Z archiwum...rocka

wtorek, 5 września 2017

Beyond Records

Wytwórnia z angielskiego miasta Birmigham, która zasłynęła serią nowatorskich kompilacji w stylu „ambient dub”. Wydaje, co jest ewenementem na rynku tej muzyki, wyłącznie albumy kompaktowe. Począwszy od sierpnia 1992 r., kiedy ukazała się część pierwsza (Ambient Dub), promuje i odkrywa artystów związanych z lokalną sceną. Higher Intelligence Agency, Banco De Gaia, Groove Corporation, A Positive Life, Original Rockers - wszyscy wkrótce zdobyli zasłużoną popularność.

Szefem firmy jest Mike Barnett: „Beyond została założona z myśląo wydawaniu inteligentnej muzyki tanecznej”; prowadzi również klub Oscillate, w którym wiele z zespołów dostarczających nagrań do kompilacji pojawia się na żywo. Inni muzycy nagrywający dla firmy Beyond to m.in. Richard Kirk (pod pseudonimem Electronic Eye), David Toop (płyta Buried Dreams z Maxem Eastleyem), Martin Franklin (projekty TUU i Stillpoint), Paul Schutze (pod pseudonimem Seed). Od 1993 r. w Sedonie działa amerykański oddział Beyond - Waveform Records.

                                             Katalog wytwórni:

    APL 1     A Positive Life     The Calling 1993
    HIA 1     Higher Intelligence Agency*     The Speedlearn EP ‎(12", EP)     1993
    HIA 2     The Higher Intelligence Agency     Colour Reform 1994
    HIACD2 The Higher Intelligence Agency     Colour Reform ‎(CD, EP)     1994
    none     Various     Ambient Dub Volume 1:- The Big Chill     1992
    none     Various     Ambient Dub Volume 1: The Big Chill Unknown
    none     The Higher Intelligence Agency     The Total Ambient Groove Volume 2 - Live From Oscillate ‎(Cass)     1993
    none     The Higher Intelligence Agency     The Total Ambient Groove Volume 1 - Live From The Back Of Beyond ‎(Cass)     1993
    none     A Positive Life     Live From Oscillate ‎(Cass)     1993
    RBADB01     Various     Ambient Dub Volume 1:- (The Big Chill) 1992
    RBADB 02     Various     Solid Motion EP ‎(12", EP, W/Lbl, Smplr)     1992
    RBADCD3     Various     Ambient Dub Volume 2 (Earthjuice) 1993
    RBADCD4     Various     Ambient Dub Volume 3 (Aqua)1993
    RBADCD5     The Higher Intelligence Agency     Colourform 1993
    RBADCD6     David Toop And Max Eastley     Buried Dreams ‎(CD)     1994
    RBADCD7     Another Fine Day     Life Before Land ‎(CD, Album)     1994
    RBADCD8     Electronic Eye     Closed Circuit ‎(2xCD, Album, P/Mixed)     1994
    RBAD CD9     Tuu     All Our Ancestors (Album)1994
    RBADCD10     A Positive Life     Synaesthetic ‎(CD, Album)     1994
    RBADCD11     Various     Ambient Dub Volume 4 (Jellyfish     1995
    RBADCD12     Seed (3)     Vertical Memory ‎(CD, Album)     1995
    RBADCD13     The Higher Intelligence Agency     Freefloater 1995
    RBADCD14     Electronic Eye     The Idea Of Justice (Album)1995
    RBADCD 15     Insanity Sect     Manisola ‎(CD, Album, Ltd)     1996
    RBADCD16     Stillpoint     Maps Without Edges ‎(CD, Album, Ltd)     1996
    RBADCD17     Hia* | Biosphere     Polar 1996
    RBADLP1     Various Ambient Dub Volume 1:- (The Big Chill) ‎(2xLP)     1993
    RBADLP3     Various     Ambient Dub Volume 2. Earthjuice. ‎(2xLP) 1993
    RBADLP4     Various     Ambient Dub Volume 3 (Aqua) ‎(LP, Comp1993
    RBADLP5     The Higher Intelligence Agency     Colourform (Album) 1993
    RBADLP 07     Another Fine Day     Life Before Land 1994
    RBADLP8     Electronic Eye     Closed Circuit ‎(4xLP + Box)     1994
    RBADLP 10     A Positive Life     Synaesthetic ‎(2xLP)     1994
    RBADLP 11     Various     Ambient Dub Volume Four - Jellyfish ‎()     1995
    RBADLP 13     The Higher Intelligence Agency     Freefloater ‎(2xLP, Album) 1995
    RBADLP14     Electronic Eye     The Idea Of Justice ‎(2xLP, Album)     1995
    RBADMC 03     Various Ambient Dub Volume 2. Earthjuice. ‎(Cass, Album) 1993
    RBADMC4     Various     Ambient Dub Volume 3 (Aqua) ‎(Cass, Comp) 1993
    RBADMC 05     The Higher Intelligence Agency     Colourform ‎(Cass, Album) 1993
    RBADMC10     A Positive Life     Synaesthetic ‎(Cass)     1994
    RBADMC 11     Various     Ambient Dub Volume 4 (Jellyfish)     1995
    RBADMC 13     The Higher Intelligence Agency     Freefloater (Album)1995
    TEEX LP2     Various     Trance Europe Express² ‎(4xLP, Comp, Ltd)     1994
     APL 1     A Positive Life     The Calling1993

Joey Beltram

Ur. ok. 1971 r. Uznawany za jedną z najważniejszych postaci nowojorskiego hardcore’u. Dorastał w dzielnicy Queens, jako syn Meksykanina i Włoszki. Spore uznanie wzbudziły jego graffiti na murach, które malował pod pseudonimem Poes. W 1983 r. po raz pierwszy stanął za stołem mikserskim, a w wieku 17 lat nagrał pierwszy singel dla wytwórni Nu Groove w rodzinnym mieście.

Później wydana została seria płyt winylowych dla nowojorskich wytwórni Atmosphere, Easy Street i wreszcie dla osławionej Trax z Chicago, m.in. Forgotten Moments pod pseudonimem Cold Six (1989). Ta pierwsza płyta zwróciła uwagę belgijskiej wytwórni R&S, co doprowadziło do podpisania kontraktu.

Pod koniec 1989 r. Beltram przeprowadził się do miasta Gent w Belgii - siedziby R&S, by pracować dla niej przez dłuższy okres. Jego „Energy Flash” z 1990 r. (R&S) stanowił kamień milowy w rozwoju tego gatunku - linia basu wzięta z tego utworu miała się potem powtarzać niezliczoną ilość razy na nagraniach różnych wykonawców (w tym także samego Beltrama). „Początkowo produkcja płyt była dla mnie drogą do lepszych kontraktów w roli DJ-a”. W czasach szkolnych odkładał pieniądze przeznaczone na obiady i kupował za nie płyty, z których podczas weekendów nagrywał taśmy z miksami. Jego upodobania w dziedzinie muzyki tanecznej są z pewnością eklektyczne - podczas ostatniego „spisu” doliczył się w swojej kolekcji 60 000 płyt.

Rezultatem jego współpracy z grupą Mundo Muzique jako Second Phase, był singel „Men- tasm”; jest to jeden z wielu pseudonimów, pod jakimi Beltram wydaje swoje nagrania - inne to Direct („Let It Ride” otworzyło mu ponownie drogę na rynek USA), Final Exposure („Vortex”, dla wytwórni Plus 8), Disorder („Panic/Groove Attack” dla Rhythmatic Base) i Program 2 („The Omen” dla R&S).

Nagrywał też utwory w mniej szalonym stylu house. Pod własnym nazwiskiem nagrał EP-kę zawierającą trzy utwory („Beltram Presents...”, „Odyssey Nine”, „Drums Of Orbit”) dla wytwórni Visible; byla to próba sił w stylu trance. Dla tej samej firmy zrealizował w 1994 r. jedyny ambientowy projekt Aonox - mieszkał wtedy w apartamencie w Nowym Jorku, pracował nocami i nie mógł nagrywać hałaśliwych utworów, by nie zagłuszać sąsiadów. Twierdzi, że zrobił to z nudów, nie imał zamiaru wydać, ale pożyczył kilku znajomym demo i byli zachwyceni. Prosili go, by opublikował ten materiał i uległ im.

