sobota, 25 lipca 2020

Kelis

Wokalistka i kompozytorka Kelis Rogers (jej imię, będące połączeniem imion obojga rodziców, należy wymawiać "kaa-LIIZ") wychowała się w Harlemie. Jej ojciec Kenneth był muzykiem jazzowym - grał na saksofonie; oraz pastorem kościoła zielonoświątkowców. Kiedy miała 2 lata zaczęła śpiewać w chórze kościelnym, później uczyła się gry na skrzypcach i wstąpiła do chłopięcego chóru The Harlem Boys' Choir.

W wieku 13 lat Kelis ogoliła głowę, po czym farbowała odrastające włosy kolejno na granatowo, czerwono, zielono, pomarańczowo, na platynowy blond i na różowo. Zanim skończyła 16 lat i dostała się do klasy aktorskiej w renomowanej nowojorskiej szkole La Guardia School for the Arts opuściła dom rodziców.

Kelis wspomina ten burzliwy okres swojego życia jako niezbyt szczęśliwy czas, kiedy imała się przypadkowych zajęć, aby tylko się utrzymać. Mimo to, żyjąc na własny rachunek, udało jej się kontynuować naukę w La Guardia, gdzie wkrótce założyła trio R&B - BLU (Black Ladies United), które zwróciło uwagę czołowych graczy przemysłu muzycznego. Pomogli oni Kelis zagrać kilka koncertów z młodymi raperami, w tym support przed RZA - Gravediggaz.

Po skończeniu szkoły Kelis została przedstawiona the Neptunes, z którymi od razu połączyła ją silna muzyczna więź. The Neptunes, czyli Pharrell Williams i Chad Hugo znani są między innymi ze współpracy z takimi gwiazdami jak Jay-Z, Snoop Dog, Usher, Nelly, Justin Timberlake, czy Britney Spears. Dzięki ich poparciu, Kelis udało się zdobyć kontrakt, którego owocem był album "Kaleidoscope", wydany w roku 2000.

Pomimo dużej popularności singla "Caught Out There", płyta "Kaleidoscope" nie była sukcesem w Ameryce, natomiast po drugiej stronie oceanu robiła prawdziwą furorę. W Wielkiej Brytanii trzy single dotarły do pierwszej czterdziestki ("Caught Out There," "Good Stuff" i "Get Along With You"), Kelis zgarnęła Brit Award, statuetkę Q i nagrodę NME.

W dwa lata później ukazała się druga płyta wokalistki - "Wanderland". Album został wydany jedynie w Europie i Azji. Oprócz doskonałego singla "Young, Fresh & New," na płycie znalazły się takie atrakcje, jak "Perfect Day" zaśpiewane w duecie z Gwen Stefani, "Easy Come, Easy Go" z Fieldim z Korn na basie, czy "Popular Thug".

W roku 2004 ukazał się najnowszy album artystki zatytułowany "Tasty". Materiał nagrany w Nowym Jorku, Los Angeles i Atlancie prezentuje dojrzałą, choć nadal tryskającą młodością Kelis, która uwodzi, a jednocześnie jest bardzo pewna siebie, arogancka, a przy tym delikatna. Już nie jestem tą dziewczyną z tęczą na głowie, która wykrzykuje coś z głośników, twierdzi Kelis. I rzeczywiście, ta niezwykła, zbuntowana dziewczyna - dorosła.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Caught out thereKelis02.20004[22]54[12][12.99]Virgin 38 677[silver-UK][written by Chad Hugo/Pharrell Williams][produced by The Neptunes][9[20].R&B; Chart]
Good stuffKelis feat Terrar06.200019[11]-Virgin VUSTX 164 [UK][written by Chad Hugo/Pharrell Williams][produced by The Neptunes]
Got your moneyOl' Dirty feat Kelis07.200011[19]33[20][10.99]Elektra 67 022[silver-UK][written by Chad Hugo/Pharrell Williams/Russell Jones][produced by The Neptunes][19[21].R&B; Chart]
Get along with you Kelis10.200051[4]-Virgin 38715 [written by Chad Hugo/Pharrell Williams][produced by The Neptunes][57[11].R&B; Chart][19[12].Hot Disco/Dance;Virgin 38 715 12"]
Cross the BorderPhilly's Most Wanted featuring Kelis03.2001-98[5]Atlantic 85 008[50.R&B; Chart]
CandyFoxy Brown featuring Kelis09.2001-124[1]Def Jam 588 738[written by Juan Manuel Cordova, Chad Hugo, Inga Marchand ,Pharrell Williams][produced by The Neptunes][48[10].R&B; Chart]
Young fresh n' new/DaddyKelis10.200132[9]-Virgin VUSCD 212 [UK][written by Pharrell Williams, Chad Hugo, Kelis Rogers][produced by The Neptunes][15[13].Hot Disco/Dance;Virgin promo 12"]
When the Last TimeClipse featuring Kelis & Pharrell09.200241[3]19[21]Arista 15 154[written by No Malice, Pusha T, Chad Hugo, Pharrell Williams][produced by The Neptunes][8[27].R&B; Chart]
Help meTimo Maas feat Kelis10.200265[2]-Perfecto PERF 042TP3 [UK][written by Kelis Rogers,Martin Buttrich
Bernard Hermann,Timo Maas][produced by Martin Buttrich]
Take you home Angie Martinez feat Kelis01.2003-85[5]Elektra 67 351[62[17].R&B; Chart]
How you want that/Relax your mind Loon feat Kelis05.2003-88[6]Bad Boy 000430[written by C Hawkins , J Graham , J Knight , K Rogers , S Combs ][produced by P. Diddy , Yogi][sample z "Saturday night"-Schooly D]
Finest dreamsRichard X feat Kelis08.20038[10]-Virgin RXTDJ 2 [UK][written by James Harris III, Terry Lewis, Philip Oakey, Philip Adrian Wright][produced by Richard X]
Let's get I'llP Diddy feat Kelis08.200325[5]- ad oy/Meanwhile MCSTD 40331 [UK][written by K.Rogers , N.Hooper , S.Combs , S.Price][produced by Nellee Hooper , P. Diddy ]
Milkshake Kelis10.20032[21]3[22]Star Trak 61026[gold-US][gold-UK][written by Pharrell Williams, Chad Hugo][produced by The Neptunes][4[29].R&B; Chart]
Not in loveEnrique Iglesias feat Kelis03.20045[9]118[3]Interscope 9861960[written by Enrique Iglesias, Paul Barry, Mark Taylor, Fernando Garibay, Sheppard Solomon, Victoria Horn][produced by Enrique Iglesias, Mark Taylor]
Trick me Kelis06.20042[20]-Virgi VSCDX 1872 [UK][silver-UK][written by Dallas Austin][produced by Dallas Austin][107.R&B; Chart]
MillionaireKelis feat Andre 300010.20043[27]-Virgin VST 1855 [UK][silver-UK][written by André Benjamin, Kelis Rogers, Douglas Davis, Ricky Walters][produced by André 3000]
In publicKelis feat NAS04.200517[12]- Virgin VSCDT 1893 [UK][ Producer: Rockwilder ][ Composer: Dana Stintson/Kelis Rogers]
BossyKelis feat Too $hort05.200622[10]16[20]LaFace 78 811[2x-platinum][written by Kelis Rogers-Jones, Shondrae Crawford, Todd Shaw, Sean Garrett][produced by Bangladesh][11[29].R&B; Chart]
I love my b****/New York S**tBusta Rhymes feat will.i.am & Kelis06.20068[10]41[12]Aftermath 007081[written by Trevor Smith, Jr., William Harris, Jr., Keith Harris][produced by will.i.am][18[20].R&B; Chart]
Blindfold MeKelis featuring Nas11.2006--Jive 01666[written by Sean Garrett, Jamal Jones, Nas][produced by Polow da Don, Sean Garrett][91[1].R&B; Chart]
Lil’ StarKelis feat Cee-Lo01.20073[14]-Virgin VSCDX 1922 [UK][written by Kelis Rogers-Jones, Thomas Callaway][produced by Cee-Lo Green]
Not a CriminalChamillionaire featuring Kelis02.2007-103[2] Universal[written by Hakeem Seriki, Kelis Rogers-Jones][produced by Styalz Fuego][105.R&B; Chart]
AcapellaKelis02.20105[15]-Interscope 2740345 [UK][silver-UK][written by Kelis, David Guetta, Frédéric Riesterer, Jean Baptiste, Makeba Riddick][produced by David Guetta, Frédéric Riesterer]
4th of July (Fireworks)Kelis 06.201032[3]- Interscope 2745459 [UK][written by Kelis Rogers, Jean Baptiste, Damien Leroy, Jamie Munson, Anthony Burns, Vanessa Fischer, Ronald Morris, Jeff Scheven][produced by DJ Ammo]
ScreamKelis10.2010168[1]-Interscope [UK][written by Kelis Rogers, Jean Baptiste, David Guetta, Roman De Garcez][produced by El Tocadisco, David Guetta]
4th of July (Fireworks)Kelis 06.201032[3]- Interscope 2745459 [UK][written by Kelis Rogers, Jean Baptiste, Damien Leroy, Jamie Munson, Anthony Burns, Vanessa Fischer, Ronald Morris, Jeff Scheven][produced by DJ Ammo]
SpaceshipBenny Benassi featuring Kelis, apl.de.ap and Jean-Baptiste08.201094[1]-UMTV CATCO 166851218 [UK][written by Alessandro Benassi,Marco Benassi,Michael McHenry,Jean-Baptiste Kouame,Allan Apll Pineda,Kelis Jones-Rogers][produced by Benny Benassi,Alle Benassi]
BounceCalvin Harris featuring Kelis06.20112[24]- Columia GBARL 1100468 [UK][platium-UK][written by Calvin Harris & Guy Lennox][produced by Calvin Harris]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
KaleidoscopeKelis12.199943[42]144[6]Virgin 47 911[gold-UK][produced by The Neptunes]
WanderlandKelis02.200278[2]-Virgin CDVUS 205 [UK][produced by The Neptunes]
TastyKelis01.200411[84]27[15]Star Trak 52 132[gold-US][platinum-UK][produced by The Neptunes, Raphael Saadiq, Dallas Austin, André 3000, Rockwilder, Jake and the Phatman, Kelvin Wooten, Dame Grease]
Kelis Was HereKelis09.200641[3]10[3]Virgin CDV 3020 [UK][silver-UK][produced by Bangladesh, Raphael Saadiq, Jake and the Phatman, will.i.am, Cee-Lo Green, Polow da Don, Sean Garrett, Scott Storch, Max Martin, Dr. Luke, Cool & Dre, Knobody, Damon Elliott, Bloodshy & Avant, Teddy "Bear", Jason Boyd,]
The HitsKelis03.200871[2]-Virgin CDV3042 [UK][produced by The Neptunes, Dallas Austin, Cee-Lo Green, Bangladesh, Rockwilder, André 3000, Richard X]
Flesh ToneKelis05.201046[1]48[1]Interscope 0602527390161 [UK][produced by Ammo, Jean Baptiste (also exec.), Alle Benassi, Benny Benassi, Printz Boards, Burns, D.I.M., Mark Gillespie , David Guetta, Damien Leroy, Boys Noize, DJ Replay, Fred Riesterer, Kelis, Free School, El Tocadisco, will.i.am]
FoodKelis05.201420[2]73[1]Ninja Tune ZENCD 205 [UK][produced by Kelis ,David Andrew Sitek, Stereotypes]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

