Z archiwum...rocka

sobota, 24 lutego 2024

Solé

Tonya Michelle Johnston (ur. 17 lipca 1973r), lepiej znana pod pseudonimem Solé, to amerykańska raperka z Kansas City w stanie Missouri. Solé urodziła się w 1973 roku w Kansas City w stanie Missouri jako córka Phyllis Frazier i Jamesa Johnstona. Jej rodzeństwo to Sean i Charles (Chuck) Johnston, Sierra i Tamika Gamble. Pochodzi z Afryki Zachodniej, Afryki Wschodniej, Tamilskiej (południowoindyjskiej), rdzennej Ameryki i Europy Wschodniej. Na początku lat 90-tych uczęszczała do szkoły i college'u kosmetologii, gdzie studiowała nauki polityczne i psychologię, zanim podpisała kontrakt płytowy z Dreamworks Records i Red Zone Entertainment.

Solé pochodziła z rodziny utalentowanych muzycznie, autorów piosenek, piosenkarzy i muzyków. Zaczęła rapować w wieku 6 lat i wraz ze swoją najlepszą przyjaciółką Shurheą Mitchell założyła grupę Divine w 1986 roku. Występowali w lokalnych pokazach talentów, a w 1990 wygrali wycieczkę do BRE (Black Radio Exclusive) w Nowym Orleanie w Luizjanie , aby wystąpić przed dyrektorami wytwórni płytowych i innymi artystami. JDK Records zaproponowało im kontrakt płytowy i polecieli do Nowego Jorku, aby nagrywać. Jej ojciec, który wówczas nimi zarządzał, nie uważał, że to dobry interes, więc wrócili do domu i rozpoczęli studia. Po raz kolejny zaczęła nagrywać w 1997 r. z Tech 9 i Don Juanem z Kansas City, po czym udała się do Los Angeles, aby nagrywać. Poznała Thabiso Nkhereanye, który przedstawił ją Christopherowi Tricky’emu Stewartowi z Red Zone Entertainment, który podpisał kontrakt z nią .

Jej kariera nabrała rozpędu jako hardcorowa artystka hiphopowa, zwracając na siebie uwagę latem 1999 roku występem na przebojowym singlu J.T.Money „Who Dat”, który osiągnął pierwsze miejsce na amerykańskiej liście rapowej, pozostając tam przez 8 tygodni (wówczas rekord), zdobywając drugie miejsce na amerykańskiej liście R&B i piąte miejsce na amerykańskiej liście Hot 100. Singiel zdobył także tytuł „Rapowego singla roku” w 1999 r. na gali Billboard Music Awards. We wrześniu 1999 roku wydała swój debiutancki album Skin Deep, który odniósł ogólny sukces w Stanach Zjednoczonych, uzyskując status złotej płyty i przyniósł jej nominację do nagrody Billboard Music Awards w kategorii „Rap Artysty Roku”. W tym samym roku zdobyła także kilka nagród ASCAP Music.

Jej długo oczekiwanym powrotem do muzyki kierowała chęć oferowania muzyki, która dodaje sił i inspirująca, odzwierciedlając ścieżkę, którą obrała po opuszczeniu branży W 2011 roku wystąpiła w „Naal Naachna” brytyjskiego artysty Bhangra, Jassiego Sidhu, wokalisty brytyjskiego indyjskiego zespołu bhangra B21.

W lutym 2012 roku wystąpiła w piosence „A New Look” zespołu Focus. W 2017 roku pojawiła się w „SocMed Digital Heroin” z albumu „Nothing Is Quick In The Desert” z okazji 30-lecia Public Enemy. 29 września 2019 roku Solé wydała swój drugi album Encoded.

Solé poznała Ginuwine w czerwcu 1999 r. i zaczęła się spotykać w październiku 1999 r. Zaręczyli się w sierpniu 2000 roku. Mieszkali w Brandywine w stanie Maryland. Mają razem dwie córki: Story (ur. 29 marca 2001) [13] i Dream Sarae Lumpkin (ur. 1 listopada 2002). Solé poślubiła Ginuwine 8 września 2003 roku na Wielkim Kajmanie. Solé ma łącznie 4 córki i jedną wnuczkę. Jej córki De'jan Nicole Lee urodzona w 1992 r. i Cypress Soleil Lee urodzona w 1995 r. pochodzą z poprzedniego związku. Jej wnuczka, Sage Lotus Lee, urodziła się 17 maja 2020 r. W 2014 r. Solé złożyła pozew o rozwód, który został upubliczniony, gdy w listopadzie 2014 r. Ginuwine ogłosił, że on i Solé rozstali się. Ich rozwód został sfinalizowany 22 lipca 2015 roku. 27 sierpnia 2017 roku Solé poślubiła członka zespołu Public Enemy i rapera Professor Griff, przyjmując jego nazwisko Shah i legalnie zmieniając pełne imię i nazwisko na Aja Shah.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Who Dat/Pimp Matrimony	JT Money feat. Sole	03.1999	-	5[20]	Tony Mercedes 53 469	[gold-US][written by Jeff Thompkins, Tonya Johnston , Thabiso Nkhereanye, DiAndre Davis][produced by Christopher "Tricky" Stewart][2[25].R&B Chart]
4, 5, 6	Solé featuring JT Money and Kandi	10.1999	-	21[16]	DreamWorks 59 029	[written by Jeff Thompkins, Tonya Johnston][produced by Christopher "Tricky" Stewart][9[20].R&B Chart]
It Wasn't Me	Solé featuring Ginuwine	04.2000	-	-	DreamWorks	[written by Elgin Lumpkin, Tonya Johnston][produced by Christopher "Tricky" Stewart][44[12].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Skin Deep	Solé	10.1999	-	127[13]	DreamWorks 50 118	[gold-UK][produced by Big Trev,Chuckey Charles,Colin Wolfe,Focus...,Kevin Davis,Rashad Smith,Tricky Stewart]

Sole

James Timothy „Tim” Holland Jr. (ur. 25 września 1977r), lepiej znany pod pseudonimem Sole, to amerykański undergroundowy artysta hiphopowy z Portland w stanie Maine. Jest jednym z ośmiu współzałożycieli wytwórni Anticon. Był członkiem grup Northern Exposure, Live Poets, Deep Puddle Dynamics, So-Called Artists, Da Babylonianz, Sole and the Skyrider Band i Waco Boyz.

