środa, 9 marca 2016

Kim Appleby

Kim Loraine Appleby (ur. 28 sierpnia 1961r) to angielska piosenkarka, autorka tekstów i aktorka. Brała udział w duecie Mel & Kim, ze swoją siostrą Melanie Appleby, aż do śmierci siostry na zapalenie płuc po leczeniu raka. Kim wydała swój pierwszy solowy album Kim Appleby w listopadzie 1990 roku. Album zawierał piosenki napisane wspólnie z Mel na następny album „Mel and Kim”, a także inne piosenki, które Kim skomponowała po śmierci Mel . Jedna z tych piosenek, „Don't Worry”, została wybrana jako pierwszy singiel i osiągnęła drugie miejsce na brytyjskich listach przebojów w listopadzie 1990 roku, a także stała się hitem w Europie. W rezultacie „Don't Worry” był nominowany do nagrody Ivor Novello dla najlepszej współczesnej piosenki w 1991 roku. Kolejny singiel „G.L.A.D.” był hitem nr 10 w Wielkiej Brytanii. Kolejne single z jej debiutanckiego albumu to „Mama” (nr 19) i „If You Cared” (nr 44). Drugi album Kim , Breakaway, doczekał się tylko limitowanej edycji. Jednak wydała trzy kolejne single, „Light of the World” (nr 41, 1993), „Breakaway” (nr 56, 1993) i „Free Spirit” (nr 51, 1994), dzięki którym ponownie połączyła się z duetem Stock-Aitken. W 1994 roku Appleby zdecydowała, że chce zrobić sobie przerwę od bycia artystką nagrywającą, aby skoncentrować się wyłącznie na pisaniu piosenek dla innych zespołów. W rezultacie spędziła trochę czasu w Szwecji, pracując z autorem tekstów Andersem Bagge, współzałożycielem Murlyn Music Group. Współpracowała także z Michaelem Garvinem („Never Give Up on A Good Thing”) oraz Sheppardem Solomonem (Britney Spears, Kelly Clarkson, Natalie Imbruglia). Ściśle współpracowała również z Brytyjską Akademią Autorów Piosenek, Kompozytorów i Autorów (BASCA), gdzie przez ponad dziesięć lat przewodniczyła jury Ivor Novello Awards dla najlepszej współczesnej piosenki, a wcześniej przez dwa lata dla najlepszej piosenki pod względem muzycznym i tekstowym.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Don't WorryKim Appleby11.19902[10]-Parlophone R 6272[written by C. Logan, K. Appleby][produced by George De Angelis , Pete Schwier]
G.L.A.D.Kim Appleby02.199110[6]-Parlophone R 6281[written by C. Logan, K. Appleby, M. Appleby][produced by George De Angelis , Pete Schwier]
Mama / Don't WorryKim Appleby06.199119[8]-Parlophone R 6291[written by C. Logan, K. Appleby,George De Angelis,Mel Appleby][produced by George De Angelis , Pete Schwier]
If You CaredKim Appleby10.199144[3]-Parlophone R 6297[written by G. DeAngelis, K. Appleby, M. Appleby][produced by George De Angelis , Pete Schwier]
Light Of The WorldKim Appleby07.199341[2]-Parlophone R 6352[written by Kim Appleby , Neal Slateford , Neil Davidge][produced by Neal Slateford , Neil Davidge]
BreakawayKim Appleby11.199356[1]-Parlophone R 6362[written by G. DeAngelis,K. Appleby][produced by George De Angelis , Pete Schwier]
Free SpiritKim Appleby11.199451[3]-Parlophone R 6397[written by Kim Appleby/Mike Stock/Matt Aitken][produced by Stock/Aitken]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Kim ApplebyKim Appleby12.199023[13]-Parlophone CDPCS 7348[produced by George De Angelis , Pete Schwier]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , , ,

wtorek, 8 marca 2016

Fightstar

Fightstar jest to brytyjski zespół rockowy pochodzący z Londynu.

Grupa powstała w 2003 roku z inicjatywy Alexa Westaway'a oraz basisty Dana Haigh'a. Później dołączyli do nich Omar Abidi oraz Charlie Simpson (styczeń 2005), ex wokalista grupy Busted.
Chociaż na ogół uważany za zespół post hardcore , Fightstar znani są również z impementowania metalu ,muzyki progresywnej , rocka alternatywnego z akustycznymi elementami ich brzmienia.
 Podczas  początkowej fazy istnienia zespołu mieli do czynienia z wielkim sceptycyzmem ze względu na poprzednią karierę Simpsona w muzyce pop.Jednakże, zaczęli otrzymywać pozytywne reakcje na wczesne koncerty i ich debiutancką EP-kę ,  They Liked You Better When You Were Dead (2005.Od tego czasu ich trzy studyjne albumy trafiły na Top 40 Album Chart.  Debiutancki album Fightstar, Grand Unification (2006) został uznany za "jeden z najlepszych brytyjskich albumów rockowych ostatniej dekady" przez Kerrang!.

Zespół otrzymał nominacje do Kerrang! Awards w kategorii "Najlepszy brytyjski zespół", przed wydaniem drugiego albumu,  One Day Son, This Will All Be Yours (2007).W kolejnym roku ukazała się kompilacja zawierająca B-strony singli i tzw. rarytasy zatytułowana,  Alternate Endings (2008) . Następnie zespół samofinansował i koprodukował swój trzeci album,  Be Human (2009), który w dużym stopniu przedstawiał orkiestrowe i chóralne elementy. Został najwyżej notowanym albumem na listach bestsellerów osiągając 20 pozycję na UK Albums .Zespół ogłosił   przerwę w działalności w 2010 roku, co pozwoliło jej członkom skupić się na innych projektach, w tym na albumie solowym Simpsona przed ogłoszeniem ich ponownego spotkania w 2014 r.


W 2008 roku zespół nagrał cover, zespołu Iron Maiden, 'Fear of the Dark' który znalazł się na płycie 'Maiden Heaven' dedykowanym twórczości Iron Maiden. W 2009 roku w BBC Radio1 Live Lounge zespół zaprezentował cover piosenki Battlefield, Jordin Sparks oraz akustyczną wersję singla 'Never Change'.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
They Liked You Better When You Were Dead EP.Fightstar03.200586[2]-Sandwich Leg IS 887[produced by Mark Williams]
Paint Your TargetFightstar06.20059[16]-Island CID 897[written by Charlie Simpson, Alex Westaway][produced by Chris Sheldon]
Grand Unification (Part 1)Fightstar11.200520[5]-Island CID 916[written by Charlie Simpson, Alex Westaway][produced by Chris Sheldon]
Waste A MomentFightstar03.200629[4]-Island CID 921[written by Charlie Simpson, Alex Westaway][produced by Colin Richardson]
Hazy EyesFightstar06.200647[3]-Island CIDX 929[written by Charlie Simpson, Alex Westaway][produced by Colin Richardson]
We Apologise For NothingFightstar09.200763[2]-Institute CDINSREC 06[written by Charlie Simpson, Alex Westaway][produced by Matt Wallace]
DeathcarFightstar12.200792[1]-Institute CDVINSREC 07[written by Charlie Simpson, Alex Westaway][produced by Matt Wallace]
FloodsFightstar03.2008114[1]-Gut 7INSREC 08[written by Charlie Simpson, Alex Westaway][produced by Matt Wallace]
The English WayFightstar11.200862[2]-Search And Destroy SADCDS 002[written by Charlie Simpson, Alex Westaway][produced by Carl Bown, Fightstar]
Mercury SummerFightstar04.200946[5]-Search And Destroy SADCDS 004[written by Charlie Simpson, Alex Westaway][produced by Carl Bown, Fightstar]
Never ChangeFightstar08.2009132[1]-Search And Destroy[written by Charlie Simpson, Alex Westaway][produced by Carl Bown, Fightstar]
A City On FireFightstar01.2010116[1]-Search And Destroy[written by Charlie Simpson, Alex Westaway][produced by Fightstar]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Grand UnificationFightstar03.200628[5]-Island CID 8165[produced by Colin Richardson]
One Day Son, This Will All Be YoursFightstar09.200727[3]-Institute INSRECCD 04[produced by Matt Wallace]
Alternate EndingsFightstar08.200885[1]-Institute INSRECCD 06-
Be HumanFightstar04.200920[5]-Search And Destroy SADCDA 002[produced by Carl Bown, Fightstar]
Behind the Devil's BackFightstar10.201519[1]-Fightstar FS001CD[produced by Carl Bown, Fightstar]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , ,

