Z archiwum...rocka

poniedziałek, 20 maja 2024

Mission

Opisywany przez krytyków jako melodramatyczny i bombastyczny, mimo to Mission przyciągnął rzeszę fanów gotyckiego rocka. Grupa została założona w 1986 roku przez gitarzystę i wokalistę Wayne'a Husseya i basistę Craiga Adamsa, którzy w tym celu opuścili Sisters of Mercy. (Hussey grał także z Walkie Talkie i Dead or Alive.) Obaj zwerbowali gitarzystę Artery Simona Hinklera i byłego perkusistę Red Lorry Yellow Lorry Micka Browna i nazwali siebie Sisterhood, czemu sprzeciwił się przywódca Sisters of Mercy Andrew Eldritch.

The Mission wydała w Wielkiej Brytanii dwa niezależne single, które odniosły sukces i podpisała kontrakt z Mercury w 1986 roku. Grupa wkrótce ukończyła prace nad swoim debiutanckim albumem God's Own Medicine, który wyprodukował kilka brytyjskich hitów, podczas gdy krytycy uznali, że większość albumu przypomina Led Zeppelin i Yes. Chociaż zespół dużo koncertował w Wielkiej Brytanii i Ameryce; Adams musiał wrócić do domu z drugiego etapu po wyczerpaniu.

Wyprodukowany przez basistę Led Zeppelin, Johna Paula Jonesa, ich drugi album Children poszerzył grono odbiorców zespołu, osiągając drugie miejsce na brytyjskich listach przebojów. Album Carved in Sand z lat 90-tych pozbył się części fascynacji Mission Zep bardziej wyrafinowanym pisaniem piosenek. Hinkler opuścił zespół w połowie trasy wspierającej i ostatecznie został zastąpiony na stałe przez Paula Etchellsa. W międzyczasie kilku członków Mission wsparło członków Slade, Noddy'ego Holdera i Jima Leę przy świątecznym singlu charytatywnym „Merry Xmas Someone”.

W 1992 roku Hussey był jedynym pozostałym pierwotnym członkiem; po retrospektywie Sum and Substance w 1994 r. nagrał album Neverland z 1995 r. w nowym składzie Mission. Blue pojawił się rok później, a jesienią 1999 roku ukazała się retrospektywa największych hitów Resurrection. Po albumie Aura z 2001 roku odbyła się światowa trasa koncertowa, podczas której nowy skład powoli się rozpadał. Zanim „God Is a Bullet” ukazało się dzięki uprzejmości wersji zespołu z 2007 roku, Hussey mieszkał w Brazylii. Zapowiedział, że Mission będzie aktywnie promować album do początku 2008 roku, po czym skupi się na pracy solowej.

Jego pierwszym wydawnictwem, które należało do tej kategorii, był Bare, album Husseya, składający się głównie z coverów, który ukazał się przed końcem tego roku. Następnie w 2010 roku wydano album z nagraniami sesji God Is a Bullet pod nazwą Dum-Dum Bullets, zanim Curios - album z coverami i oryginalnym materiałem - ukazał się w 2011 roku pod pseudonimem Hussey & Regan, re -rozbudzenie twórczej relacji Husseya z założycielką All About Eve, Julianne Regan.

Przez większą część 2011 i 2012 roku Hussey występował na żywo pod nazwą Mission, aby uczcić 25. rocznicę powstania, a we wrześniu 2013 roku zespół wydał nowy album, Brightest Light. Trzy lata później wydali jedenasty album studyjny, ciężki Another Fall from Grace, który Hussey opisał jako „zagubione ogniwo pomiędzy First and Last and Always zespołu Sisters of Mercy a pierwszym albumem Mission”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Serpents Kiss/Wake (RSV)	Mission	06.1986	70[4]	-	Chapter 22 CHAP 6/7	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Adams, Brown, Hussey, Hinkler]
Garden Of Delight/Like A Hurricane	Mission	07.1986	49[5]	-	Chapter 22 CHAP 7	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by The Mission ]
Stay With Me/Blood Brother	Mission	10.1986	30[4]	-	Mercury MYTH 1	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer, The Mission]
Wasteland/Shelter From The Storm	Mission	01.1987	11[6]	-	Mercury MYTH 2	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer, The Mission]
Severina/Tomorrow Never Knows	Mission	03.1987	25[5]	-	Mercury MYTH 3	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer, The Mission]
Tower Of Strength/Fabienne	Mission	02.1988	12[7]	-	Mercury MYTH 4	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by John Paul Jones]
Beyond The Pale/Tadeusz (1912-1988)	Mission	04.1988	32[5]	-	Mercury MYTH 6	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by John Paul Jones]
Butterfly On A Wheel/The Grip Of Disease	Mission	01.1990	12[4]	-	Mercury MYTH 8	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer]
Deliverance/Mr. Pleasant	Mission	03.1990	27[4]	-	Mercury MYTH 9	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer]
Into The Blue/Bird Of Passage	Mission	06.1990	32[3]	-	Mercury MYTH 10	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Tim Palmer]
Hands Across The Ocean/Love	Mission	11.1990	28[2]	-	Mercury MYTH 11	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by Andy Partridge]
Merry Xmas Everybody	Metal Gurus	12.1990	55[2]	-	Mercury GURU 1	[written by Noddy Holder, Jim Lea]
Never Again/Beautiful Chaos	Mission	04.1992	34[3]	-	Vertigo MYTH 12	[written by Adams, Brown, Hussey][produced by Mark Saunders, The Mission]
Like A Child Again (Remix)/All Tangled Up In You	Mission	06.1992	30[2]	-	Vertigo MYTH 13	[written by Adams, Brown, Hussey][produced by Mark Saunders, The Mission]
Shades Of Green	Mission	10.1992	49[2]	-	Vertigo MYTH 14	[written by Adams, Brown, Hussey][produced by Mark Saunders, The Mission]
Tower Of Strength/ Wasteland	Mission	01.1994	33[3]	-	Vertigo MYTH 15	[written by Adams, Brown, Hussey, Hinkler][produced by John Paul Jones]
Afterglow/Sour-Puss	Mission	03.1994	53[2]	-	Vertigo MYTH 16	[written by Wayne Hussey][produced by Wayne Hussey, Joe Gibb ]
Mission: 1	Mission	11.1994	92[1]	-	Equator HOOKS 001	[written by Brown, Carter, Hussey, Thwaite][produced by Wayne Hussey, Joe Gibb]
Swoon	Mission	02.1995	73[1]	-	Equator HOOKS 002	[written by Wayne Hussey][produced by Wayne Hussey]
Evangeline	Mission	.2001	115	-	Playground Recordings PGND 001	[written by Adams, Garrett, Hussey, Thwaite][produced by Wayne Hussey]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
God's Own Medicine	Mission	11.1986	14[20]	108[18]	Mercury MERH 102	[silver-UK][produced by Tim Palmer, The Mission]
The First Chapter	Mission	07.1987	35[4]	-	Mercury MISH 1	-
Children	Mission	03.1988	2[9]	126[10]	Mercury MISH 2	[gold-UK][produced by John Paul Jones]
Carved in Sand	Mission	02.1990	7[8]	101[16]	Mercury 8422511	[gold-UK][produced by Tim Palmer]
Grains of Sand	Mission	11.1990	28[2]	-	Mercury 8469371	-
Masque	Mission	07.1992	23[2]	-	Vertigo 5121212	[produced by Mark Saunders,the Mission]
Sum and Substance	Mission	02.1994	49[2]	-	Vertigo 5184472	[produced by Wayne Hussey, Tim Palmer, John Paul Jones, Mark Saunders and Andy Partridge]
Neverland	Mission	02.1995	58[1]	-	Neverland SMEECD 001	[produced by Wayne Hussey, Joe Gibb]
Blue	Mission	06.1996	73[1]	-	Equator SMEECD 002	[produced by Wayne Hussey]
Another Fall from Grace	Mission	10.2016	38[1]	-	Eyes Wide Shut Recordings EWSR 020	[produced by Tim Palmer]

niedziela, 19 maja 2024

Richard Barrett

Richard Barrett (ur. 14 lipca 1933r - zm. 3 sierpnia 2006r), znany również jako Richie Barrett , był amerykańskim wokalistką, producentem muzycznym i autorem tekstów.

