Z archiwum...rocka

czwartek, 5 października 2017

Depth Charge

Pod tym szyldem były DJ Jonathan Saul Kane zaczął wydawać swoje dziwaczne, „tematyczne” single house’owe już w 1990 r. Nie licząc pierwszego, zatytułowanego po prostu „Depth Charge”, najlepiej znane jest nagranie „Goal”, oparte na samplu głosu brazylijskiego komentatora piłkarskiego, którego okrzyk „Goooooool” trwał przez całą długość trwania utworu. Singel ten ukazał się podczas mistrzostw ; świata 1990 r. i niezwykle przypadł do gustu kibicom, którzy w sobotnie wieczory odwiedzali kluby taneczne.

Inne przykłady działalności Depth Charge to „Depth Charge (Han Do Jin)” (z samplami odgłosów U-Bootów ze starych filmów wojennych), „Bounty Killers” (sample z westernów) i „Dead By Dawn” (z horrorów). Wszystkie nagrania ukazały się nakładem jego dwóch wytwórni DC Recordings i Electron Industries, będących w dystrybucji Vinyl Solution. Debiutancki, w znacznej części restrospektywny album Nine Deadly Venoms, to jego własna, abstrakcyjna, instrumentalna wersja stylu hip hop.

Nagrywa też pod pseudonimami Silverfox (wspólny singel z MC Alkaline z londyńskiej hiphopowej grupy Gunshot) i Octagon Man. Pod tym ostatnim zrealizował w 1996 r. swój drugi autorski album The Exciting World Of Octagon Man, zawierający nieco odmienną muzykę w stylu minimal i electro. Spoza muzycznych zainteresowań warto wspomnieć, że jest właścicielem firmy Made In Hong Kong, która specjalizuje się w licencjonowaniu filmów wideo o „wiadomej tematyce” (m.in. „The Killer”, w reżyserii Johna Woo).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bounty Killers	Depth Charge	02.1990	84[1]	-	Vinyl Solution STORM 13	[written by J. Saul Kane][produced by J. Saul Kane]
Legend Of The Golden Snake EP	Depth Charge	07.1995	75[2]	-	DC Recordings DC01CD	[written by J. Saul Kane][produced by J. Saul Kane]
Romario	Depth Charge	06.1998	84[1]	-	DC Recordings DC22CD	[written by J. Saul Kane][produced by J. Saul Kane]
Blue Lipps	Depth Charge	08.1998	96[1]	-	DC Recordings DC14CD	[written by J. Saul Kane, H. Twinch][produced by J. Saul Kane]

Death Of Vinyl

Wytwórnia płytowa z kanadyjskiego miasta Toronto, prowadzona przez Jerry'ego Belangera (mówi on o sobie, że jest "bardziej naukowcem niż biznesmenem"). Death Of Vinyl specjalizuje się w dźwiękowych anomaliach typu trance, hard house, acid itp.
Działalność rozpoczęła w 1990 r. Trzy lata później przy pomocy "Ninja Turtles" (czyli Matta Blacka i Jonathana Morela znanych z Coldcut) udało się firmie zawrzeć kontrakt na dysrybucję płyt w Wielkiej Brytanii. W katalogu Death Of Vinyl znaleźć można kilkanaście płyt z muzyką "mistyczną", ambient, techno i industrialein.
Lepiej znane utwory to "Chaosphere" zespołu Automata i "Watersports" grupy DIN. Poza tym na liście plac firmy znajdują się tacy wykonawcy, jak Digital Poodle, Infor-Mental oraz The Tape Beetles (ta ostatnia grupa współpracowała z grupą The Orb i wytwórnią Positiva). Death Of Vinyl wydaje też nagrania zespołów z krajów tak egzotycznych, jak Brazylia czy Chorwacja.

Katalog wytwórni:

DOVeCD022 	Various 	Death Of Vinyl 	(CD)
DOVeCD044 	Tape-Beatles, The 	Music With Sound 	(CD)
DOVeCD066 	Zoviet France 	Shadow, Thief Of The Sun 	(CD)
DOVeCD088 	Digital Poodle 	Soul Crush 	(CD, Album)
DOVeCD144 	Producers For Bob 	Bob's Media Ecology 	(CD)
DOVeCD166 	Din 	Fantastic Planet 	(CD)
DOVeCD188 	Sucking Chest Wound 	God Family Country 	(CD, Album)
DOVeCD222 	Horizon 222 	Through The Round Window 	(CD, Album)
DOVeCD244 	Rapoon 	Dream Circle 	(CD, Album)
DOVeCD288 	Steinski & Mass Media 	It's Up To You 	(CD, Maxi)
DOVeCD266 	Digital Poodle 	Elektronik Espionage 	(CD, Maxi)
DOVeCD344 	Various 	Death Of Vinyl Revolutions Vol. 1 	(CD)
Luddite 22 	Din 	Water Sports / Melon Ball 	(12")
Luddite 44 	Automata 	Chaosphere E.P. 	(12", EP)
Luddite 66 	Infor/Mental 	Mind Drone 	(LP)
Luddite 88 	Protozoa 	Chameleon 	(12")
Luddite 122 	Digital Poodle 	Crack 	(12")
Luddite CD66 	Infor/Mental 	Mind Drone 	(CD)
Luddite 188 	Incarnate 	Convolution EP 	(12")
Luddite 222 	Digital Poodle 	Division! 	(2x12")
Luddite CD244 	Din 	Decade Of The Brain 	(CD)