Pink Floyd

Ten jeden z najsłynniejszych zespołów w historii muzyki rockowej powstał w Londynie w czasie "mocno halucynogennego" lata 1967 r. W pierwszym składzie legendarnej formacji znaleźli się: Syd Barrett (właśc. Roger Keith Syd Barrett, ur. 6.01.1946 r. w Cambridge, Anglia; śpiew), Roger Waters (ur. 9.09.1943 r. w Great Bookham koło Cambridge; śpiew, bas), Nick Mason (ur. 27.01.1945 r. w Birmingham; perkusja) i Rick Wright (ur. 28.07.1945 r. w Londynie; instr. klawiszowe). Owiane sławą długie koncerty Pink Floyd w londyńkim klubie UFO, uzupełnione psychodelicznym świetlnym show, zwiastowały nadejście ery brytyjskiej muzyki undergroundowej. Ku zdziwieniu wielu, single grupy były zupełnie odmienne od muzyki proponowanej podczas koncertów i prezentowały cudownie zagmatwane teksty autorstwa Syda Barretta. Pierwszy z nich - "Arnold Layne", to opowieść o transwestycie, który kradnie suszące się na sznurach damskie ubrania. Tej niezwykłej kompozycji udało się szczęśliwie uniknąć cenzury ze strony BBC i w efekcie trafiła do Top 20 brytyjskiej listy przebojów. "See Emily Play", kolejna opowieść autostwa Barretta, uplasowała się na miejscu 6. Potem musiało upłynąć aż 12 lat zanim Pink Floyd ponownie trafili na listę przebojów singlowych. Pod koniec 1967 r. Barrett, pochłaniający marihuanę w ogromnych ilościach, często stał na scenie jak ogłuszony, a w czasie udzielanych prasie wywiadów mówił od rzeczy. Koledzy w obawie, że jego postawa może zniszczyć zespół, poszerzyli skład o kolegę Syda, Davida Gilmoura (ur. 6.03.1944 r. w Cambridge; gitara, śpiew) i po krótkim okresie działalności jako kwintet łagodnie przekonali Barretta, by odszedł z Pink Floyd.
Od tego momentu doskonalili swoje muzyczne umiejętności, grając na koncertach także starsze utwory m.in. "Astronomy Domine" i "Set The Controls For The Heart Of The Sun". Nowo nabyte umiejętności demonstrował w pełni podwójny album Ummagumma. Wedle dzisiejszych norm płyta ta wydaje się już nieco staroświecka i zbyt rozwlekła, ale w swoich czasach stała się kamieniem milowym progresywnego space rocka. Również w 1969 r. Pink Floyd zarejestrowali ścieżkę dźwiękową do filmu "More". Na tym niedocenianym i niemal zapomnianym wydawnictwie znalazła się m.in. nastrojowa kompozycja "Cirrus Minor" i hardrockowa "Nile Song", które niezwykle przypominają muzykę zamieszczoną kilkanaście lat później na albumie The Wall.
W tym czasie Pink Floyd stali się już wielką koncertową atrakcją, przyciągając w 1970 r. na darmowy występ,w londyńskim Hyde Parku 100-tysięczną publiczność. Album Atom Heart Mother był pierwszym w karierze zespołu, który wydano z niezwykłą okładką, będącą dziełem artystów ze studia Hipgnosis. Na okładkach kolejnych wydawnictw zespołu od tej pory nie pojawiały się już zdjęcia muzyków, co sprawiło, że Pink Floyd powoli stali się zespołem bez twarzy: publiczność rozpoznawała ich bowiem głównie dzięki okładkom płyt. Na pozornie abstrakcyjnej okładce Meddle zamieszczono na przykład zdjęcie ucha w gigantycznym powiększeniu, a wśród kompozycji odnaleźć można było klasyczne już utwory takie jak "One Of These Days" i epicki "Echoes". Niezwykły talent członków Pink Floyd dał o sobie znać z pełną mocą w 1973 r., kiedy to na rynku pojawił się album Dark Side Of The Moon, zwiastując narodziny Watersa-doskonałego twórcy tekstów i Gilmoura-herosa gitary.
Album okazał się najlepiej sprzedającą się płytą wszech czasów, rozchodząc się w liczbie ponad 25 milionów egzemplarzy. Na liście przebojów magazynu "Billboard" utrzymywał się przez ponad 10 lat. Siłą rzeczy dwa następne albumy cierpiały na gigantyczny kompleks niższości, gdyż sprzedały się w liczbie zaledwie kilku milionów egzemplarzy. Jedną z najlepszych kompozycji zamieszczonych na Wish You Were Here był rewelacyjny hymn pochwalny na cześć Syda Barretta "Shine On You Crazy Diamond", a na płycie Animals uwagę zwracał ostry atak wymierzony w prowadzącą kampanię o "czystą telewizję" Mary Whitehouse. W tym okresie zespól był już jednym z najbardziej znanych i odnoszących największe sukcesy na świecie.
W 1977 r. po dojściu do głosu ruchu punkowego krytykowano ich za zacofanie i nienadążanie za modą; nieco później pojawiły się pogłoski o możliwym rozwiązaniu grupy. Pod koniec tego samego roku, wymierzając niemal przysłowiowy cios w plecy, Nick Mason wyprodukował album The Damned Music For Pleasure. W 1978 r. zarówno Gilmour jak i Wright nagrali albumy solowe, a wszyscy pogodzili się z faktem, że Pink Floyd praktycznie zakończyli działalność.
Jednak w 1979 r. na rynku pojawił się zdominowany przez Watersa album The Wall, który ustępował liczbą sprzedanych egzemplarzy jedynie Dark Side Of The Moon. Zamieszczono na nim m.in. wymierzony przeciwko systemowi edukacyjnemu utwór "Another Brick In The Wall", który nie tylko zaprowadził Pink Floyd ponownie na brytyjską listę przebojów, ale stał się również pierwszym od wielu lat ich hitem numer 1. The Wall był subtelną, na wpół autobiograficzną opowieścią Watersa, który wyraził w niej cały swój gniew i pogardę do świata. Nakręcony w 1982 r. na jej podstawie film z Bobem Geldofem w roli głównej (reż. Alan Parker) prezentował nowatorską animację będącą dziełem Geralda Scarfe'a (w 1990 r. wśród ruin berlińskiego muru odbył się historyczny koncert, na którym elita wykonawców -bez pozostałych członków Pink Floyd - przedstawiła utwory Watersa).
W 1983 r. na rynku pojawił się album The Finał Cut uważany głównie za solową płytę Watersa, ponownie pełną gniewu i goryczy. Pochodzący zeń singel "Not Now John" trafił co prawda do Top 30 brytyjskiej listy przebojów, ale pod koniec roku doszło do rozstania członków Pink Floyd, które odbyło się w bardzo burzliwej, pełnej wzajemnych pretensji atmosferze. Rok później Waters i Gilmour nagrali albumy solowe, które odniosły porównywalny sukces, choć Gilmour cieszył się o wiele większą sławą, biorąc gościnny udział w nagraniach wielu albumów innych artystów. Wystąpił też u boku Bryana Ferry'ego na słynnym koncercie "Live Aid" w lipcu 1985 r.
W 1987 r. Mason i Gilmour postanowili powrócić do boju pod szyldem Pink Floyd; dołączył do nich również Rick Wright, lecz tylko w roli muzyka towarzyszącego. Doprowadziło to do burzliwych sporów prawnych z Watersem, który pragnął zachować słynną nazwę dla siebie. Sąd nie ustosunkował się jednak pozytywnie do jego pozwu i w efekcie na rynku pojawił się kolejny album Pink Floyd zatytułowany tajemniczo A Momentary Lapse Of Reason. Ku zadowoleniu fanów, krytyków, Gilmoura, Masona i Wrighta, kontynuował on najlepsze tradycje zespołu i powoli piął się ku szczytom zestawień bestsellerów. We wrześniu 1987 r. muzycy wyruszyli na gigantyczne światowe tournee, w czasie którego wystąpili na ponad 150 koncertach. W 1988 r. dali o sobie znać koncertowym wydawnictwem Delicate Sound Of Thunder, po czym znów zamilkli.
Gdy wszyscy zadawali sobie pytanie, czy Pink Floyd zdecydowanie przeszli już do historii, w 1994 r. na rynku pojawił się superbestseller The Divison Bell. Cała trójka: Gilmour, Mason i Wright udowodniła światu, że nadal jest w doskonałej formie, co można było naocznie sprawdzić podczas kolejnej światowej trasy. Jej dokumentem stał się podwójny album koncertowy Pulse. Pochodzący z niego singel "Wish You Were Here" po raz kolejny w historii Pink Floyd trafił na szczyty list przebojów na całym niemal świecie.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Arnold Layne/Candy and the currant bunPink Floyd03.196720[8]-Columbia DB 8156[written by Syd Barrett][produced by Joe Boyd]
See Emily Play/ScarecrowPink Floyd06.19676[12]134[1]Columbia DB 8214/Tower 356[written by Syd Barrett][produced by Norman Smith]
Apples and oranges/PaintboxPink Floyd11.1967--Columbia DB 8310[written by Syd Barrett][produced by Norman Smith]
Flaming /The gnomePink Floyd01.1968--Tower 378 [US][written by Syd Barrett][produced by Norman Smith]
It would be so nice/Julia DreamPink Floyd04.1968--Columbia DB 8401[written by Richard Wright][produced by Norman Smith]
Let there be more light/Remember a dayPink Floyd07.1968--Tower 440 [US][written by Roger Waters][produced by Norman Smith]
Point me at the sky/Careful with that axe,EugenePink Floyd12.1968--Columbia DB 8511[written by Roger Waters,David Gilmour][produced by Norman Smith]
One of these days/FearlessPink Floyd12.1971--Harvest 3240 [US][written by Roger Waters,David Gilmour,Richard Wright,Nick Mason][produced by Pink Floyd]
Free four/StayPink Floyd07.1972--Harvest 3391 [US][written by Roger Waters][produced by Pink Floyd]
Money /Any colour you likePink Floyd05.1973-13[15]Harvest 3609 [US][written by Roger Waters][produced by Pink Floyd]
Us and them/TimePink Floyd10.1973-101[6]-/Harvest 3832 [written by Roger Waters,Richard Wright][produced by Pink Floyd]
Have a cigar/Shine on you crazy diamondPink Floyd featuring Roy Harper10.1975--Columbia 10 248 [US][written by Roger Waters][produced by Pink Floyd]
Another brick in the wall Part.2/One of my turnsPink Floyd11.19791[5][12]1[4][25]Harvest HAR 5194[platinum-US][platinum-UK][written by Roger Waters][produced by Bob Ezrin, David Gilmour, James Guthrie and Roger Waters]
Run like hell/Don' t leave me nowPink Floyd04.1980-53[6]Columbia 11 265 [US][written by Gilmour/Waters][produced by Bob Ezrin, David Gilmour, James Guthrie and Roger Waters]
Comfortably numb/Hey youPink Floyd06.1980--Columbia 11 311 [US][silver-UK][written by Gilmour/Waters][produced by Bob Ezrin, David Gilmour, James Guthrie and Roger Waters]
One of my turns/Another brick in the wall.Part.2Pink Floyd06.1982--Columbia 03118 [US]
When the tigers broke free/Bring the boys back homePink Floyd08.198239[5]-Harvest HAR 5222[written by Roger Waters][produced by Roger Waters, James Guthrie and Michael Kamen]
Not now John/The hero's return [Part 1 & 2]Pink Floyd05.198330[4]-Harvest HAR 5224[written by Roger Waters][produced by Roger Waters, James Guthrie and Michael Kamen]
Learning to fly/One slip/Terminal frostPink Floyd09.1987-70[8]EMI EMP 26[written by David Gilmour, Anthony Moore, Bob Ezrin, Jon Carin][produced by Bob Ezrin, David Gilmour][1[3].Album Rocks Track]
On the turning away/Run like hell [live]Pink Floyd12.198755[4]-EMI EM 34[written by David Gilmour, Anthony Moore][1[3].Album Rocks Track]
One slip/Terminal frostPink Floyd06.198850[3]-EMI EM 52[written by David Gilmour, Phil Manzanera]
Take it back/Astronomy domine [live]Pink Floyd05.199423[4]73[7]EMI EMS 309[written by David Gilmour, Bob Ezrin, Polly Samson, Nick Laird-Clowes][produced by Bob Ezrin and David Gilmour]
High hopes/Keep talkingPink Floyd10.199426[6]-EMI EMS 342[written by David Gilmour, Polly Samson ][produced by Bob Ezrin and David Gilmour]
David Gilmour
Blue light/CruiseDavid Gilmour02.1984-62[6]Harvest HAR 5226[written by David Gilmour][produced by Bob Ezrin and David Gilmour]
Smile/Island JamDavid Gilmour06.200672[1]-EMI EM 696[written by Gilmour, Samson][produced by David Gilmour, Phil Manzanera, Chris Thomas]
Arnold Layne/CruiseDavid Gilmour Featuring David Bowie01.200719[3]-EMI EM 717[written by Syd Barrett][produced by David Gilmour]

