Merseybeats

Grupa brytyjska debiutująca jako The Mavericks w składzie: Tony Crane (ur. 17.04.1945 r. w Liverpoolu, śpiew, gitara prowadząca), Billy Kinsley (śpiew, bas), David Ellis (gitara rytmiczna) i Frank Sloan (perkusja).
W 1962 r., na długo przed rozsławieniem Liverpoolu przez Beatlesów, zmienili nazwę na Merseybeats, Ellisa i Sloana zaś zastąpili w składzie Aaron Williams i John Banks.

W połowie 1963 r. beatlemania opanowała całą Wielką Brytanię, a emisariusze licznych wytwórni płytowych ściągali tłumnie do Liverpoolu w poszukiwaniu młodych talentów. The Merseybeats dostrzeżeni przez firmę Fontana podpisali kontrakt z Brianem Epsteinem, lecz zerwali go po kilku tygodniach skutkiem sporu o estradową prezencję. Zadebiutowali singlem z kompozycją Burta Bacharacha i Hala Davida "It's Love That Really Counts", lecz autorem ich największego przeboju ,"I Think Of You" był mało znany twórca Peter Lee Stirling.

Wprawdzie na singlu zaprezentowali się jako balladziści, jednak ich maxi-single zawierały znacznie ostrzejsze utwory. Jeden z nich, "On Stage", dzięki czarno-białej okładce, nie zawierającej zdjęcia zespołu, był prekursorskim dokonaniem plastycznym. Pierwszy album grupy oparty był głównie na starych muzycznych standardach. Billy Kinsley, nie mogąc dostosować się do wymogów beatowego gwiazdorstwa, opuścił na pewien czas zespół, powrócił jednak na trzecim przebojowym singlu Merseybeats, "Wishin' And Hopin"' (również kompozycji Bacharacha i Davida;).

W grupie okresowo występowali też Bob Garner, a po nim Johnny Gustafson z grupy Big Three (później w The Quartermass). Na późniejsze losy grupy miał wpłynąć zmierzch brzmienia Mersey, choć zmiana menedżera na Kita Lamberta przyniosła jeszcze dwa skromne przeboje: "I Love You, Yes I Do" i "I Stand Accused".

W styczniu 1966 r. grupa rozpadła się. torując drogę założonemu przez Crane'a i Kinsleya duetowi Merseys (największy przebój "Sorrow" z 1966 r.). Po latach Crane reaktywował Merseybeats, występujących regularnie do dzisiaj w kabaretach.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK]

Komentarz

It's Love That Really Counts/The Fortune Teller

Merseybeats

09.1963

24[12]

-

Fontana TF 412

[written by Burt Bacharach Hal David][oryginalnie nagrana przez Shirelles w 1962r]

I Think Of You/Mister Moonlight

Merseybeats

12.1963

5[17]

-

Fontana TF 431

[written by Peter Lee Sterling]

Don't Turn Around/Really Mystified

Merseybeats

04.1964

13[11]

-

Fontana TF 459

[written by Peter Lee Stirling, Barry Mason]

Wishin' And Hopin'/Milkman

Merseybeats

06.1964

13[10]

-

Fontana TF 482

[written by Burt Bacharach Hal David][oryginalnie nagrana przez Dionne Warwick]

Last Night/See Me Back

Merseybeats

10.1964

40[3]

-

Fontana TF 504

[written by Springer, Kaye]

I Love You, Yes I Do/Good, Good Lovin'

Merseybeats

09.1965

22[8]

-

Fontana TF 607

[written by Wood, Seiler, Marcus, Nix, Glover][produced by Kit Lambert]

I Stand Accused/All My Life

Merseybeats

12.1965

38[3]

-

Fontana TF 645

[written by T. Colton, R. Smith][produced by Kit Lambert]

EP's

I Think Of You

Merseybeats

03.1964

8[12]

-

Fontana TE 17 423

-

The Merseybeats On Stage

Merseybeats

04.1964

2[25]

-

Fontana TE 17 422

-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Merseybeats	Merseybeats	06.1964	12[9]	-	Fontana TL 5210	-

Mercy Dee

Właśc. Mercy Dee Walton, ur. 30.08.1915 r. w Waco w stanie Teksas (USA), zm. 2.12.1962 r. w Kalifornii. Od trzynastego roku życia Mercy Dee interesował się grą na pianinie, w czym niemałą rolę odgrywali liczni miejscowi muzycy, tacy jak Sam Brewster, Pinetop Shorty, Willy Woodson i Delois Maxey.

Wkrótce potem wyrobił sobie łatwo rozpoznawalny styl gry, charakteryzujący się bogactwem trylów i akordami w wysokich tonacjach; jego teksty były nasycone mocnymi, głęboko zapadającymi w pamięć obrazami. Po przeprowadzce do Kalifornii w 1938 r. działał tam i nagrywał z rozmaitymi grupami w latach 1949-55.

Zdarzało mu się nawet wykonywać (był też wokalistą) rock'n'rolla (w tym utwory Chucka Berry'ego) oraz muzykę pop, ale najlepiej radził sobie w powolnych utworach bluesowych, takich jak dobrze znany "One Room Country Shack" z 1953 r. lub w utworach humorystycznych, jak "GI Fever" (jego pierwsze nagranie). Ze względu na nasycenie tego właśnie typu muzyką, szczególnie ciekawy jest album nagrany w 1961 r. dla wytworni Arhoolie.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Lonesome Cabin Blues/Baba-Du-Lay Fever	Mercy Dee	06.1949	-	-	Spire 11-001	-
Evil And Hanky/Travellin' Alone Blues	Mercy Dee	.1949	-	-	Spire 11-002	-
Homely Baby/Empty Life	Mercy Dee	10.1950	-	-	Imperial 5104	[written by M. D. Walton]
Bird Brain Baby/Big Foot Country	Mercy Dee	.1951	-	-	Imperial 5110	-
Roamin' Blues/Bought Love	Mercy Dee	.1951	-	-	Imperial 5118	-
Danger Zone (Crepe On Your Door)/ Pay Off (Anything In The World)	Mercy Dee	.1951	-	-	Imperial 5127	-
Straight And Narrow/Happy Bachelor	Mercy Dee	.1951	-	-	Colony 102	-
Old Fashioned Ways/Pay Off (Anything In The World)	Mercy Dee	.1951	-	-	Colony 107	[written by M. D. Walton]
Please Understand (All Over)/Danger Zone (Crepe On Your Door)	Mercy Dee	.1951	-	-	Colony 111	-
One Room Country Shack/My Woman Knows The Score	Mercy Dee	.1952	-	-	Specialty 458	[written by M. D. Walton]
Please Understand (All Over)/Pay Off (Anything In The World)	Mercy Dee	.1953	-	-	Bayou 003	-
Danger Zone (Crepe On Your Door)/Happy Bachelor Blues	Mercy Dee	.1953	-	-	Bayou 013	-
Rent Man Blues/Fall Guy	Mercy Dee and Thelma	07.1953	-	-	Specialty 466	[written by M. D. Walton]
Get To Gettin'/Dark Muddy Bottom	Mercy Dee	12.1953	-	-	Specialty 481	[written by M. D. Walton]
Trailing My Baby/The Main Event (instrumental)	Mercy Dee	.1954	-	-	Rhythm 1774	-
Romp & Stomp Blues/Oh Oh Please	Mercy Dee	07.1955	-	-	Flair 1073	[written by Dee, Josea]
Come Back Maybellene/True Love	Mercy Dee	09.1955	-	-	Flair 1077	-
Have You Ever/Stubborn Woman	Mercy Dee	.1955	-	-	Flair 1078	-
Lady Luck/Betty Jean	Mercy Dee	.1963	-	-	Arhoolie 45-501	[written by M. D. Walton]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
A Pity And A Shame	Mercy Dee	.1963	-	-	Bluesville 1039	-
G.I. Fever	Mercy Dee	.1985	-	-	Crown Prince IG-406 (Sw)	-
One Room Country Shack	Mercy Dee	.1993	-	-	Ace CDCHD 475	-
Troublesome Mind	Mercy Dee	.1993	-	-	Arhoolie CD 369	-

Memphis Minnie

Memphis Minnie (urodzona 3 czerwca 1897 w Algiers - Luisiana) jest typowana przez wielu do tytułu najlepszej wokalistki bluesowej wszechczasów. Była nie tylko wokalistką, ale także gitarzystką, która potrafiła wyłamać się z żeńskiej części, ale również rywalizować z najlepszymi artystami płci przeciwnej. Znalazła się wśród pierwszej dwudziestki wybranych do "Hall of Fame" podczas inauguracyjnej ceremonii "W. C. Handy Awards" w 1980 roku.

