poniedziałek, 23 listopada 2020

Ivo Robić

 Ivo Robić (ur . 28 stycznia 1923 r. W Garešnicy koło Bjelovaru , Królestwo Jugosławii , dziś Chorwacja ; zm. 9 marca 2000 r. W Rijece ) był jugosłowiańsko - chorwackim piosenkarzem pop .
Robić rozpoczął karierę muzyczną, studiując w Konserwatorium w Zagrzebiu, aby zostać nauczycielem muzyki. Podczas studiów uczył się gry na fortepianie , saksofonie , klarnecie , flecie i skrzypcach basowych . Poza studiami pracował jako śpiewak z orkiestrą taneczną Radia Zagrzeb.

 Został odkryty przez jugosłowiańską wytwórnię Jugoton , która wydała swoją pierwszą płytę z Robiciem w 1948 roku. Do 1977 roku Jugoton Ivo Robicia miał około 100 płyt, co uczyniło go jedną z najbardziej utytułowanych gwiazd jugosłowiańskich. Od 1977r nagrywał płyty dla czechosłowackiej wytwórni Supraphon. Na początku lat pięćdziesiątych Robić zaczął koncertować za granicą, m.in. w Czechosłowacji, Austrii i NRD .

Robić po raz pierwszy pojawił się w Niemczech w 1955 roku w Hof (Saale) . Ale dopiero w 1958 roku doszło tutaj do zawarcia kontraktu płytowego. Inicjatywa wyszła od żony Robicia, która wysłała taśmy demo do różnych niemieckich wytwórni płytowych. Polydor jako jedyny wykazał zainteresowanie i zaprosił Robicia do testowania nagrań. Po odrzuceniu dwóch coverów nagranych w styczniu 1959 roku z tytułami Chessmen i Raya Petersona , pierwszy singiel Robicia z tytułami Morgen i Ay, ayay Paloma został wydany w maju 1959 roku . Producentem był Bert Kämpfert , który opiekował się Robiciem w kolejnych latach. Tytuł Morgen skomponował Peter Moesser , przez jakiś czas współpracował z Robiciem. Jutro stało się światowym sukcesem i sprzedało się w ponad milionie egzemplarzy w samych Niemczech, za co Robić otrzymał platynową płytę od swojej wytwórni muzycznej.  Mimo że tylko osiągnął numer dwa w Niemczech w zestawieniu specjalistycznym czasopiśmie Musikmarkt otrzymał   Brązowego Lwa z Radia Luxembourg . Amerykański magazyn muzyczny Billboard umieścił również niemiecki oryginalny tytuł, który został opublikowany przez wytwórnię Laurie , w swoim Hot 100 .Singiel utrzymywał się tam przez 14 tygodni i awansował na 13. miejsce. Polydor wypuścił tytuł w Wielkiej Brytanii, gdzie osiągnął 23 miejsce na listach przebojów. Z drugim nagraniem z Ivo Robiciem, Polydor od początku przyjął dwutorowe podejście. Niemiecki tytuł Muli-Song ukazał się w tym samym czasie w Niemczech i USA, ale w Stanach Zjednoczonych w angielskiej wersji The Happy Muleteer . Ta wersja wróciła również na Billboard Hot 100 , była tam notowana przez pięć tygodni i awansowała na 58. miejsce. Robić trafił do amerykańskiej rozrywki, więc został zaproszony na występy w Perry Como Show , Ed Sullivan Show i Dick Clark Show .

Podczas gdy Muli-Song w Niemczech uplasowała się na siódmym miejscu, Robić odniósł sukces numer jeden w 1961 roku dzięki coverowi amerykańskiego tytułu Save the Last Dance for Me zespołu  Drifters . Wersja niemiecka  Mit 17 fängt das Leben erst an była notowana na rynku muzycznym przez 32 tygodni, a w marcu 1961 roku zajęła pierwsze miejsce w dwóch tygodniowych ocenach. Tym razem Radio Luxemburg przyznało mu Srebrnego Lwa. Następnie Ivo Robić osiągnął szczyt swojej kariery w Niemczech. Tylko z tytułem Ein ganzes Leben lang , wydanym w 1962 r. , coverem przeboju Raya Charlesa I Can't Stop Loving You, wrócił do pierwszej dziesiątki (8. miejsce).

 Potem rynek muzyczny umieszczał go w niższych szeregach tylko trzy razy, aż do 1967 roku. W 1968 roku Bert Kämpfert przeszedł na emeryturę jako producent, aby poświęcić więcej czasu własnej karierze, a   nagrania  Robicia nadzorował Kai Warner . Robić ostatecznie osiadł w Chorwacji, gdzie wraz z żoną Martą miał dom w małej wiosce rybackiej Ičićiposiadane na chorwackiej riwierze. W Jugotonie kontynuował wydawanie płyt na rynek jugosłowiański. Przez ostatnie kilka lat, aż do śmierci, był honorowym przewodniczącym Chorwackiego Związku Muzyków. Zmarł w 2000 roku w wieku 77 lat w wyniku operacji dróg żółciowych w szpitalu w Rijece. Znalazł swoje ostatnie miejsce spoczynku na cmentarzu Mirogoj w Zagrzebiu . 




Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Morgen/Ay, Ay, Ay PalomaIvo Robić08.195923[1]13[17]Laurie 3033[written by Peter Moesser][produced by Bert Kaempfert]
The Happy Muleteer/RhondalyIvo Robić01.1960-58[6]Laurie 3045[written by Peter Moesser, Joe Sherman][produced by Bert Kaempfert]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Elle King

 Elle King (wł. Tanner Elle Schneider) urodziła się 3 lipca 1989 roku w Los Angeles, w stanie Kalifornia. Obecnie mieszka w Nowym Jorku. Jest amerykańską piosenkarką, autorką tekstów oraz aktorką. Jej styl muzyczny to country, soul, rock i blues. Jest córką znanego aktora komediowego Roberta Schneidera oraz modelki London King. 

 Dorastała w Ohio . Jako dziewięciolatka słuchając  punk rocka -żeński zespół Donnas  postanowiła zostać wokalistką. W wieku 13 lat zaczęła grać na gitarze . Banjo zostało dodane później. W wieku 16 lat King jako muzyk uliczny deptała po Nowym Jorku i okolicach, ale potem przeniosła się do Filadelfii, aby uczęszczać do miejscowej szkoły artystycznej zajmującej się malarstwem i filmem. Po ukończeniu szkoły spędziła trochę czasu w Kopenhadze i Los Angeles, ale potem wróciła do Nowego Jorku, osiadła na Brooklynie i pracował między innymi w sklepie tatuażu na Lower East Side .

W 2010 roku King wystąpiła w filmie dokumentalnym Legends of La La . W marcu 2012 roku jej pierwszy singiel Good to Be a Man został wydany przez niezależną wytwórnię Fat Possum Records . Następnie podpisała kontrakt z RCA Records i w czerwcu tego roku wydała EP-kę The Elle King z czterema utworami, w tym piosenką z jej pierwszego singla Good to Be a Man . W tym samym roku King wystąpiła w telewizji w Big Morning Buzz Live i Late Show z Davidem Lettermanem .

We wrześniu 2014 roku singiel Ex's & Oh trafił do sklepów jako zwiastun debiutanckiego albumu Love Stuff z lutego 2015 roku . Po tym, jak album znalazł się na amerykańskich listach przebojów w marcu 2015 r. i awansował do pierwszej trzydziestki, singiel znalazł się również na amerykańskich listach przebojów w lipcu 2015 r., 10 miesięcy po wydaniu, i osiągnął numer 10. Dalsze wydania 2015 roku to cyfrowe single Catch Us If You Can w kwietniu i American Girl w maju. Obie piosenki można usłyszeć w komedii akcji Miss Bodyguard - In High Heels on the Run . American Girl jest coverem wersja hitu napisanego przez Toma Petty i wydana z jego zespołem The Heartbreakers w 1977 roku.

