Djax Records

Data założenia:	1989r
Siedziba:	Eindhoven,Holandia
Styl:	electronica/house/hip-hop/dance
Odziały:	Djax-Break-Beatz, Djax-Up-Beats, Djax-X-Beats

Wytwórnia house'owa, ciesząca się sporym uznaniem wśród krytyków, prowadzona przez Holenderkę DJ Miss Djax (czyli Saskie Slegers), którą niemieckie czasopismo "Frontpage " zalicza od 1992 r. do najlepszych DJ-ów świata.
Karierę rozpoczęła w połowie lat 80-tych w rodzinnym Eindhoven; krótko po tym założyła wytwórnię.
"Zawsze interesowały mnie nowe trendy w muzyce, przede wszystkim undergroundowej. Nie znoszę komercji, szczególnie popu" - słowa Slegers brzmią jak manifest działalności wytwórni Djax. Zasadniczy zwrot w rozwoju Djax-Up nastąpił z chwilą odkrycia lokalnego talentu Stefana Robbersa i wydania jego "916 Buena Avenue" pod szyldem Terrace. Inni znani wykonawcy wytwórni to m.in. Trance Induction ("Mind Flower", "Organic Floppy Disco"), Mike Dearborn (pierwsza EP-ka Unbalanced Frequency), Planet Gong, Edge Of Motion i The Morning Glory Seeds (Dylan Hermelijn; m.in. "Set Up 707", "Butterflies". "Phases"), Acid Junkies (także projekt S.Robbersa; albumy Paranoid Experienced Unsequenced) i Random XS-to tylko kilka nazw z obszernego katalogu.
Firma Djax-Up odpowiedzialna jest także za spopularyzowanie w Europie wielu klasycznych muzyków house'owych z Chicago (Armando. Mike Dunn, Ron Trent, K-Alexi Shelby, Steve Poindexter),jak również odkrycie kilku nowych talentów z tego miasta. W katalogu znajdziemy single m.in. Paula Johnsona, DJ Skulla, Glenna Undergrounda, a nawet album Muzikal Journey Mike'a Dearborna.
Równolegle wytwórnia nadal promuje lokalną scenę belgijską i holenderską. np. Spasms (album Fuzzy Logic), Optic Crux, Edge Of Motion (album Planet Gone Realities), Random XS, Like A Tim,Zero One, Acid Junkies.
Wytwórnia rzadko wydaje płyty wykonawców z innych krajów (np. Luke Slater jako Clementine - m.in. podwójna EP-ka Cosmopolitan For The Cosmos, francuski Hexagone czy niemiecki Analogical). Do największych klubowych przebojów Djax-Up należy dziś już klasyczny "Circuit Bells" Roberta Armaniego w remiksie Hardfloor, a także Hexagone "Burning Trash Floor".
W 1994 r. singlem „X-Factor" (później jeszcze "Killer Train" i "Spin Machine") zadebiutowała na rynku wydawniczym Miss Djax. Jej fascynacja starymi szkołami Detroit techno i Chicago house zaznacza się i tutaj. Okładki większości płyt zawierają komiksowe rysunki (bądź kompletne opowiadania, jak we wkładce składanek Welcome To The Future i Mission Underground) autorstwa muzyka z Detroit Alana Oldhama (DJ T-1000). Ich główną bohaterką jest najczęściej niezwyciężona wojowniczka Miss Djax.

              Katalog nagrań

DJAX 388  	Burnout  	 Miss Djax  	12"
DJAX 387 	Gunslinger 	Miss Djax 	12"
DJAX 386 	Delete 	Manu Kenton 	12"
DJAX-LP-21 	Inferno 	Miss Djax 	2x12"
DJAXPACK 2008-3 	Djax sales pack incl. 135 / 263 / 376 	
Edge of motion / DJ Rush / Acid Phreex 	3x12"
DJAXPACK 2008-2 	Djax sales pack incl. 372 / 375 / 378 	DJ Rush / Auralizer 
vs. Dexter W / Edge of motion 	3x12"
DJAX 385 	Headbangin' 	Miss Djax remix Frank Kvitta 	12"
DJAXPACK 2008-1 	Djax sales pack incl. 364 / 371 / 379 	
Sandy Warez / DJ Rush / Mark Hawkins 	3x12"
DJAX 384 	Hell's Bells 	Miss Djax 	12"
DJAXPAX 001 	DJAXPAX volume 1. 	Various 	12"
DJAX 383 	Birds on E 	Mike Dearborn 	12"
DJAX 382 	The black rock EP 	Edge of motion vs. Ronin 	12"
DJAX 381 	Pussy pop'n 	DJ Rush 	12"
DJAX 379 	Berlin Arrival 	Mark Hawkins 	12"
DJAX 375 	Yeah it's me 	DJ Rush 	12"
DJAX-LP-20 	Raw 	Miss Djax feat. DJ Rush 	3x12"
DJAX 380 	Sick of U 	Miss Djax feat. DJ Rush 	12"
DJAX 378 	Back on track EP 	Edge of motion 	12"
DJAX 377 	Retroactive rhythms EP 	Mark Verbos 	12"
DJAX 376 	Acid Jacks - Vol. 1 	Acid Phreex 	12"
DJAX 374 	London Breakout EP 	Mark Hawkins 	12"
DJAX 373 	Crack house 	Miss Djax 	12"
DJAX 372 	Ugly clown 	Auralizer vs. Dexter W 	12"
DJAX 371 	Brain Injected 	Sandy Warez 	12"
DJAX 368 	Ladies EP 	DJ Rush 	12"
DJAX 364 	Club Freaks remixes 	DJ Rush 	12"
DJAX 360 	That dear green place 	Claude Young 	12"
DJAX 366 	Djax-up-beat remixes 	DJ Rush 	12"
DJAX 355 	Acid Horizon 	Healium 	12"
DJAX 353 	Stop tv control 	Sbles3plex 	12"
DJAX 351 	Slector 	Like a Tim 	12"
DJAX 350 	Presents Pattern Buffer 07 - Above + Beyond 	Claude Young 	12"
DJAX 349 	Tundra 	Simon Dred 	12"
DJAX 345 	Quick & Dirty 	Mark Verbos 	12"
DJAX 344 	Club freaks 	DJ Rush 	12"
DJAX 343 	Presents Pattern Buffer 06 - Brutal Reality 	Claude Young 	12"
DJAX 341 	Shmakele Mekele 	DJ Ze Mig L 	12"
DJAX 340 	Hybrid Trax 	Chipi 	12"
DJAX 339 	Swiss Invader 	Elektrosmog 	12"
DJAX 338 	Snivel 	Organ Grinda 	12"
DJAX 336 	Mental Problems 	DJ Rush 	12"
DJAX 335 	Gravity EP 	Pacou 	12"
DJAX 334 	Disconnected 	Justin Berkovi 	12"
DJAX 333 	Basic Concept 	Mark Verbos 	12"
DJAX 332 	Chronicle Synopsis 	DJ Skull 	12"
DJAX 331 	Happy Tribe 	DJ Ze Mig L 	12"
DJAX 330 	Bass Into Space 	Elektrosmog 	12"
DJAX 329 	Ladies Delight 	Ruben A 	12"
DJAX 325 	Breakthrough 	DJ Rush 	12"
DJAX 323 	Presents Pattern Buffer 05 - Fear Of Eternity 	Claude Young 	12"
DJAX 322 	Impromptu Analysis 	DJ Skull 	12"
DJAX 319 	Hostile Applets - Part One 	The Operator 	12"
DJAX 318 	Corazon 	Stephen Brown 	12"
DJAX 317 	Swingin da Drumz 	DJ Rush 	12"
DJAX 312 	Windy City 	Acid Junkies 	12"
DJAX 311 	The Love I Lost 	Planet Gong 	12"
DJAX 307 	Presents Pattern Buffer 03 - Circumstance Of Chance 	Claude Young 	12"
DJAX-LP-16 	EU 	Acid Junkies 	2x12"
DJAX 308 	The Analog Sessions Of Darkness 	Miss Djax 	12"
DJAX 304 	Traks Couture 	DJ Rush 	12"
DJAX 300 	Lift Off 	Ellery Cowles 	12"
DJAX 298 	Unison 	Binaural 	12"
DJAX 296 	Marathon man 	DJ Rush 	12"
DJAX 295 	Unification 	Planet Gong 	12"
DJAX-LP-15 	Braincloud 	Random XS 	2x12"
DJAX 283 	The Graveyard Orchestra Remixes 	DJ Skull 	12"
DJAX 271 	Chicago Bad Boys 	Chicago Bad Boys 	2x12"
DJAX 263 	Punch it 	DJ Rush 	12"
DJAX 258 	Shuffled 	Marko Laine 	12"
DJAX 257 	Atomic Radiation 	Stephen Brown 	12"
DJAX 256 	Times Fade 	Phuture The Next Generation 	12"
DJAX 252 	Stress EP 	DJ Skull 	2x12"
DJAX 250 	ReOB-8 	Frequency Funk 	2x12"
DJAX 249 	Hypnosis Vol. 1 	Kareem Smith 	12"
DJAX 248 	Mosaic 	Marko Laine 	12"
DJAX 247 	Lucifer 	Rude 66 	12"
DJAX 246 	Something Different 	Group X 	12"
DJAX-LP-09 	Remain 	Ismistik 	2x12"
DJAX 241 	X.S. NRG 	DJ Metal X 	12"
DJAX 239 	Terminal Velocity 	L.A. Williams 	2x12"
DJAX 237 	A Function Of Aberration 	Stephen Brown 	2x12"
DJAX 235 	Moody Trax 	Rapid Eye vs. Uttoz 	12"
DJAX 222 	222 	Rhythmic Riot 	12"
DJAX 216 	Audio Art 	Like a Tim 	12"
DJAX 213 	Fulfilled Ambitions 	Analogue Man 	12"
DJAX 212 	Encounter 	Random XS 	2x12"
DJAX 206 	Urban Electronics 	Akilah Bryant 	12"
DJAX 202 	The Art Of Sync 	Storm 	2x12"
DJAX 201 	Met 	DJ Skull 	12"
DJAX-LP-01 	Round Up 	Terrace 	2x12"
DJAX 164 	3rd Trace 	Ismistik 	12"
DJAX 177 	The remixes 	Robert Armani 	2x12"
DJAX 173 	Art. If. 	Zero Zone / Random XS 	12"
DJAX 168 	2nd Groove 2 The Same Nation 	DJ Aardvarck 	12"
DJAX 165 	190 Octane 	Steve Poindexter 	12"
DJAX 161 	Ultra EP 	Like a Tim 	12"
DJAX 160 	Altered states 	Ron Trent 	2x12"
DJAX 159 	Shell Shock 	Suburban Hell 	12"
DJAX 158 	3 Men And A Loft 	K-Alexi 	12"
DJAX 156 	Passage One 	Clementine 	12"
DJAX 154 	The remixes 	Steve Poindexter 	12"
DJAX 152 	151 the remixes 	Armando 	12"
DJAX 149 	Magic feet the remixes 	Mike Dunn 	12"
DJAX 142 	E.P. 001 	Zero Zone 	12"
DJAX 135 	Lost Files 	Edge of motion 	12"
DJAX 128 	Inspiritual 	Terrace 	12"
DJAX 121 	Twenty Four Ways 	24K 	12"

