Teresa Brewer

Teresa Brewer (ur. 7 maja 1931 w Toledo w stanie Ohio, zm. 17 października 2007 w New Rochelle) – amerykańska aktorka, wokalistka jazzowa i popowa.
Karierę artystyczną rozpoczęła już jako dwuletnia dziewczynka występując w programie radiowym. W radiowych audycjach dla dzieci śpiewał do czasu ukończenia szkoły podstawowej, a po przeprowadzce do Nowego Jorku uczestniczyła w konkursach wokalnych.

Debiut sceniczny Brewer miał miejsce na początku lat 50. kiedy to w 1952 r., wylansowała między innymi przebój Gonna Get Along Without Ya Now. W 1953 r., nagrała jeden ze swoich największych przebojów Till I Waltz Again with You. Krążek z piosenką rozszedł się w nakładzie 1,4 mln egzemplarzy, a sama piosenka utrzymała się przez trzy tygodnie na szczytach list przebojów.

 W latach 60-tych powróciła na scenę po przerwie w czasie której poświęciła się wychowaniu dzieci. Na listy przebojów wprowadziła w tym okresie około 40 utworów, występowała w programach telewizyjnych w tym między innymi "The Ed Sullivan Show", oraz audycjach Mela Tormé. W czasie swojej kariery współpracowała między innymi z takimi artystami jak Count Basie czy Duke Ellington.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Music! Music! Music!/Copenhagen	Teresa Brewer with The Dixieland All Stars	02.1950	-	1[4][17]	London 30 023	[gold-US][written by Bernie Baum,Stephen Weiss][#54 hit for Sensations in 1961]
Choo'n Gum/Honky Tonkin'	Teresa Brewer with Jimmy Lytell and The Dixieland All Stars	04.1950	-	17[5]	London 30 100	[written by Manny Curtis & Vic Mizzy][adaptacja melodii z "An American in Paris"-George'a Gershvina]
Longing for you/Jazz me blues	Teresa Brewer	09.1951	-	28[1]	London 45-1086	[written by Walter Dana & Bernard Jansen]
Gonna get along without ya now/Roll them roly boly eyes	Teresa Brewer	05.1952	-	25[2]	Coral 9-60 676	[written by Milton Kellem]
You'll Never Get Away / The Hookey Song	Don Cornell and Teresa Brewer	09.1952	-	17[6]	Coral 9-60 829	[written by Alex Kramer/Joan Whitney/Hy Zaret]
Till I Waltz Again With You / Hello Bluebird	Teresa Brewer	12.1952	-	1[7][24]	Coral 9-60 873	[gold][written by Sidney Prosen]
Dancin' With Someone [Longin' for you]/Breakin' in the Blues	Teresa Brewer	04.1953	-	17[2]	Coral 9-60 953	[written by Alstone/Benjamin/Weiss]
Ricochet (Rick-O-Shay) / Too Young to Tango	Teresa Brewer	10.1953	-	2[20]	Coral 9-61 043	[gold][written by Cy Coleman/Joe Darion/Gimble]
Baby Baby Baby / I Guess It Was You All the Time	Teresa Brewer	12.1953	-	12[1]	Coral 61 067	[written by Mack David/Jerry Livingston][piosenka z filmu "These Redheads from Seattle"]
Bell Bottom Blues / Our Heartbreaking Waltz	Teresa Brewer	02.1954	-	17[3]	Coral 9-61 066	[written by Leon Carr/Hal David]
Jilted / Le grand tour de l'amour	Teresa Brewer	04.1954	-	6[9]	Coral 9-61 152	[written by Robert Colby/Dick Manning]
Let Me Go, Lover! / The Moon Is on Fire	Teresa Brewer with The Lancers	12.1954	9[10]	6[12]	Coral 9-61 315	[gold][written by Jenny Carson/Al Hill][oryginalnie nagrana przez Georgie Shaw in 1953 jako "Let me go devil"]
I Gotta Go Get My Baby / What More Is There to Say?	Teresa Brewer	02.1955	-	19[1].Honor Roll Of Hits	Coral 61 339	[written by Kay Adelman/Marvin Rainwater]
Pledging My Love / How Important Can It Be?	Teresa Brewer	03.1955	-	17[3]	Coral 61 362	[written by Don Robey/Ferdinand Washington]
Silver Dollar / I Don't Want to Be Lonely Tonight	Teresa Brewer	06.1955	-	20[1]	Coral 61 394	[written by Jack Palmer/Clark VanNess]
The Banjo's Back in Town / How to Be Very, Very Popular	Teresa Brewer	07.1955	-	15[4]	Coral 61 448	[written by Marshall Brown/Earl Shuman/Alden Shuman]
Shoot It Again / You're Telling Our Secrets	Teresa Brewer	11.1955	-	66[3]	Coral 61 528	[written by Marshall Brown & Earl Shuman]
A Tear Fell / Bo Weevil	Teresa Brewer	02.1956	2[15]	5[23] side B:17[15]	Coral 61 590	[written by Dorian Burton/Eugene Randolph][#15 R&B; hit for Ivory Joe Hunter in 1956]
A Sweet Old Fashioned Girl / Goodbye, John	Teresa Brewer	06.1956	3[15]	7[20]	Coral 61 636	[written by Bob Merrill]
I Love Mickey / Keep Your Cotton Pickin' Paddies Off a My Heart	Mickey Mantle and Teresa Brewer	09.1956	-	87[3]	Coral 61 700	[written by Brewer/Katz/Roberts]
Mutual Admiration Society / Crazy With Love	Teresa Brewer	11.1956	-	21[14] side B:73[5]	Coral 61 737	[written by Harold Karr & Matt Dubey][piosenka z musicalu "Happy hunting"]
Empty Arms / The Ricky-Tick Song	Teresa Brewer	04.1957	-	13[17]	Coral 61 805	[written by Ivory Joe Hunter]
Nora Malone	Teresa Brewer	05.1957	26[2]	-	Vogue Coral [UK]	[written by Albert Von Tilzer & Junie McCree]
Teardrops in My Heart / Lula Rock-A-Hula	Teresa Brewer	06.1957	-	64[7]	Coral 61 850	[written by Vaughn Horton][#4 country hit for Sons Of The Pioneers in 1947]
You Send Me / Would I Were	Teresa Brewer	11.1957	-	8[12]	Coral 61 898	[written by Sam Cooke]
Pickle Up a Doodle / The Rain Falls on Ev'rybody	Teresa Brewer	09.1958	-	99[1]	Coral 62 013	[written by Jeannie Joy]
The Hula Hoop Song / So Shy	Teresa Brewer	10.1958	-	38[5]	Coral 62 033	[written by Donna Kohler & Carl Maduri]
The One Rose (That Is Left in My Heart) / Satellite	Teresa Brewer	01.1959	-	75[5]	Coral 62 057	[written by Del Lyon & Lani McIntire]
Heavenly Lover / Fair Weather Sweetheart	Teresa Brewer	03.1959	-	40[8]	Coral 62 084	[written by Carlo Alberto Rossi & Hal David]
Bye Bye Baby Goodbye/Chain of friendship	Teresa Brewer	07.1959	-	115[1]	Coral 62 126	[written by Frank McNulty]
Peace of Mind / Venetian Sunset	Teresa Brewer	02.1960	-	66[4]	Coral 62 167	[written by Jim Messina]
How Do You Know It's Love / If There Are Stars in My Eyes	Teresa Brewer	06.1960	21[11]	-	Coral 62 197	[written by Wolf Raleigh]
Anymore / That Piano Man	Teresa Brewer	08.1960	-	31[16]	Coral 62 219	[written by Roy Drusky/Vic McAlpin/Wilson][#3 country hit for Roy Drusky in 1960]
Have You Ever Been Lonely (Have You Ever Been Blue)	Teresa Brewer	11.1960	-	84[5]	Coral 62 236	[written by George "Funky" Brown/Peter de Rose][#8 hit for Ted Lewis & His Band in 1933]
Milord / I've Got My Fingers Crossed	Teresa Brewer	05.1961	-	74[4]	Coral 62 265	[written by Lewis, B.G./Marguerite Monnot]
She'll Never Love You (Like I Do) / The Thrill Is Gone	Teresa Brewer	03.1963	-	122[3]	Phillips 40 095	[written by Dick Manning]
He understand me/Just before we say goodbye	Teresa Brewer	11.1963	-	130[1]	Phillips 40 135	[written by Margie Singleton & Merle Kilgore][#31 hit for Johnny Tillotson in 1964]
Music, Music, Music / School Days (Ring Ring Goes the Bell)	Teresa Brewer	07.1973	-	109[3]	Amsterdam 85 027	[written by Stephen Weiss & Bernie Baum]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Especially for you...	Teresa Brewer	03.1955	-	10[6]	Coral 81 115	-