Miley Cyrus

Miley Ray Cyrus, bardziej znana jako Miley Cyrus (ur. jako Destiny Hope Cyrus, 23 listopada 1992 w Nashville – amerykańska aktorka i piosenkarka. Znana głównie z roli Miley Stewart w serialu Hannah Montana. Cyrus stała się popularna po premierze serialu Hannah Montana w marcu 2006. Po sukcesie w serialu, w październiku 2006 została wydana ścieżka dźwiękowa zawierająca osiem utworów z serialu w jej wykonaniu. W grudniu 2008 znalazła się na 9 miejscu 10 najbogatszych osób poniżej 30 roku życia według miesięcznika Forbes z dorobkiem 25,1 mln dolarów. Wystąpiła też w filmie Hannah Montana, który ukazał się 17 kwietnia 2009.
Solową karierę muzyczną rozpoczęła wydając album Hannah Montana 2: Meet Miley Cyrus 23 czerwca 2007. Jej drugi album zatytułowany Breakout wydany 22 lipca 2008 jest pierwszym albumem, który nie wiąże się z serialem Hannah Montana. Obydwa albumy znalazły się na pierwszym miejscu listy Billboard 200.
Urodziła się w Nashville w Tennessee. Jest córką piosenkarza country Billy'ego Raya Cyrusa i Leticii "Tish" Cyrus (z domu Finley) oraz wnuczką Rona Cyrusa. Mieszka w Los Angeles i na 500-arowej farmie w Nashville. Rodzice nazwali ją Destiny Hope, ponieważ wierzyli, że będzie dokonywać wielkich rzeczy. Jako że przylgnęło do niej imię "Smiley" (ang. 'uśmiech'), w skrócie "Miley", w 2008 zmieniła swoje dotychczasowe imiona Destiny Hope (ang. 'przeznaczenie' i 'nadzieja') na Miley Ray.
Zainteresowanie Miley zaczęło rosnąć, gdy miała 9 lat i wraz z rodziną na krótko mieszkali w Toronto. Dostała wtedy gościnną rolę w serialu telewizyjnym Doc, w którym grała dziewczynę o imieniu Kylie. W 2003 roku zagrała w filmie Duża ryba rolę ośmioletniej Ruthie. Brała udział w klipie Rhonda Vincenta pod tytułem "If Heartaches Have Wings". Pojawiła się również w Colgate Country Showdown z jej ojcem, który był gospodarzem programu.
Gdy miała dwanaście lat dostała główną rolę w serialu Hannah Montana. Chciała zostać trwałą częścią Hanny Montany, więc Disney wezwał ją z powrotem do dalszych przesłuchań. Cyrus została wybrana na pokaz, ponieważ była postrzegana jako osoba, która "kocha każdą minutę życia". Gra obecnie główną rolę w serialu Hannah Montana jako Miley Stewart, której alter ego to gwiazda muzyki pop Hannah Montana. Jeździ również na trasy koncertowe i wydaje albumy jako Hannah Montana.
W 2007 roku dostała małą rolę w High School Musical 2 jako dziewczyna przy basenie, gdzie tańczyła wraz z głównymi bohaterami. Dostała również gościnną rolę w serialu animowanym Nowa szkoła króla, gdzie użyczyła głosu Yattcie.
Mimo obecności na premierze filmu Harry Potter i Zakon Feniksa stwierdziła, że pracuje nad nowymi pomysłami do filmu Hannah Montana. Premiera filmu odbyła się 17 kwietnia 2009.
Cyrus została zaproszona do wykonania utworu "That's How You Know" z filmu Zaczarowana na 80. ceremonii wręczenia Oscarów. W kwietniu 2008 była gospodarzem CMT Music Awards wraz z jej ojcem.
Latem 2008 roku, Miley Cyrus poprowadziła amerykańską galę Teen Choice Awards, na której zaśpiewała piosenkę 7 things.
24 października 2006 wytwórnia Walt Disney Records wydała składankę utworów z serialu Hannah Montana. Zawierała ona osiem utworów z serialu. Album został później wydany drugi raz jako świąteczne wydanie zawierający dodatkowy utwór – Nobody's Perfect. Cyrus otworzyła koncert zespołu Cheetah Girls w 2006 roku.
26 czerwca 2007 został wydany album Hannah Montana 2: Meet Miley Cyrus.
W kwietniu 2008 Miley była zajęta nagrywaniem nowego albumu zatytułowanego Breakout. Album został wydany 22 lipca 2008. Miley Cyrus znalazła się na pierwszym miejscu listy Billboard pod względem sprzedaży płyt. Jej najnowszy krążek Breakout w pierwszym tygodniu od wydania rozszedł się w 371 tysiącach kopii. Miley nie udało się pokonać tylko Mariah Carey, której płyta E=MC2 sprzedała się w pierwszym tygodniu kwietnia w 463 tysiącach egzemplarzy.
18 października 2007 w Saint Louis rozpoczęła się trasa koncertowa Best of Both Worlds Tour, która zakończyła się 14 dni później niż planowano ze względu na dużą popularność. Trasa koncertowa zakończyła się ostatecznie 31 stycznia 2008.
Po pojawieniu się w programie The Oprah Winfrey Show stwierdziła, że jest podobna do Hilary Duff. Ma wiele zwierząt domowych, w tym konie, psy, koty, ryby i kurczaki. 29 stycznia 2008 ogłosiła oficjalnie, że zmienia imię na Miley Ray Cyrus, imię "Ray" ma odzwierciedlać jej ojca. Oficjalnie zmiana imienia nastąpiła 1 maja 2008.
W rozmowie z USA Today powiedziała, że wiara jest jej "głównym zadaniem" i argumentowała dlaczego pracuje w Hollywood. Podczas przesłuchania przez Parade przyznała, że wraz z rodziną regularnie chodzi do kościoła.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Ready, Set, Don't Go	Billy Ray Cyrus With Miley Cyrus	08.2007	-	37[23]	Walt Disney	[written by Billy Ray Cyrus,Casey Beathard][produced by Fred Mollin]
G.N.O. (Girl's Night Out)	Miley Cyrus	06.2007	-	91[2]	Hollywood	[written by Matthew Wilder,Destiny Hope Cyrus,Tamara Dunn][produced by Matthew Wilder]
I Miss You	Miley Cyrus	06.2007	-	109[2]	Hollywood	[gold-US][written by Destiny Hope Cyrus, Brian Green, Wendy Foy Green][produced by Brian Green]
See You Again	Miley Cyrus	09.2007	11[38]	10[27]	EMI CATCO 139893144	[3x-platinum-US][silver-UK][written by Destiny Hope Cyrus, Antonina Armato, Tim James][produced by Antonina Armato, Tim James]
Start All Over	Miley Cyrus	01.2008	-	68[3]	Hollywood	[gold-US][written by Fefe Dobson, Anne Preven, Scott Cutler][produced by Annetenna]
7 Things	Miley Cyrus	06.2008	25[30]	9[15]	Polydor MIUCT 6825	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Miley Cyrus, Antonina Armato, Tim James][produced byJohn Fields]
Breakout	Miley Cyrus	08.2008	-	56[4]	Hollywood	[written by Ted Bruner, Trey Vittetoe, Gina Schock][produced by Scott Cutler/Anne Preven]
Girls Just Wanna Have Fun	Miley Cyrus	08.2008	-	113[1]	Hollywood	[written by Robert Hazard][produced by Matthew Wilder]
Goodbye	Miley Cyrus	08.2008	-	124[1]	Hollywood	[written by Antonina Armato,Tim James,Miley Cyrus][produced by Antonina Armato, Tim James]
Fly on the Wall	Miley Cyrus	01.2009	16[19]	84[2]	Polydor MIUCT 6829	[gold-US][written by Miley Cyrus, Antonina Armato, Tim James, Devrim Karaoglu][produced by Antonina Armato, Tim James]
I Thought I Lost You	John Travolta & Miley Cyrus	02.2009	192[1]	-	Walt Disney	[written by Miley Cyrus, Jeffrey Steele][produced by Jeffrey Steele]
The Climb	Miley Cyrus	03.2009	11[52]	4[28]	Polydor CATCO 148518455	[6x-platinum-US][platinum-UK][written by Jessi Alexander, Jon Mabe][produced by John Shanks]
Hoedown Throwdown	Miley Cyrus	04.2009	18[22]	18[13]	Walt Disney MIUCT 6830	[platinum-US][silver-UK][written by Adam Anders, Nikki Hassman][produced by Adam Anders, Raz]
Butterfly Fly Away	Miley Cyrus with Billy Ray Cyrus	05.2009	78[7]	56[3]	Walt Disney MIUCT 6826	[platinum-US][silver-UK][written by Glen Ballard, Alan Silvestri][produced by Glen Ballard, Alan Silvestri]
Send It On	Miley Cyrus, Jonas Brothers, Demi Lovato and Selena Gomez	08.2009	-	20[5]	Walt Disney	[written by Adam Anders,Nikki Hassman,Peer Åström][produced by Adam Anders,Peer Åström]
Party in the U.S.A.	Miley Cyrus	11.2009	11[34]	2[28]	Hollywood D000510832	[14x-platinum-US][3x-platinum-UK][written by Lukasz Gottwald, Claude Kelly, Jessica Cornish][produced by Dr. Luke]
When I Look at You	Miley Cyrus	11.2009	79[10]	16[13]	Hollywood MIUCT 6835	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Hillary Lindsey, John Shanks][produced by John Shanks]
The Time of Our Lives	Miley Cyrus	01.2010	-	123[1]	Hollywood	[written by Lukasz Gottwald, Claude Kelly, Kesha Serbert, Pebe Serbert][produced by Dr. Luke]
I Hope You Find It	Miley Cyrus	04.2010	-	105[2]	Hollywood	[written by Steven Robson, Jeffrey Steele]
Can't Be Tamed	Miley Cyrus	06.2010	13[11]	8[10]	Hollywood 8716694	[2x-platinum-US][silver-UK][written by Antonina Armato/Tim James/Miley Cyrus/Marek Pompetzki/Paul Nza][produced by Rock Mafia]
Stay	Miley Cyrus	07.2010	-	75[1]	Hollywood	[gold-US][produced by Devrim Karaoglu, Marek Pompetzki, Rock Mafia, John Shanks]
Liberty Walk	Miley Cyrus	07.2010	-	103[1]	Hollywood	[written by Miley Cyrus, Antonina Armato, Tim James, Nicholas J. Scapa, John Read Fasse, Michael McGinnis][produced by Rock Mafia]
Fall Down	Will.I.Am Feat. Miley Cyrus	04.2013	34[3]	58[1]	Interscope USUM 71302529	[written by Will Adams/Lukasz Gottwald/Benjamin Levin/Henry Walter][produced by Dr Luke/Benny Blanco/Cirkut]
We Can't Stop	Miley Cyrus	06.2013	1[1][25]	2[26]	RCA USRC 11300686	[8x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Miley Cyrus/Michael Williams/Timothy Thomas/Theron Thomas/Pierre Ramon Slaughter/Douglas Davis/Ricky Walters][produced by Mike Will Made It ,P-Nasty, Rock City]
23	Mike Will Made It featuring Miley Cyrus, Wiz Khalifa and Juicy J	12.2013	85[3]	11[23]	Interscope USUM 71312049	[4x-platinum-US][written by Mike Will Made It,Miley Cyrus,Jordan Houston,Cameron Thomaz,Theron Thomas,Timothy Thomas,Pierre Ramon Slaughter][produced by Mike WiLL Made-It,Nasty]
Wrecking Ball	Miley Cyrus	10.2013	1[1][26]	1[3][32]	RCA USRC 11301214	[9x-platinum-US][platinum-UK][written by Lukasz Gottwald, Maureen "Mozella" McDonald ,Kiyanu Kim, Stephan Moccio, Sacha Skarbek, Henry Walter][produced by Dr. Luke,Cirkut]