DJ International

Data założenia:	1985
Siedziba:	Chicago
Styl:	house
Odziały:	Fierce Records, Gangster Records, Jackin Records, Mutant Planet, Rhythm Beat, Underground

Wytwórnia mająca największy (oprócz Trax) udział w dokumentowaniu narodzin chicagowskiego house'u; szczyci się tym. że nigdy nie wydała ani jednej płyty z innego gatunku muzycznego.
Firmę założył DJ Rocky Jones; wkrótce zaczęli dla niej pracować tacy DJ-e, jak Mr Fingers ("Mystery Of Love", "You're Mine"), Tyree ("Tyree's Got A Brand New House" i razem z Kool Rock Steady "Turn Up The Bass"), Joe Smooth ("Promised Land"), Sterling Void ("It's Alright"), Pete Black ("How Far I Go") oraz Fast Eddie ( "Get On Up", "Let's Go", "Yo Yo Get Funky").
Na parterze siedziby wytwórni mieścił się sklep Chicago Music Pool, gdzie DJ-e otrzymywali kopie promocyjne; w ten sposób firma mogła szybko lansować nowych, utalentowanych muzyków. Ogromną rolę odegrał działający "na zapleczu" Frankie "Hollywood" Rodriguez, który wiele nagrań wyprodukował, mik sował house'ową audycję radiową B96, a poza tym miał własne projekty, np. satyryczny zespół Lincoln Boys.
Do ważnych współpracowaników firmy należą Julian Perez i Martin "Boogieman" Luna, którzy nagrali "House Express"/"Pump It Up Homeboy"; Luna miał też duży wkład w powstanie singla "Come And Get My Love" grupy D-Mob. Utwór ten, podobnie jak inne produkcje DJ International, stał się źródłem sampli dJa wykonawców europejskich.

Hity na singlowej liście przebojów "Billboard"

1989 Tyree featuring Kool Rock Steady Turn Up The Bass 12.UK Chart
1989 Tyree Git On Up 1.Hot Dance Music/Club Play
1990 Tyree Let s Do This/Get You Some More 42.Hot Dance Music/Club Play
1990 Tyree Most Wanted 6.Hot Dance Music/Club Play
1991 Tyree Make Some Noise 11.Hot Dance Music/Club Play
1986 Farley "Jackmaster" Funk & Jesse Saunders featuring Darryl Pandy Love Can't Turn Around 10.UK

Horrors

The Horrors to angielski zespół rockowy założony w Southend-on-Sea w 2005 roku, w skład którego wchodzą główny wokalista Faris Badwan, gitarzysta Joshua Hayward, klawiszowiec i syntezator Tom Furse,   basista Rhys Webb oraz perkusista   Joe Spurgeon.  Ich muzyka została sklasyfikowana jako garażowy rock, garażowy punk, rock gotycki, shoegaze i post-punk revival odrodzenie.

 

Zaczynając jako długowłosy, ubrany na czarno zespół garażowego punka,  wkrótce przekształcił się w coś bardziej eksperymentalnego. The Horrors powstał latem 2005 roku i szybko zyskał rozgłos w całym Londynie dzięki swojemu wyglądowi, brzmieniu i krótkim, ale szalonym występom na żywo. Wytwórnia Loog wkrótce podpisała z nimi kontrakt, a wiosną 2006 roku The Horrors wydali swój oficjalny debiutancki singiel „Sheena Is a Parasite/Jack the Ripper”.

 

 Tego lata The Horrors wydali swój drugi singiel, Death at the Chapel. Ponownie wydali także „Sheena Is a Parasite” jako limitowany singiel DVD. Zaskakujący teledysk do piosenki wyreżyserował Chris Cunningham, aw roli Sheeny wystąpiła aktorka Samantha Morton. Późnym latem zespół podpisał kontrakt z Stolen Transmission w USA i tej jesieni wydał EP-kę zatytułowaną The Horrors. 

 

 Mniej więcej w tym czasie wydali także singiel Count in Fives w Wielkiej Brytanii.  Singiel The Gloves pojawił się na początku 2007 roku, zwiastując wydanie pełnometrażowego debiutu Horrors, Strange House, który pojawił się w Wielkiej Brytanii w marcu tego roku i w Stanach Zjednoczonych w maju.  

 

W 2008 roku Webb i Furse utworzyli analogowy projekt syntezatorowy Spider & the Flies i wydali album Something Clockwork This Way Comes . Przy „Primary Colours” z 2009 roku zespół współpracował z Cunninghamem i Geoffem Barrowem z Portishead jako współproducentami, wybierając zupełnie inne brzmienie, które łączyło shoegaze, post-punk i gotyk; album został wydany przez XL tej wiosny i zdobył kilka pochwał krytyków, w tym Album Roku NME. 

 

 Pomiędzy albumami Badwan współpracował z kanadyjską śpiewaczką operową Rachel Zeffira przy mglistym popowym projekcie Cat's Eyes, który wydał swój debiutancki album na początku 2011 roku. Atmosferyczne brzmienie, które przywodziło na myśl porównania do My Bloody Valentine i Psychedelic Furs.  

 

W 2012 roku wydali album z remiksami Higher i wyruszyli w obszerną trasę koncertową. W 2013 roku rozpoczęli nagrywanie nowego materiału z producentem Craigiem Silveyem. Na początku następnego roku singiel „I See You” odzwierciedlał bardziej ekspansywny kierunek ich czwartego albumu, Luminous, który ukazał się w maju 2014 roku.

 

 The Horrors rozpoczęli pracę nad kolejnym albumem z Paulem Epworthem w londyńskim Church Studios w 2015 roku, i wykuł mroczniejsze, surowe, ale wciąż taneczne brzmienie, zapożyczone z post-punka lat 80-tych, synth-popu i dance lat 90-tych. W rezultacie powstał V, który pojawił się we wrześniu 2017 r. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Gloves	Horrors	03.2007	34[2]	-	Loog 1725532	[written by The Horrors][produced by Jim Sclavunos ]
She Is the New Thing	Horrors	07.2007	89[1]	-	Loog 173 562	[written by The Horrors][produced by Nick Zinner]
Still Life	Horrors	07.2011	63[1]	-	XL Recordings GBBKS1100136	[written by Faris Badwan,Rhys Webb,Tom Furse,Joshua Third,Coffin Joe][produced by The Horrors ]
So Now You Know	Horrors	.2014	137	-	XL Recordings	[written by The Horrors][produced by The Horrors,Craig Silvey ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Strange House	Horrors	03.2007	37[4]	-	Loog 1726282	[produced by Alan Moulder, Rob Kirwan, Nick Zinner, Ben Hillier, Jim Sclavunos]
Primary Colours	Horrors	05.2009	25[5]	-	XL Recordings XLCD 418	[produced by The Horrors, Geoff Barrow, Craig Silvey, Chris Cunningham]
Skying	Horrors	07.2011	5[8]	97[1]	XL Recordings XLCD 539	[produced by The Horrors, Craig Silvey]
Luminous	Horrors	05.2014	6[3]	147[1]	XL Recordings XLCD 640	[produced by The Horrors, Craig Silvey]
V	Horrors	10.2017	8[1]	-	Wolf Tone WOLFTONE 14CD	[produced by The Horrors,Paul Epworth]

