piątek, 24 czerwca 2016

Harry Warren

 Rozmiar: 1059 bajtówBiografia

Harry Warren [prawdziwe nazwisko  Salvatore Antonio Guaragna] (ur.24.12.1893r - zm. 24.12.1981r ),amerykański kompozytor i autor tekstów, był synem włoskiego imigranta.Warren był pierwszym wybitnym amerykańskim kompozytorem piszącym przede wszystkim dla filmu.
 Był nominowany do Oscara za najlepszą piosenkę jedenaście razy i zdobył trzy Oscary za skomponowanie " Lullaby of Broadway ", " You'll Never Know " i "On the Atchison, Topeka and the Santa Fe ". Pisał muzykę do pierwszego kinowego musicalu filmowego, 42nd Street , w choreografii Busby Berkeley'a , z którym   współpracował przy wielu filmach muzycznych.
W ciągu kariery trwającej cztery dekady, Warren napisał ponad 800 piosenek. Inne znane hity Warrena to " I Only Have Eyes for You ", "You Must Have Been a Beautiful Baby ", "Jeepers Creepers ", "The Gold Diggers' Song (We're in the Money)", "That's Amore", "The More I See You", "At Last" i "Chattanooga Choo Choo" (z których ostatnia była pierwszą złotą płytą w historii). Warren był jednym z najbardziej płodnych kompozytorów filmowych w Ameryce, a jego utwory były wykonywane w ponad 300 filmach.
Warren urodził się jako Salvatore Antonio Guaragna,jako  jedne z jedenastu dzieci włoskich imigrantów Antonio (obuwnik) i Rachel De Luca Guaragna,, a dorastał w Brooklynie w Nowym Jorku . Jego ojciec zmienił nazwisko na Warren, kiedy Harry był dzieckiem. Choć jego rodzice nie mogli sobie pozwolić na lekcje muzyki, Warren wykazywał wczesne zainteresowanie muzyką i nauczył się grać na akordeonie ojca . Śpiewał również w chórze kościelnym i nauczył się grać na perkusji. Zaczął grać na perkusji profesjonalnie w wieku 14 lat i odszedł z liceum w wieku 16 lat, aby grać z zespołem swojego chrzestnegoojca. Wkrótce nauczył się grać na pianinie i w 1915 roku, pracował w Vitagraph Motion Picture Studios , gdzie miał wiele zadań administracyjnych, takich jak rekwizyty , a także grał muzykę   na fortepianie dla aktorów,  i ostatecznie był asystentem reżysera. Grał również na pianinie w kawiarniach i kinach niemego filmu. W 1918 roku powołano go do U.S. Navy. Tam zaczął pisać piosenki. Był to początek długiej i pełnej sukcesów kariery autorskiej.
 Warren napisał ponad 800 piosenek, między 1918 i 1981r, publikując ponad 500 z nich. Były pisane głównie do 56 filmów fabularnych lub zostały wykorzystane w innych filmach.Jego piosenki w końcu pojawiły się w ponad 300 filmach i 112 Warner Bros, Looney Tunes i Merrie Melodies . 42 jego piosenki były w pierwszej dziesiątce listy programu radiowego " Your Hit Parade ", miary popularności danego utworu. 21 z nich osiągnęło  nr 1 na Your Hit Parade.Jego piosenka " I Only Have Eyes for You " jest wymieniona na liście 25 najczęściej wykonywanych utworów  20. wieku, opracowanej przez amerykańskie Stowarzyszenie Kompozytorów, Autorów i Wydawców ( ASCAP ).  Warren był dyrektorem ASCAP od 1929 do 1932 roku .

Współpracował przy swoich najbardziej znanych piosenkach z różnymi teksciarzami jak Al Dubin , Billy Rose , Mack Gordon , Leo Robin , Ira Gershwin i Johnny Mercer . W 1942 roku piosenka autorstwa Gordon-Warren " Chattanooga Choo Choo- ",   nagrana przez Glenn Miller Orchestra ,stała się pierwszą złotą płyta w historii.

 
  Pierwszym przebojem Warrena był  utwór "Rose of the Rio Grande" (1922), z tekstem  Edgara Leslie .Napisał kolejne przeboje w latach 20-tych, w tym "I Love My Baby (My Baby Loves Me)", i "Seminola" w 1925, "Where Do You Work-a John?" ,"In My Gondola" w 1926 i "Nagasaki" w roku 1928. W 1930 roku skomponował muzykę do piosenki "Cheerful Little Earful" dla rewii  na Broadway'u ,Billy Rose  , Sweet and Low i skomponował muzykę do słów Morta Dixona i Joe Younga, dla    rewii  Eda Wynna The Laugh Parade z 1931 roku.

Zaczął pracować dla Warner Brothers w 1932 roku,razem z Dubinem napisał muzykę do pierwszego musicalu filmowego , 42nd Street , i nadal tam pracował przez sześć lat, pisząc muzykę do mniej więcej 32  musicali.Pracował dla 20th Century Fox począwszy od 1940 roku, pisząc z Mackiem Gordonem. Przeniósł się do MGM, począwszy od 1944 roku, pisząc muzykę do filmów muzycznych , takich jak The Harvey Girls i The Barkleys of Broadway, wielu z udziałem Freda Astaire . Później pracował dla wytwórni Paramount , począwszy od początku lat 50-tych, pisząc do filmu Binga Crosby'ego Just for You   i  filmu Martina i Lewisa The Caddy , drugi zawierający przebój " To Amore ". Wciąż pisał piosenki do kilku kolejnych komedii Jerry Lewisa .

Warren jest szczególnie zapamiętany z pracy przy filmach  Busby Berkeley'a ; pracowali razem przy 18 filmach.
Warren zdobył Oscara za najlepszy utwór trzy razy, współpracując z trzema różnymi autorami tekstów : " Lullaby of Broadway " z Alem Dubinem w 1935 roku, "You'll Never Know " z Mackiem Gordonem w 1943 roku, oraz " On The Atchison, Topeka a Santa Fe " z Johnnym Mercerem w 1946 roku .Był nominowany do jedenastu Oscarów.
 Warren poślubił Josephine Wensler w 1917r. Mieli syna, Harry Jr. (1919-1938), i córkę, Joan (ur. 1925). Jego żona zmarła w 1993 roku.

Warren zmarł 22 września 1981r w Los Angeles .  Jest pochowany w Westwood Village Memorial Park Cemetery w Los Angeles.
Teatr na Brooklynie  jest nazwany jego imieniem.
Warren mieszkał w Los Angeles i raczej unikał rozgłosu. Mimo, że otrzymał wiele nagród i był autorem większej liczby hitów niż inni znani kompozytorzy mało kto w Ameryce o tym wiedział.  

Rozmiar: 1223 bajtówAwards

Oscar [Muzyka filmowa]
1946     The Harvey Girls     Best Song    "On the Atchison, Topeka and the Santa Fe"
1943     Hello, Frisco, Hello     Best Song "You'll Never Know"
1935     Gold Diggers of 1935     Best Song "Lullaby of Broadway"
Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
1957     An Affair to Remember     Best Song    
1953     The Caddy     Best Song    
1952     Just for You     Best Song
1942     Orchestra Wives     Best Song    
1941     Sun Valley Serenade     Best Song    
1940     Down Argentine Way     Best Song    
1938     Going Places     Best Song    
1937     Mr. Dodd Takes the Air     Best Song
Grammy

Golden Globe [nominacje]

Piosenki na listach przebojów


 
Billboard Hot 100
   [with  Lew Brown & Sidney Clare] 
     1927 One Sweet Letter from You   Gene Austin 13.US 1927   
     1927 One Sweet Letter from You  Ted Lewis & His Band 8.US 1927 
     
     [with  Mort Dixon]
     1928 Old Man Sunshine, Little Boy Bluebird  George Olsen and His Orchestra 7.US  
     1939 Tears from My Inkwell  Glen Gray and the Casa Loma Orchestra 4.US
     1939 Tears from My Inkwell  Red Nichols & His Five Pennies 13.US 

[with  Ira Gershwin & Billy Rose]
     1930 Cheerful Little Earful Tom Gerun & His Orchestra  7.US  

    [with   Samuel M. Lewis & Joe Young]
     1930 Cryin' for the Carolines   Ruth Etting 15.US
     1930 Cryin' for the Carolines   Fred Waring's Pennsylvanians 3.US
     1930 Cryin' for the Carolines   Guy Lombardo and His Royal Canadians 6.US 
     1930 Cryin' for the Carolines   Ben Bernie & His Orchestra 13.US
      
     [with    Mort Dixon & Billy Rose]
     1931  I Found a Million Dollar Baby (In a Five-and-Ten-Cent Store)   Fred Waring's Pennsylvanians 1.US
     1931  I Found a Million Dollar Baby   Boswell Sisters 3.US 
     1931  I Found a Million Dollar Baby   Bing Crosby 2.US 

     [with    Mort Dixon & Billy Rose]
     1931 Ooh! That Kiss   Arden-Ohman Orchestra   10.US
     1931 Ooh! That Kiss   The Dorsey Brothers Orchestra  18.US
     
