Barry Manilow

Właśc. Barry Alan Pinkus, ur. 17.06.1946 r. w nowojorskim Brooklynie. Studiował muzykę w słynnej Juillard School i pracował jako aranżer w stacji telewizyjnej CBS. W latach 60. zasłynął również jako kompozytor jingli reklamowych. W 1972r współpracował jako akompaniator z Betty Midler, po czym stał się kultowym wykonawcą występującym w nowojorskich łaźniach dla homoseksualistów. Zaaranżował też dwa pierwsze albumy Midler i sam podpisał kontrakt z wytwórnią Bell. Po mało udanym debiutanckim albumie zaprowadził potężną balladę "Mandy" prosto na 1 miejsce amerykańskiej listy przebojów. Kompozycja ta wcześniej podbiła Wielką Brytanię jako "Brandy" w wykonaniu współautora Scotta Englisha. Dla Manilowa stała się preludium do nieprzerwanej dziesięcioletniej parady przebojów. Ze swoim silnym, miło brzmiącym tenorem, zgrabnymi balladami o miłości i przymilnym zachowaniem w czasie koncertów Manilow spotykał się z szyderstwem krytyków, lecz publiczność (głównie żeńska) kochała go bez zastrzeżeń.
Do jegc większych przebojów należą m.in.: "I Write Songs" (autorstwa Bruce'a Johnsona z The Beach Boys, z 1976 r.), "Looks Like We Mad It"(Richarda Kerra z 1977 r.), dynamiczny "Copacabana" (z 1978 r.) i "I Made It Through The Rain" (z 1981 r.).
Zmianę kierunku muzycznego zapoczątkowały albumy 2am Paradise Cafe i Swing Street na których artysta wykorzystał swe doświadczenie jazzowe we współpracy z występującymi gościnnie Gerrym Mulliganem i Sarah Vaughan. Zaprezentował również na Broadwayu dwa jednoosobowe spektakle, z których drugi, "Showstoppers"] (z 1991 r.), był sentymentalnym hołdem złożonym wielkim twórcom piosenek z przeszłości.
W latach 80. wdowa po jednym z nich, Johnnym Mercerze poprosiła Manilowa o napisanie muzyki do słów męża nie opublikowanych za jego życia. Część z powstałych w ten sposób utworów zarejestrowała Nancy Wilson na swoim albumie z 1991 r., My Lover Beside Me.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mandy /Something' s comin' up	Barry Manilow	11.1974	11[9]	1[1][16]	Bell 45.613	[gold-US][written by Scott English,Richard Kerr][produced by Barry Manilow,Ron Dante][1[2].Adult Contemporary][oryginalnie wykonywana przez Scotta Englisha jako Brandy]
It' s a miracle/One of these days	Barry Manilow	03.1975	-	12[13]	Arista 0108	[written by Barry Manilow,Marty Panzer][produced by Barry Manilow,Ron Dante][1[1].Adult Contemporary][15[1].Hot Disco/Dance;Arista 0108 7"]
Could it be magic/I am your child	Barry Manilow	06.1975	25[10][12.78]	6[18]	Arista 0126	[written by Barry Manilow, Adrienne Anderson][produced by Barry Manilow][4.Adult Contemporary][pierwotnie wydana w 1971 r jako Featherbed feat Barry Manilow;inspirowana przez Preludium in C Minor F.Chopina]
I write the songs/A nice boy like me	Barry Manilow	11.1975	-	1[1][20]	Arista 0157	[gold-US][written by Bruce Johnston][produced by Barry Manilow, Ron Dante][1[2].Adult Contemporary]
Tryin' to get the feeling again/Beautiful music	Barry Manilow	03.1976	-	10[15]	Arista 0172	[written by David Pomeranz][produced by Barry Manilow, Ron Dante][1[1].Adult Contemporary]
This one' s for you/Riders to the stars	Barry Manilow	09.1976	-	29[10]	Arista 0206	[written by Barry Manilow,Marty Panzer][produced by Barry Manilow,Ron Dante][1[1].Adult Contemporary]
Weekend in New England/Say the words	Barry Manilow	11.1976	-	10[19]	Arista 0212	[written by Randy Edelman][produced by Barry Manilow,Ron Dante][1[1].Adult Contemporary]
Looks like we made it/New York City Rhythm	Barry Manilow	05.1977	-	1[1][19]	Arista 0244	[gold-US][written by Richard Kerr,Will Jennings][produced by Ron Dante][1[3].Adult Contemporary]
Daybreak/ Jump shout boogie	Barry Manilow	10.1977	-	23[10]	Arista 0273	[written by Barry Manilow,Adrienne Anderson][produced by Ron Dante,Barry Manilow][7.Adult Contemporary]
Can' t smile without you/Sunrise	Barry Manilow	02.1978	43[7]	3[19]	Arista 0305	[oryginalnie nagrana przez Davida Martina][gold-US][written by Christian Arnold, David Martin, and Geoff Morrow][produced by Ron Dante,Barry Manilow][1[2].Adult Contemporary]
Even now/I was a fool [To let you go]	Barry Manilow	05.1978	-	19[13]	Arista 0330	[written by Barry Manilow,Marty Panzer][produced by Ron Dante,Barry Manilow][1[3].Adult Contemporary]
Copacabana [At The Copa]	Barry Manilow	06.1978	-	8[16]	Arista 0339	[gold-US][written by Jack Feldman, Barry Manilow, Bruce Sussman][produced by Ron Dante,Barry Manilow][6.Adult Contemporary][15[16].Hot Disco/Dance;Arista 018 12"]
Ready to take a chance again/Sweet life	Barry Manilow	09.1978	-	11[16]	Arista 0357	[written by Norman Gimbel, Charles Fox][produced by Ron Dante,Barry Manilow][5.Adult Contemporary][piosenka z filmu Foul Play]
Somewhere in the night/Leavin' in the morning	Barry Manilow	12.1978	42[10]	9[15]	Arista 0382	[written by Will Jennings,Richard Kerr][produced by Ron Dante,Barry Manilow][4.Adult Contemporary]
Ships /They gave in to the blues	Barry Manilow	10.1979	-	9[14]	Arista 0464	[written by Ian Hunter][produced by Ron Dante,Barry Manilow][4.Adult Contemporary]
When i wanted you/Bobbie Lee [What' s the difference,i gotta love]	Barry Manilow	12.1979	-	20[16]	Arista 0481	[written by Gino Cunico][produced by Ron Dante,Barry Manilow][1[1].Adult Contemporary]
I don' t want to walk without you/One voice	Barry Manilow	04.1980	-	36[11]	Arista 0501	[written by Jule Styne, Frank Loesser][produced by Ron Dante,Barry Manilow][2.Adult Contemporary][#2 hit Harry Jamesa w 1942r z filmu Sweater girl]
I made it through the rain/Only in Chicago	Barry Manilow	11.1980	37[6][02.81]	10[16]	Arista 0566	[written by Gerard Kenny,Drey Shepperd][produced by Ron Dante,Barry Manilow][4.Adult Contemporary][oryginalnie nagrana przez Gerarda Kenny]
Lonely together/The last duet [z Lily Tomlin]	Barry Manilow	03.1981	21[13][11.80]	45[10]	Arista 0596	[written by Kenny Nolan][produced by Ron Dante,Barry Manilow][7.Adult Contemporary]
Bermuda triangle	Barry Manilow	03.1981	15[9]	-	Arista ARIST 406 [UK]	[written by Jack Feldman,Barry Manilow,Bruce Sussman][produced by Barry Manilow]
The old songs/Don' t fall in love with me	Barry Manilow	10.1981	48[8]	15[16]	Arista 0633	[written by David Pomeranz][produced by Barry Manilow][1[3].Adult Contemporary Chart]
Somewhere down the road/Let' s take all night [To say goodbye]	Barry Manilow	12.1981	-	21[15]	Arista 0658	[written by Tom Snow,Cynthia Weil][produced by Barry Manilow][1[2].Adult Contemporary Chart]
If i should love again	Barry Manilow	02.1982	66[2]	-	Arista ARIST 453 [UK]	[written by Barry Manilow][produced by Barry Manilow]
Let' s hang on/No other love	Barry Manilow	03.1982	12[11][09.81]	32[10]	Arista 0675	[silver-UK][written by Bob Crewe,Sandy Linzer,Denny Randell][produced by Barry Manilow][6.Adult Contemporary Chart]
Stay	Barry Manilow feat Kevin Desimone and James Jolis	04.1982	23[8]	-	Arista ARIST 464 [UK]	[written by Barry Manilow,James Jolis,Kevin DiSimone][produced by Barry Manilow]
Oh Julie/Break down the door	Barry Manilow	07.1982	-	38[11]	Arista 0698	[written by Shakin' Stevens][produced by Barry Manilow][24.Adult Contemporary Chart]
I wanna do it with you	Barry Manilow	10.1982	8[8]	-	Arista ARIST 495 [UK]	[written by Layng Martine Jr.][produced by Barry Manilow]
Memory /Heart of steel	Barry Manilow	11.1982	-	39[14]	Arista 1025	[written by Andrew Lloyd Webber,Trevor Nunn,T.S. Eliot][produced by Barry Manilow,Michael Delugg][8.Adult Contemporary Chart]
I' m gonna sit right down and write myself a letter	Barry Manilow	12.1982	36[7]	-	Arista ARIST 503 [UK]	[written by Fred E. Ahlert,Joe Young][produced by Barry Manilow][oryginalnie nagrana przez Fatsa Wallera]
Some kind of friend/Heaven	Barry Manilow	02.1983	48[2][06.83]	26[16]	Arista 1046	[written by Barry Manilow,Adrienne Anderson][produced by Barry Manilow][4.Adult Contemporary Chart]
You' re lookin' hot tonight	Barry Manilow	08.1983	47[6]	-	Arista ARIST 542 [UK]	[written by Barry Manilow][produced by Jack White][25.Adult Contemporary Chart][18[12].Hot Disco/Dance;Arista 9168 12"]
Read ' em and weep/One voice	Barry Manilow	11.1983	17[7]	18[14]	Arista 9101	[written by Jim Steinman][produced by Barry Manilow][oryginalnie nagrana przez Meatloaf][1[6].Adult Contemporary Chart]
When October Goes	Barry Manilow	12.1984	85[1]	-	Arista 9295	[written by Barry Manilow,Johnny Mercer][produced by Barry Manilow][oryginalnie nagrana przez Meatloaf][6.Adult Contemporary Chart]
Run to Me	Dionne Warwick & Barry Manilow	03.1985	86[2]	-	Arista ARIST 610 [UK]	[written by Barry, Robin and Maurice Gibb][produced by Barry Manilow][oryginalnie nagrana przez Meatloaf][12.Adult Contemporary Chart]
In Search of Love	Dionne Warwick	11.1985	80[2]	-	RCA 14223	[written by Barry Manilow,Allan Rich,Howie Rice][produced by Barry Manilow,Howie Rice][11.Adult Contemporary Chart]
I' m your man	Barry Manilow	07.1986	96[2]	86[5]	RCA 14 397	[written by Barry Manilow,Allan Rich,Howie Rice][produced by Barry Manilow,Howie Rice][9[11].Hot Disco/Dance;Arista RCA 14 330 12"]
Hey mambo/When october goes	Barry Manilow with Kid Creole and The Coconuts	03.1988	-	90[2]	Arista 9666	[written by Tom Kelly,Jack Feldman,Barry Manilow,Bruce Sussman][produced by Emilio Estefan Jr.,Lawrence Dermer,Joe Galdo,Barry Manilow,Eddie Arkin]
Please don' t be scared	Barry Manilow	04.1989	35[5]	-	Arista 112 186 [UK]	[written by Mindy Sterling][produced by Michael Lloyd]
The One That Got Away/You're My Only Girl (Jenny)	Barry Manilow	09.1989	78[3]	-	Arista 112 652 [UK]	[written by Wayne Hammer,Jeff Slater][produced by Hammer & Slater][25.Adult Contemporary Chart]
If I Can Dream	Barry Manilow	02.1990	81[2]	-	Arista 113 025 [UK]	[written by Walter Earl Brown][produced by Barry Manilow,Michael Delugg]
Some Good Things Never Last/I'm Your Man	Barry Manilow & Debra Byrd	04.1990	79[2]	-	Arista 613 202 [UK]	[written by Mark Radice][produced by Barry Manilow,Michael Delugg]
Copacabana [At The Copa]-The 1993 remix	Barry Manilow	04.1993	22[4]	-	Arista 74321 136917 [UK]
Could it be magic 1993	Barry Manilow	11.1993	36[3]	-	Arista 74321 17488 7 [UK]	[produced by Trevor Horn]
Let me be your wings/Finale Let Me Be Your Wings / Follow Your Heart	Barry Manilow & Debra Byrd	08.1994	73[1]	-	EMI CDEM 336 [UK]	[written by Jack Feldman,Barry Manilow,Bruce Sussman][produced by Barry Manilow, Robbie Buchanan][piosenka z filmu Thumbelina]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Barry Manilow II	Barry Manilow	11.1974	-	9[58]	Arista 4016	[2x-platinium-US][produced by Barry Manilow, Ron Dante]
Barry Manilow I	Barry Manilow	08.1975	-	28[51]	Arista 4007	[platinium-US][produced by Barry Manilow, Ron Dante][pierwotnie wydany w 1973r]
Tryin' to get the feeling	Barry Manilow	11.1975	-	5[87]	Arista 4060	[3x-platinium-US][produced by Barry Manilow, Ron Dante]
This one' s for you	Barry Manilow	08.1976	-	6[60]	Arista 4090	[3x-platinium-US][produced by Barry Manilow, Ron Dante]
Barry Manilow /Live	Barry Manilow	05.1977	-	1[1][67]	Arista 8500	[4x-platinium-US][produced by Barry Manilow, Ron Dante]
Even now	Barry Manilow	02.1978	12[28]	3[58]	Arista 4164	[3x-platinium-US][silver-UK][produced by Barry Manilow, Ron Dante]
Greatest Hits	Barry Manilow	12.1978	-	7[75]	Arista 8601	[3x-platinium-US]
Manilow magic-The best of Barry Manilow	Barry Manilow	93.1979	3[151]	-	Arista ARTV 2 [UK]
One voice	Barry Manilow	10.1979	18[7]	9[25]	Arista 9505	[2x-platinium-US][gold-UK][produced by Barry Manilow, Ron Dante]
Barry	Barry Manilow	12.1980	5[34]	15[20]	Arista 9537	[platinium-US][platinum-UK][produced by Barry Manilow, Ron Dante]
Gift set	Barry Manilow	04.1981	62[1]	-	Arista BOX 1 [UK]
If i should love again	Barry Manilow	10.1981	5[26]	14[25]	Arista 9573	[platinium-US][platinum-UK][produced by Barry Manilow]
Barry live in Britain	Barry Manilow	05.1982	1[1][23]	-	Arista ARTV 4 [UK]	[platinum-UK][produced by Barry Manilow,Michael Delugg]
Oh ,Julie	Barry Manilow	09.1982	-	69[9]	Arista 2500
I wanna do it with you	Barry Manilow	11.1982	7[9]	-	Arista BMAN 2 [UK]
Here comes the night	Barry Manilow	12.1982	-	32[27]	Arista 9610	[platinium-US][platinum-UK][produced by Barry Manilow]
A touch more magic	Barry Manilow	10.1983	10[12]	-	Arista BMAN 3 [UK]
Barry Manilow /Greatest Hits,Vol.II	Barry Manilow	12.1983	-	30[19]	Arista 8102	[gold-US][produced by Barry Manilow, Ron Dante]
2:00 AM Paradise Cafe	Barry Manilow	12.1984	28[6]	28[20]	Arista 8254	[platinium-US][silver-UK][produced by Barry Manilow]
The Manilow Collection-Twenty Classic Hits	Barry Manilow	06.1985	-	100[12]	Arista 8274	[gold-US]
Manilow	Barry Manilow	11.1985	40[6]	42[24]	RCA Victor 7044	[produced by Barry Manilow, Howie Rice]
Swing street	Barry Manilow	12.1987	81[1]	70[21]	Arista 8527	[gold-US][produced by Barry Manilow, Eddie Arkin]
Barry Manilow	Barry Manilow	05.1989	-	64[16]	Arista 8570	[gold-US][silver-UK][produced by Barry Manilow, Eddie Arkin, Michael Lloyd, Paul Stavely O'Duffy, Hammer and Slater & Ric Wake]
Songs to make the whole world sing	Barry Manilow	05.1989	20[4]	-	Arista 209927 [UK]
Live on Broadway	Barry Manilow	06.1990	19[3]	196[1]	Arista 8638	[produced by Barry Manilow & Michael Delugg]
The songs 1975-1990	Barry Manilow	06.1990	13[7]	-	Arista 303868 [UK]
Because it' s Christmas	Barry Manilow	12.1990	-	40[8]	Arista 8644	[platinium-US][produced by Barry Manilow & Eddie Arkin]
Showstoppers	Barry Manilow	10.1991	53[3]	68[8]	Arista 18 687
The complete collection and then some	Barry Manilow	01.1993	-	182[1]	Arista 18 714	[gold-US]
Hidden treasures	Barry Manilow	04.1993	36[7]	-	Arista 74321 13568-2 [UK]
The platinum collection-Greatest Hits	Barry Manilow	11.1993	37[6]	-	Arista	[silver-UK]
Singin' with The Big Bands	Barry Manilow	10.1994	54[7]	59[21]	Arista 18 771	[gold-US]
Summer of ' 78	Barry Manilow	12.1996	66[6]	82[11]	Arista 18 809	[gold-US]
Manilow sings Sinatra	Barry Manilow	11.1998	72[7]	122[7]	Arista 19 033
Here at The Mayflower	Barry Manilow	12.2001	18[3]	90[3]	Concord 2102	[produced by Barry Manilow ,David Benson]
Ultimate Manilow	Barry Manilow	02.2002	8[28]	3[43]	Arista 10 600	[2x-platinium-US]
A Christmas gift of love	Barry Manilow	11.2002	-	55[7]	Columbia 86 976	[gold-US]
2Nights live!	Barry Manilow	04.2004	-	27[6]	Stiletto 59 478	[gold-US]
Manilow scores:Songs from Copacabana and harmony	Barry Manilow	10.2004	-	47[8]	Concord 2251	[produced by Phil Ramone]
Ultimate live	Barry Manilow	09.2005	12[6]	-	Arista	-
The Greatest Songs of the fifties	Barry Manilow	03.2006	12[4]	1[1][22]	Arista 82640	[platinium-US][gold-UK]
The Greatest Songs of the sixties	Barry Manilow	12.2006	56[5]	-	Sony BMG 88697023652	[gold-US][gold-UK][produced by Clive Davis, David Benson, Barry Manilow]
The Greatest Songs of the seventies	Barry Manilow	09.2007	27[4]	-	Arista 88697171342 [UK]	[produced by Barry Manilow, Clive Davis, David Benson, Walter Afanasieff, Scott Erickson]
Music & Passin-The best of...	Barry Manilow	12.2008	54[9]	-	Warner Bros. [UK]	-
The Greatest Songs of the Eighties	Barry Manilow	03.2009	22[4]	14	Arista [UK]	[produced by Barry Manilow, Scott Erickson, Michael Lloyd, Greg O'Connor - Executive Producer, Clive Davis]
The Greatest Love Songs of all Time	Barry Manilow	01.2010	26[5]	5[3]	Arista	[gold-US][produced by Barry Manilow, Michael Lloyd]
15 Minutes	Barry Manilow	06.2011	20[2]	7[6]	Stiletto Entertainment SE0003	[produced by Michael Lloyd]

