Z archiwum...rocka : Zach. Wirginia

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Zach. Wirginia. Pokaż wszystkie posty

środa, 31 grudnia 2025

Garnet Mimms

Garnet Mimms (ur. jako Garrett Mimms, 16 listopada 1933r) to amerykański wokalista,
wpływowy w muzyce soul i rhythm and bluesa. Pierwszy sukces odniósł jako wokalista zespołu Garnet Mimms & The Enchanters, a najbardziej znany jest z przeboju „Cry Baby” z 1963 roku, nagranego później przez Janis Joplin. Według Steve'a Hueya z AllMusic, jego „błagalna, inspirowana gospelem intensywność uczyniła go jednym z pierwszych prawdziwych wokalistów soulowych a jego dziedzictwo pozostaje karygodnie niedoceniane”.

Urodzony w Ashland w Zachodniej Wirginii w Stanach Zjednoczonych, Mimms dorastał w Filadelfii, gdzie śpiewał w chórach kościelnych i zespołach gospel, takich jak Evening Stars i Harmonizing Four. Po raz pierwszy nagrał dla wytwórni Savoy Records w 1953 roku jako członek Norfolk Four.Po odbyciu służby wojskowej powrócił do Filadelfii i po okresie spędzonym w zespole doo-wop The Deltones, w 1958 roku założył kolejną grupę, The Gainors, z Samem Bellem, Willie Combo, Johnem Jeffersonem i Howardem Tate’em. W ciągu następnych kilku lat The Gainors nagrali kilka singli dla wytwórni Red Top, Mercury i Talley Ho, ale nie odnieśli sukcesu na listach przebojów.

Mimms i Bell opuścili grupę w 1961 roku i dołączyli do Charlesa Boyera i Zoli Pearnell, tworząc Garnet Mimms and the Enchanters.W 1963 roku grupa przeniosła się z Filadelfii do Nowego Jorku i rozpoczęła współpracę z autorem tekstów i producentem muzycznym Bertem Bernsem, który podpisał z nimi kontrakt z wytwórnią United Artists i połączył ich z innym autorem tekstów i producentem Jerrym Ragovoyem Dominic Turner napisał, że „partnerstwo między Enchanters z jednej strony, a Ragovoyem i Bernsem z drugiej strony było w dużej mierze eksperymentem zastosowania gospelu i głębokich korzeni soulu Mimmsa do nowego, modnego w Nowym Jorku soulu”.

Nowy zespół od razu odniósł sukces dzięki utworowi „Cry Baby” napisanemu przez Bernsa i Ragovoya, z niewymienionym w czołówce wokalem Gospelaires, w którym wystąpiły Dionne Warwick, Dee Dee Warwick i Estelle Brown. Utwór znalazł się na szczycie listy przebojów R&B i osiągnął czwarte miejsce na liście Billboard Hot 100 w 1963 roku. Sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy i uzyskał certyfikat złotej płyty. Grupa wydała kolejny utwór „For Your Precious Love”, cover utworu Jerry'ego Butlera i The Impressions, który trafił na listę Billboard Top 30 jeszcze tego samego roku, podobnie jak druga strona, „Baby Don't You Weep”. Kolejny hit nagrany z Enchanters, „A Quiet Place”, stał się popularną piosenką w środowisku muzyki plażowej Karoliny. „A Quiet Place” zostało również zaadaptowane z niesłabnącą popularnością przez wielu artystów reggae, w tym Johna Holta, The Paragons, Horace'a Andy'ego, Doctora Alimantado i Dennisa Browna. Wersje reggae zostały wydane pod różnymi tytułami, z których najbardziej znanym był „Man Next Door”.

W 1964 roku Mimms opuścił Enchanters, aby rozpocząć karierę solową; z Samem Bellem jako głównym wokalistą, grupa osiągnęła niewielki przebój „I Wanna Thank You”. Mimms kontynuował nagrywanie dla United Artists i w ciągu kolejnych dwóch lat wydał kilka mniejszych hitów R&B, w tym „One Girl” i cover utworu Jarmels „A Little Bit of Soap”. Niektóre z jego nagrań z tamtego okresu, w tym „It Was Easier to Hurt Her”, „As Long As I Have You” i „Looking For You”,zyskały później popularność na brytyjskiej scenie northern soul. Berns i Ragovoy wyprodukowali ostatni hit Mimmsa, który znalazł się w Top 40 w 1966 roku, „I'll Take Good Care Of You”, który wspiął się na 15. miejsce na liście R&B i 30. miejsce na liście Hot 100.

Mimms wydał również trzy albumy dla United Artists: „As Long As I Have You” (1964), „I'll Take Good Care Of You” oraz „Warm and Soulful” (oba z 1966 roku). W 1966 roku przeniósł się do wytwórni Veep, należącej do UA, gdzie wydał kilka singli, w tym „My Baby”, nagraną później przez Janis Joplin; utwór znalazł się również na liście koncertowej ostatniego wydania Yardbirds/wczesnego Led Zeppelin, a w następnym roku koncertował w Wielkiej Brytanii z Jimim Hendrixem. Album „Garnet Mimms Live” został nagrany ze szkockim zespołem „The Senate” (w którym występował perkusista Robbie McIntosh, późniejszy członek Average White Band) i wydany w Wielkiej Brytanii w 1967 roku.

Kontynuował współpracę z Ragovoyem, a w 1968 roku rozpoczął nagrywanie dla Verve Records. W latach 1968–1969 Led Zeppelin wykonał rozszerzoną wersję utworu Mimmsa „As Long As I Have You” jako jeden z pierwszych improwizowanych utworów podczas tras koncertowych w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych (wykorzystywali utwór Mimmsa do nagrania „Whole Lotta Love”, a następnie ten nowy utwór stał się ich improwizowanym utworem). Ostatnie nagrania Mimmsa na kilka lat ukazały się w wytwórni GSF w 1972 roku.

Pod koniec lat 70-tych wydał kilka utworów funkowych pod pseudonimem Garnet Mimms and the Truckin' Company. Jego jedyny hit w Wielkiej Brytanii w tym czasie miał miejsce, kiedy to utwór „What It Is”, wyprodukowany przez Randy'ego Mullera z Brass Construction, osiągnął 44. miejsce na liście przebojów UK Singles Chart w czerwcu 1977 roku. Mimms powiedział później „Philadelphia Inquirer”: „Po śmierci ojca w 1978 roku po prostu straciłem zapał do tego rodzaju muzyki. Pojawiło się disco, z tymi światłami i głośną muzyką. Zawsze byłem balladzistą. Nie lubiłem tego całego głośnego grania”.

