Beverley Sisters

Beverley Sisters to angielskie żeńskie trio wokalne, wykonujące tradycyjną muzykę pop
w stylu „close harmony” (śpiew wielogłosowy) oraz utwory rozrywkowe. W skład grupy wchodziły trzy siostry z Londynu: najstarsza Joy (urodzona jako Joycelyn Victoria Barbara Chinery; 5 maja 1924r - zm. 31 sierpnia 2015r) oraz bliźniaczki Teddie (urodzona jako Hazel Pamela Chinery; 5 maja 1927r - zm. 17 czerwca 2026r) i Babs (urodzona jako Babette Patricia Chinery; 5 maja 1927r - zm. 28 października 2018r). W 2006 roku wszystkie trzy siostry zostały uhonorowane Orderem Imperium Brytyjskiego (MBE). Największą popularność zespół Beverley Sisters zdobył w latach 50. i 60-tych XX wieku, zyskując rozpoznawalność dzięki występom w radiu i telewizji. Ich styl był w pewnym stopniu wzorowany na amerykańskim trio The Andrews Sisters. 

Do ich znaczących osiągnięć należały m.in. utwór „Sisters” autorstwa Irvinga Berlina oraz piosenki świąteczne, takie jak „I Saw Mommy Kissing Santa Claus”, „Little Donkey” i „Little Drummer Boy”. W Stanach Zjednoczonych na listach przebojów pojawiła się również ich wersja utworu „Greensleeves”. Siostry występowały także w kabaretach i słynęły z noszenia identycznych strojów - zarówno na scenie, jak i poza nią. 

 Siostry urodziły się w dzielnicy Bethnal Green w Londynie. Ich rodzicami byli Victoria Alice (z domu Miles; ślub w 1916 r.) oraz George Arthur Chinery (1894–1962), którzy występowali w teatrach rewiowych (music hall) jako duet „Coram and Mills”. Rodzina była również spokrewniona z rodem Lupino, znanym z działalności aktorskiej i artystycznej. Najstarsza z sióstr, Joy, przyszła na świat 4 maja 1924 roku, natomiast bliźniaczki, Babs i Teddie, urodziły się 5 maja 1927 roku. Podczas II wojny światowej siostry zostały ewakuowane do hrabstwa Northamptonshire, gdzie odbyły szkolenie sekretarskie.  

W czasie II wojny światowej siostry wzięły udział w przesłuchaniu do kampanii reklamowej napoju słodowego Ovaltine i zostały do ​​niej zaangażowane Jock Ware, fotograf pracujący przy kampanii plakatowej Ovaltine, zachęcił je do wzięcia udziału w przesłuchaniu dla BBC Radio. Siostry zrobiły to w listopadzie 1944 roku, a za namową producenta BBC Cecila Maddena - który został ich menedżerem - przyjęły nazwę Beverley Sisters. Poznały również Glenna Millera, który tuż przed swoim zaginięciem zaproponował im nagranie utworów wraz z członkami jego orkiestry. Początkowo występowały w audycjach radiowych dla Alianckich Sił Ekspedycyjnych (Allied Expeditionary Forces), nagrywanych w Bedford, a następnie pojawiły się w programie „Variety Bandbox” na antenie BBC Radio. 

Bezpośrednio po wojnie koncertowały z orkiestrą Erica Winstone’a i zaczęły regularnie występować w pierwszych programach telewizyjnych BBC. Występowały także dla amerykańskiej stacji NBC wraz z członkami orkiestry Glenna Millera, którzy pozostali w zespole po jego zniknięciu. Po powrocie do Wielkiej Brytanii impresario Val Parnell zaangażował je do występu w London Palladium u boku Gracie Fields; Fields jednak - bez podania przyczyny - odmówiła wspólnego występu. W kolejnym roku siostry wystąpiły wspólnie z Dannym Kaye’em. BBC powierzyło im własny program telewizyjny - początkowo zatytułowany „Three Little Girls on View”, a później przemianowany na „Those Beverley Sisters” - który był emitowany przez siedem lat i w ramach którego artystki wykonywały na żywo popularne wówczas przeboje. W 1951 roku podpisały kontrakt płytowy z brytyjskim oddziałem wytwórni Columbia. Później współpracowały z wytwórniami Philips i Decca, by w 1960 roku powrócić do Columbii. 

