środa, 9 listopada 2022

Ann Ronell

 Ann Ronell (z domu Rosenblatt;ur. 25 grudnia 1905r - zm. 25 grudnia 1993r) była amerykańską kompozytorką i autorką tekstów. Najbardziej znana była ze standardów „Willow Weep for Me” (1932) i „Who's Afraid of the Big Bad Wolf” (1933). 

 Ronell urodziła się w Omaha w stanie Nebraska jako córka Morrisa i Mollie Rosenblattów. Ronell ukończyła Central High School w Omaha w 1923 roku. Zapisała się do Wheaton College w stanie Massachusetts, ale po drugim roku przeniosła się, aby kontynuować poważniejszą edukację muzyczną. Ukończyła Radcliffe College, gdzie studiowała muzykę u Waltera Pistona. Będąc w Radcliffe, Ronell pisała muzykę do sztuk uniwersyteckich i publikowała recenzje i wywiady do szkolnej publikacji muzycznej. 

Po rozmowie z Georgem Gershwinem zaprzyjaźniła się z kompozytorem, który zatrudnił ją jako pianistkę próbną do swojego show Rosalie. To Gershwin zasugerował, by zmieniła nazwisko z Rosenblatt na Ronell. Kariera muzyczna Ronell była, obok Dorothy Fields, Dany Suesse i Kay Swift, jedną z pierwszych odnoszących sukcesy kompozytorek i librecistek w Hollywood i Tin Pan Alley. W 1929 roku umieściła swoją pierwszą piosenkę w programie Down By the River. W 1930 roku napisała swój pierwszy przebój „Baby's Birthday Party”. Pierwotnie napisany do musicalu, Ronell oferowała piosenkę wśród kilku wydawców muzycznych bezskutecznie, dopóki Famous Music nie zgodził się ją opublikować. 

W 1932r wyprodukowała dwie kolejne piosenki, które zyskały  rozgłos, „Rain on the Roof” i „Willow Weep for Me”, z których ostatnią zadedykowała George'owi Gershwinowi. W 1933 Ronell przeniosła się do Hollywood. Tam była współautorem pierwszego przeboju Disneya „Who's Afraid of the Big Bad Wolf” z Frankiem Churchillem w kreskówce Trzy małe świnki (1933). Była znana jako jedna z niewielu kompozytorek w tym czasie, która zajmowała się zarówno muzyką, jak i tekstami. Napisała teksty i muzykę do musicalu Count Me In (1942), Joe (1945), filmowa adaptacja musicalu Weill/Nash One Touch of Venus (1948) oraz Love Happy braci Marx (1949). Pełniła funkcję dyrektora muzycznego Main Street to Broadway (1953). Była nominowana za najlepszą piosenkę „Linda”, a wraz ze współkompozytorem Louisem Applebaumem za najlepszą muzykę za pracę nad The Story of G.I. Joe. 

 Praca Ronell   nad filmami była wpływowa w tej dziedzinie. Jej muzyka do The Story of G.I. Joe była pierwszym dramatem, który zawierał piosenkę przewodnią śpiewaną nad napisami. Była także pierwszą, która wyprodukowała płytę z muzyką filmową, którą zrobiła z Ladies in Emeryt. W 1942 roku Ronell została pierwszą kobietą, która napisała zarówno muzykę, jak i teksty do broadwayowskiego show   Count Me In. „Willow Weep for Me”, najsłynniejsza piosenka Ronell , została nagrana przez tak znanych artystów jak Billie Holiday, Cab Calloway, Louis Armstrong i Ella Fitzgerald, Barbra Streisand, Frank Sinatra, Nina Simone, Nancy Wilson, Dinah Washington, Ray Charles, Lena Horne, Julie London, Tony Bennett, Sarah Vaughan, June Christy oraz Chad & Jeremy, których wersja znalazła się w pierwszej dwudziestce singli w 1965 roku. 

Wyszła za mąż za producenta Lestera Cowana. Para nie miała dzieci.

Kompozycje Ann Ronell na listach przebojów


[solo]
 .1930 Baby's Birthday Party Guy Lombardo and His Royal Canadians 7.US
.1932 Willow Weep for Me Ted Fio Rito & His Orchestra 17.US
12/1932 Willow Weep for Me Paul Whiteman & His Orchestra 2.US
11/1964 Willow Weep for Me Chad & Jeremy 15.US
11/1983 Willow Weep for Me Carmel 79.UK

[with Frank Churchill]
.1933 Who's Afraid of the Big Bad Wolf? Victor Young & His Orchestra 3.US
.1933 Who's Afraid of the Big Bad Wolf? Ben Bernie & His Orchestra 8.US
.1933 Who's Afraid of the Big Bad Wolf? Don Bestor & His Orchestra 2.US
04/2006 Who's Afraid of the Big Bad Wolf B5 113.US


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

poniedziałek, 7 listopada 2022

George Forrest

George Forrest (ur. George Forrest Chichester Jr., ur. 31 lipca 1915r - zm. 10 października 1999r) był amerykańskim autorem muzyki i tekstów dla teatru muzycznego, najlepiej znanym z przedstawienia Kismet, zaadaptowanego z dzieł Aleksandra Borodina. Był również znany zawodowo czasami jako Chet Forrest. 

 Przez całą swoją karierę Forrest pracował wyłącznie z kompozytorem-tekściarzem Robertem Wrightem. Obaj mężczyźni mieli zamiłowanie do adaptowania tematów muzyki klasycznej i dodawania tekstów do tych tematów na scenie muzycznej i filmach na Broadwayu. Wright powiedział, że muzyka była zazwyczaj "współpracą" 50-50 pomiędzy Wrightem i Forrestem i kompozytorem. Chociaż obaj mężczyźni byli uznawani w równym stopniu za kompozytorów-tekściarzy, to pan Forrest pracował nad muzyką. Kismet był jednym z kilku dzieł Forresta stworzonych z Wrightem na zamówienie impresario Edwina Lestera dla Los Angeles Civic Light Opera (LACLO). 

Song of Norway, Gypsy Lady, Magdalena i ich adaptacja The Great Waltz również zostały zamówione przez Lestera dla LACLO. LACLO następnie wyeksportowało większość tych produkcji na Broadway. Forrest i Wright zdobyli nagrodę Tony za pracę nad Kismet. W 1995 roku otrzymali nagrodę Fundacji ASCAP Richarda Rodgersa.  Forrest został poddany kremacji w krematorium Van Orsdel (Northside Chapel) w Miami.

Kompozycje George Forresta na listach przebojów


[with Edwin Ward & Bob Wright]
1938 Always and Always Larry Clinton and His Orchestra 9.US

[with Herbert Stothart, Bob Wright & Rudolf Friml]
.1938 The Donkey Serenade Allan Jones 8.US

[with Eric Maschwitz, Bob Wright,George Posford & Herbert Stothart]
.1940 At the Balalaika Abe Lyman and His Californians 13.US
02/1940 At the Balalaika Orrin Tucker and His Orchestra 3.US

[with Bob Wright]
.1940 It's a Blue World The Glenn Miller Orchestra 14.US
04/1940 It's a Blue World Tony Martin 10.US
08/1952 It's a Blue World The Four Freshmen 30.US

[with Bob Wright & Alexander Borodin]
11/1953 Stranger in Paradise Tony Bennett 2.US/1.UK
12/1953 Stranger in Paradise The Four Aces 3.US/6.UK
01/1954 Stranger in Paradise Tony Martin 10.US/6.UK
04/1955 Stranger in Paradise Don Cornell 19.UK
04/1955 Stranger in Paradise Bing Crosby 17.UK
05/1955 Stranger in Paradise Eddie Calvert 14.UK
08/1958 Baubles, Bangles & Beads The Kirby Stone Four 25.US
10/1962 Baubles, Bangles and Beads George Shearing 49.UK


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Earl Forest

Earl Forest (ur. 1 grudnia 1926r - zm. 26 lutego 2003r) był amerykańskim muzykiem i członkiem koalicji R&B z Memphis zwanej Beale Streeters, w skład której weszli Johnny Ace, Bobby Bland, Junior Parker, BB King i Roscoe Gordon. Forest miał przebój w 1953 z „Whoopin' And Hollerin'” w Duke Records. Nagrywał także dla Meteor Records i Flair Records. 