Albumy
[UK] all time *14*-albums 21/#1 [5]/Top10 [16]/900 weeks
[US] all time *26*-albums 21/#1 [5]/Top10 [9]/1452 weeks
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Piper at the gates of dawnPink Floyd08.19676[22]-Columbia SCX 6157[gold-UK][gold-US][produced by Norman Smith]
Pink FloydPink Floyd12.1967-131[11]Tower 5093 [US][produced by Norman Smith]
Saurceful of secretsPink Floyd06.19689[11]Columbia SCX 6258[gold-UK][produced by Norman Smith]
More [film soundtrack]Pink Floyd06.19689[5]-Columbia SCX 6346
UmmagummaPink Floyd11.19695[21]74[27]Harvest SHDW 1/2[platinium-US][gold-UK][produced by Pink Floyd and Norman Smith]
Atom heart motherPink Floyd10.19701[1][23]55[13]Harvest SHVL 781[gold][platinium-US][produced by Pink Floyd and Norman Smith]
RelicsPink Floyd08.197132[6]152[7]Starline SRS 5071[gold-UK][produced by Pink Floyd, Norman Smith, Joe Boyd]
MeddlePink Floyd11.19713[83]70[73]Harvest SHVL 795[2x-platinium-US][platinum-UK][produced by Pink Floyd]
Obscured by clouds [film soundtrack]Pink Floyd06.19726[14]46[25]Harvest SHSP 4020[gold-UK][gold-US][produced by Pink Floyd]
Dark side of the moonPink Floyd03.19732[674]1[1][849]Harvest SHVL 804[15x-platinium-US][14x-platinum-UK][produced by Pink Floyd]
More [oryginalnie wydany w 1969r]Pink Floyd09.1973-153[7]Harvest 11 198 [US]
A nice pair [double re-issue]Pink Floyd01.197421[20]36[17]Harvest SHDW 403[gold-US][gold-UK][produced by Norman Smith]
Wish you were herePink Floyd09.19751[1][198]1[2][156]Harvest SHVL 814[6x-platinium-US][2x-platinum-UK][produced by Pink Floyd]
AnimalsPink Floyd01.19772[33]3[28]Harvest SHVL 815[4x-platinium-US][gold-UK][produced by Pink Floyd]
The wallPink Floyd12.19793[132]1[15][123]Harvest SHDW 411[23x-platinium-US][2x-platinum-UK][produced by Pink Floyd]
A collection of great dance songsPink Floyd12.198137[10]31[16]Harvest SHVL 822[2x-platinium-US][gold-UK][produced by Pink Floyd, Roger Waters, David Gilmour, James Guthrie and Bob Ezrin]
The final cutPink Floyd03.19831[2][25]6[23]Harvest SHPF 1983[2x-platinium-US][platinum-UK][produced by Roger Waters, James Guthrie, Michael Kamen]
WorksPink Floyd06.1983-68[9]Capitol 12 276 [US][produced by Joe Boyd, Pink Floyd, Norman Smith]
A momentary lapse of reasonPink Floyd09.19873[38]3[56]EMI EMD 1003[4x-platinium][gold-UK][produced by Bob Ezrin, David Gilmour]
Delicate sound of thunderPink Floyd11.198811[14]11[21]EMI EQ 5009[4x-platinium-US][gold-UK][produced by David Gilmour]
The division bellPink Floyd03.19941[4][87]1[4][51]Columbia 64 200 [US][3x-platinium-US][2x-platinum-UK][produced by Bob Ezrin, David Gilmour]
PulsePink Floyd06.19951[2][47]1[1][22]Columbia 67 065 [US][2x-platinium-US][platinum-UK][produced by James Guthrie, David Gilmour]
Is there anybody out there-The Wall live 1980-1981Pink Floyd03.200015[8]19[9]Columbia 62 055 [US][platinium-US][gold-UK][produced by James Guthrie]
Echoes -The best of LPPink Floyd11.20012[102]2[26]Capitol 36111 [US][4x-platinium-US][2x-platinum-UK][produced by James Guthrie, Pink Floyd]
The Endless RiverPink Floyd11.201413Capitol 36111 [US][platinium-UK][gold-US][produced by David Gilmour, Youth ,Andy Jackson, Phil Manzanera ]
David Gilmour
David GilmourDavid Gilmour06.197817[9]29[18]Harvest SHVL 817[gold-UK][produced by David Gilmour]
About faceDavid Gilmour03.198421[9]32[28]Harvest SHSP 2400791[gold-UK][produced by Bob Ezrin,David Gilmour]
On an IslandDavid Gilmour03.20061[1][11]6[11]Harvest SHSP 2400791[platinum-UK][produced by David Gilmour, Phil Manzanera ,Chris Thomas]
Live in GdańskDavid Gilmour09.200810[8]26[4]EMI 2354882[gold-UK][produced by David Gilmour, Phil Manzanera]
Metallic SpheresDavid Gilmour with The Orb10.201012[3]73[2]Columbia 88697760442[gold-UK][produced by Martin "Youth" Glover]
Rattle That LockDavid Gilmour09.20151[1][16]5[4]Columbia 88875123262[gold-UK][produced by David Gilmour, Phil Manzanera]
Richard Wright
Broken ChinaRichard Wright10.1996--EMI EMD 1098[produced by Richard Wright,Anthony Moore,Laurie Latham]
Nick Mason
Nick Mason' s Fictitious SportsNick Mason07.1981-170[3]Harvest SHSP 4116[produced by Nick Mason and Carla Bley]
ProfilesNick Mason & Rick Fenn08.1985-154[5]Harvest MAH 1[produced by Rick Fenn and Nick Mason]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , , , , , ,