     [with Al Dubin]
     1933 Forty-Second Street   Don Bestor & His Orchestra  7.US
     1933 Forty-Second Street    Hal Kemp and His Orchestra  7.US
     1933 I've Got to Sing a Torch Song   Hal Kemp and His Orchestra 13.US
     1933 I've Got to Sing a Torch Song   Rudy Vallée & His Connecticut Yankees 18.US
     1933 I've Got to Sing a Torch Song    Bing Crosbys 9.US
     1933 Shadow Waltz   Bing Crosby  1.US
     1933 Shadow Waltz    Guy Lombardo and His Royal Canadians  11.US
     1933 Shuffle Off to Buffalo  Don Bestor & His Orchestra 2.US
     1933 Shuffle Off to Buffalo  Hal Kemp and His Orchestra 2.US
     1933 The Gold Digger's Song   Hal Kemp and His Orchestra 16.US
     1933 The Gold Digger's Song   Dick Powell 18.US
     1933 The Gold Digger's Song   Ted Lewis & His Band 5.US
     1933 You're Getting to Be a Habit with Me   Fred Waring's Pennsylvanians 15.US
     1933 Young and Healthy   Bing Crosby 2.US
     1934 Fair and Warmer   Dick Powell 19.US
     1934 I Only Have Eyes for You   Eddy Duchin and His Orchestra  4.US
     1934 I Only Have Eyes for You   Jane Froman  20.US
     1934 I'll String Along with You   Ted Fio Rito & His Orchestra 1.US
     1934 I'll String Along with You   Tom Coakley & His Palace Hotel Orchestra 17.US
     1934 Keep Young and Beautiful   Abe Lyman and His Californians 19.US
     1935 About a Quarter to Nine   Victor Young & His Orchestra 3.US
     1935 About a Quarter to Nine   Ozzie Nelson and His Orchestra 3.US
     1935 About a Quarter to Nine   Johnny Green & His Orchestra 5.US
     1935 I'm Goin' Shoppin' with You   Dick Powell  20.US
     1935 I'm Goin' Shoppin' with You   Little Jack Little & His Orchestra  16.US
     1935 Lullaby of Broadway   Little Jack Little & His Orchestra 5.US
     1935 Lullaby of Broadway   Hal Kemp and His Orchestra 14.US
     1935 Lullaby of Broadway   The Dorsey Brothers Orchestra 1.US
     1935 Lullaby of Broadway   Chick Bullock & His Orchestra 19.US
     1935 Lulu's Back in Town   Fats Waller  8.US
     1935 She's a Latin from Manhattan  Johnny Green & His Orchestra 4.US
     1935 She's a Latin from Manhattan  Victor Young & His Orchestra 1.US
     1935 She's a Latin from Manhattan  Ozzie Nelson and His Orchestra 15.US
     1935 Sweet and Slow   Fats Waller   13.US
     1935 Where Am I? (Am I in Heaven?)   Little Jack Little & His Orchestra 7.US
     1935 Where Am I? (Am I in Heaven?)   Ray Noble and His Orchestra 16.US
     1935 Where Am I? (Am I in Heaven?)   Hal Kemp and His Orchestra 12.US
     1936 My Kingdom for a Kiss   Dick Powell  18.US
     1936 With Plenty of Money and You   George Hamilton 12.US
     1937 I Know Now   Guy Lombardo and His Royal Canadians 2.US
     1937 I Know Now   Lennie Hayton & His Orchestra 19.US
     1937 I Know Now   Dick Powell 14.US
     1937 Remember Me?   Bing Crosby  1.US
     1937 Remember Me?   Teddy Wilson & His Orchestra  2.US
     1937 September in the Rain   Guy Lombardo and His Royal Canadians 1.US
     1937 September in the Rain   James Melton 16.US
     1937 September in the Rain   Rhythm Wreckers 19.US
     1937 With Plenty of Money and You   Henry Busse & His Orchestra 1.US
     1937 With Plenty of Money and You   Hal Kemp and His Orchestra 8.US
     1948 September in the Rain   Sam Donahue and His Orchestra 26.US
     1959 I Only Have Eyes for You   The Flamingos  11.US
     1961 September in the Rain   Dinah Washington 23.US/35.UK
     1959 I Only Have Eyes for You   Cliff Richard  109.US
     1959 I Only Have Eyes for You   The Lettermen  72.US
     1969 I Only Have Eyes for You   Jerry Butler  85.US
     1975 I Only Have Eyes for You   Art Garfunkel  18.US/1.UK

with Al Dubin & Johnny Mercer 
     1938 Garden of the Moon   Red Norvo & His Orchestra  6.US
     1938 Girl Friend of the Whirling Dervish   Guy Lombardo and His Royal Canadians 20.US

with  Johnny Mercer 
     1938 Something Tells Me  Fats Waller 11.US
     1938 You Must Have Been a Beautiful Baby  Tommy Dorsey and His Orchestra 8.US
     1938 You Must Have Been a Beautiful Baby  Bing Crosby 1.US
     1938 Jeepers Creepers   Al Donahue and His Orchestra  1.US
     1938 Jeepers Creepers   Larry Clinton and His Orchestra  12.US
     1945 On the Atchison, Topeka and Sante Fe   Johnny Mercer  1.US
     1945 On the Atchison, Topeka and Sante Fe   Bing Crosby  3.US
     1945 On the Atchison, Topeka and Sante Fe   Tommy Dorsey and His Orchestra  6.US
     1945 On the Atchison, Topeka and Sante Fe   Tommy Tucker Time  10.US
     1945 On the Atchison, Topeka and Sante Fe   Judy Garland  9.US  
     1961 You Must Have Been a Beautiful Baby  Bobby Darin 5.US/10.UK 
     1967 You Must Have Been a Beautiful Baby  The Dave Clark Five 35.US


with Johnny Burke
     1940 Devil May Care   The Glenn Miller Orchestra 7.US


with Mack Gordon
     1940 I Wouldn't Take a Million   The Glenn Miller Orchestra 23.US
     1940 Down Argentina Way  Shep Fields and His Rippling Rhythm   18.US
     1940 Two Dreams Met   Tommy Dorsey and His Orchestra  16.US
     1940 Down Argentina Way  Leo Reisman and His Orchestra  7.US
     1940 Down Argentina Way  Bob Crosby and His Orchestra  2.US
     1940 Down Argentina Way  Gene Krupa and His Orchestra  16.US
     1941 Chattanooga Choo Choo   The Glenn Miller Orchestra 1.US
     1941 I Know Why   The Glenn Miller Orchestra 18.US
     1941 I Know Why (And So Do You)   Richard Himber & His Orchestra  24.US
     1941 It Happened in Sun Valley   The Glenn Miller Orchestra 18.US
     1942 (I've Got a Gal In) Kalamazoo   The Glenn Miller Orchestra 1.US
     1942 At Last   The Glenn Miller Orchestra 9.US
     1942  Serenade in Blue   The Glenn Miller Orchestra 2.US 
     1942  Serenade in Blue   Benny Goodman and His Orchestra 17.US
     1942 I Had the Craziest Dream  Harry James and His Orchestra  1.US  
     1943 There Will Never Be Another You  Swing and Sway with Sammy Kaye 19.US
     1943 My Heart Tells Me (Should I Believe My Heart?)   Glen Gray and the Casa Loma Orchestra 1.US
     1945 The More I See You   Harry James and His Orchestra  12.US 
     1945 The More I See You   Dick Haymes  7.US 
     1945 I Wish I Knew   Dick Haymes 6.US
     1946 This Is Always   Jo Stafford 11.US
     1946 This Is Always   Harry James and His Orchestra 10.US
     1952 At Last   Ray Anthony and His Orchestra
     1960 Chattanooga Choo Choo   Ernie Fields 54.US
     1961 At Last   Etta James 47.US
     1960 Chattanooga Choo Choo   Floyd Cramer 36.US
     1966 The More I See You   Chris Montez  16.US
     1966 The More I See You   Joy Marshall  34.UK
     1966 There Will Never Be Another You  Chris Montez 33.US/37.UK
     1966 The More I See You   Groove Holmes  131.US
     1967 I Had the Craziest Dream  Astrud Gilberto 31.Adult Contemporary
     1967 Chattanooga Choo Choo   Harpers Bizarre 35.US
     1966 The More I See You   Peter Allen  108.US/51.UK
     1967 Chattanooga Choo Choo   Tuxedo Junction 32.US

with Mack Gordon & Dorothy Fern Norris 
      1943 You'll Never Know  Willie Kelly and His Orchestra 6.US
      1943 You'll Never Know  Dick Haymes 1.US
      1943 You'll Never Know  Frank Sinatra 2.US
      1953 You'll Never Know  Rosemary Clooney & Harry James 18.US
      1961 You'll Never Know  Shirley Bassey 6.UK


with Leo Robin 
     1944 No Love, No Nothin'   Ella Mae Morse 4.US
     1944 No Love, No Nothin'   Johnny Long and His Orchestra 5.US
     1944 A Journey to a Star  Judy Garland  25.US
     1944 No Love, No Nothin'   Jan Garber and His Orchestra  19.US
     1952 Zing a Little Zong   Bing Crosby and Jane Wyman 10.UK


with Arthur Freed 
     1945 This Heart of Mine   Judy Garland  22.US


with  Ralph Blane 
     1947 Stanley Steamer   Jo Stafford  11.US

with   Jack Brooks 
     1955 Rose Tattoo   Perry Como  79.US
     1956 Innamorata   Dean Martin 27.US/21.UK
     1956 Innamorata   Jerry Vale 30.US

with   Harold Adamson & Leo McCarey 
     1956 Our Love Affair (Affair to Remember)   Tommy Charles  43.US
     1957 An Affair to Remember (Our Love Affair)   Vic Damone  16.US/29.UK

with    Mack David 
     1956 The Birds and the Bees   Alma Cogan  25.UK

with    Bud Green 
     1956 I Love My Baby (My Baby Loves Me)   Jill Corey  21.UK

with Edgar Leslie, Grant Clarke 
     1956 I Love My Baby (My Baby Loves Me)   Jill Corey  21.UK
     1961 Pasadena   The Temperance Seven  4.UK

with Joe Young & Mort Dixon 
     1969 You're My Everything   Max Bygraves  35.UK




