wtorek, 6 lutego 2024

Bazzi

Andrew Bazzi (urodzony 28 sierpnia 1997r), znany pod pseudonimem pod nazwiskiem Bazzi , to urodzony w Ameryce libański piosenkarz, autor tekstów i producent muzyczny. Jego piosenka „Mine”, wydana w październiku 2017 r., zyskała popularność na początku 2018 r., kiedy stała się memem dzięki edycji Musical.ly i zastosowaniu filtra obiektywu Snapchata z utworem. Zadebiutował na 11. miejscu listy Billboard Hot 100 w USA i pojawił się na kilku międzynarodowych listach przebojów. Wydał swój debiutancki album studyjny Cosmic w 2018 roku, który osiągnął 14. miejsce na liście Billboard 200. 

  Bazzi urodził się 28 sierpnia 1997 r. w Canton w stanie Michigan. Jego matka jest Amerykanką, a ojciec jest imigrantem z Libanu, dlatego przez jakiś czas mieszkał w Bejrucie i ma obywatelstwo libańskie.Jako dziecko nauczył się mówić po arabsku i grał na kazoo, oudzie i gitarze. W 2012 roku zaczął publikować covery piosenek na swoim kanale YouTube. Uczęszczał do Parku Edukacyjnego Plymouth-Canton. W listopadzie 2014 roku przeniósł się do Los Angeles, aby rozpocząć karierę muzyczną. Ukończył szkołę średnią w Santa Monica High School w 2015 roku.  

Bazzi założył konto Vine w lipcu 2013 r.Do 2015 roku zgromadził w serwisie 1,5 miliona obserwujących. We wrześniu tego roku jako pierwszy artysta wydał „Featured Track” Vine zatytułowany „Bring You Home”. W 2016 roku pojawił się w utworze Fancy Cars „Fun”. W ciągu następnych dwóch lat Bazzi wydał kilka singli, w tym „Alone”, „Beautiful”, „Got Friends” i „Sober”. Bazzi wśród swoich inspiracji wymienił artystów Justina Timberlake'a, Brysona Tillera, Duran Duran, Michaela Jacksona i Guns N 'Roses. W październiku 2017 wydał singiel „Mine”. W ciągu kilku dni od premiery dyrektor A&R w stowarzyszonej z Warner Music Artist Partner Group podpisał z nim umowę obejmującą jego autora tekstów, Henry'ego Fredricksona z Minnesoty. Piosenka zyskała na popularności po tym, jak stała się memem internetowym  dzięki filmom zawierającym pokaz slajdów przedstawiający różne zdjęcia tematu filmu z filtrem „serca” Snapchata i nakładającymi się tekstami. W styczniu 2018 roku piosenka pojawiła się na liście Billboard Hot 100, debiutując na 56. miejscu. W kwietniu 2018 r.   utwór  na liście zajmował 11. miejsce. 

Bazzi wydał także trzy nowe single w 2018 roku: „Why?”, „Gone” i „Honest”. Obecnie pracuje nad współpracą z Marshmello. 13 marca 2018 r. Bazzi został gościem specjalnym północnoamerykańskiej części trasy Camili Cabello Never Be the Same Tour. 17 kwietnia 2018 r. Cosmic zadebiutował na 35. miejscu, a później osiągnął 14. miejsce na liście 200 albumów US Billboard.Bazzi dołączył do trasy koncertowej Justina Timberlake’a Man of the Woods Tour jako występ otwierający europejską część. Otrzymał nominację do nagrody MTV Video Music Award dla najlepszego nowego artysty Bazzi współpracował z Camilą Cabello przy remiksie piosenki „Beautiful”, który ukazał się 2 sierpnia 2018 roku. Bazzi wykonał „Beautiful” na platformie podczas parady z okazji Święta Dziękczynienia Macy's w 2018 roku. 

 Bazzi współpracował z K-popową firmą rozrywkową SM Entertainment, aby napisać piosenki dla dwóch ich boysbandów, EXO i NCT Dream. W NCT Dream był współautorem utworu „We Go Up” wraz z ich członkiem Mark na EPkę We Go Up. Wraz z EXO był współautorem scenariusza „The Eve” do albumu studyjnego The War oraz „Ooh La La La” i „Oasis” do albumu studyjnego Don’t Mess Up My Tempo. Jest także współautorem piosenki „Give Me a Chance” z chińskim piosenkarzem i członkiem Exo Lay Zhangiem na jego studyjny album Namanana. 

 W kwietniu 2019 Bazzi wydał „Caught in the Fire” i „Paradise”. 8 sierpnia 2019 roku wydał swój debiutancki mixtape Soul Searching, na którym znalazły się utwory „Paradise”, a także „Focus” (z udziałem 21 Savage) i „I.F.L.Y.”. W 2020 roku Bazzi wydał single „Young & Alive”, „Renee's Song”, „I Got You”, „I Don't Think I'm OK” i „Crazy”. W wywiadzie dla magazynu Billboard w 2018 roku Bazzi wspomniał, że przed karierą muzyczną nie miał żadnego innego doświadczenia zawodowego. 

 16 września 2022 roku Bazzi wydał długo oczekiwaną płytę „Infinite Dreams”. Jego pierwszy album od 4 lat od Cosmic. Album zawiera w sumie 19 utworów. „Dlma” to piosenka z udziałem LANY, a „Only Fan” z Cordae. Bazzi ogłosił nadchodzącą trasę koncertową „Infinite Dream” po wydaniu swojego albumu. Trasa zatrzyma się w szesnastu miastach. 

  Bazzi mieszka w Los Angeles. Otwarcie mówił o swoich zmaganiach ze zdrowiem psychicznym i nadużywaniem substancji psychoaktywnych podczas kwarantanny podczas pandemii Covid-19. W liście otwartym na Twitterze stwierdził, że „pozwolił, aby problem narkotykowy wymknął się spod kontroli, zapijałem nudę”. Umawiał się z Renee Herbert.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
BeautifulBazzi07.2017-119Atlantic 075679886002[4x-platinum-US][written by Andrew Bazzi,Kevin Clark White,Michael Clinton Woods][produced by Will Patterson]
MineBazzi02.201821[11]11ZZZ Entertainment USAT 21704227[5x-platinum-US][platinum-UK][written by Andrew Bazzi][produced by Bazzi,Rice N' Peas]
BeautifulBazzi featuring Camila Cabello08.201833[12]26Atlantic TCADE 1707724[4x-platinum-US][gold-UK][written by Andrew Bazzi,Camila Cabello,Kevin Edward Brewster White,Michael Clinton Woods][produced by Rice N' Peas,Louis Bell ]
ParadiseBazzi04.201964[7]91Atlantic USAT 21901897[platinum-US][silver-UK][written by Andrew Bazzi,Kevin Clark White,Michael Clinton Woods][produced by Bazzi,Rice N' Peas]
FocusBazzi feat. 21 Savage06.2019-124Atlantic 075679843722[written by Andrew Bazzi,Shéyaa Bin Abraham-Joseph][produced by Bazzi,Kevin White]
I.F.L.Y.Bazzi07.2019-109Atlantic 075679886002[platinum-US][written by Andrew Bazzi,Michael Clinton Woods][produced by Bazzi,Rice N' Peas]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
CosmicBazzi04.201865[1]14Atlantic 0075679874580[platinum-US][silver-UK][produced by Andrew Bazzi,Rice N' Peas]
Soul SearchingBazzi08.2019-20Atlantic 075679838483[produced by Andrew Bazzi,Rice N' Peas]

Bill Withers

 Ur. 4.07.1938 r. w Slab Fork w stanie Zachodnia Wirginia. Po dziewięcioletniej służbie w amerykańskiej marynarce wojennej, osiadł w 1967 r. w Kalifornii, proponując swoje utwory licznym lokalnym wytwórniom. W 1971 r. podpisał ostatecznie kontrakt z Sussex Records, debiutując entuzjastycznie przyjętym singlem „Ain't No Sunshine", nagranym pod kierunkiem Bookera  T.Jonesa, z udziałem m.in. Stephena Stillsa (polską wersję tego przeboju zatytułowaną „Sen o dolinie" zaproponowała Budka Suflera). 