Tracey Ullman

Ur. 30.12.1959 w Burnham w hr. Buckinghamshire (Anglia). Debiutowała na scenie jako dziecko, a później występowała w londyńskich inscenizacjach „Grease”, „The Rocky Horror Show” i „Elvis" m.in. u boku Shakin’ Stevensa. Za rolę w „Four In A Million” zdobyła Nagrodę Londyńskich Krytyków Teatralnych. Grała w telewizyjnym serialu BBC „Three Of A Kind" z Lennym Henrym i Davidem Copperfieldem.

W 1983 nagrała dia wytwórni Stiff album zawierający wersje starych przebojów: „Breakaway” (Jackie DeShannon), „Move Over Darling” (Doris Day), „They Don't Know" (Kirsty MacColl). Towarzyszące tematom teledyski z udziałem przewodniczącego Partii Pracy Neila Kinnocka przyniosły więcej popularności pieśniarce niż politykowi.

 W listopadzie 1984 wydana została jej druga płyta You Caught Me Out, którą z kolei promowały cztery wideoklipy: „My Guy” (1984), „Sunglasses” (1984), „Helpless” (1984) i „Terry” (1985).
 Album  nie dorównał poprzedniemu i Ullman poświęciła się definitywnie aktorstwu.

Występowała w telewizyjnym programie „Girls On Top” z Dawn French, Jennifer Saunders i Ruby Wax, a po przeniesieniu się do USA wyszła za mąż za telewizyjnego producenta Allana McKeowna. Osiedliła się w Los Angeles, gdzie zagrała u boku Meryl Streep w filmie „Plenty" („Obfitość”) i w popularnym autorskim serialu komediowym „The Tracey Ullman Show”.




 Pojawiła się także w wielu filmach i serialach. Na ekranie była snobistyczną żonę ambasadora w komedii Penny Marshall Jumpin’ Jack Flash (1986) , szczęśliwą mężatką z patelnią w czarnej komedii Lawrence'a Kasdana Kocham cię na zabój (1990), ohydną czarownicą Latryną w parodii Mela Brooksa Robin Hood: Faceci w rajtuzach (1993), redaktorką mody w czarnej komedii Roberta Altmana Prêt-à-Porter (1994) czy złośliwą Eden Brent w komedii kryminalnej Woody’ego Allena Strzały na Broadwayu (1994) . Za rolę ekscentrycznej i cynicznej psychiatry dr Tracey Clark w serialu Ally McBeal (1998–99) otrzymała nagrodę Emmy .

Obecnie prowadzi ponownie swój autorski program na antenie BBC.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Breakaway/Dancing In The Dark	Tracey Ullman	03.1983	4[12]	70[4]	Stiff BUY 168	[written by Jackie DeShannon, Sharon Sheeley][produced by Peter Collins]
They Don't Know/The B Side	Tracey Ullman	09.1983	2[11]	8[17]	Stiff BUY 180	[written by Kirsty MacColl][produced by Peter Collins]
Move Over Darling/You Broke My Heart In 17 Places	Tracey Ullman	12.1983	8[9]	-	Stiff BUY 195	[written by Terry Melcher, Hal Kanter & Joe Lubin][produced by Peter Collins]
My Guy/Thinking Of Running Away	Tracey Ullman	03.1984	23[7]	-	Stiff BUY 197	[written by Mike Barson][produced by Peter Collins]
Sunglasses/Candy	Tracey Ullman	07.1984	18[9]	-	Stiff BUY 205	[written by John D. Loudermilk][produced by Peter Collins]
Helpless/Falling In And Out Of Love	Tracey Ullman	10.1984	61[3]	-	Stiff BUY 211	[written by B. Holland, L. Dozier, E. Holland][produced by Peter Collins]
Terry/I Don't Want Our Loving To Die	Tracey Ullman	01.1985	81[5]	-	Stiff BUY 217	[written by Kirsty MacColl, Gavin Povey][produced by Kirsty MacColl, Gavin Povey]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
You Broke My Heart in 17 Places	Tracey Ullman	12.1983	14[20]	34[20]	Stiff SEEZ 51	[gold-UK][produced by Peter Collins]
You Caught Me Out	Tracey Ullman	12.1984	92[2]	-	Stiff SEEZ 56	[produced by Peter Collins]

Triffids

Grupa z Perth w Australii Zachodniej założona przez Davida McComba (ur. w 1962r; śpiew, gitara, instrumenty klawiszowe), któremu towarzyszyli: „Evil” Graham Lee (gitara pedałowa i stalowa), Jill Britt (instrumenty klawiszowe, śpiew), Robert McComb (skrzypce, gitara, śpiew), Martyn Casey (bas) i Alsy MacDonald (perkusja). Jej największym sukcesem torującym przy okazji drogę niedocenianym muzykom australijskim na rynki europejskie był album Born Sandy Devotional nagrany w 1986 dia miejscowej niezależnej wytwórni Hot.

Płyta zawierała m.in. utrzymane w klimacie Bruce’a Springsteena nastrojowe tematy „Wide Open Road” i „Sea Birds”. Kolejny longplay nagrano w warunkach prawie domowych, a muzyka opierała się na tradycyjnych australijskich motywach ludowych i country. Po odejściu z Hot Triffids podpisali kontrakt z renomowaną wytwórnią Island. Teksty McComba nawiązujące do wiejskiego klimatu i psychiki Australii zabłysnęły w pełni na albumie The Black Swan. Płyta Stockholm prezentowała nagrania koncertowe.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Field Of Glass	Triffids	04.1985	-	-	Hot HOT 12007	[produced by Mark Radcliffe][8[8].Indie Chart]
You Don't Miss Your Water (Till Your Well Runs Dry)/ Convent Walls	Triffids	08.1985	-	-	Hot HOT 726	[written by William Bell][produced by The Triffids][3[10].Indie Chart]
Wide Open Road/Time Of Weakness	Triffids	07.1986	-	-	Hot HOT 730	[written by David McComb][produced by Gil Norton][19[2].Indie Chart]
Peel Sessions	Triffids	10.1987	-	-	Strange Fruit SFPS 036	[produced by Dale Griffin][17[5].Indie Chart]
Bury Me Deep In Love/Baby Can I Walk You Home	Triffids	10.1987	97[1]	-	Island IS 337	[written by David McComb][produced by Gil Norton ,Victor Van Vugt]
A Trick Of The Light/Love The Fever	Triffids	01.1988	73[4]	-	Island IS 350	[written by David McComb][produced by Gil Norton ,Adam Peters]
Goodbye Little Boy/Go Home Eddie	Triffids	06.1989	90[2]	-	Island IS 420	[written by David McComb][produced by Stephen Street]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Raining Pleasure	Triffids	12.1984	-	-	Hot MINIHOT 1	[produced by Nick Mainsbridge, The Triffids][8[13].Indie Chart]
Treeless Plain	Triffids	12.1984	-	-	Hot HOT 1003	[produced by The Triffids][6[12].Indie Chart]
Born Sandy Devotional	Triffids	06.1986	-	-	Hot HOTLP 1023	[produced by Gil Norton / The Triffids][2[10].Indie Chart]
In the Pines	Triffids	12.1986	-	-	Hot HOTLP 1028	[produced by Bruce Callaway / David McComb][5[14].Indie Chart]
The Black Swan	Triffids	04.1989	63[1]	-	Island ILPS 9928	[produced by Stephen Street / The Triffids]

Brewer & Shipley

Brewer & Shipley – amerykański duet folkrockowy założony w 1968 przez Michaela Brewera i Toma Shipleya. Jego styl opiera się na skomplikowanej pracy dwóch zharmonizowanych gitar i świadomych społecznie tekstach, dotyczących trosk ówczesnego pokolenia (szczególnie wojny wietnamskiej).