Filmografia


The Ladies' Man
Composer (Music Score)
1961

1959

Rock-A-Bye Baby
Screenwriter, Songwriter
1958

An Affair to Remember
Composer (Music Score), Songwriter
1957






1956

Artists and Models
Songwriter
1955

Tennessee Champ
Songwriter
1954

The Caddy
Songwriter
1953

Just for You
Composer (Music Score)
1952

1952

The Belle of New York
Composer (Music Score)
1952

Texas Carnival
Composer (Music Score)
1951

Pagan Love Song
Composer (Music Score), Songwriter
1950

Summer Stock
Composer (Music Score)
1950

My Dream Is Yours
Composer (Music Score)
1949

The Barkleys of Broadway
Composer (Music Score), Songwriter
1949

1949

Summer Holiday
Composer (Music Score)
1948

The Harvey Girls
Composer (Music Score), Songwriter
1946

Three Little Girls in Blue
Composer (Music Score)
1946

Ziegfeld Follies
Composer (Music Score)
1946

Diamond Horseshoe
Composer (Music Score)
1945

1945

Hello, Frisco, Hello
Composer (Music Score)
1943

Sweet Rosie O'Grady
Songwriter
1943

The Gang's All Here
Composer (Music Score), Songwriter
1943

Iceland
Composer (Music Score)
1942

Orchestra Wives
Composer (Music Score)
1942

Springtime in the Rockies
Composer (Music Score)
1942

Charlie Chan in Rio
Songwriter
1941

Moon over Miami
Composer (Music Score)
1941

Small Town Deb
Songwriter
1941

Sun Valley Serenade
Composer (Music Score), Songwriter
1941

That Night in Rio
Composer (Music Score), Songwriter
1941

Weekend in Havana
Composer (Music Score)
1941

Down Argentine Way
Composer (Music Score), Songwriter
1940

Young People
Songwriter
1940

Going Places
Composer (Music Score), Songwriter
1939

Honolulu
Songwriter
1939

Naughty But Nice
Composer (Music Score)
1939

Wings of the Navy
Songwriter
1939

Garden of the Moon
Composer (Music Score), Songwriter
1938

Gold Diggers in Paris
Composer (Music Score)
1938

Hard to Get
Songwriter
1938

Jezebel
Songwriter
1938

1938

Marked Woman
Composer (Music Score)
1937

Melody for Two
Songwriter
1937

Mr. Dodd Takes the Air
Composer (Music Score)
1937

San Quentin
Songwriter
1937

The Singing Marine
Songwriter
1937

Cain and Mabel
Composer (Music Score), Songwriter
1936

Hearts Divided
Composer (Music Score)
1936

Sons O' Guns
Songwriter
1936

Broadway Gondolier
Songwriter
1935

1935

Page Miss Glory
Songwriter
1935

1934

Dames
Composer (Music Score)
1934

Moulin Rouge
Composer (Music Score)
1934

Wonder Bar
Songwriter
1934

42nd Street
Actor, Songwriter
1933

Footlight Parade
Songwriter
1933

Gold Diggers of 1933
Composer (Music Score), Songwriter
1933

Roman Scandals
Composer (Music Score)
1933

Sally
Composer (Music Score)
1929

czwartek, 23 czerwca 2016

Carousel

Soundtrack: Carousel     Data premiery:16.02.1956r 

Muzyka: Richard Rodgers
Reżyseria:Harry King
Obsada:Gordon MacRae,Shirley Jones,Cameron Mitchell

 Numer katalogowy:Capitol 694

The Carousel Waltz
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Performed by 20th Century-Fox Studio Orchestra
Conducted by Alfred Newman
Played over the opening credits and during the scene on the carousel
 

Mister Snow
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Lyrics by Oscar Hammerstein II
Performed by Barbara Ruick
 

If I Loved You
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Lyrics by Oscar Hammerstein II
Performed by Shirley Jones and Gordon MacRae
 

June Is Bustin' Out All Over
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Lyrics by Oscar Hammerstein II
Performed by Claramae Turner, Barbara Ruick, and Chorus
Danced by Fishermen, Sailors, and their Girlfriends
 

Soliloquy
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Lyrics by Oscar Hammerstein II
Performed by Gordon MacRae
 

When the Children Are Asleep
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Lyrics by Oscar Hammerstein II
Performed by Robert Rounseville and Barbara Ruick
 

This Was a Real Nice Clambake
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Lyrics by Oscar Hammerstein II
Performed by Cameron Mitchell, Barbara Ruick, Claramae Turner, Robert Rounseville, and Chorus
 

Stonecutters Cut It On Stone
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Lyrics by Oscar Hammerstein II
Performed by Cameron Mitchell, Robert Rounseville, and Chorus
 

What's the Use of Wond'rin'
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Lyrics by Oscar Hammerstein II
Performed by Shirley Jones and Chorus
 

You'll Never Walk Alone
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Lyrics by Oscar Hammerstein II
Performed by Shirley Jones and Claramae Turner
 

Louise's Ballet
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Performed by 20th Century-Fox Studio Orchestra
Conducted by Alfred Newman
Danced by Susan Luckey, Jacques d'Amboise, Children, Country Club Patrons, and Carnival Troupe
 

If I Loved You (Reprise)
(1945) (uncredited)
Music by Richard Rodgers
Lyrics by Oscar Hammerstein II
Performed by Gordon MacRae
 

You'll Never Walk Alone
(1945) (uncredited)
Finale
Music by Richard Rodgers
Lyrics by Oscar Hammerstein II
Performed by Shirley Jones, Susan Luckey (dubbed by Marie Greene), Lili Gentle, Claramae Turner, Barbara Ruick, Robert Rounseville, Gene Lockhart, and Chorus


US Album Chart:2[56] [platinum]
UK Album Chart: 1[41]
 Awards: Directors Guild of America - best director  - nominacja

Album soundtrack został wydany po raz pierwszy jako LP w 1956 roku przez Capitol Records, ale tylko w mono. Jednakże,  ścieżka dźwiękowa filmu została nagrana w   state-of-the-art stereo, ponieważ wszystkie filmy Cinemascope były wtedy tak nagrywane, to było możliwe dla Capitol wydanie   stereo albumu w 1958 roku, gdy płyty stereo stały się rzeczywistością , Późniejsze wersje zostały skrócone o około 5 minut, przez abridging  instrumentalnego utworu otwierającego płytę "Carousel Waltz" z powodu ograniczeń technicznych nałożonych przez ówczesny nowy format. 

Duży zespół orkiestratorów użyczył swoją wiedzę w dziedzinie kompleksowych aranżacji muzycznych zapisanych na ścieżce dźwiękowej: Nelson Riddle, Herbert W. Spencer Earle Hagen, Edward B. Powell (odpowiedzialny za "If I Loved You"), Bernard Mayer i Gus Levene.

Trzy edycje soundtracku zostały wydane na płycie kompaktowej, wszystko w stereo. Pierwszy, wydany w 1986 roku przez Capitol, był dokładną kopią  stereo LP z
1958r. Uprawnienia następnie uzyskała wytwórnia Angel Records, która wydała drugą edycję albumu, tym razem z kompletną wersją   "Carousel Waltz" w stereo, po raz pierwszy, a także wszystkie inne utwory zawarte na poprzednich płytach.

środa, 22 czerwca 2016

Pet Shop Boys

Pet Shop Boys to duet, który pochodzi z Wielkiej Brytanii. Grają muzykę elektroniczną z elementami dance. Zespół istnieje od 1981 roku. Największy okres popularności przypadł na lata 80-te. Największe przeboje Pet Shop Boys to "West End Girls", "It's A Sin", "Always On My Mind", "Suburbia", "Domino Dancing", "Go West".

Pet Shop Boys mają na koncie ponad 50 milionów sprzedanych płyt, a ich dyskografia zawiera kilkadziesiąt hitów z list przebojów. Na przestrzeni lat ich muzyka nie uległa drastycznym zmianom, a co ważniejsze, nie wypalili się artystycznie. Nadal potrafią pisać chwytliwe szlagiery wprost stworzone dla klubów i dyskotek. Grupę tworzy dwóch muzyków - Neil Tennant i Chris Lowe, osobowości tak skrajnie różne, że aż dziw bierze jak to możliwe, że wytrzymują ze sobą od blisko trzydziestu lat.

Neil Francis Tennant urodził się 10 lipca 1954 roku w North Shields, w hrabstwie Northumberland, w północnej Anglii. Jego rodzina nie miała nic wspólnego z muzyką. Posłała go do katolickiej szkoły w Newcastle, tej samej do której chodził m.in. Sting. Katolicka edukacja stała się później inspiracją do napisania jednego z hitów Pet Shop Boys - "It's a Sin".
W wieku 10 lat Neil dał znać o swoich artystycznych aspiracjach. W ramach zabawy napisał wraz z kolegą musical "The Girl Who Pulled Tails", do którego udało im się sklecić jedną piosenkę "Has Anybody Seen My Cat?". Scenki z tegoż musicalu odgrywali przed rodziną w ogrodzie. Nie był jednak grzecznym dzieckiem ani w domu, ani w szkole. Często kłócił się z rodzicami, nie słuchał nauczycieli, chodził na lekcje wtedy, kiedy miał na to ochotę i odrabiał tylko te prace domowe, które go interesowały.

Muzyka zawsze go interesowała. Nauczył się grać na gitarze i wiolonczeli. W wieku 16 lat założył folk-rockowy zespół Dust. Grupa miała wielkie ambicje, ale wszystko skończyło się na hicie w niezależnych kręgach, "Can You Hear The Dawn Break?", napisanym przez Neila. Po tej przygodzie studiował historię i archeologię. Podłapał pracę u brytyjskiego wydawcy komiksów Marvela, a następnie dostał posadę w muzycznym magazynie "Smash Hits". Miała ona pomóc później w karierze Pet Shop Boys, który nigdy by nie zaistniał, gdyby Neil nie poznał Chrisa.

Christian Sean Lowe urodził się 4 października 1959 roku w Blackpool, w hrabstwie Lancashire, w Anglii. Jego dziadek był puzonistą, udzielał się w jazzowej trupie The Nitwits. To dzięki niemu Chris zainteresował się muzyką, nauczył się grać na puzonie i co ważniejsze, posiadł umiejętność gry na pianinie. Był spokojnym, grzecznym dzieckiem, absolutne przeciwieństwo Neila. Nie psocił, nie stawiał się rodzicom, lubił odrabiać lekcje, był pupilem nauczycieli i prymusem wśród swoich rówieśników. Jego jedynym zmartwieniem z lat młodzieńczych były pryszcze, ale te, po zastosowaniu odpowiednich antybiotyków, zniknęły równie szybko jak się pojawiły.

Przygodę z muzyką rozpoczął w grupie One Under the Eight, siedmioosobowym składzie wykonującym muzykę dance, w którym grał na puzonie. W swoim repertuarze mieli wyłącznie covery, m.in. przeróbki "Hello Dolly, "La Bamba", czy "Moon River". Chris studiował architekturę na uniwersytecie w Liverpoolu. W tym czasie przez przypadek poznał Neila.

Do spotkania doszło w 1981 roku w sklepie elektrycznym przy Kings Road w Chelsea. Wymienili ze sobą kilka zdań na temat muzyki, po czym stwierdzili, że nie mają ze sobą nic wspólnego. Neil lubił rocka, wykonawców typu David Bowie i Elvis Costello, a Chris nie znosił tego rodzaju muzyki i preferował głównie disco. To mało obiecujące spotkanie zaowocowało jednak powołaniem do życia Pet Shop Boys. Chłopcom udało się znaleźć wspólny język. Obaj byli wielkimi fanami bardzo popularnego w latach 80. producenta muzyki dance Bobby'ego Orlando.