Adore You	Miley Cyrus	10.2013	27[9]	21[18]	RCA USRC 11301264	[3x-platinum-US][silver-UK][written by Stacy Barthe, Oren Yoel][produced by Oren Yoel]
Drive	Miley Cyrus	10.2013	136	87[1]	RCA	[written by Michael L. Williams II, Pierre Ramon Slaughter, Samuel Jean, Miley Cyrus][produced by Mike Will Made It, P-Nasty]
SMS (Bangerz)	Miley Cyrus featuring Britney Spears	10.2013	157	110[1]	RCA	[written by Sean Garrett, Michael L. Williams II, Marquel "Marz" Middlebrooks, Miley Cyrus][produced by Mike Will Made It, Marz]
Someone Else	Miley Cyrus	10.2013	172	93[1]	RCA	[written by Michael L. Williams II, Pierre Ramon Slaughter, Timothy Thomas, Theron Thomas, Miley Cyrus, Maureen McDonald][produced by Mike Will Made It, P-Nasty]
FU	Miley Cyrus Featuring French Montana	10.2013	172	101[4]	RCA	[gold-US][written by Rami Samir Afuni,Maureen McDonald,Karim Kharbouch,Miley Cyrus][produced by Afuni]
Maybe You're Right	Miley Cyrus	10.2013	141	106[1]	RCA	[written by John Shanks,Miley Cyrus,Pierre Ramon Slaughter,Tyler Sam Johnson,Mike L. Williams II,Camaron Ochs][produced by Mike Will Made-It]
My Darlin	Miley Cyrus featuring Future	10.2013	-	112[1]	RCA	[written by Ben E. King,Jerry Leiber,Mike Stoller,Nayvadius Wilburn,Miley Cyrus,Jeremih Felton,Pierre Ramon Slaughter,Mike L. Williams II][produced by Mike Will Made-It]
Do My Thang	Miley Cyrus	10.2013	-	123[1]	RCA	[platinum-US][written by William Adams,Jean-Baptiste,Miley Cyrus,Michael McHenry,Ryan "DJ Replay" Buendia,Kyle Edwards][produced by Mike McHenry,Kyle Edwards]
Hands in the Air	Miley Cyrus featuring Ludacris	10.2013	169	125[1]	RCA	[written by Christopher Bridges,Miley Cyrus,Samuel Jean,Pierre Ramon Slaughter,Mike L. Williams II,Asia Bryant][produced by Mike Will Made-It]
Real and True	Miley Cyrus with Future featuring Mr Hudson	02.2014	92[1]	105	Epic/Freebandz USSM 21302164	[gold-UK][written by Nayvadius Wilburn ,Miley Cyrus, Benjamin Hudson McIldowie][produced by Mike Will Made It]
Feelin' Myself	will.i.am featuring Miley Cyrus, French Montana, Wiz Khalifa and DJ Mustard	02.2014	2[17]	96[2]	Interscope USUM 71318557	[platinum-UK][written by William Adams ,Jean-Baptiste, Dijon McFarlane, Karim Kharbouch ,Mike Free, Cameron Jibril Thomaz][produced by DJ Mustard]
Hands of Love	Miley Cyrus	10.2015	135	107[1]	RCA	[written by Linda Perry,Lionsgate][produced by Linda Perry,Kerry Brown]
Malibu	Miley Cyrus	05.2017	11[19]	10[15]	RCA USRC 11700814	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Miley Cyrus, Oren Yoel][produced by Miley Cyrus, Oren Yoel]
Younger Now	Miley Cyrus	08.2017	54[3]	79[1]	RCA USRC 11701959	[written by Miley Cyrus, Oren Yoel][produced by Miley Cyrus, Oren Yoel]
Nothing Breaks Like a Heart	Mark Ronson Featuring Miley Cyrus	12.2018	2[31]	43[13]	Columbia GBARL 1801571	[platinum-US][2x-platinum-UK][written by Mark Ronson, Miley Cyrus, Ilsey Juber, Conor Szymanski ,Clément Picard, Maxime Picard, Thomas Brenneck][produced by Mark Ronson, Picard Brothers ,Jamie xx]
Mother's Daughter	Miley Cyrus	06.2019	29[9]	54[3]	RCA USRC 11901529	[silver-UK][written by Miley Cyrus, Andrew Wyatt, Alma Miettinen][produced by Andrew Wyatt]
On A Roll	Ashley O	06.2019	65[5]	116[3]	RCA USRC 11901909	[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Miley Cyrus ,Charlie Brooker ,Trent Reznor][produced by The Invisible Men]
D.R.E.A.M.	Miley Cyrus Featuring Ghostface Killah	06.2019	-	111[1]	RCA	[written by Miley Cyrus, John Cunningham ,Ilsey Juber, Clifford Smith, Corey Woods, David Porter, Dennis Coles, Gary Grice, Isaac Hayes, Jason Hunter, Lamont Hawkins, Robert Diggs, Russell Jones][produced by John Cunningham ,RZA]
Unholy	Miley Cyrus	06.2019	-	116[1]	RCA	[written by Andrew Wyatt,Miley Cyrus,John Cunningham,Ilsey Juber,Jasper Sheff][produced by John Cunningham,Jasper Sheff]
Slide Away	Miley Cyrus	08.2019	40[9]	47[6]	RCA USRC 11902256	[silver-UK][written by Miley Cyrus,Alma,Andrew Wyatt,Mike Will Made It][produced by Wyatt,Mike Will Made It]
Don't Call Me Angel (Charlie's Angels)	Ariana Grande, Miley Cyrus & Lana Del Rey	09.2019	2[ 9]	13[7]	Polydor/RCA/Republic USUM 71912501	[silver-UK][written by Miley Cyrus, Lana Del Rey ,Ariana Grande, Savan Kotecha, Max Martin ,Alma-Sofia Miettinen, Ilya Salmanzadeh][produced by Ilya ,Max Martin]
Midnight Sky	Miley Cyrus	08.2020	5[39]	14[20]	RCA USRC 12002654	[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Miley Cyrus, Ilsey Juber ,Jon Bellion ,Alexandra Tamposi ,Andrew Wotman ,Louis Bell][produced by Louis Bell, Andrew Watt]
Heart Of Glass	Miley Cyrus	10.2020	38[6]	124[2]	RCA USRC 12003345	[gold-US][silver-UK][written by Debbie Harry,Chris Stein][produced by Louis Bell, Andrew Watt]
Prisoner	Miley Cyrus Featuring Dua Lipa	12.2020	8[21]	54[12]	RCA/Warner USRC 12003364	[platinum-US][platinum-UK][written by Miley Cyrus, Andrew Wotman ,Jordan K. Johnson ,Marcus Lomax, Stefan Johnson, Ali Tamposi, Jonathan Bellion, Michael Pollack, Dua Lipa][produced by Andrew Watt, The Monsters & Strangerz]
Plastic Hearts	Miley Cyrus	12.2020	96[2]	111[3]	RCA USRV 82002104	[gold-US][written by Ryan Tedder,Miley Cyrus,Ali Tamposi,Louis Bell,Andrew Wotman][produced by Louis Bell,Andrew Watt]
Angels Like You	Miley Cyrus	12.2020	66[1]	107[1]	RCA USRV 82002147	[gold-US][silver-UK][written by Miley Cyrus, Ryan Tedder, Ali Tamposi ,Andrew Watt ,Louis Bell][produced by Andrew Watt ,Louis Bell]
Without You	the Kid Laroi with Miley Cyrus	12.2020	-	8[38]	Columbia	[written by Charlton Howard ,Blake Slatkin, Omer Fedi, Billy Walsh][produced by Blake Slatkin, Omer Fedi]
Am I Dreaming	Lil Nas X Featuring Miley Cyrus	10.2021	-	97[1]	Columbia	[written by Miley Cyrus,David Biral,Denzel Baptiste,Omer Fedi,Montero Hill,William K. Ward, Vincent Goodyer][produced by Take A Daytrip,Omer Fedi]
Like a Prayer	Miley Cyrus	05.2022	79[1]	-	Columbia USSM 12202778	[written by Madonna,Patrick Leonard]
Flowers	Miley Cyrus	01.2023	1[10][66]	1[8][55]	Columbia USSM 22202811	[3x-platinum-UK][written by Miley Cyrus, Gregory Aldae Hein, Michael Pollack][produced by Kid Harpoon, Tyler Johnson]
River	Miley Cyrus	03.2023	11[19]	16[5]	Columbia USSM 12300154	[written by Miley Cyrus, Justin Tranter, Thomas Hull, Tyler Johnson][produced by Kid Harpoon, Tyler Johnson]
Rose Colored Lenses	Miley Cyrus	03.2023	-	91[1]	Columbia	[written by Miley Cyrus,Thomas Hull,Tyler Johnson][produced by Kid Harpoon,Tyler Johnson]
Jaded	Miley Cyrus	03.2023	27[4]	56[16]	Columbia USSM 12300149	[silver-UK][written by Miley Cyrus,Sarah Aarons,Greg Kurstin][produced by Greg Kurstin]
Used to Be Young	Miley Cyrus	09.2023	12[9]	8[21]	Columbia USSM 12306461	[silver-UK][written by Miley Cyrus, Gregory Aldae Hein, Michael Pollack][produced by Miley Cyrus ,Michael Pollack, Shawn Everett]
Doctor (Work It Out)	Pharrell & Miley Cyrus	03.2024	46[2]	74[1]	Columbia USSM 12401689	[written by Williams, Cyrus ,Michael Pollack][produced by Pharrell Williams]
II Most Wanted	Beyonce & Miley Cyrus	04.2024	9[6]	6[6]	Columbia/Parkwood Ent USSM 12402717	[written by Beyoncé Knowles-Carter, Miley Cyrus, Ryan Tedder ,Michael Pollack][produced by Beyoncé, Miley Cyrus, Shawn Everett, Jonathan Rado, Michael Pollack]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Meet Miley Cyrus	Miley Cyrus	07.2007	-	1[1][65]	Walt Disney 046502 [US]	[4x-platinum-US][gold-UK][produced by Brian Green/Matthew Wilder/Kara Dioguardi/Greg Wells/Dorian Crozier/Antonina Armato/Tim James/Jamie Houston/Matthew Gerrard/Toby Gad/Annetenna/Andy Dodd/Adam Watts/Xandy Barry]
Hannah Montana & Miley Cyrus: Best of Both Worlds Concert	Miley Cyrus	03.2008	29[8]	3[34]	Walt Disney 2079752	[2x-platinum-UK][produced by Joseph Magee/Kenny Ortega/Gary Lanvy]
Breakout	Miley Cyrus	08.2008	10[67]	1[1][48]	Hollywood 8712898	[2x-platinum-US][platinum-UK][produced by John Fields, Antonina Armato, Tim James, Anne Preven, Scott Cutler, Matthew Wilder]
The Time of Our Lives EP.	Miley Cyrus	07.2010	17[11]	3[15]	Hollywood D000510702	[3x-platinum-US][gold-UK][produced by John Fields/Dr Luke/John Shanks/John Zonars]
Can't Be Tamed	Miley Cyrus	09.2009	8[8]	2[41]	Hollywood D000629702	[gold-US][silver-UK][produced by John Shanks/Rock Mafia/Devrim Karaoglu/Pompetzki/Paul Nza]
Bangerz	Miley Cyrus	10.2013	1[1][30]	1[1][56]	RCA 88883745232	[3x-platinum-US][gold-UK][produced by Mike Will Made It, Miley Cyrus , Oren Yoel, Rami Samir Afuni, Dr. Luke, Cirkut, P-Nasty, will.i.am ,Pharrell Williams, Tyler Sam Johnson, Rock City, Marz, Michael McHenry, Kyle Edwards]
Younger Now	Miley Cyrus	10.2017	8[3]	5[8]	RCA 88875146642	[gold-US][produced by Miley Cyrus, Oren Yoel]
She Is Coming EP.	Miley Cyrus	06.2019	18[2]	5[7]	RCA 0886447759738	[produced by John Cunningham ,King Henry ,Mike Will Made It, Pluss ,Mark Ronson,RZA, Jasper Sheff, Andrew Wyatt]
Plastic Hearts	Miley Cyrus	12.2020	4[28]	2[34]	RCA 19439837352	[gold-UK][produced by Louis Bell, Emile Haynie, The Monsters & Strangerz, Happy Perez, Mark Ronson ,Take a Daytrip, Andrew Watt,Andrew Wyatt]
Endless Summer Vacation	Miley Cyrus	03.2023	1[1][15]	3[59]	RCA 19658781332	[gold-UK][produced by Kid Harpoon ,Tyler Johnson ,Greg Kurstin ,Mike Will Made It, Jay Moon, Maxx Morando, Jesse Shatkin, Max Taylor-Sheppard ,Jerome Williams, BJ Burton ,Jonny Coffer, Zwiffa]