poniedziałek, 7 marca 2016

Howling Bells

Howling Bells jest zespołem indie rockowym założonym w Sydney w 2004 roku .Zespół uzyskał umiarkowaną popularność w Wielkiej Brytanii po wydaniu swojego  debiutanckiego albumu w 2006r.Skład grupy stanowią Juanita Stein (wokal, gitara rytmiczna), Glenn Moule (perkusja), brat Juanity, Joel Stein (gitara prowadząca) i Gary Daines (gitara basowa).

Pierwotnie nazwany Waikiki , zmienił nazwę i styl muzyczny przed swoim wyjazdem z Australii do Anglii. Debiutancki album , Howling Bells , został wyprodukowany przez Kena Nelsona . Album trafił na Top 100 w Wielkiej Brytanii, będąc poza Top 50 w Australii, i znalazł się na listach Album Roku w wielu publikatorach. Zespół następnie wydał, Radio Wars (2009), otrzymując mieszane recenzje, choć na listach wypadł lepiej niż jego poprzednik, zarówno w Wielkiej Brytanii jak i w Australii.
Zespół suportował Coldplay na trzecim etapie   Viva La Vida Tour w Płn. Ameryce . W 2009 Gigwise ogłosił  Juanitę Stein "najseksowniejszą kobietą rocka". Ich trzeci album,  The Loudest Engine (2011), otrzymał w dużej mierze pozytywne recenzje, ale gorzej spisał się na listach przebojów w porównaniu do dwóch poprzednich . W 2011 roku, oryginalny  basista Howling Bells ,Brendan Picchio opuścił zespół.

Howling Bells są godni uwagi za swój styl,którym jest doom-and-gloom i  country-and-rocka,a które zostały postrzegane jako melodyjny blues i country-goth.Są pod wpływem The Beatles i Jimi Hendrixa , i często są  porównywani z Mazzy Star i The Velvet Underground . Ich czwarty album, Heartstrings , został wydany w czerwcu 2014 roku.
W 1999 roku Glenn Moule, Joel Stein, i Juanita Stein tworzą grupę pop rockową Waikiki.  Koncertowali w wschodnich stanach Australii jako trio i wydali EP-kę , Presents , w 2000 roku.W 2002 roku z gitarzystą rytmicznym, wydali   album I'm Already Home .Jako kwartet, zespół odbył tournée po Australii i Nowej Zelandii.Wkrótce potem, Brendan Picchio dołączył do Waikiki jako basista i Juanita przeszła na gitarę rytmiczną.
Zespół był niezadowolony ze swojego materiału, więc członkowie wybrali nowy kierunek dla swojej muzyki. Napisali szereg nowych piosenek i sporządzili listę życzeń producentów, z którymi chcieliby pracować.W 2004 roku zespół zmienił nazwę na Howling Bells, a jego członkowie uważali, że lepiej zrealizują się  w nowym   indie rockowym stylu.
Dema z nowym materiałem zostały wysłane do brytyjskiego producenta Kena Nelsona ( Coldplay , Gomez ). Członkowie zespołu uważali go za nieosiągalnego kandydata jako producenta, ale on odpowiedział pozytywnie. Po informacji, że jest zainteresowany współpracą z nimi przenieśli się do Londynu.W tym czasie, Nelson był zajęty pracą z Coldplay. Przez osiem do dziesięciu miesięcy, zespół żył w trudnych warunkach w jednym pokoju w domu w Londynie.W tym czasie członkowie podjęli pracę. Picchio sprzedawał podwójne szyby przez telefon.  Moule pracował w pubie i w warsztacie samochodowym, a Joel pracował na farmie.
Howling Bells czekał prawie rok, podczas gdy Nelson pracował z  Coldplay nad albumem X & Y.Sfrustrowany nieprzewidzianym opóźnienieniem, rozważali powrót do Australii.Jednak na początku 2005 roku, Nelson stał się dostępny i nagrali pierwszy album w Parr Street Studios,w Liverpool. Howling Bells otrzymali nowe brzmienie, i to było odejście od popowego stylu muzyki wykonywanej przez Waikiki.

W lipcu 2005 roku zespół nie miał jeszcze podpisanej umowy z wytwórnią płytową.Howling Bells koncertował przez dziesięć miesięcy przed wydaniem albumu. Grali sporadycznie w klubach w Australii i Ameryce Północnej,  koncertowali w Europie i Wielkiej Brytanii z Editors .Zespół grał w wielu klubach Wielkiej Brytanii, z wieloma artystami, w tym The Young Knives i Hank & Lily.
Album został wydany w maju 2006 roku w Wielkiej Brytanii w wytwórni Bella Union   i w Australii w lipcu w Liberty .Spotkał się z uznaniem krytyki, w tym doskonała nota 5/5 z musicOMH . NME ocenił go na 9/10 i album znalazł się w Top 100 UK Albums Chart i   poza Top 50 na australijskiej Albums Chart .W tym czasie był to najszybciej sprzedający się album wytwórni Bella Union.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Wishing Stone/ This City's BurningHowling Bells03.2006101[1]- Bella Union BELLAV 115 [written by Howling Bells][produced by Ken Nelson]
Blessed Night/ Starry Eyes / The Bell HitHowling Bells05.2006105[2]- Bella Union BELLAV 116 [written by Howling Bells][produced by Ken Nelson]
Setting SunHowling Bells09.2006114[1]- Bella Union BELLAV 124[written by Howling Bells][produced by Ken Nelson]
Low HappeningHowling Bells03.2007115[1]- Bella Union BELLAV 136 [written by Howling Bells][produced by Ken Nelson]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Howling BellsHowling Bells05.200692[2]- Bella Union BELLACD 114[produced by Ken Nelson]
Radio WarsHowling Bells03.200955[3]- Independiente ISOM76CD[produced by Dan Grech-Marguerat, Howling Bells]
The Loudest EngineHowling Bells09.2011151[1]- Cooking Vinyl COOKCD 546[produced by Mark Stoermer]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Cryan Shames