Również w 2015 roku King pojawiła się w różnych programach telewizyjnych, w tym The Tonight Show , The Late Late Show with James Corden , Live with Regis and Kathie Lee , Jimmy Kimmel Live! . Po raz pierwszy wystąpiła w telewizji w Niemczech w listopadzie tego roku w programie Inas Nacht oraz w grudniu na finale piątego sezonu The Voice of Germany , gdzie śpiewała Ex's & Oh’s ze wszystkimi kandydatami.   Zaraz potem singiel, a tydzień później album wszedł na niemieckie listy przebojów.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Ex's & Oh'sElle King11.201515[19]10[38]RCA[3x-platinum-US][silver-UK][written by Elle King, Dave Bassett][produced by Dave Bassett]
America's SweetheartElle King04.2016-114[4]RCA[written by Elle King,Martin Johnson][produced by Martin Johnson]
Different for GirlsDierks Bentley featuring Elle King10.2016-42[20]Capitol Nashville[platinum-US][written by J. T. Harding ,Shane McAnally][produced by Ross Copperman]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Love StuffElle King11.201518[1226[66]RCA 88843098052[gold-US][silver-UK][produced by John Hill,Dave Bassett,Jeff Bhasker,Martin Johnson,Jacknife Lee,Eg White]
Shake the SpiritElle King11.201818[12]68[1]RCA 88310[produced by Elle King, Matt Pence ,Greg Kurstin,Tim Pagnotta]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Nina Sky

 Duet latynoskich sióstr z powodzeniem funkcjonujący na scenach reggaeton i r&b.
Posiadające portorykańskie korzenie bliźniaczki Natalie i Nicole (ur. 13.03.1986r) z domu Albino poznały piękny świat muzyki dzięki pasji ojczyma, który był didżejem. Uczył je też gry na gitarze i instrumentach perkusyjnych, istotnie przyczyniając się w ten sposób do związania przez dziewczyny planów na przyszłość z karierą muzyczną. Jako nastolatki regularnie ćwiczyły śpiew i brały udział w licznych przeglądach młodych talentów, rozwijały edukację muzyczną także jako didżejki. 

Reprezentujące nowojorską dzielnicę Queens, dziewczyny zaczęły na początku XXI wieku wspólnie nagrywać pod szyldem Nina Sky - pierwszy człon nazwy był połączeniem pierwszych sylab ich imion, zaś drugi nawiązywał do popularnej mantry ludzi sukcesu - „sky is the limit” („niebo stanowi limit”). Ich talent docenił duet producencki The Jettsonz, który następnie przedstawił w 2004 r. dwójkę hiphopowemu didżejowi Cipha Sounds, związanemu z założoną przez duet   The Neptunes wytwórnią star trak entertainment. 

Nagrany wspólnymi siłami debiutancki numer uroczych bliźniaczek „Mova Ya Body” został oparty na słynnym karaibskim riddimie „Coolie Dance”. Zmysłowy śpiew sióstr Albino zgrabnie wpasował się w rytmicznie pulsujący podkład i szybko zwrócił na dziewczyny uwagę tysięcy fanów. Singiel dotarł do pierwszej dwudziestki listy the billboard HOT loo i był głównym motorem napędowym pełnogrającego debiutu dwójki, wydanego w podległym UNIVERSALOWI labelu NEXT PLATEAU. 

Choć album Nina Sky nie wygenerował już hitów na miarę „Move...”, Portorykanki zostały jednymi z najbardziej popularnych kobiecych postaci na dynamicznie rozwijającej się scenie brzmień reggaeton - wyjątkowo energetycznej mieszanki reggae, muzyki latynoskiej i hip-hopu o przeznaczeniu klubowym. Seksowny śpiew sióstr pojawił się w wielu hymnach tego stylu, jak „Oye Mi Canto” (N.O.R.E., Daddy Yankee), „Mas Maiz" (N.O.R.E., Fat Joe) czy „Play That Song” (B-Real, Tony Touch). Artystki podjęły także współpracę przy stricte rapowych produkcjach takich postaci, jak The Alchemist
(„Key to the City”), Angie Martinez („Time to Go”), Red Cafe („Things You Do”) i Cassidy („Kicks n My New Dress”).
Premiera drugiego pełnego wydawnictwa śpiewających często jednym głosem wokalistek przekładana jest od 2006 roku. Według najnowszych informacji odbędzie się ona pod koniec 2008 roku w POLO records (podległe j records). Materiał Musical zapowiedziały już dynamiczne numery „Clothes Off’, „Sugar Daddy”, „Flippin’ That” i „Curtain Call” (w ostatnich dwóch gościnnie Rick Ross).

Miał on mieć premierę 27 lipca 2007 roku, jednak płyta nie została wydana. Pod koniec 2007 roku Nina Sky opuściły wytwórnię Universal i zaczęły śpiewać dla J Records. 



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Move Ya BodyNina Sky featuring Jabba05.20046[13]4[26]J-Time 002570[gold-US][silver-UK][written by Nicole Albino ,Natalie Albino, Cordel Burrell, Luis Diaz, Paul George ,Curtis Bedeau ,Gerald Charles, Brian George ,Elijah Wells, Lionel Bermingham][produced by Elijah Wells, Lionel Bermingham][14[25].R&B Chart][sample z "Can You Feel The Beat"-Lisa Lisa and Cult Jam;"Coolie Dance Rhythm"-Cordell Burrell]
Oye Mi CantoN.O.R.E. featuring Nina Sky, Daddy Yankee, Gem Star & Big Mato08.2004-12[22]Roc-A-Fella 003967[written by Natalie Albino,Nicole Albino,Raymond Ayala,R. Ramirez,Victor Santiago,Edwin Almonte,Linnette Vasquez][produced by SPK][24[24].R&B Chart]
Turnin' Me OnNina Sky featuring Jabba01.2005--Next Plateau[written by Nicole Albino, Natalie Albino ,Luis Diaz, David Shayman, Dwayne Chin-Quee][produced by Cipha Sounds ,Disco D ,Supa Dups, M. "Khan" Chin][74[8].R&B Chart]
Hold You DownThe Alchemist featuring Nina Sky & Prodigy01.2005-95[4]ALC 9670[written by Alan Maman, Albert Johnson, Nicole Albino, Natalie Albino, Gregory W. Jackson, Al Kooper][produced by The Alchemist][47[20].R&B Chart]
Play That SongTony Touch featuring Nina Sky and B-Real07.2005-113[1] EMI[written by Natalie Albino, Nicole Albino, Vladimir Felix, Louis Freese, Stephen Hague, Joseph Hernandez, Malcolm McLaren, Ronald Larkins, Robert Andrews, Tyrone Price][produced by DJ Sonic, DJ Blass][122.R&B Chart]
Curtain CallNina Sky featuring Rick Ross09.2008--Polo Grounds[written by Robert Smith ,Robert Waller ,William Roberts, Jr.][produced by Robert "EST" Waller, Bryan Leach, Cipha Sounds, Jamal Landlord, Nicole Albino, Natalie Albino ,Mr. Morgan, Big Bert][79[6].R&B Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Nina SkyNina Sky07.2004-44[12]Next Plateau 002739[gold-US][produced by Eddie O'Loughlin,Nicole Albino,Natalie Albino, Lionel Bermingham, M. "Khan" Chin, The Jettsonz, Cipha Sounds, Supa Dups ,Will Divide ,Disco D ,Jamal Landlord ,George Charles, E.J. Wells, Cordel Burrell, Curtis Bedeau]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Nicole Wray

 Nicole Monique Wray (ur. 01.07.1981r Salinas (Kalifornia, USA). Wokalistka, aktorka i modelka, była podopieczna Missy Elliott. Jej związek z raperem Cam’ronem był przez pewien czas pożywką dla prasy bulwarowej, a parę często porównywano do duetu Jay-Z -   Beyonce. Bardzo urodziwa i obdarzona dobrym głosem Wray jeszcze jako dziecko przeprowadziła się wraz z rodzicami do położonego w Wirginii miasta Portsmouth. Tam poznała i zaprzyjaźniła się z Missy, która szybko dostrzegła drzemiący w Nicole talent i zaprosiła do gościnnego udziału na przełomowym albumie Supa Dupa Fly (1997), gdzie wystąpiła w nagraniu „Gettaway”. Niedługo później Elliott podpisała z Wray umowę wydawniczą, czyniąc ją pierwszą artystką w katalogu goldmind inc.

 


Właśnie w goldmind/ elektra jesienią 1998 r. ujrzała światło dzienne jedyna wydana oficjalnie płyta Nicole - Make It Hot. Krążek, którego produkcji podjęli się m.in.   Timbaland i Missy Elliott, szybko dotarł do 5. miejsca na liście billboardu, ale nie spotkał się z entuzjastycznymi recenzjami. Materiał został zdominowany przez gościnne udziały i produkcję, nie dając Wray wielkiej szansy na pokazanie swych możliwości. Co prawda udało się wypromować trzy single z płyty - „Make It Hot", „Without You” i „Eyes Better Don’t Wander”, jednak generalnie debiutowi Nicole towarzyszyło uczucie niedosytu i zawodu.
 