Sole nagrał swoje pierwsze demo w 1992 roku. W wieku 15 lat założył wytwórnię 45 Below Records, w skład której wchodzili raperzy Alias, JD Walker i producent DJ Moodswing9 (znany wówczas jako Cuz the Highlander). Sole i Moodswing9 wydali wspólnie album Mad Skillz and Unpaid Billz jako Northern Exposure, sprzedając się w ponad 300 egzemplarzach. Wydali także 2 12-calowe single odpowiednio w 1995 i 1997 oraz album w 1996 zatytułowany What It All About pod nazwą Live Poets. Wydawnictwa spotkały się z audycjami radiowymi w college'u i sprzedały się w kilku tysiącach egzemplarzy.

Na początku 1998 roku Sole i raper Pedestrian ukuli nazwę Anticon i wspólnie założyli pod tą nazwą wspólną wytwórnię płytową. Później została utworzona jako standardowa korporacja z ośmioma udziałowcami. W tym samym roku Sole udała się do Minneapolis z Aliasem i Doseone. Nagrali album The Taste of Rain... Why Kneel? jako Deep Puddle Dynamics ze Slug of Atmphere. Sole i Pedestrian przenieśli Anticon do Oakland w Kalifornii. W 2000 roku Sole wydał pierwszy oficjalny solowy album Bottle of Humans w wytwórni Anticon. Jako So-Called Artists wydali w 2001 roku wspólnie z Aliasem i DJ Mayonnaise Paint by Number Songs.

Drugi solowy album Sole, Selling Live Water, ukazał się w 2003 roku i zebrał pozytywne recenzje; Pitchfork Media przyznało mu ocenę 7,3, Metacritic przyznał mu wynik 77 na 100. Później w tym samym roku przeniósł się do Barcelony. Dwa lata później wydał trzeci solowy album Live from Rome w 2005 roku. Wkrótce potem wrócił do Stanów Zjednoczonych, przenosząc się do Flagstaff w Arizonie. W 2007 roku Sole wydał Sole and the Skyrider Band jako Sole and the Skyrider Band. Jego drugi album Plastique ukazał się w 2009 roku. W 2010 roku Sole opuścił Anticon, powołując się na chęć dalszego eksperymentowania ze swoją muzyką, niezależnie od kolektywu, a także z powodu przekonania, że wytwórnia rozwinęła się od tego, czym początkowo zamierzał być. .

Następnie Sole and the Skyrider Band wydał swój trzeci album. Hello Cruel World został wydany w 2011 roku i zebrał ogólnie pozytywne recenzje. Oprócz oficjalnych wydawnictw w Anticon, Sole wydał także albumy własnej produkcji we własnym wydawnictwie Black Canyon. Należą do nich różne kompilacje niewydanego materiału, a także wydania jego projektu Man's Best Friend, różne składanki i współpraca z certyfikowanym platynowym producentem DJ Pain 1. Ponieważ nie współpracuje już z Anticon, Sole obecnie samodzielnie wydaje swoje solowe płyty.

Sole ma siedzibę w Brunszwiku w stanie Maine. Ożenił się z Yasamin Al-Hussaini 1 stycznia 2004 roku, a jej imię czasami pojawia się w jego tekstach. Mieszkając w Denver, Sole działała w lokalnej placówce ruchu politycznego Occupy Wall Street], w różnych projektach anarchistycznych i prowadzi podcast o polityce rewolucyjnej i radykalnej filozofii zatytułowany „The Solecast”.

Shareefa

Nazywana „duszą Disturbing tha Peace” energiczna wokalistka R&B Shareefa spędziła pierwsze 14 lat swojego życia w New Jersey, zanim przeniosła się do Charlotte w Północnej Karolinie. Zwrócił na nią uwagę Teddy Riley (Guy, Blackstreet), który był pierwszą znaczącą osobą w branży muzycznej, która udzieliła jej wskazówek. Ludacris zaprosił ją do swojej powiązanej z Def Jam grupy i wytwórni Disturbing tha Peace.

Jej pierwszy singiel „Need a Boss” z udziałem rapera i kolegi z wytwórni Ludacrisa został wyprodukowany przez Rodneya „Darkchilda” Jerkinsa i osiągnął 62. miejsce na liście Billboard Hot 100. Jej jedyny album Point of No Return został wydany w październiku 2006 roku i znalazł się na 25. miejscu listy Billboard 200.

Dwa wyróżnione występy na albumie grupy z końca 2005 roku, zwłaszcza „I'll Be Around”, wzbudziły oczekiwanie na jej debiutancki album, Point of No Return, wydany jesienią 2006 roku. Riley, oprócz Chucky’ego Thompsona (Mary J. Blige , Faith Evans) i Rodney Jerkins (TLC, Britney Spears), włączył się w pisanie piosenek i produkcję.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Need a Boss	Shareefa featuring Ludacris	08.2006	-	62[18]	DTP 007303	[written by Anesha Birchett, Christopher Bridges, Luigi Creatore, LaShawn Daniels, Rodney Jerkins, Hugo Peretti, Delisha Thomas, George David Weiss][produced by Darkchild][sample z "Let's put it all together"-The Stylistics][10[22].R&B Chart]
Cry No More	Shareefa	12.2006	-	-	DTP	[written by Birchett, A./Creatore, L./Daniels, L./Jerkins, R./Peretti, H./Thomas, D./Weiss, G.][produced by Darkchild][sample z "The Miracle"-The Stylistics][43[12].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Point of No Return	Shareefa	10.2006	-	25	Def Jam Recordings 0007231	[produced by Chaka Zulu ,Jeff Dixon,Ludacris,Adida,Chucky Thompson,Rodney "Darkchild" Jerkins,J.U.S.T.I.C.E. League,KQ,Needlz,Rich Nice,Salaam Remi,Ski Beatz]

piątek, 23 lutego 2024

Dance 2 Trance

Właśc. Dag Leiner, ur. w 1960 r. Producent i DJ z Frankfurtu nad Menem (Niemcy). Ma na swym koncie wiele klasycznych już dziś utworów, np. "Sun Down" (wydany nakładem wytwórni Eye Q i firmowany przez Volunteers).

Dużo zrobił dla rozwoju nurtu trance. Zaczynał we frankfurckim klubie Dorian Gray, a w 1993 r. przeniósł się do klubu Omen Svena Vatha. To Dag krył się za sukcesem formacji Dance 2 Trance (wspólnie z Jamem El Marem, później w grupie Jam & Spoon).
Ich pierwsze legendarne single "Hello San Francisco", "We Came In Peace" i "Where Is Dag?" (które znalazły się na debiutanckim albumie Moon Spirits) wydała wytwórnia Suck Me Plasma, będąca częścią Music Research.