Mimms wkrótce potem porzucił karierę muzyczną. Został odrodzonym chrześcijaninem, a w latach 80. odnalazł swoje powołanie, posługując zagubionym duszom w ramach New Jerusalem Prison Ministry. Później założył Bottom Line Revival Ministries, ponownie służąc więźniom.W 2007 roku powrócił do nagrywania, a rok później wydał nowy album „Is Anybody Out There?” w wytwórni Evidence, wyprodukowany i (głównie) napisany przez Jona Tivena. Tiven współtworzył utwory na album z Felixem Cavaliere, P.F. Sloanem, Little Miltonem i Spoonerem Oldhamem, między innymi. W 1999 roku Mimms otrzymał nagrodę Pioneer Award od Rhythm and Blues Foundation.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Cry Baby/Don't Change Your Heart	Garnet Mimms And The Enchanters	08.1963	-	4[14]	United Artists 629	[written by B. Russell, N. Meade][produced by Jerry Ragovoy][1[3][16].R&B; Chart]
For Your Precious Love/Baby Don't You Weep	Garnet Mimms And The Enchanters	11.1963	-	A:26[9];B:30[9]	United Artists 658	[A:written by R. Brooks, J. Butler][B:written by N. Meade][produced by Jerry Ragovoy][A:9[11].R&B; Chart][B:11[10].R&B; Chart]
Tell Me Baby/Anytime You Want Me	Garnet Mimms And The Enchanters	02.1964	-	69[7]	United Artists 694	[written by C. Spencer, B. Halley ][produced by Jerry Ragovoy][16[5].R&B; Chart]
One Girl/A Quiet Place [Garnet Mimms And The Enchanters]	Garnet Mimms	05.1964	-	A:67[4];B:78[7]	United Artists 715	[A:written by B. Russell, N. Meade][B:written by N. Meade, S. Bell][produced by Jerry Ragovoy][A:31[8].R&B; Chart][B:25[12].R&B; Chart]
Look Away/One Woman Man	Garnet Mimms	10.1964	-	73[5]	United Artists 773	[written by B. Russell, N. Meade][produced by Jerry Ragovoy][14[9].R&B; Chart]
A Little Bit Of Soap/I'll Make It Up To You	Garnet Mimms	01.1965	-	95[1]	United Artists 796	[written by B. Russell][produced by Jerry Ragovoy]
It Was Easier To Hurt Her/So Close	Garnet Mimms	04.1965	-	124[2]	United Artists 848	[written by Jerry Ragovoy,B. Russell][produced by Jerry Ragovoy]
That Goes To Show You/Every Time	Garnet Mimms	07.1965	-	115[1]	United Artists 887	[written by Jerry Ragovoy][produced by Jerry Ragovoy]
I'll Take Good Care Of You/Prove It To Me	Garnet Mimms	03.1966	-	30[9]	United Artists 995	[written by Jerry Ragovoy, Bert Berns][produced by Jerry Ragovoy][15[10].R&B; Chart]
It's Been Such A Long Way Home/Thinkin'	Garnet Mimms	07.1966	-	125[3]	Veep 1232	[written by Jerry Ragovoy,Mort Shuman][produced by Jerry Ragovoy]
My Baby/Keep On Smilin'	Garnet Mimms	10.1966	-	132[1]	Veep 1234	[written by Jerry Ragovoy,M. Sherman][produced by Jerry Ragovoy]
What It Is/What It Is (Part II)	Garnett Mimms And Truckin' Company	04.1977	44[1]	-	Arista 0239	[written by Jeff Lane, Randy Muller][produced by Jeff Lane, Randy Muller][38[10].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Cry Baby And 11 Other Hits	Garnet Mimms	11.1963	-	91[5]	United Artists 3305	[produced by Jerry Ragovoy]

środa, 29 stycznia 2025

Dynatones

Dynatones grali gatunek znany jako Northern Soul w połowie lub pod koniec lat 60-tych. Pochodzący głównie z Clarksburg, West Virginia, Dynatones składali się z Eddiego Evansa na pianinie/instrumentach klawiszowych, Raya Figlara na piszczałce/flecie/saksofonie/instrumentach dętych drewnianych, Gary'ego Van Scyoca na basie i gitarze oraz Jacka Wolfe'a na perkusji.

Van Scyoc dołączył do zespołu jako student pierwszego roku w Salem College, Salem, West Virginia. Nagrali swój hit, „The Fife Piper”, wraz z „And I Always Will” na stronie B, w St. Clair/Gateway Studios w Pittsburg, Pensylwania. Został on później wydany przez krótkotrwałą (1965-67) wytwórnię Hannah Barbera Records. „The Fife Piper” osiągnął # 53 na liście Billboard Hot 100 po tym, jak HBR go podchwyciło.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Fife Piper	Dynatones	09.1966	-	53[8]	HBR 494	[written by Eddie Evans,Gary Van Scyoc,Ray Figlar][produced by J. J. Jules][46[2].R&B Chart]

sobota, 18 maja 2024

Kathy Mattea

Kathleen Alice „Kathy” Mattea (ur. 21 czerwca 1959r w South Charleston w Wirginii Zachodniej) to amerykańska piosenkarka country i autorka tekstów, która swoje największe sukcesy świętowała na przełomie lat 80. i 90-tych XX wieku. W swojej karierze sprzedała ponad trzy miliony albumów.

Kathy Mattea rozpoczęła karierę muzyczną jeszcze na studiach jako wokalistka zespołu bluegrass Pennsboro. W 1978 roku rzuciła studia i wyjechała do Nashville, gdzie początkowo pracowała jako kelnerka, przewodniczka wycieczek i sekretarka. W 1982 roku przez jakiś czas współpracowała z Bobbym Goldsboro. Wyprodukowała dema i występowała w niewielkich ilościach, dopóki w 1983 roku nie podpisała kontraktu płytowego z wytwórnią Mercury Records.

Jej pierwsze single osiągnęły środkowe pozycje na listach przebojów country. Jej debiutancka płyta ukazała się w 1984 roku. Dwa lata później z „Love at the Five and Dime” z Nanci Griffith po raz pierwszy odniosła sukces w pierwszej dziesiątce. Z albumu Untasted Honey z 1987 roku, który osiągnął pierwsze miejsce, ukazały się dwa single: Goin' Gone i Eighteen Wheels and a Dozen Roses; ten ostatni został uznany przez CMA w 1988 r. za „Singla Roku”.