Barrett urodził się w Filadelfii w 1933 roku. W latach 50-tych był producentem muzycznym, mającym wpływ na kształtowanie brzmienia r&b. Barrett odkrył i promował Frankie Lymon & the Teenagers, Chantels, Little Anthony & the Imperials, Valentines i filadelfijski Three Degrees. Kierował zespołem Chantels w latach pięćdziesiątych, a później zespołem Three Degrees od wczesnych lat sześćdziesiątych do wczesnych osiemdziesiątych, produkując wiele ich albumów i dyrygując orkiestrą podczas ich występów na żywo.

Jako artysta najbardziej znany jest ze współtworzenia (z Leiberem i Stollerem) nagrania, jako Richie Barrett, piosenki „Some Other Guy”. Barrett śpiewał główną rolę w Valentines od 1954 do 1957. Ronnie Bright, który później dołączył do Cadillacs i Coasters, śpiewał jako bas. Barrett jest współautorem dwóch piosenek z Carlem Hoganem (także z albumu Valentines). Jedną z nich była „Be Sure My Love” nagrany przez Dubs w Gone Records w 1958 roku; a kolejny, „So Much”, został nagrany przez Little Anthony & the Imperials w End Records w 1958 roku, a także nagrany przez Attributes.

Na singlu Chantels „Maybe” (1958) Barrett grał na pianinie, basie i perkusji. Barrett wyprodukował kilka płyt Chantels. Pierwszym singlem Barretta był cover utworu „ Come Softly to Me ” zespołu Fleetwoods z Chantels w roli wokalistów wspierających. W 1962 roku nagrał „Some Other Guy”, utwór wzorowany na „What'd I Say” Raya Charlesa i zapewnił sobie nieśmiertelność, jeśli nie hitowy singiel, po coverach wykonanych przez Beatlesów i inne ówczesne grupy z Liverpoolu. w tym Searchers i Big Three. Klip przedstawiający Beatlesów wykonujących piosenkę w Cavern został pokazany w regionalnym programie telewizyjnym emitowanym przez Granada TV w północno-zachodniej Anglii w sierpniu lub wrześniu 1962 roku, wkrótce po tym, jak zespół zwolnił swojego poprzedniego perkusistę Pete'a Besta i zastąpił go Ringo. Starra i od tego czasu ten niskiej jakości materiał filmowy znalazł się na wielu filmach i płytach DVD.

W 1998 roku Ben Vereen zagrał Barretta w filmowej biografii Frankiego Lymona „Why Do Fools Fall in Love”. Barrett zmarł na raka trzustki w Gladwyne w Pensylwanii 3 sierpnia 2006 roku w wieku 73 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
(When Your Heart's On Fire) Smoke Gets In Your Eyes/Remember Me	Richard Barrett	04.1958	-	94[1]	MGM 12 616	[written by Kern, Harbach]
Summer's Love / All Is Forgiven	Richard Barrett with The Chantels	07.1959	-	93[2]	Gone 5060	[written by Richard Barrett][29[1].R&B Chart]

Kompozycje Richarda Barretta na listach przebojów

[with Morris Levy, George Goldner ]
04/1956 I Want You to Be My Girl Frankie Lymon & the Teenagers 13.US
10/1956 The ABC's of Love Frankie Lymon & the Teenagers 77.US

[with Arlene Smith]
09/1957 He's Gone The Chantels 71.US

[with Arlene Smith & George Goldner]
01/1958 Maybe The Chantels 15.US
12/1964 Maybe The Shangri-Las 91.US
04/1970 Maybe Janis Joplin 110.US
06/1970 Maybe The Three Degrees 29.US

[solo]
12/1958 So Much Little Anthony & the Imperials 87.US
07/1959 Summer's Love Richard Barrett 93.US
08/1961 Look in My Eyes The Chantels 14.US
11/1961 Well, I Told You The Chantels 29.US
03/1962 Here It Comes Again The Chantels 118.US
01/1965 Get Out (and Let Me Cry) Harold Melvin & the Blue Notes 125.US/35.UK
03/1965 Gee Baby (I'm Sorry) The Three Degrees 80.US
01/1966 Look in My Eyes The Three Degrees 97.US

[with Donald Raysor ]
08/1959 A Girl's Work Is Never Done The Chordettes 89.US

[with Jerry Leiber, Mike Stoller]
04/1963 Some Other Guy Big Three 37.UK

[with Sammy Strain]
05/1963 I Know I Know Pookie Hudson 96.US

[with George Goldner]
01/1965 I Want You to Be My Boy The Exciters 98.UK

Darkoo

Oluwafisayo Isa, znana pod pseudonimem Darkoo, to urodzona w Nigerii brytyjska raperka i wokalistka. Zyskała sławę po wydaniu singla „Gangsta” z udziałem One Acen, który zajął 22. miejsce na oficjalnej liście singli i pierwsze miejsce na brytyjskiej liście Afrobeats Chart w 2020 r. W 2022 roku Darkoo był nominowana do nagrody dla najlepszego artysty afrobeats w konkursie The Headies Awards i został ogłoszony przez Pandora Music Italy jednym z najczęściej odtwarzanych strumieniowo muzyków wraz z innymi artystami i wytwórniami płytowymi, Marco Mengoni, Keymaker Records, Federica Carta i Baby K w następnym roku.

Darkoo urodziła się w Lagos w Nigerii. W wieku 7 lat przeprowadziła się do Wielkiej Brytanii i wychowała się w południowym Londynie. Uczęszczała do Katolickiej Szkoły dla dziewcząt św. Katarzyny.

Darkoo zaczęła wydawać muzykę w wieku 15 lat, zaczynając jako raperka , zanim zaczęła włączać śpiew do swojej muzyki. Pod koniec 2019 roku wydała singiel „Gangsta” z udziałem brytyjskiego rapera One Acena. Piosenka zyskała rozgłos w TikTok i znalazła się na oficjalnej liście singli na 34. miejscu w listopadzie 2019 r., osiągając ostatecznie szczyt na poziomie 22 w styczniu 2020 r. Kontynuowała ten sukces w marcu 2020 roku wydając singiel „Juicy” z udziałem Hardy'ego Caprio, który osiągnął 62. miejsce na oficjalnej liście singli. Podczas gali MOBO Awards 2020 Darkoo była nominowana do nagrody dla najlepszej artystki kobiecej i najlepszego debiutanta, a „Gangsta” była nominowana do piosenki roku.

