Beenie Man

Beenie Man (Anthony Moses David ). Jego ksywa wiąże się z jego drobną posturą. Kontakt z muzyką miał już od dziecka. Urodził się w 1972 r. Wychował się w Waterhouse – znanej dzielnicy Kingston, gdzie tworzyli tacy muzycy jak Black Uhuru, Peter Tosh, Bunny Wailer czy Bob Marley. W wieku 6 lat już został dostrzeżony. Wygrał w konkursie wokalnym 25 jamajskich dolarów, co wydał m.in. na buty do szkoły. Już wtedy był przekonany, że chce się zajmować muzyką.
Swój pierwszy album pomógł mu zrealizować Bunny "Striker' Lee. Był to The Invisible Beenie Man, Ten Year Old Boy Wander, choć w rzeczywistości Beenie Man był już odrobinę starszy. Swoją młodość spędził w Kingston, udzielając się w sound-systemach, tworząc wraz ze sławami jamajskiej muzyki, m.in. w studio King Tubby’ego. Można go było usłyszeć z Eek-a-mouse czy Yellowmanem. Do połowy lat 90-ych był już uznawany wraz z Buju Bantonem i Shabba Raks za największe gwiazdy dancehall na Jamajce.
W 1994 roku wydał singiel dla wytwórni Taxi należącej do duetu Sly&Robie. Był to wielki hit No Mama No Cry. Od tego czasu zaczyna się wielka sława zarówno na Jamajce jak i w USA.
Dancehall, czyli muzykę, którą tworzy można opisać w ten sposób: "To rodzaj reggae, ale trzeciej generacji. To jak połączenie R&B i Hip-Hop, czasem wolniejsze, czasem szybsze, czasem bardziej groove’owe, innym razem mniej. Muzyka dancehall musi by? widziana jako muzyka z Jamajki, naprawdę twarda muzyka z Jamajki."

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Slam	Beenie Man	09.1995	-	-	Island 530140	[written by D. Kelly][produced by Mad People][sample z "I got the made"-Special Ed][75[9].R&B Chart]
Dancehall Queen	Beenie Man feat Chevelle Franklyn	08.1997	70[1]	90[3]	Island 572036	[written by Moses Davis,Big Ali,One World][produced by Atomic Jackson,DJ Snake][piosenka z filmu "Dancehall Queen"][64[15].R&B Chart]
Who Am I "Sim Simma"	Beenie Man	03.1998	10[35]	40[20]	VP 6160	[written by Anthony Davis][produced by Jeremy Harding, DJ NuMark][15[22].R&B Chart]
Tell Me	Beenie Man featuring Wyclef Jean	11.1998	-	119[1]	VP 6284	[written by Anthony Davis][produced by Jeremy Harding, DJ NuMark][82[15].R&B Chart]
Foundation/Bad Mind Is Active	Beenie Man and The Taxi Gang	08.1998	69[2]	-	Jet Star SVJS 1 [UK]	[ Producer - Lloyd "Gitsy" Willis , Taxi Gang]
Love Me Now	Beenie Man featuring Angie Martinez	04.2000	-	-	Shocking Vibes 38 692	[written by Freddie Perren,Berry Gordy,Salaam Remi,Wyclef Jean,Keir Gist,Moses Davis,Alphonso Mizell,Dennis Richards,Anthony Criss,Vincent Brown][produced by Salaam Remi][sample z "O.P.P."-Naughty By Nature][90[5].R&B Chart]
Girls Dem Sugar	Beenie Man feat Mya	08.2000	13[17]	54[15]	Shocking Vibes	[written by Moses Davis, Chad Hugo, Pharrell Williams][produced by The Neptunes][16[27].R&B Chart]
Fresh from yard/Bossman [Lady Saw & Sean Paul]	Beenie Man & Lil' Kim	05.2002		50[3].Hot 100 Singles Sales	Shocking Vibes 38 827	[produced by DJ Clue, DURO][sample z "Flex"-Mad Cobra i "Roots & Culture"-Shabba Ranks][85[7].R&B Chart]
Feel it boy	Beenie Man feat Janet Jackson	07.2002	9[19]	28[12]	Virgin 38 846	[written by Anthony Davis,Janet Jackson][produced by The Neptunes][31[20].R&B Chart]
Dirty Harry's revenge	Adam F feat Beenie Man	12.2002	50[2]	-	Kaos KAOS 004P [UK]	-
Street life	Beenie Man	02.2003	13[9]	-	Virgin VUST 260 [UK]	[ Producer - StarGate]
Money	Jamelia feat Beenie Man	03.2003	5[9]	-	Rhythm Series 12RHYTHM 27 [UK]	[written by Jamelia Davis, Colin Emmanuel, Daniel de Bourg, Moses Davies][Producer - Colin Emmanuel]
Bossman	Beenie Man feat. Sean Paul & Lady Saw	11.2003	78[2]	-	Virgin VUST 274 [UK]	[written by C. Hugo, M. Hall, M. Davis, P. Williams, S. Henriques][Producer - Neptunes]
Dude	Beenie Man feat. Miss Thing	01.2004	7[21]	26[26]	Virgin 38 890	[written by Dave Kelly][ Producer - Dave Kelly][16[33].R&B Chart]
Compton	Guerilla Black feat Beenie Man	07.2004	-	103[8]	album cut	[produced by Carlos Broady][30[16].R&B Chart]
King of The Dancehall	Beenie Man	08.2004	14[6]	80[12]	Virgin 49 886	[written by M. Davis, Maurice Gregory, R. Kelly][Producer - Tony "CD" Kelly][26[20].R&B Chart]
Soul on Fire	KMC featuring Beenie Man	11.2005	-	-	Sequence 8030	[83[2].R&B Chart]
Hmm Hmm	Beenie Man	04.2006	-	-	Shocking Vibes 57 744	[written by M. Gregory, M. Davis, A. Kelly, X. Cordova][Producer - Tony "CD" Kelly][31[20].R&B Chart]
Girls/Come Test Mi	Beenie Man featuring Akon	05.2006	47[6]	-	Virgin VUS 328	[written by M. Gregory, M. Davis, A. Kelly, X. Cordova][Producer - Tony "CD" Kelly]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Many moods of moses	Beenie Man	03.1998	-	151[12]	VP 1513	[produced by Beenie Man, Sly Dunbar, Jeremy Harding, Anthony Kelly, Ralston McKenzie, Buju Banton, Bob Patin, Patrick Roberts, Robbie Shakespeare, The Shocking Vibes Crew, Handel Tucker, Lloyd Willis]
Art and life	Beenie Man	07.2000	-	68[20]	Shocking Vibes 49 093	[produced by Salaam Remi, Tony Kelly, The Neptunes]
Tropical storm	Beenie Man	08.2002	100[5]	18[9]	Shocking Vibes 13 134	[produced by Dave Kelly,The Neptunes,,Stargate,Tony Kelly,Chink Santana,Irv Gotti,DJ Clue,Duro,AC Burrell,Wayne "Devonte" Passely,Sly Dunbar]
Back to basics	Beenie Man	08.2004	128[4]	51[2]	Shocking Vibes 95 173	[produced by Dave Kelly, Tony "CD" Kelly, Troyton Rami, Cordel "Scatta" Burrell, Donovan Vendetta Bennett, Patrick Roberts, Supa Dups, Timbaland, Steven "Lenky" Marsden, Boi-1da, Chad Simpson]
Undisputed	Beenie Man	08.2006	-	51[10]	Virgin 0946 3 11742 2 3