 Forest urodził się w Memphis w stanie Tennessee 1 grudnia 1926 r.   Pod koniec lat 40-tych Forest był częścią sieci muzyków występujących wokół Beale Street, znanych jako Beale Streeters. Wśród tych muzyków byli Johnny Ace, Bobby Bland, Junior Parker, BB King i Roscoe Gordon.  Nie byli formalnym zespołem, ale grali w tych samych miejscach i wspierali się nawzajem podczas sesji nagraniowych. Skaut i dyrektor programowy WDIA, David James Mattis, brał udział w lokalnych programach i zapraszał muzyków do występów na żywo w stacji radiowej. Forest, pianista John Alexander i saksofonista Adolph „Billy” Duncan wspierali B.B Kinga podczas audycji w WDIA. „Myślę, że można powiedzieć, że to był pierwszy mały zespół B.B. Kinga” – wspomina King w swojej autobiografii.

 W 1951 roku Ike Turner, który był łowcą talentów i producentem dla braci Bihari w Modern Records, zorganizował Beale Streeters nagrywanie dla Modern. Forest wspierał Bobby'ego Blanda w jego sesjach dla Modern, który wyprodukował singiel „Crying All Night Long” / „Dry Up Baby”. W tej sesji uczestniczyli również muzycy Ike Turner na fortepianie, Billy Duncan na saksofonie tenorowym i Matt Murphy na gitarze. W 1952 roku dyrektor programowy WDIA, David James Mattis, założył wytwórnię Duke Records i podpisał kontrakt z wieloma Beale Streeters. Forest grał na perkusji podczas sesji dla Bobby'ego Blanda w studiach WDIA w 1952 roku.

Wkrótce potem Forest nagrał swoją pierwszą płytę „Whoopin' And Hollerin” z Johnnym Ace na fortepianie. Osiągnął 7 miejsce na liście R&B Billboard (najczęściej grane w szafach grających) w kwietniu 1953 roku. Aby wykorzystać sukces płyty, bracia Bihari wydali singiel Foresta w ich sublabelu Meteor Records, sygnowany jako Earl (Whoopin' & Hollerin') Forrest. Później w tym samym roku, nakładem Flair Records, wydany został singel Foresta „Trouble And Me” z „Mid Night Hours Journey” Johnny'ego Ace'a. Forest kontynuował nagrywanie, wydając więcej singli w Duke Records aż do lat 60-tych. 

Jako autor piosenek, Forest był współautorem standardu bluesowego „Next Time You See Me”, który został nagrany przez Juniora Parkera, Frankie Lymona, Jamesa Cottona i wielu innych. Był współautorem "Morning After" przez Mar-Keys, wydanego przez Stax Records w 1961 roku. W latach 80-tych Forest nagrywał z niegdyś Beale Streeterem Bobbym Blandem, wspierając go na jego albumie Blues You Can Use z 1987 roku. Był także współautorem dwóch piosenek na tym albumie, „Spending My Life With You” i „For The Last Time”.  

 Forest zmarł na raka w Centrum Medycznym Administracji Weteranów w Memphis 26 lutego 2003 r.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Whoopin' And Hollerin'/Pretty BessieEarl Forest03.1953--Duke 108[written by David James Mattis]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Meteor Records

Meteor Records była wytwórnią R&B z siedzibą w Memphis, prowadzoną przez Lestera Bihari, jednego z braci Bihari, właściciela Modern Records w Los Angeles. Założona w 1952 roku, wytwórnia była odważnym eksperymentem mającym na celu poszerzenie bazy talentów, koncentrując się na podpisaniu i nagrywaniu talentów z regionu Południa poprzez lokalnie dostępne studia nagraniowe. 
Pierwsze wydawnictwo wytwórni, „I Believe” / „I Held My Baby Last Night” Elmore'a Jamesa z 1952 roku, było ich największym sukcesem. 
 
W 1956 było jasne, że rosnący rynek rock'n'rolla dla nastolatków nie kupuje bluesa z Południa. W 1957 Meteor Records wydało swoje ostatnie nagranie, a bracia Bihari skonsolidowali swoje wytwórnie w Los Angeles. Chociaż wytwórnia nie odniosła sukcesu ekonomicznego, był to innowacyjny wysiłek ze strony braci Bihari, aby poszerzyć bazę muzyczną. 
 
Elmore James był pierwszym artystą, który podpisał kontrakt z wytwórnią i nagrał pierwsze wydawnictwo, po którym nastąpiło „Round House Boogie” / „Kickin' The Blues Around” Bepa Browna.  Bihari licencjonował niektóre strony muzyka jazzowego Ala Smitha z Chance Records w 1953 roku.

                                     Katalog wytwórni

 45X5005     Earl (Whoopin' & Hollerin') Forrest*     I Wronged A Woman ‎(7", Single)     1953     
    5000     Elmore James     I Believe / I Held My Baby Last Night ‎(Shellac, 10")     Unknown     
    5001     Bep's Brown And His Orchestra*     Round House Boogie / Kickin' The Blues Around ‎(Shellac, 10")     1952     
    5002     Carl (Mr. Broadway) Green And His Orchestra*     My Best Friend / Four Years Seven Days ‎(Shellac, 10")     1952     
    5003     Elmore James     Baby, What's Wrong / Sinful Women ‎(Shellac, 10")     1952     
    5003x45     Elmore James     Baby, What's Wrong / Sinful Women (Single)
1952     
    5004     Chicago Sunny Boy     Western Union Man / Jack Pot ‎(Shellac, 10")     1953     
    5005     Earl (Whoopin' & Hollerin') Forrest*     I Wronged A Woman / I Can't Forgive You ‎(Shellac, 10")     1953     
    5006     Sunny Blair     Please Send My Baby Back / Gonna Let You Go ‎(Shellac, 10")     1953     
    5007     Jimmy Wright And His Orchestra*     Porky Pine / Scotch Mist ‎(Shellac, 10")     1953     
    5010     Buster Smith & Orchestra     Crying In The Chapel / Leaping In Chicago ‎(Shellac, 10", Single, Promo)     1953     
    5014     Bud Deckelman With The Daydreamers (2)     Daydreamin / Let's Not Pretend (Single)
1953     
    5015     The Angel Voices     Walkin & Talkin With Jesus / Tell The Angels
1953     
    5016     Elmo James Broom Dusters*     Sax-ony Boogie / Dumb Woman Blues (Single)
1954     
    5017     "Red" Hadley's Wranglers     Brother, That's All
1955     
    5018     Woodrow Adams With Boogie Blues Blasters     Wine Head Woman / Baby You Just Don't Know ‎(7", Single)     1955     
    5019     Haward Swords With The Blue Light Boys     You Will Have To Pay / I’m Lonely As I Can Be (Single)
1955     
    5021     Smokey Hogg     I Declare / Dark Clouds
1955     
    5022     Mac Sales / Mac & Jake     A Gal Named Joe / Yakety Yak (Single)
1955     
    5023     Barney Burcham With The Daydreamers (2)     Can't Steal My Way Around / Much Too Young For Love ‎(7")     1955     
    5024     Sax Man Brown With The Broomdusters     Sax Symphonic Boogie / Flaming Blues
1955     
    5025     Jess Hooper With The Daydreamers (2)     All Messed Up (Single)
1955     
    5026     Al Smith With The Broomdusters     Chop Chop Boogie / Hot Rod Special ‎(7", Single)     1955     
    5027     Buddy Bain, Kay Wayne, Merle (Red) Taylor* With The Hayriders     Daydreams, Come True / Can We Live It Down? ‎(7")     1956     
    5028     Mason Dixon (3) With The Redskins     Don't Worry 'Bout Nuthin' / I'll Never Fall Out Of Love With You ‎(7")     1956     
    5029     Junior Thompson With The Meteors     Raw Deal / Mama's Little Baby (Single)
1956     
    5030     Lendon Smith With The Jesters (13)     Women / Lost Love ‎(7", Single)     1956     
    5031     Mary Edwards (2) With The Saxons (7)     Chilly Willy / Oh! Oh! Mama ‎(7")     1956     
    5032     Charlie Feathers With Jody* And Jerry*     Get With It / Tongue-Tied Jill (Single)
1956     
    5033     Bill Bowen With The Rockets     Have Myself A Ball (Single)
1956     
    5034     Brad Suggs With The Swingsters     Charcoal Suit (Single)
1956     
    5035     Wayne McGinnis With The Swing Teens*     Rock, Roll And Rhythm / Lonesome Rhythm Blues ‎(7", Single)     1956     
    5036     Minnie Thomas With Slim Waters' Lagoons     What Can The Matter Be? / I Know What You Need ‎(7")     1956     
    5037     Walter Miller (10) With The Barons (37)     My Last Mile / Standing On The Highway ‎(7")     1956     
    5038     The Del-Rios With The Bearcats     Alone On A Rainy Night / Lizzie ‎(7")     1956     
    5039     Rufus "Bearcat" Thomas*     The Easy Livin' Plan / I'm Steady Holdin' On (Single)
1956     
    5040     Little Milton With Playmates Of Rhythm*     Love At First Sight / Let's Boogie Baby (Single)
1957     
    5041     Fention Robinson* With The Dukes (11)     Tennessee Woman / Crying Out Loud
1957     
    5042     The Velvatones With Memphis Rhythm Boys*     Real Gone Baby / Feeling Kinda Lonely
1957     
    5043     Jimmy Haggett With The Daydreamers (2)     Tell Her True / Gonna Shut You Off Baby ‎(7")     1957     
    5044     Jimmy Lamberth And The Saxons (17)     Latch On To Your Baby / I'll Pretend ‎(7", Single)     1957     
    5045     Little Milton With Playmates Of Rhythm*     Ooh! My Little Baby / Let My Baby Be ‎(7")     1957     
    5046     Steve Carl With The Jags (2)     Curfew (Single)
1958     
    45-5000     Elmore James     I Believe / I Held My Baby Last Night (Single)
1952     
    45-5001     Bep Brown Orchestra     Round House Boogie / Kickin' The Blues Around ‎(7")     1952     
    MR 5000     Elmore James     I Believe / I Held My Baby Last Night ‎(Shellac, 10")     1952     
    MR 5001     Bep Brown Orchestra     Round House Boogie / Kickin' The Blues Around ‎(Shellac, 10")     1952     
    MR 5008     Chicago Sunny Boy     On The Floor / Love You Baby ‎(Shellac, 10")     1953     
    MR 5010     Buster Smith & Orch.*     Leapin' In Chicago / Crying In The Chapel ‎(Shellac, 10")     1953     
    MR 5013     Al Smith's Progressive Jazz     Beale Street Stomp / Slidin' Home ‎(Shellac, 10")     1953