W kwietniu 2021 roku Darkoo pojawiła się w remiksie utworu „Body”, pierwotnie wykonanego przez Russ Millions i Tion Wayne. Remiks pomógł piosence osiągnąć pierwsze miejsce na oficjalnej liście singli. Darkoo wydała swoją debiutancką EP-kę 2 In 1 w lipcu 2021 roku, w której wystąpili tacy artyści jak Tion Wayne i Unknown T. 1 września 2023 r., po uruchomieniu flagowej firmy Virgin Music w Nigerii, Virgin Music Nigeria, Kimani Moore ogłosił, że jednostka będzie odpowiedzialna za dystrybucje Darkoo i Reekado Banks.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Gangsta	Darkoo with One Acen	11.2019	22[15]	-	Darkoo GBMA 21868469	[ platinum-UK]
Juicy	Darkoo with Hardy Caprio	03.2020	62[3]	-	Virgin GBUM 72000714

Roberto Soffici

Roberto Soffici (ur. 29 października 1946r) to włoski piosenkarz i autor tekstów.

Syn kompozytora i aranżera Piero Soffici i Agnese Ines Budicin, karierę rozpoczął jako autor tekstów, pisząc m.in. Non Credere dla Miny, Un pugno di sabbia dla I Nomadi i Casa Mia dla Equipe 84. W 1969 roku nagrał pierwsze 45-tki pod własnym nazwiskiem Una parole/Possibile dla wytwórni Dischi Ricordi, z którą nagrał dwie kolejne 45-tki i LP, bez osiągnięcia sukcesu. Po zmianie wytwórni i przeprowadzce do Fonit Cetra swój pierwszy sukces odniósł wydając album „Instead Now”, jego pierwszy album, który trafił na listy przebojów.

W 1980 roku wydał Io ti amore tanto bene, który pozostaje jego najbardziej udanym singlem, będącym jednym z najlepiej sprzedających się roku we Włoszech. W tym samym roku nagrał włoską piosenkę przewodnią do anime The Monkey, zatytułowaną Monkey, pod pseudonimem I Coccodrilli. Soffici wziął później udział w festiwalu w Sanremo w 1982 roku z piosenką Strano momento napisaną wspólnie z Andreą Lo Vecchio.

W 1987 roku powrócił na światło dzienne współpracując z Adriano Celentano przy produkcji albumu La Pubblica ottsità i pisząc piosenkę o tym samym tytule, mocno ekologiczną, zgodną z ideami Celentano. Do innych jego najbardziej znanych piosenek należą: Malinconia, All'improvviso l'incoscienza, Nel dolce ricordo del suo sorriso, Tanto donna, Dimenticare e Un taxi giallo.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Ita	Wytwórnia [Ita]	Komentarz
Malinconia/Dormirò dormirò	Roberto Soffici	01.1970	-	47	Dischi Ricordi SRL 10619	[written by D. Pieretti, R. Soffici]
Invece adesso/Lascia stare	Roberto Soffici	.1976	-	38	Fonit Cetra SP 1608	[written by A. Lo Vecchio, R. Soffici]
All'improvviso l'incoscienza/Per non morire	Roberto Soffici	.1976	-	13	Fonit Cetra SP 1635	[written by D. Pieretti, R. Soffici][produced by R. Soffici]
Nel dolce ricordo del suo sorriso/Poesia, musica e altre cose	Roberto Soffici	.1977	-	24	Fonit Cetra SP 1668	[written by Lo Vecchio, Roberto Soffici][produced by R. Soffici]
Tanto donna/Coraggio	Roberto Soffici	.1978	-	36	Fonit Cetra SP 1681	[written by L. Albertelli, R. Soffici][produced by R. Soffici]
Dimenticare/Sentimento	Roberto Soffici	.1979	-	42	Fonit Cetra SP 1702	[written by L. Albertelli, R. Soffici][produced by R. Soffici]
Io ti voglio tanto bene/Italia	Roberto Soffici	.1980	-	7	Fonit Cetra SP 1724	[written by L. Albertelli, R. Soffici][produced by L. Albertelli]
Strano momento/Come Biancaneve	Roberto Soffici	.1982	-	48	Fonit Cetra SP 1765	[written by A. Lo Vecchio, R. Soffici]

Xavi

Joshua Xavier Gutierrez Alonso , zawodowo znany jako Xavi, to amerykański piosenkarz i autor tekstów wykonujący regionalną muzykę meksykańską, który zyskał sławę w 2023 roku dzięki swoim singlom „La Víctima” i „La Diabla”, które stały się popularne w TikTok i ostatecznie doprowadziło do debiutu piosenkarza na liście Billboard Hot 100. Pomiędzy wydaniem obu singli ukazały się „Poco a Poco” z Los Dareyes de la Sierra i „Modo DND” z Tonym Aguirre, które osiągnęły podobne wyniki na listach przebojów.

Joshua Xavier Gutierrez urodził się w Phoenix w Arizonie w Stanach Zjednoczonych. Zaczął grać na gitarze w wieku 10 lat, a pisanie piosenek zaczął w wieku 12 lat. Gutierrez rozpoczął karierę muzyczną w 2020 roku, czerpiąc inspirację z takich zespołów jak Camila i Sin Bandera, wydając swój debiutancki singiel „Vete Ya” nakładem Baga Music. Wydając później więcej singli, zwrócił później uwagę Interscope Records, która podpisała z nim kontrakt płytowy po tym, jak jego piosenka „Amigos con Derecho” stała się popularna.

Gutierrez wkrótce po podpisaniu kontraktu uległ wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego doznał złamania twarzy i czaszki. Dlatego powiedziano mu, że nie potrafi śpiewać. W mediach społecznościowych pojawiły się filmy przedstawiające Gutierreza śpiewającego i grającego na gitarze w szpitalnym łóżku, gdy później wracał do zdrowia po wypadku. Po wyzdrowieniu na początku 2022 roku zmienił swój styl muzyczny na tumbados románticos, czyli corridos tumbados z motywami lirycznymi oscylującymi wokół romansu. Zaznaczył tę zmianę wydaniem kilku singli. W maju 2023 roku wydał swoją debiutancką EPkę My Mom's Playlist , na której znalazły się covery takich piosenek jak „Rayando el Sol” Maná.

W sierpniu 2023 roku Xavi wydał „La Víctima”, który stał się jego przełomowym singlem, ponieważ zyskał popularność na TikToku. W grudniu 2023 roku piosenka ostatecznie zadebiutowała na 24. miejscu listy przebojów US Billboard Hot Latin Songs, później docierając do pierwszej dziesiątki. Po wydaniu i sukcesie „La Víctima” wydał dwa wspólne single - „Poco a Poco” z Los Dareyes de la Sierra i „Modo DND” z Tonym Aguirre - które również znalazły się na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych. Później w tym samym miesiącu wydał singiel „La Diabla”, który zadebiutował na liście Billboard Hot 100 na 76. miejscu, później osiągając 20. miejsce i stając się jego drugim przełomowym singlem. Singiel znalazł się także na listach przebojów w całej Ameryce Łacińskiej, a także znalazł się na szczycie amerykańskiej listy przebojów Hot Latin Songs, zajął czwarte miejsce na liście Billboard Global 200 i znalazł się na szczycie globalnej listy przebojów Spotify, ostatecznie stając się najdłużej utrzymującą się na pierwszym miejscu latynoską piosenką numer jeden na tej ostatniej liście.