Aleph

Francuski projekt muzyki progresywnej pod którym ukrywa się Laurent Petitgirard,kultowy kompozytor,który póżniej oddał się komponowaniu muzyki filmowej [ponad 150 filmów] i muzyki symfonicznej.Jego największym osiągnięciem jest album "Toccata".Nauczył się gry na fortepianie mając 3 lata,dzięki ojcu Serge,słynnemu pianiście,zaczął komponowanie w wieku 7 lat,a w wieku 11 lat pracował z orkiestrą symfoniczną.Mimo przygotowania klasycznego,interesował się jazzem i muzyką współczesną.Pod nazwą Aleph zarejestrował pierwszy singiel Toccata / Tin Song dla Disques AZ w 1969r,a krótko po tym drugi Love Memories/Injection w tym samym roku.
Wreszcie powstał wspomniany album,nagrany w paryskim studio Wagram z grupą specjalnie utworzoną na tę okazję.Na perkusji grał André Sitbon, na skrzypcach Etienne Péclard [członek orkiestry symfonicznej w Bordeaux,Patrice Quentin na saksofonie i flecie i Patrick Mondon,kolejny skrzypek .Wszystkie partie na instrumentach klawiszowych [fortepian,klawesyn,organy Hammonda] wykonał sam kompozytor.W 1971r ukazał się singiel Soho / La Danse des Squelettes i album Pop Instrumental de France wydany przez Vogue.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Toccata/Tin song	Aleph	07.1970	44[5]	-	Disc’AZ / Discodis SG 185	[written by Laurent Petitgirard - A. Lecour]