Kolejne dwa albumy nagrane przez Wray nie ukazały się nigdy w oficjalnym obiegu. Najpierw elektra wstrzymała premierę albumu Elektric Blue (2001), a w 2005 r. damon dash music group, gdzie artystka trafiła po rozłamie w Roc-A-Fella records, z którym to labelem miała podpisany kontrakt, nie zdecydowało się na wydanie ukończonego już krążka Lovechild. Niezrażona tym wszystkim wokalistka podpisała w 2006 r. umowę z Family Over Everything ENTERTAINMENT i rozpoczęła pracę nad kolejną płytą - Young Talented & Beautiful.
 

Pełna niefortunnych zdarzeń kariera muzyczna Nicole Wray nie jest jedynym polem aktywności artystki. Z powodzeniem sprawdza się jako modelka i aktorka.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Make It HotNicole featuring Mocha and Missy Elliott06.199822[4]5[23]Gold Mind 64 110[gold-US][written by Missy Elliott,Tim Mosley,A. Richards][produced by Timbaland][2[27].R&B Chart]
I Can't SeeNicole featuring Mocha and Missy Elliott10.199855[2]-East West E 3801 [UK][written by Brian Alexander Morgan, Cynthia Loving][produced by Brian Alexander Morgan][60[8].R&B Chart]
I Like Control DJ Clue? featuring Missy "Misdemeanor" Elliott, Nicole Wray and Mocha02.1999--Roc-A-Fella[written by M. Elliott,Mocha,N. Wray,E. Shaw,K. Ifill,R. DeBarge,El DeBarge,H. Tee][produced by DJ Clue?,Ken "Duro" Ifill][81[5].R&B Chart]
Eyes Better Not WanderNicole04.1999--EastWest[written by J. Peacock, S. Garrett][produced by Smokey][71[10].R&B Chart]
All N My GrillMissy "Misdemeanor" Elliott featuring Big Boi of Outkast& Nicole06.1999-64[14]Gold Mind [written by MC Solaar, M. Elliott, T. Mosley][produced by Timbaland][16[22].R&B Chart]
I'm Lookin' Nicole 08.2001--Gold Mind 67 214[written by Balewa Muhammad, Cliff Lighty, Darren Lighty, Edward Ferrell, Nicole Wray][produced by Darren Lighty, Eddie F][66[7].R&B Chart]
If I Was Your GirlfriendNicole Wray09.2004--Roc-A-Fella 003999[written by A. Hooker, A. Lewis, W. Beck, C. Satchell, J. Williams, L. Bonner, M. Jones, M. Pierce, N. Wray, R. Middlebrooks][produced by Boola][57[20].R&B Chart][sample z "Fire"-Ohio Players]
Do Your ThingCam'Ron featuring Nicole Wray12.2005--Diplomatic Man[written by C. Giles, Kyle Proctor, M. Armstead, M. Hip Armstead, N. Wray][produced by Bliz][65[6].R&B Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Make It Hot Nicole09.199894[1]42[9]EastWest 62 209[produced by Missy Elliott,Merlin Bobb,Sylvia Rhone,Big Baby, Dent ,Kevin Hicks, Donald "Lenny" Holmes, Brian Alexander Morgan, Suga Mike, Smokey of Playa ,Timbaland, Gerard "Soundman" Thomas]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Don Robertson

Donald Irwin Robertson (ur. 5 grudnia 1922r - zm. 16 marca 2015r) był amerykańskim autorem tekstów piosenek i pianistą, występującym głównie w country i popularnych gatunkach muzycznych . Został wprowadzony do Nashville Songwriters Hall of Fame w 1972 roku. Jako wykonawca trafił do pierwszej dziesiątki w USA z „ The Happy Whistler ” w 1956 roku. W tym samym roku utwór osiągnął 8. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli .  Sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy i otrzymał złoty krążek .


Chociaż Robertson podpisał kontrakt z Capitolem w czasie, gdy wydawał swój największy przebój , następnie podpisał kontrakt z RCA Victor . Wraz z Halem Blairem (z domu Harold Keller Brown; 1915–2001) skomponował lub współtworzył wiele hitów dla innych muzyków, w tym dla Elvisa Presleya, który nagrał kilkanaście piosenek Robertsona, z których pięć pojawiło się w licznych filmach Presleya.  Zmarł w 2015 r.  



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
The Happy Whistler/You're Free To GoDon Robertson01.1956-6[20]Capitol 3391[written by Don Robertson]
Tennessee Waltz/ Feather In The WindDon Robertson07.1961-117[2]RCA Victor 7909[written by Redd Stewart, Pee Wee King]

 

                          Kompozycje Dona Robertsona na listach przebojów


 

  [with  Jack Rollins]
  .1954 I Don't Hurt Anymore   Dinah Washington 3.R&B
  .1954 I Don't Hurt Anymore   Hank Snow 1.Coumtry Chart
12/1962 Does He Mean That Much to You?   Eddy Arnold 98.US

[with Howard Barnes]
  .1954 I Really Don't Want to Know   Eddy Arnold 1.Country Chart
04/1954 I Really Don't Want to Know   Les Paul & Mary Ford 11.US
05/1960 I Really Don't Want to Know   Tommy Edwards 18.US
09/1962 I Really Don't Want to Know  Solomon Burke 93.US
02/1963 I Really Don't Want to Know  Esther Phillips 61.US
09/1966 I Really Don't Want to Know   Ronnie Dove 22.US
12/1970 I Really Don't Want to Know   Elvis Presley 21.US

[solo]
07/1955 Hummingbird   Les Paul & Mary Ford 7.US
09/1955 Humming Bird   Frankie Laine 17.US/16.UK
11/1955 Magic Fingers   Eddie Fisher 52.US
04/1956 The Happy Whistler   Don Robertson 6.US/8.UK
06/1956 Born to Be with You   The Chordettes 5.US/8.UK
06/1956 The Happy Whistler   Cyril Stapleton 22.UK
05/1960 Born to Be with You   The Echoes 101.US
03/1962 Anything That's Part of You   Elvis Presley 31.US
02/1963 They Remind Me Too Much of You   Elvis Presley 53.US
02/1964 I Love You More and More Every Day   Al Martino 9.US
08/1964 Thank You for Loving Me  Al Martino 118.US
06/1965 Born to Be with You   The Capitol Showband 126.US
08/1966 Born to Be with You  The Silkie 133.US
08/1967 There's Always Me   Elvis Presley 56.US
11/1968 Born to Be with You   Sonny James 81.US/1.Country Chart
06/1973 Born to Be with You   Dave Edmunds 5.UK
06/1976 Born to Be with You   Dion 108.US

[with  Hal Blair]
05/1960 Please Help Me, I'm Falling   Hank Locklin 9.UK/8.US/1.Country Chart
07/1960 Please Help Me I'm Falling   Rusty Draper 54.US
10/1960 Please Help Me, I'm Falling   Homer and Jethro 101.US
10/1964 Ringo   Lorne Greene 1.US/22.UK
08/1965 I'm Yours   Elvis Presley 11.US

[with  Hal Blair,Skeeter Davis]
06/1960 (I Can't Help You) I'm Falling Too   Skeeter Davis 39.US

[with  Lou Herscher]
02/1972 You're Free to Go   Jim Reeves 48.UK

 

Autor: o Brak komentarzy:

niedziela, 22 listopada 2020

Dick Robertson

 Dick Robertson ( ur. 3 lipca 1903r-zm.1979r) był popularnym amerykańskim wokalistą big bandowym i autorem tekstów z lat 30 i  40 -tych. Śpiewał dla wielu liderów zespołów, takich jak Leo Reisman i Roger Wolfe Kahn and His Orchestra, a także był na liście artystów w Banner Records . 

W rzeczywistości był jednym z najbardziej płodnych wokalistów z Nowego Jorku (razem z Irvingiem Kaufmanem , Chickiem Bullockiem , Scrappy Lambertem , Elmerem Feldkampem, Paulem Small and Smith Ballew) na dziesiątkach płyt z końca 1928 roku do połowy lat trzydziestych XX wieku. Seria płyt wydanych w Melotone / Perfect / Banner / Oriole / Romeo, Crown, Bluebird w latach 1930-1934 została wydana pod jego nazwiskiem lub jest wymieniona w wydaniu z 2010 roku „American Dance Bands on Record and Film (1915-1942)” przez Richarda J. Johnsona i Bernarda H. Shirleya pod jego nominalnym przywództwem. 