Około 1904 roku Minnie wraz z rodziną przeniosła się na farmę w Wall (Mississipi), znajdującą się na południu Memphis. Swą pierwszą gitarę otrzymała w 1905 roku jako prezent gwiazdkowy. Wkrótce, oprócz gry na gitarze zajmowała się także grą na banjo. We wczesnym okresie nastoletnim zdarzało się jej uciekać z domu, aby móc zagrać na Memphis Beale Street. Podczas wojny rozpoczęła podróżowanie na południe z Ringling Brothers w celu nabrania doświadczenia jako wokalistka.

Minnie była twardą zawodniczką do picia, a w śpiewaniu była porównywana z wieloma znanymi bluesowymi śpiewakami płci męskiej. W latach 20-tych powróciła do Memphis, gdzie wspierana przez swojego gitarzystę, a zarazem drugiego męża Kansas'a Joe'a McCoy, została odkryta na Beale Street przez Columbia Records w 1929 roku. Później, tego samego roku nagrała swój pierwszy utwór Bumble Bee, który odniósł największy sukces.

Minnie i Joe zawładnęli sceną bluesa i stali się jej częścią w rozwijającym się Chicago, do którego przeprowadzili się w 1930 roku. Minnie nagrywała z wieloma wytwórniami płytowymi, a także z dużą ilością męskich wykonawców bluesowych przed trudem choroby, która zmusiła ją do odejścia z branży w połowie lat 50-tych. Następnie powróciła z powrotem do Memphis, gdzie spędziła resztę swojego życia, zanim zmarła w wyniku udaru 6 sierpnia 1973.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bumble Bee / Bumble Bee No.2	Memphis Minnie	.1932	-	-	Banner 32525	-
I'm Talking About You (Parts 1 & 2)	Memphis Minnie	.1932	-	-	Banner 32556	-
Fishin' Blues / Where Is My Good Man	Memphis Minnie	.1933	-	-	Banner 32796	-
Kind Treatment Blues / Outdoor Blues	Memphis Minnie	.1933	-	-	Banner 32797	-
Joe Louis Strut / He's In the Ring	Memphis Minnie	.1935	-	-	Vocalion 03046	-
Me and My Chauffeur Blues / Can't Afford to Lose My Man	Memphis Minnie	07.1941	-	-	OKeh 06288	-
Looking the World Over / Black Rat Swing [by Little Son Joe]	Memphis Minnie	.1943	-	-	Okeh 6707	-
When You Love Me / Love Come and Go	Memphis Minnie	.1945	-	-	Okeh 6733	-

Memphis Horns

Zespół, którego członkowie wywodzili się z formacji The Mar-Keys; w czasie całej swojej kariery mógł "poszczycić się" wyjątkowo płynnym składem. Prawdziwymi podporami grupy byli trębacz Wayne Jackson i saksofonista tenorowy Andrew Love, którzy z powodzeniem prowadzili ją w czasie związków ze studiami Stax i Hi.

Wspomagani przez Jamesa Mitchella (saksofon barytonowy), Jacka Hale'a (puzon) i Eda Logana lub Lewisa Collinsa (saksofon tenorowy), The Horns pojawili się na płytach takich wykonawców jak Al Green, Ann Peebles, Syl Johnson i wielu innych.

Na debiutanckim albumie zespołu gościnnie zagrało kilku członków The Dixie Flyers. W połowie lat 70. The Horns umieścili cztery utwory na rhythm'n'bluesowej liście przebojów, m.in. "Get Up And Dance" oraz "Just For Your Love". Na nagranym w 1978 r. albumie Memphis Horns II zaśpiewali gościnnie Michael McDonald, Anita Pointer i James Gilstrap.

Memphis Horns zasłynęli jednak bardziej dzięki swojemu wkładowi do kilku pamiętnych nagrań prezentujących muzykę soul rodem z amerykańskiego Południa. Andrew Love i Wayne Jackson w latach 80. nagrywali nadal pod szyldem Memphis Horns, biorąc udział w nagraniu albumu Rattle And Hum U2 oraz Talk Is Cheap Keitha Richarda (oba z 1988 r.). W 1990 r. obaj muzycy dołączyli do zespołu Roberta Craya.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Get up and dance/Don' t abuse it	Memphis Horns	02.1977	-	108[1]	RCA 10 836	[written by Alan Abrahams , Clarence McDonald, Henry Justin, Ted Wender][produced by Alan Abrahams][61[11].R&B; Chart]
What The Funk/Love Is Happiness	Memphis Horns	07.1977	-	-	RCA 10 999	[written by Alan Abrahams , Clarence McDonald, Henry Justin, Ted Wender][produced by Alan Abrahams , Clarence McDonald][83[3].R&B; Chart]
Just for your love/Keep on smillin'	Memphis Horns	10.1977	-	101[15]	RCA 11 064	[written by Alan Abrahams , Clarence McDonald, J. Gadson][produced by Alan Abrahams , Clarence McDonald][17[20].R&B; Chart]
Our love will survive/[Let's go] All the way	Memphis Horns	07.1978	-	-	RCA 11 309	[written by J. Mitchell, E. Floyd, R. Kirk, S. Floyd][produced by Alan V. Abrahams, Reginald “Sonny" Burke][42[11].R&B; Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Memphis Horns Band II	Memphis Horns	06.1978	-	163[9]	RCA Victor 2643	[produced by Alan V. Abrahams, Reginald "Sonny" Burke]
Midnight stroll	Robert Cray Band feat The Memphis Horns	10.1990	-	51[32]	Mercury 846652	[gold-US][produced by Dennis Walker]

Mel McDaniel

Mel McDaniel urodził się w Checotah w stanie Oklahoma 6 września 1942r, ale dorastał w Okmulgee . W młodości wykazywał zainteresowanie muzyką, uczył się gry na trąbce od czwartej klasy, a następnie sięgnął po gitarę. Jako nastolatek grał w lokalnych zespołach, a podczas nauki w szkole średniej pracował jako muzyk w klubach Tulsy. Nagrał kilka singli dla niektórych lokalnych wytwórni, a następnie postanowił spróbować swego szczęścia w w Ohio, a następnie w Nashville pod koniec lat 60-tych.

Jego głównym celem w stolicy country było odniesienie sukcesu jako kompozytor country. Pracował na stacji benzynowej, aby zarobić na życie, jednocześnie próbując zdobyć uwagę wydawców muzycznych i artystów.Nie przyniosło to powodzenia,stąd jego decyzja o przeprowadzce do Anchorage na Alasce,gdzie szybko stał się szanowanym artystą country.