Art Mooney

Art Mooney urodził się 4.02.1911r w Lowell w stanie Massachusetts.Muzyką interesował się od najmłodszych lat,a jako nastolatek biegle opanował gre na saksofonie tenorowym.Osiadł w Detroit i tam grał w lokalnych orkiestrach stylistycznie zbliżonych do Guy'a Lombardo aż do powołania go do wojska w czasie II wojny światowej.
 Po jej zakończeniu wraca do Nowego Jorku i organizuje swoją orkiestrę w nowym swingowym stylu.Przez krótki czas grał w jego orkiestrze saksofonista Sid Caesar,który zrobił karierę w początkach telewizji programem "Your Show Of Shows". W połowie 1945r orkiestra otrzymała propozycje pracy i kontrakt z wytwórnią filmową.W 1946r uczestniczy w kręceniu krótkich filmów przedstawiających piosenki nieznanego wówczas Deana Martina.W 1947r do orkiestry przyłącza się kwartet wokalny znany jako Ames Brothers.
Od 1946r trwa długi i płodny okres współpracy z wytwórnią MGM.Pierwsze nagrania w 1946r to "Stars Fell On Alabama" [MGM 9045],cover Frankie Laine'a "That's My Desire" [MGM 10 020],"You Should Have Told Me" [MGM 10 030] i "As Long As I'm Dreaming" [MGM 10 034].W końcu 1947r Mooney próbuje zmienić swoje brzmienie,wprowadzając tzw.Philadelphia Mummers Sound,powstałe około 1900r,polegające na kombinacji orkiestry marszowej,sekcji saksofonów i banjo,typowe dla amerykańskich orkiestr biorących udział w dorocznych paradach Years Day.To dominujące brzmienie banjo [Mike Pignatore],z użyciem chóru śpiewającego unisono, przyniosło rezultat w postaci hitu #1 "I'm Looking Over A Four Leaf Clover",który sprzedał się w 2mln egzemplarzy.
Następnym sukcesem był stary standard "Baby Face" ,który też uzyskał status Złotej Płyty w 1947r i wydany rok póżniej "Bluebird Of Happiness" z wokalem Buda Breesa i Galli Sisters z poetycką recytacją samego Arta Mooney'a.W ciągu niecałego roku sprzedano ponad 3mln płyt orkiestry co robiło wrażenie.
W 1949r przynosi obustronnie nagrany singiel "Beautiful Eyes"/"Doo De Doo On An Old Kazoo".Na początku lat 50-tych nagrywa z umiarkowanym sukcesem swoją wersję utworu "If I Knew You Were Comin I'd've Baked A Cake" Eileen Barton.W tym okresie z orkiestrą występował śpiewak Bob Manning,który zasłynął póżniej wielkim przebojem-"The Nearness Of You".
Po okresie niezbyt dużych sukcesów rynkowych powraca na listy przebojów w początkach ery rock'n'rolla hitem "Honey Babe",który spędza ponad cztery miesiące na listach bestsellerów.Następny przebój to piosenka autorstwa Arta Mooney'a -"Nuttin' For Christmas",w której partie wokalne śpiewał 7-letni Barry Gordon,znana póżniej z wykonania Fontaine Sisters.Sam Mooney gra w filmach "The Opposite Sex" i "The Women".
Na początku lat 60-tych,po długim okresie współpracy z MGM, Art Mooney zmienia wytwórnię na Decca Records.Grywa w lokalach w swoim stanie i występując sporadycznie na galach w Las Vegas.Na początku lat 70-tych bierze udział w tournee pod hasłem "The American Big Band Cavalcade".Zmarł w wieku 82 lat w 1993r na Florydzie.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I' m looking over a four-leaf clover/The big brass band from Brazil	Art Mooney & His Orchestra	01.1948	-	1[5][18]	MGM 10 119	[gold][#2 hit by Nick Lucas in 1926r][written by Mort Dixon/Harry Woods
Baby face/Encore ,cherie	Art Mooney & His Orchestra	04.1948	-	3[15]	MGM 10 156	[gold][#1 by Jan Garber w 1926r][written by Harry Akst/Benny Davis]
Bluebird of happiness/Sunset to sunrise	Art Mooney & His Orchestra	07.1948	-	5[22]	MGM 10 207	[gold-US][vocal:Bud Brees & Galli Sister][written by Harry Davies/Sandor Harmati/Edward Heyman]
Beautiful eyes/Doo de doo on an old kazoo	Art Mooney & His Orchestra	02.1949	-	18[8] side B:21[2]	MGM 10 357	[written by Frank Adams/Neal Madaglia/Leonard Rosen]
Again/Five foot two,eyes of blue [Has anybody seen my girl]	Art Mooney & His Orchestra	05.1949	-	7[17]	MGM 10 398	[written by Dorcas Cochran/Lionel Newman][vocal:Johnny Martin & Madeley Russell][piosenka z filmu Road house]
Merry-Go-Round Waltz/The heart of Loch Lomond	Art Mooney & His Orchestra	06.1949	-	29[1]	MGM 10 405	[adaptacja starej melodii z 1988r -Over the waves][written by Arthur Finn/Jimmy Kennedy/Juventino Rosas]
Twenty-Four Hours Of Sunshine/In a shady nock by a babbling brook	Art Mooney & His Orchestra	07.1949	-	13[6]	MGM 10 446	[written by Peter DeRose/Carl Sigman]
Hop-Scotch polka [Scotch hot]/Wouldn' t it be fun	Art Mooney & His Orchestra	09.1949	-	16[11]	MGM 10 500	[written by Gene Rayburn/Carl Sigman/William Whitlock]
Toot toot Tootsie [Good-bye]/I never see maggie alone	Art Mooney & His Orchestra	10.1949	-	19[4] side B:21[1]	MGM 10 548	[pochodzi z filmu-The Jolson story][#1 hit by Al Jolson in 1923r][written by Ernie Erdman/Ted Florito/Gus Kahn/Robert King]
If i knew you were comin' i' d' ve baked a cake/Silver dollar	Art Mooney & His Orchestra	04.1950	-	28[2]	MGM 10 660	[lead vocal:Betty Harris][written by Al Hoffman/Bob Merrill/Clem Watts]
M.I.S.S.I.S.S.I.P.P.I./The breeze is my sweetheart	Art Mooney & His Orchestra	07.1950	-	23[1]	MGM 10 721	[written by Billy Simmons/Curley Williams][vocal by Allan Brooks & The Four Clovers]
Lazy river/Honestly	Art Mooney & His Orchestra	12.1952	-	29[1]	MGM 11 347	[written by Carmichael, Arodin][vocals by Cathy Ryan & Clover Leafs]
Heartbreaker/Winter	Art Mooney & His Orchestra	12.1952	-	24[1]	MGM 11 386	[written by Bryan, Gumble][vocals by Cathy Ryan & Clover Leafs]
Honey-babe/No regrets	Art Mooney & His Orchestra	04.1955	-	6[17]	MGM 11 900	[gold][written by Steiner, Webster][adaptacja starego marsza wojskowego wykorzystanego w filmie ' Battle cry' ]
Nuttin' for Christmas/Santa Claus looks just like daddy	Art Mooney & His Orchestra	12.1955	-	6[4]	MGM 12 092	[gold][written by Tepper, Bennett] [transkrypcja tradycyjnej XIX wiecznej piosenki francuskiej ' Vive la companie ']
Daydreams/Somebody stole my muchacha [Cha-cha-cha]	Art Mooney & His Orchestra	07.1956	-	73[2]	MGM 12 277	[written by Hoffman, Manning][backing vocal:Clover Leafs]
Giant /Rock and roll tumbleweed	Art Mooney & His Orchestra	11.1956	-	77[2]	MGM 12 320	[written by Dimitri Tiomkin & Paul Francis Webster][tytułowa piosenka z filmu z Elizabeth Taylor i Jamesem Deanem]
The river Kwai march and colonel Bogey/Bullfight	Art Mooney & His Orchestra	02.1958	-	88[2]	MGM 12 590	[written by Arnold, Alford][melodia z filmu ' The bridge on the river Kwai ']
Smile /Art Mooney Theme [Sunset to sunrise]	Art Mooney & His Orchestra	06.1959	-	107[2]	MGM 12 802	[written by Chaplin, Parsons, Turner][#10 hit by Nat King Cole w 1954r]
Banjo boy/Captain Buffalo	Art Mooney & His Orchestra	06.1960	-	100[2]	MGM 12 908	[written by Kaye, Niessen][vocals:The Iveys]
I ain' t down yet/' Till tomorrow	Art Mooney & His Orchestra	12.1960	-	108[2]	MGM 12 957	[written by Harnick, Bock][piosenka z przedstawienia na Broadway'u -' The unsinkable Molly Brown' ]

Poe

Poe (ur. jako Anne Decatur Danielewski) to amerykańska piosenkarka, autorka tekstów i producent muzyczny. Styl muzyczny Poe to mieszanka rocka, jazzu, elektroniki, folku i hip- hopu, elementy połączone w intymne liryczne kompozycje.  Wiele z piosenek Poe były prezentowane w filmach i telewizji.
Przyjęła pseudonim sceniczny ze względu na kostium Halloween  oparty o opowiadania Edgara Allana Poe, Poe uzyskała umowę z Atlantic w okresie boomu na wokalistki- kompozytorki w połowie lat 90-tych.