Najlepszą z jego nowszych propozycji jest niewątpliwie EP-ka Caliber wydana nakładem firmy Warp w 1994 r. - wielu krytyków porównywało ją z oszołamiającym „Energy Flash”. „Nie jestem jednym z tych kapryśnych facetów, którzy ciągle zmieniają styl. Zawsze staram się zachować łączność między starszymi i nowszymi nagraniami”. Rok później podpisał kontrakt z berlińską wytwórnią Tresor, dla której obok niezmiernie popularnych singli „Game Form”, „Instant” i „Metro” zrealizował swój nowy album Places. Został on doceniony przez krytykę także w Anglii, skąd przyszła nowa propozycja wydawnicza od słynnej firmy Nova Mute. W połowie 1996 r. pojawił się w sklepach singel „Believer”, a później kolejna płyta Close Grind. Jakość nagrań dla Nova Mute (pod pseudonimem JB3) nie jest jednak najwyższych lotów i powszechnie uważa się, że najlepsze swoje pomysły „rezerwuje” dla Tresora.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Caliber EP	Joey Beltram	07.1994	96[2]	-	Warp WAP 49CD	[written by Joey Beltram][produced by Joey Beltram]
Game Form	Joey Beltram	12.1995	-	-	-	[written by Joey Beltram][produced by Joey Beltram][38[5].Hot Disco/Dance;Logic 59 024 12"]
Energy Flash	Joey Beltram	08.2002	107[10]	-	R & S RSUK 3	[written by Joey Beltram][produced by Joey Beltram]

Beloved

Początkowo zespół pojawił się na scenie w 1983 r. pod nazwą Journey Through. W jego skład wchodzili wtedy Jon Marsh (ur. ok. 1964 r.), Guy Gousden oraz Tim Hayard. Właściwa grupa Beloved powstała rok później, gdy do pierwszej trójki dołączył student Uniwersytetu Cambridge i były listonosz Steve Waddington (ur. ok. 1959 r; gitara). Ceremonia jego inicjacji nie była taka prosta. Marsh umieścił w prasie muzycznej następujące ogłoszenie: "Nazywam się Jon Marsh, jestem członkiem-założycielem grupy Beloved. Jeśli i ty pragniesz dokonać czegoś wspaniałego, proszę o spotkanie za dokładnie trzy lata punktualnie o 11.00 w restauracji Diana's Diner w Londynie albo w przybytku, który się będzie na jej miejscu znajdował".
Początkowo grupa próbowała swych sił w psychodelii, lecz w połowie lat 80. zwróciła się już bardziej w stronę popu. Mroczne, taneczne brzmienie Beloved porównywano do New Order, dzięki czemu zespół zdobył sobie popularność w całej Europie. Marsh wystąpił w teleturnieju "Countdown" w 1987 r. -dotarł do półfinału. Jednak dopiero w 1988 r. grupa zdyskontowała swą nazwę (Beloved znaczy "Ukochani"); Waddington i Marsh znaleźli się pod silnym wpływem rodzącej się wówczas w Londynie sceny rave'owej, odłączyli się od Gousdena i Harvarda, podążając własną drogą.
Uwolniony z ograniczeń tradycyjnego czteroosobowego składu duet zaczął grać gwałtownie się rozwijającą muzykę taneczną. Zdobył popularność singlem "Sun Rising". Album Happiness, którego podkład stanowiły pogawędki Marsha i Waddingtona na temat zalet substancji odurzających i specjalnych wypełnionych wodą kadzi, w których w latach 60. przeprowadzano eksperymenty na ludziach pod wpływem LSD, wyśmienicie oddawał "zakręcony" klimat tamtych czasów i przypieczętował sukces Beloved na całym świecie.
Przed wydaniem albumu Conscience Marsh rozstał się z Waddingtonem, a wsparcia twórczego udzieliła mu żona Helena. Efektem tego był album mniej równy i gorzej wykończony niż poprzednie produkcje grupy, brzmieniowo należący raczej do popu niż muzyki klubowej. Zawierał jednak utwór "Sweet Harmony", który okazał się największym komercyjnym sukcesem zespołu. Przyczynił się do tego także teledysk, w którym małżeństwo Marsh wystąpiło nago, wraz z dużą grupą pięknych modelek.
Ostatni album grupy zebrał bardzo negatywne recenzje. Nie znalazło się na nim żadne nagranie, które by mogło powtórzyć sukces "Sweet Harmony" czy "Sun Rising".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Your Love Takes Me Higher/Paradise (My Darling, My Angel)	Beloved	01.1989	91[3]	-	WEA YZ 357	[written by Steven Waddington,Jonny Marsh ][produced by Paul Staveley O'Duffy][9[9].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 402 12"]
The Sun Rising	Beloved	10.1989	26[7]	-	WEA YZ 414	[written by Jon Marsh , Steve Waddington][produced by Martyn Phillips ]
Hello	Beloved	01.1990	19[7]	-	WEA YZ 426	[written by Jon Marsh][produced by Martyn Phillips ][4[10].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 235 12"]
Your Love Takes Me Higher/Pablo	Beloved	03.1990	39[3]	-	EastWest YZ 463	[written by Steven Waddington ][produced by Paul Staveley O'Duffy]
Time After Time	Beloved	06.1990	46[4]	-	EastWest YZ 482	[written by Jon Marsh][produced by Martyn Phillips ]
It's Alright Now/Scarlet Beautiful (Naked and Foxy)	Beloved	11.1990	48[3]	-	EastWest YZ 541	[written by Jon Marsh ][produced by Jon Marsh]
Sweet Harmony/Motivation (Energised)	Beloved	01.1993	8[10]	-	EastWest YZ 709	[written by Helena Marsh , Jon Marsh][produced by Helena Marsh , Jon Marsh][23[9].Hot Disco/Dance;Atlantic 85 759 12"]
You've Got Me Thinking/Celebrate Your Life	Beloved	04.1993	23[4]	-	EastWest YZ 738	[written by Helena Marsh , Jon Marsh][produced by Helena Marsh , Jon Marsh]
Outer Space Girl	Beloved	08.1993	38[2]	-	EastWest YZ 726	[written by Helena Marsh , Jon Marsh][produced by Helena Marsh , Jon Marsh]
Rock To The Rhythm Of Love	Beloved	06.1994	-	-	-	[40[2].Hot Disco/Dance;Atlantic 85 716 12"]
Satellite	Beloved	03.1996	19[8]	-	EastWest EW 034T	[written by Helena Marsh , Jon Marsh][produced by Beloved]
Ease The Pressure	Beloved	10.1996	43[4]	-	EastWest EW 058T	[written by Jon Marsh , Steve Waddington][produced by Martyn Phillips ]
The Sun Rising	Beloved	08.1997	31[2]	-	EastWest EW 122T	[written by Jon Marsh , Steve Waddington][produced by Martyn Phillips ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Happiness	Beloved	03.1990	14[14]	-	WEA WX 299	[produced by Martyn Phillips]
Blissed Out	Beloved	12.1990	38[2]	-	EastWest WX 383	-
Conscience	Beloved	02.1993	2[12]	-	EastWest WX 500	[produced by Helena Marsh , Jon Marsh ]
X	Beloved	04.1996	25[7]	-	EastWest 0630133162	[produced by Beloved]
Single file	Beloved	09.1997	171[1]	-	EastWest 0630-19932-2	-

Beatmasters

Zespół kompozytorsko-produkcyjny, w którego skład wchodzą Richard Walmsley (ur. 28.09.1962 r.), Amanda Glanfield i Paul Carter, początkowo najlepiej znani ze swej współpracy z Betty Boo (właśc. Alison Clarkson) na nagraniach, takich jak "Hey DJ, I Can't Dance (To The Music You're Playing)".

Beatmasters przyczynili się także do sukcesu przeboju grupy Cookie Crew "Rok Da House" (5. miejsce na listach przebojów), utworu "Stand Up For Your Love Rights" Yazz (2. miejsce) oraz nagrania "Who's In The House" MC Merlina (8. miejsce). Pomagali realizować przebój, którym powrócił PP Arnold - "Burn It Down"; od wielu lat współpracują z grupą The Shamen, remiksując niemal każdy ich kolejny singel.