piątek, 24 lipca 2020

Keith

Właśc. James Barry Keefer, ur. 7.05.1949 r. w Filadelfii w stanie Pensylwania, USA. Najbardziej znany dzięki folk-rockowemu singlowi "98.6" (w tekście śpiewanym "ninety eight point six"; temat lansowała w Wlk. Brytanii grupa The Bystanders ), który w styczniu 1967 r. trafił do amerykańskiej Top 10.

Debiutował w grupie The Admirations w pierwszej połowie lat sześćdziesiątych, nagrywając dla Columbii singel "Caravan Of Lonely Men". Dziennikarz Kal Rudman skontaktował wkrótce potem piosenkarza z kierownikiem wytwórni Mercury, Jerrym Rossem. Pierwszy na grany dla nowej firmy singel Keitha, "Ain't Gonna Lie", wszedł do amerykańskiej Top 40.

Następny "98.6" był największym przebojem, a dwa kolejne z 1967 r.: "Tell Me To My Face" i "Daylight Savin' Time" cieszyły się umiarkowaną popularnością. Keith nagrał jeszcze dla Mercury kilka singli oraz dwa albumy, z których jedynie pierwszy wszedł na listy. Po okresie służby wojskowej piosenkarz zmienił muzyczną orientację. Singel "In And Out Of Love" wydała wytwórnia Discreet Franka Zappy, a sam wokalista występował nawet przez krótki czas w zespole jej sławnego właściciela, nie uczestnicząc jednak w nagraniach. Po zarejestrowaniu ostatniego, niefortunnego albumu dla RCA Keefer wycofał się z działalności muzycznej. W 1986 r. próbował przypomnieć się pod prawdziwym nazwiskiem, jednak powrót okazał się fiaskiem.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Ain' t gonna lie/Our love started all over againKeith09.1966-39[10]Mercury 72596[written by T. Powers, G. Fischoff][produced by Jerry Ross]
98.6/The teeny bopper songKeith12.196624[7]7[14]Mercury 72639[written by G. Fischoff, T. Powers][produced by Jerry Ross][backing vocal:The Tokens]
Tell me to my face/Pretty little shy oneKeith03.196750[1]37[6]Mercury 72 652[written by A. Clarke, T. Hicks, G. Nash][produced by Jerry Ross][oryginalnie nagrana przez Hollies]
Daylight savin' time/Happy walking aroundKeith06.1967-79[4]Mercury 72695[written by M. Shuman, J. Ross][produced by Jerry Ross]
I'm so proud/Candy candyKeith11.1967-135[1]Mercury 72746[written by D. Landan, D. Landan][produced by Jerry Ross]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
98.6/Ain' t gonna lieKeith03.1967-124[5]Mercury 611 02[produced by Jerry Ross]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Eydie Gormé

Eydie Gormé (ur Edith Gormezano ;ur. 16 sierpnia 1928r-zm. 10 sierpnia 2013r), amerykańska piosenkarka, która miała hity na listach przebojów pop i latynoskiego popu. Śpiewała solo i ze swoim mężem, Stevem Lawrence , na albumach, w telewizji, na Broadwayu i w Las Vegas. Gormé była kuzynka słynnego piosenkarza, autora tekstów i pianisty Neila Sedaki .

Gormé urodziła się w Bronksie w rodzinie sefardyjskich Żydów . Jej ojciec urodził się na Sycylii, matka w Turcji w rodzinie libańskiego pochodzenia żydowskiego . W domu mówili kilkoma językami, w tym ladino , który jest zakorzeniony w hiszpańskim. Po ukończeniu liceum im. Williama Howarda Tafta , do którego uczęszczała ze Stanleyem Kubrickiem , Gormé znalazła pracę jako tłumaczka. W nocy uczyła się w City College. W weekendy śpiewała w zespole prowadzonym przez Kena Greengrassa .


Wystąpiła w programie radiowym Cita Con Eydie ( Randka z Eydie ), zmieniając jej imię z „Edith” na „Edie”, a następnie „Eydie”, ponieważ ludzie źle wymawiali „Edie”. Zastanawiała się, czy zmienić nazwisko, ale mama powiedziała jej: „Wystarczająco źle, że jesteś w showbiznesie. Skąd sąsiedzi dowiedzą się, czy kiedykolwiek odniesiesz sukces?”.

Gormé śpiewała z zespołem Tommy'ego Tuckera przez dwa miesiące w 1950 roku, a następnie rok z zespołem Texa Beneke . W 1952 roku podpisała kontrakt z Coral Records i wydała swój pierwszy singiel „That Night of Heaven”. Została zatrudniona przez The Tonight Show we wczesnych latach ze Stevem Allenem i utworzyła duet z innym wokalistą zespołu, Stevem Lawrence .Gdy The Tonight Show zaczęło być nadawane w całym kraju w 1954 roku, duet wydał swój pierwszy singiel „Make Yourself Comfortable / I Gotta Crow”. 

Gormé miała swój pierwszy przebój „Too Close for Comfort” w 1956 roku po przejściu z Coral do ABC-Paramount Records . Nastąpiły dwa kolejne przeoje. „Mama, Teach Me to Dance” i „Love Me Forever” dotarły do ​​Top 40 singli, a jej albumy Eydie Gorme i Eydie Swings the Blues dotarły do zestawienia ​​20 najlepszych albumów.

W 1957 roku Gormé i Lawrence pobrali się, a kilka miesięcy później gościli w Steve Allen Presents the Steve Lawrence-Eydie Gormé Show po tym, jak Allen przeszedł na emeryturę z The Tonight Show . Trzy kolejne single Gormé i dwa kolejne albumy stały się hitami list przebojów. W 1960 roku śpiewali w klubach i wydali jako duet We Got Us , swój pierwszy album. Otrzymali nagrode Grammy za najlepsze wykonanie grupy wokalnej za utwór tytułowy z albumu. Gormé nagrał „Yes My Darling Daughter” dla Columbia Records i dotarł do pierwszej dziesiątki w Wielkiej Brytanii. W 1963 roku dotarła do pierwszej dziesiątki w USA z „ Blame It on the Bossa Nova ”. Piosenka przyniosła jej nominację do nagrody Grammy w kategorii Best Female Vocal Performance  i została certyfikowana jako złota po sprzedaniu miliona kopii.  Album Blame It on the Bossa Nova wszedł do Top 40 z czterema dodatkowymi singlami w tym samym roku. Dwie zostały nagrane jako duet Steve & Eydie. Nagrała hiszpańskie albumy Amor i More Amor z Trio Los Panchos . Potem nagrala „If He Walked Into My Life” okazał się hitem Easy Listening w 1966 roku i przyniósł jej nagrodę Grammy za najlepszy kobiecy popowy wokal .

