Gaylords

The Gaylords – amerykański zespół składający się z trzech głównych wokalistów założony w 1949 r. w Detroit jako The Gay Lords.

Popularny w latach 50-tych, śpiewali głównie w języku angielskim i czasem po włosku. W 1976 r. grupa stała się duetem pod nową nazwą Gaylord & Holliday.

The Gaylords byli amerykańskim trio wokalnym, składającym się z Ronalda L. Fredianelli (który zmienił swoje nazwisko na występy,na Ronnie Gaylord, wzięte z nazwy grupy), Bonaldi Bonaldo (który też, w roku 1976, zmienił nazwisko na Burt Holiday, w czasie ,gdy grupa zmieniła nazwę na Gaylord & Holiday) i Don Rea (który opuścił grupę w czasie, gdy występowała jako Gaylord & Holiday).

Fredianelli urodził się 12 czerwca 1930r w Detroit w stanie Michigan.Zspół utworzono w Detroit w 1949 roku (pierwotnie jako The Gay Lords) . W latach 50-tych grupa miała szereg przebojów o włoskim zabarwieniu na listach przebojów, często składających się z utworu części śpiewanego w języku włoskim i częściowo w języku angielskim. Ich największym sukcesem było nagranie "Tell Me You're Mine" który sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy w 1958 roku. Utwór został napisany w 1939 roku i pierwotnie zatytułowany "Per un bacio d'amor".

"Tell Me You're Mine" osiągnęło 3 miejsce na amerykańskich listach.Dwaj członkowie występowali jako Gaylord and Holiday aż do 2003r.Fredianelli zmarł 25 stycznia 2004r w Reno,Nevada.Bonaldi ciągle występuje z Ronem Gaylordem, Jr.,synem Ronnie Gaylorda.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tell Me You're Mine/Cuban Love Song	Gaylords	12.1952	-	2[22]	Mercury 70067-X45	[gold-US][written by Fredianelli, Vasin][oryginalnie jako "Per un bacio d'amour"]
Ramona/Spinning A Web	Gaylords	04.1953	-	12[8];B:16[1]	Mercury 70112-X45	[written by Wayne, Gilbert][B:written by Bunny Paul][#1 hit for Gene Austin in 1928]
The strings of my heart/Mama-Papa Polka	Gaylords	12.1953	-	21[4]	Mercury 70258	[written by Bert Bonaldi]
From The Vine Came The Grape/Stolen Moments	Gaylords	02.1954	-	7[12]	Mercury 70296-X45	>[written by Cunningham, Whitcup]
Cuddle me/Oh,am I lonely	Gaylords	02.1954	-	13[15]	Mercury 70285-X45	[written by Ronnie Gaylord]
Isle of Capri/Love I You [You I Love]	Gaylords	05.1954	-	14[10];B:23[3]	Mercury 70350	[written by Will Grosz,Jimmy Kennedy][#1 for Ray Noble in 1935]
The Little Shoemaker/Mecque, Mecque	Gaylords	07.1954	-	2[19];B:28[1]	Mercury 70403-X45	[written by Revil, Parsons, Turner][oryginalnie jako "Per un bacio d'amour"]
Veni-Vidi-Vici [I came,I saw,I conquered]/A Kiss To Call My Own	Gaylords	10.1954	-	30[1]	Mercury 70427	[written by Webster, Livingston]
No Arms Can Ever Hold You / Bring Me a Bluebird	Gaylords	11.1955	-	67[8]	Mercury 70706	[written by Crafer, Nebb]
Ma Ma Ma Marie / Buona Serra	Gaylords	06.1958	-	97[1]	Mercury 71 337	[written by Carl Sigman, Peter DeRose][adaptacja włoskiej piosenki "Oh Marie"]]
Flamingo L'more/I'm longin' for love	Gaylords	11.1958	-	98[1]	Mercury 71 369	[written by Anderson, Grouya][włoska wersja hitu D.Ellingtona "Flamingo" z 1941r]
Eh!Cumpari/The Little Shoemaker	Gaylord & Holiday	03.1976	-	72[6]	Prodigal 0622	[#2 hit for Julius LaRosa in 1953]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Second generation	Gaylord & Holiday	02.1976	-	180[8]	Prodigal 10 009	-

Nona Gaye

Nona Marvisa Gaye lub Nona Aisha Gaye  (ur. 4 września 1974 r.)   to amerykańska wokalistka, była modelka i aktorka. Córka   Marvina Gaye i wnuczka muzyka jazzowego Slima Gaillarda.Gaye rozpoczęła swoją karierę jako wokalistka we wczesnych latach dziewięćdziesiątych. Jako aktorka, Gaye jest najbardziej znana z roli Zee w filmach science fiction z 2003 roku, The Matrix Reloaded i The Matrix Revolutions .

Gaye wydała swój pierwszy album, Love for the Future   w Atlantic Records w październiku 1992 roku, miesiąc po jej osiemnastych urodzinach. Album zawierał   hit  "I'm Overjoyed" oraz "The Things That All All For For Love". W następnym roku Gaye została uznana za jednego z 50 najbardziej pięknych ludzi magazynu People Magazine . W 1994 roku podpisała kontrakt z Ford Modeling Agency i stała się nową twarzą Armaniego .

