Jeremy Camp

 

Jeremy Thomas Camp (urodzony 12 stycznia 1978r) to amerykański piosenkarz i autor tekstów współczesnej muzyki chrześcijańskiej z Lafayette w stanie Indiana. Wydał jedenaście albumów, cztery z nich uzyskały złoty certyfikat RIAA, oraz dwa albumy koncertowe. Oryginalna muzyka Campa to mieszanka ballad i szybkich piosenek z wpływami rocka. Zdobył pięć nagród GMA Dove Awards, był nominowany do trzech nagród American Music Awards i był nominowany do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy Album Pop/Współczesny Gospel w 2010 roku za swój album Speaking Louder Than Before. I Still Believe , film oparty na pierwszym małżeństwie Campa, został wydany w 2020 roku, a Campa gra nowozelandzki aktor KJ Apa. 

 

  Jeremy Camp urodził się w Lafayette w stanie Indiana. Jego ojciec Tom, pastor w Harvest Chapel (związany z Calvary Chapel Costa Mesa), nauczył go grać na gitarze. Studiował teologię w Calvary Chapel Bible College w Murrieta w Kalifornii, które ukończył z dyplomem. Po studiach otrzymał święcenia kapłańskie. Kiedy jeden z przywódców  usłyszał, jak bawi się w szkolnej kuchni, nalegał, aby Camp stał się częścią zespołu . Wkrótce prowadził go i grał w całej południowej Kalifornii.  

 

 Jego pierwszy niezależny album, Burden Me, ukazał się w 2000 roku.W 2002 roku wyprodukował swój pierwszy album dla wytwórni Stay, we współpracy z BEC Recordings. Camp zdobył 32 hity numer 1 w radiu chrześcijańskim we wszystkich formatach (Contemporary Hit Radio, Hot AC, Rock, and Inspirational Charts). Jego album Beyond Measure przyniósł sześć kolejnych hitów, w tym utwór „Let It Fade”, który przez 10 tygodni utrzymywał się na pierwszym miejscu w AC Radio. Jego pierwszym singlem był „Understand”. Zrealizował dziesięć teledysków: „Understand”, „Walk by Faith”, „Take You Back”, „Tonight”, „Give You Glory”, „Let It Fade”, „I Am Willing” (piosenka, która nie została zawarte na którymkolwiek z jego albumów), „Speaking Louder Than Before”, „The Way” i „Reckless”. Camp zdobył czołowe miejsca w muzyce chrześcijańskiej za „Take You Back” i „Lay Down My Pride”. Został także wybrany najlepszym artystą męskim w konkursie Reader's Choice Music Awards 2005 magazynu Christians Today.Camp został także autorem piosenek roku 2005 ASCAP i drugi rok z rzędu zdobył nagrodę Dove dla wokalisty roku. 

 

W 2005 roku nagrał piosenkę „Open Up Your Eyes” na składankę Music Inspired by the Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Clothes, album z września 2005 roku, który zawierał oryginalne piosenki napisane przez różnych chrześcijańskich artystów dla filmu z 2005 roku Opowieści z Narnii: Lew, czarownica i stara szafa. Camp zamknął rok projektami Stay and Carried Me: Worship Project, które uzyskały złoty certyfikat RIAA. Camp zdobył najwyższe wyróżnienia na dwudziestej ósmej dorocznej ceremonii rozdania nagród ASCAP Music Awards, zdobywając nagrodę Songwriter of the Year („Take You Back” i „This Man”). „Take You Back” przyniosło mu także nagrodę Song of the Year. Camp zdobył dwie nagrody CCM Reader's Choice Awards 2006 dla ulubionego artysty i ulubionego artysty płci męskiej.