Jego ostatnia sesja nagraniowa jako wokalisty miała miejsce w 1949 roku. Używał również pseudonimu Bob Richardson do niektórych nagrań w Mayfair Records . 


Jako autor piosenek, jego największym hitem był „ We Three (My Echo, My Shadow and Me) ” z 1940 roku.  Wersja piosenki Sinatry została ponownie wydana na The Song Is You (album) i ponownie w Frank Sinatra & Tommy Dorsey Orchestra . Jukebox Ella: The Complete Verve Singles, Vol. 1 .

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Toodle-Oo Dick Robertson & His Orchestra06.1937-16[2]Decca 1260[written by Carmen Lombardo & John Jacob Loeb]
On a Little Dream Ranch Dick Robertson & His Orchestra07.1937-14[2]Decca 1283[written by Billy Hill]
The Merry-Go-Round Broke Down/Good Mornin' Dick Robertson & His Orchestra07.1937-A:12[2];B:20[1]Decca 1334[A:written by Cliff Friend & Dave Franklin][B:piosenka z filmu "Mountain music"]
Sailboat in the Moonlight Dick Robertson & His Orchestra09.1937-10[2]Decca 1367[written by Carmen Lombardo & John Jacob Loeb]
Blossoms on Broadway/You Can't Stop Me from Dreaming Dick Robertson & His Orchestra10.1937-A:5[11];B:11[2]Decca 1415[A:written by Ralph Rainger & Leo Robin][B:written by Cliff Friend & Dave Franklin]
Rollin' Plains/I Want You For Christmas Dick Robertson & His Orchestra12.1937-16[1]Decca 1498[written by Walter Samuels, Leonard Whitcup & Teddy Powell]
That Old Gang of Mine Dick Robertson & His Orchestra12.1937-14[2]Decca 1536[written by Billy Rose, Mort Dixon & Ray Henderson]
Cry, Baby, Cry/Oh! Ma-Ma! (The Butcher Boy) Dick Robertson & His Orchestra03.1938-A:9[3];B:7[7]Decca 1726[A:written by Jimmy Eaton & Terry Shand][B:written by Lew Brown, Paolo Citorello & Rudy Vallée]
Rancho Grande Dick Robertson & His Orchestra09.1938-5[5]Decca 1979[written by Emilio Donato Uranga , Juan Del Moral & Hartley Costello]
I'm Building a Sailboat of Dreams Dick Robertson & His Orchestra04.1939-10[2]Decca 2364[written by Cliff Friend & Dave Franklin]
Pippinella/Where Do You Work-A, John? (Push-a Push-a Push) Dick Robertson & His Orchestra06.1939-12[2]Decca 2497[written by Barney Salera, Addy Britt & Sammy Mysels]
Ma (He's Making Eyes at Me) Dick Robertson & His Orchestra02.1940-12[6]Decca 2920[written by Con Conrad & Sidney Clare]
Goodbye Little Darlin', Goodbye/I'll Never Smile Again Dick Robertson & His Orchestra09.1940-22[1]Decca 3304[written by Johnny Marvin & Gene Autry]
We Did It Before (And We Can Do It Again) Dick Robertson & His Orchestra02.1942-22[1]Decca 4117[written by Cliff Friend & Charles Tobias]

 

                           Kompozycje Dicka Robertsona na listach przebojów


 

  [with Sammy Mysels]
  .1939 At Least You Could Say Hello  Connee Boswell 14.US 


[with  Nelson Cogane, Sammy Mysels]
10/1940 We Three (My Echo, My Shadow and Me)  The Ink Spots 3.US 
11/1940 We Three (My Echo, My Shadow and Me)   Tommy Dorsey and His Orchestra 3.US
  .1942 Yesterday's Gardenias   The Glenn Miller Orchestra 19.US
05/1956 Is There Somebody Else?   The Dream Weavers 87.US

[with Sammy Mysels & James F. Hanley]
11/1940 You Forgot About Me  Bob Crosby and His Orchestra 15.US

[with Frank Weldon, Al Hoffman]
05/1944 Good Night, Wherever You Are   Russ Morgan 6.US


[with   Frank Weldon & James Cavanaugh]
02/1945 A Little on the Lonely Side  Frankie Carle and His Orchestra 4.US 
02/1945 A Little on the Lonely Side  Guy Lombardo and His Royal Canadians 5.US
05/1945 A Little on the Lonely Side   Phil Moore Four 22.US

 

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Paddy Roberts

 John Godfrey Owen "Paddy" Roberts (ur. 18 stycznia 1910r - zm. 24 sierpnia 1975r), brytyjski autor tekstów i piosenkarz, który mieszkał w Devon w Anglii , wcześniej był prawnikiem i pilotem (służył w RAF podczas drugiej wojny światowej  ). Następnie dołączył do BOAC i latał na Lockheed Constellations dla tej linii pod koniec lat czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku.


Roberts, który urodził się w Durbanie , RPA , odnosił sukcesy z wielu piosenek w latach  50 i  60-tych i pisał piosenki do kilku filmów. Wydał kilka płyt LP i EP z własnym materiałem, często zawierającym, jak na tamte czasy, nieco ryzykowne teksty . Jedną z jego najpopularniejszych i najbardziej zabawnych kompozycji, którą sam nagrał, była „The Ballad of Bethnal Green”  , którą również nagrała Beatrice Lillie . 

Roberts był pięciokrotnym zdobywcą nagrody Ivor Novello , czterech za pisanie piosenek i jedną za zasługi dla brytyjskiego przemysłu muzycznego. Był współautorem brytyjskiej listy przebojów z 1955 roku „ Softly, Softly ” śpiewanej przez Ruby Murray i „ Lay Down Your Arms ” Anne Shelton , która osiągnęła 1. miejsce na brytyjskiej liście singli w 1956 roku.

Roberts zmarł w sierpniu 1975 roku w Dartmouth, Devon w Anglii.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Strictly for Grown UpsPaddy Roberts09.19598[7]-Decca LF 1322-
Paddy Roberts Tries AgainPaddy Roberts09.196016[1]-Decca LK 4358-

 

                          Kompozycje Paddy Robertsa na listach przebojów


 

  [with  Leo Towers, Desmond Cox, Harold Elton Box,Don Pelosi]
  .1937 When the Poppies Bloom Again   George Hall & His Orchestra 15.US 
  .1937 When the Poppies Bloom Again   Russ Morgan 8.US

[with Les Paul, Marcel Stellman]
07/1953 Johnny (Is the Boy for Me)   Les Paul & Mary Ford 15.US 

[with  Hans Gottwald]
02/1954 The Book   David Whitfield with Stanley Black and His Orchestra 5.UK

[with Mark Paul, Pierre Dudan]
01/1955 Softly Softly   Ruby Murray 1.UK

[with   Gerry Levine]
07/1955 Evermore   Ruby Murray 3.UK

[with Peter Hart]
11/1955 Meet Me on the Corner   Max Bygraves 2.UK

[with Derek Bernfield, Garfield De Mortimer]
12/1955 Pickin' a Chicken   Eve Boswell with Glen Somers and His Orchestra 9.UK

[with  Ake Gerhard, Leon Landgren, Gerhard]
08/1956 Lay Down Your Arms   Anne Shelton 1.UK /59.US
09/1956 Lay Down Your Arms   The Chordettes 16.US

[with   Lester Powell]
09/1956 You Are My First Love   Ruby Murray 16.UK 
02/1957 You Are My First Love   Nat King Cole 65.US

[solo]
04/1957 The World Is Mine   Malcolm Vaughan 26.UK

[with  Peggy Cochrane]
07/1959 The Heart of a Man   Frankie Vaughan 5.UK

[with  Carl Sandburg, Lee Hays]
05/1960 I Wanna Go Home (The Wreck of the John 'B')   Lonnie Donegan 5.UK

[with Jo Moutet, Robert Chabrier]
07/1960 Papa Loves Mama   Joan Regan 29.UK

 

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Aardvarks

 The Aardvarks to amerykański zespół rockowy z Muskegon w stanie Michigan, który działał w latach 1964-1968. Byli jedną z najpopularniejszych grup w rejonie Muskegon i nagrali trzy single, z których dwa zostały wydane przez wytwórnie Dave Kalmbacka Fenton Records z siedzibą w Sparcie w stanie Michigan . Zespół zdobył lokalny hit utworem „I'm Higher than I'm Down”, który jest obecnie uznawany za klasykę rocka garażowego, a ich twórczość jest wysoko ceniona przez kolekcjonerów i entuzjastów.