Stali się prawdziwą fabryką popowych przebojów, ale niewielu krytyków wyrażało się o nich przychylnie. Glansfield i Carter swoje umiejętności doskonalili, pracując nad jinglami do reklam telewizyjnych (między innymi "Get A Job" dla Brook Street). Choć nigdy nie osiągnęli absolutnego komercyjnego mistrzostwa, jak choćby spółka Stock, Aitken i Waterman, zdołali pod własnym szyldem wydać kilka przebojów - na przykład "Bum It Up" z 1988 r. Na drugim albumie, wydanym przez wytwórnię Rhythm King, wystąpili gościnnie JCOO1 oraz MC Precious. Po nieudanych próbach powrotu do pierwszej ligi (np. utwór "I Dunno What It Is") w 1991 r. grupa przeżyła "renesans" za sprawą utworu "Boulevard Of Broken Dreams" osnutego na kanwie "Light My Fire" Young Holt Unlimited.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rok Da House	Beatmasters feat Cookie Crew	.1987	79	-	Rhythm King MUTE-1000	[written by Amanda Glanfield , Debbie Pryce , Paul Carter , Richard Walmsley , Susie Banfiel][produced by The Beatmasters ]
Rok Da House	Beatmasters feat Cookie Crew	01.1988	5[11]	-	Rhythm King LEFT R11	[written by Amanda Glanfield , Debbie Pryce , Paul Carter , Richard Walmsley , Susie Banfiel][produced by The Beatmasters ]
Burn It Up/Acid Burn	Beatmasters with P.P. Arnold	09.1988	14[10]	-	Rhythm King LEFT 27	[written by Amanda Glanfield , P.P. Arnold , Paul Carter , Richard Walmsley ][produced by The Beatmasters ]
Who's In The House	Beatmasters with Merlin	04.1989	8[9]	-	Rhythm King LEFT 31	[written by M. Glanfield, Merlin , P. Carter , R. Walmsley]
Hey DJ / I Can't Dance (To That Music You're Playing)	Beatmasters feat Betty Boo	08.1989	7[11]	-	Rhythm King LEFT 34	[written by M. Glanfield , P. Carter , R. Walmsley][produced by The Beatmasters ][8[11].Hot Disco/Dance ;Sire 40 025 12"]
Warm Love	Beatmasters feat Claudia Fontaine	12.1989	51[2]	16.Hot Dance/Disco	Rhythm King LEFT 37	[written by M. Glanfield , P. Carter , R. Walmsley][produced by The Beatmasters ]
Dunno What It Is (About You)	Beatmasters feat Elaine Vassell	02.1991	82	-	Rhythm King LEFT 44T	[produced by The Beatmasters ]
Boulevard Of Broken Dreams	Beatmasters	09.1991	62[1]	-	Epic 657361 6	[written by M. Glanfield , P. Carter , R. Walmsley][produced by The Beatmasters ]
Dunno What It Is (About You)	Beatmasters feat Elaine Vassell	05.1992	43[3]	-	Rhythm King XPR 1746	[produced by The Beatmasters ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Anywayawanna	Beatmasters	07.1989	30[10]	-	Rhythm King LEFT LP10	-

Chris Cagle

Chris Cagle [ur. 10.11.1968r w DeRidder,w stanie Louisiana,amerykański muzyk country.Gdy miał cztery lata jego rodzina przeniosła się do Baytown w Teksasie.Podczas nauki w szkole pobierał lekcje gry na fortepianie by póżniej zainteresować się gitarą.Po ukończeniu collegu przez rok studiował na University of Texas at Arlington.Porzuca naukę i w 1994r przenosi się do Nashville by rozpocząć swoją karierę muzyczną.Tam został członkiem Phi Delta Theta . Przez kilka następnych lat pracował w różnych zawodach,w międzyczasie pisząc piosenki;został współautorem materiału na albumie Davida Kersha.Podczas pracy w restauracji usłyszał go agent z wytwórni Virgin i podpisał z nim w 2000r kontrakt nagraniowy.
Swoją debiutancką płytę Play It Loud wydał w połowie 2000r,poprzedzoną singlem "My Love Goes On and On".Drugim przebojem na listach pop z tego albumu była piosenka "Laredo".Po zamknięciu Virgin przenosi się do Capitol,która wydaje jego drugi album Chris Cagle w połowie 2003r.

Podobnie jak pierwszy zdobył on miano "Złotej Płyty" i zawierał kilka piosenek wydanych jako single-"What a Beautiful Day" , "Chicks Dig It", a także "I'd Be Lying".Kilka miesięcy póżniej wykryto u niego polipy na gardle co spowodowało zawieszenie jego aktywności na kilka miesięcy.
Po swoim powrocie realizuje płytę Anywhere but Here,która pojawiła się na rynku w 2005r.W sierpniu 2006r sąd przyznał mu 737.000$ odszkodowania za zerwany kontrakt płytowy z Virgin.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
My Love Goes On and On/Play It Loud	Chris Cagle	10.2000	-	76[11]	Virgin 58 867	[written by Chris Cagle, Don Pfrimmer][produced by Robert Wright] [15[16].Country Chart]
Laredo/Lovin' you lovin' me	Chris Cagle	07.2001	-	60[12]	Capitol	[written by Chris Cagle][produced by Robert Wright][8[25].Country Chart]
I Breathe In, I Breathe Out/Country by the Grace of God	Chris Cagle	02.2002	-	35[20]	Capitol	[written by Chris Cagle,Jon Robbin][produced by Stacie Irvin][1[1][32].Country Chart]
Country by the Grace of God	Chris Cagle	06.2002	-	-	Capitol	[written by Chris Cagle][33[10].Country Chart]
What a Beautiful Day	Chris Cagle	03.2003	-	41[20]	Capitol	[written by Chris Cagle,Monty Powell][produced by Robert Wright][4[28].Country Chart]
Chicks Dig It	Chris Cagle	11.2003	-	53[15]	Capitol	[written by Chris Cagle,Charlie Crowe][produced by Robert Wright][5[27].Country Chart]
I'd Be Lying	Chris Cagle	03.2004	-	-	Capitol	[written by Chris Cagle][39[3].Country Chart]
Miss Me Baby	Chris Cagle	06.2005	-	67[14]	Capitol	[written by Chris Cagle,Monty Powell][produced by Robert Wright][12[26].Country Chart]
Wal-Mart Parking Lot	Chris Cagle	.2006	-	-	Capitol	[produced by Chris Cagle][42.Country Chart]
Anywhere but Here	Chris Cagle	.2006	-	-	Capitol	[produced by Chris Cagle][52.Country Chart]
What Kinda Gone	Chris Cagle	07.2007	-	54[20]	Capitol	[written by Dave Berg,Candyce Cameron,Chip Davis][produced by Chris Cagle,Scott Hendricks][3.Country Chart]
No Love Songs	Chris Cagle	.2008	-	-	Capitol	[produced by Chris Cagle][53.Country Chart]
Got My Country On	Chris Cagle	08.2011	-	95[2]	Capitol	[written by Kelly Archer,Justin Weaver,Danny Myrick][produced by Chris Cagle,Keith Stegall][18.Country Chart]
Let There Be Cowgirls/td>	Chris Cagle	02.2013	-	96[3]	Capitol	[written by Chris Cagle,Kim Tribble][produced by Chris Cagle,Keith Stegall,D. Vincent Williams][26.Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Play It Loud	Chris Cagle	07.2001	-	164[24]	Capitol 34 170	[gold-US][19.Country Chart][produced by Stacie Irvin]
Chris Cagle	Chris Cagle	04.2003	-	15[36]	Capitol 40 516	[gold-US][1.Country Chart][produced by Chris Cagle, Denise Jarvis]
Anywhere but Here	Chris Cagle	10.2005	-	24[20]	Capitol 77 380	[4.Country Chart][produced by Chris Cagle]
My Life's Been a Country Song	Chris Cagle	02.2008	-	8[3]	Capitol	[1.Country Chart][produced by Scott Hendricks, Chris Cagle]
Back in the Saddle	Chris Cagle	06.2012	-	27[6]	Capitol	[6.Country Chart][produced by Keith Stegall,D. Vincent Williams,Chris Cagle]

Chords

Chords to brytyjska grupa muzyczna z lat 70-tych, często związana z mod revival z lat 70-tych, która miała kilka hitów w ojczyźnie, zanim spadek ich popularności spowodował ich rozpad. Byli jedną z bardziej udanych grup, które pojawiły się podczas ożywienia ruchu mods.The Chords, grupa z South East London , powstała w 1978 roku, kiedy wokalista i gitarzysta Billy Hassett i jego kuzyn basista Martin Mason szukali muzyków w NME i znaleźli gitarzystę i kompozytora, Chris Pope.