Pochodząca z Nowego Jorku, przeniosła się   z rodzicami w okolice tej metropolii- reżyserem polskiego pochodzenia [ Tad Z. Danielewski] i aktorką [Priscilla Decatur Machold]. Razem z bratem, pisarzem Markiem Z. Danielewskim, mieszkała w sześciu różnych krajach ze względu na pracę  ojca . Kiedy Poe miała 12 lat, jej ojciec przeniósł się z rodziną do Provo w Utah, gdzie Poe uczęszczała  do gimnazjum, a pózniej doliceum.

Kiedy rodzice Poe rozwiedli się, mając 16 lat, opuściła dom i przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie mieszkała   na dolnej wschodniej stronie Manhattanu.
Realizowała studia licencjackie na Uniwersytecie Princeton, gdzie zorganizowała swój pierwszy zespół. Podpisała kontrakt z Atlantic  w 1994 roku, nagrała płytę Hello z kilkoma producentami i współautorami piosenek w nastepnym roku.
 Singiel "Angry Johnny" pchnął Hello na liście przebojów, a podczas 1996r Poe supportowała Lenny Kravitza z zespołem, z gitarzystą  Dariusem Adkinsem,perkusistą Danem Jonesem, basistą  Toby Skardem,wiolonczelistą Cameronem Stone . Pięć lat po swoim debiucie , Poe wróciła z Haunted, albumem oprtym na opowiadaniu  Marka Z. Danielewskiego , House of Leaves.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Trigger Happy Jack (Drive By a Go-Go)	Poe	01.1996	-	106[3]	Modern 95 722	[produced by Dave Jerden, Poe ,Jeffrey Connor]
Angry Johnny	Poe	08.1996	-	60[11].Airplay Chart	album cut	[produced by RJ Rice]
Hello	Poe	03.1997	-	104[5]	Modern 98 028	[produced by RJ Rice][1[1][12].Hot Disco/Dance;Modern 95566 12"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hello	Poe	08.1996	-	71[30]	Modern 92 605	[gold-US][produced by RJ Rice, Jeffrey Connor, Dave Jerden, Poe]
Haunted	Poe	11.2000	-	115[14]	FEI 83 362	[produced by Poe, Olle Romo, Matt Wilder, Matt Wallace, Mike Urban]

Pogues

 Zespół irlandzki. Powstał w 1981 w Londynie z inicjatywy" Shane'a MacGowana — voc, g, wcześniej związanego z grupą rock'n'rollową The Nipple Erectors (niewielki przebój Gabrielle w 1980). Skład ustalił się w połowie dekady. Oprócz MacGowana znaleźli się w nim: Peter "Spider" Stacy - g, voc, Philip Chevron - g, voc, Terry Woods - g. bnjo, różne instrumenty ludowe, voc, Jem Finer - bnjo, voc, James Fearnley - ace, różne instrumenty ludowe, Darryl Hunt - b, voc (zastąpił w 1986 Cait O'Riordan - b, voc, jedyną dziewczynę w The Pogues) i Andrew Ranken - dr.
Trzon The Pogues stanowili rówieśnicy muzyków tworzących The SEX PISTOLS, The CLASH czy The JAM (Chevron był wcześniej gitarzystą punkrockowej grupy Radiators From Space). Do zespołu dołączyli też jednak instrumentaliści starsi, bardziej doświadczeni (Woods w końcu lat sześćdziesiątych występował w STEELEYE SPAN).
MacGowan, kompozytor i autor większości piosenek The Pogues, umiejętnie nawiązał w swej twórczości do folkloru irlandzkiego - butnych i dosadnych ballad (A Pair Of Brown Eyes) i tańców (Sally MacLennane, Billy's Bones, Bottle Of Smoke). W realistycznych tekstach podjął temat "niesprawiedliwości i ponurych stron życia".
Powiodła się zespołowi próba ożywienia piosenek ludowych z różnych stron świata (I'm A Man You Don't Meet Every Day, Jesse James, And The Band Played Waltzing Matilda, Thousands Are Sailing). Na If i should fall from grace with god zaproponował też m.in. utrzymany w klimacie orientalnym utwór Turkish Song Of The Damned oraz nawiązującą do folkloru meksykańskiego kompozycję Fiesta. Największą popularność zyskały w wykonaniu The Pogues piosenki: The Dark Streets Of London, Dirty Old Town, The Irish Rover (firmowana razem z grupą The Dubliners) i Fairytale Of New York (z wokalistką Kirsty MacColl).
Kilkoma nagraniami zespół zilustrował dwa filmy Alexa Coxa - Sid And Nancy (1986) o życiu i śmierci Sida Viciousa, basisty The Sex Pistols, oraz western Straight To Hell (1987), w którym także wystąpił. Na zamówienie trupy teatralnej Chenie Street Drill Hall Arts Centre skomponował muzykę do sztuki Raya Brennana - Sidewind (1989).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A Pair Of Brown Eyes/Whiskey you' re the devil	Pogues	04.1985	72[3]	-	Stiff BUY 220	[written by Shane MacGowan][produced by Elvis Costello]
Sally Maclennane /Wild rover	Pogues	06.1985	51[5]	-	Stiff BUY 224	[written by Shane MacGowan][produced by Elvis Costello]
Dirty Old Town /A pistol for Paddy Garcia	Pogues	09.1985	62[5]	-	Stiff BUY 229	[written by Ewan MacColl][produced by Elvis Costello]
Poguetry In Motion [EP] [A rainy day in Soho/The body of an American/London girl/Planxty Noel Hill]	Pogues	03.1986	29[6]	-	Stiff BUY 243	[produced by Elvis Costello]
Haunted (From Film Sid & Nancy ) /Junk theme	Pogues	08.1986	42[4]	-	MCA 1084	[written by Shane MacGowan][produced by Craig Leon]
The Irish Rover/The rare old mountain dew	Pogues & The Dubliners	03.1987	8[8]	-	Stiff BUY 258	[written by Trad.][produced by Eamonn Campbell]
Fairytale Of New York/Battle march medley	Pogues feat Kirsty MacColl	12.1987	2[14]	-	Pogue Mahone NY 7	[platinum-UK][written by Jem Finer, Shane MacGowan][produced by Steve Lillywhite]
If I Should Fall From Grace /Sally Maclennane [live]	Pogues	03.1988	58[5]	-	Pogue Mahone FG 1	[written by Shane MacGowan][produced by Steve Lillywhite]
Fiesta/Sketches of Spain	Pogues	07.1988	24[5]	-	Pogue Mahone FG 2	[written by Jem Finer/Shane MacGowan/Edmund Kotscher/Rudi Lindt][produced by Steve Lillywhite]
Yeah, Yeah, Yeah, Yeah, Yeah /The Limerick rake	Pogues	12.1988	43[4]	-	WEA YZ 355	[written by Shane MacGowan][produced by Steve Lillywhite]
Misty Morning, Albert Bridge /Cotton fields	Pogues	07.1989	41[3]	-	WEA YZ 407	[written by Jem Finer][produced by Steve Lillywhite]
White City/Every man is the king	Pogues	09.1989	90[2]	-	WEA YZ 409	[written by Shane MacGowan][produced by Steve Lillywhite]
Jack's Heroes / Whiskey In The Jar	Pogues & The Dubliners	06.1990	63[2]	-	WEA YZ 500	[written by Spider Stacy][produced by Dave Jordan, Terry Woods]
Summer In Siam /Bastard landlord	Pogues	09.1990	64[3]	-	WEA YZ 519	[written by Shane MacGowan][produced by Joe Strummer]
Miss Otis Regrets / Do I Love You	Kirsty MacColl And The Pogues/Aztec Camera	12.1990	85[1]	-	Chrysalis CHS 3629	[written by Cole Porter][produced by Steve Lillywhite]
A Rainy Night In Soho/Squid out of water	Pogues	09.1991	67[1]	-	WEA YZ 603	[written by Shane MacGowan][produced by Steve Lillywhite]
Fairytale Of New York (Re-Issue)/Fiesta	Pogues Featuring Kirsty MacColl	12.1991	36[5]	-	WEA YZ 628	[written by MacGowan, Finer][produced by Steve Lillywhite]
Honky Tonk Women /Curse of love	Pogues	05.1992	56[2]	-	WEA YZ 673	[written by Jagger, Richards][produced by Steve Lillywhite]
Tuesday Morning /First day of forever	Pogues	08.1993	18[5]	-	WEA YZ 758	[written by Spider Stacy][produced by Michael Brook]
Once Upon A Time/Train kept rolling on	Pogues	01.1994	66[3]	-	WEA YZ 771	[written by Jem Finer][produced by Michael Brook]
How Come	Pogues	09.1995	88[1]	-	WEA WEA 011	[Producer - Steve Brown]
Fairytale Of New York	Pogues	12.2005	3[16]	-	Warner Music UK WEA 400CD	[ Producer - Steve Lillywhite][written by Jem Finer , Shane MacGowan]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Red roses for me	Pogues	11.1984	89[1]	-	Stiff SEEZ 55	[silver-UK][produced by Stan Brennan]
Rum,sodomy and the lash	Pogues	08.1985	13[14]	-	Stiff SEEZ 58	[gold-UK][produced by Elvis Costello]
If i should fall from grace with god	Pogues	01.1988	3[16]	88[16]	Stiff NYR 1	[gold-UK][produced by Steve Lillywhite]
Peace and love	Pogues	07.1989	5[8]	118[19]	WEA WX 247	[gold-UK][produced by Steve Lillywhite]
Hell' s ditch	Pogues	10.1990	12[5]	187[3]	WEA WX 366	[silver-UK][produced by Joe Strummer]
The best of The Pogues	Pogues	10.1991	11[17]	-	WEA WX 430	[gold-UK]]
Waiting for herb	Pogues	09.1993	20[3]	-	WEA 4509 93463-2	[produced by Michael Brook]
The very best of	Pogues	03.2001	18[98]	-	WSM 8573874595	[platinum-UK]
The Ultimate Collection	Pogues	03.2005	15[7]	-	WSM 2564622542	[gold-UK]]