The Aardvarks, z Muskegon , Michigan , wzrosła z popiołów poprzednich grup ,    Hitchhikers w której występowali wokalista Daryl Dingler i perkusista Garey Walker, który odejdzie do utworzenia nowego zespołu pod koniec 1964 roku   Początkowo skład składał się z lidera grupy Dinglera na wokalu i Walkera na perkusji, wraz z Johnem Carterem i Rickiem Spattem na gitarach. Po tym, jak Spatt wyjechał na studia, zespół zdecydował, że potrzebuje klawiszy, więc Dingler poprosił Ricka Kuertha, aby dołączył jako organista.  Kuerth grał na klasycznym pianinie i znał Gary'ego Walkera w liceum, gdzie obaj grali na perkusji w orkiestrze marszowej.Zespół potrzebował basisty i ostatecznie znalazł Terry'ego Pottsa, aby wypełnić tę rolę. 

Aardvarks zaczął przyciągać zwolenników w rejonie Muskegon.   Podczas bitwy zespołów, która odbyła się w LC Walker Arena w 1966 roku, Chuck St. Louis podszedł do Darryla Dinglera i umówił się na spotkanie z zespołem.  Stał się de facto menadżerem grupy i przekonał zespół, by zastąpił Johna Cartera Chrisem Johnsonem, utalentowanym gitarzystą, który był biegły w wymyślaniu akordów wielu piosenek z coverów, i sprowadził Jima Brittona i Don Heralda.   St. Louis był w stanie pomóc zespołowi skoncentrować się na wyższym poziomie, zaszczepiając nowy poziom profesjonalizmu i dyscypliny.  Przekonał zespół do stosowania trzyczęściowych harmonii i koordynował garderobę i ubiór zespołu, a także łączył grupę z profesjonalną agencją rezerwacyjną w Grand Rapids, organizował trasy podróży, planował zdjęcia reklamowe, kupował wysokiej jakości wzmacniacze Vox i system nagłaśniający dla zespół i ustalenie dobrze zorganizowanego harmonogramu prób.   St. Louis zorganizował dla grupy nagrywanie dla Fenton Records w ich studiu nagraniowym Great Lakes w Sparta w stanie Michigan, które znajdowało się w wciąż czynnym kinie.   Wytwórnia, teatr i studio były własnością Dave'a Kalmbacha, który wyprodukował sesje. Pierwszym singlem zespołu był ognisty „I'm Higher Than I'm Down” uzupełniony o „That's Your Way”, który ukazał się w maju 1966 roku w Vark Records.  „I'm Higher than I'm Down” stał się hitem na lokalnej 40-tce i jest dziś uważany za klasykę rocka garażowego.Następnie grupa kontynuowała singlem „I Don't Believe” / „I Don't Need You”, który został wydany w regularnej wytwórni Fenton we wrześniu 1966 roku. Według Kuertha „Darryl sam napisał cały nasz oryginalny materiał i zaaranżował go”.  Zespół nagrał dwie niewydane piosenki, hymn protestacyjny „People of the Land” i „I Can't Explain”. 

W 1967 roku studio Eda VerSchure'a w Holland w stanie Michigan nagrali swój trzeci singiel „Cherrie Can't You Tell”/ „Let's Move Together”, który ukazał się w Forte Records, wytwórni , której właścicielem był Charlie Bowbeer, przyjaciel ich menadżera Chucka St. Louisa.  Zespół pojawił się na podobnie jak Grateful Dead w regionalnie emitowanym programie telewizyjnym Swingin 'Time . 

Menedżer zespołu, Chuck St. Louis, przedstawił grupę Harper and Rowe, duetowi śpiewającemu z Kanady, który szukał zespołu wspierającego. Perkusista Garey Walker wstąpił do armii i opuścił zespół.  Zespół próbował kontynuować i spróbował byłego perkusisty z lokalnej grupy Shackelfosts, ale po jednym koncercie zdecydowali, że nie pasuje do utraty Walkera.  Według Kuertha: „To było tak, jakby ktoś wyrwał nam serce i po prostu nie było to samo”. Terry Potts i Rick Kuerth opuścili grupę wkrótce potem, a Spatt zapisał się na studia.  Dingler próbował utrzymać zespół razem z nowym składem, ale z niewielkim sukcesem.   Aardvarks rozpadł  się w 1968 roku. 

Kuerth wstąpił do armii, a kiedy wrócił, grał w lokalnej grupie na początku lat 70-tych. Terry Potts i Don Harold nie żyją. Gitarzysta Jimmy Britton, który nadal mieszka w Muskegon, jest właścicielem studia nagrań i aktywnie działa na scenie muzyki country.  Garey Walker pozostał w wojsku i został chorążym.   Obecnie mieszka w Maryland i gra na perkusji w swoim kościele.  John Carter jest na emeryturze i mieszka w Holland, Michigan.  Daryl Dingler mieszka teraz w Grand Haven i zarządza polem golfowym. Podobnie jak Britton, ma studio nagrań i kolekcjonuje wzmacniacze Fendera . Kuerth jest teraz na emeryturze i nadal gra na klawiszach, gitarze i banjo.




Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
I'm Higher Than I'm Down/Thats Your WayAardvarks05.1966--Vark 2058[written by D. Dingler]
I Don't Believe/I Don't Need YouAardvarks09.1966--Fenton 2090[written by D. Dingler]
Cherrie, Can't You Tell/Let's Move TogetherAardvarks07.1967--Forte 2021[written by D. Dingler][produced by Ed VerSchure]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Marty Robbins

Marty Robbins, właśc. Martin David Robertson (ur. 26 IX 1925 w Glendale, USA - zm. 8 XII 1982 w Nashville), wokalista, gitarzysta, pianista, autor piosenek country, kierowca wyścigowy. Jedna z najważniejszych postaci nowoczesnej muzyki country. W czasie swojej długiej kariery nagrał przeszło 60 płyt.

 

Urodził się i wychował w Arizonie. Z muzyką zetknął się we wczesnej młodości. Jego dziadek ze strony matki - objazdowy komediant - opowiadał wnukowi o życiu kowbojów i pracy wędrownej trupy. Kowbojskie opowieści tak go zainspirowały, że z trudnością zdobywał promocje do następnych klas liceum, którego jednak nie zdołał ukończyć, bowiem wyjechał z domu rodzinnego i przemieszczał się po całej Ameryce pociągami jako pasażer na gapę. W 1943r wstąpił na ochotnika do marynarki USA, służył na Pacyfiku, gdzie zapoznał się z grą na gitarze hawajskiej. Z wojska wyszedł w 1947r i powrócił do rodzinnego miasta,tam zaczął amatorsko śpiewać w klubach i radio.Po kilku latach wystepów był na tyle znany w rodzinnym stanie,że prowadził telewizyjny program muzyczny Western Caravan w Phoenix.W tym czasie przybrał pseudonim sceniczny Marty Robbins.
 

 

W 1951r podpisał kontrakt fonograficzny z Columbia Records i nagrał swojego pierwszego singla "Love me or leave me alone".Dopiero trzecia piosenka została zauważona i niespodziewanie weszła na szczyt listy przebojów w 1953r.Ten sukces pomógł mu zdobyć zaproszenie do udziału w programie Grand Ole Opry. Podpisał także umowę wydawniczą z Acuff-Rose Publishers.
 

W następnych latach regularnie umieszczał swoje piosenki na liście bestsellerów, a były to m.in. I Couldn't Keep form Crying, Call Me Up (And I'll Come Calling on You), That's All Right Mama, Maybelline oraz Singing the Blues; ta ostatnia piosenka uczyniła z niego gwiazdę. W 1957r nawiązał współpracę z Rayem Conniffem i zaczął nagrywać bardziej nastrojowe piosenki. A White Sport Coat (And a Pink Carnation) była wielkim przebojem zarówno na liście country, jak i nagrań pop. Odtąd jego nowe nagrania wędrowały od razu na obie listy, osiągając tam wysokie miejsca. The Story of My Life, Just Married, Stairway of Love, She Was Only Seventeen (He Was One Year More) podtrzymywały popularność, jednocześnie Robbins nagrywał piosenki w stylistyce rockabilly i płyty z muzyką hawajską.
 

