bye now/Music makersVaughn Monroe & His Orchestra 06.1941-14[1]Bluebird B-1114 [written by Redd Evans/Patricia Johnson/Levison/Olsen][piosenka z filmu "Hellzapoppin"][vocal:Marilyn Duke]
Yours [Quiereme mucho]/What word is sweeter than sweetheartVaughn Monroe & His Orchestra 08.1941-18[2]Bluebird B-11146 [written by Augustin Rodriguez/Gonzalo Roig/Jack Sherr][vocal:Marilyn Duke]
The shrine of Saint Cecilia/'Fridy catVaughn Monroe & His Orchestra 01.1942-20[2]Bluebird B-11344 [vocal:Vaughn Monroe][#96 hit for Faron Young in 1957]
Tangerine/Tica-Ti-Tica-TaVaughn Monroe & His Orchestra 05.1942-16[1]Bluebird B-11433 [#18 hit for Salsoul Orchestra in 1976][vocal:Marilyn Duke]
Three Little Sisters / Be Brave, BelovedVaughn Monroe & His Orchestra 06.1942-18[2]Bluebird B-11508 [written by Victor Mizzy/Irv Taylor][piosenka z filmu "Private buckaroo"][vocal:Four V's]
My Devotion/When I Grow UpVaughn Monroe & His Orchestra 09.1942-5[4]Victor 27 925[vocal:Vaughn Monroe]
When the Lights Go On Again (All Over the World) / Hip Hip HoorayVaughn Monroe & His Orchestra 10.1942-2[16]Victor 27 945 [written by Bennie Benjamin/Sol Marcus/Eddie Seiler][vocal:Vaughn Monroe]
Let's Get Lost/Happy-Go-LuckyVaughn Monroe & His Orchestra 06.1943-8[2]Victor 20-1524[written by Frank Loesser/Jimmy McHugh][vocal:Vaughn Monroe][piosenka z filmu "Happy-Go-Lucky"]
Take It Jackson/Hawaiian SunsetVaughn Monroe & His Orchestra 09.1944-20[1]Victor 20-1591 [written by Watson, Monroe, Pope]
The Trolley Song/The Very Thought of YouVaughn Monroe & His Orchestra 12.1944-4[7] side B:14[1]Bluebird B-10848 [written by Ralph Blaine/Hugh Martin][vocal:Vaughn Monroe,Marilyn Duke][piosenka z filmu "Meet me in St. Louis"][side B:written by Ray Noble][side B:#1 hit for Ray Noble in 1934;#26 hit for Ricky Nelson in 1964]
There! I've Said It Again/Rum And Coca ColaVaughn Monroe & His Orchestra 03.1945-1[6][29] side B:8[1]Victor 20-1637[gold][written by Redd Evans/Dave Mann][vocal:Vaughn Monroe,Norton Sisters][#1 hit for Bobby Vinton in 1964]
Something Sentimental/Down in Chi Chi Hotcha WatchaVaughn Monroe & His Orchestra 11.1945-12[2]Victor 20-1714[written by Vaughn Monroe/Frank Ryerson/Irving Taylor][vocal:Vaughn Monroe,Norton Sisters]
Just a Blue Serge Suit / Talkin' to Myself 'Bout YouVaughn Monroe & His Orchestra 11.1945-17[1]Victor 20-1725[written by Irving Berlin][vocal:Vaughn Monroe,Norton Sisters]
Fishin' for the Moon / Are These Really Mine?Vaughn Monroe & His Orchestra 11.1945-11[1] side B:12[1]Victor 20-1736[written by Sol Marcus/Eddie Seiler/Guy Wood][vocal:Vaughn Monroe,Norton Sisters]
Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow! / When the Sandman Rides the TrailVaughn Monroe & His Orchestra 12.1945-1[5][14]Victor 20-1759 [written by Sammy Cahn/Jule Styne][vocal:Vaughn Monroe,Norton Sisters]
Seems Like Old Times / Gee I WishVaughn Monroe & His Orchestra 03.1946-7[5]RCA Victor 20-1811 [vocal:Vaughn Monroe,Norton Sisters]
Who Told You That Lie/It's My Lazy DayVaughn Monroe & His Orchestra 07.1946-15[3] side B:16[2]RCA Victor 20-1892[vocal:Vaughn Monroe,Moon Maids][side B:piosenka z filmu "Bordertown trail"]
The Things We Did Last Summer/More Now Than EverVaughn Monroe & His Orchestra 11.1946-13[4]RCA Victor 20-1972[written by Sammy Cahn/Jule Styne][vocal:Vaughn Monroe,Moon Maids][#46 hit for Shelley Fabares in 1962]
I Wish I Didn't Love You So/TallahasseeVaughn Monroe & His Orchestra 09.1947-2[15]RCA Victor 20-2294[vocal:Vaughn Monroe,Moon Maids][piosenka z filmu "The perils of Pauline"]
You Do/Kokomo, IndianaVaughn Monroe & His Orchestra 10.1947-5[8]side B:10[1]RCA Victor 20-2361 [vocal:Vaughn Monroe,Moon Maids][piosenka z filmu "Mother wore tights"]
Ballerina / The Stars Will RememberVaughn Monroe & His Orchestra 11.1947-1[10][22]RCA Victor 20-2433[gold][written by B. Russell, Carl Sigman][vocal:Vaughn Monroe,Moon Maids][#1 hit for Nat "King" Cole in 1957]
How Soon? / TrueVaughn Monroe & His Orchestra 11.1947-3[13] RCA Victor 20-2523 [written by Carroll Lucas/Jack Owens][vocal:Vaughn Monroe,Moon Maids]