Do nazwy tej, choć o nieco odmiennej pisowni, przyznawały się w latach 60. dwie grupy - brytyjska i amerykańska. Założony w 1965 r. w Chicago zespół tworzyli: Tom 'Toad' Doody (ur. w 1945 r.; śpiew), Jim (Hook) Pilster (ur. w 1947 r.; tamburyn), Jim Fairs (ur. w 1948 r.; gitara prowadząca), Gerry Stone (ur. w 1945 r.; gitara rytmiczna), Dave Purple (ur. w 1945 r.; bas) i Dennis Conroy (ur. w 1948 r.; perkusja).
Zadebiutowali własną wersją "Sugar And Spice", uprzednio hitem grupy The Searchers. Singel doszedł w USA tylko do miejsca 49., ale zainteresowanie formacją było wystarczające dla nagrania całego albumu. Płyta Sugar And Spice powstała pośpiesznie i była wtórna w stosunku do produkcji The Byrds i beatu brytyjskiego. Ich drugi album A Scratch In The Sky przejawiałjuż znacznie wyraźniej własną indywidualność grupy. Cryan' Shames ukazali tu zrozumienie harmonii muzyki pop pokrewne grupie The Association.
Na ostatnim longplayu - Synthesis do zalet tych dodali naprawdę bogatą instrumentację. Karierę grupy utrudniały późniejsze zmiany personalne. Purple i Stone zostali zastąpieni przez Isaaca Guillory'ego (ur. 27.02.1947 r. w bazie marynarki wojennej USA w Guantanamo Bay na Kubie) oraz Lenny'ego Kerley'a.
Zmiany nie wniosły wiele nowego i w 1970 r. zespół uległ rozwiązaniu, Guillory rozpoczął karierę solową. Fairs podjął pracę jako muzyk sesyjny, a Kerley i Conroy założyli grupę Possum River. Krótka kariera Cryan' Shames dobiegła końca.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Sugar and spice/Ben Franklin' s almanacCryan Shames07.1966-49[9]Destination 624[written by F.Nightingale][produced by MG Productions]
I wanna meet you/We could be happyCryan Shames11.1966-85[4]Columbia 43 836[written by J.Fairs][produced by Jim Golden]
Mr. Unreliable/GeorgiaCryan Shames02.1967-127Columbia 44 037[written by J.Fairs/I.Kerley][produced by Jim Golden]
It could be we' re in love/I was lonely whenCryan Shames08.1967-85[8]Columbia 44 191[written by J.Fairs][produced by Jim Golden]
Up on the roof/Sailing shipCryan Shames04.1968-85[3]Columbia 44 457[written by G.Goffin/C.King][produced by Jim Golden, Bob Monaco]
Young birds fly/Sunshine psalmCryan Shames06.1968-99[2]Columbia 44 545[written by W.Swofford][produced by Jim Golden, Bob Monaco]
Greenberg ,Glickstein,Charles,David Smith & Jones/The WarmCryan Shames09.1968-115Columbia 44 638[written by I.Guillory/J.Fairs][produced by Jim Golden]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Sugar and spiceCryan Shames05.1967-192[4]Columbia 9389[produced by MG Productions]
A scratch in the skyCryan Shames01.1968-156[5]Columbia 9586[produced by Bob Monaco]
SynthesisCryan Shames02.1969-184[9]Columbia 9719[produced by Jim Golden]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , ,

niedziela, 6 marca 2016

Awolnation

Łącząc ostrzejsze nurty rocka i elektroniki, piosenkarz/autor tekstów i multiinstrumentalista Aaron Bruno założył AWOLNATION jako płynne gatunkowo kreatywne ujście, które kontrastowało z materiałem, który wyprodukował z poprzednimi zespołami Home Town Hero i Under the Influence of Giants. Wchodząc do głównego nurtu dzięki multiplatynowemu międzynarodowemu przebojowi „Sail”, projekt wydał swój debiutancki utwór Megalithic Symphony w 2011 roku. Gdy kolejne wysiłki wyniosły ich na szczyty list przebojów, AWOLNATION wkrótce prześcignęło wszystkie poprzednie grupy Bruno, stając się popularną obecnością alternatywnego rocka dzięki takim wysiłkom, jak przebój amerykańskiej indie z 2018 roku Here Come the Runts i z Alternative Top 20 z 2020 roku Angel Miners & the Lightning Riders. W 2022 roku zajęli się coverami w My Echo, My Shadow, My Covers and Me, zanim powrócili do swojej oryginalnej twórczości w 2023 roku w Candy Pop EP.
Urodzony i wychowany w Los Angeles Bruno spędził większość wczesnych lat 2000. na szukaniu swojej drogi w branży, próbując swoich sił w inspirowanym grungem alternatywnym zespole rockowym Home Town Hero w latach 2001-2004, a następnie przechodząc na krótko do eleganckiego funk-rocka z Under the Influence of Giants, który wydał jeden przebojowy album przed rozwiązaniem w 2008 roku. Decydując, że potrzebuje przerwy od procesu współpracy, Bruno miał nadzieję znaleźć miejsce dla niektórych swoich piosenek, które nie pasowały do jego innych zespołów. Pod pseudonimem AWOLNATION (zaczerpniętym z dziecięcego pseudonimu) stworzył sobie kreatywną wolną amerykankę, mieszając gatunki i łącząc instrumenty na żywo, elementy elektroniczne i zgrabną produkcję w hybrydę electro-rocka.
Podpisując kontrakt z Red Bull Records w 2009 roku, Bruno i jego zespół wydali pierwszy album AWOLNATION, Back from Earth EP, w 2010 roku. Podczas gdy dwa inne single zostały wydane w celu promocji krótkiego zestawu, „Sail” był tym, który podbił świat. Grupa szybko wydała swój debiutancki album Megalithic Symphony w następnym roku. Album uzyskał status platynowej płyty w Stanach Zjednoczonych i podwójnej platynowej w Kanadzie, głównie dzięki „Sail”, który uzyskał certyfikat platynowej płyty na całym świecie. W następnym roku wydano EP I've Been Dreaming, który AWOLNATION udostępniło do bezpłatnego pobrania na swojej stronie internetowej.
W styczniu 2015 roku zespół wydał amerykański alternatywny hit „Hollow Moon (Bad Wolf)”, pierwszy singiel z ich drugiego długogrającego albumu Run, który ukazał się później tej wiosny. Run był ich najlepiej sprzedającym się albumem do tej pory, awansując do Top 20 na liście Billboard 200. W tym samym roku AWOLNATION odniosło kolejny sukces dzięki coverowi Bruce'a Springsteena „I'm on Fire”, który znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu Pięćdziesiąt twarzy Greya.
Pod koniec 2017 roku Bruno wydał piosenkę „Passion”. Utwór był pierwszym singlem z trzeciego studyjnego albumu AWOLNATION, Here Come the Runts, który został wydany w lutym 2018 roku. Z celowo bardziej organicznym brzmieniem, zestaw zadebiutował na 20. miejscu na liście Billboard 200. W następnym roku, po promowaniu Runts jako otwierającego album trasy Twenty One Pilots' Bandito Tour, Bruno wrócił do studia, aby zacząć pisać czwarty album grupy. Teraz, podpisując kontrakt z Better Music, pierwsze owoce jego pracy pojawiły się w listopadzie wraz z wydaniem singli „The Best” i „California Halo Blue”. Wyprodukowany przez Bruno i z gościnnymi występami Alexa Eberta (Edward Sharpe and the Magnetic Zeros) i Riversa Cuomo (Weezer), pełnometrażowy album Angel Miners & the Lightning Riders ukazał się w kwietniu 2020 r., dokładnie wtedy, gdy większość świata zamknęła się z powodu pandemii COVID-19.
Podczas kwarantanny Bruno szybko zabrał się do pracy nad kolejnym dziełem AWOLNATION. Wydany w 2022 r. zestaw coverów i współpracy nosił tytuł My Echo, My Shadow, My Covers and Me i zawierał jego interpretację „Take a Chance on Me” zespołu ABBA, a także przeprojektowaną wersję „Wind of Change” zespołu Scorpions z Portugalem. . Bardziej elektroniczna EP-ka, Candy Pop, ukazała się w listopadzie 2023 r. i zawierała utwór tytułowy, a także „Freaking Me Out” i „We Are All Insane”.
W 2024 roku ukazał się The Phantom Five, piąty album grupy i, jak twierdził Bruno, prawdopodobnie ostatni. Zapowiedziany singlami „Panoramic View” i „Jump Sit Stand March”, album ukazywał ich w typowo eklektycznej formie, a gościnnie wystąpili Del tha Funkee Homosapien i Emily Armstrong z Dead Sara.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
SailAwolnation06.201117[26]8.Modern Rock TrackRed Bull USP6L 1000053[diamond-US][2x-platinum-UK][written by Aaron Bruno][produced by Aaron Bruno]
Not Your FaultAwolnation10.2011-3.US Alternative SongsRed Bull [gold-US][written by Aaron Bruno][produced by Aaron Bruno]
Hollow Moon (Bad Wolf)Awolnation01.2015-125[1]Red Bull [written by Aaron Bruno][produced by Aaron Bruno]
I'm on FireAwolnation01.2015-110[1]Red Bull [written by Bruce Springsteen]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Megalithic SymphonyAwolnation03.2011130[12]84[110]Red Bull RBR 1086 [platinum-US][produced by Aaron Bruno]
RunAwolnation03.201513717[5]Red Bull RBR 0416 [produced by Aaron Bruno]
Here Come the RuntsAwolnation02.2018-20[1]Red Bull RBR 0520 [produced by Aaron Bruno]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , ,