Przez trzy lata Gaye współpracowała z Prince'em . W tym czasie nagrała z nim co najmniej cztery piosenki. Duet "1000 Hugs and Kisses" i utwór solowy "Snowman" są obecnie niewydane, ale weszły do ​​obiegu wśród fanów. Kolejny duet, " Love Sign ", został wydany na kompilacji 1-800-NEW-FUNK w 1994 roku, wraz z kolejnym utworem bez wkładu Prince'a "A Woman's Have It Have It". Gaye użyczyła podkładu wokalnego w "We March" na album Prince'a z 1995 roku, The Gold Experience oraz na tytułowej ścieżce do soundtracku Girl 6 , wydanej w 1996 roku. Gaye przyznała szczerze, że w tym czasie miała długą osobistą walkę z narkomanią. , którą z powodzeniem zwalczyła w 1996 roku.  Oprócz tych projektów, zagrała w wyprodukowanym przez Prince'a telewizyjnym filmie telewizyjnym The Beautiful Experience , składającym się z luźnej fabuły promującej nowy materiał od Prince'a (większość z nich zostanie wydana w pewnym momencie w ciągu najbliższych kilku lat).

Gaye pojawiła się wraz z innymi artystami, aby ponownie nagrać i wydać singiel " What's Going " na AIDS w 2001 roku. W tym samym roku rozpoczęła karierę aktorską, debiutując w filmie Michaela Manna . W 2002 roku zastąpiła Aaliyah , która zginęła w katastrofie lotniczej wkrótce po rozpoczęciu zdjęć do The Matrix sequels, w roli Zee , żony Harolda Perrineau , postaci Link .

W pewnym momencie pracowała z R. Kelly nad dwoma wydanymi dotąd singlami "Work It" i "Just Because", które interpolują " Oops Upside Your Head " zespołu Gap Band . W lipcu 2006 roku Gaye została dodana do obsady Law & Order: Criminal Intent jako zastępca Courtney B. Vance jako nowy asystent prokuratora okręgowego. Jednak gdy seria rozpoczęła produkcję na szósty sezon, opuściła serial, powołując się na "różnice twórcze". Gaye została zastąpiona przez Theresę Randle.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I'm Overjoyed	Nona Gaye	10.1992	-	86[6]	Third Stone 98 486	[written by Christopher Troy, William Harmon][produced by Christopher Troy, Zack Harmon]
The Things That We All Do For Love	Nona Gaye	04.1993	-	118[3]	Third Stone 98 448	[written by Derek Bramble][produced by Derek Bramble]
Love Sign	Nona Gaye & The Artist	08.1994	-	72[1]	NPG	[written by The Artist (Formerly Known As Prince)][produced by The Artist (Formerly Known As Prince), Ricky P.]

Larry Gatlin

Larry Wayne Gatlin (ur . 2 maja 1948 r. w Seminole w Teksasie ) - amerykański muzyk country i autor tekstów, który wystąpił u boku swoich braci Steve (ur . 4 kwietnia 1951 r. ) i Rudy (ur. 20 sierpnia 1952 r.) jako "Larry Gatlin & The Gatlin Brothers " odniósł sukces w latach 80-tych.

Pierwszy publiczny występ Gatlin miał w wieku sześciu lat. W towarzystwie młodszych braci Steve i Rudy'ego wziął udział w konkursie talentów. Już we wczesnych latach życia trójka stworzyła styl zbliżony do harmonii   Everly Brothers , z którym przeważnie recytowali pieśni gospel . Przez jakiś czas pojawiali się w każdą niedzielę w programie lokalnej stacji radiowej.

Po ukończeniu studiów Gatlin przeniósł się ze stypendium na University of Houston , gdzie dołączył do grupy gospel "The Imperials". W Las Vegas , gdzie Imperiali pojawili się w Jimmy Dean Show, poznał Dottie West i przedstawił jej kilka własnych piosenek. West nagrała dwie jego piosenki i stała się jego patronem.
Dottie West zaprowadziła go do Nashville we wczesnych latach siedemdziesiątych ,gdzie dostał pracę jako autor tekstów w nowo założonym wydawnictwie muzycznym. Pracował również jako wokalista w zespole wspierającym Krisa Kristoffersona , dla którego napisał także kilka piosenek. Za pośrednictwem Kristoffersona Gatlin otrzymał kontrakt płytowy w 1973r w wytwórni  Monument .Po produkcji swojego pierwszego albumu The Pilgrim sprowadził swoich braci do Nashville, którzy w międzyczasie założyli grupę Young Country wraz z siostrą. Z albumu wydano kilka singli, które można było umieścić w środkowej części Country Top 100.

Również na następnym albumie jego bracia pracowali razem. Singiel Broken Lady osiągnął piąte miejsce w 1976 roku i został nagrodzony w następnym roku nagrodą Grammy za najlepszą  piosenkę country roku . W tym samym roku Gatlin pojawił się po raz pierwszy w Grand Ole Opry . Pierwszy hit z numerem 1, który nagrał w 1978 roku to I Just Wish You Were Someone I Love .

W 1979 roku przeniósł się do wytwórni Columbia . Od tego momentu bracia nazywali siebie "Larry Gatlin & The Gatlin Brothers". Solista z towarzyszącą grupą stał się zespołem. Już pierwszy singiel, All The Gold In California , znalazł się na pierwszym miejscu listy przebojów country i został singlem roku Akademii Muzyki Country . Lata osiemdziesiąte stały się najbardziej udaną dekadą Gatlinów. Jednak zdecydowanie nie każda piosenka mogła zostać umieszczona w pierwszej dwudziestce. Kolejny hit z numerem 1, Houston (Means I'm One Day Closer To You) , odniósł sukces dopiero w 1984 roku. Potem nastąpiła przerwa w karierze, gdy Larry Gatlin walczył z uzależnieniem od alkoholu i narkotyków w klinice . Jego bracia również zdołali uciec od alkoholu.

