Z archiwum...rocka

środa, 28 grudnia 2016

Au Bonheur des Dames

Au Bonheur des Dames to francuska grupa z nurtu parody rocka kierowana przez Ramona Pipina.Nazwa zespołu jest prawdopodobnie inspirowana tytułem klasycznej powieści Au Bonheur des Dames d Émila Zoli.Ich największym przebojem była piosenka Oh les filles,pochodząca z albumu Twist nagranego w 1974r.
Zespół zadebiutował koncertem w Golf Drouot w styczniu 1972r.Grupa rozwiązała się w 1987r by powrócić w 1997r koncertami w paryskiej Olimpii.Występy zostały udokumentowane płytą live.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Oh, Les Filles/Ego-dames	Au Bonheur des Dames	07.1974	3[19]	-	Phillips 6009 501	[written by Marty Robbins / Adaptation: Eddy Vartan]
Quand Arrive L'été (Surfin’ USA)/Bébert le dromadaire	Au Bonheur des Dames	03.1975	43[11]	-	Phillips 6009 634	[written by Chuck Berry / Brian Wilson / R. Brantalou ]
Roulez Bourrés /Monsieur Ping	Au Bonheur des Dames	05.1988	68[4]	-	Ariola 109684	[written by Samudio / Samudio]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Twist	Au Bonheur des Dames	08.1974	5[21]	-	Phillips 6325.075	-
Coucou Maman	Au Bonheur des Dames	02.1975	7[32]	-	Phillips 6325.196

wtorek, 27 grudnia 2016

Inspiral Carpets

Inspiral Carpets, grupa brytyjska. Powstała w połowie lat osiemdziesiątych w Oldham. Założyli ją Stephen Holt - voc i Graham Lambert (10.07.1964, Chadderton) - g. Niebawem dołączył Craig Gill (5.12.1971, Manchester) - dr. W okresie debiutu przewinęło się przez nią także kilku innych muzyków. Pierwszy bardziej stabilny skład wyłonił się, gdy u boku wymienionej trójki pojawili się Clint Boon (właśc. Clinton David Boon; 28.06.1959, Oldham) -k. voc , David Swift - b. W 1988 Holta, który odszedł do Rainkings, i Swifta zastąpili Tom Hingley (9.07.1965, Abingdon, Oxfordshire) - voc z Too Much Texas i Martyn Walsh (1968, Manchester) - b z The Next Step.
Zadebiutowała 19 kwietnia 1986 przed publicznością klubu Mare And Foal w rodzinnym mieście. Na początku 1987 nagrała pierwszą płytę -niskonakładową czwórkę "Planecrash" dla niezależnej wytwórni Playtime (miała już wówczas w dorobku pocztówkę dźwiękową z utworem Garage Full Of Flowers, dodawaną nieodpłatnie do pisemka "Debris"). Zwróciła na siebie uwagę słynnego prezentera radiowego Johna Peela i wystąpiła w jego audycji. W październiku tego samego roku założyła własną firmę płytową Cow Dung i dla niej zrealizowała kilka dobrze przyjętych czwórek i singli, np. "Train-surfing" (1987), "Joe/Commercial Train" , Directing Traffic (1989) i Move 1989).
Na początku 1990 związała się z wytwórnią Mute. Wydane w marcu tego roku , singel This Is How It Feels wyprodukowany przez samych muzyków wraz z Nickiem Garside'em, zapewniły jej tytuł jednej z czołowych grup manchesterskiej fali przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych obok HAPPY MONDAYS i The Stone Roses. Sukces ugruntowała wydaną wkrótce potem czwórką "Island Head". Zaproponowała w tym pierwszym okresie działalności błahe, melodyjne piosenki, ujawniające fascynację muzyką The Kinks czy The Doors, nieco mdłe brzmieniowo, z eksponowanymi w aranżacjach partiami organów Farfisa, pulsujące tanecznymi, rave'owymi rytmami, np. This Is How It Feels, Sun Don't Shine, Directing Traffic, Besides Me.
W sierpniu przedstawiła je publiczności festiwalu w Reading. W listopadzie przystąpiła w wiejskim studiu Ridge Farm w hrabstwie Surrey wraz z producentem Chrisem Nagle'em do pracy nad albumem "The beat inside". Album ukazał się na początku 1991. Zaproponowała podobny repertuar co poprzednio, jednakże wzbogacony formalnie (np. trzynastominutowa kompozycja Further Away, ale też Born Yesterday, Mermaid czy Sleep Well Tonight), urozmaicony stylistycznie (np. Caravan z elementami rhythm'n'bluesowych przebojów Bo Diddleya, Grip z elementami funku, Beast Inside z elementami folku), o gęściejszym, bardziej wyszukanym brzmieniu. Zaskakiwała fatalis tyczna wymowa tekstów, jedynie utwór Caravan miał w sobie coś z hedonizmu kultury spod znaku rave.
Największą popularność zyskała piosenka Dragging Me Down, wydana też na singlu. Album Revenge of the goldfish", wyprodukowany przez Pascala Gabriela, zawierał oprócz kilku rozbudowanych, cokolwiek pretensjonalnych kompozycji przypominających zawartość płyty poprzedniej (np. Here Comes The Flood i Rain Song) znowu muzykę prostszą, bardziej surową (np. Generations, wykorzystujący melodię Sound Of The Crowd zespołu Human League, a także Dragging Me Down, Bitches Brew).
Hingley w wywiadach prasowych twierdził nawet, że grupa wzorowała się w tym czasie na dokonaniach The Sex Pistols, The Talking Heads, The Pixies i Public Image Ltd., ale jej piosenki tego nie potwierdzały. Trzy utwory z płyty były przebojami: Dragging Me Down, Two Worlds Collide i Generations. Podobny charakter miał album Devil hopping", wydany w marcu 1994, zawierający takie utwory, jak Saturn 5 i I Want You, wydane również na singlach (druga z tych płyt zawierała też piosenkę tytułową w wersji przygotowanej razem z Markiem E. Smithem z The Fall) i odnotowane na listach przebojów, oraz Party In The Sky, All Of This And More, Plutoman, Uniform czy Inside Of You.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Find Out Why/So Far	Inspiral Carpets	09.1989	90[2]	-	Cow DUNG 5	[written by Inspiral Carpets]
Move/Out Of Time	Inspiral Carpets	11.1989	49[2]	-	Cow DUNG 6	[written by Inspiral Carpets][produced by Inspiral Carpets]
This is how it feels	Inspiral Carpets	03.1990	14[9]	-	Mute DUNG 7	[written by Inspiral Carpets][produced by Inspiral Carpets,Nick Garside]
She comes in the fall	Inspiral Carpets	06.1990	27[6]	-	Mute DUNG 10	[written by Inspiral Carpets][produced by Inspiral Carpets,Nick Garside]
Island head EP.	Inspiral Carpets	11.1990	21[4]	-	Mute DUNG 11	[written by Inspiral Carpets][produced by Gareth Jones]
Caravan/Skidoo	Inspiral Carpets	03.1991	30[7]	-	Mute DUNG 13	[written by Inspiral Carpets][produced by Chris Nagle]
Please be cruel/The Wind Is Calling Your Name	Inspiral Carpets	06.1991	50[2]	-	Mute DUNG 16	[written by Inspiral Carpets][produced by Chris Nagle]
Dragging me down/ I Know I'm Losing You	Inspiral Carpets	02.1992	12[5]	-	Mute DUNG 16	[written by Inspiral Carpets][produced by Pascal Gabriel]
Two worlds collide/Boomerang	Inspiral Carpets	05.1992	32[2]	-	Mute DUNG 17	[written by Inspiral Carpets][produced by Pascal Gabriel]
Generations/Lost In Space Again	Inspiral Carpets	09.1992	28[3]	-	Mute DUNG 18	[written by Inspiral Carpets]
Bitches brew/Tainted Love	Inspiral Carpets	11.1992	36[2]	-	Mute PDUN 20	[written by Inspiral Carpets]
How it should be/ It's Only A Paper Moon	Inspiral Carpets	06.1993	49[2]	-	Mute DUNG 22	[written by Inspiral Carpets][produced by Pascal Gabriel]
Saturn 5/Going Down	Inspiral Carpets	01.1994	20[5]	-	Mute DUNG 23	[written by Inspiral Carpets][produced by Pascal Gabriel]
I want you	Inspiral Carpets feat Mark E.Smith	03.1994	18[3]	-	Mute DUNG 24	[written by Inspiral Carpets]
Uniform/Paranoid	Inspiral Carpets	05.1994	51[2]	-	Mute DUNG 26	[written by Inspiral Carpets]
Joe	Inspiral Carpets	09.1995	37[4]	-	Mute DUNG 27	[written by Inspiral Carpets]
Come Back Tomorrow	Inspiral Carpets	07.2003	43[2]	-	Mute DUNG 31	[written by Inspiral Carpets][produced by Inspiral Carpets]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Life	Inspiral Carpets	05.1990	2[21]	-	Cow DUNG 8	[produced by Inspiral Carpets & Nick Garside]
The beast inside	Inspiral Carpets	05.1991	5[6]	-	Cow DUNG 14	[produced by Chris Nagle]
Revenge of the goldfish	Inspiral Carpets	10.1992	17[6]	-	Mute Dung 19	[produced by Pascal Gabriel]
Devil hopping	Inspiral Carpets	03.1994	10[3]	-	Mute DUNG 25	[produced by Pascal Gabriel]
The singles	Inspiral Carpets	09.1995	17[5]	-	Mute MOOTEL 3	-
Cool As	Inspiral Carpets	05.2003	65[2]	-	Mute DUNG 30	[produced by Inspiral Carpets]
Greatest Hits-Inspiral Carpets	Inspiral Carpets	05.2004	158[2]	-	Mute	[produced by Pascal Gabriel]
Inspiral Carpets	Inspiral Carpets	11.2014	63[1]	-	Cherry Red CDBRED 639	-