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Duke Records

Wytwórnia Duke została założona w 1952r w Memphis przez Davida J. Mattisa i Billa Fitzgeralda.Ich pierwszym wydawnictwem był Roscoe Gordon śpiewający „Hey Fat Girl”, wydany na Duke R-1, później zmieniony na R-101.

Nabył ją Don Robey właściciel od 1949r Peacock Records,i połączył obie firmy w sierpniu tego samego roku.Najbardziej znani wykonawcy nagrywający tutaj,to Johnny Ace i Roscoe Gordon.W kwietniu 1953r Robey wykupił kontrolny pakiet wytwórni i przeniósł jej siedzibę do swojego Bronze Peacock Night Club w Houston .Irving Marcus i Dave Clark zajmowali się sprzedażą i promocją,a zespół producencki stanowili Johnny Otis, Bill Harvey, Don Robey i Joe Scott.
 

 Robey założył spółkę zależną, Back Beat Records, w 1957 roku, która później specjalizowała się w muzyce soul, wraz z Sure Shot Records, podczas gdy Peacock specjalizował się w nagraniach gospel. Wiodącym artystą Duke'a był Bobby "Blue" Bland, który pozostał w wytwórni przez wiele lat, aż do jej upadku, głównie nagrywając z sukcesami z aranżerem/liderem zespołu Joe Scottem. Johnny Ace był głównym artystą R&B we wczesnych latach istnienia wytwórni, przed śmiercią w młodym wieku, z szeregiem 10 najlepszych hitów R&B, w tym trzema, które znalazły się na pierwszym miejscu. Junior Parker był kolejną ważną postacią na Duke'u, nagrywając długą serię singli dla wytwórni w latach 1953-1966, zdobywając siedem przebojów w pierwszej dwudziestce Billboardu podczas swojej kadencji.

Na sprzedawanych płytach ukazywał się nadruk Duke/Peacock.Don Robey sprzedał Duke/Peacock i założone przez siebie oddziały Backbeat i Songbird wytwórni ABC-Dunhill 23 maja 1973r,zostając jednocześnie konsultantem w ABC organizując katalog wytwórni.
ABC została ostatecznie sprzedana w 1979r wytwórni MCA,a w 1995r Universal Music Group stało się właśścicielem tej ostatniej.


 Single na liście przebojów Hot 100 Billboard

1954 Johnny Ace Pledging My Love / No Money 17[9]
1957 Bobby Bland Farther Up the Road / Sometime Tomorrow 43[21]
1957 Junior Parker The Next Time / You're on My Mind 74[6]
1958 Junior Parker That's Just Alright 78[3]
1960 Bobby Bland I'll take care of you 89[3]
1961 Bobby Bland Cry cry cry 71[5]
1961 Bobby Bland I Pity the Fool / Close to You 46[7]
1961 Bobby Bland St. James Infirmary / Don't Cry No More 71[7]
1961 Bobby Bland Turn On Your Love Light / You're the One (That I Need) 28[10]
1962 Bobby Bland Who Will the Next Fool Be / Blue Moon 76[4]
1962 Junior Parker Driving wheel 85[2]
1962 Junior Parker Annie Get Your Yo-Yo / Mary Jo 51[8]
1962 Bobby Bland Yield Not to Temptation / How Does a Cheating Woman Feel 56[8]
1962 Bobby Bland Stormy Monday Blues / Your Friends 43[13]
1963 Bobby Bland That's the Way Love Is / Call On Me 22[12]
1963 Bobby Bland Sometimes You Gotta Cry a Little / You're Worth It All 56[6]
1963 Bobby Bland Ain't It a Good Thing / Queen for a Day 20[9]
1963 Bobby Bland The Feeling Is Gone / I Can't Stop Singing 91[3]
1964 Junior Parker Strange Things Happening / I'm Gonna Stop 99[2]
1964 Bobby Bland Share Your Love with Me / After It's Too Late 42[9]
1965 Bobby Bland These Hands (Small But Mighty) / Today 63[8]
1965 Bobby Bland Blind Man / Black Night 78[3]
1965 Bobby Bland Dust Got in Daddy's Eyes / Ain't No Telling 93[1]
1965 Bobby Bland I'm Too Far Gone (To Turn Around) / If You Could Read My Mind 62[6]
1966 Bobby Bland Good Time Charlie / Good Time Charlie (Part 2) 75[6]
1966 Bobby Bland Poverty / Building a Fire with Hair 65[5]
1967 Bobby Bland You're All I Need / Deep in My Soul 88[2]
1968 Bobby Bland Driftin' Blues / You Could Read My Mind 96[3]
1968 Bobby Bland Rockin' in the Same Old Boat / Wouldn't You Rather Have Me 58[10]
1969 Bobby Bland Gotta Get to Know You / Baby I'm on My Way 91[3]
1969 Bobby Bland Chains of Love / Ask Me 'Bout Nothing (But The Blues) 60[7]
1970 Bobby Bland If You've Got a Heart / Sad Feeling 96[2]
1970 Bobby Bland Keep on Loving Me (You'll See the Change) / I Just Got to Forget About You 89[3]
1971 Bobby Bland I'm Sorry / Yum Yum Tree 97[1]

 

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Forecast

Forecast to grupa disco/funk z lat 80-tych, w skład której wchodzili Adil Bayyan, Amir Bayyan, Armenta, Greg Fitz (wokalista i klawiszowiec, który był także członkiem Bootsy's New Rubber Band & Quazar, Huey „Baby” Harris i Royal Bayyan (autor). i aranżer dla różnych artystów, w tym Meli'sy Morgan. Wydali jeden album, Forecast 1, w RCA Victor w 1982 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Non StopForecast11.1980--Ariola America 811[written by Amir Bayyan, Frank Jackson, Ronald Bell][produced by Warren Schatz]
Autor: o Brak komentarzy:

Gary and Dave

Gary and Dave były kanadyjskim duetem pop popularnym w latach 70-tych, najlepiej znanym z piosenki "Could You Ever Love Me Again". Dave Beckett (wokal), urodził się w Newmarket , Ontario 5 lipca 1949 r.a Gary Weeks (wokal), urodził sie 22 maja 1950r w Charlottetown.