 

 Wydał specjalną edycję swojego przebojowego albumu Restored. Na płycie Restored: The Deluxe Gold Edition znalazły się cztery nowe piosenki oraz list do jego fanów. Camp wrócił do studia, aby na początku 2006 roku nagrać Beyond Measure, który ukazał się 31 października 2006. Camp jest także producentem albumu swojej żony Don't Wait, który ukazał się we wrześniu 2006 roku. pierwszy singiel z albumu Beyond Measure został wydany w połowie sierpnia i ostatecznie zajął pierwsze miejsce we współczesnych chrześcijańskich hitach radiowych. Był to jedenasty najczęściej odtwarzany singiel w stacjach HR w 2007 roku. „Give Me Jesus”, trzeci singiel z Beyond Measure znalazł się w pierwszej piątce w radiu Inspirational. Czwarty singiel „Give You Glory” zadebiutował w żydowskim radiu AJ na 16. miejscu. Jego piosenka „Let It Fade” była siódmą najczęściej odtwarzaną piosenką w radiu HR w 2007 roku. W tym samym roku wydał także dwupłytowy album ( CD i DVD) w ramach trasy koncertowej „Live Unplugged” nagranej we Franklin w stanie Tennessee.

 

  Jego piosenka „No Matter What” była czwartą najczęściej odtwarzaną piosenką na liście Christian CHR magazynu R&R w 2008 roku.Wydał także swój nowy album studyjny Speaking Louder Than Before, zawierający przebojowy singiel „There Will Be a Day”. 17 listopada 2009 Camp wydał kolejny album koncertowy: Jeremy Camp Live. Na tym albumie znalazły się utwory ze wszystkich poprzednich albumów Campa. Jego „Speaking Louder Than Before” otrzymał swoją pierwszą nominację do nagrody Grammy.  

 

  Beyond Measure uzyskał status złotej płyty od RIAA. Album   We Cry Out został wydany 24 sierpnia 2010 roku. Camp był także jurorem 10. dorocznej nagrody Independent Music Awards mającej na celu wspieranie karier niezależnych artystów. 20 maja 2011 roku Camp wydał swoją pierwszą książkę „I Still Believe”. Książka opowiada o życiu Campa, rzuca światło na jego dzieciństwo, śmierć jego pierwszej żony.

 

Reckless został wydany 12 lutego 2013 roku. To był pierwszy album studyjny Campa od 2008 roku, kiedy wydał Speaking Louder Than Before. Pierwszym singlem z albumu był utwór tytułowy „Reckless”. Do singla w lutym 2013 r. dołączone zostało wideo. Po „Reckless” ukazał się jego drugi singiel „My God”, który osiągnął 5. miejsce na liście pieśni chrześcijańskich. W 2013 roku wypuścił także akustyczny film „My God” na swoim kanale Vevo. Camp wydał swój dziewiąty album studyjny I Will Follow 3 lutego 2015 r.Główny singiel albumu „He Knows” został wydany we wrześniu 2014 roku.  

 

Camp wydał swój dziesiąty album studyjny The Answer 6 października 2017 r. Główny singiel albumu „Word of Life” został wydany w czerwcu 2017 roku. Camp wydał swój jedenasty album studyjny, The Story's Not Over, 20 września 2019 roku. Głównym singlem albumu był „Dead Man Walking”. 

 

  Camp i jego pierwsza żona, Melissa Lynn Henning-Camp (ur. 7 października 1979), pobrali się 21 października 2000 roku. Zdiagnozowano u niej raka jajnika i zmarła 5 lutego 2001 r., kiedy on miał 23 lata, a ona 21. Niektóre z jego wczesnych piosenek odzwierciedlają emocjonalne doświadczenie jej choroby. „I Still Believe” była pierwszą piosenką, którą napisał po jej śmierci. „Walk by Faith” został napisany podczas ich miesiąca miodowego. Film oparty na romansie Campa z Melissą, I Still Believe, ukazał się w marcu 2020 roku, w którym rolę Campa wcielił  się KJ Apa, a Melissy Britt Robertson. 15 grudnia 2003 roku poślubił Adrienne Liesching, byłą frontmankę The Benjamin Gate. Mają troje dzieci.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Way	Jeremy Camp	09.2011	-	116[3]	BEC	[written by Jeremy Camp, Grant Dryden, Brad Peens, Rob Williams][produced by Brown Bannister, Jeremy Camp]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Carried Me: The Worship Project	Jeremy Camp	02.2004	-	102[20]	BEC 39613	[gold-US][produced by Adam Watts & Andy Dodd, Steve Hindalong & Marc Byrd]
Restored	Jeremy Camp	12.2004	-	45[32]	BEC 98 615	[gold-US][produced by Adam Watts and Andy Dodd; Aaron Sprinkle]
Live Unplugged	Jeremy Camp	11.2005	-	111[7]	BEC 77 661	[2x-platinum-US]
Beyond Measure	Jeremy Camp	11.2006	-	29[16]	BEC 63 723	[gold-US][produced by Ron Aniello, Aaron Sprinkle, Andy Dodd, Adam Watts, Steve Hindalong, Marc Byrd]
Speaking Louder Than Before	Jeremy Camp	12.2008	-	38[27]	BEC 26 780	[produced by Brown Bannister, Jeremy Camp]
We Cry Out: The Worship Project	Jeremy Camp	09.2010	-	15[22]	BEC 48 454	[produced by Brown Bannister, Jeremy Camp]
Christmas: God with Us	Jeremy Camp	12.2012	-	119[2]	BEC 27 890	[produced by Brown Bannister, Jeremy Camp, Ben Shive]
Reckless	Jeremy Camp	03.2013	-	31[6]	BEC 01402	[produced by Jeremy Camp, Andy Dodd]
I Will Follow	Jeremy Camp	02.2015	-	25[12]	Stolen Pride Music 2234602	[produced by Seth Mosley, Bernie Herms]
The Answer	Jeremy Camp	10.2017	-	33[2]	Stolen Pride Music 2290402	-
The Story's Not Over	Jeremy Camp	10.2019	-	39[1]	Stolen Pride Music 2813802	-