Rok później wyszła za mąż za autora tekstów Jona Veznera. Pomimo pewnych problemów zdrowotnych nadal zajmowała dobre miejsca na listach przebojów, a także odnosiła sukcesy z własnymi piosenkami. Jej najbardziej znaną kompozycją jest Walking Away a Winner. Jej dwa albumy, Coal (2008) i Calling Me Home (2012), zawierały bardziej tradycyjną muzykę country, od muzyki amerykańskiej i bluegrass. W 2014 roku ukazała się świąteczna EP-ka Go Tell It on the Mountain, a album Pretty Bird cztery lata później. Oprócz kariery muzycznej przez wiele lat była także prelegentką na takie tematy, jak środowisko i motywacja.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Street Talk/Heartbeat	Kathy Mattea	10.1983	-	-	Mercury 814 375	[written by R. Whiteway, L. Domann][produced by Rick Peoples, Byron Hill][25[18].Country Chart]
Someone Is Falling In Love/That's Easy For You To Say	Kathy Mattea	02.1984	-	-	Mercury 818 289	[written by P. Sebert, L. Domann][produced by Rick Peoples, Byron Hill][26[16].Country Chart]
You've Got A Soft Place To Fall / Back To The Heartbreak Kid	Kathy Mattea	06.1984	-	-	Mercury	[44[10].Country Chart]
That's Easy For You To Say/Somewhere Down The Road	Kathy Mattea	09.1984	-	-	Mercury 880 192	[written by B. Clifford, D. Hodges][produced by Rick Peoples, Byron Hill][50[11].Country Chart]
It's Your Reputation Talkin'/Never Look Back	Kathy Mattea	03.1985	-	-	Mercury 880 595	[written by M. Johnson, H. Shannon][produced by Allen Reynolds][34[14].Country Chart]
He Won't Give In/I Believe I Could Fall In Love (With Loving You)	Kathy Mattea	07.1985	-	-	Mercury 880 867	[written by J. Pierce][produced by Allen Reynolds][22[19].Country Chart]
Heart Of The Country/Talkin' To Myself	Kathy Mattea	11.1985	-	-	Mercury 884 177	[written by W. Waldman, D. Lowery][produced by Allen Reynolds ][46[11].Country Chart]
Love At The Five & Dime/You Can't Run Away From Your Heart	Kathy Mattea	04.1986	-	-	Mercury 884 573	[written by Nancy Griffith][produced by Allen Reynolds][3[22].Country Chart]
Walk The Way The Wind Blows/Come Home To West Virginia	Kathy Mattea	09.1986	-	-	Mercury 884 978	[written by Timothy P. O'Brien][produced by Allen Reynolds][10[24].Country Chart]
You're The Power/Song For The Life	Kathy Mattea	02.1987	-	-	Mercury 888 319	[written by C. Bickhardt, F. C. Collins][produced by Allen Reynolds][5[25].Country Chart]
Train Of Memories/Evenin'	Kathy Mattea	05.1987	-	-	Mercury 888 574	[written by Jimbeau Hinson, Andy Byrd][produced by Allen Reynolds][6[20].Country Chart]
Goin' Gone/Every Love	Kathy Mattea	10.1987	-	-	Mercury 888 874	[written by Patrick Alger, Bill Dale, Fred Koller][produced by Allen Reynolds][1[1][24].Country Chart]
Eighteen Wheels And A Dozen Roses/Like A Hurricane	Kathy Mattea	03.1988	-	-	Mercury 870 148	[written by P. Nelson, G. Nelson][produced by Allen Reynolds][1[2][20].Country Chart]
Untold Stories/Late In The Day	Kathy Mattea	07.1988	-	-	Mercury 870 476	[written by Timothy P. O'Brien][produced by Allen Reynolds][4[19].Country Chart]
Life As We Knew It/As Long As I Have A Heart	Kathy Mattea	11.1988	-	-	Mercury 872 082	[written by W. Carter, F. Koller][produced by Allen Reynolds][4[22].Country Chart]
Come From The Heart/True North	Kathy Mattea	04.1989	-	-	Mercury 872 766	[written by S. Clark, R. Leigh][produced by Allen Reynolds][1[1][20].Country Chart]
Burnin' Old Memories/Hills Of Alabam'	Kathy Mattea	08.1989	-	-	Mercury 874 672	[written by L. Boone, G. Nelson, P. Nelson][produced by Allen Reynolds][1[1][21].Country Chart]
Where've You Been/I'll Take Care Of You	Kathy Mattea	11.1989	-	-	Mercury 876 262	[written by J. Vezner, D. Henry][produced by Allen Reynolds][10[26].Country Chart]
She Came From Fort Worth/Here's Hopin'	Kathy Mattea And Tim O'Brien	04.1990	-	-	Mercury 876 746	[written by P. Alger, F. Koller][produced by Allen Reynolds][2[21].Country Chart]
The Battle Hymn Of Love/Leaving West Virginia	Kathy Mattea	07.1990	-	-	Mercury 875 692	[written by D. Schlitz, P. Overstreet][produced by Allen Reynolds][9[20].Country Chart]
A Few Good Things Remain/Evenin'	Kathy Mattea	11.1990	-	-	Mercury 878 246	[written by J. Vezner, P. Alger][produced by Allen Reynolds][9[20].Country Chart]
Time Passes By/What Could Have Been	Kathy Mattea	03.1991	-	-	Mercury 878 934	[written by J. Vexner, S. Longacre][produced by Allen Reynolds][7[20].Country Chart]
Whole Lotta Holes/Quarter Moon	Kathy Mattea	07.1991	-	-	Mercury 868 394	[written by J. Vezner, D. Henry][produced by Allen Reynolds][18[20].Country Chart]
Asking Us To Dance/Where've You Been	Kathy Mattea	10.1991	-	-	Mercury 868 866	[written by H. Prestwood][produced by Allen Reynolds][27[20].Country Chart]
Lonesome Standard Time/Asking Us To Dance	Kathy Mattea	09.1992	-	-	Mercury 864 318	[written by J. Rushing, L. Cordle][produced by Brent Maher][11[20].Country Chart]
Standing Knee Deep In A River (Dying Of Thirst)/Listen To The Radio	Kathy Mattea	01.1993	-	-	Mercury 864 810	[written by B. Jones, B. McDill, D. Lee][produced by Brent Maher][19[20].Country Chart]
Romeo	Dolly Parton & Friends	02.1993	-	-	Columbia 38 74876	[written by Dolly Parton][produced by Dolly Parton,Steve Buckingham][27[20].Country Chart]
Seeds/Lonely At The Bottom	Kathy Mattea	05.1993	-	-	Mercury 422-862 064	[written by P. Alger, R. Murphy][produced by Brent Maher][50[9].Country Chart]
Listen To The Radio/Slow Boat	Kathy Mattea	08.1993	-	-	Mercury 422-862 650	[written by N. Griffith][produced by Brent Maher][64[4].Country Chart]
Walking Away A Winner/The Cape	Kathy Mattea	04.1994	-	-	Mercury 422-858 464	[written by T. Shapiro, B. DiPiero][produced by Josh Leo][3[20].Country Chart]
Nobody's Gonna Rain On Our Parade/Grand Canyon	Kathy Mattea	07.1994	-	-	Mercury 422-858 800	[written by B. Parker, W. Rambeaux][produced by Josh Leo][13[20].Country Chart]
Maybe She's Human/Who Turned Out The Light	Kathy Mattea	11.1994	-	-	Mercury 422-856 262	[written by K. Robbins, Layng Martine Jr. ][produced by Josh Leo][34[15].Country Chart]
Clown In Your Rodeo/Who's Gonna Know	Kathy Mattea	04.1995	-	-	Mercury 422-856 484	[written by W. Kirkpatrick][produced by Josh Leo][20[15].Country Chart]
455 Rocket/All Roads To The River	Kathy Mattea	01.1997	-	-	Mercury 314-578 950	[written by G. Welch, D. Rawlings][produced by Ben Wisch, Kathy Mattea][21[20].Country Chart]
Love Travels/ I'm On Your Side	Kathy Mattea	08.1997	-	-	Mercury 314-578 550	[written by B. Halligan Jr., L. Halligan][produced by Ben Wisch, Kathy Mattea][39[16].Country Chart]
Among The Missing	Michael McDonald & Kathy Mattea	03.1999	-	-	-	[73[1].Country Chart]
Trouble With Angels/Prove That By Me	Kathy Mattea	04.2000	-	-	Mercury 088 172 160	[written by T. Wilson][produced by Keith Stegall, Kathy Mattea][53[8].Country Chart]
BFD/The Innocent Years	Kathy Mattea	07.2000	-	-	Mercury 088 172 173	[written by D. Henry, C. Carothers][produced by Ben Wisch, Kathy Mattea][63[4].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Willow in the Wind	Kathy Mattea	03.1990	-	82[19]	Mercury 836 950	[gold-US][produced by Allen Reynolds]
A Collection of Hits	Kathy Mattea	09.1990	-	80[34]	Mercury 842 330	[platinum-US][produced by Allen Reynolds]
Time Passes By	Kathy Mattea	04.1991	-	72[25]	Mercury 846 975	[gold-US][produced by Dougie MacLean,Kathy Mattea,Allen Reynolds,Jon Vezner]
Lonesome Standard Time	Kathy Mattea	10.1992	-	182[7]	Mercury 512 567	[gold-US][produced by Brent Maher]
Walking Away a Winner	Kathy Mattea	06.1994	-	87[8]	Mercury 518 852	[gold-US][produced by Josh Leo]
Ready for the Storm	Kathy Mattea	04.1995	61[1]	-	Mercury 5280062 [UK]	-
Love Travels	Kathy Mattea	02.1997	65[1]	121[14]	Mercury 532 899	[produced by Kathy Mattea,Shane Tarleton,Ben Wisch]