Udanie prowadził także własne wydawnictwo fonograficzne i agencję koncertową. Występował w westernach, pisał i śpiewał piosenki do nich. Dla filmu napisał swój największy przebój kowbojski El Paso. Kolekcja piosenek z westernów znalazła się na krążku Gunfighter Ballads and Trail Songs, który w połowie lat 60-tych zdobył status platynowej płyty. Inne wielkie przeboje z tego okresu to: Big Iron, Don't Worry (nagrane z gitarowym efektem fuzztone - po raz pierwszy w country) czy Devil Woman, Ruby Ann.
 

W 1962 zainteresował się wyścigami samochodowymi, w których z biegiem czasu startował jako liczący się zawodnik. W połowie lat 60. coraz więcej uwagi poświęcał udziałowi w filmach oraz programach telewizyjnych, jednak od czasu do czasu umieszczał nowe piosenki (np. Tonight Carmen, The Shoe Goes on the Other Foot Tonight, I Walk Alone, It's a Sin) na najwyższych miejscach listy bestsellerów. W 1970 przeszedł operację serca, która nie odstraszyła go od dalszej pracy estradowej. Za piosenkę My Woman, My Woman, My Wife otrzymał nagrodę Grammy, a w 1976/77 jego nowe utwory - El Paso City oraz Among My Souuenirs - osiągnęły pierwsze miejsca na liście przebojów country.
W latach 70. regularnie koncertował w Europie, Australii i Japonii, stając się ambasadorem muzyki country. Pod koniec dekady ograniczył liczbę koncertów do 80 rocznie. 

W październiku 1982r został wybrany w poczet Country Music Hall of Fame, a dwa mięsiące później zmarł w wyniku powikłań po kolejnym ataku serca. Po ujmującym artyście pozostało ok. 100 wielkich przebojów oraz znaczna liczba nagrań z różnych nurtów muzyki country.  