Płyta rozeszła się w milionowym nakładzie, a jej sukces utorował drogę na listy przebojów tematom „Lean On Me" i „Use Me". Kontynuacją łączącego pop, folk i soul stylu Withersa były popularne single „Make Love To Your Mind" (z 1975 r.), subtelny „Lovely Day" (z 1977 r., plus zremiksowana wersja z 1988 r.) i „Just The Two Of Us" (z 1981 r.). 

Ten ostatni, wykonywany w duecie z saksofonistą Groverem Washingtonem Juniorem, przyniósł obu muzykom nagrodę Grammy za najlepsze wykonanie tematu rhythm'n'bluesowcgo. Remiks „Lovely Day", wykorzystany wcześniej w telewizyjnej reklamie, trafił w 1988 r. na piąte miejsce listy brytyjskiej. Withers, będący bardziej profesjonalistą, niż charyzmatycznym idolem, cieszy się do dziś renomą utalentowanego autora przebojów.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Ain't No Sunshine/HarlemBill Withers07.1971-3[16]Sussex 219[gold-US][written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones][6[16].R&B Chart]
Grandma's Hands/Sweet WanomiBill Withers10.1971-42[8]Sussex 227[written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones][18[8].R&B Chart]
Lean On Me/Better Off DeadBill Withers04.197218[9]1[3][19]Sussex 225[gold-US][platinum-UK][written by Bill Withers][produced by Bill Withers][1[1][17].R&B Chart]
Use MeBill Withers09.1972-2[12]Sussex 241[gold-US][written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones,Bill Withers,Ray Jackson,James Gdson,Melvin Douglas,Benorce Blackman][2[13].R&B Chart]
Let Us Love/The Gift Of GivingBill Withers12.1972-47[6]Sussex 247[written by Bill Withers][produced by Bill Withers,Melvin Dunlap,Ray Jackson,James Gadson,Benorce Blackmon][17[5].R&B Chart]
Kissing My Love/I Don't KnowBill Withers02.1973-31[10]Sussex 250[written by Bill Withers][produced by Bill Withers,Ray Jackson,James Gdson,Melvin Douglas,Benorce Blackman][12[9].R&B Chart]
Friend Of Mine/Lonely Town, Lonely StreetBill Withers07.1973-80[5]Sussex 257[written by Bill Withers][produced by Bill Withers,Ray Jackson][25[6].R&B Chart]
The Same Love That Made Me Laugh/Make A Smile For MeBill Withers04.1974-50[13]Sussex 513>[written by Bill Withers][produced by Bill Withers,Melvin Dunlap,James Gadson][10[15].R&B Chart]
You/StoriesBill Withers07.1974--Sussex 518[written by Bill Withers][produced by Bill Withers, James Gadson, Melvin Dunlap][15[13].R&B Chart]
Heartbreak Road/Ruby LeeBill Withers12.1974-89[4]Sussex 629[written by Denise Nicholas][produced by Bill Withers, James Gadson, Melvin Dunlap][13[12].R&B Chart]
It's All Over NowBobby Womack & Bill Withers07.1975--United Artists 674[written by Bobby Womack,Shirley Womack][produced by Bobby Womack][68[8].R&B Chart]
Make Love To Your Mind/I Love You DawnBill Withers12.1975-76[6]Columbia 10255[written by Bill Withers][produced by Bill Withers, Larry Nash][10[13].R&B Chart]
I Wish You Well/She's LonelyBill Withers03.1976--Columbia 10308[written by Bill Withers][produced by Bill Withers, Larry Nash ][54[8].R&B Chart]
If I Didn't Mean You Well/My ImaginationBill Withers11.1976--Columbia 10420[written by Bill Withers][produced by Bill Withers][74[7].R&B Chart]
Close To Me/I'll Be With YouBill Withers01.1977--Columbia 10459[written by Bill Withers][produced by Bill Withers][88[2].R&B Chart]
Lovely Day/It Ain't Because Of Me BabyBill Withers12.19777[8]30[12]Columbia 10627[2x-platinum-US][written by Bill Withers ,Skip Scarborough][produced by Bill Withers, Clarence McDonald][6[22].R&B Chart]
Lovely Night For Dancing/I Want To Spend The NightBill Withers04.1978--Columbia 10702[written by Bill Withers][produced by Bill Withers, Keni Burke][75[3].R&B Chart]
Don't It Make It Better/Love IsBill Withers02.1979--Columbia 10892[written by B. Withers, P. Smith ][produced by Bill Withers, Paul Smith][30[14].R&B Chart]
You Got The Stuff/ Look To Each Other For LoveBill Withers05.1979--Columbia 10948[written by Bill Withers,Paul Hurriah Smith,Keith Hatchell][produced by Bill Withers,Paul Smith][85[3].R&B Chart]
Just The Two Of Us/StoriesGrover Washington, Jr. & Bill Withers07.197438[1]2[24] Elektra 47 103[gold-US][written by Bill Withers,William Salter,Ralph MacDonald][produced by Ralph McDonald,Grover Washington, Jr.][3[21].R&B Chart]
U.S.A./ Paint Your Pretty PictureBill Withers12.1981--Columbia 02651[written by Bill Withers][produced by Bill Withers, Richard Tee][83[6].R&B Chart]
In The Name Of Love/StoriesRalph McDonald & Bill Withers09.1984-58[10]Polydor 881 221[written by Bill Withers,Ralph McDonald,William Salter][produced by Bill Withers,William Eaton,Ralph McDonald][13[15].R&B Chart]
Oh Yeah!/Just Like The First TimeBill Withers07.197460[4]106[2]Columbia 04841[written by D. Foster, B. Withers, L. Carlton][produced by Larry Carlton, Bill Withers][22[14].R&B Chart]
Something That Turns You On/You Try To Find A LoveBill Withers07.1985--Columbia 05424[written by Bill Withers][produced by Bill Withers][46[12].R&B Chart]
Lovely Day/Lovely Night For DancingBill Withers07.198792[1]-CBS 650992 7[written by Bill Withers,Skip Scarborough][produced by Bill Withers,Ben Liebrand,Clarence McDonald]
Lovely Day/Lovely Night For DancingBill Withers09.19884[9]-CBS 6530017[written by Bill Withers,Skip Scarborough][produced by Bill Withers,Ben Liebrand,Clarence McDonald]
Ain't No SunshineBill Withers12.198882[3]-CBS 653198 7[written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones]
HarlemBill Withers04.199098[1]-CBS 6548310[written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones]
Ain't No SunshineBill Withers05.200940[7]-Sony Music CATCO 7717[written by Bill Withers][produced by Booker T. Jones]
Lean On MeBill Withers04.202064[1]-Sony Music USSM 17200084-
Lovely Day/Lovely Night For DancingBill Withers04.202073[1]-Sony Music USSM 17700714[written by Bill Withers,Skip Scarborough][produced by Bill Withers,Ben Liebrand,Clarence McDonald]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Just as I AmBill Withers06.1971-39[33]Sussex 7006[produced by Booker T. Jones]
Still BillBill Withers05.1972-4[43]Sussex 7014[gold-US][produced by Benorce Blackmon,Withers,James Gadson,Melvin Dunlap,Ray Jackson]
Live at Carnegie HallBill Withers04.197380[1][04.2020]63[21]Sussex 7025[produced by Benorce Blackmon, Bill Withers, James Gadson, Melvin Dunlap, Ray Jackson]
+'JustmentsBill Withers04.1974-67[21]Sussex 8032[produced by Bill Withers,Melvin Dunlap,James Gadson]
The Best of Bill WithersBill Withers05.1975-182[2]Sussex 8037-
Making MusicBill Withers11.1975-81[15]Columbia 33 704[produced by Bill Withers, Larry Nash]
Naked & WarmBill Withers11.1976-169[4]Columbia 34 327[produced by Bill Withers]
MenagerieBill Withers10.197727[4]39[26]Columbia 345 903[gold-US][produced by Bill Withers, Keni Burke, Clarence McDonald, Cliff Coulter]
'Bout LoveBill Withers03.1979-134[9]Columbia 35596[produced by Paul Smith]
Bill Withers' Greatest HitsBill Withers05.1981-183[3]Columbia 37199[gold-US][produced by Paul Smith]
Watching You, Watching MeBill Withers05.198560[1]143[9]Columbia 39887[produced by Larry Carlton, Michel Colombier, Denny Diante, Don Freeman ,Ralph MacDonald ,Bill Withers]
Bill Withers' Greatest HitsBill Withers09.198890[4]-CBS 32343 [UK][gold-UK]
Lovely Day: The Very Best of Bill WithersBill Withers08.200635[2]-Columbia 82876845522 [UK]-
The Ultimate CollectionBill Withers08.201710[4]-Sony Music CG 88985465862 [UK][gold-UK]