Georges Aber

Francuski kompozytor,popularny w latach 60-tych autor piosenek dla wielu znanych francuskich wykonawców.
Urodził się w 1932r w Brest.Skończył Wyższą Szkołę handlową i zainteresował się rock'n'rollem dzięki Elvisowi Presley'owi.Zaczyna od pracy w rozgłosni Europe1 przy adaptacji amerykańskich przebojów dla wykonawców francuskich.Jego pierwsza piosenka Mes fre`res zyskała sukces w 1959r dzięki interpretacji tak uznanych artystów jak Anny Gould, Maria Candido, John William i Dalida.Dla tej ostatniej napisał także J’ai re'vé (1959) ,a póżniej Je l’attends (1962).John William nagrał natomiast jego kompozycję Jéricho.
Po tak obiecującym początku,nie powinien dziwić wybuch kariery w latach 60-tych.Jego utwory śpiewała większość vedett stylu yeye,a także Richard Anthony (Fiche le camp Jack, 1961, En attendant, Ne prends pas mon amour, Souviens-toi de l’été dernier) i Frank Alamo (Loop de loop, 1963, Pas de larmes, 1963, Da doo ron ron, 1963, Reviens vite et oublie, 1963, Non ne dis pas adieu, 1964, Je me bats pour gagner, 1964, Le chef de la bande, 1964).
W latach 60-tych rozpoczyna także współpracę z Johnnym Hallyday'em.Do repertuaru tego piosenkarza trafiają Da dou ron ron (1963), Les coups (1966), Noir c’est noir (1966), Amour d’été (1967), San Francisco (1967), Aussi dur que du bois (1967), A` tout casser (1968), Mal (1968), Rien a` personne (1984), Tant pis, c’est la vie (1977).Pisał także dla wybranki serca Hallyday'a-Sylvie Vartan: Panne d’essence (1961), Le locomotion (1962), Il revient (1963), Sha la la (1964), Monsieur John B. (1966), Irrésistiblement (1968), Un petit je ne sais quoi, Chance, Moi, je pense encore a` toi, Quand le film.Wśród tylu wykonawców jego piosenek trudno by było nie znależć Petuli Clark.Dla niej skomponował Coeur blessé (1962), Mon bonheur danse (1963), Entre nous, il est fou (1963), Prends garde a` toi (1964), Dans le temps (1964), Viens avec moi (1965), Mon amour (1966), Tout le monde veut aller au ciel (1966), Va toujours plus loin, Ya ya twist, Partir il nous faut i wiele innych.Warto wspomnieć o dwóch divach yeye,dla których Aber napisał przebojowe piosenki-Ria Bartok (Parce que j’ai revu François, 1963, Coeur, 1963) i Patricia Carli (Heureux de vivre, 1964, Accusée, levez-vous, 1964).
W drugiej połowie lat 60-tych pisze duże przeboje dla Sheili Bang bang (1966), Petite fille de français moyen (1968) i En maillot de bain.Nicoletta osiąga pierwsze sukcesy utworem Les orgues d’antan z 1967r.Ostatnie sukcesy odnosi w latach 70-tych dzięki Christopherowi (Me`re tu es la seule, 1972),ale głównie Séverine dla której skomponował minn. La la mélodie (1970), Je ferme les yeux, je compte dix (1970), Sympathie (1970), Viens (1971), Comme un forgeron (1971), Sonnez clochers de France (1972), Qu’il est bon de flâner (1972), Tout le monde a droit au bonheur (1972) i Viens me chanter (1972).

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Rue De La Solitude	Georges Aber	01.1960	72[1]	-	-	-	-	-	-	-	VEGA V 45 5051	-
J'ai Révé	Georges Aber	03.1960	71[1]	-	-	-	-	-	-	-	VEGA V 45 P 2019 EP.	-
Jéricho	Georges Aber	03.1960	68[2]	-	-	-	-	-	-	-	VEGA V 45 P 2068 EP.	-

Philly's Most Wanted

Philly Most Wanted był amerykańskim duetem hip hopowym składający się z Al ""Boo-Bonic" Holly'ego i Joela "Mr Man" Witherspoona. Duet włamał się do branży muzycznej, jako team producencki wspomagający ,The Neptunes .
Duet podpisał kontrakt z Atlantic Records w 2000 roku i wydał swoje pierwsze dwa single: "Y'all Can't Never Hurt Us" i "Cross the Border" niedługo potem. Ten ostatni utwór zadebiutował jako # 98 na Billboard Hot 100 i 3 na  Hot Rap Singles.
 Ich debiutancki album, Get Down or Lay Down  był jednak opóźniony przez ponad rok, ostatecznie wydany 7 sierpnia 2001r. Pomimo produkcji   The Neptunes, album udało się wejść tylko na  69 miejsce na liście Billboard 200 .