Oryginalny perkusista Paul Halpin nie pozostał długo, przynajmniej za swoim zestawem perkusyjnym i ostatecznie został kierownikiem tour grupy. Na jego miejsce przyszedł Brett "Buddy" Ascott, i od marca 1979 roku The Chords pojawili się na scenie.Kontynuowali koncerty wiosną i latem, prezentując dwa modsowe festiwale w Marquee Club w Londynie i nagrywając pierwszą sesję w BBC Radio 1 dla DJ-a Johna Peela na początku lipca.
Wśród wczesnych zwolenników grupy był Paul Weller , który zobaczył jeden z ich pierwszych koncertów, a Jimmy Pursey z Sham 69 , podpisał kontrakt z grupą dla swojej firmy JP Productions.
Kwartet nagrał demo dla Pursey'a. Następnie Polydor podpisał z nimi kontrakt na nagrania . Na swój debiutancki singiel, Chords wybrał jedną z piosenek nagranych dla Pursey'a, "Now It's Gone", nagrał ją ponownie i wydał ją we wrześniu 1979 roku. Trafił na 63 miejscu na brytyjskiej liscie singli .
Kontynuowali w styczniu 1980 roku singlem "Maybe Tomorrow", który, wspierany przez entuzjastyczne recenzje w prasie, trafił do brytyjskiego Top 40 . Drugą sesję u Peela zarejestrowano w marcu, a następny miesiąc przyniósł trzeci singiel "Something's Missing". Single zapowiadały ich debiutancki album , So Far Away ,który osiągnął pozycję 55. Album osiągnął numer 30 na brytyjskiej liscie Album Charts w maju, wspierany przez brytyjską trasę koncertową . Album zawierał dwa covery ; Sam i Dave " Hold On, I'm Comin " i The Beatles "She Said She Said".

"The British Way of Life" pojawił się w lipcu i osiągnął 55 pozycję, a "In My Street", wydany w październiku, doszedł do 50 miejsca w listopadzie 1980 roku. Chords zrezygnował z Hassetta, a na jego miejsce weszła wokalistka Vibrators, Kip Herring . Stary skład pojawił się na okładce kolejnego singla, "One More Minute", który wyszedł w maju 1981 roku.

W 1986 wydano live album zatytułowany " No one's Listening Anymore" , który został nagrany w 1980 roku. Dwie dekady później wydano kompilację " This is what they want" .
W sierpniu 2010 roku The Chords powrócił na trasę w pierwotnym składem, promując singiel "Another Thing Coming" i grając w Wielkiej Brytanii. Podróżowali także po Australii i Japonii w 2012 roku, kiedy to wystąpił Mike Stoner, który zastąpił Martina Masona. W maju 2012 roku pojawiła się płyta DVD "What Became of People, We Used To Be - The History of Chords", ilustrująca rozwój zespołu do statusu kultowego.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Now it' s gone/Don't Go Back	Chords	09.1979	63[2]	-	Polydor 2059 141	[written by Chris Pope][produced by Peter Wilson]
Maybe tomorrow/ I Don't Wanna Know	Chords	01.1980	40[5]	-	Polydor POSP 101	[written by Chris Pope][produced by Andy Arthurs]
Something' s missing/This Is What They Want	Chords	04.1980	55[3]	-	Polydor POSP 146	[written by Chris Pope][produced by Andy Arthurs]
The British way of life [This is the life]/The Way It's Gotta Be	Chords	07.1980	54[3]	-	Polydor 2059 258	[written by Chris Pope][produced by Andy Arthurs]
In my street/I'll Keep On Holding On	Chords	10.1980	50[4]	-	Polydor POSP 185	[written by Chris Pope][produced by Mick Glossop]
One more minute/Who's Killing Who	Chords	05.1981	87[2]	-	Polydor POSP 270	[written by Chris Pope][produced by David Batchelor]
Turn away again	Chords	08.1981	139[2]	-	Polydor POSP 288	[written by Chris Pope][produced by David Batchelor]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
So far away	Chords	05.1980	30[3]	-	Polydor POLS 1019	[produced by Andy Arthurs]

Chordettes

Chordettes była jedną z najdłużej działających grup wokalnych,której korzenie sięgają lat 40-tych i 50-tych i mody na harmonijnie brzmiące popowe grupy wokalne.
Mimo,że zawdzięczają więcej Andrews Sisters niż doo-woopowi,to ich image i repertuar dobrze się też sprawdzał w erze rocka.Pierwszy raz dały o sobie znać swoją wersją ogromnego hitu "Mr Sandman" w 1954r i kontynuowały obecność na listach przebojów do początku lat 60-tych,często lansując covery rock'n'rolowe i rhythm'n' blues.

Ich największym przebojem była piosenka "Lollipop",która trafiła na 2 miejsce Hot 100 Billboard.Kwartet sformowała Jinny Osborn z trzema koleżankami z collegu.Występowały regularnie przez cały 1949r w telewizyjnym show Arthura Godfrey'a.Śpiewały wówczas a capella i nagrywały dla Columbia Records.Dyrektor muzyczny tego show,Archie Bleyer ożenił się z członkinią zespołu-Janet Ertel,śpiewającej partie basowe.

W tym samym czasie zaczynają nagrywać dla wytwórni Cadence,już z muzycznym podkładem,ale elementy a capella pozostały widoczne są w ich przeboju "Mr Sandman" ,który króluje na liście przebojów przez siedem tygodni.Styl Chordettes lawirował pomiędzy białym popem a rythm'n'bluesem,co przyniosło sukces wśród publiczności.
Podzieliły się sukcesem klasyka doo-woop -"Eddie My Love" z inną grupą wokalną Teen Queens,obie wersje trafiły do Top 20 Billboard chart.Wykonywały też z powodzeniem cover Ronalda & Ryby'ego,"Lollipop" ,już w bardziej rockowym anturażu.
Ich następne single to już typowe proste,popowe przeboje jak "Born to Be with You" czy "Just Between You and Me" .Na przełomie lat 50 i 60-tych kontynują ten rockowo-popowy przekładaniec nagrywając swoje wersje przebojów Coasters ["Charlie Brown" ],Paula Anki ["Lonely Boy" ] czy Dodie Stevens ["Pink Shoelaces"].W nagraniach towarzyszył im King Curtis grający na saxofonie.

Po "Lollipop" miały kilka mniejszych przebojów-"Zorro" "No Other Arms, No Other Lips" i "Never on Sunday". Zespół rozwiązał się wkrótce po nagraniu "Never on Sunday" w 1961 roku,kiedy Jinny Osborn opuściła grupę,a pozostałe członkinie nie mogły znależć satysfakcjonującej ich zastępczyni.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]/[UK]	Komentarz
Mr. Sandman/I Don't Wanna See You Cryin'	Chordettes	10.1954	11[8]	1[7][20]	Cadence 1247/-	[written by Pat Ballard][original by Vaughan Monroe]
The wedding/I Don't Know - I Don't Care (Souvenir D'Italie)	Chordettes	01.1956	-	91[2]	Cadence 1273/-	[written by P.Gaston/J.McCoy/B.Williams]
Eddie my love/Whistlin' Willie (Our Melody)	Chordettes	03.1956	-	14[12]	Cadence 1284/London HLA 8264	[written by Collins/Davis/Ling]
Born to be with you/Love Never Changes	Chordettes	06.1956	8[9]	5[20]	Cadence 1291/London HLA 8302	[written by D. Robertson ]
Lay down your arms/Teen Age Goodnight	Chordettes	09.1956	-	16[18]	Cadence 1299/London HLA 8323	[written by P. Roberts, L. Land, A. Gerhard ]
Teenage goodnight	Chordettes	10.1956	-	45[11]	Cadence 1299 side B	[written by Fitzsimmons/Stanley]
Just between you and me/Soft Sands	Chordettes	09.1957	-	8[15]	Cadence 1330/London HLA 8473	[written by L. Cathy, J. Keller]
Lollipop/Baby, Come-A Back-A	Chordettes	03.1958	6[8]	2[15]	Cadence 1345/London HLA 8584	[original by Ronald and Ruby][written by Dixon/Ross][3[9].R&B Chart]
Zorro/Love Is A Two-Way Street	Chordettes	05.1958	-	17[11]	Cadence 1349/-	[written by N. Foster, G. Bruns]
No other arms,no other lips/We Should Be Together	Chordettes	03.1959	-	27[11]	Cadence 1361/London HLA 8809	[written by J. Whitney, A. Kramer, H. Zaret ]
A girl' s work is never done/No Wheels	Chordettes	08.1959	-	89[3]	Cadence 1366/London HLA 8926 [UK]	[written by Richard Barrett/Donald Raysor]
Never on Sunday/Wooden Heart	Chordettes	06.1961	-	13[12]	Cadence 1402/London HLA 9400	[written by M. Hadjidakis, B. Towne]
Faraway star/Never On Sunday	Chordettes	09.1961	-	90[1]	Cadence 1402/-	[written by Richard Carney, David Martin]