Ścieżki Brewera i Shipleya przecinały się wielokrotnie podczas różnych lokalnych występów, lecz dopiero w 1968 w Los Angeles muzycy postanowili działać wspólnie. Wydali tam 2 albumy – Down in L.A. i Weeds, po czym, w 1969 postanowili przenieść się do Kansas City, z którego regionu oboje pochodzili. Początkowo prowadzili tam skromne życie, grając koncerty w miasteczkach studenckich. Przygotowywali także materiał na nową płytę.

Wydany w 1970 album Tarkio przyniósł duetowi największy sukces komercyjny. Album zawierał największy przebój Brewer & Shipley – "One Toke Over The Line", który miał zostać napisany podczas przygotowań do jednego z koncertów. W kwietniu 1971 utwór osiągnął 10. pozycję w rankingu magazynu Billboard).

Ze względu na wyzywający tekst (grupa twierdzi, że jest on żartem na temat narkotyków) prezydent Stanów Zjednoczonych Richard Nixon obwołał Brewera i Shipleya jawnymi złoczyńcami.
Duet Brewer & Shipley występował z wieloma popularnymi artystami, m.in. Black Sabbath, Stephenem Stillsem, czy Jerrym Garcią, który wystąpił także na płycie Tarkio.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Dreamin' in the Shade / Time and Changes	Brewer & Shipley	.1968	-	-	A&M; 996	[written by Michael Brewer, Tom Shipley][produced by Jerry Riopelle,Allen Stanton]
Green Bamboo / Truly Right	Brewer & Shipley	.1968	-	-	A&M; 938	[written by Michael Brewer, Tom Shipley][produced by Jerry Riopelle,Allen Stanton]
The Keeper of the Keys / I Can't See Her	Brewer & Shipley	.1968	-	-	A&M; 905	[written by Michael Brewer, Tom Shipley][produced by John Boylan,Jerry Riopelle,Allen Stanton]
People Love Each Other / Witchi-Tai-To	Brewer & Shipley	.1970	-	-	Kama Sutra 512	[written by Michael Brewer, Tom Shipley][produced by Nick Gravenites]
Rise Up Easy Rider / Boomerang	Brewer & Shipley	.1970	-	-	Buddah 154	[written by Michael Brewer, Tom Shipley][produced by Nick Gravenites]
One Toke Over The Line/Oh Mommy	Brewer & Shipley	02.1971	-	10[14]	Kama Sutra KA 516	[written by Michael Brewer, Tom Shipley][produced by Nick Gravenites]
Tarkio Road/Seems Like A Long Time	Brewer & Shipley	05.1971	-	55[8]	Kama Sutra KA 524	[written by Michael Brewer, Tom Shipley][produced by Nick Gravenites]
Shake Off The Demon/Indian Summer	Brewer & Shipley	02.1972	-	98[3]	Kama Sutra KA 539	[written by Michael Brewer, Tom Shipley][produced by Michael Brewer,Tom Shipley]
Black Sky / Fly, Fly, Fly	Brewer & Shipley	.1972	-	-	Kama Sutra KA 567	[written by Steve Cash][produced by Michael Brewer,Tom Shipley]
Natural Child / Yankee Lady	Brewer & Shipley	.1972	-	-	Kama Sutra KA 547	[written by Michael Brewer, Tom Shipley][produced by Michael Brewer,Tom Shipley]
Fair Play / How Are You	Brewer & Shipley	.1974	-	-	Capitol 3933	[written by Steve Canady][produced by John Boylan]
Brain Damage / Rock and Roll Hostage	Brewer & Shipley	.1975	-	-	Capitol 4105	[written by Michael Brewer, Tom Shipley][produced by John Boylan]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tarkio	Brewer & Shipley	03.1971	-	34[26]	Kama Sutra 2024	[produced by Nick Gravenites]
Shake Off the Demon	Brewer & Shipley	12.1971	-	164[8]	Kama Sutra 2039	[produced by M. Brewer & T.Shipley]
Rural Space	Brewer & Shipley	01.1973	-	174[7]	Kama Sutra 2058	[produced by M. Brewer & T.Shipley]
ST-11261	Brewer & Shipley	05.1974	-	185[5]	Capitol 11 261	[produced by John Boylan]

Adrian Brett

Adrian Brett jest brytyjskim flecistą . 
W 1979 roku Brett wydał album Echoes of Gold , Warwick Records, który pojawił się w pierwszej dwudziestce brytyjskiej listy albumów . Otrzymał złoty dysk za udaną sprzedaż. 
Kolejny album, Stepping Stones , został później wydany przez Warwick.

Brett specjalizuje się również w etnicznych fletach i rurach. To on grał słynny motyw okaryny w temacie Ennio Morricone   „For A Few Dollars More”. Wiele lat później zagrał  na flecie na podstawie muzyki Mike'a Batta do filmu „Caravans” z Anthonym Quinnem na podstawie powieści Jamesa Michenera. Dokładnie ta sama okaryna, której użył do kultowego hitu Morricone, została później wykorzystana w międzynarodowym hicie Katie Melua „Nine Million Bicycles”, napisanym i zaaranżowanym przez Batta.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Echoes Of Gold	Adrian Brett	11.1979	19[11]	-	Warwick WW 5062	[produced by Jed Kearse]

Edgar Winter

Ur. 28.12.1946 r. w Beaumont w stanie Teksas, USA. Jego ciekawa muzyczna działalność pozostawała często w cieniu kariery starszego brata, Johnny'ego Wintera. Obaj zadebiutowali w wieku nastoletnim, występując w wędrownych zespołach koncertujących w teksańskich klubach i barach.

Ambitny Edgar próbował połączyć muzykę z nauką w college'u, szybko jednak wybrał grę na saksofonie w lokalnej grupie jazzowej. W 1969 r. powrócił na krótko do współpracy z bratem, by w rok później nagrać dla wytwórni Epic pierwszy solowy album Entrance. Kolejnym przedsięwzięciem była ekscytująca rhythm'n'bluesowa formacja Edgar Winter's White Trash, której ciekawy dorobek ilustruje niestety tylko koncertowy longplay Roadwork.

W skromniejszym składzie, wraz z Danem Hartmanem (śpiew), Ronniem Montrose'em (gitara) i Chuckiem Ruffem (perkusja), nagrał w 1972 r. bestsellerowy album They Only Come Out A t Night. Pochodzący z płyty instrumentalny singlowy przebój "Frankenstein" był sygnowany nazwiskiem lidera.