The Maharajah Of Magador/Give A Broken Heart A BreakVaughn Monroe & His Orchestra 06.1948-19[9]RCA Victor 20-2851[written by Harris/John Jacob Loeb][vocal:Ziggy Talent]
Cool Water/The Legend Of TiabiVaughn Monroe and Sons Of The Pioneers07.1948-9[14]RCA Victor 20-2923[vocal:Vaughn Monroe][#85 hit for Jack Scott in 1960]
Every Day I Love You/There's Music In The LandVaughn Monroe & His Orchestra 10.1948-22[1]RCA Victor 20-2957[written by Sammy Cahn/Jule Styne][vocal:Vaughn Monroe,Moon Maids][piosenka z filmu "Two guys from Texas"]
In My Dreams/The Chocolate Choo-ChooVaughn Monroe & His Orchestra 11.1948-20[2]RCA Victor 20-3133[written by Shearer][vocal:Vaughn Monroe,Moon Maids]
Red Roses for a Blue Lady / Melancholy MinstrelVaughn Monroe & His Orchestra 01.1949-3[22]RCA Victor 47-2899[written by Sid Tepper, Roy Brodsky][vocal:Vaughn Monroe,Moon Men][#10 hit for Vic Dana in 1965]
Riders in the Sky (A Cowboy Legend) / Single SaddleVaughn Monroe & His Orchestra 04.1949-1[12][22]RCA Victor 47-2902[gold][written by Stan Jones][vocal:Vaughn Monroe][#30 hit for Ramrods in 1961]
Someday (You'll Want Me to Want You) / And It Still GoesVaughn Monroe & His Orchestra 08.1949-1[2][18]RCA Victor 47-2986[written by Jimmie Hodges][vocal:Vaughn Monroe,Moon Men][#56 hit for Della Reese in 1960]
That Lucky Old Sun/ Make Believe (You're Glad When You're Sorry)Vaughn Monroe & His Orchestra 09.1949-6[17]RCA Victor 47-3018[written by Haven Gillespie/Harry Beasley Smith][vocal:Vaughn Monroe,Moon Men][#20 hit for Ray Charles in 1964]
Vieni Su (Say You Love Me Too)/Blue For A Boy -Pink For A GirlVaughn Monroe & His Orchestra 11.1949-29[1]RCA Victor 47-3042[vocal:Vaughn Monroe]
Mule Train/Singing My Way Back HomeVaughn Monroe & His Orchestra 11.1949-10[9]RCA Victor 47-3106[written by Fred Glickman, Hy Heath, John Lange][vocal:Vaughn Monroe,Moon Men]
Bamboo/My Little Golden CrossVaughn Monroe & His Orchestra 01.1950-4[7]RCA Victor 47-3143[written by Nat Simon][vocal:Vaughn Monroe,Moon Maids]
Thanks, Mr. Florist/ Tell Her You Love HerVaughn Monroe & His Orchestra 06.1950-20[1]RCA Victor 47-3773[vocal:Vaughn Monroe,Moon Men][written by Brodsky, R./Tepper, S.]
Sound Off (The Duckworth Chant)/ Oh Marry, Marry MeVaughn Monroe & His Orchestra 04.1951-3[17]RCA Victor 47-4113[written by Duckworth, W.L./Lentz, B.][vocal:Vaughn Monroe][#77 hit for Titus Turner in 1961]
On Top Of Old Smokey/ Shall We DanceVaughn Monroe & His Orchestra 04.1951-8[16]RCA Victor 47-4114[vocal:Vaughn Monroe,Moon Men,Moon Maids][written by Pete Seeger]
Old Soldiers Never Die/Love and DevotionVaughn Monroe & His Orchestra 05.1951-7[8]RCA Victor 47-4146[vocal:Vaughn Monroe][written by Glazer]
Meanderin'/They Call The Wind MariaVaughn Monroe & His Orchestra 10.1951-28[2]RCA Victor 47-4271[vocal:Vaughn Monroe]
Charmaine/OnceVaughn Monroe & His Orchestra 01.1952-27[1]RCA Victor 47-4375[written by Lew Pollack/Erno Rapee][vocal:Vaughn Monroe][#1 hit for Guy Lombardo in 1927]
Mountain Laurel / Ooh! What You DidVaughn Monroe & His Orchestra 03.1952-22[1]RCA Victor 47-4479[vocal:Vaughn Monroe,Moon Maids][written by Chilton Price]
Lady Love / Idaho State FairVaughn Monroe & His Orchestra 04.1952-18[5] side B:20[6]RCA Victor 47-4611[vocal:Vaughn Monroe][piosenka z filmu "Sound off"]
They Were Doin' The Mambo/Mister SandmanVaughn Monroe & His Orchestra 08.1954-7[16]RCA Victor 47-5767[vocal:Vaughn Monroe][written by Burke/Raye]
Black Denim Trousers and Motorcycle Boots / All by MyselfVaughn Monroe & His Orchestra 11.1955-38[4]RCA Victor 6260[written by Jerry Leiber/Mike Stoller]
Don't Go to Strangers /Steel guitarVaughn Monroe & His Orchestra 01.1956-38[7]RCA Victor 6358[written by Redd Evans/Arthur Kent/Dave Mann]
In the Middle of the House / Rollin' HeartVaughn Monroe & His Orchestra 09.1956-11[13]RCA Victor 6619[written by Bob Hilliard]
The Battle of New Orleans/HerculesVaughn Monroe & His Orchestra 05.1959-87[2]RCA Victor 7495[written by Jimmie Driftwood]
Queen of The Senior Prom/Blue LadyVaughn Monroe & His Orchestra 05.1965-132[1]Kapp 669[#39 hit for Mills Brothers in 1957]