W 1983 roku Neil został wysłany do Nowego Jorku przez magazyn "Smash Hits" w celu przeprowadzenia wywiadu z The Police. Wpadł na pomysł by przy okazji skontaktować się z owym sławnym producentem (który mieszkał w Nowym Jorku) i przekonać go do współpracy z Pet Shop Boys. Dokładnie w dwa lata od spotkania Chrisa, Neil Tannent siedział w restauracji w Nowym Jorku z Bobbym Orlando zajadając cheeseburgera i placek z marchwi. Był to kolejny ważny punkt kariery jego zespołu. Neil początkowo nie zdradzał celu spotkania, skupiając się na wychwalaniu prac Bobby'ego. Dopiero pod koniec rozmowy, przyznał mu się, że gra w pewnej grupie muzycznej. Bobby, zapewne z uprzejmości, powiedział, że chciałby usłyszeć jego demo. Tak się akurat szczęśliwie złożyło, że Neil miał je cały czas przy sobie. Kilka tygodni później pracowali już wspólnie nad utworem "West End Girls".
Kompozycja ukazała się na singlu w 1984 roku i zdobyła uznanie klubowej sceny w Los Angeles i San Francisco. W Anglii bez sukcesów, jedynie we Francji i Belgii utwór stał się małym hitem. W październiku odbył się pierwszy koncert Pet Shop Boys. Występ w londyńskim Fridge Nightclub zagrali z playbacku. W późniejszych wywiadach często przyznawali, że granie koncertów nie jest ich ulubionym zajęciem. Zdecydowanie wolą tworzyć muzykę i pracować w studiu niż wykonywać swoje utwory na żywo.

W marcu 1985 roku pojawiła się okazja podpisania kontraktu płytowego. Aby móc to zrobić, musieli uwolnić się od praw, które do ich muzyki posiadał producent Bobby Orlando. Wynegocjowali z nim niezbyt korzystny dla nich układ, który zakładał, iż spore zyski ze sprzedaży płyt, będą wpływały na jego konto. W kwietniu tego roku Neil postanowił rzucić pracę w "Smash Hits" i w pełni poświęcił się karierze muzycznej Pet Shop Boys.

Początkowo zespół wydawał jedynie single. Tym najważniejszym, przełomowym utworem okazał się "West End Girls". Chłopcy nagrali go ponownie z innym producentem i po kilku miesiącach od jego wydania mieli na koncie hit numer jeden w 9 krajach. W 1986 roku ukazała się ich debiutancka płyta "Please", z której cztery single stały się wielkimi hitami zarówno w Anglii, jak i w Stanach Zjednoczonych. Pet Shop Boys stali się sensacją na skalę światową. Bez wsparcia muzyki wielkimi trasami koncertowymi udawało im się sprzedać albumy w wielomilionowym nakładzie.

Kolejne hity takie, jak "It's a Sin", "Heart" czy covery "Always On My Mind" i "Go West" umocniły pozycję grupy na muzycznym rynku. Zwracali na siebie uwagę nie tylko poprzez przebojową muzykę, ale także ekstrawagancki styl ubierania się i specyficzne poczucie humoru, którego można było zasmakować chociażby w inteligentnych, ironicznych tekstach grupy. W 1993 roku Neil Tennant ogłosił całemu światu, że jest gejem.

- Zawsze nim byłem - skomentował w magazynie "Montreal Mirror". - Przecież w naszym image'u i w naszych piosenkach zawsze było coś gejowskiego. W latach 80. nie przyznawaliśmy się do tego. Wielbiły nas nastolatki i woleliśmy na tę seksualną sferę spuścić zasłonę milczenia. Muszę jednak przyznać, że gdy wyszła płyta "Love Comes Quickly", na której okładce Chris ma na głowie czapeczkę z napisem "Boy", pomyślałem sobie - "Cholera, ale to gejowskie! Już po nas!"

W trakcie kariery muzycznej Pet Shop Boys współpracowali z sześcioma wytwórniami fonograficznymi. Wydawali single z takimi artystami, jak Liza Minnelli, David Bowie czy Dusty Springfield (ulubiona wokalistka Neila). Byli cztery razy nominowani do nagrody Grammy, a w 2009 roku zostali uhonorowani nagrodą Brit Awards za "wybitny wkład w muzykę". Śmiało wypowiadają się na temat polityki i biznesu muzycznego, w utworze "I'm With Stupid" z 2006 roku, skrytykowali samego Tony'ego Blaira. Działają nieprzerwanie od 1981 roku wciąż nagrywając kolejne albumy. I, na szczęście, na razie nie widzą końca muzycznej kariery.