Penetration

Angielska grupa punkowa ,która swoją nazwę wzięła od utworu Iggy Popa.Powstała w połowie 1976r w Ferryhill, County Durham i została załozona przez 18-letnią studentkę Pauline Murray i jej przyjaciela Roberta Blamire po tym jak oboje obejrzeli koncert Sex Pistols w Manchester.
Pauline przyjęła rolę wokalistki,Robert grał na gitarze basowej,a nowo pozyskani członkowie grupy, Gary Chaplin na gitarze i Gary Smallman na perkusji. Ich debiut miał miejsce w Rock Garden w Middlesborough pod koniec 1976r.Po ich debiucie na londyńskiej scenie w Roxy [otwierali koncerty Gen X] w styczniu 1977r,otrzymali propozycję nagrania demo w wytwórni Virgin.Ich debiutancki singiel Don't Dictate wyszedł w listopadzie 1977r.Na początku 1978r od zespołu odchodzi Gary Chaplin,zastąpiony najpierw przez Neila Floyda,a w póżniejszym czasie przez Freda Pursera.
W końcu 1978r wydają dwa single-Firing Squad i Life's a Gamble,i debiut albumowy Moving Targets.W 1979r odbywa turnee po W.Brytanii i Stanach Zjednoczonych.Wydają mimo nieporozumień w zespole ,głównie za sprawą Pauline drugi LP Coming Up for Air.Krótko przed rozpadem,grupa daje swój ostatni koncert w Newcastle City Hall ,14 pażdziernika 1979r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don't Dictate / Money Talks	Penetration	11.1977	-	-	Virgin VS 192	[written by Chaplin, Murray][produced by Mike Howlett]
Firing Squad / Never	Penetration	05.1978	-	-	Virgin VS 213	[written by Chaplin, Murray][produced by Mike Howlett]
Life's A Gamble / V.I.P.	Penetration	10.1978	-	-	Virgin VS 226	[written by Chaplin, Murray][produced by Mike Howlett,Mick Glossop]
Danger Signs / Stone Heroes (Live) / Vision (Live)	Penetration	04.1979	-	-	Virgin VS 257	[written by N. Floyd, P. Murray][produced by Mike Howlett,Mick Glossop]
Come Into The Open / Lifeline	Penetration	08.1979	-	-	Virgin VS 268	[written by Murray, Blamire, Purser][produced by Steve Lillywhite]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Moving Targets	Penetration	10.1978	22[4]	-	Virgin V 2109
Coming Up For Air	Penetration	09.1979	36[4]	-	Virgin V 2131

Paupers

The Paupers były kanadyjskim zespołem psychodelicznego rocka z Toronto , Ontario , który nagrywał w latach 1965-1968. Wydali dwa albumy dla Verve Forecast Records i wystąpili na Monterey Pop Festival .Grupa została utworzona jako The Spats w Toronto w 1964 roku przez ex perkusistę Riverside Three Skipa Prokopa (ur. Ronn Prokop, 13 grudnia, 1943 roku w Hamilton, Ontario , Kanada) i gitarzystę / wokalistę Billa Mariona aka Billa Misenera (urodzonego w Hamilton). Pozostali członkowie to gitarzysta Chuck Beal (urodzony 6 kwietnia 1944r w Scarborough , Ontario , Kanada ) oraz basista Denny Gerrard (urodzony 28 lutego 1947r w Scarborough, Ontario, Kanada).

Według legendy, Spats koncertowali przez 40 godzin w tygodniu, czasem 13-godzin na dobę, w wyniku czego stał się jednym z najpracowitszych zespołów Toronto. Po zmianie nazwy na The Paupers na początku 1965 roku, grupa przyciągnęła uwagę lokalnego menedżera Duffa Romana , który załatwił im kontrakt w niezależnej wytwórni Toronto, Red Leaf . W marcu 1965 roku wytwórnia wydała utwór Prokopa i Mariona "Never Send You Flowers", jako debiutancki singiel grupy,który wkrótce stał się skromna lokalnym hitem , podobnie jak następny "If I Told My Baby". W sierpniu grupa pojawiła się w Canadian National Exhibition w klubie 21 z David Clayton-Thomas & The Shays.

W 1966r zespół podpisał nowy kontrakt z wytwórnią Duffa Romana, Roman Records , która wydała kolejny singiel grupy "Do What I Am". Cover "Long Tall Sally",ukazał się wiosną 1966 roku, w którym to czasie z grupą rozstał się z Roman (który następnie został dyrektorem programowym CKFH) i podpisał kontrakt z Bernie Finkelstein (później wieloletnim menadżerem Bruce Cockburna).Niedługo po występie w El Patio w dniu 24 lipca 1966 roku, odchodzi Marion, który następnie nagrał solowy singiel przed przejściem do pracy jako producent i członek The Last Words .

W jego miejsce, The Paupers rekrutowali szkockiego emigranta Adama Mitchella (urodzonego 24 listopada 1944 roku w Glasgow , Strathclyde , Scotland , mieszkańca Bolton, Ontario ) z CommonFolk ( Doug Bush, Ian Rankin i Bruce Whitehead).. Mitchell szybko zapewnił sobie miejsce jako nowy wokalista grupy i główny kompozytor z Ominem Prokopem i zadebiutował z zespołem w Broom and Stone w Scarborough 14 sierpnia 1966 r.

Reputacja jako świetnej grupy koncertowej zaczęła się rozpowszechniać na początku 1967 roku, , Albert Grossman menadżer Boba Dylana, przekonał Finkelsteina do sprzedaży swoich udziałów w grupie. Grossman ponownie negocjował umowę z MGM i załatwił kontrakt ze stowarzyszoną wytwórnią Verve Forecast. Debiutancki singiel z Mitchellem, "If I Call You By Some Name" osiągnął nr 31 na kanadyjskiej liście singli,stając się największym przebojem zespołu.