Alena

Alena to projekt duńskiego producenta wielu przebojów euro disco,Carlo Resoorta z 1999r i czarnej wokalistki Aleny.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Turn It Around	Alena	04.1999	65[7]	-	Gambler Records G 1007-6	-

Alec R. Costandinos

Alec R. Costandinos ,uznawany przez koneserów za jednego z największych producentów,ale mało kto wiąże o z muzyką disco końca lat 70-tych od której zaczynał.Chociaż nie ma na swoim koncie przebojowych singli,to sławę przyniosła mu produkcja tzw. concept albumów,z wielominutowymi suitami,gdzie łączył rytmy disco z aranżacjami muzyki klasycznej.W okresie około trzech lat nagrał około 16 albumów.
Urodził się i wychował w Egipcie,jako syn Ormianina i matki Greczynki.Przenosi się w 1966r wraz z rodzicami do Francji,zostając nadwornym autorem piosenek dla Demisa Roussosa .W 1974r był producentem francuskiej grupy perkusyjnej Kongas,gdzie spotkał Jean-Marc Cerrone.Dwa lata póżniej udaje się do Londynu ,gdzie w studio Trident nagrał 16 minutową dyskotekową suitę Love in C Minor,wydaną pod szyldem Cerrone.Utwór po niezbyt imponującym debiucie,z czasem zrobił olbrzymią karierę w klubach disco,lądując w końcu na szczycie notowań Billboard Disco Chart.
Costandinos,wówczas zdecydował o poświęceniu się muzyce disco.Podpisał kontrakt z wytwórnią Barclay zapewniając sobie prawa do licencji wiodącej wytwórni disco,Casablanca.W marcu 1977r udał się do Londynu by nagrać 16 minutową suitę "I've Found Love (Now that I've found you) / Accidental Lover " razem z aranżerem Donem Ray'em i gościnnie towarzyszącymi muzykami brytyjskimi i wokalistami jak Katie Kissoon i Stéphanie de Sykes.Album zaopatrzony w przyciągającą wzrok okładkę został sygnowany przez fikcyjną grupę Love & Kisses.Nie osiadając na laurach,nagrywa dwie kolejne suity z biblijnymi tematami Judas Iscariot / Simon Peter wydane pod nazwą Sphinx.Wydany latem singiel "I Found Love",Love & Kisses stał się dużym przebojem we Francji i klubowym hitem w USA.
We wrześniu tego samego roku Costandinos i Don Ray wracają do londyńskiego studia Trident,posuwając się o krok dalej,biorąc na warsztat epokowe dzieło Szekspira,"Romeo i Julia" i nagrywając je jako 5 aktową operę disco.Album wydano jako dzieło Alec R. Costandinos And The Syncophonic Orkiestry.Było to jedno z pierwszych na świecie nagrań 48-mio śladowych powstałych przez synchronizację dwóch 24-śladów.Album trafił na szczyt zestawień Hot 100 Disco/Dance.
W 1978r Casablanca zwróciła się do niego o napisanie dwóch utworów do filmu Thank God It's Friday.Wydany w maju 1978r "Thank God It's Friday / You're The Most Precious Thing In My Life" sygnowała grupa Love & Kisses,stał się jego największym sukcesem komercyjnym.Następnym był album wspomnianej grupy How Much, How Much I Love You,znowu jako 16 minutowa suita.Pisze muzykę do filmu francuskiego Trocadéro Bleu Citron i wydaje album z kolejną studyjną grupą Paris Connection zawierającą na stronie A cover piosenki Barry Ryana "Eloise",a na stronie B utwory "You've Lost That Loving Feeling" i "Unchained Melody" zespołu The Righteous Brothers.Próbując powtórzyć sukces Romeo And Juliet, Costandinos nagrywa Hunchback of Notre Dame,nie powtarzając poprzedniego sukcesu.
Jego kolejny projekt był związany z trio Bad News Travels Fast,z którym nagrał dwa albumy z muzyką funk-jazz fusion,Look Out i Ordinary Man wydane w 1979r.Bad News Travels Fast towarzyszy mu też na soundtracku do filmu Winds of Change na którym wokalnie wspiera go diva disco Pattie Brooks.Produkuje też hit "Holdin 'On" brytyjskiego ansamblu Tony Rallo and Midnite Band.
Jakby mu było mało,znajduje także czas na przygotowanie albumu Tiny Turner Love Explosion,który okazał się kompletną klapą w jej nieudanym mariażu z muzyką disco.Producentowi zaczyna brakować pary stąd tylko jeden wyprodukowany album w roku następnym dla braci Johna & Arthura Simms z niewielkim przebojem "That Thang Of Yours".W 1981r wydaje pod swoim nazwiskiem album Americana.W latach 90-tych nagrywa muzykę filmową do "Images D'Une Révolution" (1990) i "L'Irlandaise",poczym przenosi się do Los Angeles gdzie dziś prowadzi anonimowy żywot. 

Piosenki na listach przebojów

Kompozycje Aleca R. Costandinosa na listach przebojów [with Stelios Vlavianos] 06.1974 Forever and Ever Demis Roussos 52.UK 07.1983 Forever and Ever Julio Iglesias 91.UK [solo] .1977 Judas Iscariot / Simon Peter Sphinx 27.Dance Chart 07.1977 Accidental Lover / I Found Love (Now That I Found You) by Love and Kisses 1.Dance Chart .1978 How Much, How Much I Love You / Beauty and the Beast Love and Kisses 5.Dance Chart .1978 The Hunchback of Notre Dame Alec R. Costandinos 35.Dance Chart 03.1978 Romeo & Juliet Alec R. Costandinos 1.Dance Chart 05.1978 Thank God It's Friday Love and Kisses 22.US [with Cerrone] 02.1977 Love in C Minor Cerrone 36.US/31.UK [with Vangelis] 03.1977 Because Demis Roussos 39.UK [with Piero Cassano & Renzo Cochis] .1978 Anikana-O Kongas 37.Dance Chart [with Lena Fraticelli, Joey Gardner] 02.1995 How I Love Him Cynthia 107.US

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	US	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Un Oiseau Sur New York /Les mains d’un homme-Pre^te-moi tes clés Saint-Pierre/Isa	Alec	06.1969	81[5]	-	Barclay 71 354	[written by A. Constandinos - M. Viallard]
Romeo & Juliet	Alec R. Costandinos	02.1978	-	1[1][19].Hot Dance/Disco	Casablanca 20 111	[written by A. Constandinos ]
The Hunchback of Notre Dame	Alec R. Costandinos	12.1978	-	35[4].Hot Dance/Disco	Casablanca 20 143	[written by A. Constandinos ]
Albums Tytuł Wykonawca Data wydania Fra US Wytwórnia [Fra] Komentarz Romeo & Juliet Alec R. Costandinos 03.1978 - 92[17] Casablanca 7086

Lou Adler

Lou Adler (ur. 13 grudnia 1933 r. w Chicago) – amerykański producent muzyczny, menadżer, reżyser i właściciel Roxy Theatre.

W 2013 roku zostanie wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame jako zwycięzca Ahmet Ertegun Award, wraz z Quincy Jonesem.

Adler urodził się w Chicago w stanie Illinois w grudniu 1933 roku ale dorastał we wschodnim Los Angeles. W 1964 roku założył i był współwłaścicielem Dunhill Records. Był szefem wytwórni oraz szefem nagrań od 1964 do 1967 roku. Latem tego samego roku sprzedał wytwórnię za trzy miliony dolarów wytwórni ABC Records. Jednakże również w 1967 r. założył Ode Records. W lipcu tego samego roku pomagał stworzyć Monterey International Pop Festival jak i również filmową wersję festiwalu w Monterey Pop.

W 1958 roku, Adler został współautorem i producentem wraz z Herbem Alpertem piosenki „River Rock” dla Boba „Froggy” Landersa i The Cough Drops w wytwórnii Ensign. Był oficjalnym menadżerem Jan & Dean i producentem Sama Cooke'a, The Mamas& the Papas, Johnny'ego Riversa, Barry'ego McGuire'a, Scotta McKenziego, The Grass Roots, Spirit, Carole King, The Weaver Temptations i Cheech and Chong.

Zdobył dwie nagrody Grammy w 1972 roku w kategorii Nagranie Roku za produkcję It’s Too Late śpiewanej przez Carole King, druga nagrodę otrzymał za Tapestry w kategorii Album Roku.

W 1975 roku został producentem The rocky Horror Picture Show i w 1981 r. filmu Shock Treatment.

W 1975 r. wyreżyserował film Up In Smoke, w którym wystąpili Cheech&Chong. Film stał się kultowy i w 2000 r. nagrał wraz z Cheech Marin komentarz do wydania DVD. Jego film Ladies and Gentelman, The Fabulous Stain nie został dobrze odebrany ale cieszył się częstą emisją w sieciach kablowych.