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I'll Go On Alone/You're Breaking My Heart (While You're Holding My Hand)Marty Robbins12.1952--Columbia 21 022[written by Marty Robbins][1[2][18].Country Chart]
I Couldn't Keep From Crying/After You LeaveMarty Robbins01.1953--Columbia 21 075[written by Marty Robbins][5[11].Country Chart]
Pretty Words/Your Heart's Turn To BreakMarty Robbins07.1954--Columbia 21 246[written by Marty Robbins][12[3].Country Chart]
Call Me Up (And I'll Come Calling On You)/ I'm Too Big To CryMarty Robbins11.1954--Columbia 21 291[written by Marty Robbins][14[1].Country Chart]
Time Goes By/ It's A Pity What Money Can DoMarty Robbins01.1955--Columbia 21 324[written by Marty Robbins][14[1].Country Chart]
That's All Right/GossipMarty Robbins02.1955--Columbia 21 351[written by Arthur Crudup][7[11].Country Chart]
Maybelline/This Broken Heart Of MineMarty Robbins10.1955--Columbia 21 446[written by Chuck Berry][9[7].Country Chart]
Singing the blues/I can't quit [I've gone too far]Marty Robbins11.1956-17[18]Columbia 21 545[written by Melvin Endsley][produced by Don Law,Frank Jones][A:1[13][30].Country Chart][side B:7[10].Country Chart]
Knee Deep In The Blues/The Same Two LipsMarty Robbins02.1957--Columbia 40 815[A:written by Melvin Endsley][B:written by M. Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][A:3[15].Country Chart][side B:14[2].Country Chart]
A white sport coat [And a pink carnation]/Grown-up tearsMarty Robbins04.1957-2[26]Columbia 40 864[gold-US][written by Marty Robbins ][produced by Don Law,Frank Jones][1[5][22].Country Chart]
Please Don't Blame Me/Teen-Age DreamMarty Robbins09.1957--Columbia 40 969[A&B written by Marty Robbins ][A:11[3].Country Chart][B:15[1].Country Chart]
The story of my life/Once-A-Week dateMarty Robbins11.1957-15[24]Columbia 41 013[written by Burt Bacharach/Hal David][produced by Don Law,Frank Jones][1[4][23].Country Chart]
Just married/Stairway of loveMarty Robbins04.1958-26[16] side B:68[4]Columbia 41 143[A:written by Al Allen/Barry DeVorzon][B:written by Sid Tepper,R.C. Bennett][A:1[2][25].Country Chart][B:2[25].Country Chart]
She was only seventeen [He was one year more]/Sittin' in a tree houseMarty Robbins08.1958-27[13]Columbia 41 208[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][4[10].Country Chart]
Ain't I The Lucky One/The Last Time I Saw My HeartMarty Robbins12.1958--Columbia 41 282[written by Melvin Endsley][produced by Don Law,Frank Jones][23[5].Country Chart]
The hanging tree/The blues country styleMarty Robbins02.1959-38[13]Columbia 41 325[written by Mack David/Jerry Livingston][produced by Don Law,Frank Jones][15[9].Country Chart][tytułowa piosenka z filmu]
Cap and gown/Last night about this timeMarty Robbins06.1959-45[6]Columbia 41 408[written by Roy Bennett/Sid Tepper]
El Paso/Running gunMarty Robbins11.195919[9]1[2][22]Columbia 41 511[written by Marty Robbins ][produced by Don Law,Frank Jones][1[7][26].Country Chart]
Big iron/Saddle trampMarty Robbins03.196048[1]26[10]Columbia 41 589[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][5[14].Country Chart]
Is there any chance/I told my heartMarty Robbins06.1960-31[12]Columbia 41 686[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones]
Five brothers/Ride,cowboy rideMarty Robbins09.1960-74[4]Columbia 41 771[written by Tompall Glaser ][produced by Don Law,Frank Jones][26[4].Country Chart]
Ballad of The Alamo/A time and a place for everythingMarty Robbins10.1960-34[13]Columbia 41 809[written by Dimitri Tiomkin/Paul Francis Webster][produced by Don Law,Frank Jones][5[14].Country Chart][piosenka z filmu "The Alamo"]
Don't worry/Like all the other timesMarty Robbins01.1961-3[15]Columbia 41 922[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][1[10][19].Country Chart]
Jimmy Martinez/Ghost trainMarty Robbins05.1961-51[5]Columbia 42 008[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][24[4].Country Chart]
It's your world/You told me soMarty Robbins09.1961-51[9]Columbia 42 065[written by Marty Robbins][3[20].Country Chart]
I told the brook/Sometimes I'm temptedMarty Robbins12.1961-81[4] side B:109[2]Columbia 42 246[A&B written by Marty Robbins][B:12[13].Country Chart]
Love can't wait/Too far goneMarty Robbins04.1962-69[6]Columbia 42 375[written by Marty Robbins][12[9].Country Chart]
Devil woman/April fool's dayMarty Robbins07.19625[17]16[11]Columbia 42 486[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][1[8][21].Country Chart]
Ruby Ann/Won't you forgiveMarty Robbins11.196224[6]18[10]Columbia 42 614[written by Roberta Bellamy][produced by Don Law,Frank Jones][1[1][14].Country Chart]
Cigarettes and Coffee blues/Teenager's dadMarty Robbins03.1963-93[2]Columbia 42 701[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][14[9].Country Chart][#13 country hit for Lefty Frizzell in 1958]
No so long ago/I hope you learn a lotMarty Robbins09.1963-115[4]Columbia 42 831[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][13[11]. Country Chart]
Begging to you/Over high mountainMarty Robbins11.1963-74[5]Columbia 42 890[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][1[3][23].Country Chart]
Girl from spanish town/Kingston girlMarty Robbins02.1964-106[5]Columbia 42 968[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][15[9].Country Chart]
The cowboy in The Continental Suit/Man walks among usMarty Robbins06.1964-103[4]Columbia 43 049[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][3[19].Country Chart]
One of these days/Up in the airMarty Robbins11.1964-105[3]Columbia 43 134[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][8[15].Country Chart]
Ribbon Of Darkness/Little RobinMarty Robbins04.1965--Columbia 43 258[written by Gordon Lightfoot][produced by Don Law,Frank Jones][1[1][19].Country Chart]
While You're Dancing/Lonely Too LongMarty Robbins12.1965--Columbia 43 428[written by Bobby Braddock][produced by Don Law,Frank Jones][21[6].Country Chart]
Count Me Out/Private Wilson WhiteMarty Robbins02.1966--Columbia 43 500[A:written by Jeanne Pruett][B:written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][A:14[11].Country Chart][B:21[7].Country Chart]
The Shoe Goes On The Other Foot Tonight/It Kinda Of Reminds Me Of MeMarty Robbins07.1966--Columbia 43 680[written by Buddy Mize][produced by Don Law,Frank Jones][3[17].Country Chart]
Mr. Shorty/Tall Handsome StrangerMarty Robbins12.1966--Columbia 43 870[written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][16[9].Country Chart]
No Tears Milady/Fly Butterfly FlyMarty Robbins02.1967--Columbia 43 845[A&B:written by Marty Robbins][produced by Don Law,Frank Jones][A:16[8].Country Chart][B:34[4].Country Chart]
Tonight Carmen/Waiting in RenoMarty Robbins06.1967-114[3]Columbia 44 128[written by Marty Robbins][produced by Bob Johnston][1[1][14].Country Chart]
Gardenias In Her Hair/In The Valley Of The Rio GrandeMarty Robbins10.1967--Columbia 44 271[written by J. Byers, B. Tubert][produced by Bob Johnston][9[11].Country Chart]
Love Is In The Air/I've Been Leaving Every DayMarty Robbins08.1968--Columbia 44 509[written by Marty Robbins][produced by Bob Johnston][10[13].Country Chart]
I walk alone/Lily of the valleyMarty Robbins10.1968-65[8]Columbia 44 633[written by Herbert Wilson ][produced by Bob Johnston][Oryginalnie nagrana przez Eddy Arnolda w 1945r][1[2][15].Country Chart]
It's A Sin/I Feel Another Heartbreak Coming OnMarty Robbins02.1969--Columbia 44 739[written by F. Rose, Z. Turner][produced by Bob Johnston][Oryginalnie nagrana przez Eddy Arnolda w 1945r][1[2][15].Country Chart]
I Can't Say Goodbye/Hello Daily NewsMarty Robbins07.1969--Columbia 44 895[written by R. Hardin, J. Byers][produced by Bob Johnston][8[12].Country Chart]
Camelia/Oh VirginiaMarty Robbins11.1969--Columbia 45 024[written by M. Robbins][produced by Bob Johnston][10[11].Country Chart]
My woman,my woman,my wife/Martha Ellen JenkinsMarty Robbins03.1970-42[8]Columbia 45 091[written by Marty Robbins][produced by Bob Johnston][1[1][15].Country Chart]
Jolie girl/The cityMarty Robbins10.1970-108[1]Columbia 45 215[written by B. Fowler][produced by Bob Johnston][7[11].Country Chart]
Padre/At timesMarty Robbins01.1971-113[4]Columbia 45 273[written by A. Romans, P. F. Webster][produced by Bob Johnston][5[11].Country Chart][#13 hit for Toni Arden in 1958]
The chair/Seventeen yearsMarty Robbins07.1971-121[2]Columbia 45 377[A&B:written by M. Robbins][produced by M. Robbins][7[10].Country Chart]
Early Morning Sunshine/Another Day Has Gone ByMarty Robbins10.1971--Columbia 45 442[written by J. Marshall][produced by Marty Robbins][9[10].Country Chart]
The Best Part Of Living/Gone With The WindMarty Robbins01.1972--Columbia 45 520[written by B. D. Johnson][produced by Marty Robbins][6[13].Country Chart]
I've Got A Woman's Love/A Little Spot In HeavenMarty Robbins09.1972--Columbia 45 668[written by Marty Robbins][produced by M. Robbins][32[6].Country Chart]
This Much A Man/Guess I'll Just Stand Here Looking DumbMarty Robbins10.1972--Decca 33006[written by Marty Robbins][produced by Marty Robbins][11[11].Country Chart]
Walking Piece Of Heaven/Franklin, TennesseeMarty Robbins03.1973--MCA 40012[written by Marty Robbins][produced by Marty Robbins][6[12].Country Chart]
A Man And A Train/Las Vegas, NevadaMarty Robbins08.1973--MCA 40067[written by Hal David, Frank De Vol][40[1].Country Chart]
Love Me/Crawling On My KneesMarty Robbins11.1973--MCA 40134[written by Jeanne Pruett][produced by Walter Haynes][9[9].Country Chart]
Twentieth Century Drifter/I'm Wanting ToMarty Robbins02.1974--MCA 40172[written by Marty Robbins][produced by Marty Robbins][10[9].Country Chart]
Don't You Think/I Couldn't Believe It Was TrueMarty Robbins06.1974--MCA 40236[written by Marty Robbins][produced by Marty Robbins][12[10].Country Chart]
Two Gun Daddy/Queen Of The Big RodeoMarty Robbins11.1974--MCA 40296[written by Marty Robbins][produced by Marty Robbins][39[1].Country Chart]
Life/It Takes FaithMarty Robbins02.1975--MCA 40342[written by Marty Robbins][produced by Marty Robbins][23[5].Country Chart]
El Paso City/When I'm GoneMarty Robbins05.1976--Columbia 10305[written by Marty Robbins][produced by Billy Sherrill][1[2][11].Country Chart]
Among My Souvenirs/She's Just A DrifterMarty Robbins09.1976--Columbia 10 396[written by E. Leslie, H. Nicholls][produced by Billy Sherrill][1[1][11].Country Chart]
Adios Amigo/HelenMarty Robbins03.1977--Columbia 10 472[written by B. Vinton, R. Girado][produced by Billy Sherrill][4[9].Country Chart]
I don't know why [I just do]/Inspiration for a songMarty Robbins06.1977-108[1]Columbia 10 536[written by R. Turk, F. Ahlert][produced by Billy Sherrill][10[10].Country Chart][#2 hit for Wayne King in 1931;#12 hit for Linda Scott in 1961]
Don't Let Me Touch You/Tomorrow, Tomorrow, TomorrowMarty Robbins10.1977--Columbia 10629[written by M. Robbins, B. Sherrill][produced by Billy Sherrill][6[11].Country Chart]
Return To Me/More Than Anything I Miss YouMarty Robbins02.1978--Columbia 10673[written by C. Lombardo, D. DiMinno][produced by Billy Sherrill][6[9].Country Chart]
Please Don't Play A Love Song/JennyMarty Robbins11.1978--Columbia 10821[written by B. Sherrill, S. Davis][produced by Billy Sherrill][17[7].Country Chart]
Touch Me With Magic/Confused And LonelyMarty Robbins03.1979--Columbia 10905[written by S. Bogard, M. Utley][produced by Billy Sherrill][15[8].Country Chart]
All Around Cowboy/The DreamerMarty Robbins07.1979--Columbia 11016[written by Marty Robbins][produced by Billy Sherrill][16[7].Country Chart]
Buenos Dias Argentina/Ballad Of A Small ManMarty Robbins11.1979--Columbia 11102[written by B. Raleigh, U. Jurgens][produced by Billy Sherrill][25[5].Country Chart]
She's Made Of Faith/Misery In My SoulMarty Robbins05.1980--Columbia 11240[written by Marty Robbins][produced by M. Robbins][37[2].Country Chart]
An Occasional Rose/Holding On To YouMarty Robbins11.1980--Columbia 11372[written by D. Burgess][produced by Eddie Kilroy][28[4].Country Chart]
Some Memories Just Won't Die/ Lover, LoverMarty Robbins06.1982--Columbia 02854[written by B. Springfield][produced by Bob Montgomery][10[11].Country Chart]
Tie Your Dream To Mine/That's All She WroteMarty Robbins10.1982--Columbia 03236[written by T. DuBois, V. Stephenson, S. Lorber, J. Silbar][produced by Bob Montgomery ][24[7].Country Chart]
Honkytonk Man/Shotgun RagMarty Robbins01.1983--Warner Bros. 29847[written by D. Blackwell][produced by Snuff Garrett, An Eastwood-Garrett Music Production][10[9].Country Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Gunfighter ballads and trail songsMarty Robbins12.195920[1]6[57]Columbia 8158[platinum-US][produced by Don Law]
More gunfighter ballads and trail songsMarty Robbins01.1961-21[12]Columbia 8272-
Devil womanMarty Robbins11.1962-35[22]Columbia 8718[produced by Don Law, Frank Jones]
I walk aloneMarty Robbins12.1968-160[7]Columbia 9725-
It's a sinMarty Robbins07.1969-194[4]Columbia 9811-
My woman,my woman,my wifeMarty Robbins05.1970-117[16]Columbia 9978-
Marty Robbins' Greatest Hits,Vol.IIIMarty Robbins05.1971-143[10]Columbia 30 571[gold-US]
TodayMarty Robbins09.1971-175[6]Columbia 30 816-
Marty Robbins CollectionMarty Robbins10.19795[14]-Lotus-
Biggest hitsMarty Robbins01.1983-170[9]Columbia 38 309[gold-US]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 21 listopada 2020

A 440

 Ten zespół z Houston był najbardziej znany z Torture, porywającego, psychodelicznego punkowego utworu z surowym wokalem, potężną perkusją i bogatą muzyką organową, którą Rock Romano napisał wspólnie z Messrs Clark i Sartie.