Warlocks

W latach 1962-1964, Jerry Garcia występował i śpiewał   bluegrass  i folk. Jednym z zespołów Garcii   był Sleepy Hollow Hog Stompers,grajacy bluegrass. Grupa składała się z Jerry  Garcii na gitarze, banjo, wokalu i harmonijce, Marshalla Leicestera na banjo, gitarze i wokalu, i Dicka Arnolda grajacego na skrzypcach i śpiewajacego .

 Wkrótce po tym, Garcia, Weir, Ron "Pigpen" McKernan , razem kilkoma   przyjaciółmi utworzyli jug band nazywający się Mother  McCree's Uptown Jug Champions. Mniej więcej w tym czasie,zyskuje popularność psychodeliczny LSD   . Garcia pierwszy zaczął  używać LSD w 1964 roku.
W 1965 roku, Mother McCree's Uptown Jug Champions przekształcił się w Warlocks, dodatkowo z   Philem Leshem na gitarze  basowej i Billem Kreutzmannem na perkusji. Jednak zespół odkrył, że inna grupa (która później została Velvet Underground)  występowała pod ich nowo wybraną nazwą, wywołując kolejną zmianę nazwy.
 Garcia wymyślił "Grateful Dead", korzystając ze słownika Funk & Wagnalls .Definicją   "Grateful Dead" było "zmarły lub jego anioł ,  pokazujący wdzięczność dla kogoś, kto, jako akt miłosierdzia, dokonałe ich pochówku ".

Pierwsze wcielenie The Grateful Dead,Warlocks,  byli prawdziwymi punkami w swoim czasie, straszyli   ludzi, gdy szli ulicą razem.  Nosili dumnie długie   włosy, naszyjniki z kości kurczaka,   wisiorki, czarne skórzane buty, i prawdopodobnie śmierdzący jakby nie  kąpali się przez miesiąc.Podczas ich pierwszej w 1965r sesji w Autumn Records, zespół szybko zmienił nazwę na  "The Emergency  Crew", nie zostały wydane w tym czasie żadne nagrania.

Buffalo Springfield

Prekursorska grupa w rozwoju amerykańskiego country-rocka i folk-rocka. Choć istniała krótko, swym wielkim znaczeniem może konkurować z The Byrds. Jej skład często się zmienia}, ale najważniejszymi członkami w czasie trzech burzliwych lat działalności byli: Stephen Stills (ur. 3.01.1945 r. w Dallas w stanie Texas, USA), Neil Young (ur. 12.11.1945 r. w Toronto, Kanada), Richie Furay (ur. 9.05.1944 r. w Yellow Springs w stanie Ohio, USA), Dewey Martin (ur. 30.09.1942 r. w Chesterville, Kanada), Bruce Palmer (ur. w 1947 r. w Liverpoolu, Kanada) i Jim Messina (ur. 5.12.1947 r. w Maywood w stanie Kalifornia, USA). Furay i Stills występowali razem w połowie lat 60. w grupie Au Go-Go Singers. Tam też spotkali Younga, który był w tym czasie solistą, ale wcześniej pracował z Palmerem w zespole Mynah Birds. Muzycy zebrali się w Los Angeles w 1966 r. i po serii koncertów na prestiżowej scenie klubu "Whiskey A Go-Go", oraz po ustnym poparciu Chrisa Hillmana i Davida Crosby'ego z The Byrds podpisali kontrakt z Ahmetem Ertegunem i jego wytwórnią Atco. Każdy zespół, w którym jest trzech kompozytorów, z których każdy gra na gitarze prowadzącej, musi popaść w kłopoty. W Buffalo Springfield także wkrótce doszło do konfliktu trzech osobowości. Sytuację pogarszały intensywne wyjazdy w trasy i problemy z Palmerem, nie mogącym poradzić sobie z uzależnieniem od narkotyków. Kiedyś menedżer grupy Dick Davies musiał dla potrzeb występu w telewizji przebrać się za basistę. W końcu w miejsce Palmera przyjęto dawnego kolegę Younga — Kena Kobluna. Jego z kolei zastąpił Jim Fiedler z grupy The Mothers Of Invention wymieniony na początku 1968 r. przez Jima Messinę (ur. 5.12.1947 r. w Maywood w stanie Kalifornia).
Ich jedyny wielki przebój "For What It's Worth (Hey What's That Sound)" nagrsny w 1967 r. jest jedną z najlepszych piosenek pop lat 60. To rzewne, choć i pełne ironii, letargiczne wezwanie w obronie tolerancji powstało po bezwzględnym stłumieniu w 1966 r. przez policję studenckiej demonstracji przeciw wojnie w Wietnamie na Sunset Strip. Otwierające je wersy "Coś się tutaj dzieje, nie wiadomo dokładnie co, ten człowiek z karabinem mówi mi, że muszę być czujny" niewinnie wprowadza nas w akcję. Refren "Stójcie dzieci, co to za dźwięk, wszyscy dobrze wiedzą co spada z góry" stał się hymnem studentów Zachodniego Wybrzeża, przeciwnych rządom Nixona. Zespół nagrał dwa albumy. Zarejestrował wprawdzie także trzeci - Stampede - ale okazał się on na rynku wyłącznie jako bootleg. Jeszcze inny longplay. Last Time Around został skompilowany przez producenta Messinę już po ostatecznym rozpadzie grupy.
Ich najlepszą płytą, faworyzowaną przez fanów, pozostaje Buffalo Springfield Again. Na albumie tym najpełniej rozkwitł talent autorski Stillsa i Younga. Znakomitym surrealistycznym mini-epikom Younga w "Expecting To Fly" i "Broken Arrow" dorównywały takie utwory Stillsa jak "Everydays" czy "Bluebird" (dedykowany Judie Collins). Również i Furay nie pozostawał w tyle - w pamięci słuchaczy zapisał się utrzymaną w wiejskim stylu piosenką "A Child's Claim To Fame". Jednak najjaśniejszym punktem albumu okazało się nagranie "Rock And Roll Woman" napisane wspólnie z Davidem Crosbym, który pojawił się w zespole na krótko, zastępując Younga na Festiwalu Pop w Monterey w 1967 r.
Trzy gitary prowadzące szły tu ramię w ramię, a głosy wspaniale zgrały się ze sobą, tworząc choć przez chwilę monolit, który mógł być największym amerykańskim rywalem The Beatles. Jednak 5 maja 1968 r. po ostatnim koncercie w Los Angeles grupa definitywnie przestała istnieć, a jej członkowie rozpoczęli aktywną działalność w innych formacjach, bądź jako artyści solowi. Martin dwukrotnie próbował wskrzesić zespół. Pod koniec 1968 r. spotkało się to z ostrym sprzeciwem Stillsa, tym bardziej, że w "nowym" Buffalo Springfield ze starego składu pojawił się tylko ... Martin. Lepiej powiodło mu się 31 grudnia 1991 r., kiedy to grupa wystąpiła na wspominkowej imprezie w Las Vegas, grając stary i nowy materiał. Tworzyli ją wtedy Martin, Michael Curtis (gitara, śpiew; eks-Crazy Horse), Bill Darnell (gitara) i Robin Lamble (bas, śpiew; eks-Al Stewart Group).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nowadays clancy can' t even sing/Go and say goodbye	Buffalo Springfield	10.1966	-	110[4]	Atco 6428	[written by N.Young][produced by Greene, Stone]
Burned /Everybody' s wrong	Buffalo Springfield	12.1966	-	-	Atco 6452	[written by N.Young][produced by Greene, Stone]
For what it' s worth/Do I have to come right out and say it?	Buffalo Springfield	01.1967	-	7[17]	Atco 6459	[written by N.Young][produced by Greene, Stone]
Bluebird /Mr Soul	Buffalo Springfield	07.1967	-	58[8]	Atco 6499	[written by S.Stills]
Rock' n' roll woman/A child' s claim to fame	Buffalo Springfield	10.1968	-	44[8]	Atco 6519	[written by Stephen Stills][produced by Stephen Stills, Neil Young]
Expecting to fly/Everydays	Buffalo Springfield	01.1968	-	98[5]	Atco 6545	[written by N.Young][produced by York - Pala Productions]
Un-mundo/Merry-go-round	Buffalo Springfield	06.1968	-	105[2]	Atco 6572	[written by Stephen Stills][produced by Steve Stills, Jim Messina]
Kind woman/Special care	Buffalo Springfield	08.1968	-	107[1]	Atco 6602	[written by Richie Furay][produced by Jim Messina]
On the way home/Four days gone	Buffalo Springfield	10.1968	-	82[3]	Atco 6615	[written by N.Young][produced by Jim Messina]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Buffalo Springfield	Buffalo Springfield	03.1967	197[1]	80[16]	Atco 200	[produced by Charles Greene, Brian Stone]
Buffalo Springfield again	Buffalo Springfield	11.1967	-	44[14]	Atco 226	[produced by Ahmet Ertegün, Richie Furay, Jim Messina, Jack Nitzsche, Stephen Stills, Neil Young]
Last time around	Buffalo Springfield	08.1968	-	42[19]	Atco 256	[produced by Jim Messina]
Retrospective/The best of Buffalo Springfield	Buffalo Springfield	03.1969	-	42[24]	Atco 283	[platinium-US][silver-UK][produced by Charles Greene, Brian Stone, Stephen Stills, Neil Young, Jack Nitzsche, Jim Messina]
Buffalo Springfield	Buffalo Springfield	12.1973	-	104[13]	Atco 806	[produced by Buffalo Springfield, Ahmet Ertegün, Jack Nitzsche]
Box set	Buffalo Springfield	08.2001	-	194[1]	Rhino 74324