poniedziałek, 5 lutego 2024

Sussex Records

 Sussex Records ,wytwórnia płytowa mająca swoją bazę w Hollywood i założona przez Clarence Avanta.Początkowo powierzyła dystrybucję swoich nagrań Buddah Records,by od 1974r zająć się nią we własnym zakresie.
Wytwórnia miała renomowanych artystów od soulowego Presidents,heavy rockowego Mutzie czy interesujący Amish z Ontario.Bez wątpienia największym sukcesem Sussex był pochodzący z Zachodniej Wirginii Bill Withers.

 

Po dziewięciu latach służby w marynarce (gdzie przeszedł terapię mowy ,aby przezwyciężyć problem jąkania),pisał w wolnym czasie piosenki pracując w IBM lub zakładach Forda.Po przeprowadzce do Los Angeles w końcu lat 60-tych,indagował wytwórnie płytowe by zainteresowały się jego kompozycjami.Na początku 1970r podpisał kontrakt z Sussex dzięki Booker T.Jonesowi,który to podjął się produkcji debiutanckiego albumu Withersa.Z wielu jego hitów najbardziej pamiętane są "Ain't No Sunshine" i "Lean On Me".Kiedy wytwórnia Sussex przestała działać w 1975 roku, przeniósł się do CBS.
 

Design wydawanych płyt pozostał niezmienny,i tworzył go brązowy label otoczony pomarańczową otoczką,, niebieskie, pomarańczowe i zielone koncentryczne okręgi wokół otworu centrum.

 

 

               Hity na liście przebojów Billboard

207X Presidents 5-10-15-20 (25-30 Years Of Love) 10.1970 11.US
212 Presidents Triangle of love 01.1971 68.US
250 Bill Withers Kissing My Love / I Don't Know 02.1973 31.US
SR 513 Bill Withers The Same Love That Made Me Laugh 04.1974 50.US
SR 629 Bill Withers Ruby Lee / Heartbreak Road 12.1974 89.US
SUX 219 Bill Withers Harlem / Ain't No Sunshine 07.1971 3.US [gold]
SUX 227 Bill Withers Grandma's Hands / Sweet Wanomi 10.1971 42.US
SUX 235 Bill Withers Lean On Me 04.1972 1.US [gold]
SUX 241 Bill Withers Use Me 08.1972 2.US [gold]
13213 AT Creative Source Who Is He And What Is He To You 04.1974 69.US
AMS 899 Dennis Coffey & The Detroit Guitar Band	Taurus 02.1972 18.US
AMS 7010 Dennis Coffey And The Detroit Guitar Band Getting It On / Ride, Sally, Ride 06.1972 93.US
SUX 226 Dennis Coffey And The Detroit Guitar Band Scorpio / Sad Angel 12.1971 6.US [gold]
SR 507 Wednesday Last Kiss / Without You 11.1973 34.US
SR-515 Wednesday Teen Angel / Taking Me Home 05.1974 79.US
SUX 239 Gallery I Believe In Music / Someone 08.1972 22.US
SUX 232 Gallery Nice To Be With You / Ginger Haired Man 02.1972 4.US [gold]


           Albumy na liście przebojów Hot 200 Albums

SXBS 7004 - Evolution - Dennis Coffey & The Detroit Guitar Band [1971] 36.US
SXBS 7005 - 5-10-15-20-25-30 Years of Love - Presidents [1971] 158.US
SXBS 7006 - Just as I Am - Bill Withers [1971] 39.US
SXBS 7010 - Goin' for Myself - Dennis Coffey [1972] 90.US
SXBS 7014 - Still Bill - Bill Withers [1972] 4.US
SXBS 7017 - Nice to Be with You - Gallery [1972] 75.US
SXBS 7021 - Electric Coffey - Dennis Coffey [1973] 189.US
SXBS 7025 - Bill Withers Live at Carnegie Hall - Bill Withers [1973] 63.US
SRA 8032 'Justments - Bill Withers [1974] 67.US
SRA 8037 - The Best of Bill Withers - Bill Withers [1975] 182.US 

Hoagy Carmichael

Hoagy Carmichael, właśc. Howard Hoagland Carmichael (ur. 11 XI 1899r w Bloomington, USA - zm. 27 XII 1981r w Palm Springs), kompozytor, pianista i wokalista jazzowy oraz aktor filmowy. Jeden z największych, klasycznych amerykańskich kompozytorów muzyki popularnej, podobnie jak Duke Ellington był również wybornym wykonawcą własnych kompozycji. Po ukończeniu szkoły średniej podjął studia prawnicze, równocześnie koncertował z zespołem Paula Whitemana.

 

Jego pierwsza kompozycja Riverboat Shuffle została nagrana w 1924r przez ulubionego muzyka Carmichaela, trębacza Bixa Beiderbecke, i szybko stała się standardem dixielandowym, W 1927 po nagraniu z P. Whitemanem własnego utworu Washboard Blues przerwał studia i poświęcił się całkowicie muzyce jazzowej. Pod koniec lat 20-tych występował jako pianista, rzadziej trębacz, z własnym zespołem, jednak z biegiem czasu zdobywał uznanie przede wszystkim jako uzdolniony kompozytor.
 

Do najważniejszych kompozycji Carmichaela należą takie standardy, jak: Stardust, Georgia on My Mind, Up the Lazy River, Rockin' Chair, The Hearness of You, Skylark, New Orleans, Heart and Soul oraz In the Cool, Cool, Cool of Evening, za którą w 1951 został nagrodzony Oscarem. Współpracował z Louisem Armstrongiem, który umieścił jego utwory na swoich 27 płytach oraz z Jackiem Teagardenem, Joe Venutim, Tommym i Jimmym Dorseyami, Lonnie Johnsonem i wieloma innymi czołowymi jazzmanami lat 30. i 40-tych.
 

W 1935r, podczas pracy w Hollywood, został przypadkowo zaangażowany do filmu w roli śpiewającego pianisty. Postaci charakterystyczne zagrał jeszcze w 14 filmach, m.in. w To Haue and Haue Not I The Best Years of Our Lives. W latach 40-tych występował i nagrywał z trio, natomiast w 1956 zarejestrował - jako wokalista - sesję nagraniową z towarzyszeniem modern jazzowego zespołu Arta Peppera. Pod koniec lat 50-tych, zdegustowany zmianami w muzyce popularnej, zakończył karierę. Opublikował dwie wartościowe autobiografie: The Stardust Road (1946) i Sometimes I Wonder (1965). 