W 2024 roku Guiterrez ogłosi swoją pierwszą trasę koncertową, Poco a Poco Tour, wraz z datami na wiosnę, które rozpoczynają się w Meksyku i Guadalajarze, a późniejsze daty w miastach w zachodnich Stanach Zjednoczonych.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Mex	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
La Víctima	Xavi	08.2023	2	46	Interscope	[written by Joshua Xavier Gutierrez][produced by Ernesto Fernandez]
Poco a Poco	Xavi with Los Dareyes de la Sierra	.2023	10	106	Interscope	-
Modo DND	Xavi	.2023	14	123	Interscope	-
La Diabla	Xavi	11.2023	1	20	Interscope	[written by Joshua Xavier Gutierrez, Alex Hernández, Fabio Guiterrez][produced by Ernesto Fernandez]
Corazón de Piedra	Xavi	.2024	3	73	Interscope	-

Floorjam

Pseudonim Nicka Newella, którego taneczne nagrania w sposób oczywisty wywodzą się od komputerowego popu grupy Kraftwerk. Dużą popularność osiągnął jego utwór "Stone Age", jednak Newell nie zawsze oddawał się eksperymentom w stylu techno. W 1993 r., by spłacić wszystkie zaległe rachunki, powrócił do dawnego zajęcia - muzyka sesyjnego - i podpisał kontrakty na udział w trasach koncertowych Gary'ego Glittera i grupy Take That.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Stoneage	Floorjam	11.2004	103[2]	-	Deep Distraxion OILY 026	[written by Nick Muir][produced by Nick Muir]

Matisyahu

Raper i wokalista Matisyahu znany jest z żywej mieszanki reggae i hip-hopu, z których większość przeplata się z jego duchowością i korzeniami w judaizmie. Kiedy Matisyahu pojawił się w 2004 roku ze swoim debiutanckim albumem Shake Off the Dust...Arise, jego muzyczna osobowość wydawała się niektórym nowością. Oto chasydzki Żyd - ubrany w czarny garnitur, czarny kapelusz z szerokim rondem nałożonym na jarmułkę i noszący pełną, nieprzystrzyżoną brodę - który mimo to wznosił toastowe rapy na temat chwały tradycyjnego judaizmu przy rytmach reggae w stylu dancehall prosto z Jamajki. Co więcej, swoje występy przerywał nurkowaniem na scenie.

Jednak Matisyahu poważnie traktował swoje rzemiosło, a jego różnorodny styl wkrótce zdobył złote płyty i szeroką publiczność, a nawet otrzymał nominację do nagrody Grammy za album Youth z 2006 roku. Album ten, wraz z Light z 2009 roku i Spark Seeker z 2012 roku, również zajmował pierwsze miejsca na listach przebojów reggae. Chociaż stonował wiele chasydzkich aspektów swojej osobowości na rzecz optymistycznego uniwersalizmu rapu i reggae-popu, pozostaje potężnym wykonawcą silnie powiązanym z Izraelem i nieustannie ląduje w pierwszej dwudziestce listy Billboard 200 dzięki albumom takim jak Akeda z 2014 r. i Undercurrent z 2017 r.

W 2022 roku wydał swój siódmy album Matisyahu.

Matisyahu urodził się jako Matthew Miller 30 czerwca 1979 roku w West Chester w Pensylwanii. Jego rodzina przeniosła się do Berkeley w Kalifornii, którą ostatecznie porzuciła i przeniosła się do White Plains w stanie Nowy Jork. Miller początkowo zbuntował się przeciwko swojemu tradycyjnemu żydowskiemu wychowaniu, uważając się za hipisa, gdy był nastolatkiem. Jednak w wieku 14 lat podczas wyprawy kempingowej do Kolorado pogodził się z judaizmem i wkrótce potem odwiedził Izrael. Po powrocie do White Plains rzucił szkołę średnią i podróżował po kraju, aby wziąć udział w koncertach Phish. Po powrocie do domu zgodził się, aby rodzice wysłali go do szkoły w Bend w stanie Oregon, gdzie zakochał się w reggae i hip-hopie i zaczął rapować na konkursach z otwartym mikrofonem.

W wieku 19 lat wrócił do Nowego Jorku, aby uczęszczać do New School for Social Research na Manhattanie, ale dołączył także do Carlebach Shul, synagogi, w której wspierano jego muzyczne zainteresowania. Spotykając rabina Lubawicza, zainteresował się surową sektą chasydzkiego Lubawicza i zmienił imię na Matisyahu. Kontynuując występy, Matisyahu zebrał zespół wspierający, w skład którego wchodzili gitarzysta Aaron Dugan, basista Josh Werner i perkusista Jonah David. Grupa nagrała Shake Off the Dust...Arise, która została wydana przez JDub Records w 2004 roku. Podczas trasy koncertowej promującej album Matisyahu nagrał jeden ze swoich koncertów w lutym 2005 roku i wydał materiał jako Live at Stubb's, który ukazał się w April Records dzięki uprzejmości Or Music, zanim został odebrany do dystrybucji krajowej przez Epic Records. Epic wydało go ponownie 23 sierpnia 2005 roku, kiedy Matisyahu koncertował po całym kraju i przygotowywał drugi album studyjny z producentem Billem Laswellem.

Finalny produkt, Youth, ukazał się w marcu 2006 roku, zajmując pierwsze miejsce na liście przebojów reggae i czwarte na liście Billboard 200. Był także nominowany do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy Album Reggae. Równolegle wydana dubowa wersja albumu została udostępniona klientom wysyłkowym. W międzyczasie muzycy wspierający Matisyahu zdecydowali się samodzielnie wydać dodatkowy materiał, przyjmując nazwę Roots Tonic dla pobocznego projektu. Roots Tonic Meets Bill Laswell był debiutem grupy w maju 2006 roku, a pod koniec roku ukazało się także combo EP/DVD No Place to Be. Jednak Jonah David opuścił zespół w czerwcu 2007 roku, a Roots Tonic faktycznie się rozwiązał, pomimo zatrudnienia zastępczego perkusisty Skooty Warnera. Zamiast tego cała grupa (bez Davida) skupiła się z powrotem na Matisyahu i w sierpniu 2009 roku wydała album Light, który ponownie znalazł się na szczycie list przebojów reggae i zajął dziewiętnaste miejsce na liście Billboard 200.

Dwa lata później Live at Stubb's, Vol. 2, tym razem z towarzyszącym wydaniem DVD. Pod koniec 2011 roku wokalista zamieścił zdjęcie z ogoloną głową i pejsami, opatrzone podpisem „Nigdy więcej chasydzkiej supergwiazdy reggae”. Transformacja wywołała dyskusję na temat stanowiska Matisyahu wobec judaizmu, ale w wywiadach starał się wyjaśnić tę zmianę jako pogłębienie jego osobistych przekonań duchowych i jako część większego pragnienia przedefiniowania swojej prawdziwej tożsamości artystycznej. Wyprodukowany przez Koola Kojaka (który wcześniej współpracował z Keshą i Nicki Minaj) album Spark Seeker z 2012 roku miał bardziej świecki ton i szerszą wrażliwość na reggae-pop. Był to trzeci z rzędu album piosenkarza, który znalazł się na czołowych miejscach list przebojów reggae i osiągnął 19. miejsce na liście Billboard 200.