wtorek, 6 lutego 2024

Bill Withers

Ur. 4.07.1938 r. w Slab Fork w stanie Zachodnia Wirginia. Po dziewięcioletniej służbie w amerykańskiej marynarce wojennej, osiadł w 1967 r. w Kalifornii, proponując swoje utwory licznym lokalnym wytwórniom. W 1971 r. podpisał ostatecznie kontrakt z Sussex Records, debiutując entuzjastycznie przyjętym singlem „Ain't No Sunshine", nagranym pod kierunkiem Bookera T.Jonesa, z udziałem m.in. Stephena Stillsa (polską wersję tego przeboju zatytułowaną „Sen o dolinie" zaproponowała Budka Suflera).

Płyta rozeszła się w milionowym nakładzie, a jej sukces utorował drogę na listy przebojów tematom „Lean On Me" i „Use Me". Kontynuacją łączącego pop, folk i soul stylu Withersa były popularne single „Make Love To Your Mind" (z 1975 r.), subtelny „Lovely Day" (z 1977 r., plus zremiksowana wersja z 1988 r.) i „Just The Two Of Us" (z 1981 r.).

Ten ostatni, wykonywany w duecie z saksofonistą Groverem Washingtonem Juniorem, przyniósł obu muzykom nagrodę Grammy za najlepsze wykonanie tematu rhythm'n'bluesowcgo. Remiks „Lovely Day", wykorzystany wcześniej w telewizyjnej reklamie, trafił w 1988 r. na piąte miejsce listy brytyjskiej. Withers, będący bardziej profesjonalistą, niż charyzmatycznym idolem, cieszy się do dziś renomą utalentowanego autora przebojów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ain't No Sunshine/Harlem	Bill Withers	07.1971	-	3[16]	Sussex 219	[gold-US][written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones][6[16].R&B Chart]
Grandma's Hands/Sweet Wanomi	Bill Withers	10.1971	-	42[8]	Sussex 227	[written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones][18[8].R&B Chart]
Lean On Me/Better Off Dead	Bill Withers	04.1972	18[9]	1[3][19]	Sussex 225	[gold-US][platinum-UK][written by Bill Withers][produced by Bill Withers][1[1][17].R&B Chart]
Use Me	Bill Withers	09.1972	-	2[12]	Sussex 241	[gold-US][written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones,Bill Withers,Ray Jackson,James Gdson,Melvin Douglas,Benorce Blackman][2[13].R&B Chart]
Let Us Love/The Gift Of Giving	Bill Withers	12.1972	-	47[6]	Sussex 247	[written by Bill Withers][produced by Bill Withers,Melvin Dunlap,Ray Jackson,James Gadson,Benorce Blackmon][17[5].R&B Chart]
Kissing My Love/I Don't Know	Bill Withers	02.1973	-	31[10]	Sussex 250	[written by Bill Withers][produced by Bill Withers,Ray Jackson,James Gdson,Melvin Douglas,Benorce Blackman][12[9].R&B Chart]
Friend Of Mine/Lonely Town, Lonely Street	Bill Withers	07.1973	-	80[5]	Sussex 257	[written by Bill Withers][produced by Bill Withers,Ray Jackson][25[6].R&B Chart]
The Same Love That Made Me Laugh/Make A Smile For Me	Bill Withers	04.1974	-	50[13]	Sussex 513	>[written by Bill Withers][produced by Bill Withers,Melvin Dunlap,James Gadson][10[15].R&B Chart]
You/Stories	Bill Withers	07.1974	-	-	Sussex 518	[written by Bill Withers][produced by Bill Withers, James Gadson, Melvin Dunlap][15[13].R&B Chart]
Heartbreak Road/Ruby Lee	Bill Withers	12.1974	-	89[4]	Sussex 629	[written by Denise Nicholas][produced by Bill Withers, James Gadson, Melvin Dunlap][13[12].R&B Chart]
It's All Over Now	Bobby Womack & Bill Withers	07.1975	-	-	United Artists 674	[written by Bobby Womack,Shirley Womack][produced by Bobby Womack][68[8].R&B Chart]
Make Love To Your Mind/I Love You Dawn	Bill Withers	12.1975	-	76[6]	Columbia 10255	[written by Bill Withers][produced by Bill Withers, Larry Nash][10[13].R&B Chart]
I Wish You Well/She's Lonely	Bill Withers	03.1976	-	-	Columbia 10308	[written by Bill Withers][produced by Bill Withers, Larry Nash ][54[8].R&B Chart]
If I Didn't Mean You Well/My Imagination	Bill Withers	11.1976	-	-	Columbia 10420	[written by Bill Withers][produced by Bill Withers][74[7].R&B Chart]
Close To Me/I'll Be With You	Bill Withers	01.1977	-	-	Columbia 10459	[written by Bill Withers][produced by Bill Withers][88[2].R&B Chart]
Lovely Day/It Ain't Because Of Me Baby	Bill Withers	12.1977	7[8]	30[12]	Columbia 10627	[2x-platinum-US][written by Bill Withers ,Skip Scarborough][produced by Bill Withers, Clarence McDonald][6[22].R&B Chart]
Lovely Night For Dancing/I Want To Spend The Night	Bill Withers	04.1978	-	-	Columbia 10702	[written by Bill Withers][produced by Bill Withers, Keni Burke][75[3].R&B Chart]
Don't It Make It Better/Love Is	Bill Withers	02.1979	-	-	Columbia 10892	[written by B. Withers, P. Smith ][produced by Bill Withers, Paul Smith][30[14].R&B Chart]
You Got The Stuff/ Look To Each Other For Love	Bill Withers	05.1979	-	-	Columbia 10948	[written by Bill Withers,Paul Hurriah Smith,Keith Hatchell][produced by Bill Withers,Paul Smith][85[3].R&B Chart]