W 1976r powraca do Nashville,gdzie podpisuje kontrakt płytowy z wytwórnią Capitol.Jego singiel "Have a Dream on Me" cieszył się niewielkim powodzeniem,ale prawdziwe sukcesy przyszły w latach 80-tych.Jego największy hit to piosenka "Baby's Got Her Blue Jeans On" nagrana w 1984r i nominowana do nagrody Grammy.McDaniel kontynuje występy w latach 90 i 2000-ych zwykle w Grand Ole Opry.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
All the sweet	Mel McDaniel	03.1977	-	39[2].Country Chart	Capitol 4373	[written by J. Zarface, B. Zerface, B. Morrison][produced by Johnny MacRae]
Gentle to your senses	Mel McDaniel	07.1977	-	18[7].Country Chart	Capitol 4430	[written by Larry E. Williams][produced by Johnny MacRae]
Soul of a honky tonk women	Mel McDaniel	10.1977	-	27[5].Country Chart	Capitol 4481	[written by Herb Coleman, Bob Morrison][produced by Johnny MacRae]
God made love	Mel McDaniel	01.1978	-	11[8].Country Chart	Capitol 4520	[written by Dennis Linde, Johnny MacRae, Lendell Pollard, Mel McDaniel][produced by Johnny MacRae]
Bordertown woman	Mel McDaniel	09.1978	-	26[6].Country Chart	Capitol 4597	[written by Max D. Barnes][produced by Johnny MacRae]
Love lies	Mel McDaniel	04.1979	-	33[3].Country Chart	Capitol 4691	[written by C. Black, S. Barrett][produced by Johnny MacRae]
Play her back to yesterday	Mel McDaniel	07.1979	-	24[6].Country Chart	Capitol 4740	[written by B. Morrison, M. Hughes][produced by Johnny MacRae]
Lovin' starts where friendship ends	Mel McDaniel	11.1979	-	27[6].Country Chart	Capitol 4784	[written by D. Linde, A. Rush][produced by Johnny MacRae]
Hello Daddy,good morning darling	Mel McDaniel	08.1980	-	39[2].Country Chart	Capitol 4886	[written by Anders, Dunn, Linard, Murrah, Steagall][produced by Larry Rogers]
Countryfied	Mel McDaniel	12.1980	-	23[7].Country Chart	Capitol 4949	[written by D. Hogan, R. Scaife][produced by Larry Rogers]
Louisiana Saturday Night / My Ship's Comin' In	Mel McDaniel	04.1981	-	7[10].Country Chart	Capitol 4983	[written by Bob McDill][produced by Larry Rogers]
Right in the palm of your hand	Mel McDaniel	08.1981	-	10[9].Country Chart	Capitol 5022	[written by Bob McDill][produced by Larry Rogers]
Preaching up a storm	Mel McDaniel	11.1981	-	19[10].Country Chart	Capitol 5059	[written by R. Murrah, S. Anders][produced by Larry Rogers]
Take me to the country	Mel McDaniel	04.1982	-	10[10].Country Chart	Capitol 5095	[written by Scaife, Singleton, Rogers][produced by Larry Rogers]
Big Ole Brew / Lay Down	Mel McDaniel	07.1982	-	4[14].Country Chart	Capitol 5138	[written by Russell Smith][produced by Larry Rogers]
I wish I was in Nashville	Mel McDaniel	12.1982	-	20[8].Country Chart	Capitol 5169	[written by Bob McDill][produced by Larry Rogers]
Old Man River (I've Come To Talk Again) / Big Time	Mel McDaniel	05.1983	-	22[7].Country Chart	Capitol 5218	[written by R. Scalfe, D. Hogan][produced by Larry Rogers]
Hot time in old town tonight	Mel McDaniel	09.1983	-	39[1].Country Chart	Capitol 5259	[written by Bob McDill][produced by Larry Rogers]
I call it love	Mel McDaniel	12.1983	-	9[12].Country Chart	Capitol 5298	[written by Herb McCullough][produced by Mel McDaniel]
Baby's Got Her Blue Jeans On / Gunfighter's Song	Mel McDaniel	12.1984	-	1[1][15].Country Chart	Capitol 5418	[written by Bob McDill][produced by Jerry Kennedy]
Let It Roll (Let It Rock) / Dreamin' With You	Mel McDaniel	04.1985	-	6[12].Country Chart	Capitol 5458	[written by E. Anderson][produced by Jerry Kennedy]
Stand Up / I Feel a Storm Coming	Mel McDaniel	10.1985	-	5[15].Country Chart	Capitol 5513	[written by Channel, Rector, Throckmorton][produced by Jerry Kennedy]
Shoe string	Mel McDaniel	02.1986	-	22[8].Country Chart	Capitol 5544	[written by S. Hogin, D. Gillon][produced by Jerry Kennedy]
Stand On It / In Oklahoma	Mel McDaniel	10.1986	-	12[12].Country Chart	Capitol 5620	[written by Bruce Springsteen][produced by Jerry Kennedy]
Real good feel good song	Mel McDaniel	06.1988	-	9[12].Country Chart	Capitol 44 158	[written by R. Fagen, L. Alderman][produced by Jerry Kennedy]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Gentle To Your Senses	Mel McDaniel	.1978	-	45.Country Chart	Capitol 11 694	[produced by Johnny MacRae]
I'm Countryfied	Mel McDaniel	.1980	-	24.Country Chart	Capitol 12 116	[produced by Larry Rogers]
Naturally Country	Mel McDaniel	.1983	-	63.Country Chart	Capitol	[produced by Larry Rogers]
Mel Mcdaniel with Oklahoma Wind	Mel McDaniel	.1984	-	64.Country Chart	Capitol 99 999	[produced by Mel McDaniel]
Let It Roll	Mel McDaniel	.1985	-	4.Country Chart	Capitol ST-12402	[produced by Jerry Kennedy]
Stand Up	Mel McDaniel	.1985	-	25.Country Chart	Capitol ST-12437	[produced by Jerry Kennedy]
Just Can't Sit Down Music	Mel McDaniel	.1986	-	25.Country Chart	Capitol ST-12528	[produced by Jerry Kennedy]
Greatest Hits	Mel McDaniel	.1987	-	43.Country Chart	Capitol 12 572	-
Now You're Talkin'	Mel McDaniel	.1988	-	51.Country Chart	Capitol 48058	[produced by Jerry Kennedy]

Meli'sa Morgan

Meli'sa Morgan jest afro-amerykańską wokalistką urodzona w Queens , w Nowym Jorku , która miała szereg przebojów urban contemporary i house w latach 80 i 90-tych. Miała swój początek w branży muzycznej podczas śpiewania z kościelnym chórem gospel,który nazywał się Starlets Of Corona.Cytuje Chakę Khan jako swój muzyczny wzór.

Jej wczesna obecność na listach przebojów ma miejsce jako wokalistki tanecznej grupy Shades of Love . Grupa miała jeden hit na Hot Dance Club Play w 1982 roku, # 26 "Body to Body (Keep in Touch)". Został on ponownie spopularyzowany w 1994 roku przez nowy remiks , i osiągnął numer 1 na liście Hot Dance Club Play.

W tym samym roku, przedsiębiorca muzyczny Jacques Fred Petrus poprosił ją, aby dołączyła do nowo utworzonej grupy studyjnej High Fashion,w której oprócz Morgan występowało dwoje innych wokalistów z New Yorku, Eric McClinton i Alyson Williams .Jedynym hitem grupy był singiel, "Feelin 'Lucky Lately",który osiągnęł # 32 na Black Singles Chart. W 1983 roku Morgan opuściła zespół i została zastąpiona przez jazzową wokalistkę Marcellę Allen.

Jako solowa artystka miała na szczycie listy R & B swój cover Prince'a "Do Me, Baby", (tytułowy utwór z jej debiutanckiego albumu ), który również stał się jej jedynym przebojem na Billboard Hot 100 Sigles, osiągając # 46 w 1986 roku. Miała kilka solowych hitów na liście przebojów tanecznych, m.in. "Still In Love With You", który był hitem numer 3 w 1992 roku.