Żródło:wp.pl
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
West end girls/A man could get arrestedPet Shop Boys11.19851[2][15]1[1][20]Parlophone R 6115[platinum-UK][written by Lowe, Chris/Tennant, Neil][produced by Bobby Orlando]
Love comes quickly/That' s my impressionPet Shop Boys03.198619[9]62[8]Parlophone R 6116[written by Neil Tennant, Chris Lowe, Stephen Hague][produced by Stephen Hague]
Opportunities [Let' s make lots of money]/Was that what it wasPet Shop Boys05.198611[8]10[16]Parlophone R 6129[written by Neil Tennant, Chris Lowe][produced by J. J. Jeczalik, Nicholas Froome,Ron Dean Miller]
Suburbia /PaninaroPet Shop Boys09.19868[9]70[10]Parlophone R 6140[written by Neil Tennant, Chris Lowe][produced by Julian Mendelsohn]
It' s a sin/You know where you went wrongPet Shop Boys06.19871[3][11]9[19]Parlophone R 6158[gold-UK][written by Neil Tennant, Chris Lowe][produced by Julian Mendelsohn, Stephen Hague]
What have i done to deserve this/A new lifePet Shop Boys feat Dusty Springfield08.19872[9]2[18]Parlophone R 6163[silver-UK][written by Neil Tennant, Chris Lowe, Allee Willis][produced by Stephen Hague]
Rent /I want a dogPet Shop Boys10.19878[10]-Parlophone R 6168[written by Neil Tennant, Chris Lowe][produced by Julian Mendelsohn]
Always on my mind/Do i have to?Pet Shop Boys12.19871[4][13]4[15]Parlophone R 6171[gold-UK][written by Mark James, Johnny Christopher, Wayne Carson Thompson][produced by Julian Mendelsohn, Pet Shop Boys]
Heart /I get excitedPet Shop Boys03.19881[3][10]-Parlophone R 6177[silver-UK][written by Neil Tennant, Chris Lowe][produced by Andy Richards & Pet Shop Boys]
Domino dancing/Don JuanPet Shop Boys09.19887[11]18[14]Parlophone R 6190[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil][produced by Lewis A. Martinée,Pet Shop Boys]
Left to my own devices/The sound of the atom splittingPet Shop Boys11.19884[8]84[3]Parlophone R 6198[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil][produced by Trevor Horn, Stephen Lipson, Pet Shop Boys]
It' s alright/One of the crowdPet Shop Boys06.19895[8]-Parlophone R 6220[written by Paris Brightledge, Marshall Jefferson & Sterling Void ][produced by Trevor Horn]
So hard/It must be obviousPet Shop Boys09.19904[6]62[8]Parlophone R 6269[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil][produced by Pet Shop Boys, Harold Faltermeyer]
Being boring/We all feel better in the darkPet Shop Boys11.199020[8]-Parlophone R 6275[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil][produced by Pet Shop Boys, Harold Faltermeyer]
Where the streets have no name[I can' t take my eyes off you]/How can you expectto be taken serioususly?Pet Shop Boys03.19914[9]-Parlophone R 6285[written by Bono, The Edge, Larry Mullen, Adam Clayton; Bob Crewe, Bob Gaudio]
How can you expect to be taken seriously?/What have i done to deserve this?Pet Shop Boys02.1991-93[3]EMI America 50 343 [US][written by Lowe, Chris/Tennant, Neil][produced by Pet Shop Boys, Harold Faltermeyer]
Where the streets have no name[I can' t take my eyes off you]/Bet she' s not your girlfriendPet Shop Boys05.1991-72[7]EMI America 50 351 [US]
Jealousy /Losing my mindPet Shop Boys06.199112[5]-Parlophone R 6283[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil ][produced by Pet Shop Boys, Harold Faltermeyer]
DJ Culture/Music for boysPet Shop Boys10.199113[5]-Parlophone R 6301[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil ][produced by Pet Shop Boys, Brothers in Rhythm]
Was it worth it ?/MiserablismPet Shop Boys12.199124[4]-Parlophone R 6306[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil ][produced by Pet Shop Boys, Brothers in Rhythm]
Can you forgive her?/Hey,headmasterPet Shop Boys06.19937[8]109[7]Parlophone R 6348[written by Neil Tennant, Chris Lowe][produced by Neil Tennant, Chris Lowe][1[1].Dance Club Play]
Go west/ShamelessPet Shop Boys09.19932[16]106[11]Parlophone R 6356[written by Morali, Belolo, Willis, Neil Tennant, Chris Lowe][produced by Pet Shop Boys, Brothers in Rhythm] [#45 hit for Village People in 1979][1[1].Dance Club Play]
I wouldn' t normally do this kind of thing/Too many peoplePet Shop Boys12.199313[9]-Parlophone R 6370[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil ][produced by Pet Shop Boys]
Liberation /DecadencePet Shop Boys04.199414[5]-Parlophone R 6377[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil ][ Producer - Pet Shop Boys]
Absolutely fabulousPet Shop Boys and Absolutely Fabulous06.19946[4]-Parlophone R 6382[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil ][ Producer - Pet Shop Boys]
Yesterday, when i was mad/EuroboyPet Shop Boys09.199413[8]-Parlophone R 6386[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil ][ Producer - Pet Shop Boys]
Paninaro ' 95/In the nightPet Shop Boys07.199515[16]-Parlophone R 6414[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil ][ Producer - Pet Shop Boys]
Before /The truck-driver and his matePet Shop Boys04.19967[14]107[4]Parlophone TCR 6431[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil][ Producer - Pet Shop Boys][1[2].Dance Club Play]
Se a vida e [That' s the way life is]/BetrayedPet Shop Boys08.19968[14]-Parlophone TCR 6443[written by Nego Do Barbalho / Wellington Epiderme Negra / Ademario / Neil Tennant / Chris Lowe][ Producer - Pet Shop Boys,, Chris Porter]
Single -Bilingual/DiscotecaPet Shop Boys11.199614[7]-Parlophone TCR 6452[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil ][ Producer - Pet Shop Boys]
A red letter day/The boy who couldn' t keep his clothes onPet Shop Boys03.19979[9]-Parlophone TCR 6460[ Producer - Pet Shop Boys][written by Lowe, Chris/Tennant, Neil]
Somewhere /The view from your balconyPet Shop Boys06.19979[13]125[1]Parlophone TCR 6470[written by Leonard Bernstein, Stephen Sondheim][ Producer - Pet Shop Boys][piosenka z musicalu na Broadway'u "West Side Story"][#26 hit for Len Barry in 1966]
I don' t know what you want but i can' t give it anymore/Silver agePet Shop Boys07.199915[11]-Parlophone TCR 6523[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil][ Producer - Pet Shop Boys, David Morales]
New York City boy/The ghost of myselfPet Shop Boys10.199914[9]-Parlophone TCR 6525[written by Neil Tennant, Chris Lowe][ Producer - Pet Shop Boys, David Morales]
You only tell me you love me when you' re drunk/Always On My Mind (Live)Pet Shop Boys01.20008[8]-Parlophone TCR 6533[written by Neil Tennant, Chris Lowe][ Producer - Pet Shop Boys, Craig Armstrong]
Home and dry/Sexy NorthenerPet Shop Boys03.200214[13]-Parlophone CDRDJ 6572[written by Neil Tennant, Chris Lowe][ Producer - Pet Shop Boys]
I get alongPet Shop Boys07.200218[4]-Parlophone CDRS 6581[written by Neil Tennant, Chris Lowe][ Producer - Pet Shop Boys ]
London/Pet Shop Boys12.2002118[3]-Parlophone 12LONDON 001[written by Neil Tennant, Chris Lowe, Chris Zippel][ Producer - Chris Zippel ]
Miracles/We're the Pet Shop Boys Pet Shop Boys11.200310[15]-Parlophone R 6620[written by Neil Tennant, Chris Lowe, Adam F, Dan Fresh Stein][ Producer - F. Stein, Stuart Crichton]
Flamboyant/I Didn't Get Where I Am TodayPet Shop Boys04.200412[4]-Parlophone R 6629[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil][ Producer - Pet Shop Boys, Felix Gauder, Stuart Crichton, Tomcraft ]
I'm With Stupid/Girls Don't CryPet Shop Boys05.20068[10]-Parlophone R 6690[written by Lowe, Chris/Tennant, Neil][Producer - Pet Shop Boys,Trevor Horn]
MinimalPet Shop Boys08.200619[6]-Parlophone R 6708[written by Lowe, Chris/Tennant][Producer-Pet Shop Boys,Trevor Horn]
Numb /Party SongPet Shop Boys10.200623[4]-Parlophone R 6723[written by Diane Warren][producer-Trevor Horn,Pet Shop Boys,]
IntegralPet Shop Boys10.2007197[1]-Parlophone [written by Pet Shop Boys][Producer-Pet Shop Boys]
Love etc.Pet Shop Boys03.200914[7]121Parlophone CDR 6765[written by Neil Tennant, Chris Lowe, Brian Higgins, Miranda Cooper, Tim Powell, Owen Parker][producer-Brian Higgins, Xenomania]
Did You See Me Coming?Pet Shop Boys06.200921[3]-Parlophone R 6723[written by Neil Tennant, Chris Lowe][producer-Pet Shop Boys, Xenomania]
It Doesn't Often Snow At ChristmasPet Shop Boys12.200940[2]-Parlophone CDR 6784-
TogetherPet Shop Boys12.201058[3]-Parlophone 9476912[written by Neil Tennant, Chris Lowe,Tim Powell][producer-Pet Shop Boys, Tim Powell]
WinnerPet Shop Boys08.201286[3]-Parlophone GBCEW 1200004[written by Neil Tennant, Chris Lowe][producer- Andrew Dawson, Pet Shop Boys]
LeavingPet Shop Boys10.201244[1]-Parlophone GBCEW 1200003[written by Neil Tennant, Chris Lowe][producer-Andrew Dawson,Pet Shop Boys]
Memory of the FuturePet Shop Boys01.2013111[1]-Parlophone [written by Neil Tennant, Chris Lowe][producer-Andrew Dawson, Pet Shop Boys, Stuart Price]
AxisPet Shop Boys05.2013196[1]-X2[written by Neil Tennant, Chris Lowe][producer- Stuart Price]
Love Is a Bourgeois ConstructPet Shop Boys09.2013105[1]-X2[written by Neil Tennant, Chris Lowe, Henry Purcell][producer-Stuart Price]
ThursdayPet Shop Boys featuring Example11.201361[1]-X2 GBKPL 1300132[written by Neil Tennant, Chris Lowe, Elliot Gleave][producer-Stuart Price]
The Pop KidsPet Shop Boys03.2016128-X2[written by Neil Tennant, Chris Lowe][producer- Stuart Price]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
PleasePet Shop Boys04.19863[83]7[31]Parlophone PSB 1[platinium-US][platinum-UK][Producers: Stephen Hague , Johnathon J. Jeczalik , Nicholas Fromme ]
DiscoPet Shop Boys11.198615[72]95[12]EMI PRG 1001[platinum-UK][produced by Pet Shop Boys, Julian Mendelsohn, Stephen Hague, Phil Harding, J.J. Jeczalik, Nicholas Froome]
ActuallyPet Shop Boys09.19872[60]25[45]Parlophone PCSD 104[gold-US][3x-platinium-UK][Producers: Pet Shop Boys , Stephen Hague , Julian Mendelsohn , Shep Pettibone , Andy Richards]
IntrospectivePet Shop Boys10.19882[40]34[22]Parlophone PCS 7325[gold-US][2x-platinum-UK][Producers: Pet Shop Boys , Frankie Knuckles , Trevor Horn , Steve Lipson , Lewis A. Martineé]
BehaviourPet Shop Boys11.19902[15]45[25]Parlophone PCSD 113[platinum-UK][Producers: Pet Shop Boys , Harold Faltermeyer ]
Discography-The complete singles collectionPet Shop Boys11.19913[99]111[14]Parlophone PMTV 3[gold-US][2x-platinum-UK][Producers: Pet Shop Boys]
VeryPet Shop Boys10.19931[1][27]20[17]Parlophone CDPCSD 143[gold-US][platinium-UK][Producers: Pet Shop Boys , Brothers in Rhythm , Stephen Hague]
Disco 2Pet Shop Boys10.19946[5]75[3]Parlophone CDPCSD 159[Producers: Pet Shop Boys , Brothers in Rhythm , Harold Faltermeyer , Stephen Hague , Paul Wright III]
AlternativePet Shop Boys09.19952[6]103[2]Parlophone CDPCSDS 166[silver-UK][Producers: Pet Shop Boys , Stephen Hague , Phil Harding , Trevor Horn , Steve Lipson]
BillingualPet Shop Boys09.19964[24]39[6]Parlophone CDPCSD 170[gold-UK][Producers: Pet Shop Boys , Paul Roberts , Chris Porter , Danny Tenaglia , Love to Infinity ]
NightlifePet Shop Boys11.19997[6]84[3]Parlophone 5218572[gold-UK][Producers: Pet Shop Boys , David Morales , Rollo ]
ReleasePet Shop Boys04.20027[5]73[2]Parlophone 5381502[silver-UK][Producers: Pet Shop Boys , Chris Zippel ]
Disco 3Pet Shop Boys02.200336[3]188[1]Parlophone 5821402[Producers: Pet Shop Boys , Chris Zippel , Jaspa Jones , Piet Blank , Tom Stephan ]
Popart-The hitsPet Shop Boys12.200318[18]-Parlophone 5938842[platinum-UK][Producers: Pet Shop Boys , David Morales , Brothers in Rhythm , Craig Armstrong , Harold Faltermeyer]
FundamentalPet Shop Boys05.20065[4]150[1]Parlophone 3628592[silver-UK][Producers: Trevor Horn and Pet Shop Boys]
ConcretePet Shop Boys11.200661[2]-Parlophone 3774602[Producers: Trevor Horn]
YesPet Shop Boys03.20094[5]32[2]Parlophone 6953472[silver-UK][Producers:Brian Higgins, Xenomania]
PandemoniumPet Shop Boys02.201029[2]-Parlophone 6278252-
UltimatePet Shop Boys11.201027[4]-Parlophone 9193952[gold-UK]
The Most Incredible ThingPet Shop Boys03.201157[1]-Parlophone 0716922[Producers:Pet Shop Boys, Sven Helbig]
FormatPet Shop Boys02.201226[1]-Parlophone C 9557162[Producers:Pet Shop Boys, various]
ElysiumPet Shop Boys09.20129[3]44[2]Parlophone P 3043912[Producers: Andrew Dawson, Pet Shop Boys]
ElectricPet Shop Boys07.20133[5]26[1]X2 X2 0003CD1[Producers:Stuart Price]
SuperPet Shop Boys04.20163[3]58[1]X2 X20008CD1[Producers:Stuart Price]
HotspotPet Shop Boys02.20203[3]100[1]X2 X20018CD1[Producers:Stuart Price]
Discovery: Live in Rio 1994Pet Shop Boys05.202131[1]100[1]Rhino 0190295162047[Producers:Roberto Berliner]
Smash: The Singles 1985–2020Pet Shop Boys06.20234[2]-Parlophone 0190295021955-

Jamie

Jamie Records była najbardziej znana jako wytwórnia wydająca długą serię nagrań,mistrza gitary elektrycznej-Duanne Eddy'ego na przełomie lat 50-tych i 60-tych.
Została założona w Filadelfii w 1956r przez Harolda Lipsiusa.Była siostrzaną wytwórnią działajacej od 1954r Guyden Records.

Jej wielki czas nadszedł w 1958 roku wraz z wydaniem  singla Duane Eddy'ego " Rebel rouser/Stalkin" (Jamie 1104), który osiągnął # 6 na liście Billboard Hot 100. Eddy stał się ostoją Jamie , nagrywając hit po hicie, bez precedensu jako instrumentalista. Należały  do nich "Because They're Young" (nr 4) oraz "Forty Miles of Bad Road" (nr 9).  Jamie była jedną z najbardziej udanych niezależnych wytwórni tego okresu . Ostatni  singiel Eddy'ego "Runaway Pony/Just Because" (Jamie 1224) został wydany w 1962 roku.