Choir

Amerykańska grupa założona w Mentor koło Cleveland/Ohio w 1964 roku.Pierwotnie używała nazwy The Mods,i adekwatnie do nazwy chciała przenieść na grunt amerykański, brytyjski styl mods w muzyce. Jej skład zmieniał się wielokrotnie,ale jej jądrem byli:
Wally Bryson-lead guitar [1965-1967][póżniej w Raspberries]
Jim Bonfanti-dr,voc,tamb [1965-1970][póżniej w Raspberries]
Dave Smalley-voc,g [1965-1968][póżniej w Raspberries]

Inni członkowie grupy to:
Dave Burke-bass [1965-66]
Dann Klawon-g,dr,hca [1966,1968-69]
Jim Skeen-bass [1967]
Kenny Margolis-keyb [1967-70][póżniej zakłada Sanctuary]
Jim Anderson-lead guitar [1968]
Denny Carleton-bass [1968][póżnie nagrywa we własnym studio i wydaje w firmie Green Light]
Randy Klawon-lead guitar [1968][póżniej w Newcastle Quartet]
Phil Giallombardo-org [1968-70]
Rick Coon-g [1969-70]
Bob McBride-bass [1970]
Jim Bonfanti po rozpadzie Choir zrealizował wraz z E.Carmenem [wówczas Cyrus Edie]i Wally Brysonem [wówczas Fortega] swój projekt założenia typowego zespołu "bar band" bedący utożsamieniem się z brytyjskim nurtem "mods".Ta próba powiodła się i w roku 1970 powstał zespół Raspberries odnoszący wiele sukcesów po obu stronach Atlantyku w latach 70-tych.
Po odejściu od Rasperries Bryson wraz z D.Klawonem i K.Margolisem zakłada w Cleveland The Sittin' Ducks.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
It' s cold outside	Choir	06.1967	-	68[6]	Roulette R 4738	[written by Denny Klawson][produced by Najeeb Hedafy]
No one here to play with	Choir	08.1967	-	-	Roulette R 4760	[written by Phil Okulevich][produced by Najeeb Hedafy]
Changing my mind	Choir	02.1968	-	-	Roulette R 4738	[written by Illingworth, Grasso, March][produced by Najeeb Hedafy]
Gonna have a good time	Choir	02.1970	-	-	Interpid 75 020	[written by H. Hatcher][produced by Dale Frashuer]

poniedziałek, 4 września 2017

Toby Lightman

Toby Lightman (ur. 1978r w Cherry Hill, New Jersey), amerykańska piosenkarka. Jej pierwszy album, Little Things , został wydany w 2004 nakładem Lava / Atlantic . Jej drugi album, Bird on a Wire został wydany w 2006 roku. Podczas swojej kariery koncertowała i występowała z takimi zespołami jak OAR , Rob Thomas , Jewel , Gavin DeGraw , Train, Prince i Carbon Leaf. Jej menadżerem jest All Parts Move.
Toby Lightman urodziła się w Cherry Hill, New Jersey . W wieku 6 lat, zainspirowana skrzypkiem Itzhakiem Perlmanem ,rozpoczęła naukę gry na skrzypcach . Lightman była członkiem licealnej orkiestry i zaczęła śpiewać, kiedy przyjaciel namówił ją do przyłączenia się do klasy wokalu. W spektaklu Lightman śpiewała wersję gospel utworu Simon and Garfunkel Bridge Over Troubled Water. Ze względu na entuzjastyczne przyjęcie publiczności jej wystep, Lightman postanowiła rozwijać swój talent jako piosenkarka.
Lightman nauczyła się grać na gitarze, a jednocześnie na University of Wisconsin-Madison, przyłączyła się do zespołu Footsteps, który opisała "jako towarzyskie spotkanie w domu na przerwie w szkole". W tym czasie , Lightman pozostawała jej członkiem orkiestry collegu , pojawiała się gościnnie w funkowych zespołach z Madison , zaczął pisać własne piosenki, a wykonywała je podczas nocnych występów w tzw. "open mic" .
Po ukończeniu studiów przeniosła się do Nowego Jorku , gdzie nagrała swój jeden utwór demo u rapera Wyclef Jeana w jego wytwórni Basement Booga i rozpocząła poszukiwanie wytwórni z którą mogłaby podpisać kontrakt.
W 2004, Ari Martin z Netwerk Management został menadżerem Lightman. Po obejrzeniu Toby w solowym występie dla przedstawicieli firm płytowych , Jason Flom podpisał z nią kontrakt nagraniowy w imieniu Lava Records , filii Atlantic Records .
Toby wydała swój debiutancki album Little Things dla Lava w dniu 30 marca 2004 roku. Album został wyprodukowany przez Petera Zizzo . Druga wersja Little Things została wydana w dniu 20 lipca 2004 r., z utworem bonusowym,przebojem Mary J. Blige z 1992r Real Love. Utwór został wydany jako drugi singiel z albumu i został nakręcony teledysk do promowania utworu.
Pod koniec 2005 roku, Toby pojawiła się na albumie Lava Records z kolegami z wytwórni w ramach grupy O.A.R. ,Stories of a Stranger.Płyta zadebiutowała na 40 miejscu listy Billboard 200 Album, Lightman śpiewała wraz z frontmenem OAR Marc Roberge w utworze "The Stranger".
Toby następnie występowała w programie stacji VH1 You Oughta Know i w MTV You Hear It First. Wystąpiła również w serialach, jak Late Show with David Letterman, Late Night with Conan O'Brien, show CBS Morning Cup Second, ESPN Cold Pizza, A&E;'s Breakfast .
Bird On A Wire, druga płyta Toby została wydana w dniu 25 lipca 2006 r. w Atlantic Records . "My Sweet Song" z Bird on a Wire została wyróżniona w końcowym epizodzie Legal Boston w odcinku "Desperately Seeking Shirley", a także w scenie zamykającej telewizyjny serial Bones w odcinku, "The Maggots In The Meathead". Została także uwieczniona na ścieżce dźwiękowej do filmu PS I Love You.
Toby wydała swój trzeci album, Let Go we własnej wytwórni T Killa Records w dniu 15 lipca 2008 roku. Album jest sprzedawany za pośrednictwem cyfrowych detalistów takich jak iTunes i amazon.com. Album będzie także dostępny w sprzedaży przez Home Shopping Network .
W dniu 5 czerwca 2010 roku, Toby wydała swój czwarty album, Know Where I'm From też w T Killa Records. Ten album zawiera 11 akustycznych wersji swoich wcześniej wydanych utworów.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Little Things	Toby Lightman	04.2004	-	200[1]	Lava 83 623	[produced by Peter Zizzo,Toby Lightman]

Skrillex

Skrillex to Sonny John Moore, amerykański twórca i producent muzyki elektronicznej. Skrillex jest także byłym liderem grupy From First to Last. Późną jesienią 2007 roku artysta wyruszył w swoją pierwszą solową trasę koncertową - Team Sleep Tour - razem z Team Sleep, projektem Strata oraz Monster in the Machine.

Pierwszym, niewątpliwym sukcesem Moore'a było pojawienie się w zestawieniu "100 artystów jakich musisz znać", które stworzył renomowany Alternative Press. W lipcu 2008 roku muzyk zarejestrował swój debiutancki album zatytułowany "Bells". Za produkcję krążka odpowiadał Noah Shain.