Single

Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Lazy RiverHoagy Carmichael06.1932-19[1]Victor 23 034[written by Sidney Arodin/Hoagy Carmichael]
Rockin' ChairHoagy Carmichael08.1932-14[3]Columbia 2688[written by Hoagy Carmichael][with Louis Armstrong & His Orch]
Two Sleepy PeopleHoagy Carmichael and Ella Logan11.1938-13[3]Brunswick 8250[written by Hoagy Carmichael/Frank Loesser][piosenka z filmu "Thanks for the memory"]
Hong Kong blues/How little we knowHoagy Carmichael08.1945-6[3]ARA 123[written by Hoagy Carmichael][piosenka z filmu "To have and have not"]
Doctor, Lawyer, Indian Chief/Am I blueHoagy Carmichael03.1946-18[1]ARA 128[written by Hoagy Carmichael][utwór z filmu "The Stork Club"]
Ole Buttermilk Sky/Ginger and spiceHoagy Carmichael10.1946-2[19]ARA 155[written by Hoagy Carmichael/Jack Brooks][utwór z filmu "Canyon passage"][#25 hit for Bill Black's Combo in 1961]
Huggin' and Chalkin'/I may be wrong,but,I think you're wonderfulHoagy Carmichael11.1946-1[2][15]Decca 23 675[written by Kermit Goell/Clancy Hayes][backing vocal:The Chickadees]
The old piano roll blues/Stay with the happy peopleHoagy Carmichael and Cass Daley05.1950-11[10]Decca 9-24 977-
The ABA Daba Honeymoon/The golden rocketHoagy Carmichael and Cass Daley04.1951-23[3]Decca 9-27 474[written by Walter Donovan/Arthur Fields][utwór z filmu "Two weeks with love"][#1 hit for Arthur Collins & Byron Harlan in 1914]
                                                                                 Filmografia
1955 The Las Vegas Story/ 1952 Przybywa narzeczony/ Here Comes the Groom 1951 Mieć i nie mieć To Have and Have Not/ 1944 Pacific Blackout/ 1941 Co dzień święto Every Day's a Holiday/ 1937 Anything Goes 1936


                                                    Rozmiar: 1223 bajtówAwards
Oscar [Muzyka filmowa]
1952 Best Music, Original Song Przybywa narzeczony For the song "In the Cool, Cool, Cool of the Evening"

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
1947 Best Music, Original Song Canyon Passage For the song "Ole Buttermilk Sky".


Golden Globe
Best Original Score Life With Father 1947 Grammy 2005 Trustees Award

                                         Kompozycje Hoagy Carmichaela na listach przebojów

 


[with Frank Loesser]
.1938 Heart and Soul Larry Clinton and His Orchestra 1.US
.1938 Heart and Soul Al Donahue and His Orchestra 16.US
.1938 Heart and Soul Eddy Duchin and His Orchestra 12.US
.1938 Small Fry Bing Crosby and Johnny Mercer 3.US
.1938 Small Fry Mildred Bailey 9.US
.1938 Two Sleepy People Lawrence Welk and His Orchestra 13.US
.1938 Two Sleepy People Kay Kyser and His Orchestra 7.US
.1938 Two Sleepy People Hoagy Carmichael & Ella Logan 13.US
.1938 Two Sleepy People Fats Waller 1.US
.1938 Two Sleepy People Bob Crosby and His Orchestra 11.US
.1939 Two Sleepy People Bob Hope & Shirley Ross 15.US
.1942 We're the Couple in the Castle The Glenn Miller Orchestra 24.US
10/1952 Heart and Soul The Four Aces 11.US
10/1956 Heart and Soul Johnny Maddox 57.US
05/1961 Heart and Soul The Cleftones 18.US
06/1961 Heart and Soul Jan & Dean 25.US/24.UK
07/1967 Heart and Soul The Incredibles 122.US

[with Johnny Mercer]
.1933 Lazy Bones Mildred Bailey 9.US
.1933 Lazy Bones Don Redman & His Orchestra 4.US
.1933 Lazybones Ted Lewis & His Band 1.US
.1940 Ooh! What You Said The Glenn Miller Orchestra 13.US
.1942 Skylark The Glenn Miller Orchestra 7.US
05/1942 Skylark Harry James and His Orchestra 16.US
05/1942 Skylark Dinah Shore 20.US
07/1942 Skylark Bing Crosby 19.US
08/1951 In the Cool, Cool, Cool of the Evening Bing Crosby and Jane Wyman 11.US
08/1951 In the Cool, Cool, Cool of the Evening Jo Stafford and Frankie Laine 17.US
04/1960 Skylark Michael Holliday 39.UK
05/1971 Lazy Bones Jonathan King 23.UK
12/1984 Skylark Linda Ronstadt 101.US

[with Irving Mills, Mitchell Parish & Dick Voynow]
07/1925 Riverboat Shuffle Isham Jones & His Orchestra 5.US
10/1925 Riverboat Shuffle The Benson Orchestra of Chicago 15.US
.1927 Riverboat Shuffle Frankie Trumbauer & His Orchestra 16.US
.1928 Riverboat Shuffle Red Nichols & His Five Pennies 14.US

[with Fred B. Callahan & Irving Mills]
.1927 Washboard Blues Red Nichols & His Five Pennies 13.US
.1928 Washboard Blues Paul Whiteman & His Orchestra 17.US

[with Mitchell Parish]
09/1930 Star Dust Isham Jones & His Orchestra 1.US
.1931 Star Dust Bing Crosby 5.US
.1931 Star Dust Louis Armstrong 16.US
.1931 Star Dust Wayne King and His Orchestra 17.US
.1931 Star Dust Lee Sims 20.US
.1935 Star Dust Jimmie Lunceford and His Orchestra 20.US
.1936 Star Dust Tommy Dorsey and His Orchestra 8.US
10/1940 Star Dust The Glenn Miller Orchestra 20.US
01/1941 Star Dust Tommy Dorsey and His Orchestra 7.US
01/1941 Star Dust Artie Shaw and His Orchestra 6.US
.1954 Star Dust Mambo Richard Maltby 27.US
05/1957 Stardust Nat King Cole 79.US/24.UK
06/1957 Star Dust The Dominoes 12.US/13.UK
03/1962 Stardust Frank Sinatra 98.US
12/1962 Stardust Bossa Nova Ella Fitzgerald 129.US
02/1964 Stardust Nino Tempo & April Stevens 32.US

[with Stuart Gorrell]
.1932 Georgia on My Mind Mildred Bailey 10.US
06/1941 Georgia on My Mind Gene Krupa and His Orchestra 18.US
09/1960 Georgia on My Mind Ray Charles 1.US/24.UK
02/1966 Georgia on My Mind The Righteous Brothers 62.US
07/1968 Georgia on My Mind Wes Montgomery 91.US
03/1978 Georgia on My Mind Willie Nelson 84.US
08/1990 Georgia on My Mind Michael Bolton 36.US/94.UK

[with Sidney Arodin]
.1932 Lazy River Hoagy Carmichael 19.US
06/1956 Lazy River Roberta Sherwood 57.US
02/1961 Lazy River Bobby Darin14.US/2.UK
11/1961 Up a Lazy River Si Zentner 43.US

[solo]
.1932 Rockin' Chair The Mills Brothers 4.US
.1937 Rockin' Chair Mildred Bailey 13.US
.1939 Blue Orchids Bob Crosby and His Orchestra 8.US
.1939 Blue Orchids The Glenn Miller Orchestra 1.US
.1940 My Resistance is Low Orrin Tucker and His Orchestra 14.US
08/1945 Hong Kong Blues Hoagy Carmichael 6.US
10/1945 Hong Kong Blues Tommy Dorsey and His Orchestra 8.US
05/1947 Ivy Jo Stafford 16.US

[with Rudy Vallée]
.1933 Old Man Harlem The Dorsey Brothers Orchestra 20.US

[with Stanley Adams]
.1936 Lyin' to Myself Louis Armstrong 10.US
.1936 Sing Me a Swing Song (And Let Me Dance) Ella Fitzgerald 18.US
.1937 Little Old Lady Shep Fields and His Rippling Rhythm 8.US
.1937 Little Old Lady Abe Lyman and His Californians 2.US