Singiel został następnie dobrze odebrany w Nowym Jorku podczas koncertów grupy w Cafe Au Go Go od 21 lutego-5 marca 1967r wspierającej Jefferson Airplane .

Po powrocie do Toronto pod koniec lata, MGM wydała singiel "Magic People", który znalazł się następnie na albumie o tej samej nazwie. MGM następnie wysłał grupę na trasę promocyjną, gdzie grali w 17 miastach USA w ciągu miesiąca. W listopadzie 1967 roku, debiutancki album The Paupers, "Magic People", zadebiutował na amerykańskiej liście albumów jako nr 178, ale jego skromny sukces został przyćmiony przez odejście Denny Gerrarda na początku 1968 roku. Zastąpił go basista / wokalista Brad Campbell z poprzedniej grupy Mariona Last Word. W tym samym czasie, z Paupers występował były klawiszowiec BTB4 Peter Sterbach , który odszedł po miesiącu.

W styczniu 1968 roku,ukazał się ostatni singiel z debiutanckiego albumu Paupers," Think I Care ", ale nie odniósł sukcesu.Pozycja Prokopa szybko rosła ,więc trafił do świata renomowanych zespołów; pojawił się na singlu Peter, Paul & Mary "I Dig rock and roll" i albumie Richie Havensa Something Else między innymi.

W lipcu do grupy trafił John Ord (urodzony 3 kwietnia 1945r w Londynie ) z The Fraser Loveman Group i The Nuclear Tricycle grający na klawiszach, który zadebiutował w zespole w Grande Ballroom w Detroit na początku następnego miesiąca.

Problemy wewnętrzne, jednak w dalszym ciągu nie opuszczają zespół.Ostatecznym terminem były koncerty w nowojorskim Electric Circus ,w dniach 29 sierpnia-1 września. Prokop odchodzi by utworzyć Lighthouse , natomiast Campbell dołączył do Kozmic Blues Band,Janis Joplin .

Drugi album zespołu Ellis Island został wydany po rozpadzie grupy. Ostatni singiel "Cairo Hotel" Mitchella (później nagrana przez McKendree Spring ), ukazał się równocześnie, ale nie odniósł sukcesu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
If I Call You By Some Name/Copper Penny	Paupers	12.1966	-	-	Verve Folkways KF 5033	[written by Rick Shorter][produced by Rick Shorter]
One Rainy Day/Tudor Impressions	Paupers	06.1967	-	-	Verve KF 5056	[written by Adam Mitchell, Skip Prokop][produced by Rick Shorter]
Magic People/Black Thank You Package	Paupers	08.1967	-	-	Verve Forecast KF 5062	[written by Mitchell, Prokop][produced by Rick Shorter]
Think I Care/White Song	Paupers	12.1967	-	-	Verve Forecast KF 5074	[written by Mitchell, Prokop][produced by Rick Shorter]
Another Man's Hair On My Razor/Cairo Hotel	Paupers	10.1968	-	-	Verve Forecast KF 5094	[written by Mitchell][produced by Elliot Mazer]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Magic People	Paupers	11.1967	-	71[10]	Verve Forecast FTS-3026	-
Ellis Island	Paupers	.1968	-	-	Verve Forecast FTS-3051	-

piątek, 23 grudnia 2016

Pendulum

Pendulum powstało w 2002 roku w australijskiej miejscowości Perth, kiedy to lokalni producenci muzyczni Rob Swire i Gareth McGrillen poznali DJ Paula "Elhorneta" Hardinga. Wszyscy reprezentowali inne style muzyczne, od punka i metalu aż po drum & bass i breakbeat. Postanowili połączyć siły i tworzyć połamaną muzykę klubową (breakbeat, dnb). Ich talent ujawnił się już po 12 miesiącach działania zespołu. Ich pierwszy album "Hold Your Colour" został sprzedany w nakładzie 100 000 sztuk. Wykonali także remiks dla grupy The Prodigy (Voodoo People), który grany był regularnie w BBC Radio 1. Ich wielkimi przebojami stały się także "Tarantula" oraz "Painkiller", zremiksowany później przez Noisie.
Od ostatniego roku pracują nad występami na żywo, nazywając siebie elektronicznym Led Zeppelinem. Zaprzestali grania swoich produkcji z gramofonów, zastępując je gitarami, perkusją i wokalem. Dzięki temu tworzą nowe brzmienie, które zawiera elementy syntetyczne połączone z klasycznymi instumentami. Wasnie taki występ będziemy mieli okazje usłyszeć na tegorocznej edycji festiwalu Creamfields.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Another Planet / Voyager	Pendulum	03.2004	46[9]	-	Breakbeat Kaos BBK 003	[written by G. McGrillen , P. Harding , R. Swire][produced by G. McGrillen , P. Harding , R. Swire]
Guns At Dawn/Ratpack	DJ Baron Feat. Pendulum	04.2005	71[5]	-	Breakbeat Kaos BBK 008	[written by Bailey/Swine][produced by Bailey/Swine]
Tarantula / Fasten Your Seatbelt	Pendulum & Fresh Feat. Spyda	07.2005	60[9]	-	Breakbeat Kaos BBK 009	[written by Rob Swire/Gareth McGrillen/Stein][produced by Rob Swire/Gareth McGrillen/Stein]
Slam / Out Here	Pendulum	10.2005	34[44]	-	Breakbeat Kaos BBK 011	[written by Rob Swire/Thompson/Gareth McGrillen][produced by Rob Swire/Thompson/Gareth McGrillen]
Hold Your Colour	Pendulum	03.2006	83[4]	-	Breakbeat Kaos BBK 016	[written by R. Swire][produced by R. Swire]
Painkiller	Freestylers Feat. Pendulum & Sirreal	09.2006	117[4]	-	Against The Grain ATG 019	[written by A. Harvey , M. Cantor][produced by Freestylers ]
Blood Sugar / Axle Grinder	Pendulum	06.2007	A:62[34];B:195[1]	-	Breakbeat Kaos BBK 020	[written by Pendulum][produced by Pendulum]
Granite	Pendulum	11.2007	29[34]	-	WEA WEA 436CD	[written by R. Swire][produced by R. Swire]
Propane Nightmares	Pendulum	05.2008	9[70]	-	WEA CATCO 135416690	[silver-UK][written by B. Burhoff , J. Ottrich , O. Froning , R. Swire Thomspon][produced by Gareth McGrillen]
Showdown	Pendulum	05.2008	119[1]	-	Warner	[written by R. Swire][produced by R. Swire]
The Other Side	Pendulum	07.2008	54[7]	-	WEA WEA 450CD	[written by R. Swire][produced by Gareth McGrillen,R. Swire]
Watercolour	Pendulum	05.2010	4[14]	-	Warner Bros WEA 470CD	[silver-UK][written by R. Swire][produced by Rob Swire, Gareth McGrillen]
Witchcraft	Pendulum	06.2010	29[9]	-	Warner Bros MIUCT 7294	[written by R. Swire][produced by Rob Swire, Gareth McGrillen]
The Island	Pendulum	10.2010	41[2]	-	Warner Bros WEA 475CD	[written by R. Swire][produced by Rob Swire, Gareth McGrillen]
Crush	Pendulum	01.2011	92[1]	-	Warner Bros GBAHT 1000282	[written by R. Swire][produced by Rob Swire, Gareth McGrillen]
Ransom	Pendulum	04.2011	193[1]	-	Warner Bros	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hold your colour	Pendulum	07.2005	29[99]	-	Breakbeat Kaos BBK 002	[platinum-UK][produced by Pendulum]
In Silico	Pendulum	05.2008	2[80]	-	Warner Bros 2564695661	[platinum-UK][produced by Rob Swire/Gareth McGrillen]
Live at Brixton Academy	Pendulum	06.2009	45[7]	-	Warner Bros 2564689018	[platinum-UK][produced by Rob Swire/Gareth McGrillen]
Immersion	Pendulum	06.2010	1[1][35]	-	Warner Bros 5186594882	[platinum-UK][produced by Rob Swire/Gareth McGrillen]