Lou Adler był żonaty z aktorką i piosenkarką Shelley Fabares od 1964 roku, wyprodukował także kilka jej piosenek. Byli w separacji od 1966 r. ale formalnie rozwiedli się w 1980 r. W 1973 r. urodził się jego pierwszy syn Nic Adler, którego matką została aktorka Britt Ekland. W 1978 został ojcem Cisco Adlera, którego ma ze swoja ówczesną dziewczyną Phyllis Somer.

Dzisiaj Alder jest żonaty z byłą aktorką Page Hannah, która jest młodszą siostrą Deryl Hannah. Mają czwórkę synów: Mannego, Ike’a, Pablo i Oscara.

Oscar [Muzyka filmowa] Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa] 1971 It's Too Late Record Of The Year 1971 Tapestry Album Of The Year Grammy

Piosenki na listach przebojów

Kompozycje Lou Adlera na listach przebojów [with Herb Alpert ] 10.1959 There's a Girl Jan & Dean 97.US [with Sam Cooke, Herb Alpert ] 05.1960 Wonderful World Sam Cooke 12.US/27.UK 05.1965 Wonderful World Herman's Hermits 4.US_7.UK 05.1976 (What a) Wonderful World Johnny Nash 103.US,25.UK 01.1978 (What a) Wonderful World Art Garfunkel, James Taylor & Paul Simon 17.US [with Jan Berry, Roger Christian] 09.1963 Honolulu Lulu Jan & Dean 11.US [with Johnny Rivers] 09.1966 Poor Side of Town Johnny Rivers 1.US 01.1969 Poor Side of Town Al Wilson 75.US .1977 Poor Side of Town Bobby Wayne Loftis 54.Country Chart .1983 Poor Side of Town Joe Stampley 12.Country Chart

Lee Adams

Lee Adams [ur.14.08.1924r Mansfield/Ohio]-zaczynał swoją karierę jako dziennikarz,będąc absolwentem wydziału dziennikarskiego na Ohio State University.Wykładał czas jakiś ten kierunek w renomowanej Columbia School.
Przez 10 lat po uzyskaniu w 1950r kwalifikacji dziennikarskich pracował reporter prasy codziennej,wydawca i autor tekstów do magazynów ilustrowanych,a także w radio prowadząc wywiady.Jego pierwszą pracą na muzycznej niwie było libretto do wystawianego na Broadway'u musicalu ,"Bye ,bye birdie",do którego muzykę napisał Charles Strouse.Razem z tym ostatnim pracując jako dziennikarz napisał wiele utworów do rewii wystawianych w Nowym Jorku i Londynie,minn. "All American " z Ray Bolgerem w 1962; "Golden Boy," z Sammy Davisem, Jr., w 1964; "It's Superman" w 1966 i "Applause," z Lauren Bacall w 1970.
Wart zauważenia jest także wystawiony w 1972r na londyńskim West Endzie "I and Albert" napisany do spółki z Strouse.Niedługo po tym Adams zajmuje się muzyką filmową i telewizyjną.Znany był jako autor tematu "Those were the days" z TV serialu "All in the family".Jego najbardziej znane piosenki to:"Put on a Happy Face" "Kids" "One Boy" "Applause" "Night Song" "Once Upon a Time" "This is You'r Life" "You've Got Possibilities" "I Want to Be with You" i "A Lot of Living to Do"
.W 1989 roku trafił do Hall Of Fame jako librecista.



Awards

Emmy 1996 Music and Lyrics: LET'S SETTLE DOWN z BYE BYE BIRDIE Tony Award 1970 za musical - APPLAUSE 1961 za musical - BYE BYE BIRDIE

                                         Kompozycje Lee Adamsa na listach przebojów

[with Charles Strouse] 05/1960 One Last Kiss Bobby Vee 112.US 07/1960 One Boy Joanie Sommers 54.US 02/1961 Once Upon a Time Rochell and the Candles 26.US 03/1964 We Love You Beatles The Carefrees 39.US 10/1964 I Wanna Be with You Nancy Wilson 57.US 03/1966 Superman Dino, Desi & Billy 94.US 05/1966 What's a Nice Kid Like You Doing in a Place Like This? Scatman Crothers 134.US 08/1966 I Want to Be with You Dee Dee Warwick 41.US 10/1971 Those Were the Days Carroll O'Connor & Jean Stapleton 43.US

Milltown Brothers

Milltown Brothers, grupa brytyjska. Powstała w końcu lat osiemdziesiątych w Colne koło Burnley w hrabstwie Lancashire. Skład: Matthew Nelson - voc, Simon Nelson - g, Barney James - k, James Fraser - b, Nian Brindle- dr.Założył ją Simon Nelson, wcześniej związany z amatorskimi zespołami w rodzaju The Word Association czy Blue Berlin, ale głównym twórcą repertuaru został jego młodszy brat, Matthew Nelson. Debiutowała w rodzinnym Colne, ale po kilku miesiącach przeniosła się do Londynu. Koncertowała w ośrodkach akademickich i klubach robotniczych na terenie całego kraju.

 W 1989r dorobiła się pierwszych nagrań, m.in. singla Coming From The Mill 1989, wydanego przez
małą firmę Big Round z Manchesteru. W sierpniu 1990r związała się z wytwórnią A&M.
Dla niej zrealizowała wszystkie późniejsze płyty, m.in. single Applegreen, Which Way
Should I Jump? i Turn Off oraz albumy Slinky z marca 1991r i Valve z sierpnia 1993r.
 Przedstawiła efektowne piosenki i ballady, ujawniające różne wpływy, m.in. Boba Dylana i The Byrds, barwnie opracowane z użyciem m.in. instrumentów smyczkowych, wykonywane z rockową pasją,jak Here I Stand,Something Cheap,Nationality,Turn Me Over,Turn Off.
Nie odniosła sukcesu.Gdy w 1993r szefowie A&M zerwali z nią kontrakt,zawiesiła działalność.Wznowiła ją,kiedy nieoczekiwanie piosenka Here I Stand została użyta w czołówce serialu telewizyjnego All Quiet On The Preston Front [1993] i zdobyła popularność.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Apple Green/When It Comes	Milltown Brothers	10.1990	43[7]	-	A&M AM 787	[written by M. Nelson, S. Nelson][produced by Dave Meegan]
Which Way Should I Jump?/Diplomat	Milltown Brothers	01.1991	38[5]	-	A&M AM 711	[written by M. Nelson, S. Nelson][produced by Dave Meegan]
Here I Stand/Don't Breathe In	Milltown Brothers	04.1991	41[4]	-	A&M AM 758	[written by M. Nelson, S. Nelson][produced by Dave Meegan]
Turn Off/Worldwide	Milltown Brothers	05.1993	55[1]	-	A&M 5802692	[written by The Milltown Brothers][produced by Gil Norton]
It's All Over Now Baby Blue/Sweet Nothing	Milltown Brothers	07.1993	48[2]	-	A&M 5803332	[written by Bob Dylan][produced by Chris Sheldon]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Slinky	Milltown Brothers	03.1991	27[5]	-	A&M 3953461	-