Candlemass

 Candlemass - szwedzka grupa muzyczna wykonująca epic doom metal, powstała w 1984 roku. Zespół początkowo występował pod nazwą Nemesis.


W 1985 roku po rozpadzie zespołu Nemesis, basista tego zespołu Leif Edling utworzył swoją grupę pod nazwą Candlemass, angażując w projekt wokalistę Johana Längqvista, gitarzystę Matsa Mappe Bjorkmana i perkusistę Matza Ekströma. Pierwszy album zespołu Epicus Doomicus Metallicus wydany w 1986 roku zapewnił zespołowi zaistnienie w kręgu zespołów metalowych, stanowiąc do dziś kamień milowy w doom metalu. Po nagraniu tego albumu miejsce ówczesnego wokalisty zajął Messiah Marcolin. Na drugim albumie Nightfall możemy usłyszeć kolejnych nowych dwóch członków zespołu: Larsa Johanssona na gitarze prowadzącej oraz perkusistę Jana Lindha.

Kolejnymi dwoma albumami Candlemass były Ancient Dreams i Tales of Creation. Na tych albumach można usłyszeć zmianę w brzmieniu zespołu, polegającą na wplataniu w utwory przyspieszania tempa, co jest głównie domeną zespołów progresywno metalowych. W 1990 roku zespół wydał album koncertowy: Live. Krótko po tym z zespołu odszedł wokalista, Messiah Marcolin.

Na miejsce Marcolina przyszedł Thomas Vikström, z którym zespół nagrał album Chapter VI, wydany w 1992 roku. Porażka komercyjna albumu spowodowana była niedopracowaniem materiału, wynikającym z trudnej sytuacji w zespole, mającej początki w odejściu Messiaha Marcolina. W efekcie zespół rozpadł się po raz pierwszy. Wobec zaistniałej sytuacji Leif Edling stworzył kolejny projekt, znany pod nazwą Abstrakt Algebra. Debiutancki album tego zespołu również nie odniósł sukcesu. Doprowadziło to do trudnej sytuacji finansowej muzyków. Mimo to Edling napisał nowy materiał. Żadna z wytwórni nie była jednak zainteresowana wydaniem go pod szyldem Abstrakt Algebra, toteż Edling postanowił wydać album pod szyldem Candlemass, zatytułowany Dactylis Glomerata. Ten i kolejny album (From the 13th Sun z 1999 roku) stanowią wyraźne odejście od stylu wypracowanego przez Candlemass w poprzednich latach, zawierają bardziej eksperymentalną muzykę. W tym okresie Candlemass stanowiło w większym stopniu solowy projekt Leifa Edlinga.