Ich największymi przebojami na brytyjskich listach przebojów były utwory „I Saw Mommy Kissing Santa Claus” (6. miejsce w 1953 r.) oraz „Little Drummer Boy” (6. miejsce w 1959 r.)- oba utrzymane w świątecznej tematyce. Siostry Beverley wystąpiły jako one same w brytyjskim filmie muzycznym „Harmony Lane” z 1954 roku w reżyserii Lewisa Gilberta, a 12 lutego 1955 roku pojawiły się na okładce tygodnika „Record Mirror”. W 1956 roku ich wersja tradycyjnej pieśni „Greensleeves”, z orkiestracją Rolanda Shawa, stała się ich jedynym utworem, który trafił na amerykańskie listy przebojów - osiągnęła 41. miejsce na zestawieniu popowym magazynu „Billboard”. Ponieważ siostry zdecydowanie bardziej ceniły występy na żywo- w kabaretach czy telewizji - niż pracę w studiu nagraniowym, utwór „Sisters” (napisany przez Irvinga Berlina, a nagrany pierwotnie w 1954 roku przez Rosemary Clooney i jej siostrę Betty) stał się ich wizytówką; pojawiły się nawet głosy, że Berlin napisał tę piosenkę właśnie z myślą o siostrach Beverley. 

Powszechnie uważa się, że przez ponad 20 lat siostry były najlepiej zarabiającymi artystkami estradowymi w Wielkiej Brytanii. W latach 1952, 1958 i 1978 występowały podczas gali Royal Variety Performance. W styczniu 1961 roku wzięły udział w audycji radiowej „Desert Island Discs”, pojawiły się także w programie telewizyjnym „Stars on Sunday”. W 1969 roku trio było bohaterkami programu „This Is Your Life”, w którym niespodziankę przygotował dla nich Eamonn Andrews. W 1977 roku wystąpiły w długo emitowanym programie rozrywkowym BBC „The Good Old Days”. Ich kariera nabrała nowego rozpędu w latach 80-tych, kiedy to ich dzieci - występujące razem jako zespół The Foxes - zaprosiły je na scenę londyńskiego klubu Hippodrome, za namową właściciela lokalu, Petera Stringfellowa. W recenzji opublikowanej w marcu 1985 roku na łamach „The Stage” opisano występ sióstr w kabarecie Stringfellowa: miały na sobie „połyskujące różowe stroje”, a autorka tekstu zauważyła, że ​​artystki „zyskały ten rodzaj blasku i uniwersalności, który może przynieść jedynie czas i doświadczenie”. 

Siostry ponownie zaczęły występować przed brytyjskimi żołnierzami, a także w brytyjskich klubach gejowskich; nagrały również nowy album, zatytułowany „Sparkle”. Pod koniec lat 90-tych XX wieku zespół Beverley Sisters zaczęto porównywać do grupy Spice Girls -zwłaszcza w kontekście małżeństw: Joy poślubiła angielskiego piłkarza Billy’ego Wrighta, a Victoria („Posh Spice”) - Davida Beckhama. W 2002 roku, w ramach obchodów Złotego Jubileuszu królowej Elżbiety II, siostry Beverley wystąpiły podczas uroczystości jubileuszowych. W tym samym roku - przypadającym dokładnie 50 lat po ich debiucie na gali Royal Variety Performance- wyruszyły w trasę koncertową z Maxem Bygravesem. W 2004 roku wzięły również udział w koncertach upamiętniających 60. rocznicę lądowania w Normandii (D-Day). W 2002 roku siostry zostały wpisane do Księgi rekordów Guinnessa jako najdłużej działająca grupa wokalna na świecie, w której składzie nigdy nie doszło do żadnych zmian. Jeszcze w 2009 roku występowały podczas koncertów oraz popołudniowych przedstawień w Wielkiej Brytanii. Nawiązały współpracę z organizacją Burma Star Association oraz firmą deweloperską McCarthy & Stone - siostry były zapraszane do uroczystego otwierania nowych osiedli mieszkaniowych, zaprojektowanych specjalnie z myślą o emerytach. Z czasem całkowicie wycofały się z życia zawodowego i zamieszkały niedaleko siebie w Barnet. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Saw Mommy Kissing Santa Claus/Triplets	Beverley Sisters	12.1953	6[5]	-	Philips P.B.188	[written by Tommie Connor]
Willie Can/We've Started Courtin'	Beverley Sisters	04.1955	23[4]	-	Decca F 10705	[written by Boudleaux Bryant & Felice Bryant]
Greensleeves/I'll See You In My Dreams	Beverley Sisters	12.1956	-	41[9]	London 45-1783	[written by by traditional, Joy Beverley, Babs Beverley & Teddie Beverley]
I Dreamed/Mama From The Train (A Kiss, A Kiss)	Beverley Sisters	02.1957	24[2]	-	Decca F 10832	[written by Charles Gream & Marvin Moore]
The Little Drummer Boy/Strawberry Fair	Beverley Sisters	02.1959	6[13]	-	Decca F 11107	[written by Katherine K. Davis, Henry Onorati & Harry Simeone]
Little Donkey/And Kings Came A-Calling	Beverley Sisters	11.1959	14[7]	-	Decca F 11172	[written by Eric Boswell]
Green Fields/The Skye Boat Song	Beverley Sisters	06.1960	29[3]	-	Columbia DB 4444	[written by Frank Miller, Richard Dehr & Terry Gilkyson]