W 2014 roku Matisyahu wydał swój piąty album „Akeda”, który zadebiutował na czwartym miejscu list przebojów reggae i znalazł się na liście Top 40. Utwory zostały napisane podczas trasy koncertowej, a następnie nagrane w Studio G z producentem Stu Brooksem. Po wycieczce obejmującej przystanek w Jerozolimie Matisyahu wrócił do Jerozolimy do studio dla Release the Bound, cyfrowej EP-ki wydanej w 2016 roku. Kolekcja powstała we współpracy ze Stu Brooksem, Ambasador RP i Salt Cathedral. Również w tym okresie stworzył zespół, w skład którego wchodzili długoletni współpracownicy, w tym basista Brooks, gitarzysta Aaron Dugan, perkusista Joe Tomino, perkusista Tim Keiper, perkusista Cyro Baptista i klawiszowiec Big Yuki. Współpracując z tą grupą, wydał w 2017 roku album Undercurrent, na którym eksplorował organiczne brzmienie, niemal inspirowane jazzem.

Napędzany singlami „Step Out Into the Light” i „Back to the Old” album zajął 16. miejsce na liście Billboard 200. W 2021 roku wydał „Chameleon”, pierwszy singiel z jego siódmego albumu studyjnego, Salt Cathedral,który wyprodukował .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
King Without A Crown	Matisyahu	02.2006	-	28[14]	Epic 82876 78718 7	[gold-US][written by Josh Werner, Matisyahu Miller][produced by Michael Caplan, Angelo Montrone, Jacob Harris]
Youth	Matisyahu	03.2006	-	121[2]	Epic 82876 88728 2	[written by Josh Werner, Matisyahu Miller][produced by Bill Laswell]
One Day	Matisyahu	03.2010	-	85[6]	Epic	[gold-US][written by Bruno Mars,Ari Levine,Matthew Miller,Philip Lawrence][produced by The Smeezingtons]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Live at Stubb's	Matisyahu	11.2005	-	30[26]	Or 96464	[gold-US][produced by Michael Caplan, Jacob Harris, and Angelo Montrone]
Youth	Matisyahu	03.2006	46[1]	4[19]	Epic 82876809952 [UK]	[gold-US][produced by Bill Laswell, Ill Factor, and Jimmy Douglass]
Light	Matisyahu	09.2009	-	19[6]	Epic 88697571272	[produced by David Kahne,Eric Krasno,Adam Deitch,Prince Ben,Stephen McGregor (Son of Freddie),Fish and Norwood from Fishbone,Sly & Robbie]
Live at Stubb's, Vol. 2	Matisyahu	02.2011	-	89[1]	Fallen Sparks FS 01LP	[produced by Dub Trio Stu Brooks, Dave Holmes & Joe Tomino]
Spark Seeker	Matisyahu	08.2012	-	19[3]	Fallen Sparks 42315	[produced by Kool Kojak]
Akeda	Matisyahu	06.2014	-	36[1]	Akeda 6626309429	[produced by Stu Brooks]

sobota, 18 maja 2024

Kathy Mattea

Kathleen Alice „Kathy” Mattea (ur. 21 czerwca 1959r w South Charleston w Wirginii Zachodniej) to amerykańska piosenkarka country i autorka tekstów, która swoje największe sukcesy świętowała na przełomie lat 80. i 90-tych XX wieku. W swojej karierze sprzedała ponad trzy miliony albumów.

Kathy Mattea rozpoczęła karierę muzyczną jeszcze na studiach jako wokalistka zespołu bluegrass Pennsboro. W 1978 roku rzuciła studia i wyjechała do Nashville, gdzie początkowo pracowała jako kelnerka, przewodniczka wycieczek i sekretarka. W 1982 roku przez jakiś czas współpracowała z Bobbym Goldsboro. Wyprodukowała dema i występowała w niewielkich ilościach, dopóki w 1983 roku nie podpisała kontraktu płytowego z wytwórnią Mercury Records.

Jej pierwsze single osiągnęły środkowe pozycje na listach przebojów country. Jej debiutancka płyta ukazała się w 1984 roku. Dwa lata później z „Love at the Five and Dime” z Nanci Griffith po raz pierwszy odniosła sukces w pierwszej dziesiątce. Z albumu Untasted Honey z 1987 roku, który osiągnął pierwsze miejsce, ukazały się dwa single: Goin' Gone i Eighteen Wheels and a Dozen Roses; ten ostatni został uznany przez CMA w 1988 r. za „Singla Roku”.