Po tym jak Neptunes i Atlantic Records zerwał więzi z nimi, duet skrócił swoją nazwę do Philly's Most i wydali drugi album zatytułowany   Ring The Alarm w 2004 roku, zanim się rozwiązali.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Y'all Can't Never Hurt Us	Philly's Most Wanted	07.2000	-	75[1].Hot Singles Sales	Atlantic 84 699	[produced by T-Mix]
Cross the Border	Philly's Most Wanted	03.2001	-	98[5]	Atlantic 85 008	[written by Al Holly, Joel Witherspoon][produced by The Neptunes][50[21].R&B Chart]
Please Don't Mind	Philly's Most Wanted feat. Andre Wilson	06.2001	-	-	Atlantic 85 142	[written by A. Holly, C. Hugo, J. Witherspoon, P. Williams][produced by The Neptunes][48[18].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Get Down or Lay Down	Philly's Most Wanted	08.2001	-	69[5]	Atlantic 83 358	[produced by The Neptunes, Just Blaze, T-Mix, Epitome]

Jim Photoglo

Jim Photoglo , urodzony jako James G. Photoglo , który również występował po prostu jako Photoglo , to amerykański wokalista pop / soft rockowy   z Inglewood, Kalifornia . Wydał dwa albumy we wczesnych latach 80-tych i miał dwa przebojowe single "We Were Meant to Be Lovers" (nr 31, 1980r) i "Fool In Love with You" (nr 25, 1981r).
Po zakończeniu kariery jako gwiazda pop, stał się wziętym autorem piosenek  country   w Nashville . Pisał piosenki dla Gartha Brooksa , Faith Hill , The Everly Brothers , Dusty Springfield , Lee Roy Parnella , Patty Loveless , Highway 101,  The Oak Ridge Boys, Pam Tillis , Tanyi Tucker , Travisa Tritta , Neala McCoy'a , Johna Andersona i Kathy Mattea .
Cztery nagrania znalazły się w pierwszej dziesiątce Billboard  Country Charts, a dwa zostały  # 1: Fishin 'In The Dark nagrany przez Nitty Gritty Dirt Band i Hometown Honeymoon przez grupę Alabama.

Ponownie wydał  albumy solowe w latach 90-tych i 2000. Photoglo był również jednym z czterech członków krótko istniejącego zespołu country o nazwie Run C & W , który nagrał  dwa albumy dla MCA w latach 1993 i 1995. Miał długotrwały związek z Danem Fogelbergiem, służąc jako basista i wokalista towarzyszący w  tournee jego zespołu przez większą część lat 80-tych i 90-tych.

Jego najnowszy album folk, Halls of My Heart , został wydany lipca 2014r. Jest to pierwszy album, na którym Photoglo napisał prawie wszystkie utwory .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
We Were Meant To Be Lovers/Beg, Borrow Or Steal	Jim Photoglo	03.1980	-	31[14]	20th Century 2446	[written by Neary, Photoglo][produced by Brian Francis Neary]
When Love Is Gone	Jim Photoglo	08.1980	-	106[1]	20th Century 2415	[written by Nelson, Morgan][produced by Brian Francis Neary]
Fool In Love With You/Ruled By My Heart	Jim Photoglo	04.1981	-	25[16]	20th Century 2487	[written by Neary, Photoglo][produced by Brian Francis Neary]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Photoglo	Jim Photoglo	05.1980	-	194[3]	20th Century 604	-
Fool in Love with You	Jim Photoglo	06.1981	-	119[11]	20th Century 621	-

Aaron

Do popularności francuskiego duetu Aaron przyczynił się film Je vais bien, ne t'en fais Phillipe'a Lioreta, w którym pojawia się ballada U-Turn (Lily). Zamieszczony w Internecie utwór w ciągu 2 miesięcy miał przeszło 100 tysięcy ściągnięć.
Choć muzycy pochodzą znad Sekwany, to ich twórczość bardziej kojarzy się z anglosaskim rockiem. Zrealizowane z niemal symfonicznym rozmachem i dbałością o aranżacyjne detale słodko-gorzkie piosenki zespołu przypominają twórczość brytyjskiego Coldplay.
To wrażenie potęguje głos śpiewającego nienaganną angielszczyzną Simona Bureta (jego ojciec jest Amerykaninem), barwą przypominający Chrisa Martina. Francuska jest natomiast tęskna aura piosenek o utraconych miłościach.

W styczniu 2007 roku ukazuje się pierwszy album duetu, zatytułowany  Artificial Animals Riding on Neverland.W tym samym miesiącu, Aaron występuje po raz pierwszy w telewizji, wykonując U-Turn (Lili)  w  show  Ce soir (ou jamais !,stacji France 3  . Duet rozpoczął turnee w marcu 2007 roku i zakończył   po objechaniu Niemiec w lipcu 2009. Zaplanowano dwa koncerty w Olimpii (Paryż) w listopadzie 2007 roku, grupa dała również koncert w paryskim Zenith 4 kwietnia 2009r, z orkiestrą symfoniczną.

Byli nominowani do dwóch nagród  Victoires i otrzymał nagrodę dla "Najlepszego Nowego Europejskiego Artysty " w Danii. Otrzymują oni także w 2008 roku "NRJ Movie Award" za swoją piosenkę U-Turn (Lili).

We wrześniu  2010r Aaron skomponował i napisał La Place du Vide,dla piosenkarki Zazie , nagrany w duecie z nią na jej albumie Za7ie .

Drugi album, Birds in the Storm, został wydany 4 października 2010r. Promowany przez singiel Rise,album odniósł ogromny  sukces , wchodząc do zestawień  najlepiej sprzedawanych płyt. Ten sukces był owocem tej samej receptury pikantnych nowych składników, w tym bogatszej realizacji, wyszukanych aranżacji i brzmienia elektronicznego , wzmocnionych przez teksty i delikatne melodie  .


W 2013 roku grupa skomponowała ścieżkę dźwiękową do filmu Les Yeux Fermés w reżyserii Jessiki Palud.

Ogłosili, w kwietniu 2015 roku,wydanie  nowego albumu, We Cut the Night,ktory miał ukazać się we wrześniu tego roku.  