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
On The MoonbeamVaughn Monroe & His Orchestra 10.1945-1[6][24]Victor 142-
Vaughn Monroe's Dreamland SpecialVaughn Monroe & His Orchestra 11.1946-2[14]RCA Victor 160-
Down Memory LaneVaughn Monroe & His Orchestra 04.1948-1[6][16]RCA Victor 202-
Vaughn Monroe SingsVaughn Monroe & His Orchestra 01.1949-1[2][23]RCA Victor 2342-
Silver lining songsVaughn Monroe & His Orchestra 08.1949-3[18]RCA Victor 246-
Vaughn Monroe sings a medley of college songsVaughn Monroe & His Orchestra 11.1950-10[1]RCA Victor 299-

sobota, 30 lipca 2016

Vinnie Moore

Wirtuoz gitary urodzony w 1965 r., który grał profesjonalnie na tym instrumencie już w wieku dwunastu lat. Odkryty przez łowcę talentów Mike'a Yarneya, zadebiutował w technothrashowym zespole Vicious Rumours, z którym w 1985 r. nagrał longplay Soldiers Of The Night.
Bezpośrednio po ukazaniu się albumu opuścił tę grupę, by skoncentrować się na karierze solisty. Album Mind's Eye, który ukazał się w 1986 roku, zawierał utwory instrumentalne skomponowane wyłącznie przez niego. Były one z jednej strony bardzo melodyjne, z drugiej zaś technicznie doskonałe, dorównujące najlepszym dziełom Joe Satrianiego.
Kolejne dwa albumy gitarzysty trzymały się tej samej formuły, lecz były nieco łagodniejsze. W 1991 r. Moore został zatrudniony jako gitarzysta prowadzący przez Alice Coopera podczas jego tournee "Hey Stoopid".

Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Mind's EyeVinnie Moore.1987--Shrapnel SH-1027[produced by Mike Varney,Steve Fontano]
Time OdysseyVinnie Moore06.1988-147[7]Squawk 834 634[produced by Vinnie Moore]
Out of NowhereVinnie Moore04.1996--Music for Nations CDMFM 194 [UK][produced by Vinnie Moore, Paul Hammingson]
The MazeVinnie Moore03.1999--Shrapnel SH-1123[produced by Vinnie Moore, Mike Varney]
Live!Vinnie Moore01.2000--Shrapnel SH-1136[produced by Vinnie Moore]
Defying GravityVinnie Moore.2001--Shrapnel SH-1149[produced by Vinnie Moore]

Phil Perry

Phil Perry (ur. 12 stycznia 1952r, Springfield, Illinois ), amerykański wokalista rhythm'n'bluesowy, kompozytor, muzyk i były członek grupy soulowej "The Montclairs" od 1971 do 1975 roku.
W 1972 roku Montclairs nagrali w wytwórni  ballady soul,   "Dreaming's Out Of Season", "Prelude to a Heartbreak" i "Begging's Hard To Do".  Montclairs opuścił Paula Records i rozpadł się w 1975 roku. Perry później przeniósł się do Kalifornii z członkiem Montclair, Kevinem Sanlinem i współpracowali jako duet, który nagrał  dwie płyty, dla Capitol  na początku lat 80-tych (wyprodukowany przez Chucka Jacksona i Dr Cecil Hale). Jedna piosenka "Just to Make You Happy" miała poważny  sukces  w radiu.