Steve i Eydie przenieśli się na Broadway, grając w musicalu Golden Rainbow opartym na sztuce A Hole in the Head . „How Could I Be So Wrong” Gormé, który został wykonany w musicalu, był hitem na liście Easy Listening. Musical miał udany roczny występ. Steve i Eydie podpisali kontrakt z RCA Victor i wydali parę albumów, podczas gdy Gormé miała kolejny hit z utworem tytułowym i albumem Tonight I'll Say a Prayer w 1970 roku. Ich ostatnim hitem na listach przebojów była piosenka „We Can Make It Together " z Osmonds w 1973 roku.

Gormé odniosła sukces na rynku muzyki latynoskiej i za granicą dzięki albumom, które nagrała w języku hiszpańskim z Trio Los Panchos . Jej pierwsze nagranie z Los Panchos powstało po tym, jak popularna grupa składająca się z muzyków z Meksyku i Puerto Rico, składająca się z Alfredo Gil, Chucho Navarro i Johnny'ego Albino, zobaczyła ją w klubie Copacabana na Manhattanie pod koniec 1963 roku. piosenka „Blame it on Bossa Nova”, która sprzedała się w 250 000 egzemplarzy w języku hiszpańskim, oprócz sprzedaży w języku angielskim. Los Panchos byli najlepszymi śpiewakami bolerka w Ameryce Łacińskiej, więc kiedy zasugerowali nagranie, Columbia zgodziła się. 

W 1964 roku Columbia wydała album Amor , który spędził 22 tygodnie na listach przebojów. Piosenka „Sabor a Mí” stała się jedną z charakterystycznych melodii Gormé. W 1965 roku ukazała się kontynuacja zatytułowana More Amor , później wznowiona jako Cuatro Vidas . Jej ostatnim albumem z Los Panchos był Navidad Means Christmas (1966), później wznowiony jako Blanca Navidad . W swojej karierze nagrała inne hiszpańskie albumy, w tym nominowany do nagrody Grammy La Gormé (1976).  Muy Amigos / Close Friends (1977), kolekcja duetów z piosenkarzem z Puerto Rico, Dannym Rivera , również otrzymała nominację do nagrody Grammy.

Steve i Eydie oddali hołd George'owi Gershwinowi w programie telewizyjnym Our Love Is Here to Stay , który zdobył nagrodę Emmy za wybitną różnorodną muzykę lub komedię specjalną. Dwa lata później zaśpiewali w programie Steve and Eydie Celebrate Irving Berlin i ponownie zdobyli nagrodę Emmy za wybitną różnorodną muzykę lub komedię specjalną. W 1989 roku założyli wytwórnię GL Music. Śpiewali z Frankiem Sinatrą podczas jego siedemdziesiątej urodzinowej trasy koncertowej i na jego albumie Duets II (1994). Nagrali cover utworu „ Black Hole Sun ” zespołu rockowego Soundgarden na album Lounge-A-Palooza (1997).

Wraz z nadejściem XXI wieku para ogłosiła plany ograniczenia swoich tras koncertowych, rozpoczynając w 2002 roku One More for the Road Tour. W 2006 roku Gormé została blogerka. W listopadzie 2009 roku, po przejściu żony na emeryturę, Lawrence wyruszył w solową trasę koncertową. 

Gormé i Lawrence mieli dwóch synów. Davida Nessima Lawrence (ur. 1960) to kompozytor zdobywca nagrody ASCAP , który skomponował muzykę do High School Musical . Michaela Roberta Lawrence (1962-1986) zmarł w wieku 23 lat z powodu migotania komór spowodowanego niezdiagnozowaną chorobą serca.

Gormé zmarła 10 sierpnia 2013 r., sześć dni przed swoimi 85. urodzinami, w Sunrise Hospital & Medical Center w Las Vegas po krótkiej, nieujawnionej chorobie.  Została pochowana w Hillside Memorial Park w Los Angeles w Kalifornii.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Fini/Gimme Gimme JohnEydie Gormé01.1954-19[1]Coral 61093[written by Ruth Roberts, Bill Katz]
Too Close For Comfort/That's HowEydie Gormé04.1956-39[14]ABC-Paramount 9684[written by Jerry Bock, Larry Holofcener & George David Weiss][pioseka z musicalu a roadway'u "Mr. Woderful"]
Mama Teach Me To Dance/You Bring Out The Lover In MeEydie Gormé07.1956-34[11]ABC-Paramount 9722[written by Al Hoffman & Dick Manning]
I'll Take Romance/First ImpressionEydie Gormé04.1957-65[11]ABC-Paramount 9780[written by Oscar Hammerstein II,Ben Oakland][tytulowa piosenka z filmu]
Your Kisses Kill Me/Kiss In Your EyesEydie Gormé06.1957-53[2]ABC-Paramount 9817[written by Mack Discant & Steve Lawrence]
Love Me Forever/Let Me Be LovedEydie Gormé12.195721[5]24[2]ABC-Paramount 9863[written by Beverly Guthrie & Gary Lynes]
You Need Hands/Dormi-Dormi-DormiEydie Gormé05.1958-11[11]ABC-Paramount 9925[written by Roy Irwin]
Gotta Have Rain/To You, From MeEydie Gormé08.1958-63[7]ABC-Paramount 9944[written by Roy Irwin]
The Voice In My Heart/Separate TablesEydie Gormé12.1958-88[1]ABC-Paramount 9971[written by Dave Franklin]
Yes My Darling Daughter/Sonny BoyEydie Gormé06.196210[9]-CS AAG 105 [UK][written by J. Lawrence]
Blame It On The Bossa Nova/Guess I Should Have Loved Him MoreEydie Gormé01.196332[6]7[15]Columbia 42661[written by Cynthia Weil and Barry Mann][produced by Al Kasha]
Don't Try To Fight It, Baby/Theme From "Light Fantastic" (My Secret World)Eydie Gormé06.1963-7[15]Columbia 42790[written by G. Goffin, J. Keller][produced by Al Kasha]
I want to stay here/Ain't LoveEydie Gormé & Steve Lawrence07.19633[13]28[11]Columbia 42 815[written by Gerry Goffin & Carole King][produced by Marion Evans]
Everybody Go Home/The MessageEydie Gormé09.1963-80[6]Columbia 42854[written by Gerry Goffin & Carole King][produced by Marion Evans]
I Can't Stop Talking About You/To The Movies We GoEydie Gormé12.1963-35[9]Columbia 42932[written by Gerry Goffin & Carole King][produced by Marion Evans]
The Friendliest Thing/Something To Live ForEydie Gormé02.1964-133[1]Columbia 42953[written by E. Drake][produced by Marion Evans][piosenka z musicalu na Broadway'u "What Makes Sammy Run?"]
I Want You To Meet My Baby/Can't Get Over (The Bossa Nova)Eydie Gormé07.1964-A:43[8];B:87[3]Columbia 43082[A:written by B. Mann, C. Weil][B:written by S. Lawrence, E. Gorme, M. Gins][produced by Robert Mersey]
Do I Hear A Waltz?/After You've GoneEydie Gormé04.1965-122[3]Columbia 43225[written by S. Sondheim, R. Rodgers][produced by Robert Mersey][tytulowa piosenka z musicalu na Broadway'u]
Just Dance On By/Where Are You NowEydie Gormé06.1965-124[3]Columbia 43302[written by J. Byers, B. Wayne][produced by Robert Mersey]
If He Walked Into My Life/Tell Him I Said HelloEydie Gormé06.1966-120[3]Columbia 43660[written by J. Herman][produced by Mike Berniker][piosenka z musicalu na Broadway'u "Mame"]
Softly, As I Leave You/What's Good About Goodbye?Eydie Gormé01.1967-117[1]Columbia 43971[written by H. Shaper, G. Calabrese, A. DeVita][produced by Mike Berniker][#27 hit for Frank Sinatra in 1964]]
Life Is But A Moment (Canta Ragazzina)/What Makes Me Love Him?Eydie Gormé02.1968-115[1]Columbia 44299[written by L. Kusik, E. Synder, I. Pattacini][produced by Mike Berniker]
Real True Lovin'/Chapter OneEydie Gormé04.1969-119[4]RCA Victor 0123[written by Parks][produced by Stage II Production]
Tonight I'll Say A Prayer/Wild OneEydie Gormé11.1969-45[12]RCA Victor 0250[written by T. Renis, R. Allen][produced by Don Costa]
We Can Make It Together/E FiniSteve And Eydie Featuring The Osmonds09.1972-68[10]MGM 14383[produced by Mike Curb, Don Costa]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Eydie GorméEydie Gormé05.1957-14[10]ABC-Paramount 150-
Eydie Swings The BluesEydie Gormé10.1957-19[4]ABC-Paramount 192[produced by Don Costa]
Vamps The Roaring 20'sEydie Gormé03.1958-19[4]ABC-Paramount 218[produced by Don Costa]
Eydie In LoveEydie Gormé11.1958-20[1]ABC-Paramount 246-
Blame It On The Bossa NovaEydie Gormé04.1963-22[22]Columia 2012/8812[produced by Al Kasha]
Gorme Country StyleEydie Gormé02.1964-143[2]Columbia 2120/8920-
AmorEydie Gormé09.1964-54[22]Columia 2203/9003[produced by Pete Rosaly]
More AmorEydie Gormé08.1965-53[11]Columbia 2376/9176[produced by Pete Rosaly]
Don't Go To StrangersEydie Gormé06.1966-22[37]Columbia 2476/9276[produced by Mike Berniker]
Navidad Means ChristmasEydie Gormé12.1966-9[4].Christmas ChartColumbia 2557/9357[produced by Ken Greengrass, Mike Berniker, Peter Rosaly]
Softly, As I Leave YouEydie Gormé02.1967-85[18]Columbia 2594/9394[produced by Mike Berniker]
Together On BroadwaySteve & Eydie05.1967-136[6]Columbia 2636/9436[produced by Mike Berniker]
Eydie Gorme's Greatest HitsEydie Gormé12.1967-148[9]Columbia 2764/9564[produced by Mike Berniker]
What It Was, Was LoveEydie Gormé03.1969-141[6]RCA Victor 4115-
Real True Lovin'Eydie Gormé05.1969-188[3]RCA Victor 4107-
Tonight I'll Say A PrayerEydie Gormé03.1970-105[12]RCA Victor 4303[produced by Don Costa, Nick Perito]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 23 lipca 2020

Gorky Park

Gorky Park -rosyjska grupa hard rockowa, śpiewająca po angielsku. Pod koniec lat 80-tych zdobyli popularność w USA, byli pierwszą rosyjską grupą rockową, pokazywaną w telewizyjnym kanale MTV. Znani byli z używania na scenie strojów narodowych i radzieckiej symboliki.