Mike & The Mechanics

MIKE AND THE MECHANICS, grupa brytyjska. Powstała w 1985 w Londynie z inicjatywy Mike'a Rutherforda (właśc. Michael John Cleote Crawford Rutherford; 2.10.1950, Guildford) - b, g, k, do, voc, muzyka na stałe związanego z zespołem Genesis. W składzie znaleźli się oprócz niego Paul Carrack (22.04.1951, Sheffield) - voc, znany m.in. z Ace i Squeeze, Paul Young - voc, wywodzący się z Sad Cafe, Adrian Lee - k, wcześniej akompaniujący Toyah, i Peter John Van Hooke — dr, były współpracownik np. Vana Morrisona.
Mike Rutherford przyszedł na świat w rodzinie oficera marynarki wojennej. Kształcił się w Chapterhouse, elitarnej szkole z internatem w Godalming w hrabstwie Surrey. W okresie nauki występował z amatorskimi zespołami, m.in. The Anon. W styczniu 1967 był współtwórcą Genesis. Jako muzyk tej grupy - przede wszystkim basista, ale też gitarzysta - oraz współkompozytor jej repertuaru odniósł wielki sukces. Z nią związał swoje plany życiowe i ambicje artystyczne. Dopiero w 1979 podjął pierwszą próbę wypowiedzenia się jako solista.
Nagrał przy współudziale Noela McCalli - voc i Anthony'ego Phillipsa - k płytę "Smallcreep's Day" (Charisma, 1980). Zawierała ona przede wszystkim cykl utworów Smallcreep's Day, m.in. Working In Line, After Hours, Smallcreep Alone i Out Into The Daylight, ilustrujący identycznie zatytułowaną powieść Petera Currella-Browna o robotniku, który dopiero u schyłku życia, po czterdziestu latach bezmyślnego powtarzania tej samej czynności przy taśmie produkcyjnej, zrozumiał sens i wagę własnego wysiłku: udziału w powstawaniu skomplikowanej maszyny.
Na płycie znalazły się też zwykłe piosenki, np. Time And Time Again, Romani i Every Road. Całość, przypominająca charakterem dokonania Genesis, raziła niestety wątłością pomysłów melodycznych, ubogim brzmieniem i anemicznym wykonaniem. Wyróżniała się jedynie nastrojowa ballada Every Road, przypominająca przeboje Barclay James Harvest. Dwa lata później Rutherford nagrał następny autorski album - "Acting Very Strange" (WEA, 1982). Sam podjął się obowiązków wokalisty, a instrumentarium rozszerzył o syntezatory. Tym razem odszedł od stylu Genesis. Przedstawił utwory bardzo proste, silnie zrytmizowane, epatujące agresywnymi brzmieniami elektronicznymi, np. Maxine i Couldn't Get Arrested, stworzone wraz z Pete'em Bellotte'em, znanym kompozytorem muzyki disco, oraz Acting Very Strange, Who's Fooling Who i Hideaway. Ponieważ obie płyty przyjęto bardzo chłodno, Rutherford zaniechał dalszych działań artystycznych w pojedynkę. Gdy jednak koledzy z Genesis podjęli decyzję o ograniczeniu wspólnej aktywności, stworzył z parą świetnych wokalistów, Carrackiem i Youngiem, oraz błyskotliwym pianistą Lee grupę Mike And The Mechanics.
Formacja zadebiutowała płytą Mike And The Mechanics z repertuarem, którego twórcami byli wraz z Rutherfordem głównie B. A. Robertson i Christopher Neil, od tej pory stali współpracownicy Mike And The Mechanics. Przedstawiła błahe, bezpretensjonalne piosenki wzorowane na muzyce z amerykańskich list przebojów tego okresu - nastrojowe, jak Silent Running, You Are The One i A Call To Arms, ale też porywające do tańca, jak Hanging By A Thread i Take The Reins, niekiedy może zbyt stereotypowe, ale opracowane nowocześnie, ze smakiem. Pod względem literackim wyróżniała się ballada Silent Running, kwestionująca autorytety władców współczesnego świata. Trzy z przedstawionych utworów zdobyły ogromną popularność: Silent Running (użyty w filmie On Dangerow: Ground, 1986, reż. Chuck Bail; na wideo-kasetach pt. Strefa zagrożenia), All I Need Is Miracle i Taken In.
Podobny charakter miała następna płyta grupy - The Living Years z października 1988, w jej repertuarze przeważały wszakże kompozycje silniej zrytmizowane, bliższe szablonom muzyki disco, jak Seeing Is Believing, Poor Boy Down, Blame i Beautiful Day. Największe powodzenie zdobyła piosenka Living Years Rutherforda i Robertsona, wyrażająca ból po śmierci rodziców (obaj autorzy stracili w tym samym czasie ojców, których bardzo kochali, ale z którymi nie potrafili się porozumieć).
Największym osiągnięciem artystycznym Mikę And The Mechanics była płyta Word Of Mouth z marca 1991, zawierająca przede wszystkim ładne, melancholijne piosenki, jak Get Up, A Time And Place, Stop Baby czy nagrana z towarzyszeniem chóru kościelnego Before The Next Heartache Falls, ale też utwory łączące — jak mówił sam Rutherford — nastrojowość i kruchość ballad Bruce'a Hornsby'ego oraz rockową moc utworów Van Halen, choćby Get Up. Największym przebojem stała się żywa, skoczna piosenka tytułowa — Word Of Mouth. W tekstach pojawił się motyw refleksji nad wartością życia, np. Everybody Gets A Second Chance, The Way You Look At Me, Get Up.
Funkcjonowanie grupy zostało zachwiane w 2000 r. gdy zginął Paul Young, jeden z dwóch wokalistów zespołu. Rutherford zdecydował się jednak kontynuować działalność i w 2004 r. Mike and Mechanics wydali album "Rewired". Tym razem odchodząc od klasycznej formuły z dwoma wokalistami i nagrywając album tylko z jednym Paulem Carrackiem. Niestety nie dorównywał on poprzednim albumom. Po trasie promującej album Carrack zdecydował się poświęcić karierze solowej.
Wydawało się, że zespół rozpadł się definitywnie. Tymczasem w 2011 r. Rutherford zdecydował się wznowić działalność "Mike and the Mechanics" wracając do formuły z dwoma wokalistami. Wybór padł na wokalistę R&B Andrewa Roachforda i kanadyjskiego piosenkarza oraz aktora Tim Howara. Taki wraz z nową płytą "The Road", wyrusza na podbój hal koncertowych i list przebojów. Cieszy fakt, że Rutherford nie stracił nic ze swojego talentu do układani melodyjnych i cieszących ucho piosenek.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Silent Running (On Dangerous Ground)/Par avion	Mike & The Mechanics	11.1985	21[14]	6[24]	Atlantic 89 488	[written by Brian Robertson/Mike Rutherford][produced by Christopher Neil ][1[5].Album Rock Tracks]
All I Need Is a Miracle / You Are the One	Mike & The Mechanics	03.1986	53[6]	5[19]	Atlantic 89 450	[written by Christopher Neil/Mike Rutherford ][produced by Christopher Neil ]
Taken In / A Call to Arms	Mike & The Mechanics	06.1986	-	32[15]	Atlantic 89 404	[written by Christopher Neil/Mike Rutherford ][produced by Christopher Neil ]
Nobody's Perfect / Nobody Knows	Mike & The Mechanics	11.1988	80[3]	63[11]	Atlantic 88 990	[written by Brian Robertson/Mike Rutherford][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford ]
The Living Years / Too Many Friends	Mike & The Mechanics	01.1989	2[11]	1[1][20]	Atlantic 88 964	[silver-UK][written by BA Robertson/Mike Rutherford][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford ][1[4].Adult Contemporary Chart]
Seeing Is Believing / Don't	Mike & The Mechanics	04.1989	-	62[6]	Atlantic 88 921	[written by Brian Robertson/Mike Rutherford][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford ]
Nobody knows/Why Me?	Mike & The Mechanics	04.1989	81[3]	-	WEA U 7602 [UK]	[produced by Christopher Neil, Mike Rutherford]
Word of Mouth / Let's Pretend It Didn't Happen	Mike & The Mechanics	03.1991	13[10]	78[6]	Atlantic 87 714	[written by Christopher Neil/Mike Rutherford][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford]
A Time and a Place / Get up	Mike & The Mechanics	05.1991	58[4]	-	Virgin VS 1351 [UK]	[written by Mike Rutherford/B.A.Robertson ][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford/Russ Titelman]
Everybody Gets a Second Chance / The Way You Look at Me	Mike & The Mechanics	02.1992	56[4]	-	Atlantic 89 488	[written by Mike Rutherford/B.A.Robertson ][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford ]
Over My Shoulder/Something to Believe in	Mike & The Mechanics	02.1995	12[14]	-	Virgin VS 1526 [UK]	[written by Mike Rutherford/Paul Carrack ][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford ]
A Beggar on a Beach of Gold	Mike & The Mechanics	06.1995	33[9]	-	Virgin VSCDT 1535 [UK]	[written by Mike Rutherford/B.A.Robertson ][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford ]
Another Cup of Coffee / You Never Change	Mike & The Mechanics	09.1995	51[7]	-	Virgin VSCDG 1554 [UK]	[written by Mike Rutherford/Christopher Neil ][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford ]
All I Need Is A Miracle '96	Mike & The Mechanics	02.1996	27[10]	-	Virgin VSCDT 1576 [UK]	[written by Mike Rutherford/Christopher Neil ][produced by Mike Rutherford]
Now That You've Gone/A Beggar On A Beach Of Gold	Mike & The Mechanics	06.1999	35[9]	-	Virgin VSCDT 1732 [UK]	[written by Mike Rutherford/Paul Carrack][produced by Mark Taylor/Brian Rawling]
Whenever I Stop	Mike & The Mechanics	08.1999	73[2]	-	Virgin VSCDT 1743 [UK]	[written by Mike Rutherford/Paul Carrack ][produced by Mike Rutherford]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mike + The Mechanics	Mike & The Mechanics	10.1985	78[3]	26[53]	Atlantic 81 287	[gold][produced by Christopher Neil ]
Living Years	Mike & The Mechanics	10.1988	2[25]	13[37]	Atlantic 81 923	[gold][gold-UK][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford ]
Word of Mouth	Mike & The Mechanics	04.1991	11[7]	107[5]	Atlantic 82 233	[produced by Christopher Neil/Mike Rutherford/Russ Titelman ]
Beggar on a Beach of Gold	Mike & The Mechanics	03.1995	9[50]	-	Atlantic 82 738	[gold-UK][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford ]
Hits	Mike & The Mechanics	03.1996	3[59]	-	Virgin CDV 2797 [UK]	[2x-platinum][produced by Christopher Neil/Mike Rutherford ]
Mike + The Mechanics	Mike & The Mechanics	05.1999	14[9]	-	Virgin CDV 2885 [UK]	[produced by Mike Rutherford ]
Rewired	Mike & The Mechanics	06.2004	61[3]	-	Virgin [UK]	[produced by Mike Rutherford,Peter Van Hooke]
Rewired + Hits	Mike & The Mechanics	09.2004	42[3]	-	Virgin CDVX 2990 [UK]	[produced by Will Bates/Mike Rutherford/Wilkinson/Peter Van Hooke ]
The Road	Mike & The Mechanics	04.2011	42[5]	-	Arista 88697846912 [UK]	[produced by Kosten/Dangerfield ]