Powrócił sukces. Już w 1986 r. Mieli kolejną dziesiątkę hitów dzięki " She Used To Be Somebody's Baby" . Od czasu przeprowadzki do wytwórni Columbia, jej muzyka jest coraz bardziej zorientowana na mainstream i pop. Dane dotyczące sprzedaży udowodniły, że mają rację. Niemniej jednak pod koniec dekady ich popularność zaczęła słabnąć. Przeprowadzka do wytwórni Capitol w 1989 roku nie mogła zatrzymać tego trendu. W 1992 r. Gatlinowie odbyli oficjalną pożegnalną trasę (po dziesięcioletniej przerwie wznowili występy publiczne w 2003 r.). Nadal nagrywali albumy dla mniejszych wytwórni. Larry Gatlin przyjął w 1993 roku rolę w musicalu na Broadwayu Will Rogers Follies .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sweet Becky Walker	Larry Gatlin	12.1973	-	-	Monument 8584	[written by L. Gatlin][produced by Fred Foster][40[1].Country Chart]
Delta Dirt/Those Also Love	Larry Gatlin	10.1974	-	84[4]	Monument 8622	[written by L. Gatlin][produced by Fred Foster][14[9].Country Chart]
Broken Lady/The Heart [Larry Gatlin]	Larry Gatlin With Family And Friends	01.1976	-	-	Monument 8680	[written by L. Gatlin][produced by Fred Foster][5[13].Country Chart]
Statues Without Hearts/What Will I Do Now	Larry Gatlin With Family And Friends	11.1976	-	-	Monument 2014	[written by L. Gatlin][produced by Fred Foster][5[11].Country Chart]
Anything But Leavin'/Take Back "It's Over"	Larry Gatlin With Family And Friends	03.1977	-	-	Monument 212	[written by L. Gatlin][produced by Fred Foster][12[7].Country Chart]
I Don't Wanna Cry/Mercy River	Larry Gatlin With Family And Friends	06.1977	-	-	Monument 221	[written by L. Gatlin][produced by Fred Foster][3[12].Country Chart]
Love Is Just A Game/ Everytime A Plane Flies Over Our House	Larry Gatlin With Family And Friends	09.1977	-	-	Monument 226	[written by L. Gatlin][produced by Fred Foster][3[10].Country Chart]
I Just Wish You Were Someone I Love/Kiss It All Goodbye	Larry Gatlin With Brothers And Friends	12.1977	-	-	Monument 234	[written by L. Gatlin][produced by Fred Foster][1[1][11].Country Chart]
Night Time Magic/It's Love At Last	Larry Gatlin	04.1978	-	-	Monument 249	[written by L. Gatlin][produced by Fred Foster][2[10].Country Chart]
Do It Again Tonight/Cold Day In Hell	Larry Gatlin	08.1978	-	-	Monument 259	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Fred Foster ][13[7].Country Chart]
I've Done Enough Dyin' Today/Nothin' You Do	Larry Gatlin	11.1978	-	-	Monument 270	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Fred Foster][7[10].Country Chart]
All The Gold In California/How Much Is A Man Supposed To Take	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	09.1979	-	-	Columbia 11066	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Steve Gatlin, Rudy Gatlin][1[2][10].Country Chart]
Taking Somebody With Me When I Fall/Piece By Piece	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	03.1980	-	-	Columbia 11219	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Steve Gatlin, Rudy Gatlin][12[8].Country Chart]
We're Number One/Can't Cry Anymore	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	07.1980	-	-	Columbia 11282	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Steve Gatlin, Rudy Gatlin][18[6].Country Chart]
Take Me To Your Lovin' Place/Straight To My Heart	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	10.1980	-	-	Columbia 11369	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Steve Gatlin, Rudy Gatlin][5[10].Country Chart]
It Don't Get No Better Than This/Straight To My Heart	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	03.1981	-	-	Columbia 11438	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Steve Gatlin, Rudy Gatlin][25[5].Country Chart]
Wind Is Bound To Change/Help Yourself To Me	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	07.1981	-	-	Columbia 02123	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Steve Gatlin, Rudy Gatlin][20[5].Country Chart]
What Are We Doin' Lonesome/You Wouldn't Know Love	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	10.1981	-	-	Columbia 02522	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Steve Gatlin, Rudy Gatlin][4[13].Country Chart]
In Like With Each Other/Hard Workin' Hands	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	02.1982	-	-	Columbia 02698	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Steve Gatlin, Rudy Gatlin][15[7].Country Chart]
She Used To Sing On Sunday/Can't Take It With You	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	06.1982	-	-	Columbia 02910	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Steve Gatlin, Rudy Gatlin][19[7].Country Chart]
Sure Feels Like Love/Home Is Where The Healin' Is	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	10.1982	-	-	Columbia 03159	[written by L. Gatlin][produced by Jerry Crutchfield ][5[12].Country Chart]
Almost Called Her Baby By Mistake/Somethin' Like Each Other's Arms	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	02.1983	-	-	Columbia 03517	[written by L. Gatlin][produced by Jerry Crutchfield][20[6].Country Chart]
Easy On The Eye/Anything But Leavin'	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	06.1983	-	-	Columbia 03885	[written by L. Gatlin][produced by Jerry Crutchfield, Larry Gatlin][32[3].Country Chart]
Houston (Means I'm One Day Closer To You)/The Whole Wide World Stood Still	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	10.1983	-	-	Columbia 04105	[written by L. Gatlin][produced by Jerry Cruthfield, Larry Gatlin][1[2][15].Country Chart]
Denver/A Dream That Got A Little Out Of Hand	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers Band	04.1984	-	-	Columbia 04395	[written by L. Gatlin][produced by Rick Hall][7[11].Country Chart]
The Lady Takes The Cowboy Everytime/It's Me	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers	08.1984	-	-	Columbia 04533	[written by L. Gatlin][produced by Rick Hall][3[13].Country Chart]
Nothing But Your Love Matters/When The Night Closes In	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers	02.1986	-	-	Columbia 05764	[written by L. Gatlin][produced by Chips Moman][12[10].Country Chart]
She Used To Be Somebody's Baby/Being Alone	Larry, Steve, Rudy: The Gatlin Brothers	09.1986	-	-	Columbia 06252	[written by L. Gatlin][produced by Chip Young][2[14].Country Chart]
Talkin' To The Moon/Give Me A Chance	Larry, Steve, Rudy: The Gatlin Brothers	01.1987	-	-	Columbia 06592	[written by L. Gatlin][produced by Chip Young][4[12].Country Chart]
Changin' Partners/Got A Lot Of Woman On His Hands	Larry, Steve, Rudy: The Gatlin Brothers	09.1987	-	-	Columbia 07320	[written by L. Gatlin][produced by Chip Young][16[8].Country Chart]
Love Of A Lifetime	Larry, Steve, Rudy: The Gatlin Brothers	04.1988	-	-	Columbia 07747	[4[13].Country Chart]
Alive And Well/One On One	Larry, Steve, Rudy: The Gatlin Brothers	09.1988	-	-	Columbia 07998	[written by L. Gatlin][produced by Chip Young][34[4].Country Chart]
I Might Be What You're Lookin' For/Rain	Larry Gatlin And The Gatlin Brothers	06.1989	-	-	Universal 66005	[written by L. Gatlin][produced by Larry Gatlin, Steve Gatlin, Rudy Gatlin, Jimmy Bowen][37[3].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love Is Just a Game	Larry Gatlin	04.1978	175[5]	-	Monument 7616	[produced by Fred Foster]
Oh Brother	Larry Gatlin	07.1978	140[8]	-	Monument 7626	-
Larry Gatlin's Greatest Hits	Larry Gatlin	12.1978	171[9]	-	Monument 7628	[gold-US]
Straight Ahead	Larry Gatlin	11.1979	102[16]	-	Columbia 36 250	[platinum-US]
Help Yourself	Larry Gatlin	11.1980	118[4]	-	Columbia 36 582	-
Not Guilty	Larry Gatlin	10.1981	184[2]	-	Columbia 37 464	-