Na płycie Shock Testament, Montrose'a zastąpił Rick Derringer, producent dwóch poprzednich longplayów. Późniejsze nagrania Wintera nie sprostały rynkowym oczekiwaniom i w 1976 r. Edgar powrócił do współpracy z bratem na albumie Together. Był to niestety łabędzi śpiew ciekawie zapowiadającego się wokalisty i instrumentalisty.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Keep playin' that rock'n'roll/Dying to live	Edgar Winter's White Trash	12.1971	-	70[11]	Epic 10 788	[written by Edgar Winter ][produced by Rick Derringer]
I can't turn you loose/Cool fool	Edgar Winter's White Trash	05.1972	-	81[4]	Epic 10 855	[written by Otis Redding ][produced by Rick Derringer]
Frankenstein/Undercover man	Edgar Winter Group	03.1973	18[9]	1[1][20]	Epic 10 788	[gold-US][written by Edgar Winter ][produced by Rick Derringer]
Free ride/When it comes	Edgar Winter Group	08.1973	-	14[15]	Epic 11 024	[written by Dan Hartman ][produced by Rick Derringer]
Hangin' around/We all had a real good time	Edgar Winter Group	12.1973	-	65[7]	Epic 11 069	[written by Dan Hartman/Edgar Winter][produced by Rick Derringer]
River's risin'/Animal	Edgar Winter	07.1974	-	33[9]	Epic 11 143	[written by Dan Hartman ][produced by Rick Derringer]
Easy street/Do like me	Edgar Winter Group	10.1974	-	83[4]	Epic 50 034	[written by Dan Hartman ][produced by Rick Derringer]
Where would I be [Without you]/Good morning music	Edgar Winter's White Trash Feat. Jerry La Croix	06.1971	-	128[2]	Epic 10 740	[written by E. Winter, J. La Croix][produced by Rick Derringer]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Entrance	Edgar Winter	06.1970	-	196[2]	Epic 26 503	[produced by Edgar Winter]
Edgar Winter's White Trash	Edgar Winter's White Trash	05.1971	-	111[19]	Epic 30 512	[produced by Rick Derringer]
Roadwork	Edgar Winter's White Trash	03.1972	-	23[25]	Epic 31 249	[gold-US][produced by Rick Derringer]
They only come out at night	Edgar Winter Group	12.1972	-	3[80]	Epic 31 584	[2x-platinum-US][produced by Rick Derringer]
Shock treatment	Edgar Winter Group	05.1974	-	13[23]	Epic 32 461	[gold-US][produced by Rick Derringer]
Jasmine nightdreams	Edgar Winter	06.1975	-	69[10]	Blue Sky 33 483	[produced by Edgar Winter, Dan Hartman]
The Edgar Winter Group with Rick Derringer	Edgar Winter Group With Rick Derringer	10.1975	-	124[8]	Blue Sky 33 798	-
Together	Johnny & Edgar Winter	06.1976	-	89[9]	Blue Sky 34 033	[produced by Johnny Winter, Edgar Winter]

Eve Brenner

Eve Brenner , ur. 11 września 1941 r w Saint-Chartier ( Indre ), francuska śpiewaczka operowa, rozsławiona przez swoją popularną piosenkę Le Matin sur la rivière w 1976 roku. Ma dwoje dzieci, Aude Brenner , piosenkarkę i Gillesa Paquet-Brennera , producenta kinowego.

Eve Brenner urodziła się z muzyków-rodziców ; jej ojciec, Ludwig Brenner, został deportowany w 1942 r. i nie wrócił.
Jej matka, Jeanne Gadeau, której pseudonim brzmiał „Dogana”, wychowała troje dzieci sama.

Rodzina wróciła do Paryża pod koniec wojny, zanim Jeanne Gadeau odeszła ze swoją orkiestrą, pozostawiając dzieci dziadkom.

W wieku 14 lat Brenner opuściła szkołę średnią i studia, aby dołączyć do orkiestry matki. W wieku około 16 lat postanowiła zostać profesjonalną tancerką.
W wieku 20 lat wstąpiła do Narodowego Konserwatorium Muzyki i Tańca w Paryżu (CNSM).

Na prośbę uczniów klas kompozytorskich CNSM, a zwłaszcza Oliviera Messiaena  , staje się rzeczniczką młodych kompozytorów i prezentuje swoje utwory na konkursie w Rzymie . Brała udział w fali współczesnych  festiwali w Royan, Avignon, Besançon, Vaison-la-Romaine, Châteauvallon, la Rochelle, Operze Paryskiej z Carolyn Carlson , Théâtre Royal de la Monnaie z Brukseli, Rzymu, Wiednia, Berlina, Florencji, Bejrutu, Liège, Aten. W latach 1968–1975 należała do grupy badań muzycznych ORTF .

Szwajcarski kompozytor pisze specjalnie dla niej rolę, aby opera została nagrana przez niemiecką telewizję „ Le Diable dans la Bouteille”, gdzie gra diabła.
W 1976 r. Nagrała dla EMI płytę dla szerokiej publiczności Le Matin sur la Rivière i śpiewała w wielu filmach, takich jak Manon desources , Jean de Florette , Papy fait de la résistance , a ostatnio UV w reżyserii jej syna Gillesa Paquet-Brennera z Jacquesem Dutronc.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Morning on the river	Eve Brenner	02.1979	96[3]	-	EMI EMI 11 227	-

Beverly Bremers

Beverly Ann Bremers (ur. 10 marca 1950 r.) to amerykańska piosenkarka i aktorka. Po rolach na Broadwayu Bremers nagrała singiel w 1972 roku z przebojem z Top 20 „ Don't Say You Don't Remember ”.
Beverly Bremers -  urodziła się w Chicago , ale w ciągu trzech lat przeniosła się z rodziną do St. Louis . Bremers śpiewała dla zabawy od najmłodszych lat, aw wieku ośmiu lat zaczęła uczyć się aktorstwa. Po przeprowadzce z rodziną do Nowego Jorku, gdy miała dziesięć lat, Bremers zaczęła śpiewać w lokalnych programach dla młodych talentów. Wystąpiła w Ted Mack Amateur Hour na trzynaste urodziny, a debiutowała w wieku 14 lat, wydając singiel w 1965 roku w showcase'owej wytwórni Pickwick Records -  „We Got Trouble” oraz remake „The Great Pretender” -   dwa kolejne single RCA Records , pierwszy w czerwcu 1967 r. i drugi w lutym 1968 r .; wszystkie trzy z tych singli zostały przypisane Beverly Ann . Bremers dołączyła do musicalu Hair na początku jego wystawiania na Broadwayu , grając Chrissy.

Następnie, w 1970 roku, była w oryginalnej obsadzie  musicalu The Me Nobody Knows , w którym grała Catherine. Ponownie powtórzyła swoją rolę w produkcji na Broadwayu, a następnie wróciła do roli Hair, grając główną rolę Sheili, w końcowej fazie oryginalnego serialu na Broadwayu. 

Dzięki nagraniu oryginalnego albumu obsady dla The Me Nobody Knows , Bremers poznała Davida Liptona, dyrektora wydawnictwa muzycznego, za którego ostatecznie wyjdzie za mąż. Lipton zamówiła utwór „Don't Say You Don't Remember” u Helen Miller i Estelle Levitt  ,  aby przywołać brzmienie grup  z lat 60. - z powodzeniem zakupiony  przez Scepter Records i wydanym w maju 1971. Doszedł aż do 10 pozycji na liście Easy Listening w Billboard ;  nie udało się mu dojść do Billboard Hot 100 , osiągając # 102 . Kolejny singiel „When Michael Calls”, napisany wspólnie przez menedżera Brice Springsteena, Mike'a Appela, został przygotowany, gdy „Don't Say You Don't Remember” z opóźnieniem stało się lokalnym przebojem w San Jose z wystarczającym późniejszym zainteresowaniem na innych rynkach, aby zadebiutować jako # 98 w Hot 100 z 18 grudnia 1971 roku, wchodząc do Top 40   22 stycznia 1972 roku, aby osiągnąć   # 15 w Hot 100   26 lutego 1972 roku. 