Grupa Gorky Park została utworzona w 1987. Do jej pierwszego składu weszli Nikołaj Noskow, Aleksandr Lwow (perkusja, eks-Aria), Jan Janienkow (gitara, eks-Cwiety), Aleksandr Mińkow (bas) i Aleksiej Biełow (gitara), menedżerem grupy był znany kompozytor Stas Namin. W 1988 r grupy wystąpiła jako support grupy Scorpions podczas ich występów gościnnych w Leningradzie.
W 1988 roku grupa zapisała w Moskwie demo-album "Hit me with the news". Na demo-zapis weszły piosenki "I'm out", "Modern love", "You not lonely girl", "I'm Wanna Make It" i inne.

W tym sam roku grupa w pełnym składzie wyjechała do USA, aby szukać możliwości podpisania kontraktu z dużą międzynarodową wytwórnią muzyczną. Nazwa została zmieniona na łaciński wariant: Gorky Park. Dzięki pośrednictwu Jona Bon Jovi grupa podpisała kontrakt z firmą Polygram.
W 1989r ukazał się debiutancki album grupy, zatytułowany "Gorky Park". Na okładce był przedstawiony logotyp z liter GP, stylizowanych na sierp i młot. W Nowym Jorku były robione zdjęcia do klipu piosenki "My Generation" i "Bang!". Dzięki rosnącemu na Zachodzie zainteresowaniu Związkiem Radzieckim po upadku żelaznej kurtyny, grupa szybko zdobyła szeroki rozgłos w USA. Grupa trafiła do Top 15 w amerykańskim MTV i utrzymała się tam dwa miesiące, kilka utworów weszło też na listy magazynu Billboard.

Gorky Park zaczęli odbywać tournée po ZSSR i USA. W 1989 grupa wystąpiła na słynnym Moskowskom muzykyalnom fiestiwalie mira na Łużnikach przed stu pięćdziesięcioma tysiącami ludzi, razem z grupami Bon Jovi, Motley Crue, Ozzy Osbourne, Cinderella, Skid Row, Scorpions. W 1990 grupa przyjmowała udział w finale Roskilde, w ceremonii otwarcia Igrzysk Dobrej Woli, w festiwalu Farm Aid. Na koncertach muzycy często występowali w scenicznych pseudo-narodowych strojach (szarawary, kosoworotki), z gitarami w formie bałałajek, wymachując radzieckimi i amerykańskimi flagami.

W 1991r na skandynawskich Nagrodach Grammy zostali uznani za najlepszą nową internacjonalną grupę. Zespół dał dobre występy gościnne na początku 90-tych w Danii, Szwecji, Norwegii i Niemczech.
W latach 90-tych, ze spadkiem zainteresowania do Rosją na Zachodzie, popularność Gorky Parku w USA znikła. W 1992 grupę opuścił Nikołaj Noskow. Wokalistą został Aleksandr Mińkow. W takim składzie grupa zapisała album Moscow Calling i odbyła pierwsze tylko rosyjskie tournée. W 1995 roku do grupy dołączył się Nikołaj Kuzminyh.

W 1998 z grupy odszedł Aleksandr Mińkow, zaczynając solową karierę pod pseudonimem Aleksandr Marszał. Niespodziewanie dla wszystkich zaczął śpiewać w stylu rosyjskiego szansonu. Od tego momentu rozpad Gorky Park staje się faktem. Aleksiej Biełow i Jan Janienkow kontynuują występy ze starym repertuarem pod nazwą Park Biełowa.

Od tamtej pory członkowie Gorky Parku kilkakrotnie spotykali się razem na różnych koncertach.
W 2006 roku grupa pokazała się w mieście Nieftiejugańsku na festiwalu Siewiernyj udar, poświęconemu Dniu Rosji, razem z grupą Aria. Skład grupy na ten moment wyglądał następująco: Aleksiej Biełow (gitara, wokal), Jan Janienkow (gitara), Aleksandr Makin (perkusja). W piosence "Moscow Calling" Aleksiej przekazał symboliczne pozdrowienie Nikołajowi Noskowowi, wołając "Noskow Kolja".
W 2008 roku odbyła się reaktywacja grupy na festiwalu Awtoradio-15. Grupa zagrała 5 utworów i instrumentalny utwór "Wołga Boatman". Kilka dni później, na ceremonii wręczenia nagród telewizyjnego kanału MUZ-TV, Gorky Park otrzymali nagrodę za wkład w muzykę rockową i wystąpili w ostatnim składzie (oprócz klawiszowca Nikołaja Kuzminyha) z piosenką "Moscow Calling". Grupa wystąpiła także na bike-festiwalu Aramil w Jekaterynburgu.
W 2009 roku grupa wystąpiła z piosenką "Moscow Calling" na otwarciu festiwalu Eurowizja 2009 oraz na bike rock festiwalu Burabike w Kazachstanie. W tym sam zespół ogłosił swoje ponowne zjednoczenie z dwoma wokalistami w składzie: Nikołajem Noskowem i Aleksandrem Marszałem.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Try to Find MeGorky Park04.1990-81[6]Mercury 876488[written by Alexei Belov, Nikolai Noskov, Big Sasha Minkov, Jan Ianenkov, Sasha Lvov & Andrei Grigoriev]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Gorky ParkGorky Park09.1989-80[21]Mercury 836628[produced by Bruce Fairbairn, Jon Bon Jovi & Richie Sambora, Mitch Goldfarb & Gorky Park]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Kasabian

Kasabian - brytyjski zespół grający muzykę z gatunków rock alternatywny oraz indie rock, połączoną z elektronicznymi brzmieniami.
Początkowo funkcjonowali jako Saracuse, a nazwa Kasabian zaczerpnięta została od nazwiska Lindy Kasabian zamieszanej w zabójstwo Sharon Tate, żony Romana Polańskiego, a także od popularnego armeńskiego nazwiska Qasab, oznaczającego rzeźnika.

Ich pierwszy album zatytułowany Kasabian ukazał się we wrześniu 2004 roku. Poprzedziły go single Processed Beats, Reason Is Treason oraz Club Foot. Natychmiast stali się niezwykle popularni, a wręcz uwielbiani w rodzimej Wielkiej Brytanii. Ich pierwszy krążek porównany został do dokonań Primal Scream, Happy Mondays i The Stone Roses.

Drugi album, Empire, ukazał się 28 sierpnia 2006 roku. Podczas jego nagrywania z zespołu odszedł Christopher Karloff, który stworzył teksty do trzech piosenek z albumu, między innymi samego Empire. W tym czasie zespół przyjął nowego perkusistę Iana Matthewsa. Tytułowa piosenka -Empire - znajdowała się na angielskiej liście Top 10 przez cztery tygodnie. Shoot the Runner osiągnęła 17 miejsce w brytyjskich listach przebojów.

Kasabian zdobył nagrodę "Best Live Act" w trwających w 2007 roku NME Awards. Po odebraniu nagrody, Tom Meighan powiedział: "To pierwsza nagroda jaką wygraliśmy, najwyższy czas! Dzięki, NME!" (w oryginale: "This is the first award we've ever won, so about fucking time! Thank you NME!").

Kolejna płyta zespołu, West Ryder Pauper Lunatic Asylum, wyszła na rynek 5 czerwca 2009 roku. Płyta z mieszanką elektroniki i neo-psychodelii została wysoko oceniona przez brytyjskich krytyków muzycznych. Z tego albumu pochodzi pięć singli: Fast Fuse, Vlad the Impaler, Fire, Where Did All the Love Go?, Underdog.

Utwór Club Foot znalazł się na soundtrackowej płycie filmu Gol! i stał się jego motywem przewodnim, został także użyty jako motyw przewodni do filmu London Boulevard, z kolei utwór Underdog został wykorzystany w reklamie telewizorów BRAVIA firmy Sony. Wielokrotnie utwory zespołu wykorzystywano jako soundtrack do gier z serii FIFA.

Podczas tras koncertowych supportowali m.in. The Rolling Stones, Oasis i U2.