wtorek, 3 października 2017

Coasters

Coasters Rozmiar: 7175 bajtów

Grupa amerykańska. Powstała w 1955 w Los Angeles w Kalifornii. Utworzyło ją czterech ciemnoskórych wokalistów, znanych m.in. z zespołów The Robins i The Four Flames: Carl Gardner, Bobby Nunn, Billy Guy i Leon Hughes. W 1958 Nunna zastąpił Will "Dub" Jones, a Hughesa - Cornelius Gunter (w 1990 zastrzelony w Las Vegas).
Później wielokrotnie zmieniała skład. W drugiej połowie lat pięćdziesiątych zyskała opinię jednej z lepszych wokalnych grup rhythm'n'bluesowych. Współpracowała wówczas (i ponownie w końcu lat sześćdziesiątych) ze znaną parą twórców przebojów - Mikiem Stollerem i Jerrym Leiberem. Najpopularniejsze nagrania (wszystkie z lat 1957—1959): Searchin', Young Blood, Yakety Yak. Charlie Brown, Along Came Jones. Poison Ivy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Smokey Joe's Cafe/Just like a fool	The Robins	12.1955	-	79[1]	Atco 6059	[written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller]
Down in Mexico	Coasters	03.1956	-	-	Atco 6064	[8[6].R&B; Chart][written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller]
One kiss led to another/Brazil	Coasters	09.1956	-	73[1]	Atco 6073	[11[2].R&B; Chart][written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller]
Searchin'/Young blood	Coasters	05.1957	30[1]	A:3[26] side B:8[24]	Atco 6087	[gold-US][A:1[12][21].R&B; Chart][side B:1[1].R&B; Chart][written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller][side B:written by Jerry Leiber/Mike Stoller/Pomus]
Idol with the golden head/[When she wants good lovin'] My baby comes to me	Coasters	10.1957	-	64[6]	Atco 6098	[written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller]
Yakety yak/Zing!Went the strings of my heart	Coasters	05.1958	12[8]	1[1][16]	Atco 6116	[gold-US][1[7][14].R&B; Chart][written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller]
Charlie Brown/Three cool cats	Coasters	02.1959	6[12]	2[15]	Atco 6132	[gold-US][written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller][2[12].R&B; Chart]
Along came Jones/That is rock'n'roll	Coasters	05.1959	-	9[12]	Atco 6141	[written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller][14[6].R&B; Chart]
Poison ivy/I' m hog for you	Coasters	08.1959	15[7]	7[16] side B:38[8]	Atco 6146	[gold-US][written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller][1[4][16].R&B; Chart]
Run red run/What about us	Coasters	12.1959	-	36[8] side B:47[10]	Atco 6153	[A:29[1].R&B; Chart][B:17[6].R&B; Chart][written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller]
Besame mucho Part.1/Part.2	Coasters	05.1960	-	70[3]	Atco 6163	[written by Sunny Skylar/Consuelo Velazquez][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller][#1 hit for Jimmy Dorsey Orch in 1944]
Wake me,shake me/Stewball	Coasters	06.1960	-	51[9]	Atco 6158	[written by Billy Guy][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller][14[8].R&B; Chart]
Shoppin' for clothes/The snake and the book worm	Coasters	10.1960	-	83[4]	Atco 6178	[written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller]
Wait a minute/Thumbin' a ride	Coasters	02.1961	-	37[8]	Atco 6186	[written by Bobby Darin and Don Kirshner][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller]
Little Egypt [Ying-yang]/Keep on rolling	Coasters	04.1961	-	23[12]	Atco 6192	[written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller][16[4].R&B; Chart]
Girls girls girls Part.2/Part.1	Coasters	08.1961	-	96[2]	Atco 6204	[written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller]
T' Ain' t nothin' to me/Speedo's back in town	Coasters	03.1964	-	64[6]	Atco 6287	[written by Berman Patterson][produced by Nesuhi Ertegun/Jerry Wexler][20[11].R&B; Chart]
Love potion number nine/D.W.Washburn	Coasters	12.1971	-	76[6]	King 6385	[written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller]
Sorry but I'm gonna have to pass	Coasters	04.1994	41[4]	-	Atlantic A 4519CD[UK]	[written by Jerry Leiber/Mike Stoller][produced by Jerry Leiber/Mike Stoller][wykorzystana w reklamie Volksvagena-oryginalnie nagrana w 1958r]