O grupie zrobiło się głośno przy okazji singli "P.owerOf A.merican N.atiyes" i "Take A Free Fall", które w wykonaniu wokalistki Tony Clark weszły na komercyjną listę Top 40. Z Jamem El Marem współpracował też przy nagraniu singla "Alcatraz" jako Peyote (dla wytwórni R&S;), a w 1994 r. podobno zaczął wykupywać ziemię w amerykańskim stanie Dakota z zamiarem oddania jej tubylcom.

Po nagraniu drugiego, bardzo popowego już albumu Revival w 1995 r., Dag wydał kilka singli pod pseudonimem B.I.A. (m.in"Future Is Our's"), a w rok później na fali wydawania przez znanych DJ-ów kompilacji typu mix CD, płytę,Join The Tribe.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
P.ower Of A.merican N.atives	Dance 2 Trance	04.1993	25[4]	-	Logic TRANCE 1	[written by Jam El Mar,DJ Dag,Linda Rocco][produced by Dance 2 Trance]
Take A Free Fall	Dance 2 Trance	07.1993	36[3]	-	Logic LUK 019	[written by Jam El Mar,DJ Dag,Tony Clark][produced by Dance 2 Trance]
Warrior	Dance 2 Trance	02.1995	56[3]	-	Logic WARRIOR 1	[written by Jam El Mar,DJ Dag][produced by Dance 2 Trance]

Thomas Rhett

Thomas Rhett Akins Jr. (urodzony 30 marca 1990r) to amerykański wokalista i autor tekstów country. Jest najstarszym synem piosenkarza Rhetta Akinsa. Rhett wydał sześć albumów studyjnych dla wytwórni Valory Music Big Machine Records: It Goes Like This (2013), Tangled Up (2015), Life Changes (2017), Center Point Road (2019) , Country Again: Side A (2021) i Where We Started (2022). Otrzymał cztery nominacje do nagrody Grammy, a dwa albumy były nominowane w kategorii Najlepszy Album Country w 2017 i 2019 roku.

Jego sześć albumów zaowocowało 21 singlami na listach przebojów Billboard Hot Country i Country Airplay, z czego 17 osiągnęło pierwsze miejsca na liście przebojów: „It Goes Like This”, „Get Me Some of That”, „Make Me Wanna”, „Crash and Burn”, „Die a Happy Man”, „T-Shirt”, „Star of the Show”, „Craving You”, „Unforgettable”, "Marry Me", "Life Changes", "Sixteen", "Remember You Young", "Look What God Gave Her", "Beer Can't Fix", "What's Your Country Song" i „Country Again”.

Oprócz większości własnego materiału Rhett napisał single między innymi dla Jasona Aldeana, Lee Brice'a, Florida Georgia Line, LoCash i Michaela Raya.

Thomas Rhett jest synem piosenkarza i autora tekstów country Rhetta Akinsa, na zdjęciu w 2019 r. Thomas Rhett Akins Jr. urodził się w Valdosta w stanie Georgia jako syn matki Paige (z domu Braswell) i ojca Rhetta Akinsa. Rhett Akins wydał w latach 90-tych single „That Ain't My Truck” i „Don't Get Me Started”, zanim został autorem tekstów na początku XXI wieku. Wychowywał się w Hendersonville w stanie Tennessee. Dorastał, znając innych piosenkarzy, w tym Tima McGrawa i Brooks & Dunn. Ma jedną młodszą siostrę i dwóch młodszych przyrodnich braci; jeden ze strony matki i jeden ze strony ojca.

Po nauce gry na perkusji w gimnazjum Rhett później wychodził na scenę z ojcem i grał. W szkole średniej był częścią zespołu o nazwie The High Heeled Flip Flops. Rhett studiował komunikację na Uniwersytecie Lipscomb w Nashville w stanie Tennessee.W wieku 20 lat rzucił studia, aby rozpocząć karierę muzyczną. Następnie przyjął kontrakt wydawniczy z Big Machine Label Group na pisanie piosenek.

Rhett jest współautorem piosenki „I Ain't Ready to Quit” na albumie Jasona Aldeana My Kinda Party z 2010 roku i podpisał kontrakt nagraniowy z oddziałem Valory Music Group firmy Big Machine Records w 2011 roku. Pierwsze 21 tygodni album spędził się w pierwszej czterdziestce listy Billboard 200; sprzedał się również w liczbie 1,7 miliona w pierwszych latach premiery. Rhett jest także współautorem singli z 2013 roku „1994” Jasona Aldeana, „Parking Lot Party” Lee Brice’a i „Round Here” zespołu Florida Georgia Line. W tygodniu list przebojów rozpoczynającym się 21 września 2013 r. na liście Country Airplay znalazło się pięć piosenek z pierwszej dziesiątki, których współautorem był Rhett lub jego ojciec, w tym „It Goes Like This”.

Na początku 2012 roku wydał swój debiutancki singiel „Something to Do with My Hands”, a rok później „Beer with Jesus”. Oba utwory znalazły się w pierwszej trzydziestce list przebojów Hot Country Songs. Jego trzeci singiel „It Goes Like This” znalazł się na szczycie listy Country Airplay, a także zajął 2. miejsce na liście Hot Country Songs. Jego debiutancki album, również zatytułowany It Goes Like This, ukazał się 29 października 2013 roku. Czwarty singiel z albumu, „Get Me Some of That”, stał się drugim singlem Rhetta na pierwszym miejscu na początku 2014 roku. Piąty singiel z albumu, „Make Me Wanna”, został wydany w radiu country 4 sierpnia 2014 roku. Osiągnął numer jeden na liście na liście Country Airplay 7 marca 2015 r. Pomiędzy dwoma singlami Rhett śpiewał gościnnie wraz z Justinem Moore'em w „Small Town Throwdown” Brantleya Gilberta.

7 kwietnia 2015 roku Rhett wydał nowy singiel zatytułowany „Crash and Burn”, który stał się głównym singlem jego drugiego albumu studyjnego. Album Tangled Up został wydany 25 września. We wrześniu 2015 r. osiągnął pierwsze miejsce na liście Country Airplay. Drugi singiel z albumu, „Die a Happy Man”, został wydany w radiu country 28 września 2015 r. Osiągnął pierwsze miejsce na listach Country Airplay, Hot Country Songs i Kanada na liście krajów w grudniu 2015 r. i styczniu 2016 r. Utrzymywała się na pierwszym miejscu listy Country Airplay przez 8 tygodni, stając się drugą piosenką w historii listy, która to zrobiła. Trzeci singiel z albumu, „T-Shirt”, został wydany w radiu country 16 lutego 2016 r. W czerwcu 2016 r. osiągnął pierwsze miejsce na liście Country Airplay, ale otrzymał słabe recenzje krytyczne, krytykujące jego zawartość liryczną. Czwarty singiel z albumu, „Vacation”, został wydany w radiu country 13 czerwca 2016 r. Piąty singiel z albumu, „Star of the Show”, został wydany w radiu country 3 października 2016 r.

