Bering Strait

 Bering Strait był rosyjskim zespołem wykonującym muzykę country, którego styl określano
niekiedy mianem „redgrass”. W 2003 roku grupa otrzymała nominację do nagrody Grammy i wystąpiła w programie telewizyjnym „60 Minutes”. Zespół zakończył działalność w 2006 roku. W skład grupy podczas nagrywania pierwszego albumu wchodzili: Alexander Arzamastsev (perkusja), Natasha Borzilova (wokal prowadzący), Sergey „Spooky” Olkhovsky (gitara basowa), Sergei Passov (mandolina, skrzypce), Lydia Salnikova (instrumenty klawiszowe, chórki), Sasha Ostrovsky (gitara typu steel, dobro) oraz Ilya Toshinsky (gitara elektryczna, banjo).

  Nazwa Bering Strait była trzecią, jaką przyjął zespół; wcześniej grupa funkcjonowała m.in. pod nazwą Cheerful Diligence. W 1996 roku muzycy nagrywali w Stanach Zjednoczonych pod szyldem Siberian Heatwave i wystąpili gościnnie w programie „Prime Time Country” na antenie stacji The Nashville Network. Zespół rozwiązał się pod koniec maja 2006 roku, jednak informacja ta została ogłoszona dopiero 1 czerwca 2006 roku. W momencie zakończenia działalności grupę tworzyło pięcioro muzyków: Alexander Arzamastsev (perkusja), Natasha Borzilova (wokal prowadzący, gitara akustyczna), Sergei „Spooky” Olkhovsky (gitara basowa), Alexander „Sasha” Ostrovsky (dobro, gitara typu steel, lap steel) oraz Lydia Salnikova (wokal prowadzący, instrumenty klawiszowe). Ilya Toshinsky, który na pierwszym albumie zespołu grał na gitarze elektrycznej, akustycznej oraz banjo, opuścił grupę po nagraniu drugiej płyty. Do grona byłych członków Bering Strait należeli również Sergei Passov (mandolina i skrzypce) oraz Andrei Misikhin (gitara basowa).

  Podczas tras koncertowych na banjo grał Chris Pandolfi, członek zespołu bluegrassowego The Infamous Stringdusters. Natasha Borzilova jest córką naukowca zajmującego się energetyką jądrową, który zmarł w wyniku skutków katastrofy w Czarnobylu. Debiutancki, zatytułowany po prostu „Bering Strait” album zespołu ukazał się w 2003 roku nakładem wytwórni Universal South Records (obecnie znanej jako Show Dog-Universal Music). Utwór „Bearing Straight” został nominowany do nagrody Grammy w kategorii „Best Country Instrumental” (najlepszy instrumentalny utwór country). Wytwórnia Universal South wydała to nagranie instrumentalne jako singiel radiowy, aby umożliwić mu zakwalifikowanie się do rywalizacji o nagrodę Grammy.

  Kariera zespołu została udokumentowana w filmie „The Ballad of Bering Strait”, który był wyświetlany w kinach oraz emitowany na antenie stacji Country Music Television. W 2005 roku ukazał się drugi album grupy, „Pages”, utrzymany w bardziej surowym, mniej wygładzonym brzmieniu. Pierwszym singlem promującym płytę był cover utworu „You Make Loving Fun” zespołu Fleetwood Mac. Po wydaniu drugiego albumu zespół Bering Strait zakończył działalność. Toshinsky został muzykiem sesyjnym, grając na gitarze i banjo dla różnych artystów. W 2016 roku wydał również solowy album zatytułowany „Red Grass”.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bering Strait	Bering Strait	03.2003	-	98[4]	Universal South 170 218	[produced by Brent Maher, Tony Brown, Stan Cornelius]

t.A.T.u.

t.A.T.u.   to rosyjski duet popowy składający się z Leny Katiny i Julii Wołkowej.
Zaczynały jako członkinie dziecięcego zespołu muzycznego Neposedy, a następnie przeszły pod opiekę producenta i reżysera Iwana Szapowałowa i podpisały kontrakt z rosyjską wytwórnią płytową Neformat. Debiutancki album t.A.T.u. „200 Po Wstrecznoj” (2001) odniósł komercyjny sukces w Europie Wschodniej, co zaowocowało podpisaniem przez duet kontraktu z Interscope Records i wydaniem anglojęzycznego odpowiednika albumu „200 km/h in the Wrong Lane” (2002). 