Coal Chamber

Zespół został założony na początku 1994 r. w Los Angeles przez Bradleya Fafarę (Dez) [obecnie frontman Devil Driver] i Miguela Rascona (Meegs). Poznali się oni przez ogłoszenie w gazecie, jednak wokalista i gitarzysta to za mało jak na szanujący się zespół rockowy. Dlatego też, skład uzupełnili o grającą na basie Rayanę Foss i perkusistę Mike’a Coxa. Utwór promujący ich nowo powstałe demo "loco" wzbudził duże zainteresowanie słuchaczy, a także Ross’a Robinsona (producent płyt wielu zespołów rockowych od Korna do Limp Bizkit). Kiedy kontrakt był właściwie gotowy, sprzeciw wyraziła żona wokalisty… Działalnośc zespołu została zawieszona na pół roku. Wreszcie Fafara powrócił do zespołu za cenę rozwodu.
W okolicach Bożego Narodzenia 1995 Coal Chamber podpisał kontrakt z RoadRunner i w efekcie w 1997 wydał płytę "Coal Chamber" z "loco" na czele. Kolejne dwa lata przyniosły ogrom koncertów i nowe nagrania zgromadzone na krążku oznaczonym tytułem "Chamber Music". Sukces był mniejszy, ale utwory pokroju "Shock the Monkey" na stałe wpisały się do historii nowego metalu.
Po "Chamber Music" przyszedł czas na trasę koncertową. W końcu zespół opuściła basistka Rayana Foss która poświęciła się rodzinie i córce. Jej miejsce zajęła Nadja Peulen - która wcześniej zastępowała Rayane podczas trasy koncertowej, między pierwszymi dwoma albumami, gdy tamta była w ciąży. 2002 rok przyniósł kolejny krążek o tytule "Dark Days". To właśnie z niego pochodzi utwór "Fiend".
Później było już tylko gorzej. Ciągłe kłótnie w zespole, plotki o rozpadzie… Próbą uratowania zespołu przed rozpadem był Lp z b-side’ami i remixami - "Giving the Devil His Due" - jednak wspólne prace nad płytą nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Wreszcie w 2003 roku COAL CHAMBER oficjalnie zakończył działalność. Poszczególni członkowie poświęcili się solowym projektom, z których najbardziej znanym wydaje się być Devildriver Fafary. Pośmiertnie wydano jeszcze album obrazujący całokształt twórczości grupy - "The Heart of Rr:The best of".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Loco	Coal Chamber	07.1998	80[1]	-	Roadrunner RR 22293	[written by Mikey Cox, Dez Fafara, Rayna Foss, Meggs Rascón][produced by Jay Gordon]
Shock The Monkey	Coal Chamber	12.1999	83[1]	-	Roadrunner RR 21343	[written by Peter Gabriel][produced by Josh Abraham]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Coal Chamber	Coal Chamber	03.1997	76[2]	-	Roadrunner RR 88632	[gold][produced by Jay Gordon,Jay Baumgardner]
Chamber Music	Coal Chamber	09.1999	21[3]	22[8]	Roadrunner RR 86592	[produced by Josh Abraham]
Dark Days	Coal Chamber	05.2002	43[4]	34[6]	Roadrunner RR 84842	[produced by Josh Abraham]
Rivals	Coal Chamber	05.2015	77	82[1]	Napalm	[produced by Mark Lewis]

C Note

C Note powstał w 1997 roku, kiedy grupa wokalna z Orlando, w składzie z Jose "Brody" Martinezem, Raulem Moliną, i Davidem D'Lo "Perezem w tym czasie stracił dwóch członków. Trio zatrudniło Andrew Dru 'Rogersa,występującego w konkursach młodych talentów kompletując swój skład. Zwycięski występ we wspomnianym show przyciągnął uwagę Transcontinental Records -imponujący siłą multi-platyny nagrań Backstreet Boys i N'Sync - który wówczas zaofiarował grupie kontrakt. Podobnie jak liderzy wytwórni,C Note przedstawiał mieszankę , śpiewu i tańca , ale też różnorodnego dziedzictwa stylu latin mającego wpływ na ich image i brzmienie. Martinez urodził się w Puerto Rico i przeniósł się do Orlando jako dziecko, Molina urodził się w Republice Dominikany, a Perez dorastał w New Jersey,jako syn emigrantów z Kuby i Puerto Rico.

C Note spędził rok 1998 na próbach i nagrywaniu z czołowymi producentami jak Full Force i koncertowania na scenach w całej Ameryce, wszystko w ramach przygotowań do wydania ich debiutanckiego albumu z 1999 roku A Different Kind of Love, który przedstawia charyzmatyczną grupę,o wielokulturowym stylu.Ich najlepszy singiel "Wait Til I Get Home" doszedł do 33 miejsca na Hot 100 Billboard Chart.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wait Til I Get Home / Come Over Tonight	C Note	04.1999	-	104[9]	Trans Continental 79 145	[written by D. Hall, J. Oates , Full Force , S. Allen][produced by Full Force ][33[18].Hot 100 Singles Sales][33.Mainstream Rock Tracks][sample z "I can't go for that"-Daryll Hall & John Oates]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Different Kind of Love	C Note	06.1999	-	163[1]	Epic 69 537	[produced by Dakari, Full Force]

C-Murder

C-MURDER, właśc. Corey Miller (ur. 9.03. 1971r, Nowy Orlean, Luizjana, USA).
Wraz z braćmi: Masterem P, twórcą i właścicielem imperium No Limit Records, oraz raperem Silkkiem The Shockerem jako TRU nagrali dwie płyty: "True" (1995) i "True 2 Da Game" (1997). Potem Corey Miller rozpoczął karierę solową, ale status gwiazdy zyskał dopiero po gościnnym występie w niesławnym kawałku "Wobble Wobble" (2000) grupy 504 Boyz. Wkrótce założył własny label, Tru Records, w którym tworzyli: T-Bo, New-9, Wango, Bass Heavy i XL.
W studio nagrał pięć solowych albumów, z których ostatni, "Tru Dawgs", ukazał się w 2002 r., jednak żadnym z nich nie dorównał sukcesom innych wykonawców spod znaku Złotego Czołgu, który jest charakterystycznym logo No Limit Records. W październiku 2003 r. C-Murder został skazany na karę dożywocia za zabójstwo popełnione podczas strzelaniny w klubie nocnym. Nawet interwencja wpływowego brata, Mastera R nie zmieniła wyroku sądu. Do celi udało się Millerowi przemycić dyktafon. Nagrane w amatorskich warunkach kawałki zostały opublikowane w marcu 2005 r. na wydanej przez New No Limit Records płycie "The Truest Shit I Ever Said".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Down for My N's	C-Murder with Snoop Dogg; featuring Magic	10.2000	-	104[9]	Tru	[written by Corey Miller, Cordozar Broadus, Jr Awood Johnson ][produced by KLC][29[20].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Life or Death	C-Murder	03.1998	-	3[27]	No Limit 50 723	[platinum-US][produced by Beats By the Pound, Carlos, Craig B, KLC, Mo B. Dick, O'Dell, Pimp C][1[31].R&B; Chart]
Bossalinie	C-Murder	03.1999	-	2[11]	No Limit 50 035	[gold-US][produced by Beats By the Pound, KLC, Ke'Noe, L.T. Hutton, Master P, Mo B. Dick, O'Dell, Ontario Haynes, Craig B, Dez, Carlos Stephens][1[16].R&B; Chart]
Trapped in Crime	C-Murder	08.2000	-	9[11]	Tru 50 083	[platinum-US][produced by Jermaine Dupri, Donald XL Robertson, Carlos Stephens, Ke'Noe, L.T. Hutton, Bass Heavy, Suga Bear, DJ Ron, Ezel Swang, Bryan-Michael Cox][1[23].R&B; Chart]
C-P-3.com	C-Murder	10.2001	-	45[3]	Tru 50 178	[produced by Carlos Stephens, Donald XL Robertson, L.T. Hutton, K-Lou, Sanchez, Bass Heavy][10[6].R&B; Chart]
Tru Dawgs	C-Murder	04.2002	-	67[5]	Tru 9993	[produced by The Bears, Donald XL Robertson, C-Murder, Carlos Stephens][15[10].R&B; Chart]
The Truest Shit I Ever Said	C-Murder	03.2005	-	41[6]	Tru 9900	[produced by Akon, Bass Heavy, Fiend, Donald XL Robertson, KLC, Carlos Stephens, Claude Achille, Howard M., Dani Kartel, DJ Dynamtie Dave Soul][5[14].R&B; Chart]
Screamin' 4 Vengeance	C-Murder	07.2008	-	130	Asylum 427324	[17[9].R&B; Chart]

niedziela, 1 października 2017

Mint Juleps

W skład wokalnej soulowej grupy z East Endu w Londynie wchodziły siostry Debbie, Lizzie, Sandra i Marcia Charles oraz ich koleżanki Debbie i Julie. Poprzednio pracowały w Half Moon Theatre w dzielnicy Putney i tam postanowiły założyć własny zespół. Uczestniczyły w okazjonalnych koncertach i trasach m.in. Sister Sledge i Billa Bragga, towarzysząc też jako sekcja wokalna Bobowi Geldofowi, Belle Stars i Dr Feelgood.