8 września Rhett wydał swój trzeci album studyjny Life Changes. Zawiera single „Craving You” z udziałem Maren Morris, „Unforgettable” i „Marry Me”. Utwór tytułowy został wydany jako czwarty singiel z albumu 16 kwietnia 2018 roku. Piątym singlem z albumu był „Sixteen”. 1 marca 2019 roku Rhett wydał „Look What God Gave Her” jako singiel rozpoczynający jego czwarty album studyjny, Center Point Road. Następnego wieczoru w programie Saturday Night Live Rhett wykonał kolejną nową piosenkę z albumu, zatytułowaną „Don't Threaten Me With a Good Time”. Album ukazał się 31 maja.„Remember You Young” był drugim singlem z albumu, a „Beer Can't Fix” z udziałem Jona Pardiego był trzecim singlem.

W 2020 roku Rhett wydał samodzielny singiel „Be a Light”, będący efektem współpracy gwiazd z Rebą McEntire, Hillary Scott, Chrisem Tomlinem i Keithem Urbanem. Cały dochód uzyskany z utworu jest przekazywany na rzecz funduszu MusiCares COVID-19 Relief Fund. Rhett zdobył tytuł Artysty Roku w konkursie Academy of Country Music Awards 2020 Jest współautorem piosenki „Don't Need the Whiskey” Dallasa Smitha, wydanej w sierpniu 2020 roku.

W marcu 2021 roku Rhett ogłosił wydanie podwójnego albumu, którego pierwsza część, Country Again: Side A, zostanie wydana 30 kwietnia 2021 roku. Zawiera single „What's Your Country Song” i „Country Again”. W listopadzie 2021 roku wydał singiel „Slow Down Summer”, który jest głównym singlem z jego szóstego albumu studyjnego Where We Started, wydanego 1 kwietnia 2022 roku. Rhett wydał także w 2022 roku promocyjny singiel zatytułowany „Death Row”, na którym gościnnie wystąpili Tyler Hubbard i Russell Dickerson.

21 października 2022 roku Rhett wydał swoją EPkę Merry Christmas, Y'all.