 

Album uzyskał status platynowej płyty przyznany przez IFPI za milion sprzedanych egzemplarzy w Europie i stał się pierwszym albumem zagranicznego zespołu, który osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów w Japonii.  Uzyskał również status złotej płyty w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, a na jego płycie znalazły się międzynarodowe hity „All the Things She Said” i „Not Gonna Get Us”. Duet reprezentował Rosję w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2003 roku z piosenką „Ne ver, ne boysya”, zajmując trzecie miejsce. t.A.T.u. wydał swój drugi międzynarodowy album „Dangerous and Moving” wraz z rosyjskim odpowiednikiem, Lyudi Invalidy, w 2005 roku.

 

 Grupa odniosła umiarkowany sukces po rozstaniu z Shapovalovem. Pierwszy z nich promowany był międzynarodowym hitem „All About Us”. Duet zaangażował się w inne projekty, takie jak założenie własnej firmy producenckiej T.A. Music i promocja filmu inspirowanego ich historią „You and I” (2008). Ich ostatnie dwa albumy, „Vesyolye Ulybki” i „Waste Management”, ukazały się odpowiednio w 2008 i 2009 roku. Zespół t.A.T.u. oficjalnie rozpadł się w 2011 roku, a Katina i Volkova poszły w kierunku karier solowych. W kolejnych latach zespół spotykał się jeszcze kilka razy, by wystąpić, a najbardziej pamiętnym momentem był występ na ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 w Soczi.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
All the things she said	Tatu	01.2003	1[4][20]	20[20]	Interscope 0193332	[platinum-UK][written by Sergio Galoyan, Trevor Horn, Martin Kierszenbaum ,Valery Polienko, Elena Kiper][produced by Trevor Horn]
Not gonna get us	Tatu	05.2003	7[32]	-	Interscope 9806961	[written by Sergio Galoyan, Trevor Horn,Valery Polienko, Elena Kiper][produced by Trevor Horn]
All About Us	Tatu	10.2005	8[17]	-	Interscope 9885763	[written by Josh Alexander, Billy Steinberg, Jessica Origliasso, Lisa Origliasso][produced by Martin Kierszenbaum , Robert Orton]
Friend Or Foe	Tatu	02.2006	48[3]	-	Interscope 9850069	[written by Dave Stewart, Martin Kierszenbaum][produced by Martin Kierszenbaum , Robert Orton]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
200 km/h In the wrong lane	Tatu	02.2003	12[24]	13[33]	Interscope 0674562	[gold-UK][gold-US][produced by Trevor Horn ,Martin Kierszenbaum, Robert Orton ,Ivan Shapovalov]
Dangerous & moving	Tatu	10.2005	78[2]	-	Interscope 9885104	[produced by Martin Kierszenbaum,Robert Orton,Sergio Galoyan,Alias,Ed Buller,Andy Kubiszewski,Trevor Horn]

Regina Spektor

Absolwentka nowojorskiej sceny antyfolkowej, piosenkarka i autorka tekstów Regina Spektor tworzy dziwaczną, wysoce eklektyczną, ale zawsze osobistą muzykę. Klasycznie wykształcona pianistka z wokalem, który często jest ciepły i punkowy jednocześnie, jej muzyka przemierzała oszczędne, nagrane przez nią Songs (2002); osobliwy dorosły alternatywny pop jej przełomowego w Top 20 Begin to Hope (2006); i czasami w pełni zaaranżowany Remember Us to Life (2016). W międzyczasie współpracowała przy duetach z artystami od Strokes po Joshuę Bella. Godne uwagi samodzielne utwory Spektor obejmowały nominowaną do nagrody Grammy piosenkę przewodnią do Orange Is the New Black i jej cover „Dear Theodosia”, duet z Benem Foldsem do The Hamilton Mixtape. 