W 1985 roku ożenił się z wokalistką Lillian "Tang" Tynes i zaczął z nią współpracę artystyczną, która trwa do dziś. Jako wokaliści, śpiewali chórki w licznych projektach i jinglach TV i  radiowych, jak również w duecie w utworze "Do Not Disturb" z  albumu One Heart One Love, wydany w 1998 roku. "Lill " Perry śpiewa chórki na pierwszych pięciu albumach solowych Perry'ego. Prawie 25 lat małżeństwa przyniosło czworo dzieci, Josepha, Palomę, Philipa II i Jacoba.
W 1990 roku miał swój największy sukces z hitem numer jeden na liście R & B  "Call Me" (wcześniej nagrany przez Arethę Franklin ), remake  hitu z 1970r, jak również z przebojami z Top40   "Amazing Love" oraz "Forever" (napisany przez Brendę Russell ) wszystkie z przebojowego albumu, debiutanckiego  pierwszego solowego wydawnictwa Perry'ego, The Heart of Man (1991), choć wydał wiele płyt od swojego przełomu w 1991 roku . Phil Perry występuje także na wielu projektach GRP Records  z gitarzystą Lee Ritenourem w szczególności.

Występuje jako wokalistka w nagraniach  Michela Colombiera , Dona Grusina , Dave Grusina , Freddie Hubbarda , George Duke , Najee , Billa Withersa , Barbry Streisand , June Pointer , Johnny Mathisa , The Benoit-Freeman Project ( David Benoit & Russ Freeman ), Sergio Mendesa , Bobby Womacka , Chaki Khan , Fourplay , George Bensona , i Willa Downinga , aby wymienić tylko kilka. Śpiewa również opisywany na  ścieżce dźwiękowej Bebe's Kids utwór z  Renee Diggs. Inne  piosenki filmowe to "Roots", "Pretty in Pink", "Short Circuit", "Mr. Wonderful","Nice Girls Don't Explode", Riding Bean ,"Captain Ron" i pojawił się w niewielkiej roli w 2009 roku w filmie Harrisona Forda  " Crossing Over ".

W dniu 11 września 2001 roku , zaplanowano  występ  Perry'ego w World Trade Center , podczas  godzinnych koncertów jazzowych między 11 rano i 1 wieczorem. Jego piąty solowy album Magic został wydany tego dnia. Jednak los chciał, że Perry został oszczędzony podczas ataków terrorystycznych na dwie wieże. Jednak w ciągu najbliższych kilku lat, był zatopiony w depresji artystycznej i nie nagrywał , aż zaproszony przez wieloletniego przyjaciela, Dona Grusina,  we wrześniu 2003 roku do wspólnego przedsięwzięcia zatytułowanego "The Hang". Ten projekt CD / DVD został nominowany do nagrody Grammy, i zawierał udział Dave Grusina, Harvey'a Masons , Patti Austin , Natali Renee , Abrahams Laboriela , Alexa Acuny , Ernie Wattsa , Lee Ritenoura i innych.

W 2006 roku, koproducent  albumu   Magic , Chris 'Big Dog' Davis zaprosił Perry'ego do nagrania kolekcji R & B hitów, zatytułowanej Classic Love Songs jako niezależny jednorazowy projekt wytwórni Shanachie . Od tego czasu, Perry nagrał  cztery projekty dla Shanachie z 'The Big Dog ", w tym ostatni   , duet  z wielką Melbą Moore . W 2007 roku odbył tournée po kraju z saksofonistą Dave Kozem . W tym samym roku ukazał się jego   album "Mighty Love", za który został uznany w 2007r  wokalistą roku, przez  SoulTracks Readers' Choice Awards. W 2008 roku Perry nagrał płytę w duecie ze zdobywczynią nagrody Tony , Melbą Moore, zatytułowaną "The Gift of Love".