Gary Weeks z Charlottetown i Dave Beckett, z Newmarket byli przyjaciółmi od podstawówki na początku lat 60-tych. Grali w wielu zespołach aż do roku 1966, kiedy to jako duet zostali przesłuchani na koncercie United Appeal,spośród około czterystu wykonawców. Zaczęli grać na festiwalach, i stali się atrakcją na targach Japan World's Fair w 1970 roku.
 

Pierwsze nagrania Gary & Dave zostały dokonane w 1969 roku, w 1970 roku wydali singiel dla Quality 1977 - "Tender Woman/I'm A Rider". W 1972 roku podpisali kontrakt z wytwórnią Grega Hambletona,Axe i zrealizowali dwa single, które nie zrobiły kariery na rynku. Następnie w 1973 roku, ukazała się ich własna kompozycja, "Could You Ever Love Me Again". Weszła ona na kanadyjską listę RPM 100 w dniu 14 lipca 1973 r. na pozycję 98,by skończyć jako hit # 1 17 listopada.
Gary i Dave koncertowali z The Stampeders w 1973 w celu promowania "Could You Ever Love Me Again", a ich pierwszy album i singiel został wydany w dwudziestu dwóch krajach. Było szczególnie dobrze przyjęty w Australii.
 

Para miała kolejne hity "I Fell In Love With You Sometime" i cover Carole King "It Might As Well Rain Until September". Mieli sześć kolejnych singli poprzez 1976 rok, ostatni dla Polydoru, jeszcze dwa albumy dla Axe plus kompilację Greatest Hits. Był 1976 rok, kiedy Gary i Dave opuścili branżę muzyczną by kontynuować karierę w lotnictwie.
Obaj mieli od dawna miłość do latania, i obaj zostali pilotami w Aitransit STOL Canada w czasie swojej kariery, kiedy rozeszli się po raz pierwszy. Po ich oficjalnym rozpadzie, zarówno Gary i Dave poszli do pracy jako piloci w Air Canada. Gary Weeks póżniej został pastorem i opuścił Kanadę dla Irlandii, gdzie pracował jako misjonarz.  

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Could You Ever Love Me AgainGary and Dave12.197392[4]-London HL 10434[written by Beckett, Weeks][produced by Greg Hambleton]

 

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

niedziela, 6 listopada 2022

Forest for the Trees

 

Forest for the Trees to amerykańska grupa muzyczna z Los Angeles w Kalifornii, założona przez Carla Stephensona i składająca się z Marka Petersena, Johna „coz” Acosta, Papa Bear Martineza i innych współpracowników. 
 
 Carl Stephenson urodził się w Waszyngtonie w 1967 roku.  Mieszkał w Laurel w stanie Maryland, a także w Olympia w Waszyngtonie i Houston w Teksasie. W 1990 roku przeniósł się do Los Angeles w Kalifornii, gdzie poznał Becka. Stephenson był współautorem i współproducentem piosenki Becka „Loser” z 1993 roku. Debiutancki album studyjny zespołu, Forest for the Trees, został wydany w DreamWorks Records w 1997 roku. Zadebiutował na 190 miejscu na liście Billboard 200   i na 16 miejscu na liście Heatseekers Albums  . Houston Press nazwał go „jednym z najbardziej imponujących debiutów wielkich wytwórni z 1997 roku”.
 „Dream” został wydany jako singiel z albumu.  Zadebiutował na 72. miejscu na liście Billboard Hot 100  i na 18. miejscu na liście Modern Rock Tracks.  Zespół wystąpił na festiwalu muzyki i sztuki Coachella Valley w 2002 roku.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
DreamForest for the Trees11.1997-72[3]DreamWorks 58 005[written by Carl Stephenson][produced by Carl Stephenson]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Forest for the TreesForest for the Trees09.1997-190[1]DreamWorks 50 002[produced by Carl Stephenson]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Willa Ford

 Amanda Lee Williford-Modano, znana jako Willa Ford (ur. 22 stycznia 1981 roku w Ruskin w stanie Floryda, USA) - amerykańska piosenkarka, autorka tekstów piosenek, aktorka, modelka i osobowość telewizyjna.
Od dziecka marzyła o karierze piosenkarki. Jako ośmiolatka występowała wraz z chórem dziecięcym Tampa Bay Children's Choir. Następnie, od jedenastego roku życia, występowała w teatrze Entertainment Revue.


W 1999 roku zaczęła udzielać się pod pseudonimem artystycznym "Mandah"; wówczas dołączyła do korporacji Music Corporation of America (MCA), dzięki której wydała piosenkę zatytułowaną "Lullaby". Utwór znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu animowanego Pokemon- film pierwszy: Zemsta Mewtwo, która pokryła się podwójną platyną. W międzyczasie uwikłała się w romans z Nickiem Carterem, członkiem zespołu Backstreet Boys. Wkrótce później artystka zmieniła swój pseudonim muzyczny na "Willa Ford" (od jej nazwiska "Williford"), którym posługuje się do dziś.

W showbiznesie właściwie zaistniała w 2001 roku, gdy podpisała kontrakt z wytwórnią Atlantic Records. W lipcu wydała swój debiutancki album Willa Was Here, który promował przebojowy singel "I Wanna Be Bad". Utwór osiągnął pozycję szóstą notowania US Hot 100 Singles Sales, zajął również czwartą notację na US Hot Dance Singles. Dzięki muzycznemu rozgłosowi angażowano ją do roli prowadzącej licznych programów rozrywkowych, w tym między innymi Zakładu.

Pojawiła się na okładce magazynu Playboy w marcu roku 2006. W październiku tego roku wzięła udział trzeciej amerykańskiej edycji Tańca z gwiazdami. Jej tanecznym partnerem został Maksim Chmerkovskiy. Para zajęła ostatecznie siódme miejsce.

30 sierpnia 2007 odbyła się premiera biograficznego filmu Anna Nicole, w którym Willa Ford zagrała rolę Anny Nicole Smith.

Kariera aktorska Ford nabrała tempa w 2008 roku. Jako Claire Dennison artystka wystąpiła w głównej roli w filmie Charlesa T. Kanganisa Impuls (Impulse), pojawiając się na ekranie u boku Angusa Macfadyena. Na początku roku 2009 na ekranach światowych kin pojawił się slasher Piątek, trzynastego (Friday the 13th) w reżyserii Marcusa Nispela; Willa wystąpiła w nim w jednej z drugoplanowych ról.

Jej pierwszym mężem był hokeista Mike Modano. W 2015 poślubiła byłego zawodnika futbolu amerykańskiego - Ryana Nece.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I Wanna Be BadWilla Ford06.2001-22[20]Lava/Atlantic 85 103[written by Willa Ford, Brian Kierulf, Josh Schwartz][produced by Brian Kierulf, Josh Schwartz]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Willa Was HereWilla Ford08.2001-56[9]Lava 83 437[produced by Josh Schwartz, Brian Kierulf, Michael D. Goodman, Tim & Bob, Eve Nelson, Andy Marvel, Robert D. Fusari, Kenny Gioia, Howie Hirsh, Robbie Nevil, Scott Ialacci , Anthony Acid]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Fools Gold

Fools Gold był zespołem z Illinois z szybującymi harmoniami, który koncertował jako zespół zapasowy Dana Fogelberga w 1974 roku. Fool's Gold nagrał tylko dwa LP w swojej krótkiej karierze. Sprowadzeni do duetu, główni autorzy piosenek i wokaliści Tom Kelly i Denny Henson, grający jako Fool's Gold, zmienili wytwórnie i wybrali zgrabne brzmienie LA, które było oferowane w połowie lat 70-tych.