Kolejna płyta zespołu zatytułowana Velociraptor!, ukazała się 19 września 2011 roku. Materiał wchodzący w jej skład zarejestrowano w studiu w San Francisco. Przy jej tworzeniu muzycy inspirowali się dokonaniami Pink Floyd i Nirvany. Płyta bywa również porównywana do twórczości zespołu Oasis. Jako single wydano utwory Days Are Forgotten, Re-Wired, Goodbye Kiss i Man of Simple Pleasures.

Dwa i pół roku później, 9 czerwca 2014 roku na rynek trafił piąty album grupy nazwany 48:13. Koncepcją zespołu było maksymalne uproszczenie albumu zgodnie z zasadą "less is more". Stąd tytuł oznaczający po prostu długość wszystkich utworów, różowo-czarna okładka, czy jednowyrazowe tytuły piosenek. Album promują single eez-eh (29 kwietnia 2014) i bumblebeee (5 sierpnia 2014). W tydzień po wydaniu trafił na pierwsze miejsce listy najlepiej sprzedających się albumów w Wielkiej Brytanii.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Club FootKasabian05.200419[11]-Paradise PARADISE 08[platinum-UK][written by Sergio Pizzorno][produced by Jim Abbiss, Kasabian]
LSF (Lost Souls Forever)Kasabian08.200410[20]-Paradise PARADISE 013[gold-UK][written by Sergio Pizzorno][produced by Jim Abbiss, Kasabian]
Processed BeatsKasabian10.200417[17]-Paradise PARADISE 021[written by Sergio Pizzorno][produced by Jim Abbiss,Jacknife Lee, Kasabian]
Cutt OffKasabian01.20058[17]-Paradise PARADISE 026[written by Sergio Pizzorno][produced by Jim Abbiss,Jacknife Lee, Kasabian]
Club Foot {2005}Kasabian04.200521[56]-Paradise PARADISE 030[written by Sergio Pizzorno][produced by Jim Abbiss,Jacknife Lee, Kasabian]
EmpireKasabian08.20069[23]-Paradise PARADISE 036[silver-UK][written by Sergio Pizzorno,Chris Karloff][produced by Jim Abbiss, Kasabian]
Shoot The RunnerKasabian11.200617[16]-Columbia PARADISE 043[silver-UK][written by Sergio Pizzorno][produced by Jim Abbiss, Kasabian]
Me Plus OneKasabian02.200722[3]-Columbia PARADISE 048[written by Sergio Pizzorno][produced by Jim Abbiss, Kasabian]
FireKasabian06.20093[17]-Columbia PARADISE 053[2x-platinum-UK][written by Sergio Pizzorno][produced by Dan the Automator, Sergio Pizzorno]
UnderdogKasabian06.200932[13]-Columbia CATCO 154070725[platinum-UK][written by Sergio Pizzorno][produced by Dan the Automator, Sergio Pizzorno]
Where Did All The Love Go?Kasabian08.200930[2]-Columbia PARADISE 063[written by Sergio Pizzorno][produced by Dan the Automator, Sergio Pizzorno]
Vlad the Impaler/Fast Fuse (Live At Sheffield Arena)Kasabian02.2010114-Columbia [written by Sergio Pizzorno][produced by Dan the Automator]
Days Are ForgottenKasabian09.201128[5]-Columbia GBARL 1100557[written by Sergio Pizzorno][produced by Dan the Automator]
Re-WiredKasabian12.201196[2]-Columbia GBARL 1100563[written by Sergio Pizzorno][produced by Dan the Automator]
Goodbye KissKasabian03.201276[3]-Columbia GBARL 1100558[written by Sergio Pizzorno][produced by Dan the Automator]
ExplodesKasabian05.201452[2]-Columbia GBARL 1400514-
Eez-ehKasabian06.201422[7]-Columbia GB 1101400215[silver-UK][written by Sergio Pizzorno][produced by Sergio Pizzorno]
BumblebeeeKasabian08.2014165-Columbia [written by Sergio Pizzorno][produced by Sergio Pizzorno]
You're in Love with a PsychoKasabian03.201762[5]-Columbia GBARL 1700369[platinum-UK][written by Sergio Pizzorno][produced by Sergio Pizzorno]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
KasabianKasabian09.20044[140]94[2]RCA PARADISE 16[3x-platinum-UK][produced by Kasabian,Jim Abbiss,Jacknife Lee]
EmpireKasabian08.20061[1][66]114[1]Columbia PARADISE 37[2x-platinum-UK][produced by Kasabian,Jim Abbiss]
West Ryder Pauper Lunatic Asylum Kasabian06.20091[2][16]126[1]Columbia 88697518312[3x-platinum-UK][produced by Dan the Automator]
Kasabian: The AlbumsKasabian06.201022[6]-Columbia 88697736672[silver-UK]
Velociraptor!Kasabian10.20111[1][35]-Columbia 88697933502[2x-platinum-UK][produced by Kasabian,Jim Abbiss,Jacknife Lee]
48:13Kasabian06.20141[1][37]-Columbia 88843063752[platinum-UK][produced by Sergio Pizzorno]
For Crying Out LoudKasabian05.20171[1][21]-Columbia 88985418012[gold-UK][produced by Sergio Pizzorno]
The Alchemist's EuphoriaKasabian08.20221[1][2]-Columbia 19658708982[produced by Sergio Pizzorno,Fraser T. Smith]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

środa, 22 lipca 2020

Kansas

Ta amerykańska grupa powstała w 1972 r. w Topeka w stanie Kansas, kiedy David Hope (ur. 7.10.1949 r. w stanie Kansas; bas) i Phil Ehart (ur. w 1951 r. w stanie Kansas; perkusja, instr. perkusyjne) zmienili nazwę swego wcześniejszego zespołu White Clover na Kansas i uzupełnili skład o Kerry'ego Livgrena (ur. 18.09.1949 r. w Kansas; gitara, śpiew), Roberta Steinhardta (ur. w 1951 r. w stanie Michigan; skrzypce, śpiew), Steve'a Walsha (ur. w 1951 r. w St. Joseph w stanie Missouri; instr. klawiszowe, śpiew) i Richarda Williamsa (ur. w 1951 r. w stanie Kansas; gitary).
Mimo że wszyscy muzycy pochodzili z Ameryki, grupa od samego początku działalności znalazła się pod silnym wpływem brytyjskiego rocka tamtego okresu, zwłaszcza grup takich, jak Yes i Genesis. Znalazło to szczególnie odbicie w twórczości Walsha - głównego dostarczyciela tekstów dla zespołu.

Grupa zadebiutowała albumem Kansas wydanym w 1974 r. przez firmę Kirshner Records. Dwa następne longplaye osiągnęły status "złotej płyty", gwarantując muzykom wielką popularność w rodzinnym kraju. W latach 1976-1977 Kansas nagrał dwa swoje bodaj najlepsze albumy: Leftoverture, który otwierał spory przebój "Carry On A Wayward Son", i Point Of Know Return, z akustyczną piosenką-wizytówką "Dust In The Wind". Pomimo ugruntowanej pozycji w USA żadne wydawnictwo Kansas nie trafiło do zestawień brytyjskich.

W 1977 r. Steve Walsh i Phil Ehart wzięli udział w nagraniu drugiej solowej płyty Steve'a Hacketta - Please Don't Touch. W tym czasie muzykom znudziła się szufladka z napisem "rock progresywny", do której uparcie wpychała ich prasa muzyczna, i postanowili podejść do swojej twórczości w sposób trochę bardziej komercyjny. Wielka popularność zespołu została potwierdzona 27.06.1978 r., kiedy to w czasie ceremonii w Madison Square Garden w Nowym Jorku nadano mu tytuł zastępcy ambasadora dobrej woli organizacji UNICEF (rolę ambasadora spełniały m.in. słynne aktorki Liv Ulmann, Audrey Hepburn i Sophia Loren).

Na początku lat 80-tych, po nagraniach do płyty Audio Visions, Walsh postanowił opuścić kolegów, gdyż nie odpowiadało mu coraz bardziej komercyjne brzmienie prezentowane przez zespół. Muzyk wydał niebawem album solowy, Schemer Dreamer, na którym zagrali gościnnie niektórzy muzycy Kansas. W grupie jego miejsce zajął John Elefante (ur. w 1958 r. w Levittown w stanie Nowy Jork; instr. klawiszowe, śpiew), który był autorem czterech utworów pochodzących z albumu Vinyl Confessions. Po nagraniu nieudanego albumu Drastic Measures w 1983 r. drogi członków Kansas rozeszły się. Livgren i Hope stali się żarliwymi chrześcijanami, a pierwszy z nich nagrał opowiadający o jego religijnych przeżyciach solowy album Seeds Of Change, który poniósł jednak totalną komercyjną klapę.

W 1986 r. Walsh, Ehart i Williams reaktywowali Kansas, poszerzając skład grupy o Steve'a Morse'a (eks-Dixie Dregs, gitara) i Billy'ego Greera (bas). To ponowne połączenie udokumentowano albumem Power, odrzucającym charakterystyczny dla wcześniejszych propozycji jazz-rockowy feeling na rzecz cięższego brzmienia. Jednak już na kolejnej dużej płycie, In The Spirit Of Things, muzycy powrócili do bardziej pompatycznych produkcji, tak charakterystycznych dla ich kompozycji z połowy lat 70-tych. W 1992 r. na rynku ukazał się koncertowy longplay, Live At The Whisky, zawierający zapis okolicznościowego koncertu, upamiętniającego 20-lecie grupy, na którym kolegów wspomógł Kerry Livgren.