 

Jej ósmy album, Home , before and after z 2022 roku, łączy pop, minimalistyczną akustykę i dramatyczne orkiestrowe style z poprzednich wydawnictw. 

 

 Urodzona i wychowana w Moskwie do dziewiątego roku życia, Spektor słuchała bootlegów swojego ojca z zachodnim popem i rockiem jako małe dziecko, a także nauczyła się grać na pianinie. Ona i jej rodzina przeprowadzili się z Rosji do Bronxu, gdzie zanurzyła się w amerykańskiej kulturze (w tamtym czasie była to pierwsza rosyjska rodzina w dzielnicy od 20 lat). Ostatecznie Spektor i jej rodzina stali się częścią społeczności, która zrównoważyła jej rosyjsko-żydowskie korzenie z kulturą jej nowego domu. W międzyczasie kontynuowała naukę gry na pianinie wszędzie, gdzie mogła, w tym w swojej synagodze, aż jej rodzina dostała własne pianino. 

 

 Spektor dalej rozwijała swoje klasyczne wykształcenie w grze na pianinie, uczęszczając do SUNY Purchase Music Conservatory. Podczas studiów miała styczność z artystami bluesowymi i jazzowymi, w tym Billie Holiday. Te dźwięki wywarły na Spektor tak wielki wpływ, że stały się ważną częścią jej debiutanckiego albumu wydanego własnym nakładem w 2001 r., 11:11. W tym samym czasie grała koncerty w każdym możliwym miejscu w mieście, w miejscach od piwnic po imprezy i kluby komediowe. 

 

Dzięki częstym występom i innemu wydanemu własnym nakładem albumowi, Songs z 2002 r., Spektor zyskała zwolenników, wśród których znalazł się perkusista They Might Be Giants, Alan Bezozi. Przedstawił Spektor producentowi Strokes, Gordonowi Raphaelowi, i obaj pracowali ze Spektor nad jej trzecim albumem, Soviet Kitsch, w Nowym Jorku i Londynie (gdzie współpracowała z zespołem Kill Kenada). Soviet Kitsch został początkowo wydany własnym nakładem, podobnie jak jej inne prace, ale ostatecznie został szerzej wydany przez Sire Records w połowie 2004 r. W tym samym roku pojawiła się na stronie B Strokes, „Modern Girls & Old Fashion Men”. 

 

Trasy koncertowe z The Strokes, Kings of Leon i Kimya Dawson z Moldy Peaches jeszcze bardziej podniosły rangę Spektor. Odbyła również trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, gdzie sukces „Us” jako europejskiego singla doprowadził do wydania retrospektywy CD/DVD Mary Ann Meets the Gravediggers & Other Short Stories na początku 2006 roku. W czerwcu tego samego roku ukazał się Begin to Hope, jej pierwszy album z oryginalnym materiałem dla Sire. Płyta cieszyła się popularnością po obu stronach Atlantyku i uzyskała status złotej płyty w Ameryce, gdzie znalazła się również w pierwszej dwudziestce. W następnym roku wystąpiła u boku Sondre Lerche w „Hell No”, duecie do komedii romantycznej Steve'a Carella Dan in Real Life. 

 

Po kilku latach tras koncertowych i komponowania nowego materiału Spektor powróciła w czerwcu 2009 r. z Far, na którym wystąpiło wielu producentów-gwiazd, w tym Jeff Lynne, David Kahne, Mike Elizondo i Garret „Jacknife” Lee. Płyta dotarła aż do trzeciego miejsca na liście Billboard 200. We wrześniu tego roku była główną wokalistką w utworze „Left Hand Song” z klasycznego albumu numer jeden skrzypka Joshuy Bella At Home with Friends. Pierwszy w historii występ na żywo Spektor, Live in London, został nagrany i sfilmowany w legendarnym londyńskim Hammersmith Apollo i wydany w 2010 r. 