Inną grupą nagrywającą w tej wytwórni byli  Jordan Brothers z Frackville, Pensylwania. Ich pierwszym wydawnictwem był singiel "Send Me Your Picture", a ich największy przebój "Gimme Some Lovin '" został wydany w USA przed bardziej udaną wersją   Spencer Davis Group . Oni koncertowali z  Dick Clark’s Caravan of Stars   i pojawiali się na licznych programach telewizyjnych Filadelfii i New Jersey .

Ostatnim przebojowym nagraniem wytwórni był   wydany w 1966 roku,singiel Crispiana  St.Petersa "The Pied Piper "  (# 4 w USA).

W latach 60-tych powstały jej rozgałęzienia w postaci Arctic, Phil-L.A. of Soul, i Dionn.Nagrania już od 1958r były produkowane w technice stereo [dotyczy to także płyt Duanne Eddy'go].



Hity na singlowej liście przebojów UK Top 40


[Tytuł/Wykonawca/Data/UK Chart/US Chart/Nr Kat]

Groovin' groovin'/Up and down Duane Eddy 03.1958 - 72[3] Jamie 1101
Rebel rouser/Stalkin' Duane Eddy 06.1958 19[10] 6[13] Jamie 1104
Ramrod/Walker Duane Eddy 08.1958 - 27[8] Jamie 1109
Cannon ball/Mason-Dixon line Duane Eddy 11.1958 22[4] 15[12] Jamie 1111
The lonely one/Detour Duane Eddy 01.1959 - 23[13] London HLW 8821 [UK]
Yep !Three-30 blues Duane Eddy 03.1959 17[5] 30[9] Jamie 1122
Forty miles of bad road/The quiet three Duane Eddy 06.1959 11[9] 9[15] Jamie 1126
Quiet three Duane Eddy 06.1959 - 46[8] Jamie 1126 side B
First love ,first tears Duane Eddy 09.1959 - 59[9] Jamie 1130 side B
Some kinda earthquake Duane Eddy 10.1959 12[5] 37[8] Jamie 1130
Bonnie came back/Lost island Duane Eddy 12.1959 12[11] 26[9] Jamie 1144
Shazam !/The secret seven Duane Eddy 03.1960 4[13] 45[7] Jamie 1151
Because they're young/Rebel walk Duane Eddy 05.1960 2[18] 4[15] Jamie 1156
Kommotion/Theme from Moon children Duane Eddy 08.1960 13[10] 78[6] Jamie 1163
Peter Gunn Duane Eddy 10.1960 - 27[9] Jamie 1168
Pepe/Lost friend Duane Eddy 12.1960 2[14] 18[12] Jamie 1175
Ring of fire/Bobby Duane Eddy 05.1961 17[10] 84[3] Jamie 1187
Drivin' home/Tammy Duane Eddy 07.1961 30[4] 87[2] Jamie 1195
My blue heaven/Along came Linda Duane Eddy 08.1961 - 50[5] Jamie 1200
Changes Crispian St. Peters - 09.1966 - 57[7] JAMIE-1324
The Pied Piper Crispian St. Peters 06.1966 - 4[12] JAMIE-1320
You Were On My Mind Crispian St. Peters 07.1967 - 36[6] JAMIE-1310
Sound-Off Titus Turner 01.1961 - 77[4] JAMIE-1174
Ciao, Ciao Bambina Jacky Noguez 06.1959 - 24[12] JAMIE-1127
Amapola Jacky Noguez 01.1960 - 63[6] JAMIE-1148
Second Fiddle Girl Barbara Lynn 09.1962 - 63[8] JAMIE-1233
Oh Baby We Got A Good Thing Goin' Barbara Lynn 06.1964 - 69[8] JAMIE-1277
It's Better To Have It Barbara Lynn 01.1965 - 95[2] JAMIE-1292
Don't Be Cruel Barbara Lynn 02.1963 - 93[4] JAMIE-1244



Albumy na liście przebojów Billboard
JLP 3000/JLP 3000 STEREO - Have Twangy Guitar, Will Travel - Duane Eddy [1958] (1-59; #6)
JLP 70-3006/JLP 70-3006 ST - Especially for You - Duane Eddy [1959] (8-59; #24)
JLP 70-3009/JLP 70-3009 ST - The "Twangs" the "Thang" - Duane Eddy [1959] (1-60; #18)
JLP 70-3014/JLP 70-3014 ST - $1,000,000 Worth of Twang - Duane Eddy [1960] (12-60; #11)
JLP 70-3019/JLP 70-3019 ST - Girls! Girls! Girls! - Duane Eddy [1961] (7-61; #93)
JLPM-3028/JLPS-3028 - Our Wedding Album or the Great Society Affair - Kenny Solms & Gail Parent [1966] (9-66; #40)