Peeping Tom

Jeden z licznych projektów Mike Pattona.
Swój początek miał już w roku 2000. Wtedy właśnie Mike zaczął tworzyć pierwsze utwory z myślą o nieco "łagodniejszym", niż dotychczasowe, charakterze. Większość utworów powstała w ciekawy sposób - Patton zapraszał muzyków do współpracy nie spotykając się z nimi osobiście. Kolaboracja polegała na wzajemnym przesyłaniu sobie utworów do obróbki.
Projekt swoją oficjalną premierę miał 26-go maja 2006 roku w programie "Late Night with Conan O’Brien", gdzie wraz z Rahzelem, Danem The Automatorem i kilkoma innymi współtwórcami Mike wykonał utwór "Mojo" (pierwszy singiel z pierwszego albumu "Peeping Tom").
Peeping Tom to w zasadzie Patton - jako część stała "zespołu” oraz zapraszani przez niego do współpracy goście (m.in. Norah Jones, Massive Attack, Amon Tobin, Dub Trio i inni).
Nazwę dla swojego projektu muzyk zaczerpnął z makabreski filmowej trzeciej kategorii, pod takim właśnie tytułem, opowiadającej historię psychopatycznego mordercy.
Sam Mike tak opisuje swoje dzieło:
"Nie słucham radia, ale gdybym słuchał, chciałbym by brzmiało właśnie tak" "To moja wersja muzyki pop. To pewnego rodzaju ćwiczenie dla mnie: branie tego wszystkiego czego nauczyłem się przez ten cały czas i wkładanie tego w pop".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mojo/Preschool	Peeping Tom	.2006	-	40.Hot Modern Rock	Ipecac Recordings IPC-772	[produced by Dan The Automator ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Peeping Tom	Peeping Tom	05.2006	136[1]	103	Ipecac Recordings IPC-77	[produced by Mike Patton ]

k.d. lang

k.d. lang (małymi literami artystka podpisuje się w hołdzie dla modernistycznego poety e.e. cummingsa) urodziła się 2 listopada 1961 roku w Edmonton. Kiedy miała 9 miesięcy, jej rodzice podjęli decyzję o przeprowadzce do Consort, małej miejscowości znajdującej się w prowincji Albert. Tam też, na kanadyjskiej prerii, k.d. lang spędziła z dwoma siostrami i bratem dzieciństwo.

Po ukończeniu szkoły Lang rozpoczęła naukę w Red Deer College, gdzie zafascynowała ją twórczość Patsy Cline, jednej z najbardziej znanych wokalistek country. Lang założyła wtedy pierwszy zespół Reclines, który miał być hołdem dla Cline. Wokalistka zadebiutowała z nim w 1983 roku płytą zatytułowaną "Friday Dance Promenade". Kanadyjska piosenkarka często porównywana jest zarówno pod względem wokalnym, jak i stylu uprawianej muzyki właśnie do swojej idolki.

W 1986 roku Dave Edmunds został producentem albumu k.d. lang "Angel with a Lariat". I właśnie od tej płyty, wydanej po złożeniu podpisu na kontrakcie rozpoczęła się kariera Kanadyjki. Cały czas była ona jednak tylko lokalną gwiazdą, nieznaną poza granicami swojego kraju. Jej muzykę określano jako połączenie łzawych ballad z kiczowatym rockabilly. Przepustką do "wielkiego świata", stała się trasa koncertowa, na której k.d. lang śpiewała chórki u Roya Orbisona. To dzięki nagraniu z nim utworu "Crying", została zauważona przez szerszą publiczność. Piosenka przyniosła jej sławę i została uhonorowana przez kapitułę Grammy Awards. W 1989 roku artystka uznana została najlepszą wokalistką country, w tym prestiżowym, dorocznym muzycznym podsumowaniu. Rok wcześniej k.d. lang wystąpiła na ceremonii zakończenia igrzysk olimpijskich w Calgary.

Mimo tego, że po zdobyciu nagrody za najlepszy wokal country, kariera w tym gatunku muzycznym stała przed nią otworem, k.d. lang postanowiła nagrać płytę w stylu ambitnego popu. Wydany w 1992 roku "Ingenue", był znakiem zmian zachodzących w życiu Kanadyjki. To właśnie w tym roku, w jednej z gazet, artystka podała to publicznej wiadomości informacje tym, że jest lesbijką. Wtedy również stała się aktywistką walczącą o prawa mniejszości seksualnych. k.d. lang wydała w sumie 8 płyt długogrających, a lista muzyków z którymi współpracowała jest imponująca. Zdarzyło się jej również nagrać albumy w hołdzie dla najbardziej znanych głosów Kanady. Na tym, wydanym w 2004 roku krążku, znalazły się wersje utworów takich artystów jak Leonard Cohen czy Neil Young. k.d. lang ma na swoim koncie również wiele piosenek nagrywanych do filmów. Natomiast 8 lat musieli czekać fani jej muzyki na nowy, całkowicie autorski album. W 2008 roku ukazała się płyta "Watershed".
Jej aktywność na forum publicznym miała zawsze dość szeroki zasięg i wydźwięk. Już w momencie ujawnienia przez nią orientacji seksualnej, spotkała się z oburzeniem w dość konserwatywnym środowisku country. Był to też jeden z powodów ucieczki muzycznej artystki w stronę popu. Chociaż w jej twórczości po 1992 roku, country pojawia się w różnym natężeniu. Jednym z bardziej znanych skandali dotyczących jej osoby, było wspólne zdjęcie z modelką Cindy Crawford na okładce magazynu "Vanity Fair", w dość prowokacyjnej pozie. Kanadyjka znana jest z dość głośnego wyrażania swojego zdania, niekoniecznie zgodnego z opinią ogółu. Doskonałym przykładem może być kampania, którą wymyśliła i prowadziła. "Meat Stinks" (Mięso cuchnie) prowadzona była w jej rodzinnej prowincji i nie odniosła zbyt wielkiego sukcesu. Chociaż pochodziła z "mięsnej prowincji" Kanady, wegetarianizm, a także związane z nim poszanowanie praw zwierząt, był częstym tematem w twórczości k.d. lang. Artystka była też od początku lat 90. bardzo zaangażowana w walkę z AIDS. Cover utworu "So in Love" w wykonaniu Kanadyjki, znalazł się na płycie wydanej w 1990 roku, ze sprzedaży której dochód został przeznaczony na walkę z tą chorobą. W kwietniu 2008 roku była jedną z gwiazd, które oprotestowały Igrzyska Olimpjskie odbywające się w Pekinie.

Wspomnieć wypada też o aktorskich ciągotach k.d. lang, choć jej filmowy dorobek nie jest imponujący. Zagrała jedną z głównych ról w dramacie z 1991 roku "Salmonberries". Jej filmowe role były jednak dość charakterystyczne. Zdarzyło się jej grać piosenkarkę o skłonnościach lesbijskich. Pojawiała się również w serialowych epizodach.

k.d. lang była też wielokrotnie nagradzana. Oprócz, wspominanej już nagrody dla najlepszej wokalistki country, identyczną nagrodę, tylko w kategorii pop, otrzymała w 1992 roku. Zresztą w tym samym roku, została wybraną kobietą roku w Kanadzie. 4 lata później została uhonorowana orderem Kanady, odpowiednikiem polskiego orderu Orła Białego. Warto też wspomnieć o tym, że struny głosowe k.d. lang znalazły się na liście najlepszych żeńskich wokali w historii rock and rolla, jak również na analogicznej liście, zawierającej żeńskie wokale country. Ukoronowaniem dotychczasowej kariery było umieszczenie jej gwiazdy w kanadyjskiej, znajdującej się w Toronto, Alei Sław.