[with Jane Brown Thompson]
.1939 I Get Along Without You Very Well Red Norvo & His Orchestra 3.US
.1939 I Get Along Without You Very Well Jimmy Dorsey and His Orchestra 9.US

[with Ned Washington]
.1940 The Nearness of You The Glenn Miller Orchestra 5.US
04/1953 The Nearness of You Bob Manning 16.US

[with Jack Lawrence]
1940 Vagabond Dreams The Glenn Miller Orchestra 16.US

[with Paul Francis Webster]
12/1945 Doctor, Lawyer, Indian Chief Betty Hutton 1.US
03/1946 Doctor, Lawyer, Indian Chief Les Brown and His Orchestra 6.US
03/1946 Doctor Lawyer Indian Chief Hoagy Carmichael 18.US
08/1948 Bubble-Loo Bubble-Loo Peggy Lee 29.US
06/1952 Watermelon Weather Perry Como and Eddie Fisher 19.US
07/1952 Watermelon Weather Bing Crosby and Peggy Lee 28.US

[with Jack Brooks]
09/1946 Ole Buttermilk Sky Kay Kyser and His Orchestra 1.US
10/1946 Ole Buttermilk Sky Hoagy Carmichael 2.US
11/1946 Ole Buttermilk Sky Paul Weston and His Orchestra and Matt Dennis 6.US
11/1946 Ole Buttermilk Sky Connee Boswell 14.US
11/1946 Ole Buttermilk Sky Helen Carroll 7.US
12/1946 Ole Buttermilk Sky Danny O'Neil 12.US
06/1961 Ole Buttermilk Sky Bill Black's Combo 25.US

[with Harold Adamson]
05/1976 My Resistance Is Low Robin Sarstedt 3.UK

Harry Chapin

 Amerykański muzyk, wokalista, kompozytor i autor tekstów, ur. 7.12.1942 r. w Nowym Jorku, USA, zm. 16.07.1981 r. w Jerycho. Syn jazzowego perkusisty, śpiewał w chórze chłopięcym Brooklyn Heights Boys' Choir, a jako nastolatek założył wraz z braćmi, Tomem i Stephenem, własny zespół.
Był autorem scenariusza i reżyserem filmu "Legendary Champions", nominowanego w 1969 r. do nagrody Oscara. Po premierze powrócił do muzyki. W 1971 r. założył występujący w nowojorskich klubach kwartet rockowy, w którym towarzyszyli mu John Wallace (bas), Ron Palmer (gitara) i Tim Scott (wiolonczela).

 Rok póżniej zadebiutował jako solista nagranym dla wytwórni Elektra albumem Heads And Taits i sześciominutowym singlem "Taxi", odnotowanym na listach przebojów w USA.
Specjalizował się w długich narracyjnych tematach, zaskakujących słuchaczy nagłymi zwrotami akcji. Utwór "W-O-L-D" (opowieść o życiu disc jockeya prowincjonalnej radiostacji) stał się "klasyką" amerykańskich radiostacji komercyjnych. W 1974 r. wydany przed Świętami Bożego Narodzenia singel "Cats In The Craddle" trafił na szczyt listy przebojów w USA. Ostrzegał przed dążeniem do kariery kosztem życia rodzinnego, opisując dramat ojca opuszczonego na stare lata przez syna.
 

Kolejne narratorskie albumy Chapina, o wiele popularniejsze w USA niż w Europie, zapowiadały rychły powrót artysty do innych form twórczości. W 1975 r. zadebiutował na Broadwayu musicalem "The Night That Made America Famous", zdobył też nagrodę Emmy za ilustrację muzyczną do telewizyjnego serialu dla dzieci "Make A Wish". Rok póżniej jego podwójny koncertowy album Greatest Stories - Live został nagrodzony "złotą płytą".
 

Póżniejszą działalność Chapina zdominowała polityka. W 1976 r. był delegatem na konwencję przedwyborczą partii demokratycznej, a wielomilionowe dochody z koncertów przeznaczał na cele agitacyjne i charytatywne. W 1980 r. podpisał kontrakt z małą wytwórnią Broadwalk. Tytułowy temat z albumu Sequel (kontynuacja opowieści z pierwszego singla, "Taxi") był ostatnim odnotowanym w amerykańskiej Top 30.
 

W lipcu 1981 r. Chapin, jadąc na kolejny koncert, zginął w katastrofie samochodowej w Jerycho w stanie Nowy Jork, na skutek zderzenia z ciężarówką. Aktywa muzyka posłużyły jako kapitał stworzonej wkrótce po jego śmierci fundacji. 7 grudnia 1987 r., w 45-rocznicę urodzin Chapina, w Carnegie Hall w Nowym Jorku zorganizowano koncert z udziałem gwiazd muzyki rozrywkowej, wykonujących kompozycje artysty. Równocześnie uhonorowano go pośmiertnie Medalem Amerykańskiego Kongresu, przyznawanym za wybitne zasługi dla Stanów Zjednoczonych. Medal z rąk senatora Patricka Leahy'ego odebrała wdowa po Harrym Chapinie - Sandy, a całe wydarzenie udokumentowano na longplayu Tribute. Dwa lata póżniej wytwórnia Sequel Records wydała album The Last Protest Singer z utworami kompozytora zarejestrowanymi tuż przed jego tragiczną śmiercią.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Taxi / EmptyHarry Chapin03.1972-24[16]Elektra 45 770[written by Harry Chapin][produced by Jac Holzman]
Sunday Morning Sunshine / Buming HerselfHarry Chapin10.1972-75[6]Elektra 45 811[written by Harry Chapin][produced by Paul Leka,Fred Kewley]
Better Place to Be/Winter songHarry Chapin02.1973-118[2]Elektra 45 828[written by Harry Chapin]
W.O.L.D. / Short StoriesHarry Chapin01.197434[5]36[13]Elektra 45 874[written by Harry Chapin][produced by Paul Leka]
Cat's in the Cradle/VacancyHarry Chapin10.1974-1[1][19]Elektra 45 203[gold][written by Harry Chapin,Sandra Chapin][produced by Paul Leka]
I Wanna Learn a Love Song/She sings songs without wordsHarry Chapin02.1975-44[9]Elektra 45 236[written by Harry Chapin][produced by Paul Leka]
Better Place to Be (Parts 1 & 2)Harry Chapin06.1976-86[3]Elektra 45 327[written by Harry Chapin][produced by Fred Kewley]
Sequel / I Finally Found It Sandy Harry Chapin11.1980-23[14]Boardwalk 5700[written by Harry Chapin][produced by Ron Albert,Howard Albert,Harry Chapin]
Story of a life/Salt and pepperHarry Chapin08.1981-105[4]Boardwalk 119[written by Harry Chapin][produced by Ron Albert,Howard Albert]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Heads & TalesHarry Chapin03.1972-60[27]Elektra 75 023[gold][produced by Jac Holzman]
Sniper and Other Love SongsHarry Chapin10.1972-160[8]Elektra 75 042[produced by Fred Kewley]
Short StoriesHarry Chapin04.1973-61[23]Elektra 75 065[produced by Paul Leka]
Verities & BalderdashHarry Chapin09.1974-4[33]Elektra 1012[gold][produced by Paul Leka]
Portrait GalleryHarry Chapin09.1975-53[87]Elektra 1041[produced by Paul Leka]
Greatest Stories LiveHarry Chapin04.1976-48[19]Elektra 2009[2x-platinum][produced by Stephen Chapin, Fred Kewley, Paul Leka]
On the Road to Kingdom ComeHarry Chapin10.1976-87[6]Elektra 1082[produced by Stephen Chapin, Harry Chapin]
Dance Band on the TitanicHarry Chapin09.1977-58[10]Elektra 301[produced by Stephen Chapin]
Living Room SuiteHarry Chapin09.1978-133[8]Elektra 142[produced by Chuck Plotkin]
Legends of the Lost and FoundHarry Chapin11.1979-163[3]Elektra 703[produced by Steve Chapin Josh Chapin Jason Dermer]
SequelHarry Chapin01.1981-58[15]Boardwalk 36 872[produced by Howard Albert,Ron Albert]

Chevelle

Chevelle- amerykański zespół grający metal alternatywny i hard rock. Zespół został założony w 1994 roku przez dwóch braci Pete’a i Sama (w 1996 roku dołączył trzeci z braci - Joe, który w 2005 roku został zastąpiony przez szwagra Deana). Nazwa zespołu pochodzi od ulubionego samochodu ich ojca (Chevrolet Chevelle).