Gene Autry

Orvon Gene Autry-ur. 29.09.1907r-zm.2.10.1998 był amerykańskim wykonawcą country,który zyskał sławę jako "śpiewający kowboj" w radio,w filmie i telewizję.Urodził się w Tioga w stanie Texas jako syn pastora metodystów.Jego rodzina w 1920r przeniosła się do Ravia w Oklahomie.Po opuszczeniu szkoły w 1925r Autry pracuje jako telegrafista w St. Louis-San Francisco Railway.Jako amator występuje w lokalnych klubach.Po spotkaniu na swej drodze Willa Rogersa decyduje się na występy w lokalnym radio jako "jodłujący kowboj z Oklahomy" w 1928r.
W 1931r podpisuje kontrakt nagraniowy z Columbia Records,pracując jednocześnie w chicagowskiej rozgłośni WLS prowadząc własny show National Barn Dance przez cztery lata.W swych wczesnych nagraniach porusza się po różnych stylach,czego przykładem worksong "The Death of Mother Jones".
Jego pierwszym hitem był duet z Jimmy Longiem -That Silver-Haired Daddy of Mine nagrany w 1932r.Nagrał też klasyczny hit "I'm Back in the Saddle Again".Autry chętnie śpiewał i nagrywał też piosenki bożonarodzeniowe czego przykładem jest jego największy przebój "Rudolph the Red-Nosed Reindeer".
Dla filmu Autry został odkryty przez producenta Nata Levine w 1934r,gdy razem ze swoją partnerką piosenkarką i kompozytorką Smiley Burnette wystąpili w obrazie Old Santa Fe,jako część śpiewającego kwartetu.Do 1940r Autry wystąpił w przeszło 40 filmach,a właściwie westernach ,głównie klasy B.Był pierwszym śpiewającym kowbojem odnoszącym tak wielkie sukcesy.Podczas II wojny światowej służy w lotnictwie.
W okresie 1940-1956 prowadzi swój popularny show Gene Autry's Melody Ranch w radio CBS,równolegle grając w serialu telewizyjnym The Adventures of Champion.Zakłada też w 1947r własną firmę zajmującą się produkcją westernów,które dystrybuowała Columbia Pictures.Odchodzi z biznesu w 1964r mając na swym koncie około 100 filmów i około 600 nagrań.Został wybrany do Country Music Hall of Fame w 1969r.



Single
Tytuł WykonawcaData wydaniaUK USWytwórniaKomentarz
The last round -upGene Autry11.1933-12[2]Melotone 12 832[written by Billy Hill]
Ole faithfulGene Autry02.1935-10[7]Melotone 13 354[written by Michael Carr/Gordon Kennedy]
Tumbling tumbleweedsGene Autry02.1935-10[5]Melotone 13 315[written by Bob Nolan]
That silver-haired daddy of mineGene Autry & Jimmy Long08.1935-7[5]Vocalion 2991[gold][written by Gene Autry/Jimmy Long]
South of the border [Down Mexico way]Gene Autry11.1939-12[4]Vocalion 5122[written by Michael Carr/Jimmy Kennedy][piosenka z filmu "South of the border"]
Goodbye little darlin' goodbyeGene Autry07.1940-20[2]Vocalion 5463[piosenka z filmu "South of the border"]
Be honest with meGene Autry05.1941-23[1]Okeh 5980-
You are my sunshineGene Autry08.1941-23[1]Okeh 06274[written by Jimmie Davis/Charles Mitchell]
Jingle jangle jingle/I'm a cow poke pokin' alongGene Autry08.1942-14[1]Okeh 6690[piosenka z filmu "The forest ranger"]
Tweedle O'Twill/Take me back into your heartGene Autry01.1944-16[1]Columbia 36 587[written by Gene Autry/Fred Rose]
Here comes Santa Claus [Down Santa Claus Lane]/An Old-Fashoned treeGene Autry12.1947-9[2]Columbia 37 942[gold][written by Gene Autry/Oakley Haldeman]
Buttons and bows/Can't shake the sands of Texas from my shoesGene Autry11.1948-17[3]Columbia 20 469[written by Ray Evans/Jay Livingston][piosenka z filmu "The Paleface"][#104 hit for The Browns in 1962]
Here comes Santa Claus [Down Santa Claus Lane]/An Old-Fashoned treeGene Autry12.1948-8[5]Columbia 20 377[gold][written by Gene Autry/Oakley Haldeman]
Rudolph,The Red-Nosed Reindeer/If it doesn't snow on ChristmasGene Autry12.1949-1[1][6]Columbia 38 610[gold][written by Johnny Marks]
Here comes Santa Claus [Down Santa Claus Lane]/An Old-Fashoned treeGene Autry01.1950-24[1]Columbia 20 377[written by Gene Autry/Oakley Haldeman]
Peter Cottontall/The funny little bunny [With,the powder puff tall]Gene Autry04.1950-5[5]Columbia 38 750[written by Steve Edward Nelson]
Rudolph,The Red-Nosed Reindeer/If it doesn't snow on ChristmasGene Autry12.1950-3[7]Columbia 38 610[written by Johnny Marks]
Frosty The Snow Man/When Santa Claus Gets your letterGene Autry12.1950-7[6]Columbia 6-742[written by Steve Edward Nelson]
Peter Cottontall/The funny little bunny [With,the powder puff tall]Gene Autry03.1951-19[2]Columbia 38 750[written by Steve Edward Nelson]
Rudolph,The Red-Nosed Reindeer/If it doesn't snow on ChristmasGene Autry12.1951-16[3]Columbia 38 610[written by Johnny Marks]
The night before Christmas song/Look of the window [The winter song]Rosemary Clooney & Gene Autry12.1952-9[2]Columbia 4-39 876-
Rudolph,The Red-Nosed Reindeer/Here comes Santa ClausGene Autry12.1952-13[1]Columbia 4-39 463[written by Johnny Marks]
Rudolph,The Red-Nosed Reindeer/Here comes Santa ClausGene Autry12.1953-13[1]Columbia 4-39 463[written by Johnny Marks]
Rudolph,The Red-Nosed Reindeer/Here comes Santa ClausGene Autry12.1957-70[3]Challenge 1010[written by Johnny Marks]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , ,

Karmin

Karmin – amerykański duet wykonujący muzykę z pogranicza takich gatunków jak pop, R&B czy hip hop. Zespół tworzy małżeństwo: Amy Heidemann (ur. 29 kwietnia 1986r) i Nick Noonan (ur. 27 kwietnia 1986r).
 Nazwa zespołu wywodzi się z łaciny - twórcy zainspirowali się na słowie "carmen", które oznacza "piosenka". Pisownia jednak została zmieniona, tak, aby kojarzyła się z "karmą". Miało to być zręczne połączenie symboli ważnych dla muzyków, które wyraziście odda charakter ich muzyki. Członkowie zespołu swoją twórczością chcą wrócić do czasów, gdy muzyka była szczera i prawdziwa. Ich kluczem do sukcesu jest prostota.
 Popularność zyskali dzięki coverom takich utworów jak "Look At Me Now" Chrisa Browna czy "Someone Like You" Adele, oraz autorskiemu utworowi "Take It Away", który został użyty jako piosenka finałów NBA 2011.
Heidemann i Noonan poznali się w Berklee College of Music. W maju 2010, ukazał się ich pierwszy minialbum Inside Out. Duet zdobył ogromną popularność w internecie głównie dzięki serwisowi reddit. Cover "Look at Me Now" został też umieszczony na blogu Ryana Seacresta. Karmin cieszy się też niesłabnącą popularnością w serwisie Youtube, gdzie przesłane nagrania zanotowały w sumie ponad 140 milionów odsłon. Zespół zdecydował się później na gest w stronę reddit umieszczając maskotkę serwisu w nagraniu coveru "6 Foot 7 Foot".