Dwa lata później, równo 20 lat od czasu wydania pierwszej płyty, firma Kirshner wydala dwukompaktowy zestaw Kansas Boxed Set, z najlepszymi kompozycjami zespołu z lat 1974-1980 oraz kilkoma rarytasami koncertowymi i studyjnymi (m.in. z premierowym utworem "Wheels" nagrany w 1993 r. w składzie: Steve Walsh, Phil Ehart, Kerry Livgren i David Ragsdale - skrzypce, współpracujący z Kansas od 1991 r.).



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Carry on wayward son/Questions of my childhoodKansas12.197651[7]11[20]Kirshner 4267[4x-platinum-US][written by Kerry Livgren][produced by Jeff Glixman, Kansas]
Point of know return/Closet chroniclesKansas11.1977-28[14]Kirshner 4273[written by Steve Walsh, Robby Steinhardt, Phil Ehart][produced by Jeff Glixman]
Dust in the wind/ParadoxKansas01.1978-6[20]Kirshner 4274[3x-platinum-US][written by Kerry Livgren][produced by Jeff Glixman, Kansas]
Portrait [He knew]/Lighting' s handKansas06.1978-64[6]Kirshner 4276[written by Kerry Livgren, Steve Walsh][produced by Jeff Glixman]
Lonely wind/Song for AmericaKansas01.1979-60[5]Kirshner 4280[written by S. Walsh][produced by Kansas]
People of the south wind/Stay out of troubleKansas06.1979-23[12]Kirshner 4284[written by Kerry Livgren][produced by Kansas]
Reason to be/How my soul cries out for youKansas09.1979-52[8]Kirshner 4285[written by Kerry Livgren][produced by Kansas]
Hold on/Don' t open your eyesKansas09.1980-40[11]Kirshner 4291[written by Kerry Livgren][produced by Kansas]
Got to rock on/No room for a strangerKansas12.1980-76[5]Kirshner 4292[written by S. Walsh][produced by Kansas]
Play the game tonight/Play onKansas05.1982-17[15]Kirshner 02903[written by K. Livgren, P. Ehart, R. Williams, C. B. Frazier, D. Flower ][produced by Kansas, Ken Scott]
Right away/WindowsKansas08.1982-73[6]Kirshner 03084[written by J. Elefante, D. Elefante][produced by Kansas, Ken Scott]
Fight fire with fire/Incident on a bridgeKansas09.1983-58[7]CBS Associated 04057[written by J. Elefante, D. Elefante][produced by Kansas, Neil Kernon]
All i wanted/We' re not alone anymoreKansas11.1986-19[18]MCA 52 958[written by S. Walsh, S. Morse][produced by Andrew Powell]
Power /TombKansas02.1987-84[4]MCA 53 027[written by S. Morse, S. Walsh, R. Goodrum][produced by Andrew Powell, Phil Ehart]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
KansasKansas06.1974-174[10]Kirshner 32 817[gold-US][produced by Wally Gold]
Song for AmericaKansas03.1975-57[15]Kirshner 33 385[gold-US][produced by Jeff Glixman, Wally Gold]
MasqueKansas12.1975-70[20]Kirshner 33 806[gold-US][produced by Jeff Glixman]
LeftovertureKansas11.1976-5[42]Kirshner 34 224[4x-platinium-US][produced by Jeff Glixman, Kansas]
Point of know returnKansas10.1977-4[51]Kirshner 34 929[4x-platinium-US][produced by Jeff Glixman]
Two for the showKansas11.1978-32[19]Kirshner 35 660[platinium-US][produced by Kansas]
MonolithKansas06.1979-10[24]Kirshner 36 008[gold-US][produced by Kansas]
Audio-visionsKansas10.1980-26[21]Kirshner 36 586[gold-US][produced by Kansas, Brad Aaron, Davey Moiré]
Vinyl confessionsKansas06.1982-16[20]Kirshner 38 002[produced by Kansas, Ken Scott]
Drastic measuresKansas08.1983-41[21]CBS Associated 38 733[produced by Kansas and Neil Kernon]
The best of KansasKansas09.1984-154[5]CBS Associated 39 283[4x-platinium-US]
PowerKansas11.1986-35[27]MCA 5838
In the spirit of thingsKansas11.1988-114[6]MCA 6254[produced by Bob Ezrin, Greg Ladanyi, Phil Ehart]
Miracles Out of NowhereKansas04.2015-61[1]MCA 6254[produced by Bob Ezrin, Greg Ladanyi, Phil Ehart]
The Prelude ImplicitKansas10.2016-41[1]Epic-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Kandi

Świat usłyszał po raz pierwszy o Kandi w roku 1992, kiedy występowała w składzie znanej żeńskiej grupy Xscape. To jej głos najlepiej słychać na debiutanckim singlu tej grupy - "Just Kickin' It" - utworze, dzięki któremu Xscape zwróciły uwagę na siebie, jak również na swoje fenomenalne głosy. Teraz, już jako autorka uhonorowanej nagrodą Grammy piosenki TLC "No Scrubs", jest też Kandi pierwszą kobietą, która otrzymała nagrodę ASCAP (amerykański odpowiednik ZaiKS'u) Rhythm & Soul Music Award w kategorii Najlepszy Kompozytor. Pierwszy solowy album 24-letniej artystki jest tylko potwierdzeniem jej klasy.

Już jako młoda dziewczyna, wychowująca się na przedmieściach Atlanty, Kandi odkryła w sobie umiejętność wymyślania prostych, wpadających w ucho melodii. Bardzo lubiła też pisać do nich teksty. Ale dopiero sukces wykonywanego przez TLC "No Scrubs" - przeboju jej autorstwa - spowodował, że pisanie piosenek stało się dla niej już nie tylko hobby, ale sposobem na życie. Po wydaniu trzeciego - i ostatniego - albumu Xscape, spod jej pióra wyszły takie hity jak "Bills, Bills, Bills" i "Bugaboo" Destiny's Child, "Makes me Ill" 'NSync czy "4,5,6" Sole. Wszyscy - od Mariah Carey po Faith Evans zaczęli się do niej zwracać z prośbą o napisanie dla nich przebojów. "To chyba najprzyjemniejsza rzecz, jak mogła mnie kiedykolwiek spotkać" mówi Kandi, która po rozpadzie Xscape nie miała pomysłu na dalszą karierę: "Nie wiedziałam, dokąd zmierza moje życie. Nawet sobie nie wyobrażałam, że w życiu musiałabym sobie radzić bez śpiewania."

Zadowolona z sukcesu kompozytorskiego, cały czas pragnęła wrócić na scenę i występować jak dawniej. Postanowiła napisać kilka przebojów z myślą o sobie. Razem ze znanym i cenionym producentem She'ksperem rozpoczęła pracę nad swoją solowa płytą "Hey Kandi...". Przy tej okazji natrafiła na niespodziewane problemy: "Pisząc dla innych - po prostu siadałam i od razu miałam w głowie jakiś pomysł. Kiedy przyszło do pracy na swój rachunek, zaczęłam się zastanawiać; O Boże, co ja mam pisać?"

Okazuje się, że rezultat jest - jak zwykle w przypadku Kandi -rewelacyjny. W promującym płytę kawałku "Don't Think I'm Not" składa hołd swojemu południowemu pochodzeniu. Tekst tej piosenki, jednej z faworytów Kandi, opowiada o tym, że kobiety oszukiwane przez mężczyzn wcale nie muszą czekać na nich z założonymi rękami - mogą odwdzięczać im się tym samym. Prawdziwie mistrzowskie brzmienie osiągnięto w utworze "Easier", w której Kandi towarzyszy Faith Evans.

Wspomniany utwór jest bardzo osobisty, opowiada o śmierci jej starszego brata. "Staram się pokazać, jak zebrać się po takiej tragedii - co zrobić, żeby życie stało się łatwiejsze do zniesienia - choć wiadomo, że nigdy nie będzie już takie same". Inny utwór - "Hey Kandi", to prawdziwa hip-hop'owa "ghetto love story" - "Starałam się napisać taki tekst, który równie dobrze mógłby być wykonywany przez jakiegoś rappera. Dodałam do niego tylko trochę więcej melodii." Jedyną piosenką, której nie napisała Kandi jest ballada "Cheatin' On Me" o pogardzie wobec kobiet. "Mama mówiła mi, że mogę się z tym kiedyś spotkać" śpiewa w tej piosence.

Kandi to jedna w niewielu osób, która potrafi śpiewać, tańczyć, pisać, komponować i grać (marzy o występie na Broadway'u) i robi to dobrze. Po przesłuchaniu płyty "Hey Kandi..." widać i słychać, że jest to ARTYSTKA w pełnym znaczeniu tego słowa. Artystka, która sama potrafi dobrze pokierować swoim życiem. "Czuję, że mam teraz wszystko pod kontrolą" mówi Kandi "Jeżeli czegoś nie zrobię lub nie dopilnuję, to jest to tylko moja wina. Ale jeżeli to co robię, zaprowadzi mnie na sam szczyt, to będzie to też tylko i wyłącznie moja zasługa. Wierzę, że potrafię to zrobić!".