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
U-Turn (Lili)	Aaron	09.2006	14[90]	50[11]	-	-	-	-	-	-	-	[written by Simon Buret,Olivier Coursier][produced by Simon Buret,Olivier Coursier]
Blouson noir	AaRON	05.2015	63[4]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Aaron][produced by Aaron]
Onassis	Aaron	06.2015	147[3]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Aaron][produced by Aaron]
U-Turn (Lili)	Aaron	09.2006	14[90]	50[11]	-	-	-	-	-	-	-	[written by Simon Buret,Olivier Coursier][produced by Simon Buret,Olivier Coursier]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Artificial Animals Riding On Neverland	Aaron	01.2007	8[119][2x-gold]	50[25]	-	-	-	-	-	-	Discograph 6098815
Birds In The Storm	Aaron	10.2010	6[25][2x-gold]	35[5]	-	-	-	-	-	-	Cinq7 / Wagram 3228312
Waves From The Road	Aaron	12.2011	99[3]	-	-	-	-	-	-	-	Cinq 7 3251532
We Cut The Night	Aaron	09.2015	8[17]	15[3]	-	-	-	-	-	-	Cinq 7 / Wagram 3326782

Scorpions

Niemiecka grupa hardrockowa założona w 1965 r. w Hanowerze przez gitarzystę Rudolfa Schenkera (ur. 31.08. 1948 r. w Hanowerze). Początkowo był to szkolny zespół, grający taneczne utwory z repertuaru The Rolling Stones, The Yardbirds i Pretty Things. W 1969 r. do grupy dołączył gitarzysta Michael Schenker (ur. 10.01.1955 r. w Savstadt. Niemcy), a na początku 1971 r. doszedł wokalista Klaus Meine (ur. 25.05.1948 r. w Hanowerze). W tym czasie w składzie znajdowali się również: Lothar Heimberg (bas) i Wolfgang Dziony (perkusja).
Dzięki pomocy znanego producenta Conniego Planka w 1971 r. Scorpions nagrali swój debiutancki album Lonesome Crow, który wydała na początku następnego roku mała wytwórnia Brain Records. Płyta odniosła spory sukces, ale wkrótce po jej ukazaniu się Heimberg, Dziony i Michael Schenker odeszli (ten ostatni zasilił grupę UFO). Podczas nagrywania w 1974 r. longplaya Fly To The Rainbow, wydanego już przez wytwórnię RCA Records, zastąpili ich Francis Buchholz (ur. 19.02.1950 r. w Hanowerze; bas) i Jurgen Rosenthal (perkusja).
Tuż po nich w Scorpions pojawił także gitarzysta Ulrich Roth. Kolejne płyty - In Trance i Virgin Killer (na perkusji grał na niej Rudy Lenners) - ukazały rosnącą formę muzyków i kształtowanie się niepowtarzalnego stylu formacji. Produkcja Dietera Dierksa spowodowała, że progresji muzycznej dorównał poziom techniki. Reputacja zespołu zaczęła rosnąć w całej Europie i na Dalekim Wschodzie, do czego przyczyniały się wyczerpujące trasy koncertowe i kontrowersyjne okładki ich płyt, od albumu Virgin Killer poczynając.
Na płycie Taken By Force zadebiutował w Scorpions nowy perkusista, Herman Rarebell. Nowy kierunek obrany przez grupę i dynamiczne ballady rockowe, które zaczęły pojawiać się w jej repertuarze, zniechęciły Rotha do dalszej współpracy. Po zakończeniu trasy koncertowej w 1978 r. i nagraniu albumu Tokyo Tapes opuścił kolegów, by założyć własną formację Electric Sun. Na jego miejsce dokooptowany został Mathias Jabs. lecz zmuszony został tymczasowo zwolnić je na korzyść Michaela Schenkera, który właśnie opuścił UFO w bardzo nieprzyjemnych okolicznościach. Gitarzysta zagrał w trzech utworach na albumie Lovedrive, a później uczestniczył w promocyjnym tournee longplaya. Jabs zastąpił go na dobre po tym, jak Schenker zasłabł na estradzie podczas europejskiej trasy w 1979 r.
Zespół miał wreszcie ustabilizowany skład i podzielał wspólny cel przebicia się na rynek amerykański, gdzie po raz pierwszy pojawił się w 1979 r. Ustalono bardzo napięte plany koncertów, a kolejne albumy skłaniały się coraz bardziej w stronę wyrafinowanego. melodyjnego rocka. Problemy Klausa Meine z głosem spowodowały, iż po wydaniu w 1980 r. płyty Animal Magnetism Scorpions musieli przez dłuższy czas pauzować. Jednak nagrany w 1982 r. longplay Blackout trafił dzięki przebojowi "When The Smoke Is Going Down" — do Top 10 najpopularniejszych albumów w USA. Także przygotowana dwa lata później płyta Love At First Sting, zawierająca m.in. wspaniałą hardrockową balladę "Still Loving You" i inny duży przebój "Rock You Like A Hurricane", odniosła wielki sukces i zdobyła tytuł "platynowej".
W 1985 r. ukazał się kolejny, podwójny koncertowy album World Wide Live, na który złożyły się utwory z drugiego etapu kariery zespołu. Wspaniale nagrany i wyprodukowany, uchwycił grupę w jej najbardziej szalonym i melodyjnym wydaniu, dochodząc ostatecznie do 14. pozycji, po czteromiesięcznej obecności na listach przebojów w USA. Przed sesjami w 1988 r. do longplaya Savage Amusement, pierwszej studyjnej płyty od prawie czterech lat, zespół pojechał na zasłużony urlop. Album nie różnił się zbytnio od poprzedników, lecz był od nich zdecydowanie mniej ciekawy i spotkał się z bardzo krytycznym przyjęciem. Mimo to i tak odniósł ogromny sukces. dochodząc do 5. pozycji w USA i zdobywając l. miejsce w wielu krajach Europy. W tym samym roku Scorpions zagrali w Leningradzie. W 1989 r. zespół przeniósł się do wytwórni Phonogram Records, co oznaczało zakończenie 20-letniego okresu współpracy z producentem Dieterem Dierksem. Wynikiem tego był album Crazy World, który stał się ich najlepiej sprzedawanym longplayem do chwili obecnej. Politycznie dosadny singel "Wind Of Change" znalazł się na l. miejscu list w wielu krajach świata i był pierwszym nagraniem zespołu, którego sprzedaż przekroczyła milion egzemplarzy. Producent płyty Keith Olsen zmodyfikował brzmienie grupy, nie powodując przy tym utraty odrębnej tożsamości i nie zrażając pierwotnych fanów.
W lipcu 1990 r. w Berlinie grupa wzięła udział w słynnej inscenizacji "The Wall" Rogera Watersa. W maju 1992 r. z zespołu dość niespodziewanie wyrzucony został Francis Buchholz, odpowiedzialny m.in. za finanse formacji. Okazało się bowiem. że muzycy nie ze swojej winy zalegali z podatkami, przez co ich domy poddano rewizji. Zespołowi udało się przezwyciężyć ten poważny kryzys i po dokooptowaniu nowego basisty Ralpha Rieckermanna (eks-Beyond The Blind), nagrać po trzyletniej przerwie kolejny album Face The Heat. Jego producentem został Bruce Fairbairn. Zawierał nieco cięższą muzykę, lecz także — obowiązkowo — dwie udane ballady. Rudolf Schenker: "Jesteśmy za starzy, by uczyć się nowych rzeczy". W ramach trasy promującej longplay Scorpions we wrześniu 1993 r. wystąpili w Warszawie. W grupie gościnnie pojawił się Michael Schenker.