Rozgorzały spekulacje na temat wytwórni z którą zwiąże się Karmin. 2 czerwca 2011r, duet ogłosił, że związał się z wytwórnią muzyczną. Choć zespół nie potwierdził jeszcze oficjalnie tej informacji, z licznych doniesień wynika, że wytwórnią, z którą 'Karmin' podpisał kontrakt jest Epic Records. Na swojej oficjalnej stronie internetowej, Amy i Nick zapytali fanów, co chcieliby usłyszeć na nowej płycie. Ponad 50% odpowiedziało, że na nowym albumie najchętniej usłyszeliby rap.
W 2013 roku zespół wyruszył w letnią trasę koncertową z Jonas Brothers jako ich support.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
BrokenheartedKarmin08.20126[15]16[22]Epic USSM 11200212[platinum-US][written by Amy Heidemann/Nick Noonan/John Hill/Claude Kelly/Henry Walter/Emily Wright/Richard Head][produced by Cirkut/Emily Wright]
HelloKarmin09.2012-62[8]Epic [written by Amy Heidemann/Nick Noonan/Claude Kelly/Mikkel Eriksen/Tor Erik Hermansen/Autumn Rowe][produced by StarGate]
AcapellaKarmin07.2013-72[8]Epic [written by Amy Heidemann/Nick Noonan/Sam Hollander/Martin Johnson][produced by Martin Johnson]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
HelloKarmin05.2012136[1]18[5]Epic 88697 99726 2[produced by Stargate/Tricky Stewart/Cirkut/Jon Jon Traxx]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 5 marca 2016

Gwen Guthrie

Gwen Guthrie (ur.9 lipiec 1950r - zm. 3 luty 1999r), amerykańska wokalistka, która śpiewała w chórkach Arethy Franklin, Billy Joela, Stevie Wondera i Madonny, między innymi, i która napisała piosenki spopularyzowane przez Bena E . Kinga i Robertę Flack.
Guthrie urodziła się w Okemah, Oklahoma i wychowała w Newark w stanie New Jersey. W szkole uczyła się muzyki klasycznej, a jej ojciec zaczął uczyć ją gry na pianinie gdy miała osiem lat. Na początku lat 70-tych, śpiewała w grupach wokalnych, takich jak Ebonettes i Matchmakers, w międzyczasie pracowała jako nauczycielka w szkole podstawowej. Podczas śpiewania w zespole piosenkarka wystepuje w chórku u Arethy Franklin na singlu "I'm in Love" z 1974r, zastepując chorą Cissy Houston, w ten sposób rozpoczęła się jej kariera .
Guthrie szybko zaczęła pojawiać się na reklamowych jinglach, czasami ze swoją przyjaciółką Valerie Simpson (z Ashford & Simpson ). Towarzyszył jej wtedy przy pisaniu piosenek jej chłopak, puzonista i basista Haras Fyre (profesjonalnie znany jako "Patrick Grant ")w rezultacie doprowadzając Bena E. Kinga do udanego powrotu singlami " Supernatural Thing " i " This Time I'll Be Sweeter". Razem napisali siedem utworów na album Sister Sledge z 1975r Circle of Love: "Cross My Heart", "Protect Our Love", "Love Don't You Go Through No Changes on Me", "Don't You Miss Him Now", "Pain Reliever", "You're Much Better Off Loving Me" i "Fireman". Była również autorką piosenki Roberty Flack "God Don't Like Ugly".
Jej solowa kariera rozwinęła się podczas intensywnej współpracy z Sly and Robbie ,pod jego wpływem nagrywając kawałki dub-klubowe i lansując taneczne utwory. Była nazywana "The First Lady of the Paradise Garage", jak jej kilka piosenek stały się hymnami tego miejsca, wsparte częstymi i dynamicznymi koncertami. Wkrótce nawiązała współpracę ze słynnym dj-em z Paradise Garage Larry Levanem i nagrała swój pierwszy wielki hit "Padlock", w 1983 z Compass Point All Stars w Nassau na Bahamach, który stał się hitem klubowym i radiowym dwa lata później.
Guthrie jest prawdopodobnie najlepiej znana z hymnu dance "'Ain't Nothin' Goin 'On A Rent ",z 1986r, który sama napisała i wyprodukowała,wielce kontrowersyjny ze względu na tekst.
"Ain't Nothin' Goin' on But the Rent" został później samplowany w licznych utworach dance i wykonawców hip-hopowych, w szczególności w 1998r przez Foxy Brown w jej piosence "JOB" z udziałem Mya i Utah Saints w oryginalnej wersji ich hitu "What Can You Do for Me".Guthrie miała również przebój w 1986 roku coverem "(They Long To Be) Close To You", który osiągnął 25 pozycję na UK Singles Chart w tym samym roku .
Jej singiel "Can't Love You Tonight" śmiało zajmował się AIDS w czasie, gdy choroba była tematem tabu. Guthrie była sojusznikiem społeczności gejowskiej. Wpływy ze sprzedaży płyty trafiły do AIDS Coalition.
Inne jej klubowe hity wyprodukowane przez Compass Point All Stars to "Seventh Heaven", "Peanut Butter" i "Peek-a-Boo". "Padlock" później włączył do repertuaru M People w 1995 r. na albumie Bizarre Fruit.
Guthrie zmarła na raka macicy w dniu 3 lutego 1999 r., w wieku 48 lat i została pochowana na Cmentarzu Fairmount Newark, New Jersey.
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
It Should Have Been You / God Don't Like UglyGwen Guthrie07.1982--Island 150[written by Darryl Thompson][produced by Sly Dunbar & Robbie Shakespeare , Steven Stanley][11[16].Hot Disco/Dance;Island 344][27[12].R&B Chart]
Peanut Butter/You're The One Gwen Guthrie04.1983--Island 99903[written by Sly Dunbar][produced by Sly Dunbar And Robbie Shakespeare][83[34].R&B Chart]
Love In Moderation /Seventh heavenGwen Guthrie02.1985-110[1]Island 99685[written by J. Barnes , K. Barnes][produced by Deodato][17[15].R&B Chart]
PadlockGwen Guthrie05.1985--Garage 2001[written by T. Smith][produced by Sly Dunbar & Robbie Shakespeare , Steven Stanley][13[15].Hot Disco/Dance]
Padlock/Getting HotGwen Guthrie07.1985-102[5]Garage 72001[written by T. Smith][produced by Sly Dunbar & Robbie Shakespeare , Steven Stanley][25[14].R&B Chart][25[14].Hot Disco/Dance]
Peanut Butter[remiks]/Family AffairGwen Guthrie11.1985--Garage 72002[written by Sly Dunbar][75[4].R&B Chart]
Ain't Nothin' Goin' On but the Rent / Passion EyesGwen Guthrie08.19865[12]42[13]Polydor 885 106[written by Gwen Guthrie][produced by Gwen Guthrie][1[1][19].R&B Chart][1[2][13].Hot Disco/Dance]
(They Long To Be ) Close To You/You Touched My LifeGwen Guthrie10.198625[7]-Polydor 885 528[written by Bacharach And David][produced by Gwen Guthrie][69[9].R&B Chart]
Outside In The Rain/Save Your Love For MeGwen Guthrie11.1986--Polydor 885 362[written by D. Conley, B. Jackson, D. Townsend, J. Thompson][produced by Gwen Guthrie][51[8].R&B Chart]
Good to Go Lover / Outside in the RainGwen Guthrie02.198737[4]-Boiling Point POSP 841 [UK][B:51[8].R&B Chart]
Can't Love You Tonight / The Surgeon General's Funky 4/4 BeatGwen Guthrie04.1988--Warner 27990[written by Gwen Guthrie][produced by Gwen Guthrie][83[6].R&B Chart][44[3].Hot Disco/Dance;Warner 20 859 12"]
Miss My LoveGwen Guthrie11.1990--Polydor PZ 276 [UK][written by Larry Conley][produced by Gwen Guthrie , Sly Dunbar And Robbie Shakespeare][27[4].Hot Disco/Dance]
Sweet Bitter Love Gwen Guthrie06.1991--Reprise 19 331[produced by Brian Jackson , Gwen Guthrie][74[6].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Just For YouGwen Guthrie04.1985--Island 90252[produced by Eumir Deodato][55[6].R&B Chart]
PadlockGwen Guthrie08.1985--Island 90082[produced by Sly Dunbar & Robbie Shakespeare][47[8].R&B Chart]
Good to Go LoverGwen Guthrie08.198642[14]89[13]Polydor 829532[produced by Gwen Guthrie][20[9].R&B Chart]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , , , , , ,

Pink Martini

Pink Martini z łatwością łączą w jedno muzykę klasyczną, latynoską i jazz, sięgając po klimaty retro, rodem z francuskiego music-hallu czy żywiołowej brazylijskiej samby i wykonując je jak prawdziwa latynoska! I to porównanie chyba najlepiej oddaje niezwykłość i fenomen Pink Martini, jedynej w swoim rodzaju 14-osobowej orkiestry!