W 2002 roku, zespół zebrał się w starym składzie i zaczął dawać dobrze odbierane przez publiczność koncerty. Równocześnie w sklepach pojawiły się zremasterowane dawne albumy zespołu: Epicus Doomicus Metallicus, Nightfall, Ancient Dreams i Tales of Creation oraz DVD Documents of Doom. Grupa przygotowywała się do nagrania nowego albumu. Candlemass nagrali kilka utworów, czekając na nowy kontrakt płytowy. Z powodu rozbieżności gustów muzycznych pomiędzy członkami zespołu, Candlemass ponownie zawiesili działalność. Po tym wydarzeniu Leif Edling zapoczątkował nowy projekt muzyczny Krux wraz z wokalistą Abstrakt Algebra Matsem Levénem i dwoma członkami Entombed: Peterem Stjärnvindem (perkusja) i Jörgenem Sandströmem (gitara).

W listopadzie 2004 roku zespół ogłosił wznowienie działalności w tym samym składzie co poprzednio. Owocem pracy muzyków był album nazwany po prostu Candlemass. Album został wydany w 2005 roku i w tym samym roku wygrał Szwedzką nagrodę Grammy 2005.

W 2006 grupa ogłosiła, że nowy album jest już w trakcie tworzenia i powinien zostać wydany w 2007 roku. W październiku 2006, kiedy udział Messiaha Marcolina w nagraniu nie był pewny, zostało ogłoszone że nowym wokalistą zespołu został Robert Lowe (Solitude Aeturnus). Album King of the Grey Islands ukazał się 25 czerwca 2007 roku.

31 marca 2007 Candlemass obchodzili dwudziestolecie działalności. Z tej okazji na koncercie grupy pojawił się pierwszy wokalista grupy, Johan Längqvist, który zagrał tym samym pierwszy koncert z Candlemass. To wydarzenie zostało uwiecznione na DVD koncertowym Candlemass 20 Year Anniversary.

Mats "Mappe" Björkman, gitarzysta grupy, został oskarżony o kradzież około 35,000 płyt CD i DVD wartych 3 miliony koron szwedzkich (około $500,000), za co groziły mu 2 lata pozbawienia wolności. Ostatecznie jednak Björkman nie trafił do więzienia.

W 2008 roku rozpoczęły się prace nad nowym albumem studyjnym zespołu. Pierwotnie miał być on nazwany Hammer of Doom, jednak nazwa została zmieniona na Death Magic Doom, ponieważ pod nazwą Hammer of Doom odbywa się niemiecki festiwal muzyczny. Wydanie albumu było pierwotnie planowane na 27 marca 2009, jednak premiera opóźniła się do 3 kwietnia 2009 roku.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ancient Dreams	Candlemass	01.1989	-	174[6]	Metal Blade 73 340	[produced by Candlemass ]

Candyman

John B. Shaffer III (urodzony 25 czerwca 1968r), znany pod pseudonimem Candyman , to amerykański raper i producent muzyczny. Najbardziej znany jest ze swojego przebojowego singla „Knockin' Boots”. Candyman pojawia się w pierwszym rzędzie na N.W.A. and The Posse cover  z 1987 roku. 

 

Candyman urodził się i wychował w południowo-centralnym Los Angeles, gdzie uczęszczał do Washington Preparatory High School. Przyjaciel Mansona, raper/producent Sir Jinx, przedstawił Mansona Dr. Dre, dla którego Manson wyprodukował demo składające się z trzech utworów. Candyman występował jako support Tone Lōc, zanim zaczął grać solo. Jego pierwszym nagraniem jako artysty solowego była 12-calowa EP-ka Hip Hop Addict z 1989 r., wyprodukowana przez , zmarłego przyjaciela Candymana Johnny'ego „J”. Przed podpisaniem kontraktu z Epic Bill Walker z Thump Records kupił master „ Knockin' Boots” dla Lowrider Soundtrack Volume 1 i trafił do KDAY i Power 106. 

 

Candyman ostatecznie podpisał kontrakt z Epic Records w 1989 i wydał swój debiutancki album, Ain't No Shame in My Game, w następnym roku. „Knockin' Boots” znalazł się na liście 10 najpopularniejszych przebojów magazynu Billboard Hot 100. W następnym roku wydał kolejny niezależny album dla Epic Records, Playtime's Over. W 1993 r. wydał I Thought U Knew dla I.R.S. W 2000 roku Candyman wydał album Candyman's Knockin' Boots 2001: A Sex Odyssey, zawierający jego przebojowy singiel z 1990 roku, zremiksowany również z nowymi utworami.