W roku 1995 wyprodukowany został trzeci album koncertowy grupy – Live Bites, zawierający nagrania z pożegnalnej trasy koncertowej z długoletnim perkusistą, Hermanem Rarebellem, który postanowił rozpocząć pracę w studio nagraniowym, jego miejsce zajął znany wcześniej m.in. z Kingdom Come Amerykanin James Kottak (gra w zespole do dziś). Choć w porównaniu z poprzednim albumem koncertowym – World Wide Live, Live Bites miało technologicznie czystszy dźwięk, sprzedaż była o wiele niższa.

Kolejne wydawnictwa studyjne Scorpions to eksperymenty, m.in. próba stworzenia melodyjnej płyty poprockowej (Pure Instinct - 1996), a także płyty z zastosowaniem dźwięków elektronicznych (Eye II Eye - 1999). Oba albumy nie osiągnęły sukcesu komercyjnego, nie znalazły uznania także u fanów zespołu i u recenzentów.

Dobre recenzje towarzyszyły ukazaniu się albumów, na których znalazły się głównie nowe wersje kompozycji z lat 80., wykonywanych z orkiestrą symfoniczną Berliner Philharmoniker – Moment of Glory (2000), oraz koncertowej płyty „unplugged”, czyli aranżacji utworów w stylistyce akustycznej (2001) - Acoustica. Oba wydawnictwa powstały dzięki pomocy Christiana Kolonovitsa – austriackiego kompozytora i dyrygenta.

Również album Unbreakable z nowymi utworami z 2004 roku mimo pewnych niedoskonałości uzyskał pozytywne recenzje. Utwory typu New Generation, Blood Too Hot czy Through My Eyes nawiązują do charakterystycznego dla Scorpions stylu z okresu ich największej popularności.

W czasie nagrywania tej płyty do zespołu dołączył nowy basista - Paweł Mąciwoda, dotychczasowy postanowił zająć się nagrywaniem muzyki filmowej w USA.

W 2006 r. – wraz z gośćmi – byłymi członkami zespołu Scorpions – Ulim Rothem, Michaelem Schenkerem oraz Hermanem Rarebellem, grupa wystąpiła na festiwalu Wacken Open Air. Zapis koncertu ukazał się na DVD.

14 maja 2007 roku ukazał się album - Humanity - Hour 1. Jest to pierwszy album koncepcyjny w historii zespołu. Duży wpływ na styl muzyczny miał producent Desmond Child. Muzyka zawarta na tym albumie jest dość różnorodna stylistycznie. Znajdują się tu utwory nawiązujące do heavy metalu, hard rocka, pop-rocka, popu, a także do nu metalu.

4 czerwca 2009 roku grupa dała w Gdańsku koncert w Stoczni Gdańskiej w ramach cyklu Przestrzeń Wolności.
24 stycznia 2010 roku na swojej oficjalnej stronie internetowej zespół podziękował wszystkim fanom za wsparcie i ogłosił zakończenie kariery. Miało to nastąpić po kilkuletniej trasie koncertowej promującej płytę Sting in the Tail. Album, zgodnie z zapowiedziami, był nawiązaniem do twórczości zespołu z lat 80., ale z nowym brzmieniem. Zauważają to recenzenci i słuchacze, większość z nich ocenia album bardzo wysoko. Gitarzysta Matthias Jabs wspomniał m.in. o możliwości występu Scorpionsów na otwarciu piłkarskich Mistrzostw Świata, które odbyły się w 2014 roku w Brazylii.
4 listopada 2011 nakładem wytwórni płytowej Sony Music ukazała się płyta Comeblack zawierająca nowe wersje dawnych utworów zespołu Scorpions oraz interpretacje z repertuaru innych wykonawców.

W dniach 11, 12 i 14 września 2013 roku zespół wystąpił w trzech koncertach z serii MTV Unplugged, które zorganizowano w odnowionym starożytnym Teatrze Lycabettus w stolicy Grecji – Atenach. Z koncertów powstał materiał audio i wideo pt. „Scorpions – MTV Unplugged”.

Mimo wcześniejszych zapowiedzi zespół nie zawiesił działalności. Nadal mają zamiar nagrywać i występować na żywo.

20 lutego 2015 roku ukazał się album studyjny Return to Forever.