Ponieważ Bremers powróciła do produkcji Hair na Broadwayu, nie była w stanie promować swojego singla w czasie  sezonu: wykonała utwór „Don't Say You Don't Remember” w audycji American Bandstand 22 kwietnia 1972 r. wykonując także kolejny singiel: kontrowersyjny hymn miłosny „ Jesteśmy wolni ”, który osiągnąłby szczyt tego miesiąca na 40. miejscu, a jego łagodny wykres wskazuje, że jest przewidywany przez bojkot rozległej stacji radiowej. [2] Bremers komentuje niespodziewany sukces „We're Free” .

    „We're Free” zostało zakazane na wielu stacjach, co teraz brzmi zabawnie. Wtedy wiele osób nie lubiło (pomysłu) życia razem bez małżeństwa. To był temat tej piosenki i jak na ironię był to wielki przeboj country. 

Kolejny singiel Bremers  „ Make Make Music ” oznaczał jej trzeci i ostatni występ na Hot 100, osiągając 63 pozycję na jesieni 1972 roku: wszystkie trzy single z listy przebojów   znalazły się na jej albumie Make Make Music, który   uplasował  się na   124 miejscu.   

Po trzech wydawnictwach w Scepter, które nie znalazły się na listach przebojów, Bremers wydała single w wytwórnii Columbia Records odpowiednio w 1975 i 1976 r., A w 1979 r. Siren nagrała singiel dyskotekowy „Morning Music”, który został wydany na płycie Midsong Records : Bremers skomponowała ten utwór z Jackie English, który również wydał wersję piosenki, która została użyta w filmie Hopscotch . W grudniu 1980 roku osiągnął # 94 na Hot 100.   „Morning Music” będzie później hitem w Holandii Kelly Page (# 35/1983). W 1980 roku Bremers reprezentowała Stany Zjednoczone na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Seulu, wykonując utwór „Growing Up to Goodbyes”, który napisała również z Jackie English. Piosenka została ogłoszona zwycięzcą Gold Prize.

Największym sukcesem Bremers jako autorki piosenek była kompozycja tematu z serialu Disney Channel „ Mousercise ”, który przyniósł Bremers  platynową płytę . Bremers napisała także partyturę do pięciu musicali wyprodukowanych w Los Angeles i San Diego . W 2005 r. Bremers wydała nowy album zatytułowany Don't Say You Don't Remember Beverly Bremers, który zawiera ponowne nagranie „Don't Say You Don't Remember ” i nowy, oryginalny materiał.
Bremers występował intensywnie w klubach i na koncertach w USA, w reklamach telewizyjnych, radiu, filmach i grach. Jest także szanowaną wokalistką. Jej ostatnia trasa odbyła się w 2018 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Don't Say You Don't Remember/Get Smart Girl	Beverly Bremers	12.1971	-	15[16]	Scepter 12315	[written by Helen Miller, Estelle Levitt][produced by A Victrix Production]
We're Free/Colors Of Love	Beverly Bremers	04.1972	-	40[15]	Scepter 12348	[written by Irwin Levine, L. Russell Brown][produced by Irwin Levine, L. Russell Brown, Mickey Eichner]
I'll Make You Music/I Made A Man Out Of You, Jimmy	Beverly Bremers	09.1972	-	63[9]	Scepter 12363	[written by Bruce Roberts][produced by Steve Metz, David Lipton, Norman Bergen]
Heaven Help Us/All That's Left Is The Music	Beverly Bremers	12.1972	-	110[5]	Scepter 12370	[written by Carole Bayer Sager, Melissa Manchester][produced by Steve Metz, David Lipton][piosenka z filmu "Crazies"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I'll Make You Music	Beverly Bremers	09.1972	-	124[8]	Scepter 5102	[produced by David Lipton, Steve Metz]

Breathe [N.Zel]

Rockowa grupa z Wellington w Nowej Zelandii.Grupę tworzyli:Andrew Tilby (vocals, guitar), Richard Small (guitar, vocals), Pet Johnson (bass), Steve Gallagher (keyboards) i Guy Fisher (drums).
 
Rozpoczynali jeszcze będąc kolegami ze szkoły średniej w końcu lat 90-tych.Zespół nagrał dwie EP-ki "Things Like These" i "Smiley Hands" przed podpisaniem kontraktu z niezależną wytwórnią płytową Felix.To dla niej wydał debiutancki album "Pop Life".Breathe przez siedem miesięcy 1998r koncertował w Nowej Zelandii,grając też jako support podczas letniego touru grupy Exponents.
 
Po trasie koncertowej podpisali kontrakt z nowozelandzkim oddziałem Sony Music.Ich kolejna duża płyta "Don't Stop The Revolution" ujrzała światło dzienne w 2000r,trafiając na 6 miejsce listy przebojów w rodzinnym kraju.Grupa rozpadła się na krótko po tym jak od zespołu odszedł perkusista Guy Fisher.Pozostali członkowie zespołu zmienili jego nazwę na Dead End Beat. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Smiley hands	Breathe	11.1996	-	24[1]	-/BMG 7432142462	-
Landslide	Breathe	11.1999	-	28[5]	-/Sony 667841	-
Don't stop the revolution	Breathe	06.2000	-	6[18]	-/Sony 669376	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Pop Life	Breathe	07.1998	-	41[1]	BMG 7432157146	-
Don't Stop the Revolution	Breathe	08.2000	-	9[8]	Sony 498447	-

Two Door Cinema Club

Two Door Cinema Club to Alex Trimble , Sam Halliday i Kevin Baird pochodzący z Bangor , Irlandia Północna. Choć jest ich trzech, mówią o sobie - jesteśmy kwartetem. Tym czwartym członkiem jest oprogramowanie komputerowe. Mają już na koncie jeden album „Tourist History” wydany 1 marca 2010, drugi „Beacon” został wydany w Europie 3 września tego roku. Zespół wystąpił w 2011 roku w Polsce na Heineken Open’er Festival.

Nazwa zespołu wzięła się od zabawnego nieporozumienia – od źle wymówionej przez Hallidaya nazwy lokalnego kina Tudor. Na samym początku chłopcy z zespołu zdobywali popularność za pośrednictwem swojego profilu na MySpace. Po internetowych sukcesach wzięli się za faktyczne nagrywanie, co w styczniu 2009 roku zaowocowało ich debiutanckim dziełem, minialbumem zatytułowanym "Four Words to Stand On". Ep-ka została bardzo entuzjastycznie odebrana przez krytyków, wiele muzycznych blogów zainteresowało się ich twórczością, jednocześnie przyczyniając się do dalszej promocji. W lipcu Two Door Cinema Club zaszyli się w studiu Eastcote w Londynie, gdzie rozpoczął się proces nagrywania ich pierwszego studyjnego krążka. W styczniu następnego roku, w wywiadzie dla magazynu NME (New Musical Express), ogłosili listę utworów oraz inne detale na temat nadchodzącej premiery. Wreszcie 26 lutego 2010 roku pojawił się "Tourist History". Najpierw w Irlandii, potem w Zjednoczonym Królestwie.

Longplay promowały wydane nieco wcześniej trzy single: "Something Good Can Work", "I Can Talk" i "Undercover Martyn". Utwory z pierwszej płyty TDCC były często wykorzystywane jako ścieżki dźwiękowe w filmach i grach, np. w "Chalet Girl", Gran Turismo 5, FIFA 11. 18 stycznia 2011 roku zespół pojawił się w nocnym, amerykańskim show Late Night with Jimmy Fallon, gdzie zagrał piosenkę "What You Know". 3 marca 2011, płyta "Tourist History" została zwycięzcą Choice Music Prize dla irlandzkiego albumu roku 2010. Muzycy z zespołu przyznali, że to pierwsza nagroda jaką kiedykolwiek wygrali. Nagrodę przekazali "Abaanie" - charytatywnej organizacji z ich rodzinnego miasta.