Sarah McLachlan

Sarah McLachlan, wokalistka, kompozytorka i autorka tekstów pochodzi z Halifaxu, w Nowej Szkocji. Na kanadyjskiej scenie folkowej debiutowała jako nastolatka. W 1988 roku ukazała się jej pierwsza płyta "Touch", a już po kilku latach, w rodzinnym kraju, miała ugruntowaną pozycję na folkowo-rockowej scenie. Przełomem okazał się trzeci album Sarah "Fumbling Towards Ecstasy", który wokalistka wydała w 1993 roku. Płyta, wyprodukowana przez Pierre'a Marchanda, protegowanego Daniela Lanoisa, była zainspirowana wyjazdem Sarah z organizacją charytatywną World Vision do Kambodży i Tajlandii. Refleksyjne utwory połączone z perfekcyjną produkcją wzbudziły uznanie zarówno krytyki jak i słuchaczy. Warto wspomnieć, że sukces młodej wokalistki był o tyle zaskakujący, że stacje muzyczne i radiowe niechętnie promowały kobiecy pop, uznawany wówczas za mało atrakcyjny.
W 1997 roku ukazał się kolejny album wokalistki "Surfacing". W tym czasie Sarah zaangażowała się w projekt Lilith Fair, który promował debiutujące artystki. Projekt okazał się najbardziej dochodowym przedsięwzięciem koncertowym w 1997 roku i przyniósł 7 milionów dolarów zysku. Dochód w całości został przeznaczony na cele charytatywne. W roku 1998 Sarah otrzymała Elizabeth Cady Stanton Visionary Award za wspieranie kobiet w muzycznej karierze. Została także laureatką trzech nagród Grammy, w tym za najlepszy utwór wokalny (piosenka "I Will Remember You").
Sześć lat Sarah McLachlan kazała czekać fanom na swój nowy, studyjny album. W listopadzie 2003 roku ukazała się płyta "Afterglow", która zadebiutowała na drugim miejscu zestawienia Billboardu. Krążek promował singiel z piękną przejmującą balladą, zatytułowaną "Fallen". W Polsce płyta ukazała się w marcu 2004.
W roku 2001 Sarah współpracowała z tuzami muzyki tanecznej nad płytą "Remixed". Cztery lata później ukazał się album "Bloom (Remix)" - kontynuacja tamtego pomysłu. Wokalistce udało się tym razem namówić do pomocy między innymi holenderskiego DJ-a Junkie XL, reagge'owe legendy Sly & Robbie, mistrzów lounge Thievery Corporation, znanego londyńskiego DJ-a Talvina Singha i Will.I.Ama z Black Eyed Peas.
W listopadzie 2006 roku ukazał się pierwszy świąteczny album kanadyjskiej wokalistki - "Wintersong". Materiał został zarejestrowany w studiu w Vancouver. Na płycie Sarah przedstawiła własne interpretacje klasycznych świątecznych utworów, takich jak "Happy Xmas (War is Over)" Johna Lennona, "River" Joni Mitchell czy "Song For A Winter's Night" Gordona Lightfoota. Dodatkowo sięgnęła po amerykańskie standardy - "I'll Be Home For Christmas" i "Have Yourself A Merry Little Christmas".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Steaming	Sarah McLachlan	11.1989	-	-	Arista ADP-9893	[written by Sarah McLachlan,Darren Phillips][produced by Greg Reely][38[3].Hot Disco/Dance;Nettwerk 3035 12"]
Possession/Black [live]	Sarah McLachlan	05.1994	-	73[19]	Arista 12 662	[written by Sarah McLachlan][produced by Pierre Marchand][30[6].Hot Disco/Dance;Arista 12 675 12"]
Good Enough/Blue	Sarah McLachlan	10.1994	-	77[10]	Arista 12 690	[written by Sarah McLachlan][produced by Pierre Marchand]
I Will Remember You/Ice cream	Sarah McLachlan	11.1995	116[1]	65[20]	Arista 12 893	[written by Sarah McLachlan,Seamus Egan,Dave Merenda][produced by T.Oberthier/Tom Lord-Alge][piosenka z filmu "The Brothers McMullen"]
Building a Mystery/I Will Remember You	Sarah McLachlan	09.1997	-	13[22]	Arista 13 395	[written by Sarah McLachlan, Pierre Marchand][produced by Pierre Marchand]
Sweet Surrender	Sarah McLachlan	02.1998	-	28[14]	Arista 13 453	[written by Sarah McLachlan][produced by Pierre Marchand]
Adia/Angel	Sarah McLachlan	05.1998	18[10]	3[55]	Arista 13 497	[gold-US][written by Pierre Marchand, Sarah McLachlan][produced by Pierre Marchand]
Angel/Ice cream [live]	Sarah McLachlan	11.1998	36[3]	4[31]	Arista 13 621	[gold][written by Sarah McLachlan][produced by Pierre Marchand][piosenka z filmu "City of Angels"][1[12].Adult Contemporary Chart]
I Will Remember You [live]	Sarah McLachlan	05.1999	-	14[20]	album cut	[gold][written by Sarah McLachlan,Seamus Egan,Dave Merenda]
I love you	Sarah McLachlan	03.2000	-	-	-	[written by Sarah McLachlan][produced by Pierre Marchand][23[11].Hot Disco/Dance;Nettwerk [promo] 12"]
Silence	Delerium feat. Sarah McLachlan	10.2000	3[64]	58[17].Hot 100 Singles Sales	Nettwerk 33 111	[written by Sarah McLachlan,Rhys Fulber,Bill Leeb][produced by Delerium][6[13].Hot Disco/Dance]
Sweet surrender	Sarah McLachlan	06.2001	-	-	Arista 13453	[written by Sarah McLachlan][produced by Pierre Marchand][6[12].Hot Disco/Dance;Nettwerk [promo] 12"]
Angel	Sarah McLachlan	02.2002	36[15]	-	Nettwerk 331482	[written by Sarah McLachlan][produced by Pierre Marchand]
Fallen/Answer	Sarah McLachlan	10.2003	50[4]	41[21]	Arista 60 143	[gold-US][written by Luiz Bonfa/Loren Hill/Leonard Huggins/Richard Shelton/Maria Shermont/Kevin Veney][produced by Pierre Marchand]
World on Fire	Sarah McLachlan	06.2004	72[2]	-	Arista 82876628632	[written by Sarah McLachlan, Pierre Marchand][produced by Pierre Marchand]
Silence 2004	Delerium feat. Sarah McLachlan	11.2004	38[24]	-	Nettwerk 332422	[written by Bill Leeb/Rhys Fulber/Sarah McLachlan][produced by Delerium]
River	Sarah McLachlan	12.2006	-	71[3]	Arista	[written by Joni Mitchell][produced by Pierre Marchand]
Happy Xmas (War Is Over)	Sarah McLachlan	12.2006	-	107[4]	Arista	[written by John Lennon, Yoko Ono][produced by Pierre Marchand]
U Want Me 2	Sarah McLachlan	08.2008	-	105[1]	Arista	[written by Sarah McLachlan, Pierre Marchand][produced by Pierre Marchand]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Touch	Sarah McLachlan	10.1988	-	132[12]	Arista 8594	[gold-US][produced by Greg Reely]
Solace	Sarah McLachlan	06.1991	-	167[4]	Arista 18 631	[gold-US][produced by Pierre Marchand]
Fumbling Towards Ecstasy	Sarah McLachlan	10.1993	-	50[100]	Arista 18 725	[3x-platinum-US][produced by Pierre Marchand]
The Freedom Sessions	Sarah McLachlan	12.1994	-	78[5]	Nettwerk 18 784	[gold-US][produced by Pierre Marchand]
Surfacing	Sarah McLachlan	07.1997	47[7]	2[108]	Arista 18 970	[8x-platinum-US][produced by Pierre Marchand]
Mirrorball	Sarah McLachlan	06.1999	-	3[68]	Arista 19 049	[3x-platinum][produced by Pierre Marchand]
Afterglow	Sarah McLachlan	11.2003	33[20]	132[12]	Arista 50 150	[2x-platinum-US][gold-UK][produced by Pierre Marchand]
Remixed	Sarah McLachlan	06.2001	-	200[1]	Nettwerk 58 763	[produced by Pierre Marchand]
Afterglow Live	Sarah McLachlan	11.2004	-	107[9]	Arista 64 494	[produced by Natalie Johns]
Bloom: Remix Album	Sarah McLachlan	09.2005	-	76[2]	Nettwerk 69 798	[produced by Pierre Marchand]
Wintersong	Sarah McLachlan	10.2006	-	7[11]	Nettwerk 82876 81504 2	[platinum-US][produced by Pierre Marchand]
Rarities, B-Sides and Other Stuff Vol. 2	Sarah McLachlan	04.2008	193[1]	44[1]	Arista 88697-29160-2	[produced by Pierre Marchand]
Closer: The Best of Sarah McLachlan	Sarah McLachlan	10.2008	-	11[6]	Arista 88697-37244-2	[produced by Pierre Marchand,Greg Reely]
Laws of Illusion	Sarah McLachlan	06.2010	76[2]	3[15]	Arista 88697553672 [UK]	[produced by Pierre Marchand]
Shine On	Sarah McLachlan	05.2014	71[1]	4	Verve 3773858 [UK]	[produced by Pierre Marchand, Bob Rock, Vincent Jones]