Liderami grupy są wokalistka China Forbes i dyplomowany pianista z Harvardu Thomas M.Lauderdale, który założył zespół w 1994 roku w Portland/USA. W 1997 wydali pierwszą płytę Sympathique, która sprzedała się na świecie w ponad milionie egzemplarzy i dotarła na 10 miejsce listy Billboardu, a we Francji pokryła się platyną.
 Umieszczony na niej tytułowy utwór Sympathique („Je ne veux pas travailler”) wykorzystany został w reklamie Citroena, a Pink Martini nominowani zostali do nagrody Victoires de la Musique w kategorii Piosenka Roku i Najlepszy Debiut Roku. W 2004 roku ukazał się drugi album Pink Martini Hang on Little Tomato na którym znalazł się Let's Never Stop Falling in Love.
 Album Splendor In The Grass, który ukazał się pod koniec 2009 roku i przyniósł tak przeboje jak Piensa en mi i But Now I’m Back. W listopadzie 2010 roku ukazała się ostatnia jak dotąd płyta studyjna Joy To The World. Jest to album z 14 różnojęzycznymi wersjami utworów bożonarodzeniowych z całego świata. W październiku 2011 roku ukazała się kompilacja A Retrospective, na której, obok największych przebojów, znalazły się także niepublikowane wcześniej nagrania.

Pink Martini koncertowali w całej Europie i Stanach Zjednoczonych na deskach słynnych filharmonii: Hollywood Bowl Orchestra, The Nashville Symphony, The Jacksonville Symphony. Ich koncerty odbywają się zarówno w zadymionych klubach, wielkich salach koncertowych, filharmoniach jak i galeriach sztuki.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Hang On Little TomatoPink Martini06.2004198[1]122[4]Heinz HNZ002[produced by Thomas M. Lauderdale, with Adam Levey & Robert Taylor]
Hey Eugene!Pink Martini06.200747[5]30[7]Heinz HNZ003[produced by Thomas Lauderdale and China Forbes]
Splendor in the GrassPink Martini11.200980[2]45[3]Heinz HNZ006[produced by Thomas Lauderdale and China Forbes]
Joy to the WorldPink Martini11.2010200[1]35[12]Heinz HNZ007[produced by Pink Martini, Thomas M. Lauderdale]
Get HappyPink Martini09.201376[1]48[2]Heinz HNZ013-
Dream a Little DreamPink Martini03.2014-115[1]Heinz HNZ014[produced by Amanda Von Trapp, August Von Trapp, Dave Friedlander, Melanie Von Trapp, Robert Taylor, Sofia Von Trapp, Thomas M. Lauderdale ]
Je dis oui!Pink Martini12.2016-193[1]Heinz -
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

piątek, 4 marca 2016

L7

L7-grupa amerykańska. Utworzona w 1985 w Los Angeles. Nazwę wzięła z jednego z odcinków serialu animowanego Jaskiniowcy (w amerykańskim slangu sformułowanie L7 oznacza przeciętniaka). Założyła ją Jennifer Finch - voc, b, wywodząca się z zespołu Sugar Baby Doll, znanego też jako Sugar Bunny Farm bądź Sugar Chili Dog (występowała w nim z Kat Bjelland i Courtney Love, które później zdobyły sławę z własnymi formacjami BABES IN TOYLAND i HOLE). W pierwszym składzie znaleźli się też: Suzi Gardner-g, voc, Donita Sparks- g, voc i Roy Koutsky - dr. Na początku lat dziewięćdziesiątych Koutsky'ego zastąpiła Demetra "Dee" Plakas - dr, voc.
Grupa zadebiutowała w 1987 albumem L7, nagranym dla firmy Epitaph, należącej do zespołu BAD RELIGION. Zaproponowała utwory bardzo proste, wściekle dynamiczne, pełne brutalności, wyrastające z punku spod znaku The Slits (Bite The Wax Tadpole, Snake Handler, It's Not You, Ms. 45), nowo-faiowego rocka w stylu The B-52's (Cat O'Ninetails), metalu z linii Black Sabbath I (Let's Rock Tonight). W tekstach zamanifesowała agresywną postawę feministyczną ,np. Ms. 45 o zgwałconej dziewczynie żądnej zemsty- od chwili powstania wspomagała działalność organizacji kobiecych, m.in. aranżując koncerty charytatywne. Dopiero trzy lata później dorobiła się następnej płyty - minialbumu Smell the magic, zrealizowanego dla słynnej firmy Sub Pop z Seattle, przy pomocy tamtejszego producenta Jacka Endino.
Zbliżyła się w tym czasie do gwiazd grunge'u, zwłaszcza do zespołu NIRVANA, u którego boku często koncertowała (np. w październiku tego roku w Wielkiej Brytanii). Przedstawiła lepsze kompozycje - bardziej zwarte, oparte na chwytliwych, rozkołysanych riffach, o większym ładunku emocji, np. Shove, Fast And Frightening, (Flight On} Thru, Deathwish.
Przełomem w karierze L7 było podpisanie w 1992 kontraktu z dużą firmą Slash. Album Bricks are heavy został staranniej nagrany niż poprzednie- w Smart Studios w Madison w stanie Wisconsin i Sound City w Van Nuys w Kalifornii, z Butchem Vigiem jako współproducentem. Pod względem repertuarowym był doskonalszym wariantem płyty poprzedniej- wypełniły go porywające, riffowe utwory, o gęstej, nierzadko dysonansowej fakturze, inspirowane przede wszystkim punkiem, ale niekiedy o rhythm'n'bluesowym rodowodzie, m.in. Wargasm (z głosem Yoko Ono samplowanym z płyty "Plastic Ono Band Live Peace In Toronto"), Pretend We're Dead, Diet Pill, Everglade, Mr. Integrity, Monster.
Teksty były oskarżeniami - mężów o brutalność wobec żon (Diet Pili), mediów o stronniczość wobec kobiet (Pretend We're Dead), Ameryki o wampiryzm (Wargasm). Popularność zyskały m.in. wydane na singlach utwory Pretend We're Dead i Monster (na stronie B przeróbka Used To Love Her But I Had To Kill Her Guns N' Roses pod zmienionym tytułem Used To Love Him).
Promując płytę grupa wystąpiła m.in. na festiwalach w Reading w sierpniu 1992 (obok np. Nirvany, MUDHONEY i The MELVINS) oraz w Rio De Janeiro w styczniu 1993 (obok np. Nirvany, ALICE IN CHAINS i The RED HOT CHILI PEPPERS). Dziewczęta wcieliły się w członkinie fikcyjnego zespołu Camel Lips w filmie Serial Mom (1994, reż. John Waters). Wyrazem uznania dla feministycznej działalności L7, m.in. kampanii w obronie prawa kobiety do przerywania ciąży, była nagroda The Feminist Majority Foundation w 1992.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Pretend we' re dead/Shit listL704.199221[7]8.Modern Rock TrackSlash LASH 34[written by Donita Sparks][produced by L7, Butch Vig]
Everglade/Freak magnetL705.199227[3]-Slash LASH 36[written by Jennifer Finch, Daniel Ray][produced by L7, Butch Vig]
Monster/Used to love himL709.199233[3]-Slash LASH 38[written by Suzi Gardner][produced by L7, Butch Vig]
Pretend we' re dead/Fast' n' frighteningL711.199250[3]-Slash LASH 42
Andres/BombL706.199434[3]-Slash LASH 48[written by Suzi Gardner, Donita Sparks][produced by GGGarth, L7]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
L7L712.1988--Epitaph E 86 401-2[produced by Brett Gurewitz]
Bricks are heavyL705.199224[6]160[7]Slash 26 784[produced by L7, Butch Vig]
Hungry for stinkL707.199226[3]117[7][07.94]Slash 45 624[produced by L7,GGGarth]
The beauty process:Tripple platinumL703.1997-172[1]Slash 46 327[produced by Rob Cavallo, Joe Barresi, L7]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)