Po powrocie z Afryki Południowej Perry zachorował podczas występu z grupą   Pieces of a Dream, w październiku 2009 roku na Southern Connecticut State University.Zaczęły krążyć fałszywe plotki, że umarł. Chociaż nie znaleziono powodu medycznego, Perry'ego przyjęto w miejscowym szpitalu w New Haven, z  zaleceniem odpoczynku.  W 2010 roku, album "Ready For Love" został wydany przez Shanachie.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Just To Make You Happy Perry & Sanlin06.1980--Capitol 4852[81[3].R&B Chart]
Call MePhil Perry02.1991--Capitol 44 681[produced by George Duke][1[1][19].R&B Chart]
Amazing LovePhil Perry06.1991--Capitol 44 708[written by B. Eastmond, J. Skinner][produced by Barry J. Eastmond][19[11].R&B Chart]
ForeverPhil Perry09.1991--Capitol 44 768[35[11].R&B Chart]
One TouchPhil Perry11.1994--MCA/GRP 3054[89[5].R&B Chart]
If Only You KnewPhil Perry02.1995--MCA/GRP 3058[43[19].R&B Chart]
Love Don't Love NobodyPhil Perry07.1995--Blue Thumb 3063[46[20].R&B Chart]
Caravan Of LoveRuss Freeman & The Rippingtons feat. The Whispers & Phil Perry05.1996--GRP 3073[89[5].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Heart Of The ManPhil Perry05.1991-191[1]Capitol 92 115-

czwartek, 28 lipca 2016

Jérémy Amelin

Jérémy Amelin (ur. 1 lipca 1986 roku w Montargis, w regionie Centre, w departamencie Loiret) – francuski piosenkarz, autor tekstów piosenek i tancerz.
Wychowywał się w Montargis, w regionie Centre, w departamencie Loiret. Dostrzeżony przez Pascala Sevrana, po raz pierwszy zaistniał na małym ekranie w 2005 roku w programie Entrée d'Artistes. Następnie wziął udział w piątej edycji popularnego reality show Star Academy (2005) i znalazł się w finale programu.
Podpisał kontrakt z firmą płytową Universal Music France i nagrał debiutanckiego singla "A Contre Sens" (2006). Uczestniczył w nagraniu muzyki do filmu Dans L'Un, L'Une (2008). Wystąpił na żywo w paryskim nocnym klubie QUEEN w Champs-Élysées (2008), gdzie ukończył swój koncert w krótkich spodenkach. Kolejny jego singiel to "Fantasizes" (2008).


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
A Contre SensJeremy Amelin03.200616[9]81[4]Mercury 983 785-0[written by Natacha Tertone,Vincent Léoty,Grégory Lemarié][produced by Grégory Lemarié]

Amadou & Mariam

Amadou & Mariam - duet muzyczny z Mali, który tworzą Mariam Doumbia (śpiew; ur. 15 kwietnia 1958 w Bamako) oraz Amadou Bagayoko (gitara i śpiew; ur. 24 października 1954 również w Bamako). Mariam i Amadou są niewidomi, poznali się w instytucie dla niewidomych w latach 60. i tam odkryli swoją wspólną pasję - muzykę.
Amadou początkowo grał w grupie muzycznej Les Ambassadeurs du Motel, a później rozwijał własną karierę solową. W 1980 Amadou i Mariam wzięli ślub. W połowie lat 80-tych postanowili założyć własny zespół, który wykonuje do dziś interesującą muzyczną mieszankę, określaną niekiedy mianem funky-afro-blues. W 1986 przeprowadzili się do Wybrzeża Kości Słoniowej, gdzie nagrali kilka kaset. Stali się wówczas prawdziwymi gwiazdami z swojej ojczyźnie, a później w całej Afryce Zachodniej. Pod koniec lat 90. udali się na podbój Europy. Nagrana w Paryżu płyta Sou Ni Tile przyniosła im dużą popularność we Francji. Od tego czasu Amadou & Mariam pojawiają się na festiwalach muzycznych na całym świecie.
W 2003 rozpoczęli współpracę z Manu Chao, który był producentem ich albumu Dimanche a` Bamako z 2004. W 2008 duet nagrał bardzo dobrze przyjęty na całym świecie album Welcome to Mali, w którym, oprócz afrykańskiej muzyki można usłyszeć bogactwo eklektycznych brzmień oscylujących wokół popu i muzyki elektronicznej.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Je Pense A ToiAmadou & Mariam07.199883[4]-Polydor 557 387-2[written by Amadou Bagayoko]
Sénégal Fast FoodAmadou & Mariam03.20056[31]- Radio Bemba 50-50467-9825-2-9[written by Amadou Bagayoko,Manu Chao,Mariam Doumbia][produced by Manu Chao]
Beaux DimanchesAmadou & Mariam11.20056[38]- Because Music[written by Amadou Bagayoko][produced by Manu Chao]
Oh AmadouAmadou & Mariam feat. Bertrand Cantat04.2012176[1]--[written by Amadou Bagayoko][produced by Marc-Antoine Moreau]
SabaliAmadou & Mariam10.201260[4]91[1] Because Music[written by Damon Albarn,Mariam Doumbia,Marc Antoine Moreau][produced by Damon Albarn]
Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Sou Ni TileAmadou & Mariam07.199861[3]-EmArcy 557 118-2-
Dimanche A` BamakoAmadou & Mariam10.20042[85]39[16]Because Music 3099952[produced by Manu Chao ]
Welcome To MaliAmadou & Mariam11.200833[6]82[1]Because Music BEC 5772410[produced by Laurent Jais,Marc Antoine Moreau]
FolilaAmadou & Mariam04.201231[8]53[3]Because 2564660572-