W tym samym roku, z okazji 50-lecia istnienia zespołu, została zorganizowana trasa koncertowa, wznowiono także albumy z poprawionym cyfrowo dźwiękiem: Taken by Force, Tokyo Tapes , Lovedrive, Animal Magnetism, Blackout, Love at First Sting, Savage Amusement oraz World Wide Live, które uzupełniono m.in. niepublikowanymi do tej pory utworami, nagraniami koncertowymi i pierwotnymi wersjami dotychczas opublikowanych utworów. Reedycje te pojawiły się zarówno w postaci płyt winylowych, jak i CD, a emisji towarzyszyły wydawnictwa DVD z wywiadami z obecnymi i byłymi członkami zespołu, teledyskami, koncertami i innymi niepublikowanymi wcześniej materiałami.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Is there anybody there/Another piece of heart	Scorpions	05.1979	39[4]	-	Harvest HAR 5185	[written by M. Schenker, T. Meine, H. Rarebell][produced by Dieter Dierks]
Lovedrive/Coast to coast	Scorpions	08.1979	69[2]	-	Harvest HAR 5188	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Make it real/Don't make no promises [Your body can't keep]	Scorpions	05.1980	72[2]	-	Harvest HAR 5206	[written by M. Schenker, T. Meine, H. Rarebell][produced by Dieter Dierks]
The ZOO/Holiday	Scorpions	09.1980	75[1]	-	Harvest HAR 5212	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
No one like you/Now!	Scorpions	04.1982	64[4]	65[7]	Harvest HAR 5219	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Can' t live with you/Always somewhere	Scorpions	07.1982	63[2]	-	Harvest HAR 5221	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Rock you like a hurricane/Coming home	Scorpions	03.1984	-	25[16]	Harvest HAR 5225	[written by M. Schenker, T. Meine, H. Rarebell][produced by Dieter Dierks]
Still loving you/Bad boys running wild	Scorpions	07.1984	-	64[6]	Harvest HAR 5232	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Big City Nights/Bad Boys Running Wild	Scorpions	08.1984	76[3]	-	Harvest HAR 5231	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Rhythm of love/We let it rock...You let it roll	Scorpions	06.1988	59[2]	75[6]	Harvest HAR 5240	[written by M. Schenker, T. Meine][produced by Dieter Dierks]
Passion rules the game/Every minute every day	Scorpions	02.1989	74[1]	-	Harvest HAR 5242	[written by H. Rarebell, K. Meine][produced by Dieter Dierks]
Don't Believe Her/Kicks After Six	Scorpions	12.1990	74[1]	-	Vertigo VER 52	[written by Rudolf Schenker, Jim Vallance, Herman Rarebell, Klaus Meine][produced by Keith Olsen, Scorpions]
Wind of change/Money and fame	Scorpions	06.1991	2[12]	4[25]	Vertigo VER 58	[gold-US][silver-UK][written by Klaus Meine][produced by Keith Olsen, Scorpions]
Send me an angel/Restless nights	Scorpions	11.1991	27[5]	44[18]	Vertigo VER 60	[written by K. Meine, R. Schenker][produced by Keith Olsen, Scorpions]
To be #1/Mind like a tree	Scorpions	04.1999	168[1]	-	Wea International 26451 [US]
Here in my heart/Winds of change/Moment of glory	Scorpions & Die Berliner Philharmonic	09.2000	91[1]	-	EMI 8891410

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love drive	Scorpions	04.1979	36[11]	55[23]	Harvest SHSP 4097	[gold-US][produced by Dieter Dierks]
Best of Scorpions	Scorpions	11.1979	-	180[4]	RCA Victor 3516 [US]	[produced by Dieter Dierks]
Animal magnetism	Scorpions	05.1980	23[6]	52[21]	Harvest SHSP 4113	[platinum-US][produced by Dieter Dierks]
Blackout	Scorpions	04.1982	11[11]	10[74]	Harvest SHVL 823	[platinum-US][produced by Dieter Dierks]
Virgin killer	Scorpions	05.1983	-	37[24]	RCA Victor 3659 [US]	[produced by Dieter Dierks][nagrana w 1977r]
Love at first sting	Scorpions	03.1984	17[6]	6[63]	Harvest SHSP 24 0071	[3x-platinum-US][produced by Dieter Dierks]
Best of Scorpions Vol.2	Scorpions	08.1984	-	175[4]	RCA Victor 5085 [US]	[produced by Dieter Dierks and Scorpions]
World wide live	Scorpions	06.1985	18[8]	14[43]	Harvest SCORP 1	[platinum-US][produced by Dieter Dierks]
Savage amusement	Scorpions	05.1988	18[6]	5[43]	Harvest SHSP 4125	[platinum-US][produced by Dieter Dierks]
Best of Rockers' n ballads	Scorpions	12.1989	-	43[23]	Mercury 842002	[platinum-US][produced by Dieter Dierks, except "I Can't Explain" by Bruce Fairbairn]
Crazy world	Scorpions	11.1990	27[7]	21[73]	Vertigo 8469081	[2x-platinum-US][silver-UK]][produced by Keith Olsen and Scorpions]
Face the heat	Scorpions	10.1993	51[1]	24[9]	Mercury 5182802	[produced by Bruce Fairbairn and Scorpions]
Pure instinct	Scorpions	06.1996	-	99[3]	Atlantic 82 913 [US]	[produced by Erwin Musper,Keith Olsen,Scorpions]
Bad For Good: The Very Best Of Scorpions	Scorpions	06.2002	-	161[1]	Hip-O Records 314 548 118-2 [US]	[produced by Erwin Musper,Keith Olsen,Scorpions]
Humanity: Hour I	Scorpions	08.2007	-	63[1]	RCA 82876 71419 2	[produced by James Michael & Desmond Child]
Sting in the Tail	Scorpions	03.2010	96[1]	23[1]	Sony Music 88697593302	[produced by Mikael Nord Andersson, Martin Hansen]
The Best Of Scorpions: 20th Century Masters The Millennium Collection	Scorpions	02.2011	-	198[1]	-	-
Return to Forever	Scorpions	02.2015	31[1]	65[1]	Sevenone Music 88843019272	[produced by Mikael Nord Andersson, Martin Hansen]