David Gates

Ur. 11.12.1940 r. w Tulsa w stanic Oklahoma, USA. W szkole średniej występował w zespole wraz z Leonem Russellem, którego śladami podążył potem do Los Angeles. Początkowo śpiewał rockabilly, nagrywając dla lokalnych wytwórni kilka singli, m.in. „Swinging Baby Doll” (w 1958 r.) z Russellem grającym na fortepianie i „My baby’s Gone Away"’ (w 1961 r.).

Niebawem poświęcił się wyłącznie pracy studyjnej, a udział w sesjach takich wykonawców, jak Duane Eddy i Pat Boone poprzedził niezwykle owocną współpracą z przeżywającymi wielką popularność grupami żeńskimi. Gates był producentem i często autorem całej serii doskonałych utworów: „Usher Boy” Merry Clayton, „Popsiclcs And Icicles” z repertuaru The Murmaids, „You’re So Fine” Dorothy Berry (wszystkie z 1963 r.), „He Don’t Love Me’” Shelly Fabares i ,,A  Girl Never Knows’’ z repertuaru Connie Francis (oba z 1964 r.).

 Po założeniu w 1966 r. bardzo krótko działającej wytwórni płytowej Planetary, Gates skoncentrował się na działalności zespołów pochodzących z Zachodniego
Wybrzeża. Współpracował jako producent m.in. z Captainem Beefheartem i The Gants. Praca z zespołem Pleasure Fair w 1968 r. doprowadziła do założenia formacji Bread. Przez trzy lata Gates przewodził tej niezwykle popularnej grupie, pisząc wiele z jej najpopularniejszych przebojów, m.in. „Make It With You”, „If” , „Baby Tm A Want You” i „Everything I Own”.