Small Black

Small Black jest amerykańskim zespołem indie z Brooklynu w Nowym Jorku. Obecnie nagrywają dla wytwórni   Jagjaguwar . Zespół składa się z Josha Kolenika (wokal / gitara), Ryana Heynera (gitara / klawisze), Juana Pieczanskiego (bas / gitara) i Jeffa Curtina (perkusja).

Po wydaniu zakceptowanej przez krytyków EP-ki Small Black, zespół podpisał kontrakt z Jagjaguwar do wydania debiutanckiego albumu New Chain (2010).

Ich drugi album, Limits of Desire został wydany w maju 2013 roku z singlem "No Stranger" ostoję na radio satelitarne.

Zespół koncertował konsekwentnie od 2010 roku, biorąc udział w licznych festiwalach, takich jak Primavera Sound Festival, Fun Fun Fun Fest, Capitol Hill.

Josh Kolenik i Ryan Heyner założył zespół podczas eksperymentowania z lo-fi i technik nagrywania pętli .Debiutancka EP-ka powstała na poddaszu wuja  Kolenika  na starych klawiaturach i samplerach, zimą 2008-2009r  pod szyldem Uncle Matt.  Gitarzysta Juan Pieczanski i perkusista Jeff Curtin, obaj z Waszyngtonu, spotkali się  podczas nauki w Columbia University. Wczesna współpraca całej grupy zaczęła się przed utworzeniem zespołu w czasie    sesji nagraniowej w studio postprodukcji filmowej  znajdującej się w Brill Building.

Po  pierwszym nagraniu zespołu  , supportowali Washed Out w trasie w 2010 roku, również występując z nimi na scenie podczas tej trasy.
Ich brzmienie jest powszechnie określane jako należące do chillwave ,choć członkowie kapeli nie przyznają się  do tej etykiety  Zespół zaczął z naciskiem na  dźwięki lo-fi i zniekształcone tekstury w swojej pierwszej wersji, ale od tego czasu przyjęła bardziej zróżnicowane podejście, rozszerzenie zawiera  mieszankę  hi i lo-fi dźwięków, syntetycznych  i akustycznych instrumentów .

Zespół zrealizował remiksy dla  Health, Washed Out i Frankie Rose.

W 2010 roku ukazał  się   mixtape Moon Killer, luźny zbiór przykładowych sampli   prezentujących wkład Heems & Star Slinger.

Gitarzysta Ryan Heyner był wcześniej członkiem  hardcorowego zespołu Silent Majority.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Despicable Dogs / Kings of Animals	Small Black	12.2009	-	-	Transparent TP007 [UK]	-
You'll See It [Washed Out]/Despicable Dogs	Small Black	01.2010	-	-	Lovepump United ‎ LPU033	-
Photojournalist	Small Black	.2010	-	-	Jagjaguwar ‎ JAG179	-
Real People	Small Black	04.2014	-	-	Jagjaguwar JAG249	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
New Chain	Small Black	10.2010	-	-	Jagjaguwar JAG 174	[produced by Small Black]
Limits of Desire	Small Black	05.2013	-	-	Jagjaguwar JAG 208	[24.Top Heatseekers]
Best Blues	Small Black	10.2015	-	-	Jagjaguwar JAG 269	[22.Top Heatseekers]

Mia

Mathangi "Maya" Arulpragasam (ur. 18 lipca 1975^[1]) – pochodząca ze Sri Lanki brytyjska wokalistka, autorka piosenek, kompozytorka, producentka, projektantka ubrań i autorka rewolucyjnych tekstów. Lepiej znana pod pseudonimem M.I.A. Jej muzyka często prezentuje mieszankę wielu elementów różnych gatunków, m.in. hip-hopu, ragga, dancehallu i electro. Muzyka M.I.A. jest również określana jako połączenie dancehallu z nowoczesnym hip-hopem i r'n'b, klubowymi brzmieniami spod znaku Fidget House czy dźwiękami z rejonów zarezerwowanych dla world music.


M.I.A. jest pochodzenia tamilskiego, urodziła się w Londynie 18 lipca 1975 roku. Kiedy miała 6 miesięcy, jej rodzina przeprowadziła się z powrotem na Sri Lankę. Jej ojciec był tamilskim bojownikiem podczas wojny domowej na wyspie, dlatego dla rodziny nie było bezpiecznie przebywać dalej na wyspie. Przeprowadzili się do Madrasu, później z powrotem do Dżafny, którą byli zmuszeni opuścić pod koniec lat 80. Kiedy M.I.A. miała 11 lat, wrócili do Londynu. M.I.A. studiowała sztukę, film i video w Central Saint Martins w Londynie. W 2004 roku M.I.A. wydała swój pierwszy singel o nazwie Galang. Na początku był on publikowany jedynie w internecie. W 2005 roku jej debiutancki album Arular został nominowany do Mercury Prize. W 2007 roku wydała drugi album − Kala. Krążek M.I.A nagrywała między innymi z Timbalandem i zdobyła uznanie w oczach samej Missy Elliott, z którą zresztą wspólnie wykonała piosenkę. M.I.A. miała być gwiazdą Open'er Festival 2008, ale 11 czerwca zostało wydane oświadczenie, że M.I.A. odwołuje trasę europejską, w tym występ w Polsce. M.I.A wróciła jednak do swoich planów, występując na Open'er Festival 2011. W lipcu 2010 ukazał się trzeci studyjny album artystki zatytułowany Maya. W marcu 2012 ukazał się album Madonny MDNA, na którym pojawiły się dwie piosenki z gościnnym udziałem M.I.A.: "Give Me All Your Luvin'" i "B-Day Song". Pierwsza z nich, w której rapowała także Nicki Minaj, została wydana na singlu, a wszystkie trzy wykonawczynie nagrały do niej teledysk i zaśpiewały ją podczas halftime show Super Bowl XLVI. Występ obejrzało na NBC 114 milionów Amerykanów, podczas gdy całe Super Bowl średnio 111,3, co stanowi najwyższy wynik w historii amerykańskiej telewizji. W trakcie koncertu M.I.A. pokazała do kamery środkowy palec, co było w Stanach medialnym skandalem. Jedna z jej piosenek - Paper Planes - została użyta w soundtracku gry Far Cry 3 firmy Ubisoft.
11 lutego 2009 roku w Los Angeles M.I.A. urodziła syna. Ojcem dziecka jest były narzeczony piosenkarki Benjamin Bronfman^[2][3], z którym rozstała się w lutym 2012 r.
W listopadzie 2013 r. ukazał się czwarty album studyjny M.I.A. zatytułowany Matangi. Przewijają się przezeń wątki zaczerpnięte z hinduizmu, takie jak reinkarnacja czy karma. Inspiracją dla płyty było odkrycie, że hinduska bogini muzyki i wszelkich form ekspresji nosi to samo imię, co artystka, czyli Matangi. M.I.A. zrezygnowała z posługiwania się tym imieniem po przyjeździe do Londynu, ponieważ Brytyjczycy mieli trudność z wymową^[4].