Just The Two Of Us/Stories	Grover Washington, Jr. & Bill Withers	07.1974	38[1]	2[24]	Elektra 47 103	[gold-US][written by Bill Withers,William Salter,Ralph MacDonald][produced by Ralph McDonald,Grover Washington, Jr.][3[21].R&B Chart]
U.S.A./ Paint Your Pretty Picture	Bill Withers	12.1981	-	-	Columbia 02651	[written by Bill Withers][produced by Bill Withers, Richard Tee][83[6].R&B Chart]
In The Name Of Love/Stories	Ralph McDonald & Bill Withers	09.1984	-	58[10]	Polydor 881 221	[written by Bill Withers,Ralph McDonald,William Salter][produced by Bill Withers,William Eaton,Ralph McDonald][13[15].R&B Chart]
Oh Yeah!/Just Like The First Time	Bill Withers	07.1974	60[4]	106[2]	Columbia 04841	[written by D. Foster, B. Withers, L. Carlton][produced by Larry Carlton, Bill Withers][22[14].R&B Chart]
Something That Turns You On/You Try To Find A Love	Bill Withers	07.1985	-	-	Columbia 05424	[written by Bill Withers][produced by Bill Withers][46[12].R&B Chart]
Lovely Day/Lovely Night For Dancing	Bill Withers	07.1987	92[1]	-	CBS 650992 7	[written by Bill Withers,Skip Scarborough][produced by Bill Withers,Ben Liebrand,Clarence McDonald]
Lovely Day/Lovely Night For Dancing	Bill Withers	09.1988	4[9]	-	CBS 6530017	[written by Bill Withers,Skip Scarborough][produced by Bill Withers,Ben Liebrand,Clarence McDonald]
Ain't No Sunshine	Bill Withers	12.1988	82[3]	-	CBS 653198 7	[written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones]
Harlem	Bill Withers	04.1990	98[1]	-	CBS 6548310	[written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones]
Ain't No Sunshine	Bill Withers	05.2009	40[7]	-	Sony Music CATCO 7717	[written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones]
Lean On Me	Bill Withers	04.2020	64[1]	-	Sony Music USSM 17200084	-
Lovely Day/Lovely Night For Dancing	Bill Withers	04.2020	73[1]	-	Sony Music USSM 17700714	[written by Bill Withers,Skip Scarborough][produced by Bill Withers,Ben Liebrand,Clarence McDonald]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Just as I Am	Bill Withers	06.1971	-	39[33]	Sussex 7006	[produced by Booker T. Jones]
Still Bill	Bill Withers	05.1972	-	4[43]	Sussex 7014	[gold-US][produced by Benorce Blackmon,Withers,James Gadson,Melvin Dunlap,Ray Jackson]
Live at Carnegie Hall	Bill Withers	04.1973	80[1][04.2020]	63[21]	Sussex 7025	[produced by Benorce Blackmon, Bill Withers, James Gadson, Melvin Dunlap, Ray Jackson]
+'Justments	Bill Withers	04.1974	-	67[21]	Sussex 8032	[produced by Bill Withers,Melvin Dunlap,James Gadson]
The Best of Bill Withers	Bill Withers	05.1975	-	182[2]	Sussex 8037	-
Making Music	Bill Withers	11.1975	-	81[15]	Columbia 33 704	[produced by Bill Withers, Larry Nash]
Naked & Warm	Bill Withers	11.1976	-	169[4]	Columbia 34 327	[produced by Bill Withers]
Menagerie	Bill Withers	10.1977	27[4]	39[26]	Columbia 345 903	[gold-US][produced by Bill Withers, Keni Burke, Clarence McDonald, Cliff Coulter]
'Bout Love	Bill Withers	03.1979	-	134[9]	Columbia 35596	[produced by Paul Smith]
Bill Withers' Greatest Hits	Bill Withers	05.1981	-	183[3]	Columbia 37199	[gold-US][produced by Paul Smith]
Watching You, Watching Me	Bill Withers	05.1985	60[1]	143[9]	Columbia 39887	[produced by Larry Carlton, Michel Colombier, Denny Diante, Don Freeman ,Ralph MacDonald ,Bill Withers]
Bill Withers' Greatest Hits	Bill Withers	09.1988	90[4]	-	CBS 32343 [UK]	[gold-UK]
Lovely Day: The Very Best of Bill Withers	Bill Withers	08.2006	35[2]	-	Columbia 82876845522 [UK]	-
The Ultimate Collection	Bill Withers	08.2017	10[4]	-	Sony Music CG 88985465862 [UK]	[gold-UK]

środa, 11 października 2023

Frank De Vol

Frank Denny De Vol (ur. 20 września 1911r -zm. 27 października 1999r) był amerykańskim aktorem, a używającym nazwiska De Vol był aranżerem i kompozytorem. Jako kompozytor był nominowany do czterech Oscarów.
De Vol urodził się w Moundsville w hrabstwie Marshall w północnej Wirginii Zachodniej i wychował się w Canton w stanie Ohio. Jego ojciec, Herman Frank De Vol, był liderem zespołu w Grand Opera House w Canton w stanie Ohio, a jego matka, Minnie Emma Humphreys De Vol, pracowała w szwalni. Uczęszczał na Uniwersytet w Miami. De Vol zaczął komponować muzykę w wieku 12 lat. W wieku 14 lat został członkiem Związku Muzyków. Po grze na skrzypcach w orkiestrze ojca i występach w chińskiej restauracji, w latach trzydziestych XX wieku dołączył do Horace Heidt Orchestra, gdzie był odpowiedzialny za aranżacje. Później odbył trasę koncertową z Alvino Rey Orchestra, zanim rozpoczął karierę nagraniową.