Rok później wyszła za mąż za autora tekstów Jona Veznera. Pomimo pewnych problemów zdrowotnych nadal zajmowała dobre miejsca na listach przebojów, a także odnosiła sukcesy z własnymi piosenkami. Jej najbardziej znaną kompozycją jest Walking Away a Winner. Jej dwa albumy, Coal (2008) i Calling Me Home (2012), zawierały bardziej tradycyjną muzykę country, od muzyki amerykańskiej i bluegrass. W 2014 roku ukazała się świąteczna EP-ka Go Tell It on the Mountain, a album Pretty Bird cztery lata później. Oprócz kariery muzycznej przez wiele lat była także prelegentką na takie tematy, jak środowisko i motywacja.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Street Talk/Heartbeat	Kathy Mattea	10.1983	-	-	Mercury 814 375	[written by R. Whiteway, L. Domann][produced by Rick Peoples, Byron Hill][25[18].Country Chart]
Someone Is Falling In Love/That's Easy For You To Say	Kathy Mattea	02.1984	-	-	Mercury 818 289	[written by P. Sebert, L. Domann][produced by Rick Peoples, Byron Hill][26[16].Country Chart]
You've Got A Soft Place To Fall / Back To The Heartbreak Kid	Kathy Mattea	06.1984	-	-	Mercury	[44[10].Country Chart]
That's Easy For You To Say/Somewhere Down The Road	Kathy Mattea	09.1984	-	-	Mercury 880 192	[written by B. Clifford, D. Hodges][produced by Rick Peoples, Byron Hill][50[11].Country Chart]
It's Your Reputation Talkin'/Never Look Back	Kathy Mattea	03.1985	-	-	Mercury 880 595	[written by M. Johnson, H. Shannon][produced by Allen Reynolds][34[14].Country Chart]
He Won't Give In/I Believe I Could Fall In Love (With Loving You)	Kathy Mattea	07.1985	-	-	Mercury 880 867	[written by J. Pierce][produced by Allen Reynolds][22[19].Country Chart]
Heart Of The Country/Talkin' To Myself	Kathy Mattea	11.1985	-	-	Mercury 884 177	[written by W. Waldman, D. Lowery][produced by Allen Reynolds ][46[11].Country Chart]
Love At The Five & Dime/You Can't Run Away From Your Heart	Kathy Mattea	04.1986	-	-	Mercury 884 573	[written by Nancy Griffith][produced by Allen Reynolds][3[22].Country Chart]
Walk The Way The Wind Blows/Come Home To West Virginia	Kathy Mattea	09.1986	-	-	Mercury 884 978	[written by Timothy P. O'Brien][produced by Allen Reynolds][10[24].Country Chart]
You're The Power/Song For The Life	Kathy Mattea	02.1987	-	-	Mercury 888 319	[written by C. Bickhardt, F. C. Collins][produced by Allen Reynolds][5[25].Country Chart]
Train Of Memories/Evenin'	Kathy Mattea	05.1987	-	-	Mercury 888 574	[written by Jimbeau Hinson, Andy Byrd][produced by Allen Reynolds][6[20].Country Chart]
Goin' Gone/Every Love	Kathy Mattea	10.1987	-	-	Mercury 888 874	[written by Patrick Alger, Bill Dale, Fred Koller][produced by Allen Reynolds][1[1][24].Country Chart]
Eighteen Wheels And A Dozen Roses/Like A Hurricane	Kathy Mattea	03.1988	-	-	Mercury 870 148	[written by P. Nelson, G. Nelson][produced by Allen Reynolds][1[2][20].Country Chart]
Untold Stories/Late In The Day	Kathy Mattea	07.1988	-	-	Mercury 870 476	[written by Timothy P. O'Brien][produced by Allen Reynolds][4[19].Country Chart]
Life As We Knew It/As Long As I Have A Heart	Kathy Mattea	11.1988	-	-	Mercury 872 082	[written by W. Carter, F. Koller][produced by Allen Reynolds][4[22].Country Chart]
Come From The Heart/True North	Kathy Mattea	04.1989	-	-	Mercury 872 766	[written by S. Clark, R. Leigh][produced by Allen Reynolds][1[1][20].Country Chart]
Burnin' Old Memories/Hills Of Alabam'	Kathy Mattea	08.1989	-	-	Mercury 874 672	[written by L. Boone, G. Nelson, P. Nelson][produced by Allen Reynolds][1[1][21].Country Chart]
Where've You Been/I'll Take Care Of You	Kathy Mattea	11.1989	-	-	Mercury 876 262	[written by J. Vezner, D. Henry][produced by Allen Reynolds][10[26].Country Chart]
She Came From Fort Worth/Here's Hopin'	Kathy Mattea And Tim O'Brien	04.1990	-	-	Mercury 876 746	[written by P. Alger, F. Koller][produced by Allen Reynolds][2[21].Country Chart]
The Battle Hymn Of Love/Leaving West Virginia	Kathy Mattea	07.1990	-	-	Mercury 875 692	[written by D. Schlitz, P. Overstreet][produced by Allen Reynolds][9[20].Country Chart]
A Few Good Things Remain/Evenin'	Kathy Mattea	11.1990	-	-	Mercury 878 246	[written by J. Vezner, P. Alger][produced by Allen Reynolds][9[20].Country Chart]
Time Passes By/What Could Have Been	Kathy Mattea	03.1991	-	-	Mercury 878 934	[written by J. Vexner, S. Longacre][produced by Allen Reynolds][7[20].Country Chart]
Whole Lotta Holes/Quarter Moon	Kathy Mattea	07.1991	-	-	Mercury 868 394	[written by J. Vezner, D. Henry][produced by Allen Reynolds][18[20].Country Chart]
Asking Us To Dance/Where've You Been	Kathy Mattea	10.1991	-	-	Mercury 868 866	[written by H. Prestwood][produced by Allen Reynolds][27[20].Country Chart]
Lonesome Standard Time/Asking Us To Dance	Kathy Mattea	09.1992	-	-	Mercury 864 318	[written by J. Rushing, L. Cordle][produced by Brent Maher][11[20].Country Chart]
Standing Knee Deep In A River (Dying Of Thirst)/Listen To The Radio	Kathy Mattea	01.1993	-	-	Mercury 864 810	[written by B. Jones, B. McDill, D. Lee][produced by Brent Maher][19[20].Country Chart]
Romeo	Dolly Parton & Friends	02.1993	-	-	Columbia 38 74876	[written by Dolly Parton][produced by Dolly Parton,Steve Buckingham][27[20].Country Chart]
Seeds/Lonely At The Bottom	Kathy Mattea	05.1993	-	-	Mercury 422-862 064	[written by P. Alger, R. Murphy][produced by Brent Maher][50[9].Country Chart]
Listen To The Radio/Slow Boat	Kathy Mattea	08.1993	-	-	Mercury 422-862 650	[written by N. Griffith][produced by Brent Maher][64[4].Country Chart]
Walking Away A Winner/The Cape	Kathy Mattea	04.1994	-	-	Mercury 422-858 464	[written by T. Shapiro, B. DiPiero][produced by Josh Leo][3[20].Country Chart]
Nobody's Gonna Rain On Our Parade/Grand Canyon	Kathy Mattea	07.1994	-	-	Mercury 422-858 800	[written by B. Parker, W. Rambeaux][produced by Josh Leo][13[20].Country Chart]
Maybe She's Human/Who Turned Out The Light	Kathy Mattea	11.1994	-	-	Mercury 422-856 262	[written by K. Robbins, Layng Martine Jr. ][produced by Josh Leo][34[15].Country Chart]
Clown In Your Rodeo/Who's Gonna Know	Kathy Mattea	04.1995	-	-	Mercury 422-856 484	[written by W. Kirkpatrick][produced by Josh Leo][20[15].Country Chart]
455 Rocket/All Roads To The River	Kathy Mattea	01.1997	-	-	Mercury 314-578 950	[written by G. Welch, D. Rawlings][produced by Ben Wisch, Kathy Mattea][21[20].Country Chart]
Love Travels/ I'm On Your Side	Kathy Mattea	08.1997	-	-	Mercury 314-578 550	[written by B. Halligan Jr., L. Halligan][produced by Ben Wisch, Kathy Mattea][39[16].Country Chart]
Among The Missing	Michael McDonald & Kathy Mattea	03.1999	-	-	-	[73[1].Country Chart]
Trouble With Angels/Prove That By Me	Kathy Mattea	04.2000	-	-	Mercury 088 172 160	[written by T. Wilson][produced by Keith Stegall, Kathy Mattea][53[8].Country Chart]
BFD/The Innocent Years	Kathy Mattea	07.2000	-	-	Mercury 088 172 173	[written by D. Henry, C. Carothers][produced by Ben Wisch, Kathy Mattea][63[4].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Willow in the Wind	Kathy Mattea	03.1990	-	82[19]	Mercury 836 950	[gold-US][produced by Allen Reynolds]
A Collection of Hits	Kathy Mattea	09.1990	-	80[34]	Mercury 842 330	[platinum-US][produced by Allen Reynolds]
Time Passes By	Kathy Mattea	04.1991	-	72[25]	Mercury 846 975	[gold-US][produced by Dougie MacLean,Kathy Mattea,Allen Reynolds,Jon Vezner]
Lonesome Standard Time	Kathy Mattea	10.1992	-	182[7]	Mercury 512 567	[gold-US][produced by Brent Maher]
Walking Away a Winner	Kathy Mattea	06.1994	-	87[8]	Mercury 518 852	[gold-US][produced by Josh Leo]
Ready for the Storm	Kathy Mattea	04.1995	61[1]	-	Mercury 5280062 [UK]	-
Love Travels	Kathy Mattea	02.1997	65[1]	121[14]	Mercury 532 899	[produced by Kathy Mattea,Shane Tarleton,Ben Wisch]

piątek, 17 maja 2024

David Matthews

David Matthews (urodzony 4 marca 1942r) to amerykański klawiszowiec, pianista i aranżer muzyczny. Matthews urodził się jako David Richard Matthews w Sonora w stanie Kentucky. Uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie kompozycji na Uniwersytecie Cincinnati.

Matthews skomponował ścieżki dźwiękowe dla telewizji i albumy z Manhattan Jazz Orchestra. Jest liderem Manhattan Jazz Quintet.Matthews był także liderem grupy muzycznej Grodeck Whipperjenny. W 1970 roku rozpoczął pracę zarówno jako aranżer, jak i lider zespołu Jamesa Browna. Matthews współpracował z różnymi muzykami, w tym z Bonnie Raitt, Buddy Rich, Idrisem Muhammadem i Starland Vocal Band.

W połowie lat 70-tych był aranżerem w wytwórni CTI Records Creeda Taylora, pracując nad albumami dla takich artystów jak George Benson, Esther Phillips, Grover Washington Jr., Hank Crawford i Idris Muhammad. W 1977 roku jako jeden z pierwszych artystów zadedykował całą kompozycję Dune Franka Herberta, wydając album o tym samym tytule. W 1978 Matthews zaaranżował smyczki i orkiestrę oraz grał na pianinie na albumie Niny Simone Baltimore. Muzyka Matthewsa była intensywnie samplowana przez wielu artystów hiphopowych, takich jak The Notorious B.I.G., Nas, MF DOOM, Method Man, Redman i Large Professor i innych.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dune	David Matthews	09.1977	-	169[7]	CTI 5005	[produced by Creed Taylor]

Roy Brown

Roy James Brown (ur. 10 września 1925r, zm. 25 maja 1981r) - amerykański wokalista, pianista i kompozytor bluesowy i rhythmandbluesowy, jeden z najbardziej znanych shouterów bluesowych wykonujących jump bluesa.

Urodził się w Nowym Orleanie w stanie Luizjana. Jego ojcem był Yancey Brown, a matką Tru-Love Warren (częściowo Indianka z plemienia Algonkin). Obydwoje byli muzykami i często śpiewali w kościelnych chórach w rejonie. Brown nauczył się grać na pianinie od matki, gdy miał 5 lat. Wkrótce rodzina przeniosła się do Eunice, gdzie się wychowywał i gdzie chodził do szkoły podstawowej. Jego szkolnym kolegą był Roy Byrd, który przeszedł do historii bluesa jako Professor Longhair.

W 1938 r. założył kwartet wokalny The Rookie Four, który wykonywał muzykę gospel.

W 1942 r. zamieszkał w Los Angeles w Kalifornii i pod pseudonimem Billy Hale walczył jako zawodowy bokser. W 1945 r. wygrał konkurs dla amatorów zorganizowany w Million Dollar Theater w Los Angeles, wykonując popowe piosenki Binga Crosby’ego. Porzucił wtedy boks i przeniósł się do Shreveport w Luizjanie, gdzie rozpoczął swoją muzyczną karierę występując w klubach. Przez pewien czas pracował w Billi Riley's Palace Park jako konferansjer i piosenkarz popowo-bluesowy.

W 1946 r. występował w grupie Joego Colemana w lokalnych klubach w Galveston w Teksasie. Tam też sformował swój pierwszy zespół The Mellodeers, z którym występował w Club Grenada w 1946 i 1947 r. Był często zapraszany do miejscowego radia KGBC.

W 1947 r. występował w duecie z Clarence'em Samuelsem (jako Blues Twins) w Downbeat Club w Nowym Orleanie. Dokonał wtedy pierwszych nagrań dla firmy Gold Star Records.

Cecil Gant, któremu bardzo spodobała się piosenka Browna „Good Rockin' Tonight”, skierował go do firmy DeLuxe Records w Nowym Orleanie. Tam w lipcu 1947 nagrał z towarzyszeniem Bob Ogden's Orchestra swój pierwszy przebój „Good Rockin' Tonight”. Aż do 1951 r. DeLuxe była jego główną firmą nagrywającą.

W latach 1947-1951 prowadził swój zespół Mighty Men, z którym występował w Starlight Club w Nowym Orleanie (1947) i innych miejscach. Oprócz tego w 1947 r. koncertował z Paul Gayten's Band w nowoorleańskim Club Robin Hood. Ze swoim zespołem występował właściwie w klubach w całych Stanach Zjednoczonych. Na dłużej zatrzymywał się w takich miejscach jak Lincoln Theater i Rip's Playhouse w Nowym Orleanie (koniec 1947 r.), The Hilltop w Pine Bluff w stanie Arkansas (1948), Ryman Auditorium w Nashville w stanie Tennessee (1948), The Armory w Flint w stanie Michigan (1950).

W latach 1952-1955 występował w Royal Peacock Club w Atlancie w Georgii, Meadowbrook Club w Savannah w Georgii, Cavalcade of Jazz w Wrigley Field w Los Angeles, Richmond Auditorium w Los Angeles, 5-4 Ballroom w LA, Savoy Ballroom w LA Ox Club w LA, Fox Theater na Brooklynie w Nowym Jorku, Apollo Theater w Nowym Jorku, Howard Theater w Waszyngtonie, Royal Theater w Baltimore w stanie Maryland i w innych miejscach.

W latach 1952-1955 nagrywał dla firmy King Records w Nowym Orleanie, Los Angeles, Miami na Florydzie, Cincinnati w stanie Ohio.

W połowie lat 50-tych występował w różnych miastach na południu USA.

1956 nagrywał z Bill Doggett Band dla firmy King Records w Nowym Orleanie -jako Tommy Brown.

W latach 1956–1957 nagrywał dla firmy Imperial Records w Nowym Orleanie. Odbył także tournée po USA z grupą wykonawców pod nazwą Universal Attractions Rock & Roll jako konferansjer.

Pod koniec lat 50-tych XX w. występował w kilku klubach i kasynach w Las Vegas w stanie Nevada.

W 1959 r. dokonał nagrań dla King Records w Cincinnati. Występował w różnych klubach, m.in. w Apollo Theater w Nowym Yorku.

W latach 1960-1961 nagrywał dla firmy Home of Blues Records w Memphis. Jego kariera załamała się w tym okresie. Aby się utrzymać prowadził pralnię i jako komiwojażer sprzedawał encyklopedie. Zamieszkał wówczas na Zachodnim Wybrzeżu.

W latach 1962 i 1963r dokonał zaledwie 6 nagrań dla firm D.R.A i Chess Records (4 niewydane nagrania).

Jego kariera ożywiła się w 1967 r. Koncertował w ramach Johnny Otis Show (koniec lat 60 i w latach 70-tych) po Zachodnim Wybrzeżu.

W 1967 i 1968 r. nagrał 11 utworów dla firmy Bluesway Records w Hollywood w Kalifornii.

W 1968 r. nagrywał dla swoich firm nagraniowych – Gert i Tru-Love.

W 1970 r. w ramach Johnny Otis Show wystąpił na Monterey Jazz Festival w Monterey w Kalifornii. Nagrania z koncertu zostały wydane przez firmę Epic Records. W 1971 r. założył wytwornię płytową Friendship Records.

W 1971 r. dokonał nagrań dla firmy Mercury Records.