Po podpisaniu kontrakty wytwórnią Stiff-menedżerami zespołu-zostali członkowie Darts, Rita Ray i Rob Fish. Nagraniowy repertuar Mint Juleps obejmował wokalne wersje „Only Love Can Break Your Heart” Neila Younga ,„Every Kind Of People” Roberta Palmera i własną kompozycję „Every Kinda People”.

Z czasem porzuciły czystą wokalizę dla lekkiego rapu w stylu Salt'N'Pepper.W 1996 śpiewały na albumie Mystery Box eksperkusisty Greatful Dead, Mickeya Harta.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Only Love Can Break Your Heart/Move In Closer	Mint Juleps	03.1986	62[4]	-	Stiff BUY 241	[written by N. Young][produced by Dominic Bugatti]
Every Kinda People/Ain't Seen Nothin' Yet	Mint Juleps	05.1987	58[7]	-	Stiff BUY 257	[written by Andy Fraser][produced by Trevor Horn]

Milli Vanilli

Milli Vanilli - niemiecki zespół muzyczny założony przez producenta Franka Fariana w 1988 roku, w którym występowali Fabrice „Fab” Morvan i Robert „Rob” Pilatus. Mistyfikacja związana z zespołem okazała się jedną z największych w historii muzyki rozrywkowej.Debiutancki album grupy All or Nothing osiągnął wielki sukces na światowych rynkach muzycznych. Płyta uhonorowana została amerykańską nagrodą Grammy dla najlepszego nowego artysty 1990 roku. Z tego albumu pochodzą największe przeboje grupy „Girl You Know, It’s True” i „I’m Gonna Miss You”. Debiutancki album sprzedał się w nakładzie 30 milionów egzemplarzy.

W 1989 roku w Bristolu wyszło na jaw, że wokaliści śpiewają z playbacku. Podczas wykonywania „Girl You Know, It's True” zacięła się taśma. Według relacji świadków, wokaliści początkowo udawali, że nic się nie stało, po czym uciekli ze sceny, zaś sama publiczność nie przejęła się wpadką. Później Charles Shaw (jeden z prawdziwych głosów Milli Vanilli) w nowojorskiej gazecie „Newsday” wyjawił, że Pilatus i Morvan nigdy nie śpiewali „Girl You Know, It's True”. Po pewnym czasie Shaw wycofał się ze swych słów, mówiąc, że jego wypowiedź była reklamą nowego albumu. Według plotek Farian miał Shawnowi zapłacić 150 tys. dolarów łapówki.

Pomimo pogłosek Milli Vanilli nominowano do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy Debiut. Podczas odbierania nagrody w lutym 1990 roku muzycy Milli Vanilli zadedykowali wyróżnienie „wszystkim artystom na świecie”. W połowie 1990 roku Farian wydał oświadczenie, że „wokaliści” Morvan i Pilatus nie uczestniczyli w nagrywaniu płyty, a jedynie występowali w teledyskach. Wyjawienie tych faktów wywołało wielki skandal i przekreśliło dalszą karierę duetu. 19 listopada 1990 roku zespołowi, jako jedynemu do tej pory w historii, odebrano nagrodę Grammy. Decyzją amerykańskiego sądu, osoby, które kupiły płytę Milli Vanilli w USA mogły liczyć na zwrot pieniędzy.

W następnych latach próbowano wskrzesić zespół pod nazwą The Real Milli Vanilli (z Davisem i Howellem, a także Rayem Hortonem i Giną Mohammed), jednak grupa już nie odniosła większego sukcesu, nagrywając tylko jeden album pt. The Moment of Truth w 1991 roku. Wydany w Europie, Azji i Brazylii album tylko w Niemczech znalazł się w Top 20 tamtejszej listy bestsellerów. W 1993 roku Morvan i Pilatus założyli duet Rob & Fab i wydali imienny album.

Po skandalu jeden z członków zespołu, Rob Pilatus, zaczął nadużywać narkotyków i miewać kłopoty z prawem. 2 kwietnia 1998 znaleziono go martwego w hotelowym pokoju w Frankfurcie nad Menem. Przyczyną śmierci było przedawkowanie narkotyków i alkoholu, które zażywał w następstwie stanów depresyjnych. Pilatus zmarł w przeddzień rozpoczęcia trasy koncertowej reaktywowanej Milli Vanilli. Z kolei Fab Morvan w 1999 roku rozpoczął karierę solową, której wynikiem było wydanie w 2003 roku pierwszego solowego albumu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Girl You Know It's True/Magic Touch	Milli Vanilli	07.1988	3[15]	2[26]	Cooltempo COOL 170	[platinum-US][silver-UK][written by Kayode Adeyemo/Rodney Hollaman/Kevin Lyles/William Pettaway/Sean Spencer][produced by A Far Music Production][3[20].R&B Chart][3[11].Hot Disco/Dance;Arista 9780 12"]
Baby Don't Forget My Number/Too Much Monkey Business	Milli Vanilli	04.1989	16[11]	1[1][21]	Cooltempo COOL 178	[gold-US][written by F. Farian, B. Nail][produced by Frank Farian][9[15].R&B Chart][10[8].Hot Disco/Dance;Arista 9833 12"]
Girl I'm Gonna Miss You/Can't You Feel My Love	Milli Vanilli	08.1989	2[16]	1[2][22]	Cooltempo COOL 191	[gold-US][silver-UK][written by Peter Bischof-Fallenstein/Frank Farian/Dietmar Kawohl][produced by Farian][20[14].R&B Chart]
Blame It On The Rain/Money (Remix)	Milli Vanilli	10.1989	52[10]	1[2][23]	Cooltempo COOL 180	[platinum-US][written by Diane Warren][produced by Frank Farian ][14[16].R&B Chart]
All Or Nothing/Dreams To Remember	Milli Vanilli	01.1990	74[2]	4[14]	Cooltempo COOL 199	[written by David Clayton-Thomas/Frank Farian/Brad Howell/P.G. Wilder][produced by Frank Farian][54[6].R&B Chart]
Keep On Running/The End Of Good Times	Milli Vanilli	12.1990	76[5]	-	Chrysalis CHS 3614	[written by F. Farian, F. Reuter, Ch. Kindt][produced by Frank Farian]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
All or Nothing	Milli Vanilli	01.1989	37[6]	-	Cooltempo CTLP11	[silver-UK][produced by Frank Farian]
Girl You Know It's True	Milli Vanilli	03.1989	-	1[8][78]	Arista 8592	[6x-platinum-UK][produced by Frank Farian]
2 X 2	Milli Vanilli	01.1989	6[25]	-	Cooltempo CTLP11	[platinum-UK][produced by Frank Farian]
The Remix Album	Milli Vanilli	06.1990	-	32[20]	Arista 8622	[gold-US][produced by Frank Farian]