CCS

C.C.S.- brytyjska orkiestra. Powstała wiosną 1970 w Londynie z inicjatywy Johna Camerona, znanego aranżera, dyrygenta i pianisty.
Działała do początku 1974. Na jej czele stanęli obok samego Camerona weteran brytyjskiej sceny bluesowej Alexis Korner (właśc. Alexis Andrew Nicholas Korner; 19.04.1928, Paryż, Francja- 1.01.1984, Londyn) - voc, g
oraz jego współpracownik, wcześniej frontman duńskiej grupy Beefeaters, Peter Thorup - voc, g.
Ponadto do współpracy pozyskano muzyków zespołu Blue Mink:
Alana Parkera - g, Herbiego Flowersa - b i Barry'ego Morgana - dr. A w pierwszym składzie znaleźli się też następujący jazzmani: Spike Heatley - b, Tony Carr - dr, )Jim Lawless - perc, Bill le Sage - perc, Neil Sanders - fh. Harold McNair - ts, fl, Tony Coe - s, Pete King - as, ts, Danny Moss - s, Bob Efford - s, Ron Ross - s, Harold Beckett - tp, Henry Lowther - tp, viol, Greg Bowen - tp, Tony Fisher - tp/ Les Condon - tp, Kenny Wheeler - tp, Don Lusher- tb, John Marshall - tb, Brian Perrin - tb oraz Bill Geldard - tb.
Skład ten nie przetrwał do końca działalności orkiestry, nie na każdą sesję udało się bowiem zebrać tych samych muzyków. Toteż w późniejszym okresie działalności big bandu przewinęli się przez niego także inni instrumentaliści, np. Colin Green - g, Dave Markee - b, Brian Bennett - c/r, Ray Warleigh - s, fl i Johnnie Watson -tb.
Wiosną 1971 zmarł McNair.
Cameron od dawna myślał o stworzeniu zespołu wzorowanego na big bandach jazzowych, ale grającego muzykę łatwiejszą w odbiorze, bliższą rocka czy raczej blues rocka. O pomyśle tym przypomniał sobie w 1969, gdy w klubie Ronniego Scotta w Londynie usłyszał orkiestrę Dona Ellisa.
Chciał tę ideę wprowadzić w życie tym bardziej, że był już trochę znudzony współpracą z wykonawcami z kręgu muzyki folk, jak Joni Mitchell i Bobbie Gentry.
Podzielił się swoim pomysłem z szefami wytwórni Decca, ale nie okazali żadnego zainteresowania. Idea spodobała się natomiast Mickiemu Mostowi, zanemu producentowi nagrań, który w tym czasie założył własną firmę fonograficzną Rak.
To on zaproponował, by obowiązki lidera powierzyć Kornerowi. l niebawem cała trójka spotkała się na jachcie Mosta na południu Francji, by opracować założenia artystyczne zespołu. Wtedy też, podczas dyskusji na temat teorii świadomości zbiorowej w pismach Carla Gustava Junga, wymyślono nazwę Collective Consciousness Society, natychmiast skróconą do C.C.S.
Następnym krokiem było zebranie odpowiednich muzyków.
W maju 1970 orkiestra zamknęła się w studiu Abbey Road w Londynie, by przystąpić do pracy nad pierwszą płytą. Producentem był oczywiście Most. Sesja potrwała do lipca, l w październiku trafił na rynek album "C.C.S.", promowany singlem Whole Lotta Love/Boom Boom.
Zawierał własne kompozycje, jak Dos Cantos Camerona czy Waiting Song Thorupa, ale przede wszystkim bigbandowe wersje znanych utworów rockowych, jak Satisfaction The Rolling Stones, Whole Lotta Love Led Zeppelin czy Living in The Past Jethro Tull.
Porywająca przeróbka Whole Lotta Love wprowadziła orkiestrę na listy przebojów, stała się tez na kilka lat tematem popularnego programu telewizyjnego Top Of The Pops.
Dużą popularność zyskały również następne single, Walking/Salome ze stycznia 1971 i Tap Turns On The Water/Save The World z sierpnia tego roku oraz Brother/Mister What You Can't Have z lutego 1972.
A na listy bestsellerów trafił także drugi album, "C.C.S. 2", nagrany między majem 1971 a styczniem 1972 w londyńskich Morgan Studios, wydany w marcu tego roku, a zawierający podobny repertuar co debiut, m.in. świetne opracowanie Black Dog Led Zeppelin.
Później kariera formacji niestety się załamała, l następne płyty nie zyskały już takiego powodzenia.
Ukazały się jeszcze trzy single: w październiku 1972 Sixteen Tons/This is My Life, w czerwcu 1973 The Band Played The Boogie/Hang it On Me, a w kwietniu 1974 Hurricane Coming/Drags ter.
Był też kolejny album, „The Best Band In The Land", nagrany między styczniem a majem 1973, znowu w Abbey Road, wydany we wrześniu tego roku, a zawierający m.in. przeróbki piosenek Sunshine Of Your Love Cream i Lola The Kinks.
Bez wątpienia na karierze C.C.S. niekorzystnie odbił się fakt, iż orkiestra była właściwie tworem studyjnym i w całej swojej historii data tylko dwa koncerty, oba w Londynie -pierwszy wiosną 1971 w klubie Ronniego Scotta (cały dochód przekazano rodzinie zmarłego w tym czasie McNaira), a drugi 9 grudnia tego roku w Royal Albert Hall.
W dodatku Korner traktował big band jedynie jako przygodę, dla której nie miał zamiaru rezygnować z realizacji innych planów artystycznych. Mimo że właśnie z C.C.S. odniósł największy sukces komercyjny w całej swojej karierze. A dokonania orkiestry i po wielu latach zachowały dla słuchaczy swoją atrakcyjność (w latach dziewięćdziesiątych Thorup z powodzeniem koncertował w krajach skandynawskich z big bandem wykonującym repertuar C.C.S. w tych samych aranżacjach Camerona).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Whole lotta love/Boom boom	CCS	10.1970	13[13]	58[4]	Rak RAK 104	[written by Jimmy Page,Robert Plant,John Paul Jones,John Bonham][produced by Mickie Most]
Walkin'/Salome	CCS	02.1971	7[16]	-	Rak RAK 109	[written by Donovan Leitch][produced by Mickie Most]
Tap turns on the water/Save The World	CCS	08.1971	5[13]	-	Rak RAK 119	[written by John Cameron,Alexis Korner]
Brother/Mister What You Can't Have	CCS	03.1972	25[8]	-	Rak RAK 125	[written by John Cameron,Alexis Korner][produced by Mickie Most]
Sixteen Tone/This Is My Life	CCS	.1972	-	-	Rak RAK 141	[written by Travis][produced by Mickie Most]
Band played the boogie/Hang It On Me	CCS	08.1973	36[5]	-	Rak RAK 154	[written by Reedman, Jarratt, Cameron][produced by Mickie Most]
Hurricane Coming/Dragster	CCS	.1974	-	-	Rak RAK 172	[written by Scott][produced by Mickie Most]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Whole lotta love	CCS	04.1971	-	197[2]	Rak 30 559	[produced by Mickie Most]
CCS 2	CCS	04.1972	23[5]	-	Rak SRAK 503 [UK]	[produced by Mickie Most]