W 1973 r. rozpoczął karierę solową, ale pomimo nagrania dwóch bardzo dobrych, utrzymanych na równic wysokim poziomie albumów, nie udało mu się odnieść sukcesu. Porażką zakończyło się również ponowne połączenie Bread, które udowodniło, że łagodny, melodyjny pop Gatesa wyszedł już  niestety z mody. W 1978 r. jego przebój „Goodbye Girl” trafił co prawda do amerykańskiej Top 20, ale późniejsze propozycje spotykały się z już o wiele gorszym przyjęciem. Rozczarowany Gates postanowił na dobre wycofać się z muzycznego biznesu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Clouds/I Use The Soap	David Gates	07.1973	-	47[8]	Elektra 45 857	[written by David Gates][produced by David Gates]
Sail Around The World/Help Is On The Way	David Gates	10.1973	-	50[8]	Elektra 45 868	[written by David Gates][produced by David Gates]
Never Let Her Go/Watch Out	David Gates	01.1975	-	29[10]	Elektra 45 223	[written by David Gates][produced by David Gates]
Goodbye Girl/Sunday Rider	David Gates	12.1977	-	15[24]	Elektra 45 450	[written by David Gates][produced by David Gates][piosenka tytułowa z filmu]
Took The Last Train/Ann	David Gates	08.1978	50[2]	30[14]	Elektra 45 500	[written by David Gates/Larry Knechtel][produced by David Gates]
Where Does The Lovin' Go/Starship Ride	David Gates	02.1980	-	46[8]	Elektra 46 588	[written by David Gates][produced by David Gates]
Take Me Now/It's What You Say	David Gates	09.1981	-	62[7]	Arista 0615	[written by David Gates][produced by David Gates]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
First	David Gates	10.1973	-	107[10]	Elektra 75 066	[produced by David Gates]
Never Let Her Go	David Gates	05.1975	32[1]	102[9]	Elektra 1028	[produced by David Gates]
Goodbye Girl	David Gates	08.1978	28[3]	165[4]	Elektra 148	[produced by David Gates]
The David Gates Songbook	David Gates	10.2002	11[15]	-	Jive/WSM 0927491402 [UK]	[produced by David Gates]

Marshall Jefferson

Ur. 19 września 1959r w Chicago,Illinois.. Prawdziwa legenda acid house’u. Jefferson utrzymuje, że był wynalazcą efektu house’o- wego „chlupotu”, uzyskiwanego na Rolandzie TB 303 (z czym nie zgadza się DJ Pierre). Reputacja Jeffersona opiera się na nagraniach takich, jak „Music” w wykonaniu Reggie’go Halla, niezwykłe popularne ; „Can’t Stop Loving You” Richarda Rogersa czy „Someday” Ce Ce Rogers.

Jefferson zajął się produkcją nagrań grupy Ten City, ale w momencie jej wejścia na rynek niektórzy krytycy zarzucili mu zbytnie przywiązanie do emocjonalnych brzmień house’u. Osobiście preferował określenie „deep house” („głęboki” house) i szybko ogłosił, że dla acidu biją już dzwony pogrzebowe. Mimo wszystko zespół Ten City wylansował kilka przebojów, np. „That’s The Way Love Is” oraz „Right Back To You”, w któryęh wyjątkowy głos Byrona Stingily’ego stworzył pole do popisu dla umiejętności studyjnych Jeffersona.

Pracował on również z Tyrrel Corporation i Kym Mazelle („I’m  A Lover”); zrealizował także nagrania solowe jako Jungle Wonz („Time Marches On”) oraz jako Truth („Open Your Eyes”). W 1996 r. interesy jego wytwórni Other Side Records zaczął reprezentować w Europie nowy oddział Tresor Records - KTM (Keep Things Movin ’). Jefferson wydaje dla niej głównie własne nagrania (album i singel Day Of The Onion), także pod pseudonimem Zeki Lin („This Is Not A Dream”).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Move Your Body	Frankie Knuckles Presents Marshall Jefferson	01.1990	100[1]	-	Trax TRAXS 4	-
Open Our Eyes	Marshall Jefferson Presents Truth	12.1988	77[2]	-	FFRR FFR 18	[written by Jefferson, Stingily][produced by Marshall Jefferson]

Jam & Spoon

Duet z Frankfurtu, uważany przez niektórych za twórcę stylu trance. Do zespołu należą producent Jam El Mar znany też z innego duetu Dance 2 Trance, i DJ Mark Spoon.

Zadebiutowali remiksem nagrania "The Age Of Love" Alexa Lee, który wprawił w ruch całą machinę: wkrótce duet współpracował już z Mobym, Cosmic Babym i grupą Frankie Goes To Hollywood. Praca z tyni zespołem była trudnym, ale opłacalnym przedsięwzięciem, ponieważ grupa ta i praca producenta Trevora Horna zainteresowały Jama El Mara muzyką.

Równie wielkie znaczenie miały utwory Tangerine Dream. Singel "Stella" poprzedził wydanie pierwszego podwójnego albumu na początku 1994 r. Tym razem duet odszedł od szybkiego, rytmicznego podkładu i brzmień acidowych, które charakteryzowały jego remiksy i zmienił brzmienie na bardziej komercyjne. Notka posłana szefowi wytwórni R&S; Renaatowi Vandepapeliere'owi, zawierała sarkastyczną uwagę:
"Mamy nadzieję, że nie jest to zbyt komercyjne dla waszej niekomercyjnej wytwórni".