 

W połowie 2011 r. ponownie spotkała się z Elizondo w Los Angeles, aby rozpocząć nagrywanie swojego kolejnego albumu, What We Saw from the Cheap Seats. Album ukazał się w Sire w maju 2012 r. i przywrócił jej trzecie miejsce na liście przebojów w USA. W następnym roku napisała i nagrała „You've Got Time” dla serialu Netflix Orange Is the New Black. Zadebiutowała jako piosenka przewodnia w lipcu 2013 r. i później została nominowana do nagrody Grammy w kategorii Najlepsza piosenka napisana dla mediów wizualnych. W wybranych utworach, w towarzystwie pełnej orkiestry, Spektor powróciła ze swoim siódmym albumem studyjnym, Remember Us to Life, we wrześniu 2016 r. Album osiągnął   23. miejsce na liście Billboard 200. W tym samym roku nagrała również występ na żywo w studiach WTTW w Chicago dla serialu PBS Soundstage, który zawierał utwory z albumu, a także starsze ulubione utwory. Po emisji w telewizji w październiku występ został wydany w wielu formatach przez BMG Soundstage w marcu 2017 r.

 

 Spektor wniosła oryginalną piosenkę „Birdsong” do odcinka serialu Amazon Prime The Romanoffs w 2018 r. i odbyła rezydencję w teatrze Lunt-Fontanne na Broadwayu w czerwcu 2019 r. Inna z jej piosenek napisana specjalnie na potrzeby filmu, „One Little Soldier”, została wykorzystanaq w filmie Bombshell pod koniec tego samego roku. Poruszający się po popie, eleganckim fortepianie i żywych aranżacjach orkiestrowych, kolejny album Spektor, Home, before and after, został nagrany w północnej części stanu Nowy Jork z koproducentem Johnem Congletonem. Ukazał się w Sire/Warner w czerwcu 2022 roku. Później tego samego roku ponownie wydała 11:11 w formacie cyfrowym i fizycznym z płytą B-side Papa's Bootlegs, zbiorem nagrań jej ojca z jej wczesnych występów na żywo.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Your Honor / The Flowers	Regina Spektor	12.2004	105[1]	-	Shoplifter SLR V 003	[written by Regina Spektor][produced by Gordon Raphael]
Us	Regina Spektor	02.2006	81[1]	-	Sire/Trangressive TRANSC 018CD	[written by Regina Spektor][produced by Alan Bezozi, Gordon Raphael, Regina Spektor ]
On the Radio	Regina Spektor	07.2006	60[1]	-	Sire W 718	[written by Regina Spektor][produced by David Kahne]
Fidelity	Regina Spektor	03.2007	45[4]	51[13]	Sire/Trangressive CATCO 113309728	[written by Regina Spektor][produced by Regina Spektor, David Kahne]
Samson	Regina Spektor	06.2007	174[2]	-	Sire/Warner Bros	[written by Regina Spektor][produced by Joe Mendelson, David Kahne]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Mary Ann Meets the Gravediggers and Other Short Stories	Regina Spektor	01.2006	185[1]	-	Sire 9362494782	[produced by Alan Bezozi, Gordon Raphael, Regina Spektor]
Begin to Hope	Regina Spektor	07.2006	53[10]	20[35]	Sire 9362441122	[gold-UK][gold-US][produced by David Kahne, Regina Spektor]
Far	Regina Spektor	07.2009	30[5]	3[19]	Sire 9362497465	[produced by Mike Elizondo, Jacknife Lee, Jeff Lynne, David Kahne, Regina Spektor]
What We Saw from the Cheap Seats	Regina Spektor	06.2012	24[1]	3[9]	Sire 9362495188	[produced by Mike Elizondo, Regina Spektor]
Remember Us to Life	Regina Spektor	10.2016	47[1]	23[1]	Warner Bros 0093624918066	[produced by Leo Abrahams, Regina Spektor]