Zanim De Vol miał 16 lat, „robił aranżacje z profesjonalną umiejętnością”. Od lat czterdziestych De Vol pisał aranżacje do nagrań studyjnych wielu czołowych piosenkarzy, w tym Nat King Cole, Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan, Tony Bennett, Dinah Shore, Doris Day, Vic Damone i Jaye P. Morgan. Jego najsłynniejszą aranżacją jest prawdopodobnie zapadający w pamięć akompaniament smyczkowy i fortepianowy do utworu „Nature Boy” Cole’a, który w 1948 r. był numerem jeden na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych. W tym samym roku wydał wersję „The Teddy Bears' Picnic” (Capitol Records 15420 ), na którym zaaranżował i zaśpiewał główne wokale. W latach 1966–1967 zaaranżował ścieżkę dźwiękową do komedii Columbia Pictures The Happening z 1967 r. z Anthonym Quinnem w roli głównej i był współproducentem nagrania tematu z filmu The Supremes wraz z producentami Motown Holland - Dozier - Holland, które stało się hitem nr 1 w amerykańskim popie później tego roku.

Sukces „Nature Boy”, nagranego dla Capitol Records, doprowadził do objęcia przez De Vol stanowiska kierowniczego w konkurencyjnej wytwórni Columbia Records. Tam nagrał serię albumów z nastrojową muzyką orkiestrową pod nazwą studia „Music by De Vol” (którego używał także w niektórych swoich pracach filmowych i telewizyjnych). Album Bacchanal z 1959 roku! (Namiętności i widowiskowość bogów i bogiń z mitologii) to uznany przykład nastrojowej muzyki De Vola; każdy utwór jest autorstwa angielskiego kompozytora Alberta Harrisa i nosi imię boga lub bogini z mitologii greckiej.

W latach pięćdziesiątych orkiestra De Vola często koncertowała w Hollywood Palladium pod nazwą „Music of the Century”. Orkiestra i aranżacje De Vola były dostępne dla stacji radiowych za pośrednictwem transkrypcji elektrycznych. Jego twórczość była dystrybuowana przez Capitol Transscriptions, której był także dyrektorem muzycznym.

De Vol napisał muzykę do wielu hollywoodzkich filmów, otrzymując nominacje do Oscara za cztery z nich: Pillow Talk (1959), Hush...Hush, Sweet Charlotte (1964), Cat Ballou (1965) i Zgadnij, kto przyjdzie na obiad (1967) ). Wśród licznych partytur De Vola znalazły się: Kiss Me Deadly (1955), What Ever Happened to Baby Jane? (1962), McLintock! (1963), Lot Feniksa (1965), Łódź ze szklanym dnem (1966), Parszywa dwunastka (1967), Zgiełk (1975), Herbie jedzie do Monte Carlo (1977) i Herbie jedzie na banany (1980). Napisał także muzykę do wielu komedii i filmów Doris Day w reżyserii Roberta Aldricha. De Vol skomponował także jingiel do logo „Dancing Sticks” firmy Screen Gems (1963–1965), które pojawiało się we wszystkich serialach telewizyjnych produkowanych przez oddział telewizyjny Columbia Pictures.

De Vol był dyrektorem muzycznym (i czasami go widywano) w teleturnieju Edgara Bergena w telewizji CBS, emitowanym w godzinach największej oglądalności „Do You Trust Your Wife?” (1956-1957). „Orkiestra Franka De Vola” pojawiła się w emitowanym w największej oglądalności serialu muzycznym telewizji NBC The Lux Show z udziałem Rosemary Clooney (1957–1958). W tym czasie pojawił się w The Betty White Show (1954) i konsorcjalnym State Trooper Roda Camerona. W 1964 roku można go było zobaczyć w jednym z odcinków pierwszego sezonu „Mój ulubiony Marsjanin” oraz w kilku gościnnych występach w różnych programach telewizyjnych z lat 60-tych. W latach 70-tych pojawił się jako ironicznie nazwany ponury lider zespołu Happy Kyne w satyrze / parodii talk show Fernwood 2 Night (1977) i America 2-Night (1978).

De Vol jest najbardziej znany ze swoich telewizyjnych utworów tematycznych, takich jak Family Affair, The Brady Bunch i My Three Sons. Temat My Three Sons był złożony muzycznie, a marimba grała triolę obligato (słynna melodia „Copsticks”) stał się hitem w 1961 roku. Skomponował muzykę do odcinków McCloud i The Love Boat, a także pracował dla telewizji. Od 1969 roku „The Fuzz” stał się piosenką przewodnią brazylijskiego programu telewizyjnego Jornal Nacional.

De Vol był także aktorem specjalizującym się w postaciach z komiksów ze śmiertelną powagą, zwłaszcza jako ponury lider zespołu Happy Kyne w talk show parodiującym Fernwood 2 Night i America 2-Night w latach 1977–78. Miał także stałą rolę w Jestem Dickens, on jest Fenster jako Myron Bannister, szef Dickens & Fenster; i pojawił się w The Cara Williams Show, I Dream of Jeannie, Gidget, Bonanza, Petticoat Junction - (odcinek 1967: „That Was the Night That Was” i 1969 odcinek: „The Organ Fund” - jako wielebny Barton), Mickey z Mickeyem w roli głównej Rooney, The Brady Bunch, Get Smart (co najmniej 2 występy jako profesor Carleton) i The Jeffersons. Miał także role komiczne jako Chief Eaglewood, szef Obozu Chłopców Thundercloud w The Parent Trap z 1961 r. oraz jako narrator ekranowy w komedii Jerry'ego Lewisa z 1967 r. The Big Mouth . De Vol pojawił się jako lider zespołu w ostatnim sezonie My Three Sons, a także napisał muzykę przewodnią i był wewnętrznym kompozytorem przez większość dwunastu sezonów serialu. Napisał także muzykę do większości odcinków Family Affair, w tym wiele tych samych przypadkowych wskazówek muzycznych, co My Three Sons. W 1980 roku pojawił się w drugim sezonie Diff'rent Strokes, w odcinku 22, „The Slumber Party”. De Vol wolał, żeby nazywano go „Frankiem De Volem” za występy aktorskie i „De Volem” za twórczość muzyczną.

De Vol został inicjowany jako honorowy członek oddziału Gamma Omega Phi Mu Alpha Sinfonia, narodowej wspólnoty mężczyzn w muzyce, w 1962 roku. W połowie lat 90-tych, już po osiemdziesiątce, De Vol działał w Big Band Academy of America. Był dwukrotnie żonaty, najpierw z Grayce Agnes McGinty w 1935 r. 54-letnie małżeństwo zrodziło dwie córki, Lindę Morehouse i Donnę Copeland, a zakończyło się śmiercią Grayce w 1989 r. Jego drugie małżeństwo było z aktorką telewizyjną i piosenkarką big bandową Helen O' Connell od 1991 r. aż do jej śmierci w 1993 r. De Vol zmarł z powodu zastoinowej niewydolności serca 27 października 1999 roku w Lafayette w Kalifornii. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Hollywood Hills.