Czy było, czy nie, pozwoliło duetowi wejść na listy przebojów muzyki pop. Inne single. np. "Follow Me, Right In The Night" (z gościnnie śpiewającą Plavką), uznano za klasykę trance'u. Mark Spoon był także szefem d/s kadrowo-repertuarowych wytwórni Logic i prowadzi frankfurcki klub XS.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tales From A Danceographic Ocean EP.	Jam & Spoon	05.1992	49[1]	-	R&S; RSUK 14	[written by Jam & Spoon][produced by Jam & Spoon]
The Complete Stella EP.	Jam & Spoon	06.1992	66[2]	-	R&S; RSUK 14 CD X	[written by Jam & Spoon][produced by Jam & Spoon]
Right in the night [Fall in love with music]	Jam & Spoon feat Plavka	02.1994	31[4]	-	Epic 6600822	[written by Jam El Mar, Mark Spoon, Nosie Katzmann ][produced by Jam El Mar, Mark Spoon][3[13].Hot Disco/Dance;Epic 77 544 12"]
Find me/Odyssey to Arymoono	Jam & Spoon feat Plavka	09.1994	37[3]	-	Epic 6608082	]written by Jam El Mar, Mark Spoon & Nosie Katzmann][produced by Jam El Mar, Mark Spoon][16[10].Hot Disco/Dance;Epic [import] 12"]
Right in the night [Fall in love with music][reissue]	Jam & Spoon feat Plavka	06.1995	10[16]	-	Epic 662018 2	[written byJam El Mar/Mark Spoon/Katzmann]
Find me/Odyssey to Arymoono [reissue]	Jam & Spoon feat Plavka	09.1995	22[6]	-	Epic 662324 2	[Producer - Jam & Spoon]
Angel [Ladadi O-Heyo]	Jam & Spoon feat Plavka	11.1995	26[7]	-	Epic 6626382	]written by Jam El Mar, Mark Spoon & Nosie Katzmann][produced by Jam El Mar, Mark Spoon]
Stella	Jam & Spoon	09.1996	154[1]	-	R&S;: RS 9203CD	[Jam El Mar & Mark Spoon]
Kaleidoscope skies/I pull my gun	Jam & Spoon feat Plavka	08.1997	48[3]	-	Epic 6647612	[Written by Jam El Mar, Mark Spoon, Plavka Lonich][produced by Jam El Mar, Mark Spoon]
The Chase	Giorgio Moroder vs. Jam & Spoon	02.2000	-	-	Logic Records 74321 73148 1	[Written by Giorgio Moroder][produced by Giorgio Moroder][1[1][13].Hot Disco/Dance;Logic 73 087 12"]
Be angeled	Jam & Spoon feat Rea	03.2002	31[4]	-	Nu Life 74321 87899 2	[Written by Jam El Mar, Mark Spoon, Anne Aalrust, Nosie Katzman][produced by Jam El Mar, Mark Spoon][4[11].Hot Disco/Dance;Logic 92 812 12"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tripomatic fairytales	Jam & Spoon	02.1994	71[2]	-	Epic E2 64230	[produced by Jam El Mar, Mark Spoon]

Chad Jackson

Heros światka DJ-ów, obiekt kultu. W 1987 r. zwyciężył w Mistrzostwach Świata DJ-ów. Jak w wypadku wielu innych, którzy stanęli za stołami mikserskimi w okresie najgwałtowniejszego rozwoju house’u, korzenie Jacksona tkwią w hip hopie, chociaż jego zainteresowania obejmowały również punk i reggae.

Zaskoczył wszystkich, kiedy nagranie „Hear The Drummer (Get Wicked)” znalazło się na 3. miejscu brytyjskich list przebojów. Później zajął się remiksowaniem dla licznej klienteli, m.in. dla  Gang Of Four („Money Talks”), De La Soul („Magic Number”), Beats International („Dub Be Good To Me”), Public Enemy („Bring The Noise”), Prince’a („Sign O f The Times”) oraz grupy Kraftwerk („Tour De France”).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hear The Drummer (Get Wicked)	Chad Jackson	05.2004	149[3]	-	Simply Vinyl S12DJ-125	[written by Chad Jackson][produced by Chad Jackson][27[8].Hot Disco/Dance;Atco 96 447 12"]

Ken Ishii

Ken Ishii to jeden z największych eksperymentatorów i innowatorów wśród artystów techno, któremu udało się odnieść komercyjny sukces. Wydaje swoją muzykę od początku lat 90-tych dla takich wytwórni jak: R&S;, ESP (jako Rising Sun oraz Yoga), Plus 8 (jako Utu), Sublime (jako Flare).

Jego twórczość jest uważana za awangardową a on sam uznawany jest za najlepszego autora muzyki elektronicznej pochodzącego z Japonii.Ken Ishii urodził się w Sapporo w 1970r. a dorastał w Tokio. Jako nastolatek słuchał Yellow Magic Orchestra, Neu!, Conny Plank i DAF. Gdy pierwsza fala Detroit techno dotarła do Japonii tak go zafascynowała twórczość Maya i Atkinsa, że kupił wszystkie nagrania wczesnego Detroit i samemu zaczął tworzyć muzykę.

Ken Ishii był studentem socjologii na uniwersytecie Hitotsubashi gdy jego piersze taśmy demo usłyszał belgijski wydawca Renaat Vandepapeliere. Natychmiast zaproponował mu wydanie materiału. Pierwszy singiel "Garden in Palm" został wydany w 1993r. dzięki R&S;. Singiel od razu ukazał unikalny styl artysty. Była to muzyka bardzo egzotyczna znajdująca się gdzieś pomiędzy techno a ambientem. Wkrótce wydano dwa kolejne single "Pneuma" i "Deep Sleep", które potwierdziły geniusz kompozytora.

