w tym zwłaszcza tańca z długim mieczem.Pieśni ludowe gromadzono w regionie od XIX wieku i prawdopodobnie cieszyły się one większym zainteresowaniem niż inne hrabstwa północne, jednak bogate dziedzictwo północnych i industrialnych pieśni ludowych było stosunkowo zaniedbane. Dopiero podczas drugiego odrodzenia muzyki folkowej w latach 50-tych XX wieku Nigel i Mary Hudlestonowie podjęli próby przywrócenia równowagi, gromadząc dużą liczbę pieśni z Yorkshire w latach 1958–1978.
Tradycjom muzyki ludowej Yorkshire brakowało unikalnych cech instrumentalnych, charakterystycznych dla muzyki z innych regionów, takich jak Northumbria, i wyróżniały się przede wszystkim dialekty, szczególnie w West Riding, czego przykładem jest pieśń „On Ilkla Moor Baht 'at”, prawdopodobnie napisana pod koniec XIX wieku z wykorzystaniem ludowej melodii Kentu (prawie na pewno zapożyczonej z kancjonału metodystów), ale często uznawana za nieoficjalny hymn Yorkshire.Większość pieśni ludowych Yorkshire nie była unikatowa i zazwyczaj dostosowywano je do lokalnego ukształtowania terenu i dialektu, jak w przypadku prawdopodobnie najbardziej popularnej komercyjnie pieśni Yorkshire, „Scarborough Fair”. Jednym z nietypowych utworów muzycznych jest unikatowa pieśń ludowa, prawdopodobnie wywodząca się z ballady z XVIII wieku, znanej jako „Hymn Holmfirth” lub „Pratty Flowers”. Do najwybitniejszych wykonawców folkowych z hrabstwa należą Watersonowie z Hull, którzy zaczęli nagrywać wersje pieśni ludowych z Yorkshire w 1965 roku, a których członkowie występują do dziś.
Znany jest również urodzony w Leeds muzyk Jake Thackray, który zasłynął w latach 70-tych XX wieku śpiewaniem dowcipnych, często sprośnych piosenek, z których wiele nawiązywało do wiejskiego życia w Yorkshire, w stylu wywodzącym się z francuskiej tradycji chansonnier. Jego twórczość sprawiła, że niektórzy nazywali go „Northern Noël Coward”. Inni muzycy folkowi z Yorkshire to Heather Wood (ur. 1945) z Young Tradition, krótkotrwały elektryczny zespół folkowy Mr Fox (1970–1972), The Deighton Family, Julie Matthews, Kathryn Roberts oraz nominowana do Mercury Prize Kate Rusby.
Yorkshire słynie z kwitnącej kultury muzyki folkowej, z ponad czterdziestoma klubami folkowymi i trzydziestoma corocznymi festiwalami muzyki folkowej. W 2007 roku powstała grupa Yorkshire Garland Group, której celem było udostępnienie pieśni ludowych z Yorkshire online i w szkołach.
Yorkshire odegrało znaczącą rolę w muzyce popularnej, począwszy od niekonwencjonalnego Arthura Browna w latach 60-tych XX wieku. W następnej dekadzie David Bowie, sam pochodzący z Tadcaster w North Yorkshire, zatrudnił trzech muzyków z Hull: Micka Ronsona, Trevora Boldera i Micka Woodmanseya; razem nagrali „Ziggy Stardust and the Spiders from Mars”, album, który zyskał uznanie. Być może najważniejszym okresem dla muzyki Yorkshire w erze nowożytnej były lokalne sceny post-punkowe lat 80-tych XX wieku, kiedy to hrabstwo wydało na świat kilka znaczących zespołów, które odniosły sukces, w tym Sisters of Mercy, The Cult, Gang of Four, The Human League, Def Leppard, Heaven 17, New Model Army, Soft Cell, Chumbawamba, The Wedding Present, The Mission, The Housemartins, The Beautiful South i The Comsat Angels.
Zainspirowane lokalną sceną post-punkową, ale także międzynarodowymi wykonawcami ekstremalnego metalu, takimi jak Celtic Frost, Candlemass i Kreator, pochodzące z Yorkshire zespoły Paradise Lost i My Dying Bride położyły podwaliny pod gatunek, który na początku i w połowie lat 90-tych XX wieku stał się gotyckim metalem. Zespół Pulp z Sheffield odniósł ogromny sukces w 1995 roku, kiedy to utwór „Common People” skupiał się na życiu klasy robotniczej w północnej Anglii.
Lata 2000. przyniosły popularność zespołom indie rockowym i post-punkowym z tego regionu, takim jak Kaiser Chiefs i Arctic Monkeys. Ten ostatni jest rekordzistą najszybciej sprzedającego się debiutanckiego albumu w historii brytyjskiej muzyki, z albumem „Whatever People Say I Am, That's What I'm Not”. Yorkshire w znacznym stopniu przyczyniło się również do rozwoju przemysłu muzyki elektronicznej od lat 90-tych do dziś.
Kluby nocne w Leeds i Sheffield pomogły zbudować podwaliny dla wytwórni płytowych takich jak Warp Records. Region ten miał również wpływ na rozwój linii basowej, produkując ogromny hit „Heartbroken” T2 z 2007 roku, a także wywodząc się z niego takie zespoły grime'owe jak Scumfam. Muzykę tych i pokrewnych gatunków promuje Toddla T, DJ pochodzący z Sheffield, dawniej występujący w radiu BBC.