Moore dorastał w północno-wschodniej części Los Angeles. W 2004 roku skontaktował się z Mattem Good'em z grupy From First To Last w sprawie ewentualnej współpracy. Odpowiedź była pozytywna i Skrillex dołączył do zespołu jako wokalista, ponieważ jego wokalne zdolności bardzo przypadły do gustu producentom współpracującym z zespołem - Derrickowi Thomasowi i Ericowi Dale'owi. W lipcu dzięki Epitaph Records pojawiło się pierwsze pełnowymiarowe wydawnictwo zespołu zatytułowane "Dear Diary, My Teen Angst Has a Body Count". Po udanych koncertach w ramach Vans Warped Tour zespół rozpoczął pracę nad kolejnym krążkiem - "Heroine". Za produkcję odpowiadał Ross Robinson, znany ze współpracy z takimi grupami jak Korn, At the Drive-In, Glassjaw, Limp Bizkit, Machine Head, The Cure czy Sepultura. Album został wydany w 2006 roku także dzięki wytwórni Epitaph. Krążek był sukcesem komercyjnym i tym samym sale koncertowe w których pojawiał się zespół były wypełnione po brzegi. Wszystko układało się świetnie, aż do momentu gdy Moore zaczął mieć problemy z głosem. Po przejściu kilku operacji muzyk poinformował kolegów, że opuszcza grupę by skoncentrować się na karierze solowej. Ostatni koncert From First to Last z Moore'em odbył się w Orlando, w klubie The House Of Blues.

Po odejściu z zespołu Skrillex założył profil w serwisie MySpace, gdzie zamieścił trzy utwory - "Signal", "Equinox" oraz "Glow Worm". Aktywna promocja doprowadziła artystę do pierwszego koncertu - 7 kwietnia 2007 roku muzyk wystąpił u boku Carola Robbinsa i zaprezentował po raz pierwszy swoje kompozycje.

Po kilku miesiącach działalności w ramach serwisu MySpace Moore razem z kilkoma wspierającymi go muzykami wystąpił w ramach Team Sleep Tour. Podczas koncertów można było nabyć demówki Skrillexa, których było jedynie około 30 na każdy koncert, a obecnie stanowią niezwykły rarytas dla fanów. W lutym 2008 roku Alternative Press ogłosiła drugą edycję AP Tour. Podczas trasy wystąpili m.in. All Time Low, The Rocket Summer, The Matches, a także Sonny Moore. Podczas koncertów muzyk pojawiał się na scenie w towarzystwie Seana Fridaya (perkusja), Christophera Nulla (gitara) oraz Aarona Rothe'a (klawisze).

7 kwietnia 2009 roku muzyk wydał minialbum zatytułowany Gypsyhook, który był dostępny jedynie w formie zdigitalizowanej i zawierał 3 utwory oraz 4 remiksy. Wersje kompaktowe materiału były dostępne jedynie podczas występów artysty. Moore świetnie czuje się podczas koncertów - występował z Innerpartysystem, grupą Paper Route, a także projektem Chiodos. Koncertował także z Hollywood Undead jako Sonny an the Blood Monkeys w towarzystwie Nulla, Fridaya oraz Rothe'a.

Od 2008 roku Moore rozpoczął działalność jako Skrillex, a jego muzykę można było usłyszeć na parkietach klubów w Los Angeles. 7 lipca 2010 pojawił się oficjalny, debiutancki minialbum Skrillexa zatytułowany "My Name is Skrillex". Warto w tym miejscu podkreślić, że kompozycje jakie się na nim znalazły można było pobrać bezpłatnie za pośrednictwem Internetu. Międzyczasie Moore współpracował także z metalcore'ową grupą Bring Me the Horizon przy jej trzecim albumie "There Is a Hell, Believe Me I've Seen It. There Is a Heaven, Let's Keep It a Secret". Jeszcze w tym samym roku dołączył do trasy koncertowej grupy Deadmau5 i korzystając z gościnności wytwórni Mau5trap wydał swój drugi minialbum zatytułowany "Scary Monsters and Nice Sprites".

W 2011 roku artysta wyruszył w trasę Project Blue Book Tour w towarzystwie Portera Robinsona, Tommy'ego Lee oraz DJ Aero. Podczas występów pojawiło się kilka premierowych kompozycji ze strony Skrillexa; m.in utwór "Reptile", któy został później wykorzystany w jednej z reklam telewizyjnych.

Kwiecień 2011 roku to współpraca Skrillexa z grupą Korn. Muzyk zajął się produkcją utworu "Get Up", a grupa dowodzona przez Jonathana Davies'a umożliwiła bezpłatne pobieranie utworu za pośrednictwem swojego profilu w serwisie Facebook. Dwa miesiące później pojawiło się kolejne niepełnometrażowe wydawnictwo Skrillexa zatytułowane "More Monsters and Sprites". Materiał był dostępny dzięki sklepowi Beatport, specjalizującym się w tanecznej muzyce elektronicznej.

W sierpniu Moore uruchomił swoją wytwórnię OWSLA. Pierwszymi artystami, którzy zostaną wydani dzięki jej działaniom będą: brytyjski producent Koan Sound, objawienie muzyki elektronicznej z północnej Karoliny Porter Robinson, Alvin Risk, a także M Machine.

Warto także podkreślić, że Skrillex jest bardzo aktywny w serwisach internetowych. Zaczynał od MySpace'a, a obecnie tworzy także teledyski, które można znaleźć w serwisie YouTube. Do tej pory stworzył materiał do utworu "Rock n' Roll (Will Take You to the Mountain)", oraz "First of the Year (Equinox)". Ten ostatni teledysk pojawił się w kultowym serialu Beavis and Butt-head.

Na 8 dzień listopada 2011 roku zaplanowany jest kolejny minialbum Skrillexa zatytułowany "Voltage".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Get Up!	Korn Feat. Skrillex	05.2011	-	108[5]	Roadrunner	[written by Jonathan Howsman Davis, Skrillex, James Christian Shaffer][produced by Skrillex, Jim Monti]
Ruffneck (FULL Flex)	Skrillex	09.2011	89[5]	-	Atlantic USAT 21101113	[written by Skrillex]
Scary Monsters and Nice Sprites	Skrillex	11.2011	143[16]	69[14]	Atlantic 526918 [US]	[2x-platinum-US][written by Skrillex][produced by Skrillex]
First of the Year (Equinox)	Skrillex	11.2011	-	85[3]	Big Beat	[platinum-US][written by Sonny Moore][produced by Skrillex]
Narcissistic Cannibal	Korn Feat. Skrillex & Kill The Noise	12.2011	-	117[1]	Roadrunner	[written by Reginald Arvizu, Jonathan Davis, Sonny Moore, James Shaffer, Jake Stanczak, Luke W Walker][produced by Skrillex, Kill the Noise, Jim Monti]
Breakn' a Sweat	Skrillex with The Doors	01.2012	32[12]	-	Asylum USAT 21104244	[written by Sonny Moore][produced by Skrillex]
Kyoto	Skrillex Feat. Sirah	01.2012	175[2]	74[4]	Atlantic	[platinum-US][written by Skrillex, Sara Elizabeth Mitchell][produced by Skrillex]
Bangarang	Skrillex Feat. Sirah	02.2012	24[83]	72[20]	Asylum USAT 21104243	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Sonny Moore][produced by Skrillex]
Make It Bun Dem	Skrillex & Damian "Jr. Gong" Marley	05.2012	58[30]	-	Asylum USAT 21202262	[platinum-US][silver-UK][written by Sonny Moore][produced by Skrillex]
Wild for the Night	A$AP Rocky Feat. Skrillex & Birdy Nam Nam	01.2013	43[11]	80[16]	ASAP World Wide/Polo/RCA USRC 11201453	[gold-US][written by Rakim Mayers/Sonny Moore/Mickael Dalmoro/Denis Lebouvier/Thomas Parent/Nicolas Vadon/Julien Pradeyrol][produced by Birdy Nam Nam/Skrillex]
Recess	Skrillex with Kill the Noise featuring Fatman Scoop and Michael Angelakos	03.2014	57[3]	106	Asylum USAT 21400799	[written by Sonny Moore, Jake Stanczak, Isaac Freeman, Michael Angelakos][produced by Skrillex,Kill the Noise]
Where Are U Now	Skrillex & Diplo/Justin Bieber	03.2015	3[57]	8[45]	Atlantic USAT 21500555	-
Burial	Skrillex with Trollphace	07.2015	90[1]	-	OWSLA USAT 21501864	-
Working for It	Skrillex with ZHU and THEY	11.2015	71[1]	-	Columbia USSM 11506931	-
Purple Lamborghini	Skrillex with Rick Ross	08.2016	61[5]	33[10]	Atlantic USAT 21601929	[platinum-US][written by Sonny Moore, William Roberts, Shamann Cooke][produced by Skrillex, Beat Billionaire]
Would You Ever	Skrillex with Poo Bear	08.2017	55[5]	124	Big Beat/OWSLA USAT 21702382	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Scary Monsters and Nice Sprites	Skrillex	06.2011	121[5]	49[96]	Mau5trap Recordings MAU 5004 [US]	[platinum-US][produced by Skrillex]
More Monsters and Sprites	Skrillex	07.2011	-	124[1]	Big Beat 075679968098 [US]	[produced by Dirtyphonics, Kaskade, The Juggernaut, Phonat, Skrillex]
Bangarang	Skrillex	01.2012	31[61]	14[70]	Atlantic 7567882576	[platinum-US][gold-UK][produced by 12th Planet/Wolfgang Gartner/Kill the Noise/Skrillex]
Recess	Skrillex	03.2014	13[4]	4[15]	Asylum/OWSLA 7567867381	[produced by Chance The Rapper, Diplo, Kill the Noise, KillaGraham, Alvin Risk, Skrillex, The Social Experiment]