Rhett poślubił Lauren Akins (z domu Gregory) 12 października 2012 r. W maju 2017 roku ogłosili, że adoptują córeczkę z Ugandy, która urodziła się 1 listopada 2015 roku i również spodziewa się dziecka. Powitali córkę w sierpniu 2017 r. Ich trzecia córka urodziła się 10 lutego 2020 r. , a czwarta córka 15 listopada 2021 r. Rhett jest chrześcijaninem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Something to Do with My Hands	Thomas Rhett	07.2012	-	93[4]	Valory	[written by Thomas Rhett, Lee Thomas Miller ,Chris Stapleton][produced by Jay Joyce][15[26].R&B Chart]
Beer with Jesus	Thomas Rhett Featuring Jon Pardi	07.2012	-	101[15]	Valory	[gold-US][written by Thomas Rhett, Lee Thomas Miller ,Rick Huckaby][produced by Jay Joyce][26[22].R&B Chart]
It Goes Like This	Thomas Rhett	06.2013	-	25[22]	Valory	[3x-platinum-US][written by Rhett Akins,Ben Hayslip,Jimmy Robbins][produced by Michael Knox][2[27].R&B Chart]
Take You Home	Thomas Rhett	11.2013	-	-	Valory	[written by Rodney Clawson,Ashley Gorley,Chris Tompkins][produced by Michael Knox][44[1].R&B Chart]
Get Me Some of That	Thomas Rhett	01.2014	-	41[20]	Valory	[2x-platinum-US][written by Rhett Akins,Michael Carter,Cole Swindell][produced by Luke Laird][4[29].R&B Chart]
Small Town Throwdown	Brantley Gilbert Featuring Justin Moore & Thomas Rhett	06.2014	-	67[20]	Valory	[gold-US][written by Brantley Gilbert,Ben Hayslip,Rhett Akins,Dallas Davidson][produced by Dann Huff][13[26].R&B Chart]
Make Me Wanna	Thomas Rhett	07.2012	-	43[20]	Valory	[2x-platinum-US][written by Thomas Rhett,Bart Butler,Larry McCoy][produced by Jay Joyce][2[28].R&B Chart]
When I Was Your Man	Thomas Rhett	02.2015	-	107[1]	Valory	[27[2].R&B Chart]
Crash and Burn	Thomas Rhett	04.2015	-	36[20]	Valory	[2x-platinum-US][written by Jesse Frasure, Chris Stapleton][produced by Dann Huff, Jesse Frasure][2[26].R&B Chart]
Die a Happy Man	Thomas Rhett	10.2015	-	21[30]	Valory	[8x-platinum-US][written by Thomas Rhett, Sean Douglas, Joe Spargur][produced by Dann Huff ,Jesse Frasure][1[17][33].R&B Chart]
The Day You Stop Lookin' Back	Thomas Rhett	10.2015	-	-	Valory	[written by Luke Laird,Jaren Johnston][produced by Dann Huff, Jesse Frasure][47[1].R&B Chart]
Like It's the Last Time	Thomas Rhett	10.2015	-	-	Valory	[written by Rhett Akins,Ben Hayslip,Thomas Rhett][produced by Dann Huff, Jesse Frasure][48[1].R&B Chart]
Playing with Fire	Thomas Rhett Featuring Jordin Sparks	10.2015	-	-	Valory	[written by Ashley Gorley,Rhett Akins,Thomas Rhett][produced by Chris DeStefano][40[1].R&B Chart]
T-Shirt	Thomas Rhett	03.2016	-	41[20]	Valory	[2x-platinum-US][written by Ashley Gorley,Luke Laird,Shane McAnally][produced by Dann Huff,Jesse Frasure][3[30].R&B Chart]
Vacation	Thomas Rhett	03.2016	-	-	Valory	[platinum-US][written by Thomas Rhett,Thomas Allen,Harold Brown,Morris Dickerson,Sean Douglas,Gerry Goldstein,Leroy Jordan,Charles Miller,Lee Oskar,Andreas Schuller,Howard Scott,Joe Spargur,Ricky Reed,John Ryan][produced by Dann Huff,Jesse Frasure][19[20].R&B Chart]
Star of the Show	Thomas Rhett	11.2016	-	45[19]	Valory	[platinum-US][written by Thomas Rhett,Rhett Akins,Ben Hayslip][produced by Joe London,Julian Bunetta,Thomas Rhett][4[26].R&B Chart]
Craving You	Thomas Rhett Featuring Maren Morris	04.2017	-	39[20]	Valory	[3x-platinum-US][written by Dave Barnes,Julian Bunetta][produced by Dann Huff,Julian Bunetta,Joe London,Thomas Rhett][3[26].R&B Chart]
Unforgettable	Thomas Rhett	08.2017	-	47[20]	Valory	[2x-platinum-US][written by Thomas Rhett,Jesse Frasure,Ashley Gorley,Shane McAnally][produced by Dann Huff,Jesse Frasure,Thomas Rhett][4[26].R&B Chart]
Grave	Thomas Rhett	09.2017	-	109[1]	Valory	[written by Hillary Lindsey,Chris DeStefano,Josh Miller][produced by Dann Huff,Jesse Frasure,Thomas Rhett][23[5].R&B Chart]
When You Look Like That	Thomas Rhett	09.2017	-	-	Valory	[written by Jessi Alexander,David Lee Murphy,Matt Dragstrem][produced by Dann Huff, Jesse Frasure,Thomas Rhett][49[1].R&B Chart]
Sweetheart	Thomas Rhett	09.2017	-	-	Valory	[written by Rhett Akins,Joe Spargur,Sean Douglas,Thomas Rhett][produced by Dann Huff,Julian Bunetta,Thomas Rhett,Joe London][41[2].R&B Chart]
Leave Right Now	Thomas Rhett	09.2017	-	-	Valory	[gold-US][written by Thomas Rhett,Julian Bunetta,Edward Drewett,John Henry Ryan][produced by Thomas Rhett,Julian Bunetta][38[5].R&B Chart]
Drink a Little Beer	Thomas Rhett Featuring Rhett Akins	09.2017	-	-	Valory	[written by Rhett Akins,Ben Hayslip,Jesse Frasure][produced by Dann Huff, Jesse Frasure,Thomas Rhett][42[1].R&B Chart]
Marry Me	Thomas Rhett	12.2017	-	30[20]	Valory	[4x-platinum-US][written by Thomas Rhett,Shane McAnally,Ashley Gorley,Jesse Frasure][produced by Dann Huff,Jesse Frasure,Thomas Rhett][2[34].R&B Chart]
Life Changes	Thomas Rhett	07.2018	-	36[14]	Valory	[platinum-US][written by Thomas Rhett,Rhett Akins,Ashley Gorley,Jesse Frasure][produced by Dann Huff,Jesse Frasure,Thomas Rhett][6[27].R&B Chart]
Goodbye Summer	Danielle Bradbery With Thomas Rhett	08.2018	-	-	Valory	[written by Thomas Rhett,Rhett Akins,Julian Bunetta,Jaren Johnston][produced by Julian Bunetta][39[2].R&B Chart]
Sixteen	Thomas Rhett	11.2018	-	42[15]	Valory	[platinum-US][written by Thomas Rhett,Sean Douglas,Joe Spargur][produced by Dann Huff,Jesse Frasure,Thomas Rhett][6[26].R&B Chart]
Look What God Gave Her	Thomas Rhett	03.2019	-	32[20]	Valory	[2x-platinum-US][written by Thomas Rhett,Rhett Akins,Julian Bunetta,Josh Ryan,Jacob Kasher,Ammar Malik][produced by Dann Huff,Julian Bunetta,Thomas Rhett][3[26].R&B Chart]
That Old Truck	Thomas Rhett	04.2019	-	-	Valory	[written by Julian Bunetta,Ryan Tedder,Thomas Rhett,Kamron Kimbro][produced by Dann Huff,Julian Bunetta,Thomas Rhett][36[1].R&B Chart]
Center Point Road	Thomas Rhett Featuring Kelsea Ballerini	06.2019	-	-	Valory	[written by Jesse Frasure,Amy Wadge,Thomas Rhett,Cleve Wilson][produced by Dann Huff, Jesse Frasure,Thomas Rhett,Cleve Wilson][31[2].R&B Chart]
Notice	Thomas Rhett	06.2019	-	114[1]	Valory	[written by Ashley Gorley,Jesse Frasure,Sean Douglas,Thomas Rhett][produced by Dann Huff, Jesse Frasure,Thomas Rhett][21[2].R&B Chart]
Blessed	Thomas Rhett	06.2019	-	-	Valory	[written by Joe Spargur,Sean Douglas,Thomas Rhett][produced by Dann Huff,Julian Bunetta,Jesse Frasure,Thomas Rhett][39[1].R&B Chart]
Remember You Young	Thomas Rhett	09.2019	-	53[18]	Valory	[platinum-US][written by Thomas Rhett, Ashley Gorley, Jesse Frasure][produced by Dann Huff, Jesse Frasure, Thomas Rhett][5[26].R&B Chart]
Christmas in the Country	Thomas Rhett	12.2019	-	-	Valory	[36[2].R&B Chart]
Beer Can't Fix	Thomas Rhett Featuring Jon Pardi	03.2020	-	36[18]	Valory	[platinum-US][written by Thomas Rhett,Julian Bunetta,Ryan Tedder,Zach Skelton][produced by Thomas Rhett,Julian Bunetta,Dann Huff][6[26].R&B Chart]
Be a Light	Thomas Rhett Featuring Reba McEntire, Hillary Scott, Chris Tomlin & Keith Urban	04.2020	-	42[22]	Valory	[platinum-US][written by Thomas Rhett,Matt Dragstrem,Josh Miller,Josh Thompson][produced by Dann Huff][7[26].R&B Chart]
What's Your Country Song	Thomas Rhett	11.2020	-	29[21]	Valory	[platinum-US][written by Thomas Rhett ,Ashley Gorley, Jesse Frasure, Parker Welling ,Rhett Akins][produced by Dann Huff,Jesse Frasure][1[2][27].R&B Chart]
Growing Up	Thomas Rhett	03.2021	-	-	Valory	[written by Josh Thompson,Thomas Rhett,Matt Dragstrem,Josh Miller][produced by Dann Huff,Jesse Frasure][40[1].R&B Chart]
Country Again	Thomas Rhett	05.2021	-	42[20]	Valory	[platinum-US][written by Thomas Rhett, Ashley Gorley, Zach Crowell][produced by Dann Huff,Jesse Frasure][5[25].R&B Chart]
Thank You Lord	Chris Tomlin Featuring Thomas Rhett & Florida Georgia Line	11.2021	-	-	Valory	[gold-US][written by Chris Tomlin, Corey Crowder, David Garcia, Thomas Rhett ,Tyler Hubbard][produced by Brian Kelley ,Chris Tomlin, Corey Crowder ,Tyler Hubbard][37[8].R&B Chart]
Slow Down Summer	Thomas Rhett	11.2021	-	43[17]	Valory	[gold-US][written by Ashley Gorley, Sean Douglas, Jesse Frasure, Rhett Akins, Thomas Rhett][produced by Dann Huff,Jesse Frasure][9[30].R&B Chart]
Praise the Lord	BRELAND Featuring Thomas Rhett	04.2022	-	100[1]	Valory	[gold-US][written by Daniel Breland, Julian Bunetta, David Garcia, Jacob Durrett, Jessie Jo Dillon, Kyle Fishman, Michael Hardy, Rocky Block ,Thomas Rhett][produced by Julian Bunetta, Kyle Fishman, Jacob Durrett][21[16].R&B Chart]
Where We Started	Thomas Rhett + Katy Perry	04.2022	-	-	Valory	[33[1].R&B Chart]
Half of Me	Thomas Rhett Featuring Riley Green	09.2022	-	52[20]	Valory	[gold-US][written by Thomas Rhett,Josh Thompson,Rhett Akins,Will Bundy][produced by Dann Huff,Jesse Frasure][9[26].R&B Chart]
Angels (Don't Always Have Wings)	Thomas Rhett	07.2023	-	69[9]	Valory	[written by Thomas Rhett,Josh Thompson,Teddy Swims,Julian Bunetta][produced by Dann Huff,Jesse Frasure,Julian Bunetta][17[22].R&B Chart]
Mamaw's House	Thomas Rhett Featuring Morgan Wallen	10.2023	-	55[7]	Valory	[2x-platinum-US][written by Morgan Wallen, Thomas Rhett ,Matt Dragstrem, Chase McGill][produced by Dann Huff,Jesse Frasure][14[20].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Thomas Rhett EP.	Thomas Rhett	09.2012	-	133[1]	Valory 0100 [US]	[produced by Jay Joyce]
It Goes Like This	Thomas Rhett	11.2013	-	6[50]	Valory 0100 [US]	[platinum-US][produced by Jay Joyce,Michael Knox,Luke Laird]
Tangled Up	Thomas Rhett	10.2015	80[1]	6[158]	Valory 3001853	[2x-platinum-US][produced by Thomas Rhett,Jesse Frasure,Dann Huff,Chris DeStefano,Joe London,Julian Bunetta,Jaren Johnston,Lindsay Rimes,Carl Falk]
Life Changes	Thomas Rhett	09.2017	54[1]	1[1][111]	Valory 3003232	[platinum-US][produced by Thomas Rhett, Dann Huff, Jesse Frasure, Julian Bunetta, Joe London]
Center Point Road	Thomas Rhett	06.2019	-	1[1][59]	Valory 0400	[gold-US][produced by Thomas Rhett, Dann Huff, Jesse Frasure, Julian Bunetta, The Stereotypes, Cleve Wilson]
Country Again: Side A	Thomas Rhett	05.2021	-	10[19]	Valory 5001	[produced by Dann Huff ,Jesse Frasure, Matt Dragstrem]
Where We Started	Thomas Rhett	04.2022	-	12[3]	Valory 0550	[produced by Julian Bunetta, Matt Dragstrem ,Jesse Frasure, Dann Huff]
20 Number Ones	Thomas Rhett	10.2023	-	22[20]	Valory 06001	[produced by Julian Bunetta, Matt Dragstrem ,Jesse Frasure, Dann Huff]