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sunshowers/Fire, Fire	Mia	07.2004	93[2]	-	XL Recordings XLT 187	[written by Maya Arulpragasam, Ross Orton, Steve Mackey, August Darnell, Stony Jr. Browder][produced by Maya Arulpragasam, Steve Mackey, Ross Orton Anthony Whiting]
Galang	Mia	11.2004	77[4]	-	XL XLT 199	[written by Maya "M.I.A." Arulpragasam, Justine Frischmann, Steve Mackey, Ross Orton][produced by Maya "M.I.A." Arulpragasam, Cavemen]
Bucky done gun	Mia	07.2005	88[5]	-	XL /Beggars Banquet 214	[written by Maya "M.I.A." Arulpragasam, Carol Conners, Bill Conti, Wesley "Diplo" Pentz, Ayn Robbins, Deize Tigrona][produced by Diplo, A. Brucker, P. Byrne, Wizard]
Jimmy	Mia	10.2007	66[2]	-	XL XKS287CD	[written by Maya Arulpragasam, Switch, Bappi Lahiri][produced by Maya Arulpragasam, Switch]
Paper Planes	Mia	09.2008	19[72]	4[20]	XL XLS396CD	[silver-UK][4x-platinum-US][written by Mathangi Arulpragasam, Wesley Pentz and The Clash ][produced by Diplo, Switch]
Born Free	Mia	05.2010	156[1]	-	XL	[written by Maya "M.I.A." Arulpragasam, Dave "Switch" Taylor, Alan Vega, Martin Rev][produced by M.I.A., Switch]
XXXO	Mia	07.2010	26[4]	-	XL XLT501	[written by Maya Arulpragasam, Charles Smith,Cherry Byron-Withers][produced by Blaqstarr, Rusko]
Bad Girls	Mia	02.2012	43[7]	-	Interscope USUG 11200143	[written by Maya "M.I.A." Arulpragasam ,Nate "Danja" Hills, Marcella Araica][produced by Danja]
Give Me All Your Luvin	Madonna featuring Nicki Minaj and M.I.A.	02.2012	37[4]	10	Interscope USUG 11200184	[gold-US][written by Madonna Ciccone, Martin Solveig, Onika Tanya Maraj, Mathangi Arulpragasam, Michael Andre Tordjman][produced by Madonna, Solveig]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Arular	Mia	04.2005	98[2]	190[2]	XL XLCD 186	[produced by Paul Byrne, Cavemen, Diplo, KW Griff, Richard X, Switch, Anthony Whiting, Wizard]
Kala	Mia	08.2007	39[18]	18[45]	XL XLCD 281	[silver-UK][gold-US][produced by Blaqstarr, Diplo, M.I.A., Morganics, Switch, Timbaland]
Maya	Mia	07.2010	21[4]	9[7]	XL XLCD 497	[produced by Sugu Arulpragasam, Blaqstarr, Diplo, John Hill, Derek E. Miller, M.I.A., Rusko, Switch]
Matangi	Mia	11.2013	64[1]	23[1]	Interscope 3755808	[produced by Danja ,Hit-Boy, M.I.A., Doc McKinney, The Partysquad, Sugu ,Surkin, Switch]

Bodies Without Organs

Bodies Without Organs (BWO) to tercet ze Sztokholmu grający elektroniczny pop. Grupa powstała jesienią 2003 roku. Alexander Bard myślał o zrealizowaniu nowego projektu z muzyką electro i pewnego dnia wpadł na niebieskookiego blondyna, 22-letniego piosenkarza, Martina Rolinskiego. Ten student inżynierii na Uniwersytecie Chalmers w Gothenburgu, został odkryty przez agenta kilka miesięcy wcześniej podczas swojego pierwszego w życiu występu karaoke. 

Pierwotny plan zakładał założenie nieformalnej spółki zajmującej się pisaniem tekstów, w której skład mieli wchodzić Bard, Rolinski i producent BWO - Anders Hansson. Wkrótce jednak, gdy do chłopców w studio dołączyła grająca na klawiszach Marina Szipcienko, doszło do utworzenia formacji Bodies Without Organs.
 Taśma demo grupy przyciągnęła uwagę kilku głównych wytwórni płytowych w Skandynawii i w Niemczech. W marcu 2004 roku podpisano kontrakt z EMI Szwecja.
Bard i Hansson są znani na rynku muzyki skandynawskiej. Produkują, piszą teksty i kierują projektami muzycznymi od połowy lat 90. Do ich wcześniejszych międzynarodowych sukcesów można zaliczyć takie zespoły jak: Army Of Lovers, Vacuum, a w ostatnim czasie Alcazar. Pisali także teksty i produkowali dla takich artystów jak: Cher, Christina Aguilera i Jessica Simpson.
Wydawca podaje, że BWO to brakujące ogniwo pomiędzy Abbą, Bee Gees i Depeche Mode, ale z wyraźnym dodatkiem brzmień XXI-go wieku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sunshine in the Rain	Bodies Without Organs	09.2005	69[1]	-	Shell GET11CDX	[written by Alexander Bard, Anders Hansson][produced by 2N Productions]
Lay Your Love on Me	Bodies Without Organs	03.2008	69[1]	-	Shell GET12CDX	[written by Alexander Bard, Anders Hansson, Bobby Ljunggren, Henrik Wikstörm][produced by Alexander Bard, Anders Hansson, Bobby Ljunggren, Henrik Wikstörm]

Point Blank

Zespół ulepiony z tej samej gliny co teksańscy mistrzowie bluesa i boogie Z.Z. Top. Swoje pierwsze dwie płyty wydał mając za patrona Billa Hama, który krył się za sukcesami i sławą tego tria.
Skład grupy był dość płynny, a za najważniejsze można uznać następujące zestawienie: John 0'Daniel (śpiew), Rusty Bums (gitara), Kim Davis (gitara), Bill Randolph (bas), Mike Hamilton (klawisze) i Peter Gruen (perkusja). Rezultatem ich trzeciej wyprawy do studia była płyta Airplay, na której odeszli nieco od proponowanego wcześniej stylu. Pomimo wysokiego poziomu, jaki prezentowali, nie mieli szczęścia i nie udało im się odnieść sukcesu komercyjnego. Po nagraniu dwóch kolejnych albumów formacja przestała istnieć.


A stanowili przecież elitę southern rocka. Istnieli tyle, ile mniej więcej los pozwolił funkcjonować Lynyrd Skynyrd. Och, jakże im blisko było do siebie. Wiecznie zbuntowani; eksplodowali nie tylko na scenie. Tak jak do Lynyrd Skynyrd tak i do Point Blank przylgnął przydomek niepoprawnych awanturników. A oni bronili się przed szydzeniem jankesów z ich zaściankowego pochodzenia. No więc walili w pysk bez oporów. Zespół przyjaciół. Kompania Braci!
 Wiele szczęścia mieli już na starcie. Rusty Burns pracował jako techniczny ZZ Top. Sporo się wtedy nauczył. Poznał show biznes od drugiej strony; niekoniecznie najjaśniejszej. Pomogło mu to później podejmować wszelkie decyzje.. Spotkał wtedy Billa Hama, menagera i producenta ZZ Top, a jednocześnie właściciela labela - Lone Wolf Production. Spotkali się na jakimś dobroczynnym pikniku w parku imieniem generała Lee – bohatera Południa. Tam, mając do dyspozycji małego Marshalla, Rusty zagrał Billemu szkice utworów do swego mającego narodzić się dopiero zespołu.

Ham zachwycony poparł pomysł Rustego. Spotkali się później raz jeszcze w klubie Cellar w Forth Worth w Teksasie aby podpisać kontrakt. Pojawiali się tam najwięksi aby wspólnie pojamować. Rusty uwielbiał to magiczne miejsce. Grał tam często z różnymi składami; doskonalił rzemiosło. Gdy wrócił z kolejnej trasy ZZ Top ponownie pojawił się w Forth Worth aby zebrać odpowiednich ludzi. Miał szczęście. W krótkim czasie zmontował wybuchowy skład. Śpiewać miał potężny Johnny O’Daniel, na drugiej gitarze grać będzie Kim Davis. Bas obsłuży Phillip Petty. No i na koniec pojawił się, jak to Rusty wspomina, człowiek-młot perkusista Peter „Buzzy” Gruen. Miał więc już zespół i doskonale zdawał sobie sprawę z potencjału jaki drzemie w tych muzykach.
 21 lipca 1974 roku zagrali swój pierwszy koncert w Silver Eagle Club w Dallas. Jak pisał Phillip – weszliśmy tam wtedy na scenę i zdmuchnęliśmy ze stołów wszystkie kufle. Mając kontrakt z Aristą ruszyli w dwuletnie tourne. Zaczynali jako support przed ZZ Top. Szybko jednak okazali się dla ZZ Top za groźni. Trudno było wyjść po ich scenicznym szaleństwie i zachwycić czymś jeszcze publiczność. Thank You Mama deprecjonował wszystko co mogło po nim nastąpić. Po sześciu tygodniach ZZ Top rezygnuje z rozgrzewacza, który spalał im publiczność.
 Przez pierwszy rok grali niemal codziennie. Ogrywali materiał, który zarejestrowali później w studio w parędziesiąt godzin. Prawie na setkę. Wiedzieli jak przyłożyć, aby znokautować. Rusty opowiadał o tym – noo, weszliśmy do studia i zagraliśmy kolejny koncert. Później jeszcze trochę nad tym popracowałem ale wiele nie musiałem zmieniać. Debiut ukazał się 1 lipca 1976 roku. Amerykańska prasa zachłysnęła się tymi rockowymi szaleńcami. W Melody Maker pojawiła się obszerna rozkładówka „W cieniu ZZ Top narodziła się nowa wielkość”. Energią i furią prześcignęli swych mistrzów. Ta płyta to southern rockowy wulkan; do dziś powoduje zawroty głowy u słuchającego.