Współpracując z inżynierem dźwięku Steve’em Albinim, Chevelle wydał swój debiutancki album Point #1 przy pomocy wytwórni Steve’a Taylora Squint Entertainment w maju 1999 roku. Album był skrytykowany za powtarzalną strukturę piosenek, ale pomimo tego został dobrze przyjęty. Tytułowa piosenka „Point #1” i „Mia” zostały wydane jako single i stworzono do nich teledyski. Oprócz tego, oba single otrzymały nagrodę Dove Award w kategorii: „Hard Music Song”: „Mia” w 2000 roku i „Point #1” w 2001 roku a sam album został nagrodzony w kategorii „Hard Music Album” w 2000 roku.

W 2002 roku zespół odszedł od starej wytwórni. Grupa postanowiła dołączyć do Epic Records po usłyszeniu albumu L.D. 50 zespołu Mudvayne. Album Wonder What's Next został wydany w 2002 roku. Single „The Red”, „Closure” i „Send the Pain Below” zagościły na wysokich pozycjach różnych rockowych toplist. Album pokrył się platyną (ponad 1.000.000 sprzedanych kopii) w czerwcu. Sukces zespołu zaowocował występem na Ozzfeście i trasą koncertową z Audioslave po Europie.

Trzeci album This Type of Thinking (Could Do Us In) we wrześniu 2004 roku i przyniósł po raz kolejny trzy hitowe single: „Vitamin R (Leading Us Along)”, „The Clincher” i „Panic Prone”. Piosenka „Vitamin R (Leading Us Along)” dotarła na pierwsze miejsce toplisty Mainstream Rock Chart i była bardzo często puszczana w MTV i MTV2. Piosenka „The Clincher” pojawiła się w grze Madden NFL 2005. Album okazał się kolejnym sukcesem i pokrył się złotem (ponad 500.000 sprzedanych kopii). Zespół promował album na trasie koncertowej z zespołami: Taproot i 30 Seconds to Mars. Chevelle zakończyło rok na trasie koncertowej supportując zespół Nickelback.

Czwarty album Vena Sera został wydany 3 kwietnia 2007 roku i sprzedał się w 62.000 kopiach w ciągu pierwszego tygodnia, debiutując na 12 miejscu listy Billboard Hot 200 Albums. Pierwszy singel „Well Enough Alone” osiągnął umiarkowany sukces w rozgłośniach radiowych. Jednak teledysk do tego singla pojawiał się często na MTV i MTV2. Chevelle podróżowało z Evanescence, Finger Eleven i Strata od marca do kwietnia 2007 roku. Pod koniec czerwca Vena Sera sprzedaje się w ponad 160.000 kopiach i zespół wypuszcza drugi singel „I Get It”. Lipiec zespół spędza na trasie koncertowej w Australii poprzedzając występy grupy The Butterfly Effect.

23 czerwca 2009 roku ukazał się pierwszy singel z tego albumu, „Jars”. Album został wydany 1 września 2009.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The RedChevelle11.2002-56[20]Epic 79 818[2x-platinum-US][written by Pete Loeffler, Sam Loeffler, Joe Loeffler][produced by GGGarth]
Send the Pain BelowChevelle05.2003-65[20]Epic[platinum-US][written by Pete Loeffler, Sam Loeffler, Joe Loeffler][produced by GGGarth]
ClosureChevelle12.2003-120[3]Epic[written by Pete Loeffler, Sam Loeffler, Joe Loeffler][produced by GGGarth]
Vitamin R (Leading Us Along)Chevelle11.2004-68[12]Epic[gold-US][written by Pete Loeffler, Sam Loeffler, Joe Loeffler][produced by Michael "Elvis" Baskette]
The ClincherChevelle03.2005-108[11]Epic[gold-US][written by Pete Loeffler, Sam Loeffler, Joe Loeffler][produced by Michael Baskette, Chevelle]
Well Enough AloneChevelle03.2007-119[2]Epic[written by Pete Loeffler, Sam Loeffler][produced by Michael "Elvis" Baskette]
I Get ItChevelle02.2008-118[2]Epic[gold-US][written by Pete Loeffler, Sam Loeffler][produced by Michael "Elvis" Baskette]
JarsChevelle07.2009-110[15]Epic[gold-US][written by Pete Loeffler, Sam Loeffler][produced by Brian Virtue]
Face to the FloorChevelle11.2011-110[14]Epic[gold-US][written by Pete Loeffler, Sam Loeffler][produced by Joe Barresi]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Wonder What's NextChevelle10.2002-14[49]Epic 86 157[2x-platinum-US][produced by Garth Richardson]
Music as a Weapon IIDisturbed/Chevelle/Taproot/Unloco03.2004-148[1]Epic -
This Type of Thinking (Could Do Us In)Chevelle10.2004-8[38]Epic 86 908[platinum-US][produced by Michael "Elvis" Baskette, Chevelle]
Vena SeraChevelle04.2007-12[12]Epic 88697 [gold-US][produced by Michael "Elvis" Baskette]
Sci-Fi CrimesChevelle09.2009-6[13]Epic 413252[produced by Brian Virtue,Chevelle]
Hats Off to the BullChevelle12.2011-20[21]Epic 92182[produced by Joe Barresi]
Stray Arrows: A Collection of FavoritesChevelle12.2012-195[1]Epic 88765 41145 2[produced by Chevelle]
La GárgolaChevelle04.2014-3[17]Epic 03629[produced by Joe Barresi]
The North CorridorChevelle07.2016-8[4]Epic 88985322992[produced by Joe Barresi]
12 Bloody Spies: B-Sides and RaritiesChevelle11.2018-139[1]Epic 19075898902-
NIRATIASChevelle03.2021-9[2]Epic 19439802441[produced by Joe Barresi]

Choirboys

 The Choirboys to australijski zespół hardrockowy i   pub rockowy z Sydney, założony jako Choirboys w 1979 roku, w skład którego wchodzą Mark Gable na wokalu, Ian Hulme na gitarze basowej, Brad Carr na gitarze prowadzącej i Lindsay Tebbutt na perkusji. W ramach przygotowań do wydania drugiego albumu Big Bad Noise w 1988 roku zespół zmienił nazwę na The Choirboys. W latach 1983-2007 skład zespołu uległ wielu zmianom, wydając 8 albumów studyjnych. Ich singiel „Run to Paradise” z 1987 roku pozostaje ich największym sukcesem komercyjnym.

Krótko po tym, jak Cold Chisel zdefiniował i spopularyzował brzmienie australijskiego pub rocka, w Northern Beaches w Sydney powstał Choirboys. Wokalista Mark Gable, gitarzysta Brad Carr i perkusista Lindsay Tebbutt występowali na scenie pubowej w Sydney przez kilka lat, aż do wczesnych lat 80-tych, zanim jedno z ich demówek wpadło w ręce George'a Younga z Easybeats. Razem z Harrym Vandą wyprodukował debiutancki album Choirboys w 1983 roku. Ich pierwszy singiel „Never Gonna Die” znalazł się w pierwszej dwudziestce krajowych list przebojów. Podczas trasy koncertowej Gable zerwał struny głosowe i zespół został zmuszony do zawieszenia działalności, nie mogąc przez trzy lata wykorzystać swojej nagłej popularności. 
 