Martin Solveig

Martin Solveig to francuski DJ, producent oraz piosenkarz poruszający się w kręgach muzyki elektronicznej.

Martin urodził się 22 września 1976r w Paryżu, jako Martin Picandet. Karierę w branży muzycznej rozpoczynał jako DJ w paryskich dyskotekach oraz w radiu. Do dziś jest gospodarzem cotygodniowego programu pod tytułem "C’est La Vie" na francuskich stacjach FG DJ Radio.
Pierwszy sukces odniósł dzięki piosence "Edony", która promowała album „Africanism" - wspólne przedsięwzięcie Martina z Bobem Sinclarem i DJ Gregorym.
Ta kompozycja znalazła się także na pierwszym solowym albumie Martina - "Sur la Terre”.

Wydawnictwo przyniosło muzykowi uznanie w branży, dzięki czemu nawiązał współpracę z tak renomowanymi producentami jak Kenny Dope z Masters At Work, Cunnie Wiliamsem oraz Salifem Keita. Dla tego ostatniego Martin przygotował remix jego wielkiego hitu "Madan".
Sukcesem okazała się także współpraca Martina z kanadyjskim zespołem muzycznym Dragonette. Wspólne utwory "Boys & Girls" i "Hello" spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem.
Martin nie tylko tworzy muzykę, jest także właścicielem wytwórni Mixture Stereophonic.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Rocking Music	Martin Solveig	04.2004	35[9]	-	Defected DFTD 082CDS	[written by Martin Solveig][produced by Martin Solveig]
I'm a Good Man	Martin Solveig	06.2004	57[2]	-	Defected DFTD 091CDS	[written by Martin Solveig][produced by Martin Solveig]
Everybody	Martin Solveig	08.2005	22[13]	-	Defected DFTD 107CDS	[written by Martin Solveig][produced by Martin Solveig]
Jealousy	Martin Solveig	02.2006	62[4]	-	Defected DFTD 121CDS	[written by Martin Solveig][produced by Martin Solveig]
Hello	Martin Solveig with Dragonette	01.2011	13[48]	46[20]	3Beat/AATW AUNV 01100104	[written by Martin Solveig/Martina Sorbara][produced by Martin Solveig]
Ready 2 Go	Martin Solveig featuring Kele	07.2011	48[2]	-	3Beat/AATW FR2PA 1100040	[written by Martin Solveig/Kele Okereke][produced by Martin Solveig]
Big in Japan	Martin Solveig with Dragonette featuring Idoling	02.2012	118[1]	-	Mercury	[written by Martin Solveig,Martina Sorbara][produced by Martin Solveig]
The Night Out	Martin Solveig	06.2012	36[4]	-	3Beat/AATW FR2PA 1200070	[written by Martin Solveig/Michael Tordjman][produced by Martin Solveig]
Intoxicated	Martin Solveig with GTA	08.2015	5[24]	-	Spinnin' Deep UK98Q 1400003	[platinum-UK][written by Martin Solveig, Julio Mejia, Matthew Toth][produced by Martin Solveig, Julio Mejia, Matthew Toth]
+1	Martin Solveig featuring Sam White	12.2015	51[2]	-	Virgin UK98Q 1500201	[written by Martin Solveig, Samantha Urbani, Cass Lowe][produced by Martin Solveig]
Do It Right	Martin Solveig featuring Tkay Maidza	08.2016	97[1]	-	Positiva UK98Q 1600001	[written by Martin Solveig, Takudzwa Maidza][produced by Martin Solveig]
Places	Martin Solveig featuring Ina Wroldsen	03.2017	27[26]	-	Positiva UK98Q 1600201	[gold-UK][written by Ina Wroldsen, Martin Picandet][produced by Martin Solveig]

Chipmunks

Fikcyjna grupa The Chipmunks to trzy postacie z filmów rysunkowych: Alvin, Theodore i Simon, stworzone przez Rossa Bagdasariana (ur. 27.01.1919 r. w Fresno w stanie Kalifornia, USA; zm. w styczniu 1972 r.), wszechstronnego wykonawcy, który jako David Seville zarejestrował na początku 1958 r. światowy przebój "Witch Doctor".

W nagraniu tym Bagdasarian manipulował magnetofonem, odtwarzając normalnie śpiewany wokal od tyłu i z większą prędkością. Używając tej samej techniki, eksperymentował z dźwiękiem trzech zharmonizowanych głosów przy większej prędkości, co przypominało szczebiot wiewiórek ziemnych (ang. chipmunk). Singel "Witch Doctor" Bagdasarian nagrał dla wytwórni Liberty Records (wiewiórki nosiły imiona trzech członków zarządu tej firmy), która na Gwiazdkę 1958 r. wypuściła też "The Chipmunk Song". Piosenka ta doszła w USA do l. miejsca, a wydana zaraz po niej "Alvin's Harmonica" osiągnęła pozycję 3.

W sumie między 1958 a 1962 r. The Chipmunks umieścili na listach w USA piętnaście piosenek. Działali jeszcze długo w latach 60. nagrywając m.in. album z piosenkami Beatlesów. Bagdasarian zmarł w styczniu 1972 r., ale The Chipmunks odrodzili się w latach 80. za sprawą jego syna Rossa Bagdasariana Juniora i jego partnerki Janice Karmen. Tym razem grupa nagrała albumy z muzyką... punk, country i współczesnym rockiem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The trouble with Harry/Little Beauty	Alfi & Harry [David Seville and Mark Mcintyre]	03.1956	-	15[5]	Liberty 55008	[written by Huddlestone, Eiseman, McIntyre][z filmu o tym samym tytule]
Armen's theme/Carousel in Rome	David Seville	12.1956	-	42[8]	Liberty 55041	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Gotta get to your house/Camel Rock	David Seville	09.1957	-	77[4]	Liberty 55079	[written by Skipper Adams ][produced by David Seville ]
Witch Doctor/Don't whistle at me baby	David Seville	04.1958	11[6]	1[3][16]	Liberty 55132	[gold-US][written by David Seville ][produced by David Seville ]
The bird on my head/Hey there moon	David Seville	07.1958	-	34[5]	Liberty 55140	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Little Brass Band/Take five	David Seville	08.1958	-	78[2]	Liberty 55153	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
The chipmunk song/Almost good	David Seville & Chipmunks	12.1958	-	1[4][13]	Liberty 55168	[gold-US][written by David Seville ][produced by David Seville ][5[9].Hot Disco/Dance;Liberty 55 168 12"]
Alvin's Harmonica/Mediocre	David Seville & Chipmunks	02.1959	-	3[12]	Liberty 55179	[gold-US][written by David Seville ][produced by David Seville ]
Judy	David Seville	05.1959	-	86[1]	Liberty 55 193	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Ragtime cowboy Joe/Flip side	David Seville & Chipmunks	07.1959	11[8]	16[9]	Liberty 55200	[written by Phil Giffin ][produced by David Seville ][#1 hit for Bob Roberts in 1912][29[1].Hot Disco/Dance;Liberty 55 200 12"]
Chipmunk song [re-entry]/Alvin's Harmonica	David Seville & Chipmunks	12.1959	-	41[5]	Liberty 55 250	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Alvin' orchestra/Copyright 1960	David Seville & Chipmunks	02.1960	-	33[5]	Liberty 55233	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Alvin for president/Sack time	David Seville	09.1960	-	95[2]	Liberty 55277	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
The chipmunks song/Alvin's Harmonica [re-entry]	David Seville & Chipmunks	12.1960	-	45[3]	Liberty 55250	[written by David Seville ][produced by David Seville ]
Rudolph, the Red osed Reindeer/Spain	David Seville	12.1960	-	21[2]	Liberty 55289	[written by Johnny Marks ][produced by David Seville ]
Rudolph ,the red-noised reindeer [re-entry]	David Seville	12.1961	-	47[3]	-
Chipmunk song [re-entry]	David Seville & Chipmunks	12.1961	-	39[3]	-
Alvin' s harmonica [re-entry]	David Seville & Chipmunks	12.1961	-	73[2]	-
The Alvin Twist/I wish I could speak French	David Seville	03.1962	-	40[8]	Liberty 55424	[written by Ross Bagdasarian ]
Chipmunk song [re-entry]	David Seville & Chipmunks	12.1962	-	40[4]	-
Rudolph ,the red-noised reindeer [re-entry]	David Seville	12.1962	-	77[3]	-
Alvin' s harmonica [re-entry]	David Seville & Chipmunks	12.1962	-	87[1]	-
Achy breaky heart/I Ain't No Dang Cartoon	Alvin & The Chipmunks	12.1992	53[3]	-	Epic 74776	[written by D. Von Tress][produced by John Boylan, Janice Karman, Ross Bagdasarian]