Tom Petty And The Heartbreakers

Zespół The Heartbreakers powstał w 1971 r. po rozwiązaniu Mudcrutch — pierwszej profesjonalnej grupy Petty'ego. Oprócz Toma Petty'ego (ur. 20.10.1953 r. w Gainsville na Florydzie w USA; gitara) w jego składzie znaleźli się: Mike Campbell (ur. 1.02.1954 r. w Panama City na Florydzie; gitara), Benmont Tench (ur. 7.09.1954 r. w Gainesville; instr. klawiszowe), Stan Lynch (ur. 21.05.1955 r. w Gainesville; perkusja) i Ron Blair (ur. 16.09.1952 r. w Macon w stanie Georgia; bas). Szczycący się brzmieniem gitary Rickenbacker i potężnego głosu Rogera McGuinna debiutancki album Petty'ego został przyjęty szczególnie ciepło w Wielkiej Brytanii, gdzie muzyka ocierająca się w jakimkolwiek stopniu o dokonania The Byrds mogła liczyć na zainteresowanie publiczności. Sam McGuinn nagrał później kompozycję "American Girl", doskonale naśladując Petty'ego. Zwarta, pełna konsekwencji rockowa formuła tego pierwszego albumu kryła w sobie sporo obietnic, dzięki którym płyta — w rok po wydaniu — utorowała sobie drogę na amerykańską listę przebojów.
Otrzymawszy pełne zachwytu recenzje po swojej wizycie w Europie, Petty zarejestrował swój kolejny album Youre Gonna Get It, który został równie entuzjastycznie przyjęty przez krytyków. Rockowe kompozycje Petty'ego znajdowały bowiem uznanie zarówno u miłośników nowej fali, jak i u wielbicieli rocka rodem z zachodniego wybrzeża Ameryki. Po długotrwałych procesach sądowych i złożeniu przez gitarzystę oświadczenia o bankructwie na rynku pojawił się kolejny longplay artysty Damn The Torpedoes. Dzięki niemu mógł liczyć na świeży dopływ gotówki. Przed dotarciem na pierwsze miejsce amerykańskich notowań płytę powstrzymała jedynie grupa Pink Floyd, a i tak longplay zyskał status "platynowej płyty". Kolejne propozycje Petty'ego były równie udane, nie odnosiły jednak równie wielkich sukcesów.
W 1981 r. w duecie ze Stevie Nicks zarejestrował kompozycję "Stop Draggin' My Heart Around", której towarzyszył teledysk nakręcony według najlepszych reguł MTV. Z kolei w 1983 r. Petty był jednym z grupy artystów, którzy zachęcili Dela Shannona do powrotu do studia nagraniowego, produkując jego album Drop Down And Get Me.
Rok 1985 zaznaczył się kolejnym sukcesem artysty, który nagrał spory przebój „Don't Come Around Here No More". W towarzyszącym mu wideoklipie "Alicja w Krainie Czarów" Petty wystąpił w roli Szalonego Kapelusznika. W lipcu tego samego roku pojawił się również na słynnym koncercie "Live Aid" w Filadelfii. Rok później ponownie połączył siły ze Stevie Nicks, nagrywając nową wersję słynnego przeboju The Searchers "Needles And Pins". Przez cały czas pozostawał w bardzo ciepłych stosunkach z Bobem Dylanem: razem wyjeżdżali w trasy, Petty występował gościnnie na jego albumach i wspólnie z nim pisał. W 1988 r. nawiązał współpracę z Jeffem Lynne'em. Zaowocowała ona założeniem grupy The Trayeling Wilburys, w składzie której oprócz Petty'ego i Lynne'a znaleźli się również George Harrison, Roy Orbison i Bob Dylan.
Swój sukces na kapryśnym rynku muzycznym Petty zawdzięcza głównie graniu prostego, bezpretensjonalnego rocka, a sam pozostaje jednym z najbardziej twórczych artystów, jakich w ostatnich latach zrodziła Ameryka. Jego album solowy Full Moon Fever, na którym zamieścił wierną kopię utworu z repertuaru Gene'a Clarka "Feel A Whole Lot Better" spotkał się z bardzo ciepłym przyjęciem.
W 1991 r. Petty zaprezentował jedno ze swoich najbardziej udanych dzieł, płytę Into The Great Wide Open. To perfekcyjne wydawnictwo wyprodukowane przez Jeffa Lynne'a potwierdziło wielki telent Petty'ego w tworzeniu chwytliwych melodii i refrenów, prezentując również szeroką gamę muzycznych wpływów: od The Beatles i The Byrds po R.E.M. i The Searchers. Swoją wysoką klasę artysta potwierdził także na następnym albumie.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Anything that's rock'n'roll/Fooled Again (I Don't Like It) (Live)	Tom Petty And The Heartbreakers	06.1977	36[3]	-	Shelter WIP 6396 [UK]	[written by Tom Petty][produced by Denny Cordell]
American girl/Fooled Again (I Don't Like It)	Tom Petty And The Heartbreakers	08.1977	40[5]	-	Shelter WIP6 403	[written by Tom Petty][produced by Denny Cordell]
Breakdown/Fooled again [I don't like it]	Tom Petty And The Heartbreakers	11.1977	-	40[17]	Shelter 62 008	[written by Tom Petty][produced by Denny Cordell]
I need to know/No second thoughts	Tom Petty And The Heartbreakers	06.1978	-	41[10]	Shelter 62 010	[written by Tom Petty][produced by Denny Cordell,,Noah Shark,Tom Petty]
Listen to her heart/I don't know what to say to you	Tom Petty	09.1978	-	59[6]	Shelter 62 011	[written by Tom Petty][produced by Denny Cordell,,Noah Shark,Tom Petty]
Don't do me like that/Casa dega	Tom Petty And The Heartbreakers	11.1979	-	10[18]	Backstreet 41 138	[written by Tom Petty][produced by Jimmy Iovine,Tom Petty]
Refugee/It's rainin' again	Tom Petty And The Heartbreakers	01.1980	-	15[14]	Backstreet 41 169	[written by Tom Petty, Mike Campbell][produced by Jimmy Iovine,Tom Petty]
Here comes my girl/Louisiana girl	Tom Petty And The Heartbreakers	04.1980	-	59[7]	Backstreet 41 227	[written by Tom Petty, Mike Campbell][produced by Jimmy Iovine,Tom Petty]
The waiting/Nightwatchman	Tom Petty And The Heartbreakers	05.1981	-	19[13]	Backstreet 51 100	[written by Tom Petty][produced by Jimmy Iovine,Tom Petty][1[6].Album Rock Tracks]
Stop draggin' my heart around/Kind of woman [S.Nicks]	Steve Nicks with Tom Petty And The Heartbreakers	07.1981	50[4]	3[21]	Modern 7336	[written by Tom Petty, Mike Campbell][produced by Jimmy Iovine,Tom Petty]
A woman in love [It's not me]/Gator on the lawn	Tom Petty And The Heartbreakers	08.1981	-	79[6]	Backstreet 51 136	[written by Tom Petty, Mike Campbell][produced by Jimmy Iovine,Tom Petty]
You got lucky/Between two worlds	Tom Petty And The Heartbreakers	11.1982	-	20[18]	Backstreet 52 144	[written by Tom Petty, Mike Campbell][produced by Jimmy Iovine, Tom Petty][1[3].Album Rock Tracks]
Change of heart/Heartbreakers beach party	Tom Petty And The Heartbreakers	02.1983	-	21[11]	Backstreet 52 181	[written by Tom Petty][produced by Jimmy Iovine,Tom Petty]
Don't come around here no more/Trailer	Tom Petty And The Heartbreakers	03.1985	50[4]	13[14]	MCA 52 496	[written by Tom Petty,David Stewart][produced by Jimmy Iovine,Tom Petty,David Stewart]
Make it better [Forget about me]/Cracking up	Tom Petty And The Heartbreakers	06.1985	-	54[8]	MCA 52 605	[written by Tom Petty,David Stewart][produced by Jimmy Iovine,Tom Petty,David Stewart]
Rebels/Southern accents	Tom Petty And The Heartbreakers	08.1985	-	74[5]	MCA 52 658	[written by Tom Petty][produced by Jimmy Iovine,Tom Petty,David Stewart]
Needles and pins/Spike [live]	Tom Petty And The Heartbreakers with Stevie Nicks	02.1986	-	37[9]	MCA 52 772	[written by Sonny Bono/Jack Nitzsche][produced by Jimmy Iovine,Mike Campbell]
Jammin' me/Make that connection	Tom Petty And The Heartbreakers	04.1987	-	18[12]	MCA 53 065	[written by Mike Campbell/Bob Dylan/Tom Petty][produced by Jimmy Iovine,Mike Campbell][1[4].Album Rock Tracks]
I won't back down/The apartment song	Tom Petty And The Heartbreakers	04.1989	28[10]	12[15]	MCA 53 369	[written by Jeff Lynne/Tom Petty][produced by Jeff Lynne][1[5].Album Rock Tracks]
Runnin' down a dream/Alright for now	Tom Petty	07.1989	55[5]	23[14]	MCA 53 682	[written by Mike Campbell/Jeff Lynne/Tom Petty][produced by Jeff Lynne][1[1].Album Rock Tracks]
Free fallin'/Down the line	Tom Petty	11.1989	59[12]	7[21]	MCA 53 748	[written by Jeff Lynne/Tom Petty][produced by Jeff Lynne][1[1].Album Rock Tracks]
A face in the crowd/A mind with a heart of it's own	Tom Petty	03.1990	93[2]	46[8]	MCA 53 781	[written by Jeff Lynne/Tom Petty][produced by Jeff Lynne]
Larning to fly/Too good to be true	Tom Petty And The Heartbreakers	06.1991	46[4] side B:34[3]	28[14]	MCA 54 124	[written by Jeff Lynne/Tom Petty][produced by Jeff Lynne/Tom Petty/Mike Campbell][1[6].Album Rock Tracks]
Into the great wide open/Makin' some noise	Tom Petty And The Heartbreakers	11.1991	-	92[5]	MCA 54 131	[written by Mike Campbell/Tom Petty][produced by Jeff Lynne/Tom Petty/Mike Campbell]
Something in the air/The waiting	Tom Petty And The Heartbreakers	10.1993	53[2]	-	MCA MCS 1945 [UK]	[written by Speedy Keene][produced by Rick Rubin/Tom Petty/Mike Campbell]
Mary Jane's last dance/The waiting	Tom Petty And The Heartbreakers	12.1993	52[3][03.94]	14[20]	MCA 54 732	[written by Tom Petty][produced by Rick Rubin/Tom Petty/Mike Campbell][1[2].Album Rock Tracks]
American girl/Think about me	Tom Petty And The Heartbreakers	05.1994	-	109[5]	MCA 54 843	-
You don't know how it feels/Girl on LSD	Tom Petty	12.1994	119[2]	13[22]	Warner 18 030	[written by Tom Petty][produced by Rick Rubin][1[1].Album Rock Tracks]
You wreck me/Cabin down below	Tom Petty	02.1995	101[2]	-	Warners W 0283 [UK]	[1[1].Album Rock Tracks]
It's good to be king/Cabin down below [acoustic]	Tom Petty	04.1995	-	68[8]	Warner 17 925	[written by Tom Petty][produced by Rick Rubin]
Walls	Tom Petty And The Heartbreakers	09.1996	-	69[4]	Warner 17 593	[written by Tom Petty][produced by Rick Rubin/Tom Petty/Mike Campbell][piosenka z filmu "She's the one"]
Free girl now	Tom Petty And The Heartbreakers	03.1999	-	120[4]	album cut	-
Saving Grace	Tom Petty	08.2006	198[1]	100[1]	American/Warner Bros.	[written by Tom Petty][produced by Jeff Lynne/Tom Petty/Mike Campbell]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tom Petty And The Heartbreakers	Tom Petty And The Heartbreakers	09.1977	24[12]	55[42]	Shelter 52 006	[gold-US][produced by Denny Cordell]
You're gonna get it !	Tom Petty And The Heartbreakers	06.1978	34[5]	23[24]	Shelter 52 029	[gold-US][produced by Denny Cordell/Noah Shark/Tom Petty]
Damn in torpedoes	Tom Petty And The Heartbreakers	11.1979	57[4]	2[66]	Backstreet 5105	[2x-platinum-US][produced by Jimmy Iovine/Tom Petty]
Hard promises	Tom Petty And The Heartbreakers	05.1981	32[5]	5[31]	Backstreet 5160	[platinum-US][produced by Jimmy Iovine/Tom Petty]
Long after dark	Tom Petty And The Heartbreakers	11.1982	45[4]	9[32]	Backstreet 5360	[gold-US][produced by Jimmy Iovine/Tom Petty]
Southern accents	Tom Petty And The Heartbreakers	04.1985	23[6]	7[32]	MCA 5486	[platinum-US][produced by Tom Petty/Jimmy Iovine/Mike Campbell/David Stewart/Robbie Robertson]
Pack up the plantation-Live!	Tom Petty And The Heartbreakers	12.1985	-	22[26]	MCA 8021	[produced by Tom Petty/Mike Campbell]
Let me up [I've had enough]	Tom Petty And The Heartbreakers	05.1987	59[2]	20[20]	MCA 5836	[gold-US][produced by Tom Petty/Mike Campbell]
Fool moon fever	Tom Petty	05.1989	8[16]	3[75]	MCA 6253	[5x-platinum-US][produced by Jeff Lynne/Tom Petty/Mike Campbell]
Into the great wide open	Tom Petty And The Heartbreakers	07.1991	3[18]	13[41]	MCA 10 317	[2x-platinum-US][produced by Jeff Lynne/Tom Petty/Mike Campbell]
Greatest Hits	Tom Petty And The Heartbreakers	12.1993	10[56]	5[278]	MCA 10 813	[10x-platinum-US][gold-UK][produced by Denny Cordell/Jeff Lynne/Jimmy Iovine/Mike Campbell/Rick Rubin/Tom Petty]
Wildflowers	Tom Petty	11.1994	36[9]	8[53]	Warner 45 759	[3x-platinum-US][produced by Mike Campbell/Rick Rubin/Tom Petty]
She's the one [OST]	Tom Petty And The Heartbreakers	08.1996	37[3]	15[14]	Warner 46 285	[gold-US][produced by Tom Petty/Rick Rubin/Mike Campbell]
Echo	Tom Petty And The Heartbreakers	05.1999	43[4]	10[23]	Warner 47 294	[gold-US][produced by Tom Petty/Rick Rubin/Mike Campbell]
Anthology:Through the years	Tom Petty And The Heartbreakers	11.2000	14[15]	109[4]	MCA 1701777	-
The last DJ	Tom Petty And The Heartbreakers	10.2002	179[1]	9[12]	Warner 47 955	[produced by George Drakoulias/Tom Petty/Mike Campbell]
Highway companion	Tom Petty	08.2006	56[5]	4[12]	American Recordings 9362442852 [UK]	[produced by Jeff Lynne/Tom Petty]
The Live Anthology	Tom Petty And The Heartbreakers	12.2009	-	51[7]	Reprise	[produced by Tom Petty/Mike Campbell/Ryan Ulyate]
Mojo	Tom Petty And The Heartbreakers	07.2010	38[4]	2[18]	Reprise 9362496680 [UK]	[produced by Tom Petty/Mike Campbell/Ryan Ulyate]
Hypnotic Eye	Tom Petty And The Heartbreakers	07.2014	7[6]	1	Reprise 9362493730 [UK]	[produced by Tom Petty, Mike Campbell, Ryan Ulyate]