Miguel Amador

Miguel Amador [prawdziwe nazwisko Miguel Amador Ponton],ur. w 1920r w Buenos Aires w dzielnicy San Telmo.Wychowywał się i uczył śpiewu w innej dzielnicy tego miasta Mataderos.
W 1946r koncertował w Europie z orkiestrą Juana Canaro.Poważna choroba zmusiła go do rezygnacji z występów w Madrycie.W tym czasie uzyskał powodzenie występując solo.Przeniósł się do Francji,gdzie nauczył się języka i zaczął śpiewać po francusku sponsorowany przez Maurice Chevaliera.Występował w wielu filmach francuskich;pracował też w Londynie i innych miastach europejskich.W 1958r powrócił do Argentyny,gdzie nagrał trzy albumy dla wytwórni Phillips.Osiadł w póżniejszym okresie na stałe we Francji ,gdzie zmarł w lutym 2006r.






Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Amour, Castagnettes Et TangoMiguel Amador05.195626[22]--[written by Ross / Léna Hadler]
Samba FantastiqueMiguel Amador07.195641[13]--[written by Henri Contet / José Toledo - Autriori - Manzon]
Le Torrent Miguel Amador03.195723[35]-Philips 432.145[written by L. Carmi - P. Delanoë - P. Havet]
BambinoMiguel Amador07.195734[26]-Phillips 432.150[written by G. Fanciulli - J. Larue]
Ay ! Mourir Pour Toi !Miguel Amador08.195745[9]-Phillips 432.150[written by Charles Aznavour]

Eddie Amador

Eddie Amador urodził się i wychował w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych. Swoje korzenie ma w Ameryki Łacińskiej. Dlatego też od najmłodszych lat miała na niego wpływ muzyka latynoska, ale również soul i disco.
Amador zaczął swoją przygodę z deck’ami w latach 80-tych. Początkowo grywał na nielegalnych imprezach hip-hopowych. Jednakże urzekła go niesamowicie wczesna kultura klubowa lat 90-tych. W 1996 roku przeniósł się do Los Angeles, które dało mu większe możliwości rozwoju muzycznego oraz pozwoliło na doskonalenie dj-skich umiejętności. Tam też nagrał swój pierwszy utwór "House Music", który szybko stał się popularny i błyskawicznie urósł do rangi hymnu na scenie house. W 1998 roku powstaje ‘Rise’, który równie gorąco zostaje odebrany przez klubowiczów na całym świecie. Amador swoje utwory wydaje głównie w Defected oraz Yoshitoshi.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
House MusicEddie Amador10.199840[9]--[written by Eddie Amador ][produced by Eddie Amador ]

środa, 27 lipca 2016

Dargaard

Dargaard - austriacki projekt z gatunku darkwave założony w 1997 roku przez Tharena kojarzonego głównie z blackmetalowych dokonań w zespołach Abigor i Amestigon. Jak sam mówi, to jego odskocznia, w której może poeksperymentować z innymi formami wyrażania uczuć i emocji. Muzyka którą prezentuje Dargaard jest pełna a'la średniowiecznych, około folkowych melodii, ale bynajmniej nie radosnych. Dominuje mrok, chłód i zadumane piękno.

Tharen (imię i nazwisko są nieznane) zaprosił do zespołu wokalistkę Elisabeth Toriser śpiewającą również w Abigor i późniejszym projekcie Tharena - industrialnym Dominion III.

W 1998 roku ukazał się debiut - "Eternity Rites". Album został bardzo ciepło przyjęty zarówno przez fanów metalu jak i darkwave'u i zebrał sporo pozytywnych recenzji. Na kolejnych wydawnictwach Dargaard kontynuuje ścieżkę obraną na debiucie ciągle rozwijając i wzbogacając swój styl. Jednak po wydaniu w 2004 roku czwartego albumu została cisza. Ostatnia informacja o przyszłych nagraniach to news Tharena z 2006 roku w którym pisze, że zaczyna pracę nad nowym materiałem i potrzebuje na to rok czasu.

Nazwa Dargaard została zaczerpnięta z serii książek fantasy Dragonlance i oznacza ona, w wolnym tłumaczeniu, przeklętą twierdzę, która stoi w wiecznej ciemności po tragicznej porażce jej właściciela.