 W 2012 roku wystąpili na festiwalu Bonnaroo Music and Arts w Manchesterze, w stanie Tennessee. 6 kwietnia 2012 roku na oficjalnym koncie grupy na Tweeterze pojawiła się informacja, że druga płyta studyjna jest prawie ukończona. Chłopcy z TDCC napisali: "Dużo ludzi pyta o nasz nowy album. Jest prawie gotowy! Obecnie pracujemy nad dziesiątym utworem. Jeszcze dwa tygodnie i skończymy!!". W czerwcu ujawnili, że na terenie Zjednoczonego Królestwa krążek - który będzie nosił tytuł "Beacon" - ukaże się 3 września 2012. Zaś 19 lipca wypłynęła nazwa pierwszego singla - "Sleep Alone". Również w lipcu 2012, wokalista Alex Trimble wystąpił podczas ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Londynie. Zaśpiewał "Caliban's Dream" - utwór napisany przez członka zespołu Underworld, Ricka Smitha.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Can Talk	Two Door Cinema Club	10.2010	135[3]	-	Kitsune	[written by Alex Trimble,Kevin Baird,Sam Halliday][produced by Eliot James]
What You Know	Two Door Cinema Club	02.2011	64[5]	-	Kitsune FRU 700900116	[3x-platinum-UK][written by Alex Trimble,Kevin Baird,Sam Halliday][produced by Eliot James]
Something Good Can Work	Two Door Cinema Club	04.2011	56[8]	-	Kitsune FRU 700900101	[platinum-UK][written by Alex Trimble,Kevin Baird,Sam Halliday][produced by Lexx ]
Undercover Martyn	Two Door Cinema Club	09.2011	79[2]	-	Kitsune 700900115	[platinum-UK][written by Alex Trimble,Kevin Baird,Sam Halliday][produced by Eliot James]
Sleep Alone	Two Door Cinema Club	09.2012	79[1]	-	Kitsune FRU 701200089	[silver-UK][written by Alex Trimble,Travis Massenburg,Sam Halliday][produced by Jacknife Lee]
Sun	Two Door Cinema Club	12.2012	66[5]	-	Kitsune FRU 701200087	[silver-UK][written by Alex Trimble,Kevin Baird,Sam Halliday][produced by Jacknife Lee]
Next Year	Two Door Cinema Club	02.2011	188	-	Kitsune	[written by Alex Trimble][produced by Jacknife Lee]
Changing of the Seasons	Two Door Cinema Club	10.2013	33[3]	-	Parlophone GBAYE 1301069	[written by Alex Trimble,Kevin Baird,Sam Halliday][produced by Madeon]
Are We Ready? (Wreck)	Two Door Cinema Club	06.2016	166	-	Parlophone	[silver-UK][written by Alex Trimble,Kevin Baird,Sam Halliday,Garret Lee][produced by Jacknife Lee]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tourist History	Two Door Cinema Club	03.2010	24[55]	-	Cooperative Music/V2 CDA 025	[platinum-UK][produced by Eliot James]
Beacon	Two Door Cinema Club	09.2012	2[28]	17[5]	Kitsune CDA 046	[platinum-UK][produced by Jacknife Lee]
Gameshow	Two Door Cinema Club	10.2016	5[2]	79[1]	Parlophone 0190295936709	[produced by Jacknife Lee, Alex Trimble]
False Alarm	Two Door Cinema Club	07.2019	5[2]	-	Profilica PROINC 002CD	[produced by Jacknife Lee]

Otis Redding

Ur. 9.09.1941 r. w Dawson w stanie Georgia, USA, zm. 10. 12. 1967 r. Jako syn pastora baptystów, Redding wzrastał w fascynacji muzyką gospel, później zainteresował go także jump blues i rhythm'n'blues.

Po przeprowadzce do Macon duże wrażenie zrobił na nim miejscowy idol młodzieży Little Richard. Postanowił zostać profesjonalnym wokalistą. Szkolny kolega Reddinga Phil Walden został jego agentem i menedżerem. Korzystając z kontaktów Waldena, Otis Redding dołączył do zespołu Johnny Jenkins And Pinetoppers w charakterze okazjonalnego wokalisty i kierowcy. Zaczął także nagrywać dla kilku niezależnych lokalnych wytwórni. Dwa pierwsze single firmowane przez zespół Otis And The Shooters, "She's Alright" i " Shout Bamalama" utrzymane były w stylu Little Richarda.

Akcje Reddinga wzrosły, kiedy jego kompozycja "These Arms Of Mine" została zauważona przez wytwórnię Volt (filię Stax). Zarejestrowana pod koniec sesji nagraniowej Johnny'ego Jenkinsa trafiła do amerykańskiej "Gorącej Setki" w maju 1963 r.

Kolejne nagrania "Pain In My Heart", "That's How Strong My Love Is", I've Been Loving You Too Long", "Mr. Pitiful", Respect" i "Fa Fa Pa Pa Fa Pa (Sad Song)" również stały się dużymi przebojami. Do 1965 r. Otis Redding pozostawał kimś w rodzaju postaci kultowej, a na słynnym albumie Otis Blue obok kompozycji autorskich znalazły się "Satisfaction" Rolling Stonesów i dwa utwory z repertuaru Sama Cooke'a. Wielkim przebojem w Wielkiej Brytanii była także wersja Reddinga piosenki Temptations "My Girl". Popularność artysty wciąż rosła, m.in. po występach rewii "Hit The Road Stax" w 1967 r. Spory sukces odniósł także piosenką "Tramp" nagraną w duecie z Carlą Thomas. Jego firma nagraniowa - Jotis- była odpowiedzialna za wylansowanie Arthura Conleya. Triumfalny występ na festiwalu piosenki w Monterey potwierdził, że Redding był w stanie przyciągnąć jeszcze większe rzesze fanów.

Niestety pasmo sukcesów przerwała tragiczna śmierć artysty. 10 grudnia 1967 r. mały samolot, którym zwykle podróżował, uległ awarii i wpadł do jeziora Monona w Madison w stanie Wisconsin. W katastrofie zginęli także pracownik ochrony, pilot i czterech członków zespołu Bar - Kays. Pełna melancholii piosenka "(Sittin' On) The Dock Of The Bay", nagrana zaledwie trzy dni wcześniej, jako jedyna w karierze Reddinga została sprzedana na singlu w ilości miliona egzemplarzy i została numerem 1 amerykańskiej listy bestsellerów.