 Drugi album pokazać miał Point Blank w pełnych światłach. Musieli zmierzyć się z własnym talentem tchniętym w debiutancki materiał. W 1977 roku, ponownie nakładem Aristy ukazuje się płyta Second Seasons. Dziś to southern rockowy kanon; wzorcowy dla innych. Znakomite kompozycje i ich brawurowe wykonanie ciągle świadczą o wielkości tego albumu. Jednego z najpiękniejszych w całej historii southern rocka. Nie ma jednak nic za darmo. Wykończony trudami mało sportowej egzystencji w trasie , odchodzi z zespołu Phillip Pety. Zespół zatrudnia nowego basistę i powiększa swój skład o klawiszowca.
 Pojawiają się dwie kolejne znakomite płyty: w 1979 roku Airplay z przecudnym Changed My Mind i w roku 1980 The Hard Way. Na tym ostatnim zamieszczono dwa koncertowe utwory. Przejmujący blues Wrong To Cry i cover Deep Purple , Highway Star. Kto nie słyszał jeszcze tego wykonania powinien nadrobić stratę. Przebili oryginał. Wersja Point Blank to istny rockowy huragan. Będąc u szczytu sławy wchodzą w tragiczne dla muzyki rockowej lata osiemdziesiąte.
 Znakomite zespoły znikały jeden po drugim. Tak jak Arista w przypadku The Allman Brothers Band, tak MCA Records wymusza na Point Blank zmianę stylistyki i repertuaru. Firma chce mieć przeboje. Przygnębiony tą sytuacją opuszcza zespół Johnny O’Daniel, jeden z najlepszych wokalistów tamtych czasów. Udanie zastępuje go Bubba Keith. Płyta American Exce$$ broni się jeszcze po latach dość dobrze. Oby wszyscy w tamtym czasie zdolni byli nagrać tak mocny i w sumie przebojowy album. Niestety, ich ostatni produkt On A Roll sprawia wrażenie, jakby muzycy nagrywali go z bronią przyłożoną do głów przez szefostwo MCA.
 Cóż, wypadek przy pracy. Ale na tyle poważny, że Rusty decyduje się rozwiązać zespół. W tym miejscu ta historia powinna mieć swój koniec. A jednak nie. W 2005 roku gruchnęła wiadomość, że wielcy zapomniani wracają i to wracają w niemal oryginalnym składzie; tym , z dwóch pierwszych płyt. Ruszyli w trasę. Fani z niedowierzaniem chodzili na koncerty i ze zdumieniem przecierali oczy widząc Johnnego O’Daniela w ciągle znakomitej formie. Powoli przywracali blask swoim żelaznym numerom – Free Man, Back In The Alley , Stars And Scars, Uncle Ned, Changed My Mind czy Nicole.
 W 2008 roku, w nieco zmienionym już składzie rejestrują pierwszą w swojej karierze płytę koncertową - Reloaded. Czas jakby stanął w miejscu albo być może zatoczył koło i wrócił do Second Seasons. Idąc za ciosem nagrywają studyjny, bardzo mocny, rockowy album Fight On. Teksas, kaktusy, jęk kojota, southern, blues i ogniste gitary. Point Blank wrócił z premierowymi nagraniami i po raz kolejny przylatuje do Europy. Są żywą legendą. Legendą Południa , cudownie przywróconą do życia. Jak widać nie powiedzieli jeszcze ostatniego słowa.

Singles

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Moving / Bad Bees	Point Blank	12.1976	-	-	Arista 0217	[written by Burns, Petty][produced by Bill Ham]
Back in the Alley / Beautiful Loser	Point Blank	12.1977	-	-	Arista 0298	[written by Burns, Davis, Gruen, O'Daniel, Petty][produced by Bill Ham]
Rock and Roll Soldier / On the Run	Point Blank	10.1980	-	-	MCA 41 268	[written by Troy Seals, Eddie Setser][produced by Bill Ham]
Let Me Stay With You Tonight / Walk Across the Fire	Point Blank	03.1981	-	107[9]	MCA 51 083	[written by Keith, Hamilton, Gruen, Burns, Davis, Randolph][produced by Bill Ham]
Nicole / Restless	Point Blank	06.1981	-	39[14]	MCA 51 132	[written by B. Keith, M. Hamilton, B. Gruen, B. Randolph, R. Burns, K. Davis][produced by Bill Ham]
Let Her Go / Love On Fire	Point Blank	04.1982	-	109[1]	MCA 52 029	[written by B. Keith, M. Hamilton, B. Gruen, B. Randolph, R. Burns, K. Davis][produced by Bill Ham]
Don't Look Down / Take Me Up	Point Blank	08.1982	-	-	MCA 52 071	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Point Blank	Point Blank	09.1976	-	175[3]	Arista 4087	[produced by Bill Ham]
Airplay	Point Blank	08.1979	-	175[9]	MCA 3160	-
The Hard Way	Point Blank	05.1980	-	110[13]	MCA 5114	-
American Exce$$	Point Blank	04.1981	-	80[24]	MCA 5189	-
On a Roll	Point Blank	04.1982	-	119[17]	MCA 5312	-

Albumy najwięcej tygodni w Hot 200 wg. Billboard Top 200 Albums [1956-2014]

tyg. na liście/najw. pozycja/artysta/tytuł


594 44 Pink Floyd - The Dark Side Of The Moon (1976-1988)
372  1 Original Cast - My Fair Lady (1956-1963)
331 46 Original Cast - The Phantom Of The Opera (Highlights From) (1990-1996)
313  6 Johnny Mathis - Johnny's Greatest Hits (1959-1965)
303  1 Carole King - Tapestry (1971-1977)
295  3 Guns N' Roses - Greatest Hits (2004-2009)
281  1 Metallica - Metallica (1991-1997)
250  2 Pearl Jam - Ten (1992-1996)
235  1 Johnny Mathis - Heavenly (1959-1964)
233  1 Original Cast - The Sound Of Music (1959-1964)
230  1 Soundtrack - South Pacific (1958-1962)
230  5 Taylor Swift - Taylor Swift (2006-2011)
225 58 Pink Floyd - The Dark Side Of The Moon (2003-2008)
224  3 Garth Brooks - No Fences (1990-1994)
223  1 Original Cast - Camelot (1961-1965)
218 13 Garth Brooks - Garth Brooks (1990-1994)
216  1 Soundtrack - The Sound Of Music (1965-1969)
209  1 Nickelback - All The Right Reasons (2005-2009)
202  3 Michael Bolton - Soul Provider (1989-1993)
202 71 Van Morrison - The Best Of Van Morrison (1991-1994)
200  6 Enigma - MCMXC AD (1991-1994)
197  1 Norah Jones - Come Away With Me (2002-2005)
196  2 Kenny G - Breathless (1992-1996)
196  2 Carrie Underwood - Some Hearts (2005-2009)
189  1 Soundtrack - West Side Story (1961-1965)
188 11 Keith Urban - Golden Road (2002-2006)
187  1 Original Cast - The Music Man (1958-1961)
187  7 Original Cast - Fiddler On The Roof (1964-1968)
186  1 Taylor Swift - Fearless (2008-2012)
185  1 Peter, Paul And Mary - Peter Paul & Mary (1962-1965)
185  2 Mumford & Sons - Sigh No More (2010-2013)
183  9 ZZ Top - Eliminator (1983-1986)
183 23 Journey - Journey's Greatest Hits (2007-2010)
181  8 Rusty Warren - Knockers Up (1960-1964)
179  1 Herb Alpert And The Tijuana Brass - Whipped Cream & Other Delights (1965-1968)
179  5 Original Cast - West Side Story (1960-1964)
177 17 Enya - Shepherd Moons (1991-1995)
176  4 Andy Williams - Moon River & Other Great Movie Themes (1962-1965)
175  1 John Denver - Greatest Hits (1973-1977)
174  6 The Platters - Encore Of Golden Hits (1960-1963)
169  2 Bette Midler - Beaches [OST] (1989-1992)
167 31 Original Cast - Man Of La Mancha (1966-1969)
167  1 Adele - 21 (2011-2014)
166 19 Buddy Holly - The Buddy Holly Story (1961-1964)
166  8 Madonna - Madonna (1983-1986)
165 11 Queen - Greatest Hits (1992-1995)
165  4 The Black Crowes - Shake Your Money Maker (1990-1993)
164  5 The Kingston Trio - The Kingston Trio (1959-1962)
163  2 The Dave Brubeck Quartet - Time Out (1961-1964)
161 17 Soundtrack - The Big Chill (1983-1986)
161 16 Alabama - Feels So Right (1981-1984)
158  2 Lady GaGa - The Fame (2008-2011)
157 11 Anita Baker - Rapture (1986-1989)
157 28 U2 - Under A Blood Red Sky (1983-1986)
157  1 Soundtrack - Dr Zhivago (1966-1969)
157  9 Zac Brown Band - The Foundation (2008-2011)
156  1 Whitney Houston - Whitney Houston (1985-1988)
154  1 Lionel Richie - Can't Slow Down (1983-1986)
153  9 Prince - 1999 (1982-1985)
153  1 Herb Alpert And The Tijuana Brass - Going Places (1965-1968)
153  1 Michael Jackson - Number Ones (2009-2011)
152 19 Bill Cosby - Why Is There Air? (1965-1968)
151  1 Original Cast - Hair (1968-1971)
151  2 Shania Twain - Come On Over (1997-2000)
150  5 Tom Petty And The Heartbreakers - Greatest Hits (1993-1996)