Denny Henson (guitar, keyboards, vocals), Tom Kelly (bass, guitar, vocals), Ron Grinel (drums, 1974-76), Doug Livingston (keyboards, steel guitar, vocals, 1974-76). 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Rain, Oh Rain/One By OneFools Gold05.1976-76[7]Morning Sky 700[written by D. Henson][produced by Glenn Frey]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Fools GoldFools Gold04.1976-100[13]Morning Sky 5500[produced by Glenn Frey, Glyn Johns , Joe Walsh, John Stronach]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Ben Raleigh

 Ben Raleigh (ur. 16 czerwca 1913r, Nowy Jork -zm. 26 lutego 1997r, Hollywood) był amerykańskim autorem tekstów i kompozytorem odpowiedzialnym za wiele  przebojów, w tym „Dungaree Doll”, „Wonderful! Wonderful!”, „Hold on Girl” , „She's a Fool”,  "I Don't Wanna Be a Loser", "Laughing on the Outside (Crying on the Inside)", “Love is a Hurtin' Thing”, “Tell Laura I Love Her” i "That's How Heartaches Are Made". 

Jego piosenki nagrywali tacy artyści jak Eddie Fisher, Nat King Cole, Johnny Mathis, Aretha Franklin, Bobby Darin, The Monkees, Dinah Shore, Lesley Gore, Ray Peterson i Lou Rawls. „Tell Laura I Love Her” osiągnął 1. miejsce w Wielkiej Brytanii w 1960 roku. „Laughing on the Outside (Crying on the Inside)” osiągnął   3. miejsce w Stanach Zjednoczonych w 1946 roku. Raleigh skomponował piosenkę przewodnią "Rango" z Earle'em Hagenem do komedii sytuacyjnej ABC Rango z 1967 roku. 

 Skomponował także piosenkę przewodnią do Scooby-Doo, Where Are You!  z Davidem Mookiem. Hanna-Barbera próbowała go wykupić, ale on odmówił i zamiast tego wybrał tantiemy. Raleigh zginął w pożarze kuchennym w swoim domu w Los Angeles w Kalifornii w 1997 roku.

Kompozycje Bena Raleigha na listach przebojów


[with Bernie Wayne]
03/1940 You Walk By Bobby Byrne and His Orchestra 20.US
01/1941 You Walk By Blue Barron and His Orchestra 19.US
02/1941 You Walk By Eddy Duchin and His Orchestra 6.US
02/1941 You Walk By Kenny Baker 15.US
02/1941 You Walk By Tommy Tucker Time 16.US
03/1941 You Walk By Wayne King and His Orchestra 14.US
04/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Teddy Walters 4.US
04/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Dinah Shore 3.US
04/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) The Merry Macs 9.US
05/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Andy Russell 4.US
05/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Swing and Sway with Sammy Kaye 3.US
08/1949 You're So Understanding Evelyn Knight 21.US

[with Guy Wood]
10/1952 Faith Can Move Mountains Nat King Cole 24.US/10.UK
12/1952 Faith Can Move Mountains Johnnie Ray & the Four Lads 7.UK
01/1953 Faith Can Move Mountains Jimmy Young 11.UK

[with Sherman Edwards]
12/1955 Dungaree Doll Eddie Fisher 7.US
03/1956 Rock Right Georgia Gibbs 36.US
02/1957 Wonderful! Wonderful! Johnny Mathis 14.US
07/1957 Wonderful Wonderful Gary Miller 129.UK
08/1957 Wonderful Wonderful Ronnie Hilton 27.UK
08/1963 Wonderful! Wonderful! The Tymes 7.US

[with Don Wolf]
12/1957 Majesty of Love Connie Francis & Marvin Rainwater 93.US
04/1958 Let's Be Lovers The Playmates 87.US
08/1958 The Right to Love David Whitfield 30.UK
10/1958 Love Is All We Need Tommy Edwards 15.US
06/1959 Mary Ann Thomas Bobby Freeman 90.US
05/1960 Exclusively Yours Carl Dobkins Jr. 62.US
06/1960 How Do You Know It's Love Teresa Brewer 21.UK
06/1961 Exclusively Yours Mark Wynter 32.UK
08/1963 Flipped Over You Paul & Paula 108.US
07/1964 Love Is All We Need Vic Dana 53.US
01/1966 Love Is All We Need Mel Carter 50.US

[with Jeff Barry]
06/1960 Tell Laura I Love Her Ray Peterson 7.US
08/1960 Tell Laura I Love Her Ricky Valance 1.UK
09/1960 Tell Tommy I Miss Him Marilyn Michaels 110.US
06/1974 Tell Laura I Love Her Johnny T. Angel 94.US

[with Mark Barkan]
09/1962 Hercules Frankie Vaughan 42.UK
09/1963 She's a Fool Lesley Gore 5.US
01/1964 Do You Really Love Me Too? Billy Fury 13.UK
03/1964 That's the Way Boys Are Lesley Gore 12.US
05/1964 I Don't Wanna Be a Loser Lesley Gore 37.US
05/1965 Bring a Little Sunshine (To My Heart) Vic Dana 66.US

[with Artie Wayne]
02/1963 Queen for Tonight Helen Shapiro 33.UK
06/1963 Here's Where I Came In (Here's Where I Walk Out) Aretha Franklin 125.US
11/1963 Midnight Mary Joey Powers 10.US

[with Bob Halley]
03/1963 That's How Heartaches Are Made Baby Washington 40.US
11/1969 That's How Heartaches Are Made The Marvelettes 97.US
02/1974 That's How Heartaches Are Made Jerry Butler 58.R&B Chart
12/1994 That's How Heartaches Are Made Paul Young 118.UK

[with Claus Ogerman]
10/1963 Your Other Love Connie Francis 28.US

[with John Gluck]
02/1964 Blue Winter Connie Francis 24.US

[with Dave Linden]
09/1966 Love Is a Hurtin' Thing Lou Rawls 13.US

[with H. B. Barnum]
11/1966 You Can Bring Me All Your Heartaches Lou Rawls 55.US

[with Lou Rawls, David Axelrod]
03/1967 Dead End Street Monologue/Dead End Street Lou Rawls 29.US

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

sobota, 5 listopada 2022

Hanson Records

 

Hanson Records to amerykańska niezależna wytwórnia płytowa założona w Brighton w stanie Michigan, a obecnie z siedzibą w Oberlin w stanie Ohio. Obsługiwany jest przez muzyka Aarona Dillowaya, byłego członka zespołu Wolf Eyes.
 
 Pierwszym wydawnictwem wytwórni było 7-calowe przedłużone odtwarzanie (EP) zespołu Dilloway'a Galen   w 1994 roku. Ostatecznie przeniosła się z Brighton w stanie Michigan do Ann Arbor w stanie Michigan, w 1997 roku wydało pierwsze nagranie Wolf Eyes, kasetę zatytułowaną własnym tytułem. [1] Od tego czasu wydała wiele innych nagrań Wolf Eyes, a także albumy Kevina Drumma, Smegma, Hive Mind, Nautical Almanac, Andrew Wilkes-Krier, Hair Police oraz, po przeprowadzce do obecnej bazy w Oberlin, Ohio, Emeralds i Skin Graft . 
Wydając muzykę na różnych formatach, w tym CD-R i LP, większość wydań jest na kasecie i jako taka wytwórnia jest często kojarzona z kulturą kasetową. Nagrania dla Hansona mają niskie koszty produkcji i wykorzystują techniki nagrywania o niskiej wierności, w tym nagrywanie na żywo bezpośrednio na kasetę.
 