 

  W 2007 roku Candyman pojawił się na płycie Nas Where Are They Now (West Coast Remix), w którym wystąpili także Breeze, Kam, King Tee, Threat, Ice-T, Sir Mix-A-Lot i the Conscious Daughters.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Knockin' Boots/Keep On Watcha Doin'	Candyman	09.1990	-	9[23]	Epic 73 450	[platinum-US][written by Candell Manson, Betty Wright, Willie Clarke, Eugene Hamilton, Popcorn Wylie, Albert Hamilton][produced by Johnny "J"][5[19].R&B Chart][sample z "Ooh Boy"-Rose Royce i "Tonight Is The Night"-Betty Wright]
Melt in Your Mouth	Candyman	12.1990	-	69[11]	Epic 73 652	[written by Candyman,Mervin Steals][produced by Candyman,Johnny "J",The Candyland Band][46[12].R&B Chart][sample z "Could It Be I'm Falling In Love"-The Spinners]
Nightgown	Candyman	04.1991	-	91[4]	Epic 73 721	[written by Seth Justman,Prince,Candyman][produced by Candyman,Johnny "J",The Candyland Band]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ain't No Shame in My Game	Candyman	10.1990	-	195[4]	Epic 46 947	[produced by Ken Komisar,Candyman,Charlie Mack,Dette,DJ Scratch,Johnny "J",Shatasha,Tea-Fly]

Salvation Records

 Wytwórnia Salvation była własnością Creeda Taylora i po jednym albumie z 1972 roku była dystrybuowana przez Motown. Być może początkowo była to wytwórnia łącząca jazz i gospel, ale po tym, jak Motown przejęło dystrybucję, być może z powodu braku materiału gospel, jak w przypadku wielu wytwórni Creeda Taylora, szybko skierowała się w stronę jazzu.

Salvation powstało jako filia „gospel” wytwórni CTI Records w 1972 roku. Początkowo miało na celu reprezentację chóru The B. C. & M. Choir, który wydał dla tej wytwórni album Hello Sunshine w 1972 roku. Ale Salvation Records tak naprawdę nigdy nie odniosło sukcesu samodzielnie, aż do wydania świeckiego wydawnictwa perkusisty Airto Moreiry z 1974 roku, Virgin Land. 

 

Następnie kilka wydawnictw Salvation z lat 1974-75 skupiało się na wydawnictwach jazzowych i R&B, które nie zawierały produkcji Creeda Taylora ani pomocy inżyniera Rudy'ego Van Geldera. W latach 1975-1977 wytwórnia wydała także trzy płyty Rolanda Hanny - ale tylko w Japonii. Taylor próbował ponownie założyć wytwórnię w 1982 roku wydając The Power The Glory And The Music, zbiór wcześniej wydanej muzyki CTI nawiązującej do tematów gospel, a w 1996 ponownie wydając mocną, ale mało znaną płytę gospel Faitha Howarda and Visions, He's Got Everything.

​

 

V-Tone Records

 V-Tone to wytwórnia płytowa założona przez tapicera Ventona "Buddy" Caldwella w 1958r w Filadelfii.W tym samym roku jako jej oddział otwiera Len Records.V-Tone działa do 1962r.Ostatnim nagraniem przed zamknięciem wytwórni był singiel Fay Simmons "It's a Sin to Tell a Lie/Where Is My Love".Nowo powstała wytwórnia Palm na miejsce poprzedniej wykorzystywała stare nagrane matryce dla V-Tone zdrapując z nich starą numerację.Palm Records przed swoim zamknięciem w 1963r wydała tylko garść singli.

 

Największe komercyjne sukcesy V-Tone to single Bobby Peterson Quintet,"The Hunch" z 1959r i "Irresistable You" oraz nagranie z lata 1961r "Watch Your Step" gitarzysty "Little" Bobby Parkera,grającego wcześniej z Charms i Bo Didleyem.
Team V-Tone/Len/Palm nie wydawał albumów własnym sumptem,lecz zlecił nagranie kompilacji swoich piosenek Bobby King Presents Stars in Revue, Volume 1 w 1963r Salvador International Records,labelowi stworzonemu tylko na tę jedną okoliczność.Póżniej w 1997r Relic Records wydał podobną składankę The Golden Era of Doo-Wops: V-Tone Records.