Nagrania opublikowane po śmierci artysty ukazują nie spełnioną do końca dojrzałość twórczą, choć dziś wielu krytyków zwraca uwagę na ograniczone możliwości wokalne Otisa Reddinga. Mimo to ekspresja, witalność i sposób oddziaływania na emocje świadczą o jego olbrzymim talencie. Piosenki, które napisał, często wspólnie z gitarzystą Stevem Cropperem, zaliczyć można do nalepszych dokonań gatunku soul. Redding słusznie bywa nazywany tytanem muzyki soul.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
These arms of mine/Hey hey baby	Otis Redding	10.1962	-	85[3]	Volt 103	[written by Otis Redding ][produced by Jim Stewart][20[1].R&B Chart]
That's What My Heart Needs/Mary's Little Lamb	Otis Redding	10.1963	-	-	Volt 109	[written by Otis Redding ][27[2].R&B Chart]
Pain in my heart/Something is worrying me	Otis Redding	11.1963	-	61[11]	Volt 112	[written by Naomi Neville][produced by Jim Stewart][11[13].R&B Chart]
Come to me/Don' t leave me this way	Otis Redding	03.1964	-	69[7]	Volt 116	[written by Otis Redding/Phil Walden][produced by Jim Stewart][26[8].R&B Chart]
Security /I want to thank you	Otis Redding	06.1964	-	97[1]	Volt 117	[written by Otis Redding][produced by Jim Stewart][23[10].R&B Chart]
Chained and bound/Your one and only man	Otis Redding	10.1964	-	70[7]	Volt 121	[written by Otis Redding][produced by Jim Stewart][6[14].R&B Chart]
That' s how strong my love is/Mr Pitiful	Otis Redding	04.1965	-	74[4] side B:41[9]	Volt 124	[written by Roosevelt Jamison][side B:Written by: Steve Cropper/Otis Redding][produced by Jim Stewart/Steve Cropper/Booker T & The MG's][A:18[6].R&B Chart][B:10[13].R&B Chart]
I' ve been loving you too long/I' m depending on you	Otis Redding	05.1965	-	21[11]	Volt 126	[written by Otis Redding][produced by Steve Cropper][2[12].R&B Chart]
Respect /Ole man trouble	Otis Redding	09.1965	-	35[11]	Volt 128	[written by Otis Redding][produced by Steve Cropper][4[16].R&B Chart]
My girl/Down in the valley	Otis Redding	11.1965	11[16]	-	London 4050 [UK]
Just one more day/I can' t turn you loose	Otis Redding	11.1965	-	85[5]	Volt 130	[Written by: Steve Cropper/Otis Redding/McEvoy Robinson][produced by Steve Cropper][A:15[9].R&B Chart][B:11[8].R&B Chart]
Satisfaction/Any ole way	Otis Redding	03.1966	33[4]	31[8]	Volt 132	[written by Mick Jagger/Keith Richards][produced by Steve Cropper/Jim Stewart][4[12].R&B Chart]
My lover' s prayer/Don' t mess with cupid	Otis Redding	07.1966	37[6]	61[7]	Volt 136	[Written by: Otis Redding][produced by Steve Cropper][10[10].R&B Chart]
I can' t turn you loose/Just one more day	Otis Redding	08.1966	29[8]	-	Atlantic 584 030 [UK]	[written by Redding]
Fa-Fa-Fa-Fa-Fa-Fa/Good to me	Otis Redding	11.1966	23[9]	29[8]	Volt 138	[written by Steve Cropper/Otis Redding][produced by Steve Cropper/Jim Stewart][12[10].R&B Chart]
Try a little tenderness/I' m sick y' all	Otis Redding	01.1967	46[4]	25[10]	Volt 141	[written by Jimmy Campbell/Reg Connelly/Harry Woods][produced by Jim Stewart/Isaac Hayes/Booker T & The MG's][4[12].R&B Chart][oryginalnie nagrane przez Teda Lewisa w 1933r]
Day tripper/Shake	Otis Redding	03.1967	43[6]	-	Stax 601005 [UK]	[written by Lennon, McCartney]
I love you more than words can say/Let me come on home	Otis Redding	04.1967	48[1]	78[3]	Volt 146	[Written by: Eddie Floyd/Booker T. Jones][produced by Steve Cropper][30[3].R&B Chart]
Tramp /Tell it like it is	Otis Redding & Carla Thomas	05.1967	-	26[9]	Volt 216	[Written by: Lowell Fulsom/Jimmy McCracklin][produced by Steve Cropper][2[13].R&B Chart]
Shake [live]/634-5789 [live]	Otis Redding	06.1967	28[10]	-	Stax 601011 [UK]	[written by Sam Cooke][produced by Steve Cropper][16[7].R&B Chart]
Tramp /Ooh Carla Ooh Otis	Otis Redding & Carla Thomas	07.1967	18[11]	-	Stax 601012 [UK]	[Written by: Lowell Fulsom/Jimmy McCracklin]
Glory of love/I' m coming home	Otis Redding	08.1967	-	60[4]	Volt 152	[written by Billy Hill][produced by Steve Cropper][19[7].R&B Chart]
Knock on wood/Let me be good to you	Otis Redding & Carla Thomas	10.1967	35[5]	30[9]	Volt 228	[Written by: Steve Cropper/Eddie Floyd][produced by Steve Cropper][8[8].R&B Chart]
[Sittin' on] The dock of the bay/My sweet Lorene	Otis Redding	02.1968	3[17]	1[1][16]	Volt 157	[gold-US][written by Steve Cropper/Otis Redding][produced by Steve Cropper][1[3][15].R&B Chart]
Lovey dovey/New year' s resolution	Otis Redding & Carla Thomas	03.1968	-	60[6]	Volt 244	[Written by: Memphis Curtis/Ahmet Ertegun][produced by Steve Cropper]
The happy song [Dum dum]/Open the door	Otis Redding	05.1968	24[5]	25[8]	Volt 163	[written by Steve Cropper/Otis Redding][produced by Steve Cropper][10[9].R&B Chart]
My girl/Mr Pitiful	Otis Redding	02.1968	36[9]	-	Stax K 10 111 [UK]
Hard to handle/Amen	Otis Redding	07.1968	15[12]	Side B:36[5]	Atco 6592	[A:Written by: Alvertis Isbell/Allen Jones/Otis Redding][B:written by trad][produced by Steve Cropper][A:38[4].R&B Chart][B:15[8].R&B Chart]
I' ve got dreams to remember/Nobody' s fault but mine	Otis Redding	09.1968	-	41[7]	Atco 6612	[written by Otis Redding/Zelma Redding/Joseph Rock ][produced by Steve Cropper][6[9].R&B Chart]
Papa' s got a brand new bag [live]/Direct me	Otis Redding	12.1968	-	21[9]	Atco 6636	[Written by: James Brown][produced by Steve Cropper][10[10].R&B Chart]
A lover' s question/You made a man out of me	Otis Redding	03.1969	-	48[6]	Atco 6654	[Written by: Brook Benton/Jimmy Williams][produced by Steve Cropper][20[5].R&B Chart]
When something is wrong with my baby/Ooh Carla,ooh Otis	Otis & Carla	04.1969	-	109[3]	Atco 6665	[written by Isaac Hayes/David Porter][produced by Steve Cropper][#42 hit by Sam & Dave in 1967r]
Love man/Can' t turn you loose	Otis Redding	05.1969	-	72[5]	Atco 6677	[written by Redding][produced by Steve Cropper][17[7].R&B Chart]
Love man/That' s how strong my love is	Otis Redding	06.1969	43[3]	-	Stax 22 6001 [UK]	-
Free me/[Your love has lifted me] Higher & higher	Otis Redding	08.1969	-	103[5] side B:110[2]	Atco 6700	[written by Gene Lawson/Otis Redding][produced by Steve Cropper][30[5].R&B Chart][30.R&B; Chart]
Demonstration/Johnny's heartbreak	Otis Redding	04.1970	-	105[4]	Atco 6742	[written by Don Covay/Otis Redding][produced by Steve Cropper]
I've been loving you too long/Try a little tenderness	Otis Redding	02.1971	-	110[2]	Atco 6802	[written by Otis Redding, Jerry Butler][produced by Lou Adler, John Phillips][nagranie z Festiwalu w Monterey z 06.1967r]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pain in my heart	Otis Redding	05.1964	28[9][04.67]	103[8]	Atco 161	[produced by Jim Stewart]
The Great Otis Redding sings soul ballads	Otis Redding	04.1965	30[1][04.66]	147[3]	Volt 411	[produced by Jim Stewart,Booker T. & the MG's]
Otis blue/Otis Redding sings soul	Otis Redding	10.1965	6[75]	75[34]	Volt 412	[silver-UK][produced by Jim Stewart]
The soul album	Otis Redding	04.1966	22[9]	54[29]	Volt 413	[produced by Jim Stewart/Booker T. & the MG's/Isaac Hayes/David Porter]
Complete & unbelieveable...The Otis Redding dictionary of soul	Otis Redding	11.1966	23[16]	73[15]	Volt 415	[produced by Jim Stewart/Booker T. & the MG's/Isaac Hayes/David Porter]
Otis blue/Otis Redding sings soul [reissue]	Otis Redding	01.1967	7[54]	-	Volt 412
King & queen	Otis Redding & Carla Thomas	04.1967	18[17]	36[31]	Stax 716	[produced by Jim Stewart/Steve Cropper]
Otis Redding live in Europe	Otis Redding	08.1967	14[16]	32[42]	Volt 416	[produced by Jim Stewart]
History of Otis Redding	Otis Redding	12.1967	2[43]	9[50]	Volt 418	[produced by Steve Cropper/Tom Dowd]
The dock of the bay	Otis Redding	03.1968	1[1][15]	4[42]	Volt 419	[produced by Steve Cropper]
The immortal Otis Redding	Otis Redding	07.1968	19[8]	58[21]	Atco 252	[produced by Steve Cropper]
Otis Redding in person at The Whisky A Go Go	Otis Redding	11.1968	-	82[17]	Atco 265	[produced by Nesuhi Ertegun]
Love man	Otis Redding	07.1969	-	46[14]	Atco 289	[produced by Steve Cropper]
Tell the truth	Otis Redding	08.1970	-	200[2]	Atco 333	[produced by Steve Cropper]
Monterey International Pop Festival	Otis Redding/Jimi Hendrix	09.1970	-	16[20]	Reprise 2029	[gold-US][produced by Lou Adler/Eddie Kramer/Janie Hendrix/John McDermott/Johnny Phillips]
Greatest Hits	Otis Redding	09.1972	-	76[15]	Atco 801	[produced by Jim Stewart/Booker T. & the MG's/Isaac Hayes/David Porter/Steve Cropper]
Dock of the bay-The definitive collection	Otis Redding	09.1993	44[128]	-	Atlantic 9548317092 [UK]	[2x-platinum-UK]
The very best of Otis Redding	Otis Redding	11.2000	26[13]	-	Atco 9548380872 [UK]	[platinum-US][gold-UK]