Buzzcocks

Grupa brytyjska. Powstała w lutym 1976r w Manchesterze. Nazwę wymyśliła zaintrygowana tytułem recenzji prasowej programu telewizyjnego Rock Follies -It's The Buzz, Cock! Założyli ją Pete Shelley (ur. jako Peter Campbell McNeish, później oficjalnie zmienił imię i nazwisko na Pete Shelley; 17.04.1955, Leigh) - g, voc i Howard Devoto (właśc. Howard Trafford; 15.03.1952, Leeds) - voc, zafascynowani obejrzanymi tydzień wcześniej w Londynie koncertami Sex Pistols.
W pierwszym składzie znaleźli się też jeszcze jeden były muzyk Jets Of Air, basista Garth Davies, oraz perkusista wypożyczony z Black Cat Bone (jego nazwisko nie utrwaliło się w niczyjej pamięci), ale zaraz potem obaj odeszli.
W czerwcu 1976 dołączyli Steve Diggle (7.05.1955) - b, p, voc i John Maher (21.04.1960) -dr. W styczniu 1977 formację porzucił Devoto, który później założył zespół Magazine. Głównym wokalistą został wtedy Shelley, gitarzystą Diggle, a basistą zaangażowany ponownie Davies. W listopadzie 1977 miejsce Daviesa zajął Steve "Paddy" Garvey (8.01.1958) - b.
W marcu 1981 r wraz z odejściem Shelleya, grupa zakończyła działalność. W październiku 1989 odrodziła się w Londynie w ostatnim składzie: Shelley, Diggle, Maher, Carvey, jednakże już w grudniu tego roku miejsce Mahera zajął Mike Joyce (1.06.1963, Manchester) - dr, znany z The Smiths. Gdy w grudniu 1991 i on odszedł (do Public Image Ltd.), formację wsparł najpierw Maher, a później, w kwietniu 1992, na koncerty w Australii, Steve Gibson - dr z Icicle Works. W maju zrezygnował też Garvey. Dopiero w sierpniu tego roku skład znowu się ustalił; oprócz Shelleya i Diggle'a znaleźli się w nim Tony Barber - b i Phil Barker - dr, obaj z Lack Of Knowledge.
Zadebiutowała 1 kwietnia 1976 przed studentami Bolton Institute of Technology w Manchesterze. Wykonała tylko dwa utwory, Diamond Dogs Davida Bowiego i Come On Chucka Berry'ego, ponieważ organizatorzy, zniesmaczeni jej poziomem, wyłączyli prąd. Za jej właściwy debiut uważa się więc następny występ - 20 lipca tego roku w Lesser Free Trade Hall w Manchesterze u boku The Sex Pistols i Slaughter And The Dogs. Przedstawiła już wówczas pierwsze własne utwory, m.in. Breakdown, Oh Shit!, Times Up I / Can't Control Myself.
W następnych miesiącach intensywnie koncertowała, m.in. w The Ranch Club, Holdsworth Hall, Band On The Wall i Electric Circus w Manchesterze, The Commercial Hotel w Stalybridge oraz 100 Club w Londynie (21 września na pierwszym festiwalu punk rocka obok m.in. The Sex Pistols, The Clash i debiutujących Siouxsie And The Banshees). W tym czasie znalazła już menażera; został nim Richard Boon, który w czasach szkolnych występował z Devoto w trupie kabaretowej The Ernest Band (byt nie tylko impresariem, pisał też czasem teksty dla Buzzcocks, sygnując je: Alan Dial). W październiku wynajęta na własny koszt małe studio Revolution w Stockport i dokonała pierwszych próbnych nagrań, wydanych później na bootlegu "Time's Up" (w 2000 opublikowanym oficjalnie). A w grudniu w manchesterskich Indigo Studios zarejestrowała przy pomocy Martina Hannetta jako producenta wybrane cztery utwory z myślą o pierwszej płytce - "Spiral Scratch". Ponieważ nie udało jej się zainteresować nimi żadnej wytwórni płytowej, postanowiła - jako pierwsza grupa punkowego nurtu - utworzyć własną firmę fonograficzną, nazwaną New Hormones (zainwestowała w nią pieniądze pożyczone od rodziców Shelleya i kilku przyjaciół). Cztery proste, szybkie, wykonywane w urzekająco amatorski sposób utwory w rodzaju Breakdown i Boredom wprowadziły Buzzcocks do punk-rockowej elity (później włączono je do programu "Time's Up").
Niestety, karierę grupy skomplikowało w tym czasie odejście znudzonego takim graniem Devoto. Muzycy rozważali zaangażowanie na jego miejsce niejakiego Roberta (później trafił do The Prefects), ale ostatecznie wokalistą został Shelley.
W nowym składzie formacja zadebiutowała w marcu 1977 w Harlesden Coliseum w Londynie. A w kwietniu zagrała w słynnym stołecznym klubie Roxy; dwa nagrania dokumentujące ten występ, Breakdown i Love Battery, trafiły później na składankę "The Roxy, London WC2" (Harvest, 1977). W maju otwierała koncerty The Clash podczas trasy tego zespołu po kraju pod hasłem White Riot. Dopiero w sierpniu udało jej się podpisać kontrakt na nagrania z wytwórnia płytową z prawdziwego zdarzenia -United Artists (otrzymała zaliczkę, m.in. na zakup nowych instrumentów, w wysokości siedemdziesięciu pięciu tysięcy funtów), i w październiku wystartowała singlem Orgasm Addict/What Ever Happened To? Płytka, bardzo dobrze przyjęta przez prasę muzyczną, została jednak zakazana przez większość rozgłośni radiowych, co bardzo odbiło się na jej popularności (cenzorzy nie zrozumieli tekstu, który bynajmniej nie dotyczył orgazmu, a opowiadał o przeżyciach Devoto, on bowiem był głównym autorem, podczas kilkudniowej pracy w piekarni).
W październiku, listopadzie i grudniu grupa grała już jednak w całym kraju jako główna gwiazda. Między grudniem 1977 a styczniem 1978 zrealizowała w londyńskich Olympic Studios przy pomocy doświadczonego producenta Martina Rushenta pierwszy album -"Another Music In A Different Kitchen" (tytuł roboczy brzmiał bardziej intrygująco: "A Housewife Choosing Her Own juices In A Different Kitchen"). Wydany w marcu 1978, zawierał jedenaście utworów łączących w sobie elementy wydawałoby się nie do pogodzenia - przebojowość, błyskotliwość i lekkość najwspanialszych dokonań muzyki pop oraz energię, czad i intensywność emocjonalną punk rocka (np. Fast Cars, No Reply, Love Battery, Sixteen, I Don't Mind, Autonomy). Odniósł zasłużony sukces. A po latach okazał się jednym z najbardziej inspirujących dokonań tamtego okresu.
Dziełem bardzo podobnym i równie udanym była następna płyta, "Love Bites", nagrana w lipcu i sierpniu 1978, znowu w Olympic Studios i znowu z Rushentem, a wydana już we wrześniu tego roku (m.in. Real World, Nostalgia, Fust Lust, Sixteen Again, Love Is Lies). A klasę grupy potwierdzały nagrane w tym czasie single: What Do I Get?/Oh Shit', z lutego 1978, I Don't Mind/Autonomy z kwietnia, Love You More/Noise Annoys z lipca, najbardziej z nich popularny Ever Fallen In Love (With Someone You Shouldn't've)/Just Lust z września oraz Promises/Lipstick z listopada tego roku. Formacja promowała swoje dokonania z 1978 na kilku długich trasach po kraju: w marcu (z The Slits), maju i czerwcu (z Penetration) oraz wrześniu, październiku z Subway Sect. Jej działalność okazała się jednak tak wyczerpująca, że Shelley zaczął rozważać odejście. Tymczasem Boon przekonał go, by pozostał, ale na poczatku 1979 zarówno wokalista, jak i pozostali muzycy postanowili odpocząć od Buzzcocks.
Shelley zajął się produkcją nagrań Alberto Y Lost Trios Paranoias, zaczął też koncertować jako solista, Garvey pojawił się w składzie The Teardrop, a Maher nawiązał współpracę z Patrickiem Fitzgeraldem. Prasa muzyczna zaczęła domniemywać, że grupa już nie istnieje, czemu Diggle żarliwie zaprzeczył w wywiadzie dla tygodnika "Melody Maker", i rzeczywiście, niebawem na rynku pojawiły się kolejne bardzo udane wspólne single;w marcu 1979 Everybody's Happy Nowadays/Why Can't I Touch it, w lipcu Harmony In My Head/Something's Gone Wrong Again, a we wrześniu tego roku You Say You Don't Love Me/Raison D'etre. We wrześniu ukazał się też świetny, urozmaicony, przejmująco osobisty album "A Different Kind Of Tension", nagrany w lipcu i sierpniu w londyńskich Eden Studios, jak zwykle z Rushentem (zawierający m.in. Paradise, jedną z wczesnych kompozycji Shelleya, jeszcze z czasów Jets Of Air, oraz You Say You Don't Love Me, Mad Mad Judy, Money, Hollow Inside i I Believe). W marcu grupa odbyła wreszcie trasę po Europie jako główna gwiazda (towarzyszył jej zespół Gang Of Four), a w sierpniu i wrześniu oraz w listopadzie i grudniu grała w Stanach i Kanadzie. Natomiast w październiku znalazła czas na kolejne tournee po Wielkiej Brytanii (z towarzyszeniem Joy Division).
Dopiero w maju 1980, po kilkumiesięcznej przerwie we wspólnej działalności (Shelley wykorzystał ją na nagranie solowej płyty "Sky Yen" z muzyką elektroniczną w stylu Briana Eno), muzycy przystąpili do pracy nad kolejnym albumem. Zmęczeni karierą, uciekający przed jej trudami w narkotyczne urojenia, skłóceni, nie byli jednak w stanie jej ukończyć. W następnych miesiących ukazały się jedynie trzy single: w sierpniu Why She's A Girl From The Chain-store/Are Everything, w październiku Strange Thing/Airwaves Dream i w grudniu Running Free/What Do I Know, przyjęte o wiele chłodniej niż wszystkie wcześniejsze. A ich niepowodzenie bez wątpienia przyczyniło się do decyzji o rozwiązaniu Buzzcocks w marcu 1981 po jeszcze jednej nieudanej sesji w styczniu tego roku.
Pożegnaniem grupy z fanami był kapitalny zestaw nagrań singlowych "Singles Going Steady", wydany w listopadzie 1981 (znany już publiczności amerykańskiej, w Stanach ukazał się bowiem we wrześniu 1980). W następnym okresie Shelley działał jako solista, a Diggle i Maher z własnym zespołem Flag Of Convenience, wszyscy trzej z niewielkim sukcesem. W październiku 1989 na scenę wróciła więc grupa Buzzcocks. W następnych latacn koncertowała na całym świecie (m.in. w lutym 1994r otwierała na życzenie Kurta Cobaina koncerty zespołu Nirvana na jego ostatniej trasie po Europie), a sporadyczni wracała też do studia. Płyty nagrane w tym okresie, m.i ; albumy "Trade Test Transmissions" z maja 1993, "All set" z kwietnia 1996 i "Modern/Another Kind Of Produce" zawierający też starsze przeboje.
Grupa wywarła ogromny wpływ na takie zespoły, jak Orange Juice, The Wedding Present, Husker Du, Nirvana i Green Day. Hołdem dla niej był album "Something's Gone Wrong Again - The Buzzcocks Covers Compilation" (C/Z, 1992), zawierający jej utwory w wykonaniu m.in. Alice Donut, Didjits, Naked Raygun, Big Drill Car i Dose. W maju 2000 po raz pierwszy dotarła z koncertami do Polski - wystapiła w klubach Proxima w Warszawie i Eskulap w Poznaniu.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
What Do I Get? / Oh ShitBuzzcocks02.197837[3]-UA UP 36 348[written by Pete Shelley][produced by Martin Rushent]
I Don't Mind / AutonomyBuzzcocks04.197855[2]-UA UP 36386[written by Pete Shelley][produced by Martin Rushent]
Love You More / Noise AnnoysBuzzcocks07.197834[6]-UA UP 36 433[written by Pete Shelley][produced by Martin Rushent]
Ever Fallen in Love (With Someone You Shouldn't've?) / Just LustBuzzcocks09.197812[11]-UA UP 36 455[written by Pete Shelley][produced by Martin Rushent]
Promises / LipstickBuzzcocks11.197820[10]-UA UP 36 471[written by Steve Diggle, Pete Shelley][produced by Martin Rushent]
Everybody's Happy Nowadays / Why Can't I Touch It?Buzzcocks03.197929[6]-UA UP 36 499[written by Pete Shelley][produced by Martin Rushent]
Harmony in My Head / Something's Gone Wrong AgainBuzzcocks 07.197932[6]-UA UP 36 541[written by Steve Diggle][produced by Martin Rushent]
Spiral scratch EP. [featuring Breakdown][wznow. Z 01.77]Buzzcocks with Howard Devoto08.197931[6]-New Harmones ORG 1
Are Everything/Why She's a Girl from the ChainstoreBuzzcocks 08.198061[3]-UA BP 365[written by Steve Diggle, Pete Shelley][produced by Martin Hannett]
Wish I Never Loved YouBuzzcocks03.2006146-Cooking Vinyl FRYCD 261[written by Pete Shelley][produced by Tony Barber]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Another music in a different kitchenBuzzcocks03.197815[11]-UA UAG 30 159[produced by Martin Rushent]
Love bitesBuzzcocks10.197813[9]-UA UAG 30 184[produced by Martin Rushent]
A different kind of tensionBuzzcocks10.197926[3]163[6]UA UAG 30 260[produced by Martin Rushent]
The Fab FourBuzzcocks10.198983-EMI 12 EM 104[produced by Martin Rushent]

Graham Coxon

Graham Coxon, to jeden z najbardziej utalentowanych gitarzystów, którzy pojawili się w Wielkiej Brytanii w latach 90. Największe triumfy Graham Coxon święcił w zespole Blur, ma on jednak na koncie także całkiem spory dorobek solowy.

Pełne imię i nazwisko muzyka brzmi Graham Leslie Coxon - przyszedł na świat w miejscowości Rinteln (położonej nieopodal Hanoweru) w Niemczech Zachodnich 12 marca 1969 roku. W odróżnieniu od wielu innych artystów, nie pochodzi z jakiejś szczególnie muzykalnej rodziny, matka studiowała języki obce, natomiast ojciec był wojskowym - niemniej udzielał się w armii w amatorskim zespole, gdzie grał na klarnecie.
Dzieciństwo Grahama, to przede wszystkim ciągłe przeprowadzki. Gdy miał zaledwie trzy lata, państwo Coxon postanowili przenieść się do Berlina, kilka lat później do angielskiego miasteczka Derby, by w 1975 roku ostatecznie osiąść w Colchester w hrabstwie Essex. Mimo, że w domu, w którym dorastał, nie słuchało się wiele muzyki, chłopak od najmłodszych lat zdradzał zainteresowanie tą formą sztuki. Nie mając jeszcze 10 lat, opanował parę instrumentów, w tym między innymi podstawy gry na perkusji. Następnie w wieku 11 lat sięgnął po saksofon, który po roku zmienił na gitarę - co najważniejsze - sam nauczył się na niej grać, słuchając nagrań innych wykonawców.
 Gdy poszedł do szkoły, jedną z pierwszych osób, z jaką się zaprzyjaźnił był Damon Albarn (wiele lat później założy z nim Blur), z którym dzielił podobne pasje muzyczne. Chłopcy powołali nawet do życia w latach 80-tych formację The Aftermath, która jednak okazała się totalnym niewypałem.