Midnight Oil

Wszystko zaczęło się w Sydney w roku 1971, kiedy powstał "The Farm" - zespół, w którego skład wchodzili gitarzyści Jim Moginie oraz Martin Rotsey, perkusista Rob Hirst, a także basista Andrew "Bear" James. Pięć lat później do czwórki muzyków dołączył Peter Garret - student prawa, znany w środowisku ze swoich 7 stóp wzrostu i całkowicie ogolonej głowy - i tak grupa przekształciła się w prawdziwy wokalno-instrumentalny zespół, który niedługo potem został ochrzczony nazwą "Midnight Oil". Po kilku miesiącach sporadycznych występów, członkowie formacji zaczęli poszukiwania wytwórni płytowej, która wzięłaby ich pod swoje skrzydła. Niestety, a może i stety właśnie, wszędzie odprawiano ich z kwitkiem, co w rezultacie spowodowało, iż zdecydowali się na otwarcie własnego wydawnictwa "Powderworks", co zapewniło im twórczą niezależność. Płytowy debiut grupy nastąpił w roku 1978, kiedy na rynku ukazał się album zatytułowany po prostu "Midnight Oil". Rok później na sklepowe półki trafił drugi krążek "Head Injuries". Obydwa albumy poniekąd uchwyciły atmosferę występów na żywo, jednak mimo to nie do końca odniosły sukces. W 1980 roku nastąpiła mała zmiana składu; z zespołu odszedł Andrew James, a na jego miejscu pojawił się Peter Gifford. Owocem pracy z nowym basistą był wydany jeszcze w tym samym roku EP "Bird Noises". W 1981 zespół wyjechał do Londynu, aby przy współpracy z legendarnym producentem Glynem Johnsem (The Who, Rolling Stones) nagrać swój kolejny krążek. W listopadzie tego samego roku do rąk fanów trafił "Place Without a Postcard", na którym znalazły się takie przeboje, jak "Armistice Day", czy też "Don't Wanna Be the One". Był to pierwszy punkt zwrotny w historii Midnight Oil - zespół zaczął nagrywać utwory, które już nie tylko były pełne typowej dla koncertów energii, ale również przyciągały uwagę inteligentnymi tekstami i ukazywały polityczny światopogląd grupy.
W następnym roku zespół powrócił do Londynu, by po raz kolejny nagrywać w tamtejszym studiu. Tym razem do współpracy zaproszono młodego, utalentowanego producenta, Nicka Launaya. Jego zamiłowanie do eksperymentatorstwa w studiu w połączeniu z warsztatem Midnight Oil zaowocowało nagraniem jednego z najlepszych albumów grupy. "10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1", bo tak nazywał się ten krążek, ukazał się w listopadzie 1982 roku i awansował Oilsów do rangi supergwiazd w ich rodzinnym kraju. Utwory takie jak "Power and the Passion", "U.S. Forces", czy też "Short Memory" stały się klasykami.
Dwa lata później do sprzedaży trafił piąty krążek, nagrany ponownie przy współpracy z Nickiem Launayem, jednak tym razem nie w Londynie, a w Japonii. Zespół nie do końca zaaklimatyzował się w nowych warunkach, a przy okazji przechodził pewien kryzys, jednak nie zaszkodziło to finalnemu kształtowi nowego albumu, "Red Sails in the Sunset", na którym znalazło się kilka bardzo udanych kompozycji, jak m.in. "Kosciusko" oraz "Best of Both Worlds". W tym okresie trwały wybory do australijskiego senatu, w których z ramienia Nuclear Disarmament (Nuklearne Rozbrojenie) wystartował Peter Garret i był bardzo blisko objęcia posady senatora. W 1985 roku pojawił się drugi EP, zatytułowany "Species Deceases", z jednym z najbardziej pamiętnych utworów w historii zespołu, "Hercules".
To, co wydarzyło się niebawem było drugim punktem zwrotnym w historii Midnight Oil. W 1986 roku zespół wyruszył w trasę w odległe rejony w głębi kraju wraz z rockową grupą Aborygenów "The Warumpi Band". W czasie tournee, które ostatecznie stało się tematem książki oraz telewizyjnego dokumentu, zespół nabył wiele zarówno pozytywnych, jak i negatywnych doświadczeń, które znalazły swoje odbicie w utworach na następnym albumie, zatytułowanym "Diesel and Dust". Płyta, która powstała przy współpracy z brytyjskim producentem Warnem Livesy, ukazała się jesienią 1987 roku. To z niej pochodzą m.in. "Beds are Burning", "Dead Heart" oraz "Dreamworld".
Sprzedaż "Diesel and Dust" szybko przekroczyła 5 milionów egzemplarzy, a zespół, znany teraz dzięki singlowi "Beds are Burning" na całym świecie, odniósł ogromny komercyjny sukces, na fali którego wyruszył w światową trasę koncertową. Po jej zakończeniu członkowie Midnight Oil powrócili do studia z tym samym producentem, co poprzednio i nagrali kolejny wspaniały album - "Blue Sky Mining", który został wydany w roku 1990. Takie utwory jak "One Country", "Blue Sky Mine" czy "Forgotten Years" pokazały, że zespół ma aspiracje na bycie grupą światową, nie tracąc przy tym nic ze swojej dotychczasowej pasji i zaangażowania. Płyta "Blue Sky Mining" była również debiutem nowego basisty Midnight Oil - Bonesa Hillmana.
W latach 90. tempo nagrywania nowych albumów wyraźnie zmalało - nie ma w tym nic dziwnego, jeśli weźmie się pod uwagę to, ile energii członkowie grupy włożyli w liczne występy i nagrania nowych płyt w ciągu pierwszych 15 lat istnienia Midnight Oil. W 1992 roku ukazała się koncertowa składanka "Scream In Blue (Live)", a po niej w 1993 kolejny studyjny album - "Earth and Sun and Moon". Nagrany częściowo na żywo, przy użyciu analogowego sprzętu, w ewidentnie nienajlepiej wyposażonym studiu, krążek wytyczył nową muzyczną ścieżkę zespołu, która kontynuowana była na kolejnej płycie, wydanej w 1996, a zatytułowanej "Breathe".
Rok 1997 przyniósł wydanie kompilacji "20,000 Watt R.S.L.", zawierającej szesnaście utworów z poprzednich albumów oraz dwa premierowe tematy - "What Goes On" i "White Skin Black Heart". Kolejny pełny studyjny album, "Redneck Wonderland", ukazał się rok później, a po nim w 2000, początkowo jedynie w Australii, "The Real Thing" - kolekcja nagrań z akustycznych występów grupy oraz czterech nowych nagrań studyjnych.
Cztery lata fani musieli czekać na 11 pełny album. I warto było. Po trzech składankach, zaserwowanych w ciągu ostatnich 10 lat, mogły momentami pojawiać się wątpliwości, czy aby grupie nie zaczęło brakować pomysłów. Ale całe szczęście najnowszy krążek, stanowiący porcję solidnego rockowego grania w najlepszym wydaniu, rozwiał wszelkie te wątpliwości.
W pierwotnej wersji biografii w tym miejscu napisałem, że "słuchając "Capricornii" można być spokojnym o dalsze poczynania zespołu". Niestety, kilka dni później świat obiegła szokująca informacja o odejściu z zespołu Petera Garreta, który postanowił całkowicie poświęcić się swojej pracy społecznej. Po przeszło 25 latach grupę opuścił najważniejszy jej członek, a to oznacza tylko jedno - koniec Midnight Oil, a tym samym koniec pewnego rozdziału w dziejach rocka. Pozostali muzycy zespołu co prawda oświadczyli, że będą kontynuować pod innym szyldem swoją muzyczną pracę, jednak jeśli w ogóle do tego dojdzie, będzie to już zupełnie inny zespół.
"Te 25 lat było dla mnie bardzo bardzo ważne i odchodzę z Midnight Oil z pełnym szacunkiem dla tej grupy. Dostarczyliśmy ludziom wiele przyjemności, wielu osobom pokazaliśmy cel w życiu. Tak było też ze mną osobiście. Kto mógłby prosić o więcej? Dla mnie jednak nadszedł czas, aby iść dalej i zająć się rzeczami, które mają obecnie dla mnie duże znaczenie i którym nie mogłem dotąd poświęcić wystarczającej ilości czasu."