Po długiej przerwie, Morgan wydała swój piąty solowy album,I Remember. Pierwszy singiel "Back Together Again", utwór oryginalnie nagrany przez Robertę Flack i Donny Hathaway'a , był umiarkowanie grany w stacjach radiowych we wczesnym okresie 2006 roku i zajął 46 miejsce na Billboard R & B Chart. Następne single to m.in. "I Remember", "Will You?" i "High Maintenance", który ukazał się we wrześniu 2006 roku. Nowy materiał Meli'sy Morgan można usłyszeć na niemieckim wydaniu Cool Million, który prezentuje Meli'sę Morgan jako wokalistkę w utworze otwierającym płytę Sweet Baby. To dowodzi, że nadal jest wokalnie w najlepszej kondycji.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Do Me Baby / Do Me Baby (Interlude)	Meli'sa Morgan	11.1985	-	46[14]	Capitol 5523	[written by Prince][produced by Paul Laurence][1[3][24].R&B; Chart]
Do You Still Love Me? / Do You Still Love Me? (Interlude)	Meli'sa Morgan	03.1986	-	-	Capitol 5567	[written by L. Wilson, M. Morgan][produced by Lesette Wilson, Meli'sa Morgan][5[19].R&B; Chart]
Fool's Paradise / Getting to Know You Better	Meli'sa Morgan	07.1986	-	-	Capitol 5600	[written by Lesette Wilson, Meli'sa Morgan][produced by Lesette Wilson,Meli'sa Morgan][24[12].R&B; Chart]
Deeper Love	Meli'sa Morgan	01.1987	-	-	Capitol 5674	[written by Diane Warren][produced by Dennis Lambert, Jeremy Smith][74[7].R&B; Chart][piosenka z filmu "Golden child"]
If You Can Do It: I Can Too!!	Meli'sa Morgan	10.1987	-	-	Capitol 44 088	[written by Paul Laurence Jones][produced by Paul Laurence][2[18].R&B; Chart][27[5].Hot Disco/Dance;Capitol 15 345 12"]
Love Changes	Kashif & Meli'sa Morgan	11.1987	-	-	Arista 9626	[written by Skip Scarborough][produced by Kashif][2[19].R&B; Chart]
Here Comes The Night	Meli'sa Morgan	02.1988	-	-	Capitol 44 022	[written by C. Sturken, E. Rogers][produced by Carl Sturken, Evan Rogers, Kashif][17[13].R&B; Chart]
Can You Give Me What I Want	Meli'sa Morgan	05.1990	-	-	Capitol 44 526	[produced by Attala Zane Giles][33[9].R&B; Chart]
Still In Love With You	Meli'sa Morgan	03.1992	-	-	Pendulum 64 767	[written by Al Green, Al Jackson Jr., Willie Mitchell][produced by Bernard Belle][9[15].R&B; Chart][3[12].Hot Disco/Dance;Pendulum 66 438 12"]
Through The Tears	Meli'sa Morgan	07.1992	-	-	Pendulum 64 733	[produced by Ruben Rodriguez][18[13].R&B; Chart]
I'm Gonna Be Your Lover (Tonight)	Meli'sa Morgan	11.1992	-	-	Pendulum 64 686	[produced by Ruben Rodriguez][68[4].R&B; Chart]
How	JT Taylor with Meli'sa Morgan	05.2000	-	-	Jake 67 0001	[82[8].R&B; Chart]
Back Together Again	Meli'sa Morgan with Freddie Jackson	09.2005	-	-	Lu Ann 90 951	[46[17].R&B; Chart]
I Remember...	Meli'sa Morgan	04.2006	-	-	Lu Ann 90 952	[86[9].R&B; Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Do Me Baby	Meli'sa Morgan	02.1986	-	41[36]	Capitol 12 434	[produced by Bryan Loren , Lesette Wilson, Meli'sa Morgan , Paul Laurence]
Good Love	Meli'sa Morgan	12.1987	-	108[19]	Capitol 46 943	[produced by Kashif, Lesette Wilson, Meli'sa Morgan]

Roxy Music

Grupa brytyjska oceniana równie wysoko przez krytyków, słuchaczy i jej muzycznych następców. Powstała w styczniu 1971 r. w składzie: Bryan Ferry (ur. 26.09.1945 r. w Washington w hrabstwie Durham. Anglia; śpiew, instr. klawiszowe), Brian Eno (właśc. Brian Peter George St. John Le Baptiste de la Salle Eno, ur. 15.05.1948 r. w Woodbridge w hrabstwie Suffolk, Anglia; instr. elektroniczne i klawiszowe), Graham Simpson (bas) i Andy Mackay (ur. 23.07.1946 r. w Lostwithiel,Anglia; saksofon).

Przez jej wczesny skład przewinęło się też spore grono instrumentalistów, w tym perkusista Dexter Lloyd oraz gitarzyści Roger Bunn i David 0'List, znany z występów z The Nice. Na początku 1972 r. ukształtował się w miarę stały skład, w którym założycielom towarzyszyli Paul Thompson (ur. 13.05.1951 r. w Jarrow w hrabstwie Northumberland, Anglia, perkusja) i Phil Manzanera (wlaśc. Philip Targett Adams, ur. 31.01.1951 r. w Londynie; gitara).

Debiutancki album Roxy Music, nagrany w 1972 r. dla wytwórni Island, był muzycznym kolażem łączącym fascynacje Ferry'ego wokalizą lat 50. z rytmami i elektroniką dwóch późniejszych dziesięcioleci. Nowatorska okładka płyty czerpała z plastycznych doświadczeń Ferry'ego i Eno, zaś wizualny image grupy (od fryzur z czasów wczesnego Elvisa po kosmiczne kurtki z lureksu) podkreślał jej świadomą stylistyczną jarmarczność. Recenzenci, których entuzjazm graniczył z ekstazą, uznali Roxy Music za bezprecedensowe objawienie w dziejach rocka. Kompozycje Ferry'ego cechowała literacka dwuznaczność, a zarazem żywiołowość łącząca romantyzm z gorzką ironią, czego klasycznym przykładem był choćby temat "If There Was Something", gdzie wysmakowanej melodii towarzyszył tekst balansujący na krawędzi rozbrajającego kiczu ("I would do anything for you...I would climb the ocean blue" ; "Wyciągnij tylko dłoń, a skruszę oceanu toń" ) i heroikomizmu ("I would put roses round your door... growing potatoes by the score"; "Róże przyniosę ci na ganek, młode ziemniaki w każdy ranek" ). W utworze "The Bob (Medley)" Anglia okresu II wojny światowej stanowiła tło romansowej fabuły. Wydany wraz z albumem singel "Virginia Plain" prezentował charakterystyczną dla Ferry'ego fascynację kinem i surrealizmem (antycypujący postmodernizm styl "camp", gloryfikujący sztuczność wszelkiej sztuki).

Latem 1972 r. grupę opuścił Simpson zastępowany przez coraz to innych gitarzystów basowych (John Porter, John Gustafson, John Wetton, Rik Kenton, Sal Maida, Rick Wills i Gary Tibbs).

Próby wejścia na rynek amerykański nie powiodły się, za to singel "Pyjamarama" trafił do brytyjskiej Top 10. Album For Your Pleasure, nagrany przy współpracy producenta Chrisa Thomasa, potwierdził klasę zespołu. Temat "Do The Strand" z elektryzującym saksofonowym solem Mackaya, stanowił dowód rockowych umiejętności Roxy Music. Do udanych pozycji należały też "Beauty Queen" i "Editions Of You", a zwłaszcza "In Every Dream Home A Heartache" - pean na cześć nadmuchiwanej gumowej lalki i przerażający obraz zagubienia konsumentów w świecie rzeczy.
21.06.1973 r. grupę opuścił Brian Eno, rywalizujący od dłuższego czasu z Ferrym o przywództwo w zespole. Jego następcą został Eddie Jobson, skrzypek z grupy Curved Air, akceptujący od początku rolę dokooptowanego do składu profesjonalnego instrumentalisty. Równolegle z działalnością w Roxy Music, Ferry zadebiutował jako solista na zawierającym tematy innych autorów longplayu These Foolish Things.

 Później ruszył wraz z grupą w brytyjską trasę promocyjną nowego, równie udanego albumu Stranded. Na singlu promował go utwór "Street Life" z tekstem wyrażającym sprzeczne uczucia wobec miejskiej cywilizacji ("You may be stranded if you stick around — and that's really something"; "Możesz utknąć na dobre, jeśli tu zostaniesz, a to przecież jest już coś"). Podobny ton dominował w narracyjnym temacie "A Song For Europe" z melodią opartą na "Still My Guitar Gently Weeps" George'a Harrisona. Najciekawszym utworem z płyty była jednak rozbudowana kompozycja Ferry'ego "Mother Of Pearl", w której autor snuł się w roli fordanserki po własnym makrokosmosie wypełnionym plastikowymi boginiami i żywymi manekinami.

Równocześnie z drugim autorskim albumem Another Time, Another Place, Ferry nagrał wraz z zespołem czwarty longplay Country Life. Z niejednorodnej stylistycznie płyty pochodził utrzymany w umiarkowanym tempie singlowy temat "All I Want Is You", agresywnie rockowy "The Thrill Of It All" i oparty na egzotycznych brzmieniach "Triptych". Okładka albumu, przedstawiająca dwie obnażone kobiety, została wycofana w USA,zaś-towarzyszący restrykcjom skandal dobrze rokował dwóm amerykańskim trasom koncertowym zespołu. Nadzieje na wypełnienie fanami stadionów okazały się jednak płonne. Również longplay Siren spotkało artystyczne i rynkowe niepowodzenie pomimo ciekawego singlowego tematu "Life Is A Drug". Popularność zdobył jedynie temat "Both Ends Burning", umiejętnie wykorzystujący wokalną ekspresję lidera w rytmach dyskotekowych.

