Critters

The Critters to amerykański zespół popowy z wieloma hitami w latach 60-tych XX wieku,
z których najbardziej znanym był utwór „Mr. Dieingly Sad”, który w 1966 roku znalazł się w pierwszej dwudziestce list przebojów w USA i Kanadzie.

   Zespół powstał w Plainfield w stanie New Jersey w Stanach Zjednoczonych w 1964 roku, kiedy wokalista i gitarzysta Don Ciccone (ur. 28 lutego 1946r -zm.  8 października 2016r) wybrał się na koncert zespołu, w którym grał jego przyjaciel, saksofonista Bob Podstawski. Ten lokalny zespół nazywał się Vibratones i składał się z Jimmy'ego Ryana (gitara prowadząca), Kena Gorki (gitara basowa), Jacka Deckera (perkusja) i Chrisa Darwaya (instrumenty klawiszowe) oraz Podstawskiego. Ciccone był pod wrażeniem zespołu i zapytał Podstawskiego, czy mógłby umówić się z nimi na przesłuchanie. Zespół został urzeczony umiejętnościami Ciccone'a i faktem, że pisał on również piosenki. Ciccone został zaproszony do dołączenia do grupy, która zmieniła nazwę na „The Critters”, naśladując tym samym nazwy podobnych zespołów, jak Animals. 

The Critters pierwotnie podpisali kontrakt z wytwórnią Musicor Records, za którą stoi Jimmy Radcliffe, który wyprodukował również ich pierwszy album „Georgianna” z utworem „I'm Gonna Give” w 1964 roku. Ostatecznie podpisali kontrakt z wytwórnią Kapp Records, a w 1965 roku nagrali piosenkę Johna Sebastiana „Younger Girl” na swój debiutancki album. Utwór został wybrany dla zespołu przez producenta Artiego Rippa. Ponieważ jednak Ciccone, Ryan i Podstawski zostali wówczas przyjęci na Uniwersytet Villanova, płyta nie została ukończona aż do końca 1965 roku. „Younger Girl” stała się popularnym przebojem popowym na początku 1966 roku i w lipcu tego samego roku osiągnęła 38. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Po nim nastąpiła piosenka Ciccone'a "Mr. Dieingly Sad", również wyprodukowana przez Rippa,która osiągnęła nr 17, jeszcze w tym samym roku, oraz "Bad Misunderstanding", która osiągnęła nr 55, jeszcze później w 1966. 

Grupa miała swój ostatni hit na listach przebojów z piosenką "Don't Let the Rain Fall Down on Me" w 1967, na nr 39. Kiedy "Younger Girl" i "Mr. Dieingly Sad" osiągnęły swój sukces na listach przebojów, Ciccone opuścił już grupę, głównie z powodu wojny w Wietnamie i swojego statusu poboru w tamtym czasie.Postanowił wstąpić do Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, w których miał pozostać przez cztery lata, więc miał jakiś wybór co do tego, gdzie skończy. Dwóch innych członków Critters zostało powołanych, a pozostali dwaj członkowie zrekrutowali nowych muzyków i utrzymali Critters przy życiu przez dwa kolejne albumy. Gorka zwerbował swojego przyjaciela, Kurta Shanamana z Mountainside w stanie New Jersey, proponując im spotkanie w barze „Shades” w Westfield, aby omówić możliwość dołączenia do zespołu w studiu i podczas trasy.  Zgodzili się na to po przejażdżce bordową Corvettą „427” Gorki z 1967 roku. 

 Po nagraniu kilku singli i jednego albumu („Younger Girl”) pierwotny zespół rozpadł się, gdy Podstawski i Decker również wstąpili do sił zbrojnych, a Darway odszedł do szkoły artystycznej. Ryan i Gorka próbowali przez jakiś czas utrzymać zespół z nowymi członkami (Jeff Pelosi (perkusja/wokal) i Bob Spinella (klawisze)), wydając dwa kolejne albumy („Touch 'n Go With The Critters” i „Critters”).  Później Ryan nagrywał i koncertował z Carly Simon, zanim został gitarzystą studyjnym.  Ciccone dołączył do zespołu Four Seasons i był członkiem Frankie Valli and the Four Seasons (1973–1981).Grał na gitarze, basie i śpiewał falsetem partie wokalne w utworze Four Seasons „December, 1963 (Oh, What a Night)”, a później koncertował z Tommym Jamesem i zespołem Shondells jako basista. 

Gorka został agentem koncertowym i współwłaścicielem The Bitter End w Greenwich Village; zmarł 20 marca 2015 roku w wieku 68 lat.Darway założył Johnny's Dance Band, popularny zespół w okolicach Filadelfii pod koniec lat 70-tych, a następnie Chet Bolins Band.Pelosi kontynuowała karierę jako autorka tekstów piosenek i podpisała umowę wydawniczą z wytwórnią Brother Records należącą do The Beach Boys. W 2007 roku Critters reaktywowali się, gdy Ciccone został zaproszony do zespołu Skeezix, w którego skład wchodzili Albert Miller, Lenny Rocco i Milt Koster. Ich repertuar obejmował klasyczne hity wszystkich zespołów, z którymi Ciccone był związany (w tym nieznacznie zmieniony tytuł „Mr. Dieingly Sad”), a także utwory własne i covery. Zespół występował głównie na Treasure Coast na Florydzie. 

 Critters nagrali nowy album „Time Pieces”, który zawiera zaktualizowaną wersję „Mr. Dieingly Sad” oraz nową wersję „Younger Girl”. Zespół ogłosił rozpad latem 2013 roku. W 2012 roku Ciccone i Ryan dołączyli do byłego klawiszowca Four Seasons, Lee Shapiro, i perkusisty Gerry'ego Polci, tworząc The Hit Men.Ciccone zmarł na zawał serca 8 października 2016 roku w wieku 70 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Younger Girl/Gone For Awhile	Critters	05.1966	38[5]	42[9]	Kapp 752	[written by John Sebastian][produced by Artie Ripp]
Mr. Dieingly Sad/It Just Won't Be That Way	Critters	08.1966	-	17[11]	Kapp 769	[written by Don Ciccone][produced by Artie Ripp]
Bad Misunderstanding/Forever Or No More	Critters	12.1966	-	55[6]	Kapp 793	[written by Pete Andreoli,Vini Poncia Jr. ][produced by Artie Ripp, Peter Anders, Vini Poncia Jr.]
Marryin' Kind Of Love/New York Bound	Critters	02.1967	-	111[6]	Kapp 805	[written by Pete Andreoli,Vini Poncia Jr.,Doc Pomus][produced by Artie Ripp, Peter Anders, Vini Poncia Jr.]
Don't Let The Rain Fall Down On Me/Walk Like A Man Again	Critters	07.1967	-	39[8]	Kapp 838	[written by James Ryan][produced by Peter Anders, Vini Poncia Jr.]
Little Girl/Dancing In The Streets	Critters	10.1967	-	113[3]	Kapp 858	[written by C. Darway][produced by Artie Ripp, Peter Anders, Vini Poncia Jr.]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Younger Girl	Critters	09.1966	-	147[2]	Kapp 3485	[produced by Artie Ripp]