 Kiedy w 1987 roku pojawili się ponownie z nowym gitarzystą Brettem Williamsem i wypuścili nowy album zatytułowany Big Bad Noise, wszystko toczyło się dalej, jakby nigdy nie zniknęli. Album ostatecznie pokrył się podwójną platyną, a jego główny singiel „Run to Paradise” stał się największym hitem w ich karierze, pozostając przez dziesięciolecia ścieżką dźwiękową do meczów piłkarskich i przydomowych grillów. Inne single z Big Bad Noise, „Struggletown” i „Boys Will Be Boys”, również trafiły na listy przebojów. Ten sukces dał im szansę wyjazdu do Los Angeles w 1991 roku, aby nagrać kolejny album, Midnight Sun, ale podobnie jak wszystkie ich późniejsze wydawnictwa, nie powtórzył on sukcesu Big Bad Noise. 
 
W tym samym roku na koncercie w Melbourne nagrali także album koncertowy Dead Drunk Live Hangovers. Richard Lara z Screaming Jets i Barton Price of the Models dołączyli do zespołu odpowiednio na gitarze i perkusji w 1996 roku, kiedy wydali dwa albumy, Dancing on the Grave of Rock 'N' Roll i Yo Yo. Price został zastąpiony przez Paula Wheelera z innych legend pub rocka Icehouse przed wydaniem albumu Evolver z 2004 roku. 
 
 W tym samym roku odnieśli większy hit, gdy Mark Gable wniósł nowe podejście wokalne do remiksu utworu „Run to Paradise” Nicka Skitza, DJ-a znanego z wprowadzania minimalnych zmian w hitach pop z przeszłości, aby przekształcić je we współczesne hity taneczne. Singiel, przypisany Nickowi Skitz vs. Choirboys, pokrył się platyną. W 2007 roku wydali swój dziesiąty album So Easy.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Run to ParadiseChoirboys03.198980[7]-WTG 68 564[written by Mark Gable, Brad Carr][produced by Peter Blyton, Brian McGee, Choirboys]

niedziela, 4 lutego 2024

Charles Singleton

 Charles Fowler Singleton Jr. (ur. 17 września 1913r - zm. 12 grudnia 1985r), znany jako Charlie „Hoss” Singleton, był amerykańskim autorem tekstów, najbardziej znanym z tego, że był współautorem tekstów do „Strangers in the Night” i „Moon Over Naples” (później zatytułowany „Spanish Eyes”).  Singleton napisał lub współautorem ponad tysiąc piosenek. „Strangers in the Night” osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów Billboardu dla Franka Sinatry, a wersja „Spanish Eyes” Elvisa Presleya sprzedała się w ponad trzech milionach egzemplarzy.

  Charles Singleton uczęszczał do kilku szkół w okolicach Jacksonville na Florydzie, a w 1935 roku ukończył Stanton High School. Zawsze interesował się śpiewem i tańcem, a zanim opuścił szkołę, stał się biegłym autorem tekstów. Był także producentem programów i był odpowiedzialny za kilka muzycznych ekstrawagancji, w tym April Frolics, który został wystawiony w nocnym lokalu w LaVilla w Jacksonville. Singleton kontynuował pracę w Jacksonville do lat czterdziestych XX wieku. 

 Na początku lat pięćdziesiątych Singleton przeprowadził się do Nowego Jorku i przedstawił swoje teksty wytwórni Decca Records, która zatrudniła go jako autora tekstów. W 1954 roku nawiązał współpracę z Rose Marie McCoy i para odniosła pierwsze sukcesy pisarskie, wydając takie hity R&B, jak „Well All Right” Joe Turnera, hit numer 1 R&B Faye Adams „It Hurts Me to My Heart” oraz „Mambo Baby” Ruth Brown.Singleton i McCoy napisali także „Tryin' to Get to You”, nagrany zwłaszcza przez Elvisa Presleya w Sun (1955), ale po raz pierwszy wydany przez grupę The Eagles z Waszyngtonu w 1954. 

W 1956 Singleton i McCoy, jako Charlie & Rosie nagrała razem singiel w RCA Victor. Singleton napisał piosenki dla wielu znanych artystów, w tym Pata Boone'a, Nat King Cole'a, Elli Fitzgerald, B. B. Kinga, Peggy Lee, Johnny'ego Mathisa, Wayne'a Newtona i Andy'ego Williamsa. Jednym z jego największych sukcesów pisarskich był „Don't Forbid Me” Pata Boone’a, przebój numer jeden nagrany w 1956 roku. 

Pod koniec lat pięćdziesiątych i na początku sześćdziesiątych Singleton w dużej mierze pisał piosenki bez współautora, a także nagrał album The Big Twist Hits, wydany w 1962 roku i przypisany Charliemu „Hossowi” Singleton Combo. „Strangers in the Night” rozpoczął się instrumentalnym utworem „Beddy Bye” niemieckiego lidera zespołu i kompozytora Berta Kaempferta, który pojawił się na ścieżce dźwiękowej do filmu A Man Could Get Killed. Kiedy producent Franka Sinatry, Jimmy Bowen, usłyszał tę melodię, poprosił Kaempferta o przekształcenie jej w piosenkę, a Kaempfert zwrócił się o pomoc do Singletona oraz amerykańskiego kompozytora i autora tekstów Eddiego Snydera. Singleton napisał teksty, a Snyder zaadaptował muzykę do utworu „Strangers in the Night”. Sinatra początkowo nazwał piosenkę „kawałem gówna”, po tym jak pierwsze ujęcie musiało zostać odrzucone, ponieważ gitarzysta sesyjny Glen Campbell popełnił błąd. Ale Sinatra zmienił zdanie w drugim ujęciu, kiedy zaczął adlibbować „dooby-dooby-doo”.  

„Strangers in the Night” osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów Billboard Hot 100 i Adult Contemporary w 1966 roku i odmłodził karierę Sinatry. Singleton i Snyder przerobili także inny instrument Kaempferta zatytułowany „Moon Over Naples” na piosenkę „Spanish Eyes”, która została pomyślnie nagrana przez Elvisa Presleya, Al Martino, Engelberta Humperdincka, Toma Jonesa, Williego Nelsona, Julio Iglesiasa, Faith No More, i inne.

  Singleton, który wyprodukował także kilka platynowych albumów, zmarł w 1985 roku. W niektórych źródłach Singleton wydaje się być mylony z innym muzykiem, Charliem Singletonem, saksofonistą urodzonym w Kansas City około 1930 roku, który od około 1950 roku nagrywał jump blues w Nowym Jorku.

                                         Kompozycje Charlesa Singletona na listach przebojów

 


[with Ahmet Ertegun, Jesse Stone, Jerry Wexler & Rose Marie McCoy]
.1954 Well All Right Joe Turner 9.R&B Chart
[with Rose Marie McCoy]
08/1954 Hurts Me to My Heart Faye Adams 1.R&B Chart
10/1954 Mambo Baby Ruth Brown 1.R&B Chart
.1955 Don't Take It So Hard Earl King 7.R&B Chart
05/1955 If I May Nat King Cole 8.US
07/1955 Pitter Patter Nappy Brown 10.R&B Chart
.1956 Letter from My Darling Little Willie John 10.R&B Chart
06/1957 My Personal Possession Nat King Cole 8.US
11/1957 Trying to Get to You Elvis Presley 16.UK
[solo]
12/1956 Don't Forbid Me Pat Boone 21.US/21.UK
11/1958 Light of Love Peggy Lee 63.US
03/1959 For a Penny Pat Boone 23.US/19.UK
08/1959 Twice As Nice Clyde McPhatter 91.US
02/1960 (Welcome) New Lovers Pat Boone 18.US
03/1960 Apple Green June Valli 29.US
02/1961 All of Everything Frankie Avalon 70.US
06/1961 Take a Fool's Advice Nat King Cole 71.US
11/1961 (If I'm Dreaming) Just Let Me Dream Pat Boone 114.US
06/1964 Help the Poor B.B. King 98.US
06/1971 Help the Poor B.B. King 90.US
[with Larry Coleman]
03/1957 One Suit Tennessee Ernie Ford 93.US
08/1959 Just as Much As Ever Bob Beckham 32.US
11/1960 Just as Much As Ever Nat King Cole 18.UK
12/1967 Just as Much as Ever Bobby Vinton 24.US
[with Sid Wyche & Henry Glover]
08/1964 I'm Too Poor to Die Louisiana Red 117.US
[with Eddie Snyder]
05/1965 One Step Ahead Aretha Franklin 119.US
08/1966 The Wheel of Hurt Margaret Whiting 26.US
10/1966 The Wheel of Hurt Al Martino 59.US
[with Bert Kaempfert, Eddie Snyder]
07/1965 Moon Over Naples Bert Kaempfert 59.US
10/1965 Remember When Wayne Newton 69.US
11/1965 Spanish Eyes Al Martino 15.US/5.UK
04/1966 Strangers in the Night Frank Sinatra 1.US/1.UK
[with Bert Kaempfert]
07/1965 Only Those in Love Baby Washington 73.US
[with Bert Kaempfert, Herbert Rehbein, Larry Kusik]
01/1967 Lady Jack Jones 39.US
[with Drake, Boi-1da ,Joshua Scruggs & Lauryn Hill]
08/2019 Draft Day Drake 109.US

Chris Christian

 Chris Christian (ur. 7 lutego 1951 r. jako Lon Christian Smith) to amerykański autor tekstów, producent muzyczny i dyrektor wytwórni płytowej. Jego piosenki zostały nagrane przez Elvisa Presleya, Olivię Newton-John, Hall i Oates, Natalie Cole, Sheena Easton, The Pointer Sisters, Al Jarreau, The Carpenters, Amy Grant, Patti Austin, Dionne Warwick, America, the Imperials, B.J. Thomas, BW Stevenson, Marilyn McCoo, Dan Peek, Cheryl Ladd, Jane Olivor, Sandi Patti , Pat Boone, Ali Lohan, Donny Osmond i inni. Christian wyprodukował albumy, które były nominowane w dziewięciu kategoriach i zdobyły cztery nagrody Grammy. Był także nominowany do siedmiu nagród Gospel Music Association Dove jako artysta, autor tekstów i producent, zdobywając pięć. 

 Jako artysta solowy wydał także szesnaście innych albumów. W trakcie swojej kariery napisał muzykę do wielu najważniejszych telewizyjnych wydarzeń sportowych, takich jak Super Bowl, finały NCAA, The Masters, Igrzyska Olimpijskie, NFL Today, US Open i wiele innych.  

Jako członek trio Cotton, Lloyd & Christian, utworzonego przez Mike’a Curba na początku lat 70-tych, cieszył się dwoma hitami na liście przebojów Billboardu Adult Chart w wytwórni 20th Century Records. Grupa wystąpiła na American Bandstand Dicka Clarka i Midnight Special. Jako artysta solowy występował w The Merv Griffin Show, Solid Gold i był jurorem w Star Search. Christian grał także na gitarze z Chetem Atkinsem, Jerrym Reedem i zespołem Wayne'a Newtona. Jako producent muzyczny jest najbardziej znany z tego, że rozpoczął karierę muzyczną Amy Grant, podpisując kontrakt z nią w wieku 16 lat w swojej firmie produkcyjnej i dzwoniąc do dyrektora Myrrh Records, Stana Mosera, aby doradzić mu, że nagrywa album z Grant  w ramach długoterminowej współpracy.  

Umowa produkcyjna, którą Christian podpisał z Myrrh Records. Christian wyprodukował jej pierwszy album, a przy drugim pełnił funkcję producenta wykonawczego, przekazując obowiązki produkcyjne swojemu przyjacielowi ze studiów, Brownowi Bannisterowi. Był właścicielem jej piosenek do 1997 roku, kiedy to zostały sprzedane firmie Gaylord Entertainment. Wyprodukował Pointer Sisters, Patti Austin, Al Jarreau, Natalie Cole, Amy Grant, Dallas Cowboys, BJ Thomas, Dan Peek, BW Stevenson, Debby Boone, Steve Archer, Bill Gaither, Marilyn McCoo, Eric Champion, Ali Lohan, Pat Boone i ponad 100 innych albumów.  

Jako pierwszy artysta podpisał kontrakt z wytwórnią Boardwalk Records, której właścicielem jest Neil Bogart, a której producentem jest Bob Gaudio (Four Seasons), nagrał utwór „I Want You, I Need You”, który w listopadzie 1981 r. zajął 37. miejsce na liście Billboard Hot 100 i osiągnął nr 8 na liście Billboard Adult Contemporary Chart. „I Want You, I Need You” była piosenką numer jeden w niektórych krajach poza Stanami Zjednoczonymi. Cheryl Ladd śpiewa w chórkach w piosence wraz z wieloma innymi artystami obecnymi na albumie, w tym Christopherem Crossem, Nigelem Olssonem, Frankie Valli, Dannem Huffem, Tommym Funderburkiem, Billem Champlinem, Paulem Jacksonem, Amy Holland i Robbiem Pattonem. Inni artyści na Boardwalk to Ringo Starr, Joan Jett, Mike Love (Beach Boys) i Night Ranger. 

Robert Kardashian (ojciec Kardashianów) był jego najlepszym przyjacielem, menadżerem i był odpowiedzialny za podpisanie przez Chrisa kontraktu z Boardwalk Records. Drugi hit, składanka piosenek Marvina Gaye'a i Tammi Terrell Motown z 1968 r. „Ain't Nothing Like the Real Thing” i „You're All I Need to Get By” zaśpiewanych z Amy Holland, zajął 21. miejsce na liście przebojów Adult Contemporary. 

W 1981 roku Christian założył własną wytwórnię Home Sweet Home Records. W tej wytwórni podpisał i wyprodukował albumy dla White Heart, Steve'a Archera, Marka Hearda, Dana Peeka, B.J. Thomasa, Erica Championa, Ricka Riso, Luke'a Garretta, Marilyn McCoo i innych. W 1992 roku wraz ze swoim bratem Bradem założył HSH Educational Media. Był producentem wykonawczym i napisał muzykę do serialu dla dzieci Gerbert, który od ponad 10 lat jest emitowany na antenie PBS i obecnie ABC Family. Jego firma nadal jest właścicielem programów i muzyki Gerberta oraz licencjonuje je. Serial telewizyjny Gerbert zdobył nagrodę ACE dla najlepszego programu dla przedszkolaków.  

Christian kupił The Studios w Las Colinas w 1992 roku wraz ze swoim partnerem Stevem Jarchowem. Ross Perot Jr. kupił udziały Jarchowa w 1993 r. Christian i Perot kupili teren wokół kompleksu Studios, sprzedając swoje udziały w studiu i pozostałą ziemię firmie Fox Sports Southwest w 2003 r. Christian był dyrektorem generalnym World Digital Media Group i YMC Records, spółki joint venture Radio Shack, Dish Network i Sirius Radio, do maja 2007 roku. W 2015 roku został wiceprezesem i partnerem zarządzającym drużyny Dallas Wings należącej do WNBA.

  Został wprowadzony do West Texas Music Hall of Fame, a także Christian Music Hall of Fame w 2007. Jest wymieniony wśród wybitnych absolwentów Abilene Christian University (klasa z 1973). Jego rodzina była rodziną założycielską The Covenant School w Dallas.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I Want You, I Need You/I Don't Believe YouChris Christian10.1981-37[14]Boardwalk 126[written by Chris Christian, S. Smith, J. C. Crowley][produced by Bob Gaudio]
Ain't Nothing Like The Real Thing / You're All I Need To Get By/HoustonChris Christian08.1982-88[3]Boardwalk 149[written by N. Ashford, V. Simpson][produced by Bob Gaudio]