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Eternity RitesDargaard10.1998--Draenor Productions DPR 006[produced by Tharen]
In Nomine AeternitatisDargaard.2000--Napalm Records America ‎ DPR009[produced by Tharen]
The Dissolution Of EternityDargaard.2001--Draenor Productions DPR 7013[produced by Tharen]
Rise And FallDargaard.2004--Draenor Productions DPR 016[produced by Tharen]

Nebelhexë

Andrea Haugen (z domu Meyer; także: Andrea „Nebel” Haugen) jest muzykiem i pisarzem; obecnie występuje pod pseudonimem „Nebelhexë”. W swojej twórczości porusza często tematy dekadencji i ezoteryki. Haugen ma jedną córkę z byłym mężem Tomasem Haugen znanym z udziału w zespole Emperor. Andrea mieszka obecnie w Norwegii i Anglii, wraz z aktorem Jonatanem Rhys-Meyers.
Andrea Haugen pochodzi z północnych Niemiec. Poprzez miłość do brytyjskiej muzyki pop, rocka gotyckiego i New Wave znalazła się w 1990 roku w Londynie. Tam studiowała tematy ezoteryczne i tajemnice życia oraz należała do kilku grup okultystycznych, takich jak Illuminati of Thanateros, OTO i Church of Satan. Pracowała w tym czasie jako modelka sceny fetysz i wspomagała na scenie dark-metalową grupę Cradle of Filth.

Od 1994 miała projekt dark ambient pod nazwą Aghast. W roku 1996 powstał projekt Hagalaz 'Runedance. Jego teksty ukierunkowane były na zagadnienia pogańskiej duchowości. Zespół zyskał popularność na świecie i w rankingach muzycznych.

Od 2002 roku tworzy muzykę pod nazwą Nebelhexë. Pracowała również nad scenariuszami video i filmów. Ma w dorobku scenariusze filmów grozy „The Grandmother” i „Behind The Mirrors” dla brytyjskiego reżysera Phila Burthama oraz filmu krótkometrażowego „Torture is no Culture”.

Andrea Haugen pisze od 1995 roku opowiadania surrealistyczne, wiersze i zaangażowane społecznie artykuły. Jej książka Pradawny Płomień Midgardu (Tytuł oryginalny: Ancient Fires of Midgard, wyd. 2000 r.) miała za przedmiot germańskie mity i tradycję magiczną. Pisuje również artykuły humorystyczne na tematy z życia wzięte, ma też stałą kolumnę w norweskim magazynie Rimfrost. Jej następna książka, „Walking With The Night” porusza tematy takie jak ciemna strona życia, mit wampirów, współczesna duchowość oraz anegdoty z niezwykłego życia autorki.

Wraz z amerykańską wokalistką Jarboe nagrała cover utworu Niny Hagen „Don't Kill The Animals”. Dochód ze sprzedaży utworu ma zostać przekazany na cel grupy obrońców praw zwierząt PETA.

Haugen widzi swoją przyszłość w pisaniu muzyki filmowej i oraz scenariuszy do filmów i ma nadzieję ponownie stanąć przed obiektywem kamery.

W czasie wolnym Andrea Haugen trenuje kick-boxing


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Laguz - Within The LakeNebelhexë.2004--Candlelight Canus 0113CD [US][produced by Andrea Haugen]
EssensualNebelhexë10.2006--Candlelight Canus 0159CD[produced by Nebelhexë]
Dead WatersNebelhexë05.2009--Candlelight CANDLE 268CD-

Bradford

Bradford był zespołem indie z Blackburn , Lancashire , Anglia . Zespół był  lubiany przez Morrissey'a , który ogłosił ich jako spadkobierców do tronu Smiths.
Skład tworzyli: Ian H. (Ian Michael Hodgson, śpiew), Ewan Butler (gitara), John Baulcombe (instrumenty klawiszowe), Jos Murphy (gitara basowa) i Mark McVitie (perkusja). Debiut zespołu ,singiel "Skin Storm" został wydany w 1988 roku i był   pierwszym niezależnie finansowanym nagraniem  wydanym na płycie kompaktowej .
Następnie wydali "Tattered, Tangled & Torn" przed podpisaniem kontraktu z Midnight Music, choć ich jedyne wydawnictwo,  debiutancki  mini-LP , został wycofany.
Zespół następnie podpisał kontrakt z wytwórnią Foundation, producenta Smiths ,Stephena Streeta.Street  wyprodukował znaczną część materiału Bradford  podczas dwuletniej współpracy zanim zespół podpisał kontrakt z Sire Records / Warner Bros. Records .
 Zespół występował przed Morrissey'em na jego pierwszym koncercie po odejściu ze Smiths w Wolverhampton Civic Hall.Rok 1989 przyniósł dwa kolejne single, oba hity na liście UK Indie i album, Shouting Quietly , wyprodukowany przez Stephena Streeta i wydany przez Sire Records  w Stanach Zjednoczonych  w 1990 roku .Sprzedaż albumu była rozczarowująca, więc Sire zrezygnowała z zespołu. Album zawierający utwory ze swoich pierwszych singli został również wydany. W 1991r Morrissey nagrał swoją wersję "Skin Storm", wydany jako B-side na swoim singlu "Pregnant for the Last Time " , a także zawarty na albumach "My Love Life" i " The Singles CD '88 -91" .