                             Najpopularniejsze płyty 
 HN 113 	Dwark Band, The 	The Dwark Band 	(Cass, Ltd, C30)
HN 129 	Spine Scavenger 	Spine Scavenger 	(Cass)
HN 142 	Dead Machines 	Minister To A Mind Diseased 	(Cass, C30)
HN 143 	Spine Scavenger 	The Lodge 	(Cass, C30)
HNUS2 	Various 	Underground Series Volume II 	(Cass, C30)
HN 066 	Satan Place 	Satan Place 	(Cass)
HN 001 	Galen (2) 	The Heroin Bench 	(7", EP, Ltd)
HN 015 	Ron Of Japan 	Ron Of Japan 	(7", S/Sided)
HN 019 	Hercules, The 	The Hercules 	(Cass, Ltd)
HN 016 	Galen (2) 	Galen 	(LP, Ltd)
HN 039 	T. Harper* / C. Ptak* 	Banjo With Ping Pong Electronics 	(Lathe, 5", S/Sided, Ltd)
HN 043 	Wolf Eyes 	Wolf Eyes 	(Cass, Ltd)
HN 050 	Various 	Labyrinths & Jokes 	(LP, Ltd)
HN 077 	Nautical Almanac 	Transcriptedivisions 	(LP)
HN 078 	Wolf Eyes with Spykes 	Untitled 	(CDr, Ltd)
HN 079 	Aaron Dilloway 	Seizure 	(CDr, Ltd)
HN 080 	Jean Street 	Jean Street 	(CDr, Ltd, Album)
HN 100 	Wolf Eyes 	Dread 	(LP, Ltd)
HN 100 	Wolf Eyes 	Dread 	(CD)
HN 102 	Wolf Eyes 	Early Vol. 1 	(Cass)
HN 101 	Wolf Eyes 	Slicer 	(CD, Ltd)
HN 108 	Kevin Drumm / Aaron Dilloway 	I Drink Your Skin 	(Cass, Ltd, C60)
HN 110 	Aaron Dilloway 	Corpse On Horseback 	(Cass)
HN 104 CD 	Kevin Drumm 	Land Of Lurches 	(CD)
HN 104 LP 	Kevin Drumm 	Land Of Lurches 	(LP)
HN 106 	Wolf Eyes 	Mugger 	(CDr, Ltd)
HN 118 	Wolf Eyes 	Lost Sockets 	(CDr, Mini, Ltd)
HN 118 	Aaron Dilloway 	Bad Dreams 	(CDr)
none 	Wolf Eyes 	Live Scum 	(CDr, Album, Ltd)
WE 001 	Wolf Eyes 	Burned Mind 	(LP)
HN 112 	Aaron Dilloway 	Boggs Vol. Two 	(CD)
HN 114 	Dylan Nyoukis 	Dadgum My Bubblegum 	(Cass)
HN 122 	Smegma 	Rumblings 	(CD, Enh)
HN 123 	Hive Mind 	Death Tone 	(CD)
HN 124 	Hair Police 	Drawn Dead 	(CD)
HN 126 	Charlie Draheim 	Terra Cotta Skull 	(CDr, Ltd, RE)
HN 132 	Aaron Dilloway 	Beggar Master 	(12")
HN 133 	Nath Family 	The Sound Of The Indian Snake Charmer 	(LP)
HN 133 	Nath Family 	The Sound Of The Indian Snake Charmer 	(CD, Album)
HN 137 	Nevari Butchers, The 	Nevari Butchers, The 	(Lathe, 10", Ltd)
HN 138 	Aaron Dilloway 	Rotting Nepal 	(CDr)
HN 144 	Raven Strain 	Trisagion 	(Cass, C30)
HNA 1 	Ancient Art Of Boar 	Terrestrial Optical Resonance Resistors 	(CDr, Ltd)
HNUS1 	Various 	Underground Series Volume I 	(Cass, C30)
HN 116 	Pedestrian Deposit 	Fatale 	(CD)
HN 131 	Aaron Dilloway 	Asset Stripping 	(LP, Ltd)
HN 132 	Aaron Dilloway 	Beggar Master 	(CD)
HN 134 	Nath Family 	Sounds Of The Indian Snake Charmer Volume 2 	(Cass, C30)
HN 136 	Raionbashi 	Kollekte 	(LP, Ltd)
HN 140 	Beast People, The 	The Beast People 	(10", S/Sided)
HN 141 	Hive Mind & Aaron Dilloway 	Forgotten Thrist 	(12", S/Sided, Ltd, RE)
HN 145 	Oubliette 	Tape Fuckery 	(Cass)
HN 146 	Spine Scavenger 	Face Mask 	(2xCass, Ltd)
HN 148 	Filthy Turd 	The Turd Master 	(Cass, C30)
HN 149 	Hollow Bush 	Negative Line 	(Cass, C30)
HN 151 	Spine Scavenger 	The Raider 	(Cass, C30)
HN 152 	Coyote Ugly 	The Shining 	(2xCass, C30)
HN 153 	Envenomist 	The Sixth And Seventh Key 	(Cass, C30)
HN 154 	Handicapper Horns 	Handicapper Horns 	(Cass, C30)
HN 155 	Wolf Eyes with John Wiese 	Collection 	(CD)
HN 160 	Machinegun Warfare 	Machinegun Warfare 	(Cass, C30)
HN 161 	Emaciator 	Possessive 	(Cass, C30)
HN 162 	Aaron Dilloway & Rodger Stella 	Variations On Death Loop Cut 	(CDr, Mini)
HN 163 	Aaron Dilloway 	Hiss Dementia 	(CDr)
HN DOA 	Miscarriage 	Miscarriage 	(LP, S/Sided, Ltd)
HNA 2 	Erika Hoffmann-Dilloway* 	Karaaudaaichuu 	(CDr, Mini)
HNUS3 	Various 	Underground Series Volume III 	(Cass, C30)
HNUS4 	Various 	Underground Series Volume IV 	(Cass, C30)
HN 127 	Prurient 	Prurient 	(LP, Ltd)
HN 150 	Aaron Dilloway 	Hiss Nausea 	(2xCass, C30 + Box, Ltd)
HN 164 	Sick Llama 	Born Again To Die 	(LP, Ltd)
HN 165 	Aaron Dilloway & John Wiese 	Live At The Chislehurst Caves 	(7")
HN 166 	Aaron Dilloway & C Spencer Yeh* 	The Squid 	(LP, Ltd)
HN 167 	Darksmith 	Darksmith 	(Cass, C30)
HN 168 	Pax Titania 	Cult Of The Colonist 	(Cass)
HN 169 	Speculum Fight 	Lost Live 2 	(Cass, Ltd, C30)
HN 170 	Damion Romero 	Missing Link 	(Cass, Ltd, C30)
HN 171 	Emeralds (2) 	Emeralds 	(Cass, Ltd, C30)
HN 172 	Tusco Terror 	Tusco Terror 	(Cass)
HN 173 	Pearl Drills 	Pearl Drills 	(Cass, C30)
HN 174 	Greh Holger* 	Paralysis 	(Cass, Ltd, C60)
HN 175 	Aaron Dilloway & C. Spencer Yeh 	False Speech 	(Cass, C30)
HN 176 	Spine Scavenger 	Shameful Progress Of The Human Face 	(Cass, C30)
HN 177 	Aaron Dilloway 	Infinite Lucifer 	(12", S/Sided, Ltd)
HN 179 	Nevari Butchers, The 	The Herbst Silo 	(7", S/Sided, Ltd, Red)
HN 180 	Aaron Dilloway 	Foul 	(Cass, C30)
HN 181 	Nevari Butchers, The 	Fearsome Of Filed Teeth 	(CDr, Ltd)
HNA3 	Aaron Dilloway 	Sounds Of Nepal 	(CDr, RE, Ltd)
 
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Hamilton Records

Hamilton Records to wytwórnia założona w 1958r w Detroit i będąca oddziałem Dot Records.Przez kilka pierwszych lat wydawała głównie single z utworami rockabilly i bluesem nie przystające do profilu Dot.

W 1964r znalazła się w stanie hibernacji i jej rola ogranicza się do wydawania albumów z pobocznej produkcji.Większość z tych albumów,głównie wspominkowych, wydawano jako wydawnictwa niskobudżetowe [budget album].Ten stan trwał do roku 1966r,gdy zdecydowano się na zamknięcie wytwórni.
Reaktywowano ją jako oddział Ranwood Records,pozostawiając jej budgetowy profil.Do dzisiaj pozostaje częścią Welk Music Group. 