W 1994r. ukazał się debiutancki album artysty "Innerelements" (R&S;) zawierający wcześniejsze nagrania i zupełnie nowe jeszcze nie publikowane. Jest to muzyka zainspirowana twórczością DAF, Kraftwerk, Yellow Magic Orchestra oraz Derrick'a Maya i Juana Atkinsa. Nie jest to jednak ani Detroit, ani ambient, ani trance tylko zupełnie coś nowego, własna wersja techno, po prostu muzyka Kena Ishii. Czasami mówi się o nim, że rozrywa rytmiczną strukturę techno i wprowadza do niej odrobinę chaosu.1995 rok przynosi nowy album artysty "Jelly Tones". Jest to kolejna bezkompromisowa płyta inteligentnego techno. Nie jest to jednak jakiś ciężki i mało przystępny materiał. Kilka utworów jest dosyć wolnych ale część to bardziej taneczna muzyka (np. "Extra", "Overlap"). Płyta przynosi Ishiemu sukces komercyjny. Utwór "Extra" jest pokazywany na MTV a teledysk zostaje uznany za najlepsze wideo do muzyki tanecznej w 1995r. Jest to anime (Japońska sztuka animacji wywodząca się z mangi) opracowane przez jednego z najważniejszych twórców anime/manga -Kouji Morimoto.

Po wydaniu "Jelly Tones" Ishii jest już znany na całym świecie. Występuje na kilku festiwalach w Europie a na singlach "Stretch" i "Overlap" pojawiają się remiksy takich artystów jak Ian Pooley, Lemod D, Dave Angel, Mark Broom, Dj Food. Wkrótce Ishii zostaje zaproszony do przygotowania muzyki na relacje telewizyjne z zimowych igrzysk olimpijskich w Nagano. Kolejny singiel "Game Over" (utwór został wykonany przy współpracy Co-Fusion) także ma doskonale przygotowaną oprawe graficzną. Tym razem jest to mieszanka grafiki komputerowej, animacji i nagrań wideo. Sam utwór został zainspirowany fascynacją Ishiego grami wideo.

Ken Ishii to nie tylko doskonały kompozytor ale także świetny DJ, potrafiący połączyć bardzo odmienne style muzyki tanecznej. Jest autorem miksu na jednej z części serii X-Mix. Jest to mieszanka bardzo różnorodnej muzyki. Można tu znaleźć techno, house, electro, drum'n'bass, triphop... Poza "Circular Motion" i "Echo Exit" Ishiego są tu świetnie połączone utwory Basement Jaxx, Ghetto Brothers, Coldcut, Buckfunk 3000, Squarepusher i innych. Kolejne oficjalne miksy Ishii'ego to trzecia część kompilacji "Mix-Up" oraz "Millennium Spinnin' at Reel Up".W 2000 roku pojawia się kolejny album - Flatspin. Jest to techno z klasycznymi elementami ale jak zawsze z odczuwalnym charakterystycznym stylem Kena Ishii - taneczną rytmiką ale na tyle pokręconą, że nie jednemu dj'owi może sprawić problemy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Extra	Ken Ishii	11.1995	163[1]	-	R&S; RS 95 064	[written by Ken Ishii][produced by Ken Ishii]
Stretch	Ken Ishii	08.1996	147[1]	-	R&S; RS 96 093	[written by Ken Ishii][produced by Ken Ishii]
Overlap	Ken Ishii	11.1996	89[2]	-	R&S; RS 96107	[written by Ken Ishii][produced by Ken Ishii]
Echo exit	Ken Ishii	04.1997	83[2]	-	R&S; RS 97 112	[written by Ken Ishii][produced by Ken Ishii]

Internal Records

Wytwórnia taneczna dla prawdziwych koneserów. Założona w 1992 r. przez Christiana Tattersfielda, byłego dyrektora d/s marketingu wytwórni London Records, z którą Internal Records łączą więzy finansowe.

Internal odniósł natychmiastowy sukces - jedną z pierwszych grup, które rozpoczęły współpracę z nową firmą, był zespół Orbital (przeszedł z FFRR). Drugi album Orbitala sprzedano w nakładzie ponad miliona egzemplarzy. Następnym wydawnictwem była "Reconnections" grupy Zero B, po czym ukazał się album zawierający remiksy opracowane przez Yellow Magic Orchestra - znalazły się tam utwory The Orb, 808 State, The Shamen czy Altern 8.

Internal zainteresował się też amerykańską sceną techno, kupując prawa licencyjne do projektu Vapourspace (singel "Gravitational Arch Of 10" i album Themes From Vapourspace}, jak również wydając kompilację artystów zachodniego z wybrzeża USA California Dreaming (m.in. Tran-quility Bass).

Niespodziewany sukces odniosła grupa Capella, nagrywająca dla filii Internal Records - Internal Dance, jej nakładem ukazał się także przebój duetu JX "Son Of A Gun"; natomiast utwór "Fuck U In The Ass" zespołu Outthere Brothers okazał się zbyt ostry nawet dła publiczności podziemnej sceny tanecznej. Nowe nabytki Internal to grupy The Advent i Salt Tank.

Hity na singlowej liście przebojów UK Top 40

Orbital The Box 1996 11
Orbital Satan 1997 3
Orbital Radiccio EP. 1992 37
Orbital Snivilization LP. 1994 4
Orbital Are we here? EP. 1994 33
Orbital In sides LP. 1996 5
Advent Everything Goes Green 1996 150
Genaside IIWaistline Firecracker 1996 114
Genaside II NEW LIFE 4 THE HUNTED LP. 1996 148
Salt Tank Eugina 1996 40
Salt Tank SCIENCE & NATURE LP. 1996 98
Salt Tank Wave Intruder / Pi 1997 113
Salt Tank Angels Landing 1998 100
CJ Bolland THE STARSHIP UNIVERSE EP 1995 123
CJ Bolland Sugar Is Sweeter 1996 11
CJ BollandTHE ANALOGUE THEATRE LP. 1996 43
CJ Bolland Sugar Is Sweeter 1997 167

Gary Go

Gary Baker , znany pod pseudonimem Gary Go , jest wielokrotnie nagradzanym, wielokrotnie platynowym autorem piosenek, producentem muzycznym, kompozytorem i artystą multimedialnym.
Jego debiutancki album " Gary Go " ukazał się w 2009 roku, przynosząc hit  " Wonderful ". W tym samym roku Lady Gaga odniosła się do Gary Go jako "mój ulubiony nowy artysta w tym roku", po wykonaniu " Just Dance ", inspirowanego  coverem jego piosenki.