Zespół zniknął na trzy lata z muzycznej sceny, zaś jego członkowie podjęli z różnym powodzeniem działalność indywidualną. W 1979 r. Roxy Music przypomnieli się albumem Manifesto. Płytę przyjęto z mieszanymi uczuciami, pomimo dwóch udanych, pochodzących z niej singli, "Angel Eyes" i fatalistycznego "Dance Away". Longplay Flesh And Blood cechowały ciekawe aranżacje, zwłaszcza w nowatorskich wersjach "In The Midnight Hour" Wilsona Picketta i "Eight Miles High" grupy The Byrds. Popularnością cieszyły się też dwa brytyjskie single, "Over You" i "Oh Yeah (On The Radio)".

W 1981 r. Roxy Music trafili wreszcie na szczyt Top 20 tematem "Jealous Guy" Johna Lennona, upamiętniającym tragiczną śmierć jego twórcy. W rok później album Avalon stał się bestsellerem przyjętym entuzjastycznie przez większość recenzentów. Bogaty nagraniowy dorobek zespołu wywarł dzięki swej stylistycznej.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Virginia plain/The numberer	Roxy Music	08.1972	4[18]	-	Island WIP 6144	[written by Bryan Ferry][produced by Peter Sinfield]
Pyjamarama/The pride and the pain	Roxy Music	03.1973	10[12]	-	Island WIP 6159	[written by Bryan Ferry][produced by Chris Thomas, John Anthony, Roxy Music]
Street life/Hula kula	Roxy Music	11.1973	9[12]	-	Island WIP 6173	[written by Bryan Ferry][produced by Chris Thomas]
All i want is you/Your applications failed	Roxy Music	10.1974	12[6]	-	Island WIP 6208	[written by Bryan Ferry][produced by Roxy Music, John Punter]
Love is the drug/Sultanesque	Roxy Music	09.1975	2[12]	-	Island WIP 6248	[written by Bryan Ferry/Andrew MacKay][produced by Chris Thomas]
Both ends burning/For your pleasure	Roxy Music	12.1975	25[7]	-	Island WIP 6262	[written by Bryan Ferry][produced by Chris Thomas]
Love is the drug/Both ends burning	Roxy Music	12.1975	-	30[12]	Reprise 7042 [US]	[written by Bryan Ferry/Andrew McKay]
Virginia plain/Pyjamarama [reissue]	Roxy Music	10.1977	11[6]	-	Polydor 2001 739
Trash /Trash 2	Roxy Music	02.1979	40[6]	-	Polydor-EG POSP 32	[written by Bryan Ferry, Phil Manzanera][produced by Roxy Music]
Dance away/Cry cry cry	Roxy Music	04.1979	2[14]	-	Polydor-EG POSP 44	[written by Bryan Ferry][produced by Roxy Music]
Dance away/Trash 2	Roxy Music	04.1979		44[9]	Atco 7100 [US]
Angel eyes/My little girl	Roxy Music	08.1979	4[11]	-	Polydor-EG POSP 67	[written by Bryan Ferry/Andrew McKay][produced by Roxy Music]
Over you/Manifesto	Roxy Music	05.1980	5[9]	-	Polydor-EG POSP 93	[written by Bryan Ferry/Phil Manzanera][produced by Rhett Davies & Roxy Music]
Over you/My only love	Roxy Music	05.1980		80[4]	Atco 7301
Oh yeah [On the radio]/South downs	Roxy Music	07.1980	5[8]	102[3]	Polydor-EG 2001 972	[written by Bryan Ferry][produced by Rhett Davies & Roxy Music]
In the midnight hour/Flesh and blood	Roxy Music	11.1980	-	106[1]	Atco 7315 [US]	[written by Wilson Pickett ,Steve Cropper][#21 hit for Wilson Pickett in 1965r]]
Same old scene/Lover	Roxy Music	11.1980	12[7]	-	Polydor ROXY 1	[written by Bryan Ferry][produced by Rhett Davies & Roxy Music]
Jealous guy/To turn you on	Roxy Music	02.1981	1[2][11]	-	EG ROXY 2	[written by John Lennon][produced by Bryan Ferry and Rhett Davies]
More than this/India	Roxy Music	04.1982	6[8]	-	EG ROXY 3	[written by Bryan Ferry][produced by Rhett Davies & Roxy Music]
Avalon /Always unknowing	Roxy Music	06.1982	13[6]	-	EG ROXY 4	[written by Bryan Ferry][produced by Rhett Davies & Roxy Music]
Take a chance on me/The main thing	Roxy Music	09.1982	26[6]	104[3]	EG ROXY 5	[written by Ferry, Manzanera][produced by Rhett Davies & Roxy Music]
More than this/Always unknowing	Roxy Music	06.1983	-	102[3]	Warner 29 912	[written by Bryan Ferry][produced by Rhett Davies & Roxy Music][#25 hit for 10 000 Maniacs in 1997]
Love is the drug[remixed]	Roxy Music	04.1996	33[1]	-	Virgin VS 1580

Albumy

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK]

Komentarz

Roxy Music

Roxy Music

07.1972

10[16]

-

Island ILPS 9200

[gold-UK][produced by Peter Sinfield]

For your pleasure

Roxy Music

04.1973

4[27]

193[2]

Island ILPS 9232

[gold-UK][produced by Chris Thomas, John Anthony, Roxy Music]

Stranded

Roxy Music

12.1973

1[1][17]

186[4]

Island ILPS 9252

[gold-UK][produced by Chris Thomas]

Country life

Roxy Music

11.1974

3[10]

37[15]

Island ILPS 9303

[gold-UK][produced by Chris Thomas, John Punter, Roxy Music]

Siren

Roxy Music

11.1975

4[17]

50[20]

Island ILPS 9344

[gold-UK][produced by Chris Thomas]

Viva Roxy Music

Roxy Music

07.1976

6[12]

81[7]

Island ILPS 9400

[silver-UK][produced by Chris Thomas]

Greatest hits

Roxy Music

11.1977

20[11]

-

Polydor 2302 073

[gold-UK][produced by Roxy Music, Chris Thomas, John Punter, Peter Sinfield, John Anthony]

Manifesto

Roxy Music

03.1979

7[34]

23[16]

Polydor POLH 001

[gold-UK][produced by Roxy Music]

Flesh and blood

Roxy Music

05.1980

1[4][60]

35[19]

Polydor POLH 002

[platinium-UK][produced by Rhett Davies and Roxy Music]

Avalon

Roxy Music

06.1982

1[3][60]

53[27]

EG EGLP 50

[platinium-US][platinum-UK][produced by Rhett Davies and Roxy Music]

The high road

Roxy Music

03.1983

26[7]

67[22]

EG EGMLP 1

[produced by Rhett Davies, Robin Nash, Roxy Music]

Atlantic years 1973-1980

Roxy Music

11.1983

23[25]

183[6]

EG EGLP 54

[gold-UK]

Street Life: 20 Great Hits

Roxy Music

04.1986

1[5][77]

100[11]

EG EGTV 2

[platinum-UK]

The Ultimate Collection

Roxy Music

11.1988

6[27]

183[6]

EG EGLP 54

[3x-platinum-UK]

More than This

Roxy Music

11.1995

15[20]

-

Virgin CDV 2791

[platinum-UK]

The early years

Roxy Music

09.2000

125[1]

-

Virgin CDV 2919

The best of Roxy Music

Roxy Music

06.2001

12[11]

-

Virgin CDV 2939

[platinum-UK][produced by Chris Thomas, John Punter, Peter Sinfield, Rhett Davies, Roxy Music]

The Platinum Collection

Roxy Music

06.2004

17[5]

-

Virgin BFRM 1

[gold-UK]

Phil Manzanera

Diamond head

Phil Manzanera

05.1975

12[6]

-

Island ILPS 9315

[produced by Phil Manzanera]

K-Scope

Phil Manzanera

02.1979

-

176[3]

Polydor 6178 [US]

[produced by Phil Manzanera]

Safri Duo

W skład duńskiej formacji Safri Duo wchodzą Uffe Savery i Morten Friis. Obaj początkowo zajmowali się muzyką klasyczną i właśnie z wytwórnią wydającą takich artystów podpisali kontrakt. Okazało się jednak, że dużo lepiej wychodzi im tworzenie muzyki elektronicznej, czego dowodem był singiel "Played-a-live (The Bongo Song)", wydany w 2000 roku.