Żródło: http://muzyka.wp.pl

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Constant Craving	k.d. lang	05.1992	15[13]	38[19]	Sire W0 100	[written by k.d. lang,Ben Mink][produced by k.d. lang,Ben Mink,Greg Penny]
Crying	k.d. lang with Roy Orbison	08.1992	13[6]	-	Virgin America VUS 63	[written by Roy Orbison, Joe Melson]
Miss Chatelaine	k.d. lang	10.1992	68[5]	-	Sire W0 181	[written by k.d. lang,Ben Mink][produced by k.d. lang,Ben Mink,Greg Penny]
The Mind of Love/Three Cigarettes In An Ashtray	k.d. lang	05.1993	72[3]	-	Sire W0 170	[written by k.d. lang,Ben Mink][produced by k.d. lang,Ben Mink,Greg Penny]
Just Keep Me Moving/ In Perfect Dreams	k.d. lang	12.1993	59[2]	-	Sire W0 227	[written by k.d. lang,Ben Mink][produced by k.d. lang,Ben Mink]
If I Were You	k.d. lang	09.1995	53[4]	115[3]	Warner Bros W0 319CD	[written by k.d. lang,Ben Mink][produced by k.d. lang,Ben Mink,Marc Ramaer]
You're Ok	k.d. lang	05.1996	44[3]	-	Warner Bros W0 332CD	[written by k.d. lang,Ben Mink]
Summerfling	k.d. lang	07.2000	84[3]	-	Warner Bros W0 528CD	[written by Camus, k.d. lang & David Piltch]
The Consequences of Falling	k.d. lang	11.2000	77[2]	-	Warner Bros W0 536CD	[written by Marie Claire d'Ubaldo, Rick Nowels & Billy Steinberg]
I Dream of Spring	k.d. lang	12.2007	143[1]	-	Warner Bros	[written by k.d. lang & David Piltch]
Hallelujah	k.d. lang	03.2010	-	61[1]	Warner Bros	[written by Leonard Cohen]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Shadowland	k.d. lang	05.1988	-	73[25]	Sire 25 724	[gold-US][silver-UK][produced by Owen Bradley]
Absolute Torch and Twang	k.d. lang with The Reclines	06.1989	-	69[56]	Sire 25 877	[gold-US][silver-UK][produced by k.d. lang,Ben Mink,Greg Penny]
Ingénue	k.d. lang	03.1992	3[70]	18[90]	Sire 26 840	[2x-platinum-US][platinum-UK][produced by k.d. lang,Ben Mink,Greg Penny]
Even Cowgirls Get the Blues	k.d. lang	11.1993	-	82[14]	Sire 45 433	-
All You Can Eat	k.d. lang	10.1995	7[13]	37[20]	Warner 46 034	[gold-US][silver-UK][produced by k.d. lang,Ben Mink]
Drag	k.d. lang	07.1997	19[9]	29[16]	Warner 46 623	[gold-US][produced by k.d. lang,Craig Street]
Invincible Summer	k.d. lang	07.2000	17[11]	58[11]	Warner 47 605	[produced by David Kahne, Damian LeGassick]
Live by Request	k.d. lang	09.2001	-	94[5]	Warner 48 108	[produced by Mitch Maketansky, Allen Kelman]
A Wonderful World	k.d. lang with Tony Bennett	11.2002	33[7]	41[18]	RPM 86 734	[gold-US][produced by T Bone Burnett]
Hymns of the 49th Parallel	k.d. lang	08.2004	91[9]	55[13]	Nonesuch 79 847	[silver-UK][produced by k.d. lang, Ben Mink]
Watershed	k.d. lang	02.2008	35[4]	8[9]	Nonesuch 7559799908	[produced by k.d. lang, David Piltch]
Recollection	k.d. lang	02.2010	68[1]	36[8]	Nonesuch 7559797951	-
Sing It Loud	k.d. lang with The Siss Boom Bang	04.2011	34[3]	32[5]	Nonesuch 7559797836	[produced by k.d. lang, Joe Pisapia]

czwartek, 22 grudnia 2016

Peaches

Peaches, właściwie Merrill Nisker (ur. 11 listopada 1968 r. w Toronto w prowincji Ontario) – kanadyjska piosenkarka. Zaczynała od śpiewania w kanadyjskich zespołach (m.in. The Shit). Pracowała jako nauczycielka. W 1998 roku przeniosła się do Berlina. W następnym roku podpisała kontrakt z niemiecką firmą Kitty-Yo. Debiutancki album Merrill Nisker – zatytułowany Fancypants Hoodlum – ukazał się w 1995 roku. W 2000 wydała album The Teaches of Peaches pod pseudonimem "Peaches".
Magazyn Rolling Stone określił ją mianem "królowej electro-punku". Jest biseksualistką
. Jej muzyka wykorzystywana była w serialach stacji Showtime The L Word i Brzydula Betty. Współpracy z artystką podjęli się m.in. Joan Jett, Greg Kurstin, Leslie Feist oraz Josh Homme.

Peaches, projekt stworzony przez Kanadyjkę Merrill Nisker, to coś o wiele więcej niż tylko intrygująca muzyka, będąca połączeniem punk rocka, rapu, electro i disco oraz niezwykłe teksty "bez hamulców". Peaches to także zjawisko kulturowe - wprawdzie o charakterze niszowym, ale symptomatyczne dla radykalnego odłamu feminizmu, który na seksizm w wydaniu męskim odpowiada jego odpowiednikiem w rodzaju żeńskim. I robi to przy okazji bez ponurego zacietrzewienia, lecz z humorem - często uciekając się do form zbliżonych do kabaretu i burleski.
Peaches współpracowała m.in. z Iggy Popem, Beth Ditto i Joan Jett, pisała piosenki dla Pink. Jej najnowszy album, "I Feel Cream" jest - według niej - finalną częścią trylogii, na jaką składają się "Shake Yer Dix" i "Two Guys (For Ever Girl)". Jednak jest ta płyta częścią większej całości twórczości tej niezwykle bojowej i nieprzejednanej w swych przekonaniach wokalistki, do której nie sposób nie włączyć tak mocnych obyczajowo i politycznie tytułów, jak "Fatherf***er" i "Impeach My Bush". Klasyczny punk, nowoczesny garaż, dance i rap znowu mieszają się doskonale, a wraz z nimi - wszystkie rockowo-rapowe seksualne stereotypy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Set It Off	Peaches	06.2002	36[12]	-	Epic 6726862	[written by Peaches][produced by Peaches]
Operate / Shake Yer Dix	Peaches	09.2003	112[1]	-	XL Recordings XLT 169	[written by Peaches ][produced by Peaches]
Kick It	Peaches feat. Iggy Pop	01.2004	39[3]	-	XL Recordings XLS 176	[written by Peaches][produced by Peaches]
Shake Yer Dix	Peaches	06.2004	97[2]	-	XL Recordings XLT 185	[written by Peaches][produced by Peaches]
Downtown	Peaches	07.2006	50[3]	-	XL Recordings XLS 235	[written by Peaches][produced by Peaches,Mickey Petralia ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Fatherfucker	Peaches	09.2003	93[1]	35.Top Heatseekers	XL Recordings XLLP 171	[produced by Peaches]
Impeach My Bush	Peaches	07.2006	132[1]	4.Top Heatseekers	XL Recordings XLLP 201	[produced by Peaches,Mickey Petralia ]
I Feel Cream	Peaches	05.2009	-	160	XL Recordings XLLP 415 [US]	[produced by Peaches, Digitalism, Soulwax, Drums of Death, Simian Mobile Disco, Shapemod]
Rub	Peaches	09.2015	187	160	I U She Music	[produced by Peaches, Vice Cooler]

środa, 21 grudnia 2016

Black Eyed Peas

The Black Eyed Peas są jednym z najbardziej popularnych i pomysłowych zespołów obecnej dekady. Z „kultowego”, wywodzącego się z niezależnej sceny Zachodniego Wybrzeża, mało znanego, rapowego składu The Black Eyed Peas przeobrazili się w prawdziwą megagwiazdę, której muzyka jest popularna na całym świecie.