Breathe

 Breathe to angielski pop-rockowy zespół założony w Londynie w 1984 roku. Zespół odniósł sukces na listach przebojów pod koniec lat osiemdziesiątych dzięki przebojowym singlom „ Don't Tell Me Lies ” i „ How Can I Fall? ”. Największym hitem grupy był „ Hands to Heaven ”, który osiągnął 2. miejsce w Stanach Zjednoczonych w sierpniu 1988 r.

Członkowie Breathe byli przyjaciółmi z dzieciństwa, którzy uczęszczali do Yateley School , kompleksowej szkoły w północno-wschodnim Hampshire. W 1982 r. utworzyli pięcioosobowy jazzowy zespół o nazwie Catch 22, wykonując covery i okazjonalnie oryginalną piosenkę. W skład zespołu wchodzili David Glasper (wokal), Marcus Lillington (gitara i klawisze), Michael Delahunty (gitara basowa), Phill Harrison (bas) i Ian Spice (perkusja). 

Zanim grupa skończyła studia w Yateley, Phill Harrison opuścił Catch 22, by dołączyć do straży pożarnej.Po ukończeniu szkoły,grupa ta rozpadła się,a część jej członków stworzyła ansambl o nazwie Breathe.

W 1984 roku piosenkarz David Glasper, gitarzysta Marcus Lillington, perkusista Ian „Spike” Spice oraz gitarzysta basowy Michael „Mick” Delahunty rozpoczęli pracę nad niektórymi demami . Piosenki te zostały przedstawione personelowi z Virgin Records , co doprowadziło do zawarcia umowy nagraniowej ze spółką zależną Siren Records w 1985 r. 

Na początku 1986 roku zespół wydał singiel „ Don't Tell Me Lies ” w Wielkiej Brytanii. Piosenka była skromnym sukcesem, osiągając 77. miejsce na brytyjskiej liście singli . 

Breathe wydali swój debiutancki album All That Jazz w kwietniu 1988 roku. Album zawierał dwa najbardziej znane hity grupy , „ Hands to Heaven ” i „ How Can I Fall? ”. Ten pierwszy osiągnął 2. pozycję w USA w 1988 r.i 4. na brytyjskiej liście singli , podczas gdy drugi osiągnął  na liście Billboard Hot 100   numer  3.  „Hands To Heaven” również znalazł się na liście Billboardu w 1988 r. Top 10 pod numerem 9. 

Basista Michael Delahunty opuścił grupę w 1988 roku, gdy Breathe miał wkrótce osiągnąć szczyt sukcesu. Cytowany był David Glasper w co najmniej jednym artykule prasowym w lipcu 1988 r., Że Delahunty został zwolniony po „ decyzji podjętej na czysto muzycznych warunkach ”.

Pozostali trzej członkowie kontynuowali promocję albumu  All That Jazz i singli . „Don't Tell Me Lies” zostało ponownie wydane w 1989 r., osiągając   45 pozycję w Wielkiej Brytanii w marcu 1989 r.   i 10 w Stanach Zjednoczonych.  Zespół kontynuował w tym składzie i wydał swój drugi i ostatni album studyjny Peace Of Mind w dniu 20 sierpnia 1990 r.

Brzmienie zespołu było połączeniem lekkiego jazzu z odrobiną popu i soul . Sukces zespołu był jednak krótkotrwały. Sprzedaż drugiego albumu była niska, mimo że wiele stacji radiowych odtwarzało niektóre z jego utworów. Rozwiązali się w 1992 r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Don' t tell me lies/Liberties of love	Breathe	02.1986	77[5]	10[16]	Siren SRN 109	[written by Glasper/Lillington/Spice/Delahunty][produced by Bob Sargeant]
Hands to heaven/Life and times	Breathe	07.1988	4[12]	2[29]	A&M; 2991	[written by D. Glasper/M. Lillington][produced by Bob Sargeant]
New can i fall?/Monday morning blues	Breathe	09.1988	48[7]	3[22]	A&M; 1224	[written by D. Glasper/M. Lillington][produced by Bob Sargeant]
Jonah	Breathe	10.1988	60[3]	-	Siren SRNT 95 [UK]	[written by D. Glasper, M. Lillington][produced by Chris Porter]
Don' t tell me lies/Liberties of love	Breathe	03.1989	45[5]	10[16]	A&M; 1267	[written by David Glasper, Marcus Lillington][produced by Bob Sargeant]
Say a prayer/May Lightning Strike	Breathe	08.1990	-	21[15]	A&M; 1519	[written by David Glasper, Marcus Lillington][produced by Bob Sargeant, Breathe]
Say Hello/All That Jazz	Breathe	09.1990	-	87[3]	Siren SRN 131 [UK]	[written by David Glasper, Francis White][produced by Bob Sargeant, Breathe]
Does she love that man?/Say it	Breathe feat David Glasper	11.1990	-	34[13]	A&M; 1535	[written by David Glasper, Marcus Lillington][produced by Bob Sargeant, Breathe]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
All that jazz	Breathe	10.1988	22[5]	34[51]	A&M; 5163	[gold-US][silver-UK][produced by Bob Sargeant, Chris Porter, Paul Staveley O'Duffy]
Peace of mind	Breathe	09.1990	-	116[20]	A&M; 5320	[produced by Bob Sargeant,Breathe]