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
4,5,6Sole feat J.T.Money and Kandi10.1999-21[16]DreamWorks 59 029[gold-US][written by Jeff Thompkins, Tonya Johnston][produced by Christopher "Tricky" Stewart][9[20].R&B Chart]
Don' t think i' m notKandi08.20009[13][11.2000]24[24]Columbia 79 450[written by Kandi Burruss, Kevin "She'kspere" Briggs, Katrina Willis, Bernard Edwards, Jr.][produced by Kevin "She'kspere" Briggs][32[20].R&B Chart][sample z "Ike' s mood"-Isaaca Hayesa]
Cheatin' on meKandi02.2001-59[2].Hot 100 Singles SalesColumbia 79 529[written by Kandi Burruss, Kevin "She'kspere" Briggs][produced by Kevin "She'kspere" Briggs][92[2].R&B Chart]
It' s the weekendLil' J feat Kandi12.2001-6[37].Hot 100 Singles SalesHollywood 64 060[written by Jermaine Dupri, Kandi Burruss, ReMarqable, Anthony Harris, Shannon Johnson ][produced by Ez Elpee, Jermaine Dupri, Jewellz][53[20].R&B Chart]
Crew deepSkillz feat Missy Elliott and Kandi09.2002-41[7].Hot 100 Singles SalesRawkus 113991[written by B. Collins,B. H. Edwards,D. Richard Lewis,G. Clinton,T. Mosley,M. Elliott,K. Burruss][produced by Hi-Tek][83[10].R&B Chart]
U and dat/Yay areaE-40 feat T-Pain & Kandi Girl05.2006-13[25]Sick Wid'It 42 957[written by Burruss, K. Najm, F. Smith, J. Stevens, E. Bailey, A.][produced by Lil Jon][8[21].R&B Chart]
Try It OutBig Bank Black featuring Kandi08.2009--Duct Tape[52[20].R&B Chart]





Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Hey KandiKandi10.2000129[4]72[8]Columbia 63 753[produced by Kandi Burruss, Kevin "Shekspere" Briggs, Sam Salter, Katrina Willis, Laney Stewart, Bernard Edwards Jr.]
Fly Above EPKandi11.2009-197[1]Kandi Koated Entertainment-
Kandi KoatedKandi01.2011-91[7]Asylum 526424[produced by Jazze Pha, Ne-Yo, Bryan-Michael Cox, Drumma Boy, Nitti ,Malay, Blac Elvis, Kuya Productions]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Wilbur Schwandt

Wilbur Clyde Schwandt (ur. 28 czerwca 1904r, w Manitowoc, Wisconsin - zm. 23 lipca 1998r, w Miami , Floryda ) był muzykiem najbardziej znanym z piosenki " Dream a Little Dream of Me " napisanej z Fabianem Andre . Często używał pseudonimu Don Swan i wydał wiele albumów z latynoskim jazzem w latach 50. i 60-tych.
Urodzony w Manitowoc, Wisconsin, 28 czerwca 1904 r., studiował kompozycję na Uniwersytecie w Chicago i został aranżerem wielu dużych zespołów, w tym występów komika Boba Hope'a . W 1940 roku został aranżerem orkiestry Xaviera Cugata , stanowisko to piastował przez następne 20 lat. Był aranżerem i kompozytorem dla muzyków latynoskich, takich jak Skinnay Ennis i Freddy Martin, a także muzyków tańca latynoskiego, takich jak Perez Prado i Desi Arnaz .

Pod koniec lat pięćdziesiątych Schwandt podpisał kontrakt z Liberty Records jako artysta nagrywający i nagrał pięć płyt LP Latin Lounge, zaczynając od Mucho Cha Cha Cha . Kolejne płyty , takie jak All This i Cha Cha Too , Hot Cha Cha oraz dwa tomy Latino! wystąpił gwiazdorski zespół muzyków z zachodniego wybrzeża. Sukces jego albumów pozwolił Swanowi założyć grupę koncertową, z którą intensywnie grał w Nowym Jorku i Las Vegas .


Schwandt wycofał się z muzyki w połowie lat 60-tych i ostatecznie przeniósł się do Miami , na Florydzie , gdzie zmarł 23 lipca 1998r, w wieku 94 lat .

                                        Piosenki na listach przebojów
 
 


Kompozycje Wilbura Schwandta na listach przebojów

[with Fabian Andre Gus Kahn]
.1931 Dream a Little Dream of Me Wayne King and His Orchestra 1.US
09/1950 Dream a Little Dream for Me Jack Owens 14.US
09/1950 Dream a Little Dream of Me Frankie Laine 18.US
07/1968 Dream a Little Dream of Me Mama Cass 12.US/11.UK
08/1968 Dream a Little Dream of Me Anita Harris 33.UK
11/2013 Dream a Little Dream Robbie Williams 130.UK
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

wtorek, 21 lipca 2020

Seed Records

 Seed Records była wytwórnią Paula Clarka. Znajdowała się w Shawnee Mission w Kansas i była dystrybuowana przez Word do sklepów chrześcijańskich oraz przez ABC do świeckich sklepów.
Clark żył w Kansas City i dorastał w czasach brytyjskiej inwazji lat 60-tych. Wspomina, że interesował się baseballem i muzyką. Jego ojciec miał bilety  na mecze   i był na tym samym stadionie, na którym widział Beatlesów podczas ich wczesnej trasy koncertowej. Założył zespół o nazwie Kommotions.

W 1970 roku skończył pierwszy rok studiów i mieszkał w Górach Skalistych, kiedy po przeczytaniu książki przesłanej mu przez babcię przeżył „nawrócenie na szczyt góry”. Założył kawiarnię w Denver zwaną Narrow Gate, aby docierać do ludzi ulicy ze swoją teraz chrześcijańską muzyką. Jego piosenki stały się częścią „Jesus Movement” z początku lat 70-tych i zaczął grać na stadionach.


 Na początku lat 80-tych zniechęcił się kierunkiem, który obrała Contemporary Christian Music i na około pięć lat przestał nagrywać. Do nagrywania powrócił pod koniec lat 80-tych i od tego czasu sporadycznie wydaje albumy. W połowie lat 90-tych Paul Clark założył nową wytwórnię, Minstrel's Voyage Music i udostępnił wszystkie swoje albumy Seed na CD za pośrednictwem strony internetowej Paula Clarka. Nowy album ukaże się w kwietniu 2001 roku.

Dziś Clark mieszka „z powrotem w Kansas” z żoną Sharon i czwórką dzieci..
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Sea Horse Records

Mała niezależna wytwórnia, na której czele stoi Teddy Ruster, z dyrektorem Allanem Austinem. Sea Horse operował poza siedzibą pod adresem 2 Lambolle Place, NW3. Artykuł w „Music Week” z 7 lipca 1979 r. Stwierdził, że firma szuka wykonawców i zamierza ograniczyć skład maksymalnie do dwóch zespołów. Według doniesień Ruster mówi, że Sea Horse miał swoje cele na międzynarodowym rynku, nie tylko na rynku krajowym, ale wyniki wydają się być mniej niż spektakularne. W konsekwencji pojawiły się dwa single, ale z jakiegoś powodu była między nimi kilkuletnia przerwa. „I'll Get Stoned” / „I'll Never Give It Up” nagrane przez Shades wyszło w październiku 1979 roku za pośrednictwem Pinnacle, z numerem katalogowym SH-1; ale 12-SH-2, 12-calowy singiel Boharda z kilkoma miksami „Maybe Tomorrow”, ujrzał światło dzienne dopiero w 1987 roku.

                            Katalog wytwórni:

    12 SH1     Bohard     Quite A Feeling ‎(12", Maxi)     1987    
    12 SH2     Bohard     Maybe Tomorrow ‎(12")     1987    
    SH 1     Shades      I'll Get Stoned ‎(7", Single)     1979
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Scotti Brothers Records

Scotti Brothers Records to kalifornijska wytwórnia płytowa założona przez braci Tony'ego i Bena Scotti.Ich pierwszym sukcesem były albumy wydawane przez idola nastolatków,Leifa Garretta,a w póżniejszym czasie wylansowanie takich artystów jak "Weird Al" Yankovic i Survivor.Dużym osiągnięciem było podpisanie kontraktu z Jamesem Brownem w połowie lat 80-tych.
Dystrybucją płyt wytwórni zajmował się początkowo Atlantic; na początku lat 80-tych tę rolę przejął koncern CBS,byw 1991r oddać to w ręce BMG.W 1996r Scotti Brothers weszła we współpracę z WEA.
Bracia Scotti w ramach tej samej firmy prowadzili projekty filmowe wiążąc się z All American Television.Po tym jak koncern medialny kupił All American Television w 1997r,udziały Scotti Brothers wykupiła wytwórnia Zomba,oddział Volcano Entertainment.