Zespół intensywnie koncertował i wspierał artystów jak Primal Scream , Joe Strummer , Sugarcubes i James . Hodgson później utworzył zespół Acoustic Uprising, a także grał na gitarze w On Parole, tribute band The Clash . Gitarzysta Ewan Butler komponował i występował z   raperem amerykańskim Ithaka; natomiast basista Jos Murphy  obecnie gra z  tribute band, Bigmouth Strikes Again. John Baulcombe był klawiszowcem indie popowego zespołu z Bolton , Merchandise , na ich trzecim albumie, For The Masses , wydanym w czerwcu 2010r. Od sierpnia 2011 roku   gra  na klawiszach, gitarze i mandolinie folkowego zespołu rockowego Dave Rowley's Black Country.

Oryginalny perkusista zespołu Mark McVittie,  pracował jako wykładowca w Blackburn College , został aresztowany za pornografię dziecięcą  w 2001 roku i umieszczony na liście zarejestrowanych przestępców seksualnych.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Skin Storm/Gatling GunBradford.1988--Village VILS 101[produced by Bradford, Doug Boit]
Adrift AgainBradford.1989--The Foundation Label TFL 4[written by Ian H.][produced by Stephen Street]
In Liverpool/Boys Will Be BoysBradford07.1989--The Foundation Label TFL 1[written by Ian H.][produced by Stephen Street]
Gang Of One/Skin StormBradford.1990--The Foundation Label TFL 5[written by Ian H.][produced by Stephen Street]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
BradfordBradford.1988-- Midnight Music CHIME 00.43 M [produced by Bradford, Chris Nagle , Doug Boit]
Shouting QuietlyBradford.1990--The Foundation Label FOUND 1[produced by Stephen Street]

wtorek, 26 lipca 2016

Muzyka w Lancashire

Lancashire ma długą i owocna tradycję muzykowania. Na początku ery nowożytnej kultywowano narodową tradycję ballady, w tym tradycyjną odmianę tzw.border ballad, jedna z nich "The Ballad of Chevy Chase", uważa się, że została skomponowana przez  urodzonego w Lancashire minstrela Richarda Sheale.  W tym hrabstwie   również jest miejsce dla ludowych piosenek, w tym "The Lancashire Miller", "Warrington Ale" i "The soldier's farewell to Manchester", zaś Liverpool, jako główny port , był przedmiotem wielu szantów, w tym "The Leaving of Liverpool " i " Maggie May ",  obok wielu lokalnych piosenek nurtu wassailing.
 W czasie rewolucji przemysłowej zmieniającej  wzorce społeczne i ekonomiczne powstały nowe tradycje i style pieśni ludowej, często związane z migracją i  pracą.  Obejmowały one procesyjne tańce, często połączone z festynami lub uroczystościami WakesWeek i typami kroku tanecznego,z najsłynniejszym clog dance.
Miejscowy pionierem kolekcji piosenek folk w pierwszej połowie 19 wieku był szekspirowski nauczyciel James Orchard Halliwell,  aż do drugiego revivalu folk w 20 wieku, gdy  przemysłowy folk, zaczął zwracać na siebie uwagę. Jedną z głównych postaci ożywienia w tym regionie  był Ewan MacColl, ale również lokalny  mistrz Harry Boardman, który od 1965 roku prawdopodobnie zrobił więcej niż ktokolwiek dla popularyzacji i rejestracji utworów folk regionu. Prawdopodobnie najbardziej wpływowymi artystami folk,   tego regionu pod koniec 20 wieku był zespół folklorystyczny z Liverpool ,The Spinners, a z Manchesteru trubadur   Roy Harper i muzyk, komik  Mike Harding. W  regionie znajduje się wiele klubów folk. Regularnie odbywają się festiwale folklorystyczne m.in. Folk Festival Fylde w Fleetwood.

Wiele miast Lancashire miało żywotne sceny skiffle pod koniec lat 50-tych, z czego od początku lat 60-tych kwitnącą kulturę beats grup , szczególnie w okolicy Liverpool i Manchesteru,historycznie powiązanych miast. Szacuje się, że było około 350 zespołów aktywnie działających w okolicach Liverpoolu w tej epoce, często grając w salach balowych, salach koncertowych i klubach, między innymi The Beatles.