Lider grupy will.i.am jest siłą napędową zespołu, ale również projektantem ubrań, aktorem, działaczem społecznym i producentem. Współpracował już ze wszystkimi, począwszy od U2, przez Nas’a po Flo Rida.

W ich wypadku przepis na sukces wydaje się prosty. Każdy kolejny stworzony przez Fergie, will.i.ama, Taboo i apl.de.apa album musi być jeszcze bardziej pomysłowy i nowatorski. Takie podejście procentuje. Każda ich nowa płyta osiągała większą popularność od poprzedniej.

Już od początku kariery The Black Eyed Peas byli uważani za innowatorów. Gdy w 2002 roku, na swój trzeci album „Elephunk” zaprosili do zespołu wokalistkę Fergie z rapowych ortodoksów stali się jedną z najpopularniejszych grup pop na świecie. Największym sukcesem artystycznym i komercyjnym okazała się płyta „The E.N.D.” Brzmienie, które stworzyli stało się wzorem dla współczesnej muzyki pop i R&B. Album wydany w 2009 roku sprawił, że stali się ikonami muzyki pop. Na całym świecie sprzedał się w ponad 11 milionach egzemplarzy. Krążek zadebiutował na szczycie listy Top 200 Billboardu (czym przyćmił sukces ich poprzedniego albumu „Monkey Business”), przyniósł pięć singli z Top 10 (pierwsza taka płyta od dwudziestu lat), przez rok utrzymywał się w pierwszej dwusetce Billboardu oraz zdobył trzy nagrody Grammy (The Black Eyed Peas mają w sumie sześć statuetek). Trudno znaleźć wykonawcę, który odniósł podobny sukces. Grupa sprzedała 29 milionów płyt (plus ponad 30 milionów plików elektronicznych), a jej koncerty (w 29 krajach) obejrzało trzy miliony fanów.

The Black Eyed Peas zapracowali na swoją pozycję tworząc nowoczesną muzykę pop. Nigdy nie podążali za tym co modne, sami starają się kreować własne trendy. Utwory z albumu „The E.N.D.” są tego potwierdzeniem. Zespołowi udało się połączyć hip-hop z rytmami i bitami house, electro oraz techno – i zamienić je w przebojowy pop. O tym jak wpływowe jest to brzmienie, można przekonać się słuchając dziesiątek popowych singli granych obecnie przez rozgłośnie radiowe.

The Black Eyed Peas, pomimo że pochodzi z Zachodniego Wybrzeża, z Los Angeles, i zalicza się do nurtu hip-hopowego, dalekie jest od "ulicznych-gangsta-tematów". The Black Eyed Peas reprezentuje muzyczny powrót do korzeni z lat '90, świadomych społecznie ale bardzo pozytywnych przekazów, kultury breakdance'u.

Członkowie Black Eyed Peas, Will.i.am i Apl.de.ap, znają się z czasów szkoły, gdy wspólnie tańczyli breaka w grupie Tribal Nation. Z czasem rozszerzyli swoje pasje o tworzenie muzyki i założyli Atban Klann (Atban oznaczać ma A Tribe Beyond a Nation). Dołączyli do wytwórni Ruthless Records prowadzonej przez rappera Eazy-E, ku zdziwieniu jego współpracowników, którym nie widział się styl Atbana. Końcem końców album powstał, ale trafił do szuflady, właśnie z powodu niezgodności z gangsta-morderczym stylem Easy-E.

Niestety Eazy-E umiera w 1995 i kontakty, a także kontrakty, z wytwórnią Ruthless urywają się. Era Atban Klann kończy się.

Do zespołu dołącza tancerz i MC Taboo, grupa zmienia nazwę na Black Eyed Peas i rozpoczyna koncertowanie po Los Angeles i okolicach. Szybko zdobywa popularność, nie tylko z powodu muzyki ale i tanecznego show.

W 1998 roku Black Eyed Peas wydają pierwszy album, "Behind the Front", na którym usłyszeć można drugi głos zespołu Kim Hill oraz gości: Chali 2na (Jurassic 5), De La Soul, Macy Gray.

Drugi krążek "Bridging the Gap" wydany zostaje w 2000 roku, trzeci "Elephunk" już rok później w 2003. Na "Elephunk" zamiast Kim Hill śpiewa Fergie. Z tego albumu pochodzą takie hity jak "Where Is the Love?", "Hey Mama", "Let's Get It Started", które dały zespołowi prawdziwą popularność.