                           Single na liście przebojów Hot 100 Billboard

SB 11202 Garrett Leif I Was Made For Dancin' / Living Without Your Love .1978 10[21]
DK 4722 Leif Garrett Feel The Need .1979 57[8]
SB 11418 Leif Garrett Memorize Your Number .1979 60[9]
100-14-037 James Brown Living In America .1985 4[19]
650059 8 James Brown Gravity .1986 93[2]
DK 4610 John Paul Young Love Is In The Air .1978 7[21]
DK 4705 John Paul Young Lost In Your Love .1978 55[9]
DK 4803 Addrisi Brothers Ghost Dancer .1979 45[8]
SB 11379 Cugini Let Me Sleep Alone / You Give Good Boogie .1979 88[4]
SCT A 2411 Survivor Eye Of The Tiger .1982 1[6][25] 2x-platinum
SCTA 2813 Survivor American Heartbeat .1982 17[16]
TA 6989 Survivor I Can't Hold Back .1984 13[23]
A 6708 Survivor Burning Heart .1985 2[22]
ZS4 06381 Survivor Is This Love / Can't Let You Go .1986 9[19]

                Albumy na liście przebojów Billboard

SB 7100 - Feel the Need - Leif Garrett [1978] #34
SB 7101 - Love Is in the Air - John Paul Young [1978] #119
SB 7103 - Ironhorse - Ironhorse [1979] #153
SB 7107 - Survivor - Survivor [1979] #169
SB 7109 - Why Not Me - Fred Knoblock [1980] #179
SB-16008 - Same Goes for You - Leif Garrett [1979] #129
FZ/PZ 37549 - Premonition - Survivor [1981] #82
ARZ 37625 - My Movie of You - Leif Garrett [1981] #185
FZ 38062 - Eye of the Tiger - Survivor [1982] #2
FZ 38791 - Caught in the Game - Survivor [1983] #82
FZ 39405 - Tough All Over - John Cafferty & The Beaver Brown Band [1985] #40
FZ 39578 - Vital Signs - Survivor [1984] #16
FZ 40006 - Go for Your Life - Mountain [1985] #166
FZ 40128 - No Easy Way Out - Robert Tepper [1986] #144
FZ 40203 - Rocky IV (Soundtrack) - Various Artists [1986] #10
FZ 40380 - Gravity - James Brown [1986] #156
FZ 40457 - When Seconds Count - Survivor [1986] #49
FZ 44241 - I'm Real - James Brown With Full Force [1988] #96
OZ 44282 - Too Hot to Sleep - Survivor [1988] #187
SZ 45297 - Eddie and the Cruisers II - John Cafferty & The Beaver Brown Band [1989] #121
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Spirit

Popularna pod koniec lat 60-tych amerykańska grupa rockowa, nagrywająca dla wytwórni CBS. Początkowo znana jako Spirits Rebellious, później zmieniła nazwę na Spirit. Jej debiutancki album zatytułowany po prostu Spirit został nagrany w składzie: Randy California (właśc. Randolph Wolfe, ur. 20.02.1951 r. w Los Angeles w Kalifornii; gitara), Ed „Mr Skin” Cassidy (ur. 4.05.1923 r. w Chicago w stanie Illinois; perkusja), John Locke (ur. 25.09.1943 r. w Los Angeles; instr. klawiszowe), Jay Ferguson (właśc. John Fergusson, ur. 10.05.1947 r. w Burbank w stąnie Kalifornia; śpiew) i Mark Andes (ur. 19.02.1948 r. w Filadelfii w stanie Pennsylvania; bas).

Zainteresowanie mediów zespołem sięgnęło zenitu, kiedy okazało się, że ogolony na łyso perkusista jest nie tylko słynnym muzykiem, który grywał z takimi gwiazdami jazzu jak Gerry Mulligan, Cannonball Adderley i Thelonious Monk, ale również ojcem (w rzeczywistości ojczymem) gitarzysty. Jakość muzyki nie wymagała jednak żadnej reklamy. Grupa mogła się poszczycić wspaniałym, profesjonalnym brzmieniem i świetnymi tekstami Fergusona. Debiutancki album zajął 31. miejsce na amerykańskiej liście bestsellerów i pozostał tam przez ponad siedem miesięcy.

Wydany rok później The Family That Plays Together osiągnął jeszcze większy sukces, a singel „I Got A Line On You” wszedł do amerykańskiej Top 30. Znakomita produkcja Lou Adlera sprawiła, że po 25 latach płyta brzmi równie świeżo. Kolejne wydawnictwo Clear Spirit, zawierało muzykę autorstwa Locke’a do filmu „Sklep z modelkami” z piękną, nastrojową kompozycją „Ice”.

Spirit byli zespołem doskonale prezentującym się podczas koncertów. Wrażenie robiła sporych rozmiarów perkusja Cassidy’ego i charakterystyczne brzmienie gitary Californii. Ferguson - idol dziewcząt, występujący zawsze z nagim torsem, opalony na brąz - stał się wkrótce symbolem seksu. Czwarty album The Twelve Dreams Of Dr Sardonicus jest uważany za największe osiągnięcie grupy, głównie za sprawą Fergusona i Californii, którzy byli u szczytu swoich możliwości kompozytorskich. Choć jego notowania na listach przebojów były bardzo niskie (nie zdołał wejść do Top 50), później zasłużenie zdobył tytuł najlepiej sprzedającej się płyty w dyskografii Spirit. Swój stosunek do środowiska naturalnego i ekologii Randy California wyraził w utworze „Nature’s Way”, Ferguson natomiast w „Animal Zoo”. W tym samym czasie Spirit nagrali swój legendarny album Potatoland, którego publikacja została początkowo wstrzymana, lecz po akcji zorganizowanej przez brytyjski magazyn rockowy „Dark Star”, ujrzał on światło dzienne w 1981 r.

 Z biegiem czasu narastały napięcia wewnątrz zespołu; po odejściu Fergusona i Andesa, którzy utworzyli formację Jo Jo Gunne, grupę opuścił California. Nowymi członkami Spirit zostali Al i Christian Staehely. Zdominowany przez Locke’a album Feedback nie został przyjęty przychylnie przez publiczność i krytykę, a grupa zawiesiła działalność.

 W 1976 r. formacja reaktywowała się i podpisała nowy kontrakt nagraniowy. W składzie znów pojawił się Randy California (okazało się, że w międzyczasie został cudem uratowany po skoku z londyńskiego mostu Waterloo do Tamizy). California, Cassidy i basista Larry Knight regularnie koncertowali i zdobyli dużą popularność w Wielkiej Brytanii i Niemczech. Kolejne longplaye, pomimo uznania ze strony fanów, nie sprzedawały się zbyt dobrze. Do największych osiągnięć Spirit w tym okresie zaliczyć można znakomity dwupłytowy album Spirit Of 76. Ferguson tymczasem poświęcił się karierze solowej, a Mark Andes został członkiem zespołu Firefall.

W wywiadach udzielanych w 1978 i 1979 r. zdesperowany California dał do zrozumienia, że
grupa Spirit przestała istnieć, a on sam już nigdy nie zagra z Edem Cassidy. Na szczęście California mylił się, bo zespół powrócił w oryginalnym składzie w 1984 r. albumem The Thirteenth Dream, zawierającym nowe wersje najpopularniejszych przebojów Spirit. Wydawnictwo nie wzbudziło jednak większego zainteresowania. Randy California i Ed Cassidy do dziś tworzą trzon Spirit, podczas gdy skład formacji ulega ciągłym zmianom. W maju 1993 r. Cassidy hucznie obchodził swoje 70. (!) urodziny w klubie Troubadour w Los Angeles.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Mechanical World/Uncle JackSpirit05.1968-123[2]Ode 108[written by M. Andes, J. Ferguson][produced by Lou Adler]
I Got A Line On You/She SmilesSpirit01.1969-25[12]Ode 115[written by R. California][produced by Lou Adler]
Dark Eyed Woman/New Dope In TownSpirit09.1969-118[2]Ode 122[written by California, Ferguson][produced by Lou Adler]
1984/Sweet Stella BabySpirit02.1970-69[9]Ode 128[written by R. California][produced by Lou Adler]
Animal Zoo/Red Light Roll OnSpirit09.1970-97[1]Epic 10648[written by J. Ferguson][produced by David Briggs]
Nature's Way/Mr. Skin Spirit03.1971-111[3]Epic 10701[written by R. California][produced by David Briggs]
Mr. Skin/SoldierSpirit10.1973-92[3]Epic 10701[written by J. Ferguson][produced by David Briggs]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
SpiritSpirit04.1968-31[32]Ode 44 004[produced by Lou Adler]
The Family That Plays TogetherSpirit01.1969-22[21]Ode 44 014[produced by Lou Adler]
ClearSpirit08.1969-55[15]Ode 44 016[produced by Lou Adler]
Twelve Dreams of Dr. SardonicusSpirit12.197029[1]63[14]Epic 30 267[gold-US][produced by David Briggs]
FeedbackSpirit03.1972-63[14]Epic 31 175[produced by David Briggs]
The Family That Plays TogetherSpirit07.1972-189[7]Epic 31 461[produced by Lou Adler]
The Best of SpiritSpirit07.1973-119[12]Epic 32 271-
SpiritSpirit08.1973-191[4]Epic 31 457[produced by Lou Adler]
Spirit of '76Spirit06.1975-147[9]Mercury 804[produced by Randy California]
Farther AlongSpirit07.1976-179[4]Mercury 1094[produced by Al Schmitt, Randy California]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:
Subskrybuj: Posty (Atom)