Kiedy miał 17 lat poszedł do North Essex School Of Art And Design. W tamtym okresie udzielał się już w kilku lokalnych zespołach, jak Hazel Dean and The Carp Eaters From Hell, The Curious Band czy Idle Vice. W 1987 roku udał się na studia na Goldsmiths College, gdzie rozwijał zainteresowania sztuką. W tych czasach odnowił znajomość z Damonem, który grał wtedy w zespole Circus z perkusistą Dave'em Rowntreem. Ponieważ w kapeli tej zwolniły się dwa miejsca, naturalnym posunięciem było zaproszenie do składu Grahama. Po pewnym czasie konfigurację uzupełnił jeszcze basista Alex James. Formacja zmieniła nazwę na Seymour, a następnie została przemianowana na Blur.
 Mniej więcej w tym samym czasie podpisano kontrakt wydawniczy z wytwórnią Food, dla której panowie zaczęli nagrywać materiał na pierwszy longplay. I tak już w 1991 roku ukazał się debiutancki album, zatytułowany "Leisure". Niestety, mimo dobrych recenzji wydawnictwo te, jak i następne ("Modern Life Is Rubbish" z 1993 roku) przeszło niemalże niezauważone. Przełom nastąpił dopiero w 1994 roku, kiedy to ukazał się krążek "Parklife" z takimi piosenkami jak "Girls & Boys" czy "End of a Century". Krążek ten, wraz z "Definitely Maybe" Oasis rozpoczął britpopową rewolucję - gatunek ten był obok grunge'u jednym z najważniejszych zjawisk w muzyce minionej dekady. Warto dodać, że w tamtym okresie miała miejsce nieformalna rywalizacja pomiędzy obydwoma kapelami.
Od momentu ukazania się "Parklife" Blur uchodzi za jedną z ważniejszych brytyjskich grup. Przez lata styl formacji znacznie ewoluował - wyraźnie odcięto się od wspomnianego britpopu. Nie wszystko jednak wyglądało różowo - w 2002 roku w grupie zaczęło dochodzić do konfliktów, na tyle poważnych, że w tym samym roku podczas sesji nagraniowych do albumu "Think Tank"  Graham opuścił skład (jak mówiło się w kręgach dobrze poinformowanych, został on do tego niemalże zmuszony przez pozostałych członków). Po ukazaniu się wspomnianego krążka zespół nieformalnie zawiesił działalność. W 2008 roku zaczęły pojawiać się informację o powrocie kapeli w oryginalnym składzie, które oficjalnie zostały potwierdzone w grudniu 2008 roku.

Kariera Coxona nie ogranicza się oczywiście do działalności z macierzystą formacją. Artysta ma dzisiaj na koncie siedem studyjnych krążków oraz dwa koncertowe nagrania. Mimo, że żaden z nich nie osiągnął jakiś poważniejszych sukcesów komercyjnych, większość zawierała bardzo ambitną twórczość i cieszyła się sporym uznaniem wśród krytyków. Co ciekawe, solową karierę zaczął jeszcze w czasach kiedy występował w Blur. Jego pierwszy autorski album pojawił się w sprzedaży już 10 sierpnia 1998 roku, a zatytułowany był "The Sky Is Too High". Dzieło ukazało się nakładem dowodzonej przez muzyka wytwórni Transcopic. Ciekawostką jest to, że Graham zagrał ten album i zarejestrował wyłącznie sam, co tylko potwierdza jak utalentowanym jest twórcą. Muzyka, która wypełniła płytę można określić jako folk rock, o bardzo melancholijnym charakterze - całość była zrealizowana bardzo oszczędnie, głównie przy użyciu gitary akustycznej. Na następne wydawnictwo sygnowane swoim imieniem i nazwiskiem nie kazał długo czekać. Już w 2000 roku na sklepowe półki trafiła płyta "The Golden D". Jeśli chodzi o stylistykę, była ona diametralnie inna od poprzedniczki, a także od tego, co Coxon prezentował z Blur - nawiązywała zdecydowanie do hard rocka. Rok 2000 nie był istotny dla artysty tylko z powodów wspomnianego wydawnictwa - w tym samym roku jego dziewczyna, Anna, urodziła mu syna Rogera.

Trzeba powiedzieć, że Graham należy bez wątpienia do pracoholików i do wyjątkowo twórczych artystów. Gdy w 2001 roku zespół Blur zafundował sobie przerwę - muzyk wykorzystał ją i nagrał kolejne dwa albumy "Crow Sit on Blood Tree" (2001) oraz "The Kiss of Morning" (2002). Kiedy po wydaniu drugiego z wymienionych opuścił szeregi macierzystej formacji, stał się już solistą na pełen etat. Od tamtej pory wydał jeszcze trzy krążki z premierowym materiałem. Największy sukces odniósł "Happiness in Magazines", za który Graham dostał nagrodę od jednego z najważniejszych brytyjskich czasopism muzycznych, "New Musical Express", w kategorii najlepszy solowy artysta. Mimo, że jak już zostało wspomniane wyżej, pod koniec 2008 roku Coxon ponownie połączył siły z kolegami z Blur, nadal jednak komponował na własne potrzeby. W maju 2009 roku ukazało się jego siódme z kolei dzieło, pod tytułem "The Spinning Top", które w większości liczących się na świecie pism branżowych zebrało bardzo pochlebne opinię. Jego wydaniu towarzyszyła również trasa koncertowa, która rozpoczęła się w tym samym miesiącu.
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Thank God For The Rain / You Will Never BeGraham Coxon08.200192[2]-Transcopic TRANCD 011[produced by Graham Coxon]
Escape Song / Mountain of RegretGraham Coxon10.200296[1]-Transcopic TRANCD 020[written by Graham Coxon][produced by Graham Coxon & Mike Pelanconi]
Freakin' OutGraham Coxon03.200437[2]-Transcopic R 6632[written by Graham Coxon][produced by Stephen Street]
Bittersweet Bundle Of MiseryGraham Coxon05.200422[3]-Transcopic CDR 6637[written by Graham Coxon][produced by Stephen Street]
SpectacularGraham Coxon08.200432[7]-Transcopic CDRS 6643[written by Graham Coxon][produced by Stephen Street]
Freakin' Out [ri] / All Over MeGraham Coxon11.200419[5]-Transcopic CDRS6652[written by Graham Coxon][produced by Stephen Street]
Standing On My Own AgainGraham Coxon03.200620[5]-Transcopic CDR 6681[written by Graham Coxon][produced by Stephen Street]
You & IGraham Coxon05.200639[4]-Parlophone CDRS 6691[written by Graham Coxon][produced by Stephen Street]
This Old TownGraham Coxon with Paul Weller07.200739[2]-Regal Recordings CATCO 126539121[written by Paul Weller, Graham Coxon][produced by Charles Rees]


Albumy


Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The Sky Is Too HighGraham Coxon08.199831[3]-Transcopic TRAN 005CD[produced by Graham Coxon]
The Golden DGraham Coxon06.200081[1]-Transcopic 5270242[produced by Graham Coxon]
Crow Sit on Blood TreeGraham Coxon08.2001131[1]-Transcopic TRANLP 010[produced by Graham Coxon]
The Kiss of MorningGraham Coxon10.2002126[1]-Transcopic TRANSCD 018[produced by Graham Coxon, Mike Pelanconi]
Happiness in MagazinesGraham Coxon05.200419[16]-Transcopic 5775192[gold-UK][produced by Stephen Street]
Love Travels at Illegal SpeedsGraham Coxon03.200624[8]-Parlophone 3505192[produced by Stephen Street]
The Spinning TopGraham Coxon05.200936[2]-Transgressive TRANS102[produced by Stephen Street]
A+EGraham Coxon04.201239[1]-Parlophone P 3277312[produced by Ben Hillier]

wtorek, 21 czerwca 2016

Patrick Alexandroni

Patrick Alexandroni,ur.29 listopada 1962r w Roanne,aktor,piosenkarz i francuski producent telewizyjny.
Mając 13 lat wstąpił do konserwatorium sztuki dramatycznej w Paryżu.Mając 14 lat nagrał dla telewizji bajki Perraulta,a na scenie zagrał w "Małym księciu" Saint-Exupéry'ego,w "Małżeństwie Figara" oraz w The Chandelier Alfreda de Musseta.

Wystąpił w filmach On est venu la` pour s'éclater w 1979r i Les Brigades Roses z 1983r.
W 1983r odkryty przez Gérarda Louvina i Daniela Moyne wydaje swój pierwszy singiel "J'aime, j'aime " dla CBS z muzyką Tony Rallo i tekstem Johna Schmitta.Po wielu latach producenckiej kariery umiera na atak serca 16 września 2008r.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
J’aime, j’aime/JuliaPatrick Alexandroni06.198363[18]-CBS CBS A3229[written by Jean Schmitt - Tony Rallo]

ALEX & LES LEZARDS

ALEX & LES LEZARDS jest francuską grupą założona w latach 80-tych i składa się z:
Gérarlda Dagueta (aka Alex), urodzonego 12.26.1956r, instrumenty klawiszowe, wokal, Joëla Guigantona, gitara,José De la Fuente, perkusja i Dominique Portasa -bass.
Specjalizuje się w burlesque rocku, i wydali w latach 1980-1983  5 singli ,dali   ponad 400 koncertów i sprzedali prawie milion płyt.
Ich przygoda skończyła się w 1984r w następstwie naruszenia umowy ze swoją wytwórnią
Alex (Gérald Daguet) pracował póżniej jako ubezpieczyciel  w Ozoir-la-Ferriere, gdzie założył Jazz & Blues Festival. Jako muzyk brał udział w wielu grupach, takich jak The Poors, Cousin Dupree czy Beatles History.
Joel gra na pedal steel  guitar i klawiszach w   grupie country C.C.Rider.
Jose prowadzi agencję artystyczną w Evian.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Dur, DurALEX & Les LéZARDS08.198025[12]-Polydor 2056 844[written by C. Ganou, M. Carceles]
Maman je craque / Te mine pas ALEX & Les LéZARDS.1981--Polydor 2056 875[written by C. Ganou, M. Carceles]
Martine /A part ça, j’ai pas de proble`mesALEX & Les LéZARDS.1981--Tréma / RCA (410 166[written by C. Ganou, M. Carceles]
A` la française/Cool-cool ALEX & Les LéZARDS.1982--Tréma (410 183[written by C. Ganou, M. Carceles]