Alice Dona

Alice Dona (prawdziwe nazwisko Alice Donadel), ur. 17 lutego 1946r w Maisons-Alfort, jest francuską piosenkarką i autorką tekstów.Jako dziecko pobiera lekcje gry na fortepianie,a mając lat czternaście śpiewa z orkiestrą.W 1961 roku, kiedy miała 15 lat porzuciła studia, aby przejść do słynnego Petit Conservatoire de Mireille.Swój pierwszy album nagrywa w 1963r dla wytworni Pathé/Marconi.W okresie od 1963r do 1965 nagrywa jedenaście EP-ek w tym "Demain", "J’ai dix-sept ans", "Surboum 63" czy " Mon train de banlieue".
Równolegle do działalności nagraniowej zajmuje się pisaniem piosenek współpracując z Jeanem Nohain,pisząc minn. dla Gilberta Bécaud piosenki "Le grand club" i "Nous qui verrons la lune".Występuje w paryskiej Olimpii 26 grudnia 1963r w pierwszej części koncertu Colette Deréal i Leny Escudero,oraz w podobnej roli w Bobino w styczniu następnego roku u boku Claude Nougaro.W 1965r wychodzi zamąż za wokalistę grupy Célibataires, Bernarda Ricci.Nagłe macierzyństwo,urodziła córkę Raffaellę zakończyło w 1967r jej karierę.
Za radą męża, który został jego edytorem, Alice postanawia udostępniać swoje kompozycje dla innych artystów:Gilles Dreu była pierwszą artystką śpiewającą kompozycje Alice.Do większości jej piosenek teksty pisali Pierre Delanoe i Claude Lemesle oraz okazjonalnie Michele Vendôme, Maurice Genevoix , Vline Buggy.Jej piosenki wykonywali Claude François, Joe Dassin, Enrico Macias, Regine.Jej ulubionym wykonawcą był Serge Lama dla którego napisała szereg utworów: Star, L’enfant d’un autre, Chez moi, Tous les Auf Wiedersehen, L’Algérie, Le dimanche en famille, Du ventre plat au ventre rond, La chanteuse a vingt ans, La vie lilas, Femme, femme, femme, Un jardin sur la terre, mais surtout le céle`bre Je suis malade.
Od 1976r pod kierunkiem swojego męża i Serge Lama nagrała do 1986r osiem albumów,z których Chanson hypocalorique, L’antistar, La nana 77 i Femme et musique przyniosły jej sukces na scenie muzycznej.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Mon train de banlieu/Demain j’ai dix-sept ans	Alice Dona	07.1963	A:97[1];B:49[7]	-	Pathé-Marconi PAT 1004	[A&B:written by Alice Dona]
C’est pas prudent/T’as pas, t’as pas-Chante-moi ta chanson, Jack/Bim, Bam, Bam	Alice Dona	08.1963	36[11]	-]	Pathé EG 655	[written by B. Roberts - A. Dona]
L'Antistar	Alice Dona	05.1976	79[1]	-	-	[written by Serge Lama / Alice Dona]
La nana 77 /Les quatre temps	Alice Dona	04.1977	14[11]	-	Pathé-Marconi 2 C 006-99273	[written by Pierre Delanoë - Claude Lemesle - Alice Dona]
Un Chanteur Français	Alice Dona	06.1978	31[4]	-	-	[written by Claude Lemesle - Alice Dona ]
Je suis femme et musique/L’aventure	Alice Dona	06.1979	63[5]	-	Plein Soleil / Pathé 2 C 008-62583	[written by Claude Lemesle - Alice Dona]
C'est La Machine A Aimer	Alice Dona	09.1979	63[3]	-	-	[written by Claude Lemesle - Alice Dona]
De La Tendresse	Alice Dona	10.1979	43[7]	-	-	-
Laissez passer la chanson/Ma solitude	Alice Dona	02.1983	84[8]	-	Arabella 102 838	[written by Alice Dona - Claude Lemeslea]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Szwa]	Komentarz
Du Ventre Plat Au Ventre Rond	Alice Dona	07.1978	40[4]	-	Pathé-Marconi / EMI 2C068 60742	-
De La Tendresse	Alice Dona	10.1979	6[8]	-	Pathé 2C070-63 027	-
Mes Petites Madeleines	Alice Dona	01.2013	114[7]	-	Smart 88765439972	-
L'essentiel	Alice Dona	10.2014	115[2]	-	-	-
De La Tendresse	Alice Dona	10.1979	6[8]	-	Pathé 2C070-63 027	-

Kompozycje Alice Dona na francuskiej liście przebojów:

 17/08/1963 37 [11].....C'est Pas Prudent .... Alice Dona ...... B. Roberts / Alice Dona
08/04/1977 14 [17] ....La Nana 77 .....Alice Dona ...... Pierre Delanoë - Claude Lemesle - Alice Dona
30/06/1978 30 [7].... Un (Le ?) Chanteur Français ..... Alice Dona ... Claude Lemesle - Alice Dona
15/06/1979 60 [9].... Je Suis Femme Et Musique .... Alice Dona .... Alice Dona - Claude Lemesle
14/09/1979 59 [3] ....C'est La Machine A Aimer ..... Alice Dona ..... Claude Lemesle - Alice Dona
26/02/1983 77 [9] .........Laissez Passer La Chanson Claude ......... Alice Dona ....... Lemesle - Alice Dona 14/12/1968 46 [7] ........On Revient Toujours ......Gilles Dreu ......... Alice Dona - R. Chabrier
12/03/1973 9 [27] .......Je Suis Malade ..... Serge Lama ..... Serge Lama / Alice Dona
05/02/1974 3 [21]...... Chez Moi .......... Serge Lama .......... Serge Lama - Alice Dona
11/02/1977 15 [13] .........Messieurs ..... Serge Lama ..... Alice Dona - Serge Lama
06/05/1977 7 [24] ..........Le Dernier Baiser (B.O.F.)..... Serge Lama ..... Serge Lama - Alice Dona
02/06/1978 8 [18]..... Femme, Femme, Femme ...... Serge Lama ........ Serge Lama / Alice Dona
05/01/1979 20 [11] ..........Seul Tout Seul ........Serge Lama ........ Alice Dona - Serge Lama
18/07/1980 42 [12] ..............De France ......... Serge Lama .... Alice Dona - Serge Lama
15/01/1974 60 [5] ........Le Monsieur Qui Passe ..... Serge Reggiani ........ A. Noël / Alice Dona
10/06/1977 34 [11] .......Le Barbier De Belleville ....... Serge Reggiani .... Claude Lemesle - Alice Dona
16/04/1973 16 [13] ...... La Chanteuse A 20 Ans.... Serge Lama ........ Serge Lama / Alice Dona
 01/02/1975 5 [25] .... L'Algérie.... Serge Lama ........ Serge Lama / Alice Dona

Manowar

Manowar, grupa amerykańska. Powstała w 1980r w Nowym Jorku. Założył ją Ross „The Boss" Funicello - g, k, znany   z zespołów Dictators i Shakin' Street. Pierwszym muzykiem, którego zaangażował, był Joey DeMaio-b, z pochodzenia Indianin, wcześniej  pracownik ekipy technicznej zespołu Black Sabbath. W ówczesnym składzie znaleźli się też Eric Adams - voc i Donnie Hamzik-dr.

W 1982r, po nagraniu płyty Battle Hymns, miejsce Hamzika zajął Scott Columbus - dr. W 1988r odszedł Funicello. Zastąpił go David "Death Dealer" Shankle-g. W 1991r zamiast Columbusa, który był zmuszony zająć się ciężko chorym synem, przyjęto Rhino - dr.