W 2005 roku wydany zostaje album "Monkey Business", promowany singlem "My Humps", a rok później "Renegotiations: The Remixes" z nowymi wersjami wielkich przebojów i gościnnym udziałem wykonawców takich jak: Q-Tip, Talib Kweli, Cee-Lo, John Legend, Erick Sermon, DJ Premier, Pete Rock, DJ Jazzy Jeff, Large Professor, James Brown.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz	Other charts
Joints and jam	Black Eyed Peas	10.1998	53[4]	-	Interscope IND 95604	[written by Allan Pineda/Will Adams/Jaime Gomez/Paul Poli/Greg Phillinganes/Barry Gibb/Trevor Smith][produced by Poli/will.i.am]
Weekends	The Black Eyed Peas Featuring Esthero	09.2000	-	-	Interscope 497 390	[written by Will Adams,Allan Pineda,Jaime Gomez,Tony Butler,Sylvester Stewart][produced by will.i.am][73[3].R&B Chart]
Request line	Black Eyed Peas feat Macy Gray	03.2001	31[3]	63[8]	Interscope 4975032	[written by Will Adams/Sam Barnes/Michael Fratantuno/Larry Gates/James Everette Lawrence/Natalie McIntyre/Jean Claude Olivier/George Pajon/Allan Pineda][produced by Precision][51[8].R&B Chart]
Where is the love?	Black Eyed Peas	09.2003	1[6][49]	8[25]	A&M 71411	[3x-platinum-UK][gold-US][written by Will Adams/Printz Board/J. Curtis/Michael Fratantuno/Jaime Gomez/George Pajon/Allan Pineda/Justin Timberlake][produced by Ron Fair/will.i.am/APLDE][82[14].R&B Chart]
Shut up/Tell Your Mama Come	Black Eyed Peas	11.2003	2[30]	-	A&M B000166811	[gold-US][gold-UK][written by George Pajon/J. Curtis/Jaime Gomez/Will Adams][produced by will.i.am]
Hey mama	Black Eyed Peas	03.2004	6[22]	23[20]	A&M 9861975	[gold-US][silver-UK][written by Anthony Henry/Will Adams][produced by will.i.am]
Let' s get it started	Black Eyed Peas	07.2004	11[22]	21[20]	A&M 9863032	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Will Adams/Michael Fratantuno/Jaime Gomez/George Pajon/Allan Pineda/Terence Yoshiaki][produced by will.i.am]
Don' t phunk with my heart	Black Eyed Peas	05.2005	3[42]	3[26]	Interscope 9882332	[gold-US ][silver-UK][written by Full Force/George Pajon/Printz Board/Will Adams][produced by will.i.am]
Don' t lie	Black Eyed Peas	09.2005	6[39]	14[20]	A&M 9884362	[written by Allan Pineda/Chris Peters/Drew Peters/Jaime Gomez/Ricky Walters/Sarah Ferguson/Will Adams][produced by will.i.am]
My humps	Black Eyed Peas	10.2005	3[16]	3[36]	Interscope 9887259	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by David Payton/Adams, William][produced by will.i.am][57[19].R&B Chart]
Pump it	Black Eyed Peas	03.2006	3[56]	18[22]	A&M 9850564	[platinum-UK][written by Allan Pineda/Roubanis/Sarah Ferguson/Van Musser/Will Adams][produced by will.i.am]
Mas Que Nada	Sergio Mendes featuring Black Eyed Peas	06.2006	6[17]	-	Concord/UCJ 9859631	[silver-UK][written by Jorge Ben][produced by will.i.am]
Boom Boom Pow	Black Eyed Peas	05.2009	1[2][58]	1[12][33]	Interscope 2707191	[5x-platinum-US][platinum-UK][written by William Adams, Allen Pineda, Stacy Ferguson, Jaime Gomez][produced by will.i.am][51[20].R&B Chart]
I Gotta Feeling	Black Eyed Peas	06.2009	1[2][49]	1[14][49]	Interscope 2713158	[4x-platinum-UK][diamond-US][written by Allan Pineda , David Guetta , Frederick Riesterer , Jaime Gomez , Stacy Ferguson , William Adams][produced by David Guetta ]
Meet Me Halfway	Black Eyed Peas	06.2009	1[1][31]	7[24]	Interscope 2724544	[2x-platinum-UK][2x-platinum-US][written by Will Adams/Allan Pineda/Jaime Gomez/Stacy Ferguson/Keith Harris/Jean Baptiste/Sylvia Gordon][produced by Keith Harris,will.i.am]
Imma Be	Black Eyed Peas	06.2009	55[18]	1[2][27]	Interscope CATCO 150128249	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Will Adams/Allan Pineda/Stacy Ferguson/Jaime Gomez/Keith Harris/Jared Tankel/D.Foder/Thomas Brenneck/M.Deller][produced by Keith Harris/will.i.am ][12[20].R&B Chart]
Alive	Black Eyed Peas	06.2009	88[2]	102[1]	Interscope CATCO 150254731	[written by The Black Eyed Peas, Jean Baptiste][produced by will.i.am]
I Gotta Feeling	Black Eyed Peas	06.2009	1[2][113]	1[14][57]	Interscope MIUCT 3507	[8x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Will Adams/Allan Pineda/Jaime Gomez/Stacy Ferguson/David Guetta/Frederic Riesterer][produced by David Guetta/Frederic Riesterer/will.i.am]
Rock That Body	Black Eyed Peas	02.2010	11[27]	9[18]	Interscope 2735637	[silver-UK][written by Will Adams/Allan Pineda/Jaime Gomez/Stacy Ferguson/David Guetta/M.Knight/A.Walder/Jean Baptiste/Jamie Munson/R.Ginyard][produced by David Guetta/will.i.am/M.Knight/Funkagenda]
The Time (Dirty Bit)	Black Eyed Peas	11.2010	1[1][38]	4[20]	Interscope USUM 71026190	[platinum-UK][written byWill Adams/Allan Pineda/Damien LeRoy/Franke Previte/John De Nicola/Donald Markowitz][produced by will.i.am/Ammo]
Just Can't Get Enough	Black Eyed Peas	03.2011	3[23]	3[25]	Interscope USUM 71026671	[platinum-UK][written by Will Adams/Allan Pineda/J.Gomez/Stacy Ferguson/Joshua Alvarez/Stephen Shadowen/Rodney Jerkins][produced by DJ Ammo/Rodney Jerkins]
Don't Stop the Party	Black Eyed Peas	05.2011	17[13]	89[2]	Polydor USUM 71026669	[written by William Adams/Allan Pineda/Jaime Gomez/Stacy Ferguson/Joshua Alvarez/Leroy][produced by DJ Ammo]
#Wheresthelove	Black Eyed Peas featuring The World	09.2016	47[1]	-	Interscope USUM 71608632	[written by will.i.am,apl.de.ap,Taboo,Justin Timberlake,The Game,ASAP Rocky,DJ Khaled,Giorgio Tuinfort][produced by will.i.am,Giorgio Tuinfort]
Ritmo	Black Eyed Peas with J Balvin	01.2020	83[2]	26[27]	Columbia/UMLE USSM 21901726	[2x-platinum-US][silver-UK][written by William Adams, Allan Pineda, José Álvaro, Osorio Balvín ,Keith Harris, Annerley Gordon, Francesco Bontempi, Giorgio Spagna, Michael Gaffey ,Peter Glenister][produced by will.i.am, Keith Harris]
Mamacita	Black Eyed Peas, Ozuna + J.Rey Soul	06.2020	17[13]	62[11]	Epic 88644834882	[platinum-US][written by Allan Pineda, Bruce Gaitsch ,Juan Rosado ,Madonna, Patrick Leonard, Susan Leonard, William Adams, Yonatan Goldstein][produced by will.i.am, Johnny Goldstein]
Girl Like Me	Black Eyed Peas X Shakira	01.2021	-	67[13]	Epic 88644906385	[gold-US][written by William Adams ,Allan Pineda ,Jimmy Luis Gomez, Shakira Mebarak, Brendan Buckley, Johnny Goldstein, Albert Menendez, Tim Mitchell][produced by will.i.am ,Shakira, Johnny Goldstein]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Behind the front	Black Eyed Peas	07.1998	-	129[9]	Interscope 90 152	[Producers: will.i.am , Brian Lapin , Paul Poli , Will Adams ]
Bridging the gap	Black Eyed Peas	10.2000	-	67[5]	Interscope 490 661	[Producers: apl.de.ap/DJ Premier/Jerry Duplessis/Rhett Lawrence/will.i.am/Wyclef Jean]
Elephunk	Black Eyed Peas	07.2003	3[110]	14[120]	A&M 9860365	[2x-platinum-US][5x-platinum-UK][Producers: will.i.am/apl.de.ap/Ron Fair]
Monkey business	Black Eyed Peas	06.2005	4[84]	2[71]	A&M 9882184	[3x-platinum-US][3x-platinum-UK][Producers: apl.de.ap/Danja/Noizetrip/Printz Board/Ron Fair/Timbaland/will.i.am]
The E.N.D.	Black Eyed Peas	06.2009	3[113]	1[1][111]	Interscope 2708142	[2x-platinum-US][5x-platinum-UK][Producers: David Guetta/Keith Harris/Printz Board/Apl.de.ap/DJ Replay]
The Beginning	Black Eyed Peas	12.2010	8[36]	6[36]	Interscope 2754899	[platinum-UK][Producers: will.i.am/Ammo/Free School/David Guetta/Giorgio Tuinfort/Rodney Jerkins/DJ Frank E]
Translation	Black Eyed Peas	07.2020	-	52[8]	Epic 19439763752	[Producers: DJ Snake, Johnny Goldstein, Rvssian ,Keith Harris, DJ Ammo, Papatinho, Mucky, Shakira, will.i.am]