Robert Wyatt

Właśc. Robert Ellidge, ur. 28.01.1945 r. w Bristolu w hrabstwie Avon, Anglia. Debiutował jako perkusista, wokalista i nieformalny duchowy lider w zespole Soft Machine, tworząc styl łączący awangardę z typowo angielską ekscentrycznością. Pierwszy zapowiadający odejście z Soft Machine solowy album The End Of An Ear, wypełniały chłodno przyjęte eksperymenty z pogranicza jazzu i rocka.

Założony w 1971 r. przez Wyatta zespół Matching Mole był obiecującą formacją, nękaną niestety stałymi waśniami i zmianami składu. Ostatecznie działalność grupy przerwał tragiczny wypadek lidera, który latem 1973 r. został dożywotnio sparaliżowany od pasa w dół, po wypadnięciu z okna wysokiego budynku. Materiał wykorzystany na albumie Rock Bottom powstał jeszcze w okresie hospitalizacji. Intymna, wysoce osobista płyta łączyła bolesne wyznania z godnym podziwu heroizmem.

Pokłosiem niekonwencjonalnego albumu był jedyny w karierze Wyatta singlowy przebój zawierający oryginalną interpretację starego szlagieru The Monkees „I'm A Believer". Wydany w 1975 r. longplay Ruth Is Stranger Than Richard był zbiorem kompozycji wykonawcy i innych muzyków (uduchowiona wersja „Song For Che" jazzowego kontrabasisty Charliego Hadena). Wyatt, z przekonań zdeklarowany marksista, przez dłuższy czas ograniczał się do działań sesyjnych.

W 1980 r. przypomniał się singlem z dwiema rewolucyjnymi pieśniami z Ameryki Łacińskiej. Płyta zapoczątkowała serię politycznie radykalnych nagrań wydawanych przez wytwórnię Rough Trade. Ich kompilacją był longplay Nothing Can Stop, uzupełniony o zainspirowany wojną o Falklandy protest song „Shipbuilding", napisany specjalnie dla Wyatta przez Elvisa Costello.

Wprawdzie inwalidztwo nie pozwalało muzykowi angażować się trwale w działalność muzyczną, jednak polityczne pasje owocowały singlami, z których dochód zasilał fundusz walki o wyzwolenie Namibii i kasę strajkową brytyjskiego „ związku zawodowego górników. W 1982 r. skomponował muzykę do interwencyjnego pro-ekologicznego filmu „Animals". Późniejsze albumy Old Rotten Hat, Dondestan i A Short Break nie ustępują poziomem ich sławnym poprzednikom. Stoicyzm, nadzieja i twórczy entuzjazm ciężko doświadczonego przez los artysty zasługują na najwyższe uznanie, niezależnie od ocen jego kontrowersyjnej muzyki i ideologii.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I'm A Believer/Memories	Robert Wyatt	09.1974	29[5]	-	Virgin VS 114	[written by Neil Diamond][produced by Nick Mason ]
Shipbuilding/ Memories Of You	Robert Wyatt	05.1983	35[6]	-	Rough Trade RT 115	[written by C. Langer, E. Costello][produced by A Clangwinstello Production]
The Wind of Change	Robert Wyatt with the Swapo Singers	11.1985	86[2]	-	Rough Trade RTT 168	[written by Jackson M. Kaujeua]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Shleep	Robert Wyatt	10.1997	136[1]	-	Domino REWIGCD 45	[produced by Alfreda Benge, Brian Eno, Robert Wyatt]
Cuckooland	Robert Wyatt	10.2003	173[1]	-	Hannibal HNCD 1468	[produced by Robert Wyatt, Jamie Johnson]
Comicopera	Robert Wyatt	10.2007	85[1]	-	Domino WIGCD 202	[produced by Robert Wyatt]

