Zespół The Quiet Five powstał w 1964 roku z połączenia The Vikings i grupy Gemini .
Pomimo nazwy, w rzeczywistości byli sześcioosobowym zespołem. Podobnie jak wielu innych, spędzili swoje początki jako support dla bardziej znanych zespołów, dopóki nie zwrócili na siebie uwagi producenta The Hollies, Rona Richardsa. Spodobała mu się kompozycja Krisa Ife'a „When the Morning Sun Dries the Dew” i był przekonany, że to potencjalny hit. Niestety, ten pierwszy singiel, wyprodukowany w legendarnym już studiu Abbey Road, zajął jedynie niewielkie miejsce.
Pomimo nazwy, w rzeczywistości byli sześcioosobowym zespołem. Podobnie jak wielu innych, spędzili swoje początki jako support dla bardziej znanych zespołów, dopóki nie zwrócili na siebie uwagi producenta The Hollies, Rona Richardsa. Spodobała mu się kompozycja Krisa Ife'a „When the Morning Sun Dries the Dew” i był przekonany, że to potencjalny hit. Niestety, ten pierwszy singiel, wyprodukowany w legendarnym już studiu Abbey Road, zajął jedynie niewielkie miejsce.
Ich
kolejny singiel - stary numer Fatsa Wallera- nie znalazł się na listach
przebojów, ale popularność zespołu jako wykonawcy koncertowego nie
osłabła.
Wielkie nadzieje wiązano z ich trzecim singlem, opartym na nowym utworze Paula Simona, „Homeward Bound”. Niestety,
był to ten sam utwór, którym Paul Simon i Art Garfunkel mieli rozpocząć
swoją własną, niezwykle udaną karierę w Wielkiej Brytanii. Niemniej
jednak płyta ta przyniosła zespołowi kolejne pocieszenie i stała się
poszukiwanym przedmiotem przez kolekcjonerów poszukujących ciekawych i
profesjonalnie wykonanych coverów.
Po nieudanej próbie wydania przez EMI kompozycji Jaggera i Richardsa, zespół zmienił wytwórnię. Raya Haileya zastąpił Roger „Tex” Marsh,
zanim nagrali swój ostatni i jedyny singiel dla CBS, kolejny utwór
Krisa Ife'a - który niestety nie radził sobie lepiej na listach
przebojów i oznaczał koniec kariery nagraniowej zespołu. Mimo to grupa może pochwalić się inspiracją dla dwóch hitów Mickiego Mosta; „I Understand” Freddiego i The Dreamers oraz „Sillhouettes”
Herman's Hermits - to dwa utwory zawarte na demie, które The Quiet Five
wyprodukowali w 1964 roku, a następnie usłyszeli je słynni producenci.
The
Quiet Five kontynuowali działalność koncertową, dodając do swoich
występów scenicznych parodie bardziej znanych zespołów, takich jak The
Rolling Stones i The Byrds. Chociaż
Richard Barnes i Chris Ife kontynuowali karierę solową, Quiet Five
musiało zadowolić się pięcioma wymienionymi poniżej brytyjskimi
wydaniami.
Skład:
John Howell (organ/vocals)
Kris Ife (guitar/vocals)
Richard Barnes (bass guitar/vocals)
Roger McKew (lead guitar)
Ray Hailey (drums)
John "Satch" Goswell (sax).
Kris Ife (guitar/vocals)
Richard Barnes (bass guitar/vocals)
Roger McKew (lead guitar)
Ray Hailey (drums)
John "Satch" Goswell (sax).
|
Single | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [UK] |
Komentarz |
| When The Morning Sun Dries The Dew/Tomorrow I'll Be Gone | Quiet Five | 05.1965 | 45[1] | - | Parlophone R 5273 | [written by Kris Ife ] |
| Honeysuckle Rose/Let's Talk It Over | Quiet Five | 07.1965 | - | - | Parlophone R 5302 | [written by Razaf,Ed Waller] |
| Homeward Bound/Ain't It Funny What Some Lovin' Can Do | Quiet Five | 04.1966 | 44[2] | - | Parlophone R 5421 | [written by P. Simon] |
| I Am Waiting/Without You | Quiet Five | 06.1966 | - | - | Parlophone R 5470 | [written by Jagger, Richard][produced by Ron Richards] |
| Goodnight Sleep Tight/Just For Tonight | Quiet Five | 02.1967 | - | - | CBS 202586 | [written by K. Ife, A. Moorhouse][produced by Jimmy Henney, Alan Moorhouse] |

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz