Crackout

Crackout to angielski trzyosobowy zespół pop-punkowy założony w Bicester w hrabstwie
Oxfordshire w 1997 roku. Zespół wydał dwa albumy i kilka singli oraz koncertował z takimi artystami jak Sum 41, Seafood, Haven i Span, zanim rozpadł się pod koniec 2005 roku. 

Wokalista i gitarzysta Steven Eagles, perkusista Nicholas Millard i basistka Rachel Lavelle, mieli po 16 lat, kiedy podpisali kontrakt z wytwórnią Shifty Disco po zagraniu zaledwie ośmiu koncertów pod nazwą „Crackout” (nazwa pochodzi od nazwiska Briana Krakowa, bohatera amerykańskiego serialu dla nastolatków „My So-Called Life”). W ciągu czterech tygodni od pierwszego koncertu zespołu nagrali i wydali debiutancki singiel „Chuck”. Mniej więcej w tym samym czasie nagrano również album, który nigdy nie został wydany. Lavelle'a zastąpił w 1999 roku Jack Dunkley, gdy Lavelle i reszta zespołu rozstali się w ostatnim roku studiów z powodu odmiennych planów życiowych. 

Pod koniec grudnia 2000 roku Crackout koncertował z Sick of It All / 28 Days, sprzedając kasetę z wczesnymi nagraniami utworów „Breakout” i „Joey Lost His Mind” (oba zostały później ponownie nagrane i znalazły się na debiutanckim albumie „This Is Really Neat”). Wkrótce potem, w 2001 roku, ukazał się „EP1”, limitowana edycja 500 płyt CD z czterema obiecującymi utworami, oraz „EP2”. Obie EP-ki były dostarczane z darmową naklejką i umieszczone w ręcznie numerowanej tekturowej kopercie, zakończonej pieczęcią lakową (czerwona na „EP1”; zielona na „EP2”). 

 Ich debiutancki album, „This Is Really Neat”, ukazał się w październiku tego samego roku, a okładkę zaprojektowała Jane Wooster Scott. W 2002 roku plany wydania starego, ulubionego utworu „Volume” (strony B ich pierwszego singla, później nagranego ponownie i wykorzystanego na albumie „This Is Really Neat”) zostały porzucone, gdy utwór „I Am the One” został wykorzystany w reklamie Salomon Sports. „Volume” był zatem jedynym utworem Crackout, który nie doczekał się własnego teledysku. 

 Po długich opóźnieniach, w marcu 2004 roku ukazał się kolejny album zespołu, „This Is Really Neat”. Jednak promocja albumu „Oh No!” została nagle przerwana, ponieważ wytwórnia EMI zdecydowała się zamknąć Hut Recordings wkrótce po premierze albumu. Podczas planowania trzeciego albumu, ich przyjaciel, producent muzyczny Clive Langer, również producent „Oh No!”, zapytał ich, czy byliby zainteresowani nagraniem ścieżki dźwiękowej do filmu, do którego komponował muzykę. W rezultacie Crackout został obsadzony w małych rolach w filmie „Brothers of the Head”, dokumencie z 2006 roku, opartym na powieści Briana Aldissa z 1977 roku.

  W 2005 roku Crackout rozważał pomysł dodania dodatkowego członka, który zapewniłby im możliwość gry na gitarach, instrumentach klawiszowych i chórkach na żywo. Doprowadziło to do kilku kameralnych koncertów z dodatkowym członkiem, Simonem Plumbleyem, w październiku tego samego roku. Po tych koncertach zespół poczuł jednak, że minęło zbyt wiele czasu od ostatnich występów i postanowił rozwiązać Crackout, pozostawiając   oświadczenie na swojej zarchiwizowanej stronie internetowej. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
You Dumb Fuck	Crackout	10.2001	87[1]	-	Hut HUTCD 143	[written by Steven Eagles][produced by David Eaton]
I Am the One	Crackout	06.2002	72[1]	-	Hut HUTCD 156	[written by Steven Eagles][produced by David Eaton]
Out of Our Minds	Crackout	08.2003	63[2]	-	Hut HUTCD 170	[written by Steven Eagles][produced by Clive Langer & Alan Winstanley]
This Is What We Do	Crackout	03.2004	65[1]	-	Hut HUTCD 174	[written by Steven Eagles]