Filmografia

World for Ransom (1954)/ Kiss Me Deadly (1955)/ The Big Knife (1955)/ Attack (1956)/ The Ride Back (1957)/ Johnny Trouble (1957)/ Pillow Talk (1959)/ Murder, Inc. (1960)/ Lover Come Back (1961)/ Boys' Night Out (1962)/ What Ever Happened to Baby Jane? (1962)/ The Thrill of It All (1963)/ For Love or Money (1963)/ Under the Yum Yum Tree (1963)/ McLintock! (1963)/ The Wheeler Dealers (1963)/ Good Neighbor Sam (1964)/ Send Me No Flowers (1964)/ Hush...Hush, Sweet Charlotte (1964)/ Cat Ballou (1965)/ The Flight of the Phoenix (1965)/ The Glass Bottom Boat (1966)/ Texas Across the River (1966)/ The Ballad of Josie (1967)/ The Happening (1967)/ Caprice (1967)/ Guess Who's Coming to Dinner (1967)/ The Dirty Dozen (1967)/ What's So Bad About Feeling Good? (1968)/ The Legend of Lylah Clare (1968)/ Krakatoa, East of Java (1969)/ Ulzana's Raid (1972)/ Emperor of the North Pole (1973)/ The Longest Yard (1974)/ Doc Savage: The Man of Bronze (1975)/ Hustle (1975)/ Herbie Goes to Monte Carlo (1977)/ The Choirboys (1977)/ The Frisco Kid (1979)/ Herbie Goes Bananas (1980)/ ...All the Marbles (1981)/

Awards

Oscar [Muzyka filmowa]

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
1968 Best Music, Scoring of Music, Adaptation or Treatment Zgadnij, kto przyjdzie na obiad
1966 Best Music, Scoring of Music, Adaptation or Treatment Kasia Ballou
1965 Best Music, Original Song Nie płacz, Charlotto For the song "Hush...Hush, Sweet Charlotte"
1965 Best Music, Substantially Original Score Nie płacz, Charlotto
1960 Best Music, Scoring of a Dramatic or Comedy Picture Telefon towarzyski

Golden Globe
Grammy

Kompozycje Franka De Vola na listach przebojów

[with Jerry Browne]
03/1944 Friendly Tavern Polka Horace Heidt and His Musical Knights 18.US

[with solo]
03/1961 My Three Sons Lawrence Welk and His Orchestra 55.US

[with Alan Spilton ]
04/1962 Lover Come Back Doris Day 98.US

[with Mack David]
04/1965 Hush, Hush, Sweet Charlotte Patti Page 8.US

[with Brian Holland, Lamont Dozier, Eddie Holland Jr.]
04/1967 The Happening The Supremes 1.US/6.UK
07/1967 The Happening Herb Alpert 32.US

[with Johnta Austin, Brian Holland, Lamont Dozier, Eddie Holland Jr., Anthony McIntyre & Big Boi]
11/2006 Hood Boy Fantasia Barrino 103.US

środa, 9 października 2019

Michael W. Smith

Michael w. Smith urodził się w Kenova, West Virginia, miasteczku liczącym około 5.000 mieszkańców, w którym wszyscy się znają. W miasteczku tym jest nawet ulica nazwana jego imieniem. Michael grywał w różnych zespołach rockowych i w kościele w Kenova. Po ukończeniu szkoły na krótki czas poszedł do college'u. Grał jednak na słuch, co nie było mile widziane na wydziale muzycznym. Po decyzji przerwania nauki w szkole wyższej Michael wrócił do domu, aby pisać piosenki, komponować i rownocześnie pracować w sklepie spożywczym. Wiedział jednak, że chce wyjechać z rodzinnego miasta.

W 1978 roku kontakt z wydawcą z Nashville doprowadził do przyjaźni. Wydawcy spodobała się jego muzyka. Cztery tygodnie poźniej Michael spakował się i przeprowadził do Nashville. W Nashville Michael poznał swoją żonę Deborah. Michael już wcześniej odnosił sukcesy jako autor piosenek, ale jak sam przyznaje - wszystko dopiero zaczęło się, gdy poznał swoją żonę. To właśnie ona napisała wszystkie teksty do pierwszego albumu FRIENDS.
Po urodzeniu się ich piątki dzieci, priorytety Debory zmieniły się i więcej czasu zaczęła poświęcać na bycie żoną i matką. Kolejne teksty pisali dla Michaela m.in Amy Grant, Wayne Kirkpatrick, Dianne Warren i David Foster.
W 1982 Michael podpisuje kontrakt z firmą Blanton/Harell i rozpoczyna tourneé z ich największą gwiazdą - Amy Grant - jako keyboardzista w jej zespole. Na jesieni 1983 roku Smith otwiera koncert Amy. Następnie podpisuje kontrakt z Reunion Records w 1983 i debiutuje płytą MICHAEL W. SMITH PROJECT, za którą otrzymuje złotą płytę. Wkrótce otrzymuje nominacje do kilku DOVE AWARDS.
Kolejna płyta Michaela MICHAEL W.SMITH otrzymuje nagrodę GRAMMY w 1984.
W 1986 ukazuje się THE BIG PICTURE, płyta nawiązująca do spraw nastolatków i mająca wpływ na powstanie książki OLD ENOUGH TO KNOW, która staje się bestsellerem. Płyta THE BIG PICTURE otrzymuje nominację do nagrody GRAMMY.
W 1988 Michael nagrywa płytę I 2 (EYE), która powstaje podczas tourneé LEAD ME ON z Amy Grant. Podczas tego tourneé na koncerty przybyło 870.000 fanów.
We wrześniu 1989 roku Michael wydaje album świąteczny MICHAEL W.SMITH CHRISTMAS, który jest przykładem jego umiejętności łączenia muzyki neo-klasycznej i współczesnej.
Kolejne dwa albumy - GO WEST YOUNG MAN, wydana we wrześniu 1990, i CHANGE YOUR WORLD z sierpnia 1992 otrzymują złote płyty.
Pośród wielu innych nagród i wyróżnień Michael W. Smith został mianowany jednym z czterech najlepszych keyboardzistów rockowych oraz znalazł się na liście 50 najpiękniejszych ludzi 1992 roku.

W życiu Michael próbuje pokazać, na czym polega współczesne chrześcijanstwo i że ludzie, którzy je tworzą, są zwyczajnymi ludźmi. Mówi, że ludzie z którymi się spotyka po raz pierwszy, na początku podchodzą bardzo ostrożnie, z czasem przekonują się, że jest normalnym facetem i dopiero wtedy ich nastawienie staje się bardziej przyjazne, otwierają się i zaczynają pytać o Jezusa. Michael uważa, że właśnie życiem należy pokazywać, czym jest ewangelia, ponieważ same słowa niewiele dają. Dodaje, że oczywiście są sytuacje, w których Bóg wkłada w nasze usta słowa, którymi chce, abyśmy się podzielili, ale dla większości najważniejsze jest to, co widzą w życiu. Michael chce być jak najlepszym świadectwem:

"Niektórzy ludzie są bardzo dosłowni i doktrynalni, ale czuję, że mogę być światłem w ciemności. Chciałbym, aby potrafili zrobić krok do tyłu i ujrzeć pełny obraz. Ludzie pochopnie wyciągają wnioski i sądzą, że wszystko ci się pomieszało i straciłeś wiarę. Ale mam historie, niesamowite historie, które powodują, że cała krytyka jest łatwiejsza do zniesienia. Moja wiara jest dla mnie najważniejsza. Po prostu chcę być pozytywnym przykładem."