 

Savery i Friis spotkali się jeszcze w roku 1997 i postanowili sprawdzić się jako zespół. Tak powstało Safri Duo, którego nazwa pochodzi od początkowych liter nazwisk obu członków grupy. Dzięki współpracy z wytwórnią Chandos zespół wydał kilka płyt, na których znalazły się aranżacje między innymi utworów Bacha czy Ravela.
Na początku 2000 roku Safri Duo postanowili zmienić swoje brzmienie. Ich utwór "The Bongo Song" produkowany przez Michaela Parsberga stał się jednym z najpopularniejszych w muzyce klubowej. Po tym, jak duet zyskał rozgłos, miał między innymi szansę supportować na koncertach grupę Aqua.

Album "Episode II" stał się hitem na muzycznym rynku zaraz po premierze. Oprócz wspomnianego "The Bongo Song", krążek promowały utwory "Sweet Freedom" i "Samb-Adagio" i "Baya Baya".
W 2003 roku Savery i Friis powrócili z kolejnym wydawnictwem. Na płycie zatytułowanej "3.0" zaśpiewał gościnnie Clark Anderson, a największym przebojem albumu okazał się utwór "Rise". Krążek z remiksami z "3.0", czyli "3.5 - International Version", został wydany rok później.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Played-A-Live (The Bongo Song)	Safri Duo	02.2001	6[9]	-	AM PM/Serious CDAMPM 141	[written by Morten Friis, Uffe Savery, Michael Parsberg][produced by Safri Duo, Michael Parsberg]
Sweet Freedom	Safri Duo featuring Michael McDonald	10.2002	54[2]	-	Serious SERR 55CD	[written by Rod Temperton][produced by Safri Duo, Michael Parsberg]

Rare

Grupa z Irlandii Północnej Rare z Londonderry, została założona przez Seana O'Neilla (powrócił do irlandzkiej pisowni swojego imienia po rozpadzie Undertones) na początku lat 90-tych. Niedawno opuścił That Petrol Emotion - grupę utworzoną w wyniku rozpadu Undertones z bratem Damianem O'Neillem - twierdząc, że jest zmęczony rock'n'rollowym stylem życia. 

Wkrótce jednak postanowił wrócić do muzyki. „Byłem trochę ostrożny po odejściu z Petrols. Przez chwilę siedziałem i nic nie robiłem w Derry. Nie było to trudne, ponieważ tak naprawdę nie ma tam nic do roboty. Utrzymując pracę nauczyciela technologii dla bezrobotnych w bazie społeczności Derry's Nerve Centre, wkrótce poznał lokalnych muzyków Mary Gallagher (wokal) i Locky Morrisa (gitara / klawisze).Chodziło o połączenie dynamiki rocka z elementami tanecznymi. Takie małżeństwo nie było dla O'Neilla nowością.

 Ta emocja Petrols jako jedna z pierwszych podjęła próbę crossoveru z utworami takimi jak „Groove Check”, ale  są bardziej celową próbą uwzględnienia obu odmian muzyki. Skład został uzupełniony o perkusistę Davida Whiteside'a, a Rare grał swoje pierwsze koncerty w Irlandii Północnej w 1992 roku. Jednorazowy 12-calowy singiel został następnie wydany w Setanta Records w 1993 roku, ale cieszył się niewielkim zainteresowaniem prasy. Grupa nadal grała nieregularnie, ale nic więcej o nich nie słyszano, dopóki Dave Long, dyrektor wykonawczy A&R Equator Records, nie zobaczył ich na festiwalu Cork Rock. Był pod wrażeniem ambientowego, rytmicznego rocka, który pokazał kilka podobieństw do trip-hopowej atmosfery Portishead.Debiutancki singiel grupy „Something Wild”,   potwierdził, że talent  O'Neilla jest w stanie rozwijać się w każdym gatunku, w którym chce pracować. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Something Wild	Rare	02.1996	57[1]	-	Equator AXISCD 011	[written by Locky Morris, Mary Gallagher, Seán Ó'Néill][produced by Rare]

Rapture

Jak na grupę, która istnieje zaledwie od pięciu lat, w historii The Rapture wydarzyło się niemało. Co więcej, zapowiada się, że to dopiero początek. Jedno jest pewne: w najpopularniejszym obecnie mieście na świecie, Nowym Jorku, pojawił się kolejny zespół, który może zawładnąć tamtejszą sceną na długi czas. Tym bardziej, że już na pierwszy rzut oka The Rapture wiedzą jak to zrobić. Luke Jenner, wokalista i gitarzysta, oraz Vito Roccoforte, perkusista, mają po 27 lat. Znają się praktycznie od zawsze. Odkąd skończyli 10 lat razem szlifowali chodniki w La Mesa, w południowej Kalifornii. Ich przyjaźń okazała się na tyle trwała, że kiedy w połowie lat 90. Roccoforte ruszył na północ żeby podjąć studia w State College w San Francisco Jenner niczym cień podążył za nim.

W San Francisco obaj muzycy założyli swój pierwszy projekt w nowym mieście, zainspirowany twórczością Gary Numana - Calculator. Nosili dokładnie takie same uniformy jak to robią teraz The Hives - czarne garnitury i białe krawaty - i rozlepiali na słupach ulotki reklamujące swoje fikcyjne koncerty. - Na początku bardzo nam się to podobało i świetnie się tym bawiliśmy - mówi Vito Roccoforte - W końcu poczuliśmy się jak w pułapce i założyliśmy The Rapture.
Ich debiutancki album "Mirror" ukazał się już po roku grania pod nową nazwą. Stanowił on mieszankę noise’owo-punkowo brzmiących utworów, które na moment wytyczyły kierunek, w którym poruszał się The Rapture. Jeszcze tego samego roku nastąpił przełom w działalności zespołu.

Trio udało się wskoczyć na afisz prestiżowego nowojorskiego klubu Brownies. Ich koncert w tym klubie przyszedł - jak to zwykle bywa w takich sytuacjach przez przypadek - obejrzeć znany producent James Murphy z duetu producenckiego The DFA (wspólnie ze swoim partnerem Timem Goldsworthy współpracowali m.in. z Primal Scream, U.N.K.L.E., etc.).

Po koncercie Murphy podszedł do Luke’a Jennera i zaoferował usługi The DFA. Propozycja była na tyle kusząca, że wkrótce Jenner i Roccoforte zdecydowali się przenieść z San Francisco do Nowego Jorku i tam spróbować szczęścia pod okiem Murphy’ego.

Na początku nie było im najłatwiej. Muzycy przez jakiś czas spali w swoim vanie pod Mostem Brooklyńskim. Ale warto było. Przy pomocy Murphy'ego i Goldsworthy'ego, tracąc w międzyczasie basistę, który zdecydował się na powrót do Kalifornii, a którego zastąpił o 6 lat od nich młodszy Matt Safer, The Rapture nagrali dwie Epki, po jednej dla Sub Popu i Insound.

Ostatecznie skład uzupełnił multi-instrumentalista Gabe Andruzzi. Już jako kwartet grupa nagrała swój najnowszy album "Echoes", którego można już szukać w sklepach z płytami. Ich utwór "Olio" ukazał się ostatnio na składance "Yes New York", prezentującej najciekawsze zespoły nowojorskiej sceny alternatywnej od The Strokes po Interpol.