Wcześniej gitarzysta The Six Pents, a później The Fun and Games Commission, Romano grał na Soma 45.

Zespół działał z przerwami w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, nagrywając album w 1978 roku, ale trudno o dane o składzie. Jedynym albumem zespołu był raczej zapomniany album zatytułowany Ulysses, The Greek Suite. Wydany dla 20th Century Fox, składający się z 23 utworów podwójny  album  był wyraźnie pomyślany jako koncept oparty na mitologii starożytnej Grecji. Napisany i zaaranżowany przez klawiszowca Michaela Rappa, muzycznie   ukazywał talenty wokalistów Teda Neeleya i Yvonne Iverson. Neeley   prezentował zgrabny, szorstki głos, który dobrze pasował do bardziej mainstreamowego rocka.
 
Naśladując Yvonne Elliman, Iverson nie była tak imponująca, choć nie miało to znaczenia, ponieważ jej występy były rzadkie. Przykładem takich materiałów jak instrumentalne Greetings From Olympus, Ulysses Theme i Island Of The Lotus Eaters kolekcja była pełna pompatyczności, uzupełniona narracjami mówionymi i  syntezatorami i klawiaturami w stylu ELP. 
Ted Neely miał również karierę solową.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
When I Get Out/So Watch OutA 440.1967--Cinema 006[written by E. Sarte, Romano][produced by Walt Andrus]
Instructions: Please Do Not Open Before Christmas/Santa Claus Is Comin' YeahA 440.1967--Cinema 008[written by E. Sarte, Romano][produced by Walt Andrus]
It's Just Your Mind/TortureA 440.1967--Sona 103[written by E. Sarte, Romano]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Ulyses-The Greek SuiteA 440.1978--20th Century Fox TCF 1101-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Rob E.G.

 Robert George Porter   (ur. 4 czerwca 1942r) to australijski muzyk country, pop-rockowy, producent i właściciel wytwórni płytowej. Od 1959 roku występował pod pseudonimem Rob EG i nagrywał partie gitarowe na gitarze steel lub covery   w stylu country. Na lokalnych listach przebojów w Sydney dostarczył cztery przeboje z pierwszej dziesiątki, w tym dwa z numerem 1 z „Si Senor” i „ 55 Days at Peking ”.   W 1970r Porter prowadził niezależną wytwórnię , Sparmac , tworząc trzy LP dla Daddy Cool .


Porter otrzymał Medal of the Order of Australia z okazji urodzin królowej 2017 za „zasługi dla przemysłu muzycznego jako producent, scenarzysta i wykonawca”.

Porter urodził się w 1942 roku i wychował w Ashfield w Nowej Południowej Walii , na przedmieściach Sydney. Niechętnie brał lekcje gry na gitarze stalowej od 8 roku życia - zamiast tego chciał grać w piłkę nożną .W programie telewizyjnym Sydney Bandstand znalazły się hity z Wielkiej Brytanii i USA grane przez australijskich artystów. Jako Rob EG Porter zadebiutował w telewizji w 1959 roku wykonując instrumentalny " Sleep Walk " (pierwotnie autorstwa Santo & Johnny ); wkrótce podpisał kontrakt z Rex Records i stał się regularnym wykonawcą na estradzie . Jego pierwszy singiel "Your Cheatin' Heart ”, cover Hanka Williamsa , ukazał się w lutym 1960 roku  W 1961r Porter doznał poważnych obrażeń kręgosłupa w wypadku samochodowym, dostosował swój styl gry i nadal nagrywa.Dziesięć największych hitów w Sydney to instrumentalne utwory „Si Senor (I Theenk)”, który zadebiutował  na pierwszym miejscu w maju 1962 r., „ Jezabel ” na drugim miejscu w maju 1963 r. i „55 Days at Peking” na pierwszym miejscu w lipcu oraz singiel wokalny „When You're Not Near” na miejscu 7 w sierpniu 1964 r.   Chociaż nie tak popularny w Melbourne, te cztery single również znalazły się w pierwszej dziesiątce.

Za radą menedżera Beatlesów , Briana Epsteina , Porter przeniósł się do Wielkiej Brytanii w 1964 roku, gdzie napisał i nagrał single dla Festival Records, ale nie odniósł sukcesu na listach przebojów.W 1967 r. przeniósł się do USA i wystąpił w kilku programach telewizyjnych: Malibu U , Popendity , Daniel Boone , Mannix i The Immortal .  W 1969r Porter zagrał w filmie Three .

W 1970r Porter był z powrotem w Australii, gdzie nabył pakiet kontrolny udział w niezależnej wytwórni , Sparmac . Nagrał trzy własne single dla Sparmac przed koncentracją  na zarządzaniu,promowaniu artystów i produkcji płyt . Porter wyprodukował trzy albumy doo wop rockowego zespołu Daddy Cool , w tym ich debiutancki album z 1971 roku, Daddy Who? Daddy Cool , który zajął pierwsze miejsce i stał się najlepiej sprzedającym się australijskim albumem w tym czasie.  Inni artyści Sparmac to Rick Springfield i Healing Force.W 1973r Porter założył nową wytwórnię, Wizard we współpracy ze Stevem Binderem , wraz z Daddy Cool i Springfieldem, nowa wytwórnia podpisała również kontrakt z Hush , Mighty Kong i Marcią Hines . Porter i Binder również menadżerowali Springfieldowi i wprowadzili go na rynek amerykański. 

Razem z Jill Wagner-Porter napisał piosenkę „Shining”, która została nagrana przez Marcię Hines na jej albumie  Shining z 1976 roku , a także napisał na ten album  „Empty” i „A Love Story”.

W latach 80-tych Porter wyprodukował albumy dla Air Supply , Tommy Emmanuela i The Nauts .  Wrócił do USA, aby mieszkać i pracować przy produkcji telewizyjnej oraz jako hodowca koni. W 2006 roku Porter wraz z flecistką Jane Rutter założył inną wytwórnię muzyczną o nazwie Musique . 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel] 		Komentarz
Whiplash/Do You Love MeRob E.G.08.196016[19]-Pye PP-057/-[written Porter]
Railroadin'/ My First LoveRob E.G.10.196045[15]-Pye PP-056/-[written Porter]
Comanche Sunset/China DollRob E.G.06.1961100[1]-Pye PP-109/-[written Rob E.G.]
Si Senor (I Theenk?)/Swan River (Twist)Rob E.G.04.19622[29]-Festival FK-210/-[written Rob E.G]
5-4-3-2-1-Zero!/Jamaican FarewellRob E.G.10.196213[17]-Festival FK-274/-[written Rob E.G.]
Jezebel/Stage To CimmaronRob E.G.05.19634[18]-Festival FK-358/-[written W. Shanklin]
55 Days At Peking/GreenhornRob E.G.07.19631[17]-Festival FK-403/-[written Dimitri Tiomkin]
Soul/Cotton Pickin'Rob E.G.11.196340[12]-Festival FK-480/-[written R. Porter]
Carmen!/SenoritaRob E.G.02.196449[7]-Festival FK-533/-[written Bizet, Arr: R. Potter, R. Hernry]
Tim-Buc-Too/Adventures In ParadiseRob E.G.06.196484[2]-Festival FK-634/-[written R. Porter]
When You're Not Near/Aloha OeRob E.G.08.19647[18]-Festival FK-677/-[written Robert, E. G. Porter]
Hawaii Tattoo/Peter GunnRob E.G.02.196579[4]-Festival FK-821/-[written Michael Thomas]
Dear Miss Honey/When You're In LoveRob E.G.01.196650[11]-Festival FK-1189/-[written Robert G. Porter]
Gemini/He Is Not HeRobie Porter10.197028[10]-Sparmac SPR 003/-[written Robie Porter]
Try To Find More Love (There Must Be A Reason)/EmptyRobie Porter03.197190[1]-Sparmac SPR 007/-[written Joe Cocker, Chris Stainton]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)