DeMaio, główny twórca repertuaru na mistrza obrał Richarda Wagnera (podczas wypraw z grupą do Europy starał się zawsze odwiedzać Bayreuth w Niemczech, gdzie ów wielki kompozytor spędził ostatnie lata życia).
Za cel postawił sobie nadanie muzyce heavy metal wagnerowskiego rozmachu. Przedstawił z grupą  kompozycje odznaczające się epicką bujnością i patosem wątków melodycznych, często o orkiestrowo-   chóralnym brzmieniu, niekiedy z odgłosami natury, jak zgiełk bitewny czy rżenie i tętent koni (np. Gates Of Valhalla, March For Revenge By The Soldiers Of Death, Bridge Of Death Thor, Mountains, Guyana, Blood Of The Kings, a także Defender z melodeklamacją  Orsona Wellesa).
Umiejętnie urozmaicał program utworami o bardziej gwałtownej ekspresywności, bliższymi stylistyce thrashu (np Kill With Power, Sign Of The Hammer,The Oath, Holy War), a niekiedy punku (np. Warlord).
Nie uniknął wyrażnych nawiązań do twórczości m.in. Led Zeppelin (np. Defender), Deep Purple (np. Animals), Uriah Heep (np. Thor), AC/DC (np. Blow Your Speakers) czy    Iron    Maiden    (np.   Violence And Bloodshed).

W pretensjonalnych tekstach podjął wątki historyczne, mitologiczne, baśniowe, ale zazwyczaj w dość trywialnym, komiksowym ujęciu (np. Gates Of Valhalla, Kill With Power, Hail To England, Thor, Holy
War, Black Wind Fire And Steel, The Warrior's Prayer). Stworzył z grupą także wiele songów opiewających rock, a w szczególności heavy metal, jako siłę, którą można przeciwstawić złym mocom (np. Fighting The World, Blow Your Speakers). Jednemu z utworów nadał cechy pieśni dziękczynnej
dla fanów grupy (Army Of The Immortal).

Ukoronowaniem kariery artystycznej Manowar był album The Triumph of Steel, nagrany we własnym
nowojorskim studiu Haus Wanfried. Zawierał muzykę przypominającą zawartość płyt poprzednich, ale bardziej dopracowaną formalnie i przekonującą wykonawcze. Jego ozdobą była przede wszystkim blisko półgodzinna suita Achilles Agony And Ecstasy, oparta na motywach Iliady Homera. Składała się z ośmiu części, z których tylko trzy miały charakter kompozycji zdecydowanie heavy-metalowych, wręcz  thrashowych (pierwsza- Hector Storms The Wall, szósta - Death Hector's Reward, a także ósma - The  Glory Of Achilles). Dwie otrzymały formę podniosłych pieśni (druga - The Death Of Patroclus, wykonana z towarzyszeniem chóru, oraz piąta- Hector's Finał Hour, wykonana z towarzyszeniem chóru i orkiestry).
Pozostałe, instrumentalne, pełniły funkcję łączników (np. czwarta - Armor Of The Gods, na instrumenty perkusyjne, przypominająca nastrojem środkowy fragment Whole Lotta Love ,Led Zeppelin).
Wśród pozostałych kompozycji przedstawionych na płycie wyróżniały się Spirit Horse Of The Cherokee -heavymetalowy hymn na cześć dzielnych wojowników indiańskich, jak Czerwony Obłok, Siedzący
Byk, Szalony Koń czy Geronimo, Ride The Dragon - thrashowa baśń, a także Master Of The Wind- opracowana z użyciem fortepianu i brzmień orkiestrowych liryczna ballada.
 Uznanie publiczności, zwłaszcza w Europie, zawdzięczała grupa nie tylko swoim płytom, ale też widowiskowym, parateatralnym koncertom.

W 1992 roku zespół odwiedził po raz pierwszy Rosję, fragmenty z wizyty grupy w kraju można obejrzeć na pierwszym dokumencie video pt. Secrets of Steel wydanym w 1993r. W tym samym roku żeni się i opuszcza grupę David Shankle, na miejsce Rhino zaś powraca Scott Columbus. W 1994r wydane zostają dwie kompilacje utworów. The Hell of Steel zostaje wydane przez Atlantic Records i zawiera utwory m.in. z albumów Fighting the World, Kings of Metal i The Triumph of Steel oraz Herz Aus Stahl (niemiecka wersja Heart Of Steel), natomiast Anthology jest zbiorem z szerszej ilości albumów.

W 1994r grupę zasilił Karl Logan, którego Joey DeMaio poznał podczas wypadku, który spowodował ten pierwszy. Rozpoczęte tego samego roku nagrania trwały dwa lata. W 1996 ukazuje się Louder Than Hell, promowany przez teledysk do utworu pt. Return Of The Warlord.

6 lat oczekiwania pomiędzy premierą Louder Than Hell, a Warriors of the World, skróciło wydanie dwóch albumów koncertowych (pt. Hell on Wheels i Hell on Stage) i pierwszej części Hell On Earth, kompilacji wydanej na kasetach VHS i płytach DVD dokumentującej historię grupy.

Zespół zrealizował teledysk do utworu tytułowego po czym wyruszył w trasę koncertową, którą udokumentowano na dwupłytowym wydawnictwie zatytułowanym Fire And Blood. Pierwsza płyta zawiera koncert z Brazylii, druga jest kolejną częścią Hell On Earth. Pod koniec roku wydany zostaje singel The Dawn of Battle zawierający dwa nowe utwory (tytułowa i I Belive).

W 2003 roku wydana zostaje trzecia część Hell On Earth, a 25 lipca 2005 w Europie wydany zostaje Hell On Earth IV. W 2006 roku wychodzi singel Sons of Odin. Pod koniec lutego 2007 roku grupa wydała najnowszy album Gods of War, a na początku lipca podwójny album koncertowy Gods of War Live.

W 2009 roku zespół wydał EP(mini album) zatytułowany Thunder In The Sky. Na płycie podstawowej wśród nagrań znalazła się ballada "Father". Na drugiej z płyt zespół oddał hołd swoim fanom nagrywając utwór "Father" w piętnastu wersjach językowych, w tym również w języku polskim. W 2010r zostaje wydany Hell on Earth V, Battle Hymns 2011 oraz cover Heaven and Hell zespołu Black Sabbath jako oddanie hołdu w stronę Dio.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hail to England	Manowar	02.1984	83[2]	-	Music For Nations MFN 19	[produced by Jack Richardson]
Sign of the Hammer	Manowar	10.1984	73[1]	-	10 Records DIX 10	[produced by Jack Richardson, Tony Platt]
Gods of War	Manowar	02.2007	163[1]	-	Magic Circle Music MCA 01203	[produced by Joey DeMaio]