The Rapture już zostali uznani na Wyspach Brytyjskich za nadzieję amerykańskiej sceny. Ich styl będący mieszanką brzmień inspirowanych takimi grupami jak The Cure (głos Jennera i jego sposób śpiewania zmuszają do zadania sobie pytania: "Czy to przypadkiem nie Robert Smith?"), Happy Mondays, Gang Of Four, PiL czy ESG, w inteligentny sposób łączący w sobie ekspresywną agresję post-punka, nerwowo funkujące gitary i metronimiczne, dancowe rytmy, sprawia, że The Rapture są jednym z największych odkryć ostatnich miesięcy. Wkrótce nie będzie wypadało ich nie znać. To gwarantowane.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
House Of Jealous Lovers	Rapture	09.2003	27[10]	-	Virgin 9810767	[written by Luke Jenner,Vito Roccoforte,Matt Safer][produced by The DFA,The Rapture]
Sister Saviour	Rapture	12.2003	51[4]	-	Output/DFA/Virgin 9814181	[written by The DFA, The Rapture][produced by The DFA,The Rapture]
Love Is All	Rapture	02.2004	38[2]	-	DFA/Output/Vertigo 9816808	[written by Luke Jenner, Mattie Safer, Vito Roccoforte][produced by Steve Lillywhite, The Rapture]
I Need Your Love	Rapture	03.2004	141[2]	-	Output OPR DFA 010
Get Myself Into It	Rapture	09.2006	36[2]	-	Vertigo 1705165	[written by The Rapture][produced by Paul Epworth, Ewan Pearson]
W.A.Y.U.H. (People Don't Dance No More)	Rapture	12.2006	65[2]	-	Vertigo 1713573	[written by The Rapture][produced by Ewan Pearson, Paul Epworth]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Echoes	Rapture	09.2003	32[11]	121[1]	DFA/Output/Vertigo 9865447	[ Producer - DFA, The , Rapture]
Pieces of the people we love	Rapture	09.2006	40[3]	113	Vertigo 1706604	[ Producer - Ewan Pearson , Paul Epworth ]
In the Grace of Your Love	Rapture	09.2011	93[1]	125	DFA DFA 2284	[ Producer -Philippe Zdar]

Melee

Melee to zespół powstały w Orange Country (Kalifornia). Ich muzykę określa się jako pop-rock.
W skład grupy wchodzą:
* Chris Cron - wokal, pianino, gitara
* Ricky Sans - gitara
* Ryan Malloy - gitara basowa
* Mike Nader - perkusja
Nazwa zespołu pochodzi od średniowiecznej walki wręcz np. na miecze. Pierwsza wydana płyta (2004r.) nosiła nazwę "Everyday behavior". Z niej pochodzi singiel "The War", który sprawił, że o grupie stało się głośno.


Po przeprowadzce do wytwórni Warner Bros zespół wydał płytę "Devils & Angels". Na rynku amerykańskim pojawiła się 3 kwietnia 2007r, w Europie - 21 marca 2008r. Singlem promującym ten album był utwór "Can’t hold on", lecz większą popularność przyniósł im singiel "Built to last", do którego nakręcili wideo, nawiązujące do znanych filmów o miłości, m.in. "Titanica".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Built To Last	Melee	07.2008	58[5]	-	Warner Bros. W 802	[written by Chris Cron,Ricky Sans][produced by Howard Benson]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Devils & Angels	Melee	08.2008	61[2]	-	Warner Bros. 9362498500	[produced by Howard Benson]

Melanie

Właśc. Melanie Safka, ur. 3.02.1947 r. w Astorii na Long Island w Nowym Jorku. Śpiewając poruszającą wersję utworu "Beautiful People", stała się sensacją festiwalu w Woodstock, a na początku lat 70. w okresie wielkiej popularności śpiewających twórców była jedną z najpopularniejszych wokalistek.

Mimo że często widziano w niej uosobienie łagodnej "matki-ziemi", większość utworów Melanie kryła w sobie ostrość połączoną z gniewnym stylem wokalnym tak odmiennym od sposobu śpiewania jej rówieśniczek. Pierwszy amerykański przebój artystki, potężny utwór "Lay Down" (z 1970 r.), zyskał wiele dzięki gościnnemu udziałowi grupy wokalnej Edwin Hawkins Singers.
W tym samym roku udało się jej wejść także i na rynek brytyjski dzięki bardzo oryginalnej wersji utworu "Ruby Tuesday" z repertuaru The Rolling Stones. Album Candles In The Rain był bestsellerem po obu stronach Atlantyku, prezentując mieszaninę interesujących oryginalnych utworów artystki i kilka ciekawie zinterpretowanych przeróbek.

Kolejnym przebojem Melanie była ballada "What Have They Done To My Song Ma?", którą sprzedano w nieco większej liczbie egzemplarzy niż "konkurencyjną" wersję tego samego utworu w wykonaniu grupy New Seekers. Ostatnim większym sukcesem wokalistki było pochodzące z 1971 r. nagranie "Brand New Key", które dotarło do 1. miejsca amerykańskiej listy przebojów, odnosząc porównywalnie duży sukces w Wielkiej Brytanii.

W 1972 r. Melanie założyła wytwórnię Neighbourhood Records, a jej kariera nabrała już tylko wyłącznie lokalnego charakteru. Przypisana do kategorii śpiewających autorów nie potrafiła powtórzyć wcześniejszych sukcesów. Od czasu do czasu nagrywała jednak nowe płyty i występowała na koncertach benefisowych i charytatywnych na całym świecie.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Christopher Robin / Mr Tambourine Man	Melanie	6.12.1968	-	-	Buddah 201 027	[written by Melanie Safka,Alan Alexander Milne][produced by Peter Schekeryk]
Garden in the City / Why Didn't My Mother Tell Me?	Melanie	.1969	-	-	Columbia 45 524	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk]
God's Only Daughter / My Beautiful People	Melanie	.1969	-	-	Columbia 44 349	-
Bo Bo's Party / I'm Back in Town	Melanie	7.02.1969	-	-	Buddah 201 028	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk]
Uptown Down / Beautiful People	Melanie	26.09.1969	-	-	Buddah 201 066	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk]
Beautiful People / I'm Back in Town	Melanie	11.1968	-	-	Buddah BDA 135 [US]	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk]
Baby Guitar / Any Guy	Melanie	.1970	-	-	Buddah BDA 135 [US]	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk]
Lay Down (Candles in the Rain) / Candles in the Rain	Melanie with The Edwin Hawkins Singers	04.1968	-	6[17]	Buddah BDA 167 [US]	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk]
Peace Will Come (According to Plan) / Close to It All	Melanie	22.08.1970	-	32[7]	Buddah BDA 186 [US]	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk]
Ruby Tuesday /What Have They Done to My Song, Ma?	Melanie	09.1970	9[14]	-	Buddah 2011 038	[written by Mick Jagger,Keith Richards][produced by Peter Schekeryk]
Stop! I Don't Wanna Hear It Any More /Peace Will Come	Melanie	10.1970	-	112[1]	Buddah BDA 186 [US]	[written by Perry Botkin Jr.,Melanie Safka,Barry De Vorzon][produced by Peter Schekeryk,Peter Schickele][piosenka z filmu "RPM"]
Ruby Tuesday / Merry Christmas	Melanie	5.12.1970	-	52[7]	Buddah BDA 202	-
Ruby Tuesday / What Have They Done to My Song, Ma? [reissue]	Melanie	01.1971	39[2]	-	Buddah 2011 038	-
Nickel Song /What Have They Done to My Song, Ma?	Melanie	01.1972	-	35[10]	Buddah BDA 268	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schickele]
Brand New Key / Some Say [I Got Devil]	Melanie	30.10.1971	4[12]	1[3][18]	Neighborhood 4201 [US]	[gold][written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk]
Ring the Living Bell / Railroad	Melanie	29.01.1972	-	31[9]	Neighborhood 4202[US]	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk,Peter Schickele]
Some Say I'll Be a Farmer / Steppin'	Melanie	05.1972	-	106[3]	Neighborhood 4204[US]	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schickele]
Together Alone / Center of the Circle	Melanie	21.10.1972	-	86[4]	Neighborhood 4207[US]	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk]
Do You Believe/Bitter Bad	Melanie	02.1973	-	115[3]	Neighborhood 4210 [US]	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk]
Will You Still Love Me Tomorrow? / Here I Am	Melanie	12.1973	37[5]	82[4]	Neighborhood 4213 [US]	[written by Gerry Goffin, Carole King][produced by Peter Schekeryk]
Lover's Cross / Holding Out	Melanie	17.08.1974	-	109[1]	Neighborhood 4215 [US]	[written by Jim Croce][produced by Peter Schekeryk]
Cyclone / If I Needed You	Melanie	.1977	-	-	-	[written by Melanie Safka][produced by Peter Schekeryk]
One More Try / Apathy	Melanie	03.1981	-	110[1]	Portrait 51 001 [US]	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Melanie	Melanie	15.11.1969	-	196[2]	Buddah BDS 5041	[produced by Peter Schekeryk]
Candles in the Rain	Melanie	05.1970	5[27]	17[37]	Buddah BDS 5060	[gold][produced by Peter Schekeryk]
Leftover Wine	Melanie	09.1970	22[11]	33[19]	Buddah BDS 5066	[produced by Peter Schekeryk]
The Good Book	Melanie	02.1971	9[9]	80[10]	Buddah 95 000	[produced by Peter Schekeryk]
Gather Me	Melanie	11.1971	14[14]	15[27]	Neighborhood 47 001	[gold][produced by Peter Schekeryk]
Garden in the City	Melanie	12.1971	19[6]	115[12]	Buddah BDS 5095	[produced by Peter Schekeryk]
Four sides of Melanie	Melanie	04.1972	23[2]	103[9]	Neighborhood 95 005	-
Stoneground Words	Melanie	11.1972	-	70[20]	Neighborhood 47 005	[produced by Peter Schekeryk]
Melanie at Carnegie Hall	Melanie	05.1973	-	109[11]	Neighborhood 49 001	[produced by Peter Schekeryk]
Madrugada	Melanie	05.1974	-	192[4]	Neighborhood 48 001	[produced by Peter Schekeryk]