W 1973 r. wytwórnia ABC-Bluesway wydała jego pierwszy od wielu lat album z nowymi nagraniami.

W latach 1975-1978 występował w Parisian Room w Los Angeles, a później w New London Theater w Londynie w Anglii.

W 1978 r. szwedzka wytwórnia Route 66 wznowiła jego stare nagrania, co przyniosło mu wielką popularność w Europie. Dzięki temu odbył europejskie tournée.

W 1979 r. wystąpił na San Francisco Blues Festival.

Ostatnie ważne występy Browna odbyły się w nowojorskim klubie Bottom Line oraz podczas New Orleans Jazz & Heritage Festival w Nowym Orleanie w 1981 r..

Zmarł 25 maja 1981 r. w Pacoima Lutheran Memorial Hospital w San Fernando w Kalifornii na atak serca. Został pochowany na cmentarzu Eternal Valley Memorial Park w Newhall w Kalifornii. Ceremonię poprowadził wielebny Johnny Otis.

Był żonaty od 1940 r. i miał córkę.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Good Rocking Tonight/Lolly Pop Mama	Roy Brown	06.1948	-	-	De Luxe 1093	[written by Roy Brown][13[1].R&B Chart]
'Long About Midnight/Whose Hat Is That	Roy Brown And His Mighty Mighty Men	10.1948	-	-	De Luxe 1154	[written by Roy Brown][1[1][17].R&B Chart]
Rainy Weather Blues/Fore Day In The Morning	Roy Brown And His Mighty-Mighty Men	01.1949	-	-	De Luxe 3198	[written by Roy Brown][A:5[6].R&B Chart;B:6[6].R&B Chart]]
Rockin' At Midnight/Judgment Day Blues	Roy Brown	03.1949	-	-	De Luxe 3212	[written by Roy Brown][2[16].R&B Chart]
Miss Fanny Brown Returns	Roy Brown	04.1949	-	-	De Luxe 3128	[written by Roy Brown][8[1].R&B Chart]
Good Rocking Tonight/Lolly Pop Mama	Roy Brown	04.1949	-	-	De Luxe 3093	[written by Roy Brown][11[2].R&B Chart]
Please Don't Go (Come Back Baby)/Riding High	Roy Brown And His Mighty-Mighty Men	09.1949	-	-	De Luxe 3226	[written by Roy Brown][9[6].R&B Chart]
Boogie At Midnight/The Blues Got Me Again	Roy Brown And His Mighty-Mighty Men	11.1949	-	-	De Luxe 3300	[written by Brown, Bernard][3[12].R&B Chart]
Hard Luck Blues/New Rebecca	Roy Brown And His Mighty-Mighty Men	06.1950	-	-	De Luxe 3304	[written by Roy Brown][1[3][18].R&B Chart]
Love Don't Love Nobody/Dreaming Blues	Roy Brown And His Mighty-Mighty Men	09.1950	-	-	De Luxe 3306	[written by Roy Brown][2[11].R&B Chart]
Cadillac Baby/'Long About Sundown	Roy Brown And His Mighty-Mighty Men	10.1950	-	-	De Luxe 3308	[written by Roy Brown][A:6[2].R&B Chart;B:8[1].R&B Chart]
Big Town/Train Time Blues	Roy Brown And His Mighty-Mighty Men	08.1951	-	-	De Luxe 3318	[written by Roy Brown][8[1].R&B Chart]
Bar Room Blues/Good Rockin' Man	Roy Brown And His Mighty-Mighty Men	12.1951	-	-	De Luxe 3319	[written by Roy Brown][6[5].R&B Chart]
Party Doll/I'm Stickin' With You	Roy Brown	03.1957	-	89[2]	Imperial 5427	[written by B. Knox][13[2].R&B Chart]
Let The Four Winds Blow/Diddy-Y-Diddy-O	Roy Brown	05.1957	-	29[15]	Imperial 5439	[written by D. Bartholomew, A. Domino][5[7].R&B Chart]

czwartek, 16 maja 2024

Fish Go Deep

Fish Go Deep to irlandzki duet produkcyjny składający się z Grega Dowlinga i Shane’a Johnsona z miasta Cork. Od 1997 r. wydają płyty house pod tą nazwą, a w 2006 r. osiągnęli pierwsze miejsce zarówno na brytyjskich listach przebojów muzyki tanecznej, jak i muzyki niezależnej, a także osiągnęli 23. miejsce na liście singli dzięki utworowi „The Cure and the Cause” z piosenkarzem i współpracownikiem- autorką tekstów Tracey K.

Zarówno Dowling, jak i Johnson odegrali integralną rolę w powstaniu muzyki house w Cork City w latach 1988–2001 i prowadzili wieczór „Sweat” w Sir Henrys, który zgromadził takie gwiazdy, jak Kerri Chandler, Arnold Jarvis, Laurent Garnier, DJ Deep, Jerome Sydenham, Roger Sanchez, Glenn Underground, Boo Williams, Cajmere, Gemini, Derrick May, Kevin Yost, Migs, Rasoul i Fred Everything.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Flying Funk EP	Fish Go Deep	09.2000	-	-	i! Records IR-187	-
Let's Go Back	Fish Go Deep Feat. Rebecca Meagher	11.2001	-	-	Chez Music CHEZ-020	[written by Dowling , Meagher , Johnson]
Music's Got Me	Fish Go Deep	10.2001	-	-	Gourmet Recordings Gour009	-
Set The Night On	Fish Go Deep	12.2001	-	-	i! Records IR-227	[written by Greg Dowling , Shane Johnson , Steve G,Malvina McCarthy ][produced by Greg Dowling , Shane Johnson , Steve G]
There For Me	Fish Go Deep	04.2001	-	-	i! Records IR-209	[written by Greg Dowling , Shane Johnson , Horgan, Meagher ]
The Jazz	Fish Go Deep	.2002	-	-	i! Records IR-237	-
3 Miles	Fish Go Deep	.2003	-	-	Attic Space SP-01	-
Nights Like These	Fish Go Deep Featuring Tracey Kelliher	.2003	-	-	Inspirit Music IML 012 [UK]	[written by Greg Dowling , Shane Johnson ,T.Kelliher][produced by Greg Dowling , Shane Johnson ]
The Layback EP	Fish Go Deep	08.2003	-	-	i! Records IR-266	-
Andavar	Fish Go Deep	10.2004	-	-	Gourmet Recordings Gour021 [UK]	-
The Cure And The Cause	Fish Go Deep With Tracey K	10.2005	-	-	Go Deep deep001	[written by Greg Dowling , Shane Johnson ,T.Kelliher][produced by Fish Go Deep ]
Battery Man	Fish Go Deep	.2006	-	-	Ultrasound Recordings ULT 020	-
Chemical God	Fish Go Deep & Mary Cigarettes	12.2006	-	-	Go Deep deep002	[written by Greg Dowling , Shane Johnson ]
The Cure And The Cause	Fish Go Deep With Tracey K	09.2006	128[6]	-	Defected DFTD129	[written by Greg Dowling , Shane Johnson ,T.Kelliher][produced by Fish Go Deep ]
The Cure And The Cause [remix]	Fish Go Deep With Tracey K	12.2006	23[12]	-	Defected DFTD145	[written by Greg Dowling , Shane Johnson ,T.Kelliher][produced by Fish Go Deep ]