Albumy *384*
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Let's all sing with the Chipmunks	David Seville and the Chipmunks	11.1959	-	4[41]	Liberty 3132	[produced by Ross Bagdasarian]
Sing again with the Chipmunks	Alvin,Simon & Theodore with David Seville	06.1960	-	31[5]	Liberty 3159	[produced by Ross Bagdasarian]
Christmas with the Chipmunks	Chipmunks with David Seville	12.1962	-	84[2]	Liberty 7256	[produced by Ross Bagdasarian]
Christmas with the Chipmunks Vol.2	Chipmunks with David Seville	12.1963	-	9[13].Christmas Chart	Liberty 7334	[produced by Ross Bagdasarian]
The Chipmunks sing the Beatles	Chipmunks with David Seville	09.1964	-	14[23]	Liberty 7388
Chipmunk punk	Chipmunks	08.1980	-	34[26]	Excelsior 6008	[gold-US][produced by Steve Vining]
Urban Chipmunk	Chipmunks	06.1981	-	56[35]	RCA Victor 4027	[gold-US][produced by Larry Butler,Janice Karman,Ross Bagdasarian]
A Chipmunk Christmas	Chipmunks	11.1981	-	72[9]	RCA Victor 4041	[gold-US][produced by Janice Karman,Ross Bagdasarian]
Chipmunks rock	Chipmunks	06.1982	-	109[6]	RCA Victor 4304	[produced by Janice Karman,Ross Bagdasarian]
Chipmunks in low places	Alvin & The Chipmunks	10.1992	-	21[28]	Epic 53 006	[platinium][produced by John Boylan,Janice Karman,Ross Bagdasarian]
A very merry Chipmunk	Alvin & The Chipmunks	12.1994	-	147[3]	Epic 64 434	[produced by The Chipmunks]
Merry Christmas from the Chipmunks	Alvin & The Chipmunks	11.2004	-	38[5].Christmas Chart	Capitol 90 302	-

Chingy

Pochodzący z St. Louis raper Chingy urodził się w 1980 roku i naprawdę nazywa się Howard Bailey, Jr. Zafascynowany produkcjami LL Cool J, Run DMC, DJ Quik, Snoop Dogga i Nelly'ego początkowo związany był z formacją Ludacrisa - Disturbing The Peace.

Pierwszym poważnym krokiem w jego karierze solowej były występy przed Nellym w 2002 roku. Kilka miesięcy później do amerykańskich radiostacji trafił singiel z utworem "Right Thurr", który Chingy nagrał ze swoim przyjacielem Jizzy B. "Right Thurr" szybko podbił zestawienie Billboardu, a zwrot 'right thurr' wszedł do powszechnego użytku, pomimo iż jest błędny gramatycznie. Również kolejne single Chingy'ego ("Holidae In" i "One Call Away") dobrze radziły sobie w zestawieniach.

Pierwszy album rapera, zatytułowany "Jackpot" ukazał się w roku 2003 i w USA pokrył się potrójną platyną. Niespełna rok później ukazał się drugi krążek artysty - "Powerballin'", promowany przebojowym singlem "Balla Baby". Na płycie wystąpili gościnnie między innymi Janet Jackson, Lil' Wayne, David Banner, Nate Dogg, R. Kelly, G.I.B., Bun B i Ziggy.
Na jesień 2006 roku zapowiedziana jest premiera najnowszego albumu Chingy'ego - "Hoodstar". Materiał podzielony jest na dwie części: "Hood" i "Star". Płytę pilotuje singiel "Pullin' Me Back" z gościnnym udziałem Tyrese.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Right thurr/Mob wit Me	Chingy	05.2003	17[14]	2[33]	Capitol 77 995	[written by Shamar Daugherty,Howard Bailey,Alonzo Lee][producer:Trak Starz][2[43].R&B; Chart]
Holidae In/Represent	Chingy Feat. Ludacris & Snoop Dogg	09.2003	35[8]	3[21]	Capitol 52 816	[gold-US][written by Shamar Daugherty,Howard Bailey,Alonzo Lee, Chris Bridges][producer:Trak Starz][2[24].R&B; Chart]
One call away/Bagg up	Chingy Featuring J Weav	01.2004	26[4]	2[20]	Capitol 48 595	[gold-US][written by Shamar Daugherty,Howard Bailey,Alonzo Lee,S. Martin][producer:Trak Starz][3[21].R&B; Chart]
I like that	Houston Featuring Chingy, Nate Dogg And I-20	09.2004	11[6]	11[20]	Capitol 86 1261 2	[written by Shamar Daugherty,Howard Bailey,Nathaniel Hale,Mischke,Houston Summers,B. Sandimanie,S. Prudholme,Alonzo Lee][producer:Trak Starz][14.R&B; Chart]
Balla baby	Chingy	10.2004	34[5]	20[18]	Capitol 67 635	[gold-US][written by Howard Bailey,Keith McMasters][producer:Keith McMasters][17[20].R&B; Chart]
Pullin' Me Back	Chingy feat Tyrese	06.2006	44[11]	9[20]	Slot-A-Lot 69 129	[written by H. Bailey, J. Dupri, B. Morgan, J. Pastorious, J. Phillips][producer:Jermaine Dupri][1[9].R&B; Chart]
Dem Jeans/Hands up	Chingy feat Jermaine Dupri	11.2006	85[2]	59[9]	Slot-A-Lot 68 911	[written by Chingy][producer:Jermaine Dupri][57[16].R&B; Chart]
Fly Like Me	Chingy feat Amerie	11.2007	-	89[2]	Slot-A-Lot	[written by LT Moe, Howard Bailey, Amerie Rogers][producer:LT Moe][40[8].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jackpot	Chingy	07.2003	73[23]	2[56]	Disturbing Tha P. 82 976	[silver-UK][multiplatinum-2x][produced by Howard Bailey,Martin Score,The Trak Starz][2.R&B; Chart]
Powerballin'	Chingy	11.2004	124[2]	10[16]	Capitol 97686	[platinum-US][produced by The Trak Starz][5.R&B; Chart]
Hoodstar	Chingy	09.2006	151[1]	9[7]	Capitol CDP 0946 3 69818 2 6	[gold-US][produced by Jermaine Dupri,Mr. Collipark,Mannie Fresh,The Trak Starz,Timbaland,DJ Paul & Juicy J,Pauly Paul][3.R&B; Chart]
Hate It or Love It	Chingy	12.2007	-	84[1]	Def Jam Recordings B0010227-02	[gold-US][produced by L.T. Moe,The Co-Stars,Michael Davis,Slick Rick,Jared Gosselin,Full Scale,Calvo Da Gr8,Bei Maejor,Khao,Cool & Dre,The Ghost Writers][17.R&B; Chart]