czwartek, 22 lutego 2024

Mighty Fire

Z siedzibą w Los Angeles Mighty Fire nagrał dwa albumy, odpowiednio w 1981 i 1982 roku. „No Time For Masquerade” został wydany w 1981 roku przez Elektra Records, a współproducentami byli Mel Bolton i Marilyn McLeod. Utwór „I Could Write A Love Song” został napisany dla syna pisarki Pam Sawyer, Steve’a Sawyera.

Utwory dance „Sweet Fire” i „Love Fantasy” były popularne na brytyjskich parkietach. Album „Mighty Fire” ukazał się w 1982 roku nakładem wytwórni Elektra. Po tym wydaniu zespół się rozpadł.

Skład:

Darryl K. Roberts (instrumenty klawiszowe / bas / wokal) ,Perry Peyton (wokal/perkusja), Mel Bolton (gitara / producent / wokal) , D'Lanie McQuaig (wokal / gitara) ,Harry Kim (trąbka / wokal).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Country Freakin'/Benny's	Mighty Fire	01.1980	-	-	Zephyr 001	[written by Mighty Fire, B. Atkins, D. Richardson ][produced by Mel Bolton][66[9].R&B Chart]
Love Attack/Love Fuzz	Mighty Fire	04.1981	-	-	Elektra 47108	[written by Alfred Delaney McQuaig, Mel Bolton][produced by Mel Bolton, Marilyn McLeod][60[8].R&B Chart]
I Could Write A Love Song/Sweet Fire	Mighty Fire	10.1981	-	-	Elektra 47199	[written by M. Mcleod, P. Sawyer][produced by Mel Bolton][91[3].R&B Chart]
Sixth Street (Turn It Up)/You Got Everything	Mighty Fire	04.1982	-	-	Elektra 47426	[written by Mel Bolton][produced by Mel Bolton][58[7].R&B Chart]

środa, 21 lutego 2024

The Mighty Clouds of Joy

The Mighty Clouds of Joy to amerykański kwartet wykonujący tradycyjną muzykę gospel. Kariera The Mighty Clouds of Joy powstało w 1959 roku w Los Angeles jako grupa stylowa oparta na tradycji. Dopiero w 1961 roku grupa stała się sławna. Do standardowego gitarowego podkładu dodała bas, perkusję i instrumenty klawiszowe i opracowała funkowe brzmienie, które dzieliło różnicę między gospel a r&b. Zrywając z tradycją, brzmienie grup obejmuje soul, R&B i rock; wszystko to kwitnie w ich muzycznej mieszance (jeden z ich wczesnych hitów został wyprodukowany przez Gamble i Huff), nie osłabiając religijnej esencji ich materiału.

W przeciwieństwie do innych grup gospel, jej członkowie ubierali się stylowo - korzystali z usług tego samego krawca co Temptations - i wkomponowali w swój występ świetną choreografię. W ten sposób, nie zdając sobie sprawy, że wyznaczają standardy i torują drogę przyszłym grupom gospel na nadchodzące dziesięciolecia, stała się jedną z najbardziej wpływowych grup gospel w USA. Ta długoletnia grupa rozkwitała przez resztę XX wieku, zdobywając liczne nagrody Grammy i nominacje, a także kilka hitowych albumów.

The Mighty Clouds of Joy zyskało rzeszę fanów podobną do grup soul pop i R&B. Ich zdjęcia można oglądać nawet w Teatrze Apollo. Pierwotnymi członkami grupy z siedzibą w Los Angeles byli Joe Ligon (zm. 2016), Johnny Martin (zm. 1987), Ermant Franklin Jr. (zm. 1996), Artis Turnbough (zm. 1999), Elmeo Franklin (zm. 2008) ), Richard Wallace (zm. 2020), Leon Polk (zm. 1998) i David Walker (który nagrał także kilka utworów z Link Wray pod nazwą Bunker Hill). Joe Ligon (ur. Willie Joe Ligon w Troy w stanie Alabama 11 października 1936 r.) zmarł 11 grudnia 2016 r. w wieku 80 lat.

Recenzując crossoverowy album grupy It's Time z 1974 roku, Robert Christgau napisał w Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981): „Można by pomyśleć, że najbardziej efektowna ze wszystkich grup gospel sprzedałaby się z pewnym polotem, ale przemiany wokalne… ten stary Wilson Pickett (i Julius Cheeks) nie narodził się na nowo - to nie jedyny powód, dla którego jest to jedna z najlepszych płyt LP, jakie kiedykolwiek ukazały się w Filadelfii. Po pierwsze, piosenki - wiele z nich autorstwa producenta Dave'a Crawforda, którego duch był przeniesiony - praktycznie nie zawierają żadnych wypełniaczy, nawet (zwłaszcza nawet) tego, który nawiązuje do nazwy grupy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Time/(You Think) You're Doin' It On Your Own	The Mighty Clouds of Joy	10.1974	-	102[4]	Dunhill 15012	[written by Dave Crawford][produced by Dave Crawford][32[11].R&B Chart]
Mighty Cloud Of Joy/Everything Is Going Up	The Mighty Clouds of Joy	02.1975	-	-	Dunhill 15025	[written by Dave Crawford][produced by Dave Crawford][47[8].R&B Chart]
Mighty High/Touch My Soul	The Mighty Clouds of Joy	02.1976	-	69[10]	ABC 12164	[written by D. Crawford, R. Downing][produced by Dave Crawford][22[11].R&B Chart]
There's Love In The World (Tell The Lonely People)/ God Is Not Dead	The Mighty Clouds of Joy	01.1977	-	-	ABC 12241	[written by F. Wilson, T. McFadden, L. Brown][produced by Frank Wilson, Larry Brown][53[10].R&B Chart]
Glow Love/I Made A Step	The Mighty Clouds of Joy	02.1982	-	-	Myrrh 244	[written by Donald O'Connor, Gloria Lang][produced by Al McKay, James Gadson][63[5].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
It's Time	The Mighty Clouds of Joy	10.1974	-	165[5]	Dunhill/ABC 50 177	[produced by Dave Crawford]
Kickin'	The Mighty Clouds of Joy	01.1976	-	168[6]	ABC 899	[produced by Dave Crawford]