Katalog wytwórni:
50001 Bobby Jenkins White Shorts And A Red Tee Shirt/ Let Me Live Again 1959
50002 Ray Sharpe and the Blues Oh, My Baby's Gone/ That's The Way I Feel 1959
50003 Ronnie Smith My Babe/ I've Got A Love 1959
50004 Joe Seneca Miss Fifteen /Let Me In 1959
50005 The Tranquils One Billion, Seven Million And Thirty-Three/ You're Such A Much 1959
50006 The Night Hawks All'a Your Love/ When Sin Stops 1959
50007 The Tinkerbells La La La Lovable/ Hazel Eyes 1959
50008 The Three Notes Honeymoon /South Of The Border 1959
50009 Bob Ehret Goodbye Mr. Blues /Too Soon 1959
50010 Alice Babs Hinky Pinky Panky/ I'm Sending Back Your Roses 1959
50011 The Class-Notes Take It Back /Bessie's House 1959
50012 The Chansonaires If You Were Here Tonight/ Love Always Finds The Way 1959
50013 Vik Wayne Girl I Saw You On Bandstand/ I Saw You Crying In The Show 1959
50014 Ole Svenson Yingle Yingle Yumping Beans /I Vant A Christmas Drum 1959
50015 Eddy Akridge Featherbed's A Callin' Me/ After Being Your Lover 1959
50016 Eddie Garson Bo Bo /Scalaroomie 1959
50017 Gillian Grey Love Me/ Echo Heart 1959
50018 Buddy Knolls Wonderful Love/ Mr. Lucky Star 1959
50019 Kenny Ambrose Come On And Marry Me / Don't Be A Fool For Love 1959
50020 Prentice Slade Scrap Iron /I Lied To You 1959
50021 The Raindrops Oh Why/ Without Love, Love, Love 1960
50022 Jerry Norell Comic Book Hop/ The Freshmen 1960
50023 The Five Bops Jitterbuggin'/ Unforgotten Love 1960
50024 Howard Crockett I Love This Girl /Seven Cards From Now 1960
50025 The Page Boys Barracuda /Peter Gunn 1960
50026 The Impalas I Was A Fool/ First Date 1960
50027 Joe Graydon Again It/ Happened To Me 1960
50028 The Pledges I'm Sorry /Won't You Give Your Love To Me 1960
50029 Jimmy Bee Glory /Little Angel 1960
50030 Ned Costner Jeopardy/ I Am Just A Begger 1960
50031 The Workman Brothers I Don't Want To Go To Sleep /I Don't Know How To Say It 1960
50032 Sticks Evans Just To Be With You/ Mad Dog 1960
50033 The Crescents When You Wish Upon A Star /Hey There I Want To Walk You Home 1960
50034 Morlee Mathews Give My Love /A Chance Heartbreak Is Comin' 1960
50035 Guitars, Inc. Little Toy/ Holiday Love 1960
50036 The Fireballs Blacksmith Blues /Tuff-A-Nuff 1960
50037 Jimmy Gilmer Won't Be Long /I'm Gonna Go Walkin' 1960
50038 The Mashers The Mash /Let's Do The Mash 1960
50039 Don Winters It's All My Fault /Jamaica Joe 1960
50041 George Cates Flowers On The Wall/ Cristo Redentor 1960
50042 George Cates The Sidewinder ? 1960

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Eddy Grant

 Eddy Grant (właśc. Edmond Montague Grant; 15.03.1948r, Plaisance, Gujana)- voc, k, g, b, dr, kompozytor, autor tekstów, producent nagrań.
Syn ciemnoskórego trębacza z Gujany. W końcu lat sześćdziesiątych odniósł w Wielkiej Brytanii sukces z zespołem Equals (Baby Come Back, Viva Bobby Joe, Black Skin Blue-Ęyed Boys). Na początku lat siedemdziesiątych otworzył w Londynie studio nagrań Coach House oraz założył firmę płytową Ice. Zaopiekował się jako producent m.in. grupami The Pioneers, 96 Degrees i Indusive.

 

Zaczął też z wielkim powodzeniem nagrywać płyty autorskie. Przedstawił nowoczesny repertuar taneczny, inspirowany rock'n'rollem, soulem, a przede wszystkim muzyką karaibską. Śpiewał o miłości (np. Do You Feel My Love?, Can't Get Enough Of You, I Don't Wanna Dance, Dance Party, Come Along To My Place), ale też o problemach, cierpieniach i upokorzeniach kolorowej społeczności krajów Europy Zachodniej (np. Living On The Front Line, Police On My Back, Electric Avenue, Blood Money).
 

W latach osiemdziesiątych osiadł w St. Philip na Barbados. Otworzył tam studio nagrań Blue Wave, a wkrótce stanął na czele firmy fonograficznej o tej samej nazwie. W 1985 zaprezentował się polskiej publiczności.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Walking on SunshineEddy Grant11.1979--Epic 50 766 [US][written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant][86[3].R&B Chart]
Living on the Frontline / Frontline SymphonyEddy Grant06.197911[11]-Ensign ENY 26[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Do You Feel My Love? / Symphony for Michael Opus 2Eddy Grant11.19808[11]-Ensign ENY 45[silver-UK][written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Can't Get Enough of You/Neighbour, NeighbourEddy Grant04.198113[10]-Ensign ENY 207[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
I Love You Yes, I Love YouEddy Grant07.198137[6]-Ensign ENY 216[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
I Don't Wanna DanceEddy Grant10.19821[3][15]53[7][08.83]Ice ICE 57[gold-UK][written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Electric Avenue / Time WarpEddy Grant01.19832[9]2[23]Ensign ENY 26[platinum-US][silver-UK][written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant][18[28].R&B Chart][6[20].Hot Disco/Dance;Portrait 03574 12"]
Living on the Front Line/Do You Feel My LoveEddy Grant03.198347[4]-Mercury MER 135-
War Party / Say I Love YouEddy Grant04.198342[4]-Ice ICE T 58[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Till I Can't Take Love No More / California StyleEddy Grant10.198342[7]-Ice ICE 60[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Romancing the Stone/ Boys in the StreetEddy Grant05.198452[3];B:78[3]26[17]Ice ICE 61[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant][68[8].R&B Chart][12[10].Hot Disco/Dance;Portrait 04993
Gimme Hope Jo'anna / Say Hello to FidelEddy Grant01.19887[12]-Ice ICE 12 8701[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Harmless Piece of FunEddy Grant04.198890[3]-Parlophone CDR 6180[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Put a Hold on ItEddy Grant10.198879[2]-Blue Wave R 6191[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Walking On Sunshine / California StyleEddy Grant05.198963[2]-Blue Wave R 6217[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Electric Avenue [remix]Eddy Grant06.20015[12]-EastWest EW 232T[16[10].Hot Disco/Dance;Strictly Rhythm 12 610 12"]
Walking on Sunshine [remix]Eddy Grant05.200157[2]-East West EW 242CD-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Can't Get EnoughEddy Grant05.198141[6]-Ice ICEL 21[produced by Eddy Grant]
Killer on the RampageEddy Grant11.19827[23]10[30]Ice ICELP 3023[gold-US][silver-UK][produced by Eddy Grant]
Going for BrokeEddy Grant06.1984-64[17]Ice ICELP 6001[produced by Eddy Grant]
All The HitsEddy Grant11.198423[10]-K-Tel NE 1284-
Walking on Sunshine (The Best of Eddy Grant) Eddy Grant07.198920[8]-Parlophone PCSD 108[silver-UK]
The Greatest HitsEddy Grant05.20013[17]-East West 8573885972-
Greatest Hits Collection-Eddy GrantEddy Grant06.200194[3]-Sequel NED CD 449[produced by Eddy Grant]
The Very Best of Eddy Grant Road To ReparationEddy Grant07.200814[7]-Mercury/UMTV 1775167[silver-UK]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Diamanda Galás

Diamanda Galas (29.08.1955, San Diego, Kalifornia, Stany Zjednoczone) - voc, k; kompozytorka, autorka tekstów, poetka. Z pochodzenia Greczynka. Kształciła głos i uczyła się grać na fortepianie. Studiowała na wydziałach muzycznym i sztuk wizualnych University of Califomia. Zadebiutowała w 1979 podczas Festival dvignon we Francji jako główna wykonawczyni opery Un jour comme un autre Vinko Globokara.