Single na liście przebojów Billboard

205 Bobby Peterson Quintet The Hunch /I Love You Pretty Baby 1959 71[7]
14 Bobby Peterson Quintet Irresistable You/ Piano Rock 1960 96[1]
223 Bobby Parker Watch Your Step /Steal Your Heart Away 1960 51[6]

 

Ryan Cabrera

Ryan Frank Cabrera -urodzony 18 lipca 1982r, to amerykański muzyk. Rozpoczął karierę jako wokalista zespołu Rubix Groove z Dallas, a następnie rozpoczął karierę solową. Po wydaniu w 2001 roku niezależnego albumu Elm St., 17 sierpnia 2004 roku wydał swój pierwszy album dla wytwórni major, Take It All Away.
 

Na początku tego roku Cabrera zasłynął ze swojego szybkiego pop-rockowego singla „ On the Way Down". Następnie ukazał się drugi singiel Cabrery, „True”; i jego trzeci singiel „40 Kinds of Sadness”.  

 Cabrera urodził  się w Dallas w Teksasie jako syn Francisco „Franka” Cabrery i Debbie Cabrery. Jego ojciec jest Kolumbijczykiem, a matka Amerykanką. Wychowywał się w Flower Mound w Teksasie, na przedmieściach Dallas-Fort Worth Metroplex. Uczęszczał do szkoły przygotowawczej Jesuit College w Dallas, którą ukończył z klasą 2000. W tym czasie był wokalistą samozwańczego „hałaśliwego zespołu punkowego” o nazwie Caine, który opisał jako „tak zły, jak sugerowała nasza nazwa” w wywiadzie dla Billboardu w 2007 roku. Po ukończeniu studiów przez krótki czas studiował na Uniwersytecie Teksasu w Dallas, po czym porzucił naukę, aby zająć się muzyką. 

  Po ukończeniu szkoły Cabrera grał w zespole Rubix Groove, który otwierał występy takich artystów jak Cheap Trick i Third Eye Blind. Cabrera skomponował trzy piosenki, które wywarły wrażenie na inżynierze studyjnym, który następnie pozwolił Cabrerze nagrać za darmo pełnometrażowy album Elm St. w Deep Ellum Studios.

Cabrera podpisał kontrakt z Atlantic Records w 2002 roku. Jego debiutancki singiel major „On the Way Down” zadebiutował w amerykańskim radiu w maju 2004 roku. „On the Way Down” zajął 15. miejsce na liście przebojów magazynu Billboard Hot 100. Take It All Away został wydany 17 sierpnia 2004 r. i zajął ósme miejsce na liście albumów Billboard 200 i sprzedał się w ponad 66 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu i ostatecznie uzyskał platynę. John Rzeznik, wokalista Goo Goo Dolls, wyprodukował Take It All Away. Drugim singlem był „True”, do którego teledysku wystąpiła Taylor Cole, aktorka z programu telewizyjnego Summerland. Trzecim singlem był „40 Kinds of Sadness”. Cabrera pojawił się na ścieżce dźwiękowej do filmu Son of the Mask z piosenką „Inside Your Mind” oraz na ścieżce dźwiękowej Fantastycznej Czwórki z piosenką „Always Come Back To You”. Cabrera zagrał w filmie koncertowym Live at the Wiltern, w którym wykonał utwory ze swojego albumu Take It All Away. 

 

  Drugi album Cabrery, You Stand Watching, został wydany 20 września 2005 roku i zawierał jego single „Shine On” i „Photo”. Relacja Cabrery z Ashlee Simpson zainspirowała „Photo”. Kilka piosenek zostało napisanych wspólnie z piosenkarzem i autorem tekstów Andrew Rippem. You Stand Watching zadebiutował na 24. miejscu listy Billboard 200 i sprzedał się w liczbie około 37 000 w pierwszym tygodniu. W 2006 roku Cabrera wydał singiel „I Will Remember You”. Piosenka została wkrótce potem wykorzystana jako montaż zamykający finał serialu Will & Grace. Wkrótce potem piosenka została wykorzystana do pożegnania uczestniczek trzeciego sezonu So You Think You Can Dance. Dodał ponownie nagraną wersję utworu na końcu swojego trzeciego albumu, The Moon Under Water.  