Da Bush Babees

Założone w Nowym Jorku w 1992r trio, będące jednym z najważniejszych hiphopowych zjawisk lat 90-tych, mimo że nigdy nie osiągnęło wymiernego sukcesu marketingowego.
Żaden z raperów Da Bush Babees nie urodził się w Stanach Zjednoczonych: Y-Tee (właśc. Jamahl Hanna) pochodzi z Jamajki, zaś Mr. Man (Acklins Dillon, vel. Khaliyl) i Kaos (vel Babe-Face Kaos, właśc. Harold Lee) przyszli na świat w Trynidadzie. Początkowo grupa działała w dwuosobowym składzie (Mister Man i Kaos). Wkrótce do zespołu dołączył zajmujący się raczej muzyką reggae Y-Tee. Nie mający jeszcze żadnego oficjalnego nagrania na koncie, a tym bardziej podpisanego kontraktu, Da Bush Babees zagrali bardzo dużo koncertów. Często też zapraszano ich do audycji radiowych, co nie mogło umknąć uwadze wydawnictw płytowych.

W 1994 roku grupa podpisała umowę z labelem Reprise, po czym zaczęła gromadzić materiał na debiutancki album. Sława, jaką zdobyli w podziemiu, zaowocowała dużą liczbą kontaktów, które ochoczo wykorzystali przy nagrywaniu płyty "Ambushed". Trio wspomogli m.in. Jermaine Dupri, Ali Shaheed Muhammad z A Tribe Called Quest, Salaam Remi i spora liczba muzyków sesyjnych.

Płyta nie ukazała pełni talentu Da Bush Babees, została jednak przyjęta pozytywnie. Doceniono ciekawe rymy, oryginalny styl, w którym często rap krzyżował się z reggae, jazzem czy soulem. Bez echa nie przeszła próba odejścia od klasycznej hiphopowej formy samplingu na rzecz żywego brzmienia.
Furorę w nowojorskim podziemiu zrobił singiel "We Run Things (It's Like Dat)", a popularność grupy sięgnęła daleko ponad metropolię.

Rok później zespół wydał EP-kę "Remember We". Krążek "Gravity" (1996) został uznany przez krytyków za jeden z najlepszych albumów lat 90-tych na niezależnej scenie hiphopowej. Tym razem Da Bush Babees wspomogli Q-Tip z A Tribe Called Ouest, ekipa producencka The Ummah, Rahzel i nieznany jeszcze szerszej publiczności Mos Def.

Single "3 MCs" i "The Love Song" zyskały ogromną popularność, nie pomogły jednak osiągnąć wysokiej liczby sprzedanych krążków. Od tamtego czasu słuch o Da Bush Babees zaginął. Jedynie Mister Man pojawił się gościnnie na płytach Philly's Most Wanted, składance "Soundbombing Vol. 1" i "Grown Folk Music" The Sainta.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
We Run Things (It's Like Dat) / Original	Da Bush Babees	.1994	-	99.R&B; Chart	Reprise 9 41773-0	[written by A. Dillon , Ali Shaheed Muhammed][produced by Ali Shaheed Muhammed][41. Hot Dance Music/Maxi-Singles Sales]
Remember We	Da Bush Babees	.1995	-	-	Reprise 0-41943	[written by S. Gibbs][produced by Salaam Remi][25. Hot Dance Music/Maxi-Singles Sales]
The Love Song	Da Bush Babees	.1996	-	66.R&B; Chart	Warner Bros. Records 0-43743	[written by Dante Beze/Jimmy Castor/Acklins Dillon/Hanna, Jamahl/Harold Lee/Johnnie Pruitt/Jerry Thomas][19. Hot Dance Music/Maxi-Singles Sales]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ambushed	Da Bush Babees	12.1994	-	83.R&B; Chart	Reprise/Warner Bros. 45449	[produced by Mr. Man,Jermaine Dupri,Mark Batson,Nikkie Nikole,Salaam Remi,Ali Shaheed Muhammad,Joey Mercy (frmly J Prince)]
Gravity	Da Bush Babees	10.1996	-	75.R&B; Chart	Warner Bros. 46229	[produced by Shawn J. Period,The Ummah,Mr. Man,Rahzel,Posdnous,Charles Harrison,Chris Harrison]

Da Beatminerz

Da Beatminerz, założony w 1993 w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA) w składzie: DJ Evil Dee, Mr. Walt. Jedna z najważniejszych grup producenckich w historii rapu, założona przez braci: DJ'a Evil Dee i Mr. Walta na Brooklynie. Do zespołu dołączyli niebawem Baby Paul, Chocolate Ty i Rich Black. Podstawowy trzon Da Beatminerz to trójka - DJ Evil Dee (właśc. Ewart Dewgarde), Mr. Walt (Walter Dewgarde) i Baby Paul (Paul Hendricks).

Za najbardziej znaczące osiągnięcia kolektywu uważa się wyprodukowanie pierwszych krążków dla artystów związanych z Boot Camp Clik - Black Moon (którego jednym z członków jest DJ Evil Dee), Heltah Skeltah, Originoo Gunn Clapazz i Smif-N-Wessun. W 2001 r. label Rawkus wydał płytę Da Beatminerz - "Brace 4 Impak".

Zgromadzili na niej wielu doskonałych artystów, z którymi mieli okazję wcześniej współpracować. W grupie tej znaleźli się min. Freddie Foxxx, Naughty by Nature,Ras Kass, Pete Rock i Talib Kweli.
Podkłady Da Beatminerz z pierwszych lat pracy charakteryzują jazzowe sample, głębokie brzmienie, często okraszone doskonałymi skreczami. Później tandem producentów odszedł w stronę bardziej eterycznych, dynamicznych, brzmiących energetycznie beatów. Szczególnie można to dostrzec na drugim, wyczekiwanym ponad cztery lata i wydanym przez niezależny label Copter, albumie producenckim. Wśród gości na krążku można znaleźć m.in. Dilated Peoples, Jean Grae, KRS-One'a i Mystic.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Take That / Extreme Situation	Da Beatminerz	07.2001	-	41[4].Hot 100 Singles Sales	Rawkus 300	[produced by Da Beatminerz]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Brace 4 Impak	Da Beatminerz	08.2001	-	143[4]	Rawkus 26 168	[produced by Da Beatminerz]