Megan McCauley

Megan McCauley była jedną z tych zbuntowanych nastolatek, które w środowisku rówieśniczym były wyśmiewane i postrzegane jako outsajderki. Jej wygląd bardziej budził zgrozę niż chęć nawiązania bliższej znajomości. Gotycka punkówa z tatuażami i piercingiem nie mieściła się w standardzie grzecznej amerykańskiej nastolatki. Jej przygoda z muzyką, była ucieczką przed chorą rzeczywistością, nikt jednak nie przypuszczał, że Megan w wieku 17. lat wyda swój pierwszy debiutancki album...

Jej największą idolką zawsze była Janis Joplin. To ona rozpaliła w niej chęć do obcowania z muzyką. W wywiadach wspomina jak zamknęła się na kilka tygodni w swoim małym pokoiku, wsłuchując się w album Big Brother and The Holding Company, starając się naśladować głos Janis. Innymi inspiracjami Megan były Damien Race, Rasputina (frontwoman Melora Creager), Bob Dylan i Poe. McCauley w oparciu o muzykę tych wykonawców wypracowała odpowiedni sobie styl. Jest nie tylko utalentowaną wokalistką, ale także (co rzadkość) znakomitą kompozytorką. Wszystkie teksty i muzykę napisała sama, niektóre z utworów, które znalazły się na debiutanckim albumie napisała mając zaledwie 14. lat. Gra nie tylko na gitarze, ale także na pianinie i wiolonczeli. Każdy nowy instrument staje się dla niej obsesją. Za ten ostatni złapała pod wpływem Rasputiny.

Teksty Megan są bardzo osobiste, wiele z nich nawiązuje do wydarzeń z dzieciństwa. Ojciec opuścił rodzinę, gdy ta miała trzy latka. Po wielu latach powrócił, jednak relacje między nimi nigdy nie były dobre. Pewnego razu kłótnia pomiędzy rodzicami przerodziła się w walkę, interweniującemu policjantowi Megan wykrzyczała "zapłacę Ci, byś go zabił". Te wydarzenie zainspirowało ją do napisania 'I'll pay you to shoot him'. Pod koniec roku 2004 młoda artystka podpisała kontrakt z Wind-Up Records, którego nakładem w połowie września roku 2005 ukazała się debiutancka płyta 'Megan McCauley'. Przed wydaniem albumu, na soundtrack do Elektry trafił utwór 'Wonder', a na ścieżce dźwiękowej do 'Fantastycznej Czwórki' pojawił się mega-hit, pierwszy singiel promujący debiut Megan - utwór 'Die for you'.

"Zawsze byłam odludkiem. Jak mówiła Janis Joplin: 'Byłam wyśmiewana w klasie, w mieście, i w całym stanie.' Utonęłam w głębokiej depresji, co doprowadziło do nadmiernego przybywania na wadze. Byłam psychicznie torturowana w szkole, i tak naprawdę nie miałam wielu przyjaciół. Myślę jednak, że to sprawiło, iż jestem teraz lepszą osobą. Nie potrzebuje nikogo by usprawiedliwał to, że lubię siebie taką, jaką jestem. Nagrywam album, by przelać moją mądrość w innych, by mogli poradzić sobie w życiu. Mimo tego, że jestem bardzo młoda, przechodziłam przez wiele gówna. Wiem, że żyje tak wielu ludzi, czy sobie zdają z tego sprawę, czy nie. Wszystko co chcę zrobić, to pomóc tym ludziom przejść przez ciężkie okresy."

"Racja jest jak dupa, każdy ma swoją. Pierdolę to, że jestem wygadana. Mówiono mi bym trzymała gębę na kłódkę, ale nie mam nad tym kontroli. To dla mnie jak oddychanie. Może nadejdzie dzień, kiedy moje wypowiedzi będą bardziej wykalkulowane, ale nie widzę powodu, by w wykładaniu rzeczy w taki sposób, w jaki aktualnie się je widzi." "Nie potrafię czytać z nut, nie znam się na rzeczach technicznych. Wprawia mnie to w zakłopotanie, jednakże jak wchodzę do studia, dokładnie wiem czego chcę. Gdy układam teksty, zawsze w głowie mam już gotową melodię do nich. Każdy wers każdego utworu ma swoje znaczenie."

"Janis Joplin była fascynująca i seksowna w swoisty sposób. Posiadała wrażliwy, ostry seksapil zarazem będąc mocną i niepodległą nikomu. Jeżeli tylko chciała, mogła roznieść scenę w kawałeczki. Była liberalna na wszelkie możliwe sposoby. Byłam i nadal jestem rozkochana w niej. Gdyby nie było Janis, nigdy nie pojawiła by się iskierka, która roznieciła ogień we mnie."

"Kiedy czegoś pragnę, będę drapać i skrobać by to się stało. Nie przestanę dopóki tego nie zdobędę. Doszłam do wniosku, że nie warto odpuszczać, po tym jak się ciężko do czegoś dążyło. Zwyciężę choćby nie wiem co. Nie potrzebuję nikogo, kto by mnie wspierał w tym, kim chce być."
"Uważam, że Poe jest jedną z najlepszych autorek tekstów naszego pokolenia. Jej utwory dały mi inspiracje i jaja do napisania 'I'll pay you to shoot him' i nie obawiania się krytyki pod adresem tego utworu. Myślę, że ukrywanie pewnych rzeczy rani innych ludzi. To jest ignorancja. Nie ma powodu, by nie poznać prawdy. Ludzie mogą tego unikać, albo przejść przez to. Nie ma powodu, by tracić nadzieję."

Rainbow Records

Wytwórnia płytowa specjalizująca się w muzyce gospel,hymnach i spirituels,której założycielem był wokalista gospel i puzonista Homer Rodeheaver.Wytwórnia powstała w 1920r i mieściła się przy 440 South Dearborn Street w Chicago.Początkowo wytwórnia miała swoje laboratoria w Winona Lake w stanie Indiana [póżniej w Nowym Jorku],a na wschodnim wybrzeżu powstały fillie jej biur.Winona Lake było od dawna znane jako centrum wysiłków ewangelizacyjnych.
 
Wydawała standartowe na owe czasy 78 obrotowe,dwustronnie zapisywane płyty.Wytwórnia pozyskała słynnego tenora Daniela Beddoe ,nagrywajacy wcześniej dla Red Victor's Seal i Brunswick.W tym samym czasie biura w Chicago przeniesiono na Wabash Avenue niedaleko studia nagraniowego Orlando Marsha,stając się jednym z ich klientów.
 
Na etykietach płyt pojawia się charakterystyczna tęcza,z nadrukiem Rodeheaver Record Company.Same nagrania są surowe,głównie akustyczne,o jakości poniżej średniej dla tego okresu.Jednym z czołowych artystów Rainbow był puzonista Paul Stone Wight ze Scottdale.Miał dwie duże sesje nagraniowe w studio Gennett w Nowym Jorku,z której wydano osiem singli.Ostatnią płytę wydano w maju 1926r z numerem 1120/1121,z tej samej sesji pochodzą nagrania Harta "Praise His Name" i "I Need Jesus".