Rap-A-Lot to wytwórnia hiphopowa, której współzałożycielami są James Prince i Cliff Blodget w 1986 roku. Smoke-a-Lot Records jest spółką zależną.
Rap-A-Lot była po raz pierwszy dystrybuowany przez A&M Records wraz z wydaniem debiutanckiego albumu Raheema The Vigilante w 1988 roku.
W latach 90-tych wytwórnia była dystrybuowana przez Priority Records EMI (1991–1994), Noo Trybe Records (1994–1998) i Virgin Records (1998–2002). W 2000 roku była dystrybuowany przez Asylum Records, a następnie Fontana Distribution.
22 sierpnia 2013 r. Rap-A-Lot ogłosił zawarcie umowy dystrybucyjnej z RED Distribution.
Wytwórnia powstała, aby wypełnić lukę w rozpoznawaniu i promocji talentów z południa, szczególnie w rejonie Houston. Częściowo miało to na celu etykietowanie dyrektorów z innych części kraju przekazujących południowe zespoły hiphopowe. W tym okresie DJ-e ze wschodniego wybrzeża wykorzystywali region i zamiast tego wypychali muzykę ze swoich rodzimych terytoriów.
Prince pracował jako kasjer bankowy w 1985 roku w wydziale windykacji, a następnie został zwolniony w wieku 20 lat.
Początkowym celem przed założeniem wytwórni było utrzymanie jego młodszego przyrodniego brata, znanego jako raper Sir Rap-A-Lot, z dala od życia ulicznego, a także przyjaciół Raheema i Jukeboxa przed opuszczaniem szkoły. Spotykali się na werandzie domu jego babci, aby występować i ćwiczyć. Po zakupie opuszczonego budynku zamienił go w salon samochodów używanych, znany jako Smith Auto Sales w zachodniej części Houston. Początkowo sprzedawał samochody kubełkowe, a następnie zaczął sprzedawać samochody egzotyczne, które kupowali sportowcy.
W 1986 roku artyści przenieśli się do tego samego zniszczonego dwupiętrowego budynku, w którym mieszkał Prince.
Prince był współzałożycielem Rap-A-Lot Records wraz z Cliffem Blodgetem, mieszkańcem Seattle w 1987 r. Bloget był absolwentem informatyki, z zawodu inżynierem elektrykiem i pełnił funkcję wewnętrzny inżynier i producent wytwórni wraz z innym producentem Carlem Stephensonem. Prince wykorzystał swoje ostatnie środki, aby zainwestować w wytwórnię. Inspiracją dla niego był Russell Simmons i założona przez niego wytwórnia Def Jam Recordings.
Przeniósł firmę w 1988 roku do Nowego Jorku wraz z Blodgetem. Mniej więcej w tym czasie Lyor Cohen pokazywał Prince'owi książeczki czekowe artystów Def Jam LL Coola J i Whodini, które pokazywały mu potencjalne przychody, jakie można osiągnąć w branży muzycznej, co skłoniło go do kontynuowania swojej wizji wraz z przeniesieniem całej wytwórni przez Geto Boys z powrotem do Houston.
Pierwszą grupą, którą założył w wytwórni, była Geto Boys. Pierwszym wcieleniem byli tancerz Bushwick Bill, DJ Ready Red, Sire Jukebox i Prince Johnny C. Prince poszedł się dalej, a następnie znalazł nowych członków Williego D dzięki rekomendacji swojego fryzjera i Scarface na parkingu klubu, którego był właścicielem granie dem dla DJ-a, który tam pracował. Bushwick został wówczas raperem. Brat Prince'a był członkiem, ale potem został zastąpiony według własnego uznania przez Scarface. Zostało to potwierdzone podczas wzajemnej walki w stylu freestyle, w której Scarface pokonał Sir Rap-A-Lot, a młodszy brat również zgodził się, że jest to lepszy kierunek dla grupy.
Wykorzystując lokalne stacje radiowe, takie jak KTSU, do szerzenia zasięgu muzyki wytwórni, jego pierwsza umowa została zawarta w 1989 roku za pośrednictwem Ricka Rubina współpracującego z Geto Boys nad ich drugim albumem Grip It! .
Geffen Records, która współpracowała z Rubinem, wycofała projekt na tydzień przed wydaniem ze względu na liryczny charakter albumu, pomimo twierdzeń o rasizmie i hipokryzji ze strony Geto Boys oraz faktu, że niezależnie album sprzedał się już w ponad 500 000 egzemplarzy. Kontrowersje doprowadziły do rozstania się Rubina z Geffen i podpisania kontraktu z Warner Records, a zamiast tego album został tam wypchnięty, co potroiło całkowitą sprzedaż projektu.
Przed sukcesem „Ice Ice Baby” Prince chciał podpisać kontrakt z raperem Vanilla Ice po obejrzeniu jego występu w 1990 roku na The Summit. Nie dotrzymał słowa, ponieważ jego partner biznesowy Blodget uznał, że artyście brakuje talentu.
Prince podpisał kontrakt z Priority Records w 1991 roku na dystrybucję, wydając trzeci album Geto Boys, We Can't Be Stopped. W połowie lat 90-tych współzałożyciel Blodget rozstał się z Rap-A-Lot. W 1995 roku Prince podpisał kolejny kontrakt dystrybucyjny z Noo Trybe Records i Virgin Records.
W latach 90-tych dwóch agentów DEA przeprowadziło śledztwo w sprawie Prince'a i jego wytwórni, wierząc, że wytwórnia ta stanowi przykrywkę dla dużej sieci przemytniczej. W tym czasie pomiędzy Princem, Suge Knightem i Irvem Gotti planowano koncepcję wytwórni zajmującej się dystrybucją muzyki, która działałaby podwójnie jako związek artystów nagrywających, ale ostatecznie została anulowana. Obaj agenci zostali później skazani za postępowanie korupcyjne.
Single na listach przebojów
Let Me Roll Scarface 08.1993 87.US
Now I Feel Ya Scarface 11.1993 112.US
I Seen A Man Die Scarface 11.1994 55.UK/37.US
Hand of the Dead Body Scarface Ice Cube and Devin the Dude 03.1995 41.UK/74.US
Smile Scarface featuring 2Pac and Johnny P 06.1997 12.US
Mind Playing Tricks on Me Geto Boys 10.1991 23.US
Six Feet Deep Geto Boys 05.1993 40.US
The World Is a Ghetto Geto Boys feat. Flaj 05.1996 82.US
Po Pimp/Promise Do or Die featuring Twista 08.1996 22.US
Still Po Pimpin Do Or Die Feat. Johnny P & Twista 03.1998 62.US
I Miss My Homies Master P featuring Silkk the Shocker and Pimp C 09.1997 25.US
Is A Playa Pimp C featuring Bun B, Twista, and Z-Ro .2005 105.US
Pourin' Up Pimp C featuring Mike Jones and Bun B .2006 103.US
Knockin' Doorz Down Pimp C featuring P.O.P. and Lil' Keke .2006 108.US
Git It Bun B featuring Ying Yang Twins 01.2006 101.US
That's Gangsta Bun B featuring Sean Kingston 03.2008 122.US
Hand Of The Dead Body [aka People don't believe] Scarface feat Ice Cube 03.1995 41.UK/74.US