 

The Moon Under Water został wydany 13 maja 2008 roku nakładem Frolic Room Records/Papa Joe Records i osiągnął 177 miejsce na liście Billboard 200. Wydał dwa single: „Say” i „Enemies”. 3 lipca 2012 Cabrera wydał nową piosenkę zatytułowaną „Home”. 2 sierpnia wydał w iTunes kolejny singiel zatytułowany „I See Love”, gdzie osiągnął 83. miejsce na liście 100 najlepszych. W styczniu 2013 roku odbył tournée po Stanach Zjednoczonych z Tylerem Hiltonem i Teddym Geigerem. W marcu 2013 r. Cabrera uruchomił  serię internetową Live From Ryan's Living Room. Do Ryana dołączyły takie gwiazdy, jak Colbie Caillat, Tyler Hilton, Chord Overstreet i Mark Ballas. Co miesiąc Ryan wybierał organizację charytatywną, na którą miał skorzystać, jedną z nich było Narodowe Centrum Medyczne City of Hope.

 

  We wrześniu 2013 roku Ryan odbył trasę koncertową po Irlandii i Wielkiej Brytanii z Boyce Avenue. W 2014 roku Cabrera był pierwszym artystą, który podpisał kontrakt z Dynamite Music, założoną przez Mitchella Davisa i Marco Liuzzo we współpracy z Caroline Records i Universal Music Group. 7 października 2014 r. Cabrera ogłosił swój singiel „House on Fire” za pomocą wideo na swojej stronie na Facebooku. Singiel został wydany w iTunes 22 października. 3 listopada 2014 r. opublikował teledysk do swojego singla „House on Fire” na stronie internetowej Artist Direct. „House on Fire” zajął pierwsze miejsce na amerykańskiej liście przebojów tanecznych. EP-ka Cabrery „Wake Up Beautiful” została wydana 3 marca 2015 roku. 

 

 Założony pod koniec 2015 roku Beyond the Sky to muzyczny konglomerat składający się z muzyków, producentów i wokalistów reprezentujących różnorodne gatunki. Cabrera przewodziła temu wspólnemu projektowi, którego pierwszy singiel „Right on the Money” został wydany 12 lutego 2016 roku.  

 

  W 2004 roku Cabrera pojawił się w kilku odcinkach pierwszego sezonu reality show piosenkarki Ashlee Simpson, The Ashlee Simpson Show. Simpson pojawiła się w teledysku Cabrery do „On the Way Down”. Cabrera wystąpiła później podczas trasy koncertowej starszej siostry Simpsona, Jessiki. W 2005 roku Cabrera była gospodarzem serialu MTV Score, w którym uczestnicy piszą i wykonują piosenki, aby rywalizować o serce gościa programu. W 2010 roku pojawił się w kilku odcinkach The Hills w szóstym i ostatnim sezonie. Odcinki są kroniką jego romansu i ostatecznego zerwania z Audriną Patridge. W 2010 roku pojawił się także w programie E! program telewizyjny Pretty Wild. Występował jako on sam w odcinkach programu telewizyjnego USA Network Miz & Mrs. Pojawił się także w 2019 roku w programie The Hills: New Beginnings, ponownie u boku Patridge'a. 

 

​

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
On the Way Down	Ryan Cabrera	07.2004	-	15[27]	E.V.L.A. 88 372	[gold-US][written by Curtis Frasca ,Sabelle Breer, Ryan Cabrera][produced by John Rzeznik, Ryan Cabrera]
True	Ryan Cabrera	12.2004	-	18[20]	E.V.L.A.	[gold-US][written by Ryan Cabrera, Jimmy Harry ,Sheppard Solomon][produced by John Rzeznik, Ryan Cabrera]
Shine On	Ryan Cabrera	10.2005	-	86[5]	E.V.L.A.	[written by Ryan Cabrera, Randy Coleman, Andrew Ripp, Guy Erez]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Take It All Away	Ryan Cabrera	09.2004	-	8[36]	E.V.L.A. 83 702	[platinum-US][produced by Ryan Cabrera, John Rzeznik]
You Stand Watching	Ryan Cabrera	10.2005	-	24[7]	E.V.L.A. 83 823	[produced by Ryan Cabrera]
The Moon Under Water	Ryan Cabrera	05.2008	-	177[1]	Papa Joe 805859009729	[produced by Dreamlab]