Jean-Louis Aubert

Jean-Louis Aubert to jedna z najpopularniejszych postaci francuskiego rocka. Jego zespół Téléphone cieszył się ogromną popularnością w latach 80-tych.
Urodził się 12 kwietnia 1955r w Nantes.W 1959r jego rodzina przeniosła się do Senlis,a następnie do Paryża w 1965r.Mając 15 lat zakłada swój pierwszy zespół Masturbation.W 1974r podróżuje po Stanach Zjednoczonych autostopem zbierając muzyczne doświadczenia.Po powrocie do Paryża śpiewa na festynach,czy na terenach kampusów.Razem z perkusistą Richardem Kolinką i basistą Danielem Rouxe już jako Semolina nagrali singiel Et j'y vais déja` dla wytwórni WEA.
W listopadzie 1976r,Jean-Louis Aubert (wokalista, gitarzysta) i Richard Kolinka (perkusista) szykują się do występu w centrum amerykańskim na Boulevard Raspail. Grali do tej pory już w kilku grupach, ale tym razem nie ma kto im akompaniować. Przepytują przyjaciół i w końcu znajdują dwoje wolnych i kompetentnych muzyków – Louisa Bertignaca (gitara) i Corine Merienneau (bas) z zespołu Shakin’Street. Decydują się wystąpić razem pod nazwą "!".Takie były początki jednej z najsłynniejszych francuskich grup rockowych,Telephone.
W kwietniu 1986 roku, po dziesięciu latach przygody, pięciu albumach studyjnych, grupa dzieli się na dwie części, z powodu nieporozumień, problemów z ego, presji mediów : Aubert'n'Ko z Jean-Louisem Aubertem i Richardem Kolinka z jednej strony i Bertignac et les visiteurs z Louis Bertignac i Corine Marienneau .
Aubert'n'Konagrał pierwszy singiel Juste une illusion ,a w 1989r wydał swój pierwszy album, Plâtre et ciment .Od 1989r Jean Louis Aubert realizuje się jako artysta samodzielny wydając album Bleu Blanc Vert w którym odcina się od twórczości Telephone.
11 czerwca 1992r ukazuje się na rynku jego retrospekcyjny album "H". Po gościnnej sesji nagraniowej z Barbarą powrócił do pracy nad swoim kolejnym projektem,płytą "Stockholm",przy której towarzyszyli mu legenda perkusji Tony Allen i szwedzki producent Gordon Cyrus.Stylistyczne i tematyczne eksperymenty były przyczyną odchodzenia od niego wielu fanów,a jednak wciąż eksperymentował z dźwiękami i i zmianami składu towarzyszących muzyków.Wydana w 2001r płyta Comme un Accord była pierwszą bez udziału Kolinki.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Juste Une Illusion/Oui et non	Aubert'n'Ko	06.1986	37[29]	-	Virgin 90255	[written by J-Louis Aubert ]
Plâtre Et Ciment/Chaque pas	Jean-Louis Aubert	03.1987	52[8]	-	Virgin 90303	[written by J-Louis Aubert ]
Les Plages/Compromis	Jean-Louis Aubert	06.1987	34[16]	-	Virgin 109 262	[written by J-Louis Aubert ]
Quand Paris S'éteint/L’horizon	Jean-Louis Aubert	11.1987	55[7]	-	Virgin 90 355	[written by J-Louis Aubert ]
Tel Est L'amour (Mon Amour)/J’t’adore tellement	Jean-Louis Aubert	12.1987	52[17]	-	Virgin 90 404	[written by J-Louis Aubert ]
Locataire/Locataire (Maison mix)	Jean-Louis Aubert	10.1989	34[13]	-	Virgin 90511	[written by J-Louis Aubert ]
Voila` C'est Fini	Jean-Louis Aubert	04.1990	71[5]	-	Virgin	[written by J-Louis Aubert ]
Univers	Jean-Louis Aubert	12.1990	83[1]	-	Virgin	[written by J-Louis Aubert ]
Temps A Nouveau/Random	Jean-Louis Aubert	01.1993	18[18]	-	Virgin 7243 8 91029 2 5	[written by J-Louis Aubert ]
Entends-moi	Jean-Louis Aubert	05.1993	66[7]	-	5	[written by J-Louis Aubert ]
Toi Que L'on Homme Pas	Jean-Louis Aubert	10.1993	34[8]	-	Virgin	[written by J-Louis Aubert ]
Moments	Jean-Louis Aubert	06.1994	69[3]	-	Virgin	[written by J-Louis Aubert ]
Le Jour Se Le`ve Encore	Jean-Louis Aubert	05.1997	45[3]	-	Virgin	[written by J-Louis Aubert ]
Océan	Jean-Louis Aubert	08.1997	42[5]	-	Virgin	[written by J-Louis Aubert ]
Veille Sur Moi	Jean-Louis Aubert	01.2000	48[9]	-	Virgin	-
Alter Ego	Jean-Louis Aubert	11.2001	15[22]	-	Virgin 7243 5 46159 0 0	[written by J-Louis Aubert ]
Commun Accord	Jean-Louis Aubert	03.2002	48[21]	-	Virgin 7243 5 46460 2 7	[written by J-Louis Aubert ]
Milliers, Millions, Milliards	Jean-Louis Aubert	10.2002	41[11]	-	Virgin 7243 5 96879 2	[written by J-Louis Aubert ]
Parle-Moi	Jean-Louis Aubert	12.2005	13[24]	-	EMI 0094635144901	[written by J-Louis Aubert ]
Ailleurs	Jean-Louis Aubert	03.2006	17[29]	-	Virgin	[written by J-Louis Aubert ]
A Ceux Qui Passent	Jean-Louis Aubert	10.2006	85[7]	-	Virgin	[written by J-Louis Aubert ]
Il Y A Longtemps Que Je T'aime (B.O.F.)	Jean-Louis Aubert	04.2008	66[13]	-	Virgin	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Plâtre Et Ciment	AUBERT & KO	03.1987	15[18]	-	Virgin	-
Bleu, Blanc, Vert	Jean-Louis Aubert	10.1989	23[10]	-	Virgin	-
H	Jean-Louis Aubert	11.1992	11[29]	-	Virgin	-
Deux Pages De Tournée (Live)	Jean-Louis Aubert	10.1994	2[11]	-	Virgin	-
Une Page De Tournée	Jean-Louis Aubert	01.1995	50[1]	-	Virgin	-
Stockholm	Jean-Louis Aubert	05.1997	2[8]	-	Virgin	-
Concert privé M6	Jean-Louis Aubert	06.1998	13[11]	-	Virgin	-
Comme un accord	Jean-Louis Aubert	11.2001	9[81]	-	Virgin	-
Ideal standard	Jean-Louis Aubert	11.2005	3[81]	73[2]	La Loupe / Virgin 009463 436042 5	-
Premie`res prises	Jean-Louis Aubert	03.2009	16[29]	-	Virgin 6959822	-

Attic

The Attic to szwedzki duet, w skład którego wchodzą Eric Amarillo i Michael Feiner.
Muzycy zaczynali w 2003 roku jako Stereopol, nagrywając utwór "Dancin' Tonight". Ich twórczość to głównie house’owe nagrania innych artystów, ale panowie tworzą też własne dzieła.
Pierwsze single The Attic to "I Just Can’t Help It" i "Destiny", które królowały na szwedzkich listach przebojów muzyki dance. Debiutancki album formacji zatytułowany "The One" wyszedł w 2006 roku. Z niego pochodzi kolejny przebój - "A Life To Live".
Zespół współpracował także z innymi artystami, takimi jak Therese Grankvist i Axwell.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Flash In The Night	Attic	11.2008	37[8]	-	-	[written by Björn Hakansson,Tim Norell]

Natacha Atlas

Natacha Atlas (ur. 20 marca 1964 w Brukseli) jest belgijską piosenkarką arabskiego pochodzenia.
Tworzy muzykę będącą mieszanką muzyki arabskiej i północnoafrykańskiej z wpływami europejskimi (ambient, electronica, hip-hop, R&B, reggae, bossa nova). Sama określa swoją muzykę jako "modern cha'abi", czyli unowocześniony egipski pop.
Natacha Atlas tworzy dźwięki będące mieszanką muzyki arabskiej i północnoafrykańskiej z wpływami europejskimi takimi jak: ambient, elektronica, hip-hop, R&B, reggae i bossa nova. Znana ze współpracy z techno-popową formacją Transglobal Underground oraz Jah Wobble.
Urodzona w Belgii, wychowana w Brukseli, potem osiadła na Wyspach Brytyjskich, a obecnie mieszka w Waszyngtonie. Wokalistka tę genetyczną wielokulturowość kultywuje w swojej twórczości. Jako autorka tekstów, producentka, wokalistka ma naprawdę wiele do powiedzenia w klimatach etniczno-elektronicznych.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Mon Amie La Rose	Natacha Atlas	02.1999	20[29]	-	Labels 7243 8 95712 2 6	[written by C. Caulier - Bernadette Faucher - Jacques Lancome]
Mistaneek	Natacha Atlas & Sawt El Atlas	03.1999	44[3]	-	Mantra Recordings MNT41CD	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Gedida	Natacha Atlas	01.1999	19[25]	-	Mantra MNTCD 1014	-
Ayeshteni	Natacha Atlas	04.2001	36[6]	97[1]	Mantra MNTCD 1024	-
Something Dangerous	Natacha Atlas	05.2003	98[3]	-	Mantra MNTCD 1035	-
Ana hina	Natacha Atlas & The Mazeeka Ensemble	07.2008	162[5]	-	World Village WV450005	-