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Beds are burning/Bullroarer	Midnight Oil	04.1988	48[6]	17[22]	Sprint OIL 1	[ Producer - Midnight Oil/Warne Livesey][written by Midnight Oil]
The dead heart/Kosciusko	Midnight Oil	06.1988	68[4]	53[10]	Sprint OIL 2	[written by Peter Garrett/Peter Gifford/Dwayne Hillman/James Moginie/Martin Rotsey][ produced by Midnight Oil/Warne Livesey]
Beds are burning/The power and the passion	Midnight Oil	03.1989	6[13]	-	CBS OIL 3	[ Producer - Midnight Oil/Warne Livesey][written by Midnight Oil]
The dead heart/Whoah	Midnight Oil	07.1989	62[4]	-	CBS OIL 4
Blue sky mine/Wedding Cake Island	Midnight Oil	02.1990	66[3]	47[10]	CBS OIL 5	[1[2].Modern Rock Tracks][written by Peter Garrett/Peter Gifford/Rob Hirst/James Moginie/Martin Rotsey][ produced by Midnight Oil/Warne Livesey]
Forgotten years/You may not be released	Midnight Oil	05.1990	97[2]	-	CBS OIL 6	[written by Rob Hirst, Jim Moginie][ produced by Midnight Oil/Warne Livesey]
Truganini/l Drums Of Heaven	Midnight Oil	04.1993	29[4]	-	Columbia 6590492	[written by Rob Hirst, Jim Moginie][ produced by Nick Launay/Midnight Oil]
My country/Glitch baby glitch	Midnight Oil	07.1993	66[3]	-	Columbia 6593702	[written by Rob Hirst][ produced by Nick Launay]
In the valley/Ships of freedom	Midnight Oil	11.1993	60[2]	-	Columbia 6598492	[written by Robert Hirst/James Moginie/Peter Garrett][ produced by Nick Launay/Midnight Oil]
Outbreak of love/Ships of freedom	Midnight Oil	09.1993	-	108[4]	Columbia 77090 [US]	[written by Robert Hirst][ produced by Nick Launay/Midnight Oil]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
10,9,8,7,6,5,4,3,2,1	Midnight Oil	02.1984	-	178[5]	Columbia 38 996	[Produced by Nick Launay, Midnight Oil]
Red sails in the sunset	Midnight Oil	08.1985	-	177[6]	Columbia 39 987	[Produced by Nick Launay, Midnight Oil]
Diesel and dust	Midnight Oil	02.1988	19[16]	21[55]	Columbia 40 967	[platinium-US][gold-UK][Produced by Warne Livesey and Midnight Oil]
Blue sky mining	Midnight Oil	03.1990	28[3]	20[29]	Columbia 45 398	[gold-US][Produced by Warne Livesey ]
Scream in blue live	Midnight Oil	05.1992	-	141[3]	Columbia 52 731	[produced by Midnight Oil and Keith Walker]
Earth and sun and moon	Midnight Oil	05.1993	27[3]	49[15]	Columbia 53 793	[Produced by Nick Launay and Midnight Oil]
Breathe	Midnight Oil	11.1996	-	155[1]	Work 67 822	[produced by Malcolm Burn and Grant Pudig]

Microdisney

Ognista grupa popowo-folkowa założona w 1980 w Cork w Republice Irlandzkiej. Według słów samych jej twórców działała początkowo, kierując się bardziej emocjami niż zamierzeniami. Sean 0'Hagan i Cathal Coughlan wahali się między recytacją poezji, grą na gitarze, uzupełnianiem składu o coraz to inne instrumenty. Nagrywane ad hoc single złożyły się ostatecznie na longplay We Hate You White South African Bastards. Płyta (jak i jej tytuł) był prowokacyjnym zaprzeczeniem długogrającego debiutu grupy Everybody Is Fantastic. Wywrotowej naturze członków formacji towarzyszyła spora biegłość w klasycznym popie, która skłoniła wytwórnię Virgin do propozycji kontraktu.
Singel "Town To Town" cieszył się mierną popularnością, a album Crooked Mile ujawnił znów wilczą naturę muzyków kąsających rękę chlebodawcy (temat "Singer's Hampstead Home" był słabo zawoalowanym atakiem na upadłego idola Virgin Boya George'a).
Również longplay 39 Minutes ujawniał przez połączenie jadowitych tekstów z dyskretną folkową gitarą 0'Hagana targające muzykami sprzeczności. Pomimo dobrych recenzji płyty Microdisney nie wykraczały poza krąg fanów.
W 1990 0'Hagan nagrał album High Llamas sygnowany identyczną nazwą. Coughal i grupa Fatima Mansions przydali sporo pikanterii muzycznej scenie przełomu lat 80. i 90-tych.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hello Rascals / Helicopter of the Holy Ghost	Microdisney	09.1982	-	-	Kabuki KAMD 2	[written by Coughlan, O'Hagan][produced by Dave Freely]
Pink Skinned Man / Fiction Land	Microdisney	05.1983	-	-	Kabuki KAMD 4	[written by Coughlan, O'Hagan][produced by Terry Cromer]
Dolly / This Liberal Love	Microdisney	06.1984	-	-	Rough Trade RT 135	[written by Coughlan, O'Hagan][produced by John Porter, Ben Rogan, Microdisney ]
In The World EP	Microdisney	03.1985	-	-	Rough Trade RTT 175	-
Birthday Girl / Harmony Time	Microdisney	10.1985	-	-	Rough Trade RT 185	[written by Coughlan, O'Hagan][produced by Jamie Lane]
Town To Town / Little Town in Ireland	Microdisney	02.1987	55[3]	-	Virgin VS 927	[written by Coughlan, O'Hagan][produced by Lenny Kaye]
Singer's Hampstead Home / She Only Gave In To Her Anger	Microdisney	10.1987	-	-	Virgin VS 1014	[written by Coughlan, O'Hagan][produced by Jamie Lane]
Gale Force Wind / I Can't Say No	Microdisney	02.1988	98[2]	-	Virgin VS 1044	[written by Coughlan, O'Hagan][produced by Jamie Lane]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Everybody Is Fantastic	Microdisney	05.1984	-	-	Rough Trade ROUGH 75	[produced by Steve Parker]
We Hate You South African Bastards	Microdisney	105.1984	-	-	Rough Trade RTM 155	[produced by Dave Freely, Terry Cromer]
The Clock Comes Down The Stairs	Microdisney	11.1985	-	-	Rough Trade ROUGH 85	[produced by Jamie Lane]
Crooked Mile	Microdisney	01.1987	-	-	Virgin V 2415	[produced by Jamie Lane]
39 Minutes	Microdisney	04.1988	-	-	Virgin Records V 2505	[produced by Jamie Lane]

Fifth Estate

Grupa ta została stworzona w Stamford,Connecticut w 1964 roku nazywając się pierwotnie Demen. Grupa składała się z Don Askewa wokalisty,gitarzystów Ricka Englera i Kena Evansa , Douga Ferrary grajacego na basie, Billa Shute na perkusji i Wadhamsa Wayne'a na klawiszach.
Szybko zdecydowali się na zmianę nazwy na D-Men i podpisali kontrakt z małą niezależną wytwórnią Veep ,oddziałem zależnym od United Artists. Wydali swoją pierwszą płytę "Don’t You Know" w tym samym roku z "No Hope For Me" na stronie B, ale singiel nie znalazł się na listach. W 1965 roku ukazał się singiel "I Just Dont Care" i również nie udało się wejść na listę przebojów. Zmieniono wytwórnię na Kapp i wydano dla niej single "So Little Time" a nastepnie "Hey Baby", ale oba nie odniosły sukcesu. "Hey Baby" był wcześniej hitem pop # 1 w 1962 roku Bruce Channela. Do zespołu doszedł w tym czasie Chuck LeGross jako nowy wokalista.
W 1966 roku grupa przeniosła się do Nowego Jorku i zmieniła nazwę na The Fifth Estate. Ich pierwszym wydawnictwem pod nową nazwą była płytka "Love Is All Game" dla wytwórni Red Bird w maju 1966r.
Bardzo zdenerwowany i sfrustrowany Chuck wdarł się na widownię w środku koncertu i nigdy nie wrócił do grupy. Pod koniec tego roku Don zaproponował nagranie utworu z 1939 roku z filmu "The Wizard of Oz". Wayne podjął wyzwanie i zmienił aranżację "Terpsichore", który został użyty w filmie. Utwór był również znany jako "Ding-dong! The Witch is Dead " ,a kompozytorami piosenki byli Harold Arlen i E. Y. Yip Harburg . Nagrali piosenkę jako demo, a wytwórnia Jubilee podpisała z nimi kontrakt. W dniu 20 maja 1967 r., płytka debiutuje na liście singli USA i szybko dochodzi do 11 miejsca .
W lipcu grupa rozpoczęła tournée jako support dla Gene Pitney'a i The Lovin 'Spoonful . W sierpniu ukazał się ich kolejny singiel zatytułowany "Song Goofin", ale nie trafił na listy przebojów. W 1968 r. zdecydowali, że nie chcą dalej grać ze sobą,gdy obydwa kolejne single także nie znalazły się na listach. W 1969 roku Jubilee wydał jedyny album grupy zatytułowany " Ding Dong! The Witch Is Back! 1964 - 1969 ". Album zawierał wszystkie utwory wykonywane przez tę grupę jako "The Fifth Estate" i jako "D-Men", ale nie znalazł się na listach. Jubilee wydaje jeszcze ich ostatni singiel w tym roku "The Mickey Mouse Club March". Tuż przed końcem roku Jubilee Records zbankrutował i zaprzestał działalności.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ding Dong! The Witch Is Dead / The Rub-a-Dub	Fifth Estate	05.1967	-	11[10]	Jubilee 5573	[written by E. Y. Harburg, H. Arlen][produced by Bill Jerome, Steve Jerome]