Michael miał również w swoim życiu trudne momenty. Po przeprowadzce do Nashville, po doświadczeniach, wśród których nie zabrakło marihuany, w chwili depresji pada na kolana, dwie godziny płacze na podłodze swojego mieszkania i prosi Boga, aby zmienił jego życie. Modlitwa zostaje wysłuchana i od tego momentu wszystko się zmienia. Michael komentuje tamte chwile:

"Żałuję, że brałem narkotyki, ale pomaga mi to teraz lepiej rozumieć ludzi z problemem narktotyków i brakiem poczucia własnej wartości."

Drugą po wierze najważniejszą sprawą w życiu Michaela jest jego rodzina. Na pytanie, jakie epitafium chciałby mieć wyryte na swoim nagrobku odpowiada: "Wspaniały mąż i ojciec". W jego domu, w cichym Franklinie, w stanie Tennesse Deb, Ryan, Whitney, Tyler, Anna i Emily Smith wiedzą, że nawet wtedy, gdy Michael jeździ po świecie, występuje z gwiazdami i wypełnia stadiony fanami - sercem jest zawsze z nimi w domu.

Michael stał się awangardzistą nowego trendu: piosenkarze muzyki gospel robią filmy video, pojawiają się w późnowieczornych programach telewizyjnych i mają podpisane kontrakty z tymi samymi wielkimi wytwórniami płytowymi, które produkują sataniczny metal czy mysogynistyczny rap. Ma to swoje dobre i złe strony. Daje szansę Michaelowi i jego znajomym lepsze szanse promocji i sprzedaży płyt, ale również stawia w trudnej pozycji pomiędzy sacrum i profanum.

"Zawsze chciałem być twórcą i wykonawcą muzyki pop, ale moim pragnieniem jest, aby śpiewać dla jak największej liczby ludzi i mówić o swojej wierze. Zawsze chciałem wykonywać muzykę pop, ale dojrzałem do stanu, w którym czuję, że nie wszytkie moje piosenki muszą być o Bogu."

Jak wielu innych artystów, którzy mają siłę szerokiego oddziaływania Michael nie nagrywa wyłącznie muzyki religijnej. Nagrywa muzykę popularną, która ma duchowe podstawy i z pewnością silnie oddziałuje na współczesną społeczność chrześcijańską. Michael sam mowi o tym, że jego muzyka to jakby odbicie jego własnego życia i tego wszystkiego, o czym piszą do niego fani. Śpiewa o miłości, przyjaźni, nadziei, śpiewa o tym, co dla niego w życiu jest najważniejsze, a więc o tym wszystkim, co pochodzi od Boga. Smith nie jest pierwszą chrześcijańską gwiazdą rocka, która prowadzi czyste życie, ale z pewnością jest pierwszą gwiazdą z taką samą mocą oddziaływania jak Guns N' Roses czy Cher w środowiskach świeckich.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Place in this World	Michael W. Smith	05.1991	-	6[21]	Reunion 19 019	[written by W. Kirkpatrick, A. Grant, M. W. Smith][produced by Michael W. Smith]
For You	Michael W. Smith	09.1991	-	60[11]	Reunion 19 103	[written by W. Kirkpatrick, M. W. Smith, W. Owsley III][produced by Michael W. Smith]
I Will Be Here for You	Michael W. Smith	09.1992	-	27[20]	Reunion/Geffen 19 139	[written by Michael W. Smith, Diane Warren][produced by Michael W. Smith, Mark Heimermann, Michael Blanton]
Somebody Love Me	Michael W. Smith	03.1993	-	71[7]	Reunion/RCA 62 465	[written by Michael W. Smith, Wayne Kirkpatrick]
Picture Perfect	Michael W. Smith	07.1993	-	116[3]	Reunion/RCA 62 554	[written by Michael W. Smith, Wayne Kirkpatrick][produced by Mark Heimermann, Michael W. Smith]
Love Me Good	Michael W. Smith	04.1998	-	61[5]	Reunion 410 010	[produced by Mark Heimermann, Michael W. Smith]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Go West Young Man	Michael W. Smith	06.1991	-	74[19]	Reunion 24 325	[platinum-US][produced by Wayne Kirkpatrick, Bryan Lenox, Michael W. Smith]
Change Your World	Michael W. Smith	09.1992	-	86[29]	Reunion 24 491	[platinum-US][produced by Mark Heimermann, Wayne Kirkpatrick, Scott MacLeod, Trace Scarborough, Michael W. Smith]
I'll Lead You Home	Michael W. Smith	09.1995	-	16[39]	Reunion 83 953	[platinum-US][produced by Patrick Leonard]
Live the Life	Michael W. Smith	05.1998	-	23[18]	Reunion 10 007	[gold-US][produced by Mark Heimmerman, Michael W. Smith, Stephen Lipson]
Christmastime	Michael W. Smith	11.1998	-	90[9]	Reunion 10 015	[gold-US][produced by Brown Bannister, Michael W. Smith]
This Is Your Time	Michael W. Smith	12.1999	-	21[13]	Reunion 0041	[gold-US][produced by Michael W. Smith, Bryan Lenox]
Freedom	Michael W. Smith	12.2000	-	70[7]	Reunion 0002	[gold-US][produced by Michael W. Smith, Bryan Lenox]
Worship	Michael W. Smith	09.2001	-	20[83]	Reunion 10 025	[2x-platinum-US][produced by Michael W. Smith, Tom Laune]
Worship Again	Michael W. Smith	11.2002	-	14[34]	Reunion 10 074	[platinum-US][produced by Michael W. Smith]
The Second Decade (1993–2003)	Michael W. Smith	10.2003	-	38[9]	Reunion 10 080	-
Healing Rain	Michael W. Smith	11.2004	-	11[15]	Reunion 10 073	[gold-US][produced by Michael W. Smith, Matt Bronleewe, Sam Ashworth]
Stand	Michael W. Smith	11.2006	-	48	Reunion 10 109	[produced by Matt Bronleewe, Michael W. Smith]
It's a Wonderful Christmas	Michael W. Smith	10.2007	-	54	Reunion 10 123	[produced by Michael W. Smith, David Hamilton]
Wonder	Michael W. Smith	09.2010	-	26	Reunion 10 153	[produced by Michael W. Smith, Bryan Lenox]
Decades of Worship	Michael W. Smith	01.2012	-	99	Reunion	-
Sovereign	Michael W. Smith	05.2014	-	10	Capitol	[produced by Jeremy Edwardson, Seth Mosley, Christopher Stevens, Joshua Silverberg]
The Spirit of Christmas	Michael W. Smith	09.2014	-	16	Sparrow	[produced by Robert Deaton, David Hamilton, Michael W. Smith]