Już pierwszą płytą, "The Litanies Of Satan" z marca 1982; zwróciła na siebie uwagę świata. Przedstawiła dwa długie utwory, The Litanies Of Satan i Wild Women With Steak-Knives (The Homocidal Love Song For Solo Scream), w warstwie dźwiękowej ujawniające wpływ awangardowej muzyki elektronicznej, w sferze literackiej nawiązujące do wielkiej poezji, m.in. Charles'a Baudelaire'a. Zaśpiewała je w sposób prawdziwie intrygujący, traktując głos o skali obejmującej cztery oktawy niemal jak instrument, skłaniając się ku improwizacja, stosując skrajne środki ekspresji, od szeptu po rozdzierający krzyk. Podobny charakter miał album "Diamanda Galas" z października 1984, również z dwoma utworami, Panoptikon i Tragoutha Apo To Aima Exoun Fonos, z tekstami nawiązującymi do dramatycznych zdarzeń z okresu panowania w Grecji junty wojskowej.
Trylogię "Masque Of The Red Death", składającą się z płyt "The Divine Punishment" z lipca 1986, "Saint Of The Pit" z listopada tego roku i "You Must Be Certain Of The Devil" z czerwca 1988r, zainspirowała śmierć brata artystki, dramaturga Philipa Dimitriego Galasa, na AIDS. Diamanda w utworach bliższych niż dawniej konwencjonalnej piosenki podjęła temat grozy tej choroby i towarzyszących jej uprzedzeń. Całość urozmaiciła m.in. wykonaniem a cappella religijnej pieśni Swing Low Sweet Chariot. W studiu po raz pierwszy wsparli ją perkusiści, m.in. F.M. Einheit z Einsturzende Neubauten.
Album "Plague Mass (1984 -End Of The Epidemie)" z kwietnia 1991, nagrany w październiku 1990 w nowojorskiej katedrze pod wezwaniem św. Jana z towarzyszeniem m.in. Davida Lintona - dr, perc, zawierał niezwykłą mszę za zmarłych na AIDS.
Na płycie "The Singer" z kwietnia 1992 Galas zaśpiewała z własnym akompaniamentem fortepianu w stylu Cecila Taylora bluesy i songi przesycone bluesową aurą, m.in. I Put A Spell On You Screamin' Jaya Hawkinsa, My Love Will Never Die i Insane Asylum Williego Dixona, Reap What You Sow Mike'a Bloomfielda i Nicka Gravenitesa, ludowy Were You There When They Crucified My Lord?, a także Gloomy Sunday Rezsó Seressa (według legendy wiele osób po wysłuchaniu go odebrało sobie życie). Album "Vena Cava" z 1993 zawierał rodzaj suity, głównie na głos -artystka w kolejnych odsłonach wcieliła się w osoby cierpiące na chorobę psychiczną i demencję spowodowaną przez AIDS, a w owych aktorskich minimonodramach pojawiały się też strzępy piosenek, jak kołysanka Hush Little Baby czy pieśń religijna Amazing Grace.
Więcej niż inne płyty wspólnego z rockiem miała "The Sporting Life" z września 1994, wyprodukowana przez Johna Paula Jonesa, byłego muzyka Led Zeppelin, nagrana przy współudziale jego samego jako gitarzysty i basisty oraz Pete'a Thomasa z zespołu The Attractions Elvisa Costello jako perkusisty. Wypełniły ją utwory na temat miłości i pożądania, niekiedy przesycone bluesowym duchem, jak You're Mine, częściej bliższe ballady, jak Why's Ya Do It?. Album "Schrei X" z września 1996r był powrotem do konwencji sprawdzonej na "Vena Cava" - intrygujących scenek aktorskich zagranych brawurowo przez artystkę.
Płytę "Malediction And Prayer" z maja 1998r wypełniły głównie przeróbki standardów bluesa, soulu, folku czy canto flamenco, Jak The Thrill Is Gone B.B. Kinga, My Love I Empty Without You The Supremes, Iron Lady Phila Ochsa ale też własne utwory do wierszy Charles'a Baudelaire'a czy Piera Paolo Pasoliniego, jak Abel et Cain i Supplica a mu madre. Podobny charakter miała nagrana 31 sierpnia 2001 w Joe's Pub w Nowym Jorku płyta "La Serpenta Canta" z listopada 2003, zawierająca m.in. niezwykłe wersje utworów tak różnych, jak Lonely Woman Ornette'a Colemana, Burning Hell Johna Lee Hookera i I'm So Lonesome I Could Cry Hanka Williamsa.
Ambitniejszym dziełem był wydany tego samego dnia, również koncertowy album "Defixiones, Will And Testament" z własną muzyką, głównie do tekstów poetów, jak Adonis (The Desert), Henri Michaux (Je rame) czy Gerard de Nerval (Artemis), poświęcony pamięci ludności armeńskiej, asyryjskiej i greckiej wymordowanej przez Turków w latach 1914-1923.
W marcu 1998 Galas była jedną z gwiazd Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, a w maju 1999 wystąpiła na Grolsch Jazz Fair w Poznaniu na koncercie Noc Awangardy. Duet artystki z Leonardem Cohenem, Eclipse, uświetnił album "Hal Wilner Presents: Weird Nightmare - Meditations On Mingus" (Columbia, 1992), a recytacja wiersza The Black Cat- "Hal Wilner Presents: Closed On Account Of Rabies - Tales And Poems Of Edgar Allan Poe" (Mouth Almighty, 1997). Jej nagrania ozdobiły wiele filmów; część z nich ukazała się na soundtrackach, np. The Thirteen Returns i Deliver Me na "The Last Of England" (Mute, 1987), The Ring Of Tire na "Bram Stoker's Dracula" (Columbia, 1992), I Put A Spell On You i Judgement Day na "Natural Born Killers" (Nothing, 1994) oraz Dancing In The Dark na "Clive Barker's Lord Of lllusions" (Mute, 1995). Udzieliła głosu Śmierci w filmie The Serpent And The Rainbow (Wąż i tęcza; 1988, reż. Wes Craven). A jej niezwykłe improwizacje wokalne uświetniły horror The Ring Two (Ring 2; 2005, reż. Hideo Nakata).
Gościnnie uczestniczyła w nagraniach m.in. F.M. Einheita, Johna Zorna, Barry'ego Adamsona, Jima Frencha, Petera Kowolda, Erasure i Rhythm And Noise. Opublikowała tom tekstów piosenek, poematów i pism prozą The Shit Of God.
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Double-Barrel PrayerDiamanda Galás04.1988--Mute 12 MUTE 75-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
The Litanies of SatanDiamanda Galás.1982--Y Y 18-
Diamanda GalásDiamanda Galás.1984--Metalanguage ML 119-
The Divine PunishmentDiamanda Galás06.1986--Mute STUMM 27[produced by Dave Hunt,Diamanda Galás]
Saint of the PitDiamanda Galás11.1986-- Mute STUMM 33[produced by Gareth Jones,Diamanda Galás]
You Must Be Certain of the DevilDiamanda Galás05.1988-- Mute STUMM 46[produced by Gareth Jones,Diamanda Galás]
Masque of the Red DeathDiamanda Galás12.1988--Mute GALAS 1-
Plague MassDiamanda Galás04.1991-- Mute STUMM 83[produced by Blaise Dupuy, Kurt Munkacsi]
The SingerDiamanda Galás04.1992-- Mute STUMM 103[produced by Diamanda Galás, Eric Liljestrand]
Vena CavaDiamanda Galás09.1993-- Mute STUMM 119[produced by Eric Liljestrand]
The Sporting LifeDiamanda Galás and John Paul Jones09.1994-- Mute STUMM 127[produced by John Paul Jones]
Schrei XDiamanda Galás09.1996-- Mute STUMM 146[produced by Blaise Dupuy]
Malediction & PrayerDiamanda Galás05.1998-- Mute STUMM 163[produced by Diamanda Galás]
La Serpenta Canta Diamanda Galás11.2003-- Mute STUMM 206[produced by Blaise Dupuy]
Defixiones, Will and Testament Diamanda Galás11.2003-- Mute STUMM 205[produced by Diamanda Galás]
Guilty Guilty GuiltyDiamanda Galás03.2008-- Mute STUMM 274[produced by Diamanda Galás]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)