Gary Go kontynuował współpracę z pionierem elektro i nagrodzonym Grammy DJ-em Bennym Benassim , pisząc i wykonując trzy kolejne hity klubowe # 1. Klubowy hit " Cinema ", szybko doszedł do 1 miejsca na liście Billboard USA i UK Club Charts. Nagranie zostało nagrodzone nagrodą Grammy dzięki remixowi producenta muzyki elektronicznej Skrillexa . Artysta i producent Kanye West określił utwór mianem "jednego z największych dzieł sztuki w historii".

W 2012 roku Gary Go wydał "Now By Once Once Future", kasetę wideo i oryginalną ścieżkę dźwiękową. Intymny film krótkometrażowy, napisany i wyreżyserowany przez Gary Go, ukazuje koniec związku i podróż do samopoznania.

"Crying Sound" został wydany w styczniu 2015 r. Za pośrednictwem filmu wideo na YouTube,   pojawił się osobisty numer telefonu Gary'ego, zachęcając widzów do połączenia się z nim .

Gary Go napisał także i wyprodukował piosenki wydane przez takich artystów jak Rihanna , Robbie Williams , Take That , Steve Angello , Ruby Rose , Kylie Minogue , Simply Red , The 2 Bears , Ronan Keating , Joseph Arthur , Katharine McPhee , Carina Round , Laleh i Juliette Lewis .
Gary Go zyskał rozgłos i szerokie zainteresowanie mediów międzynarodowych za swoje innowacyjne, niekonwencjonalne wykorzystanie narzędzi technologii i mediów społecznościowych . Z powodzeniem wykorzystał Twitter jako narzędzie do wspólnego pisania piosenek, a także napisał piosenki i wykonał je za pośrednictwem iPhone'a . 


W grudniu 2011 roku Gary Go wydał swój literacki debiut "My First Twook" - ilustrowaną kolekcję zadumy ze swojego kanału na Twitterze.

Książka zawiera ponad 100 postów z Twittera autorstwa Gary Go, które zostały przedstawione na kolorowych ilustracjach autorstwa Flo Chaplina.
Limitowane egzemplarze książki zostały wręczone w prezencie artystom występującym na MTV Europe Music Awards w 2011 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Wonderful / Give Me A Reason	Gary Go	02.2009	25[6]	-	Decca 4781659	[written by Gary Baker][produced by Gary Baker]
Open Arms	Gary Go	05.2009	122[1]	-	Decca 4781960	[written by Gary Baker][produced by Gary Baker, Andreas E. Larsen]
Cinema	Benny Benassi Feat. Gary Go	08.2011	20[19]	-	All Around The World USUS 11000974	[written by A. Benassi, B. Benassi]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Gary Go	Gary Go	06.2009	22[5]	-	Polydor 4781972	[produced by Andreas Eide Larsen,Gary Go]

Melanie Garside

Siostra Katie Jane Garside, która zaczęła w grupie Tabithą Zu. Następnie nagrywała solo, na czele z Our Lady Of Miracles / The Vertigo Angels. Następnie zmieniła nazwę na Maple Bee i dołączyła do Mediaeval Baebes, a także grała i koncertowała z zespołem Queenadreeny . Nagrała jedną płytę solo jako Maple Bee, a obecnie występuje jako frontmenka grupy Huski.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Big White Room	Melanie Garside	03.1996	182[1]	-	Echo ECS 10	[written by Melanie Garside][produced by Julian Mendelsohn, Paul 'Wix' Wickens]
She Knows	Melanie Garside	05.1996	118[1]	-	Echo ECS 18	[written by Melanie Garside][produced by Julian Mendelsohn, Paul 'Wix' Wickens]

Melody Gardot

Melody Gardot (ur. 2 lutego 1985r w New Jersey) - amerykańska piosenkarka jazzowa, autorka piosenek, pianistka i gitarzystka z Filadelfii. Śpiewa po angielsku i po francusku.
Wpływ na jej twórczość mieli tacy muzycy jak: Judy Garland, Janis Joplin, Miles Davis, Duke Ellington, George Gershwin, Stan Getz i Caetano Veloso.

Wychowywała ją głównie babcia (powojenna emigrantka z Polski), ponieważ matka była fotografem i wiele podróżowała. Naukę muzyki pobierała od 9 roku życia. Od 16 roku życia grywała na fortepianie w weekendy w barach Filadelfii, wykonując utwory tradycyjnego jazzu, rockandrollowe i piosenki Radiohead. Przed wypadkiem uczyła się w Community College w Filadelfii.

W listopadzie 2003 roku jadąc na rowerze została potrącona przez samochód i doznała neurologicznego urazu głowy, rdzenia kręgowego oraz złamania miednicy w dwóch miejscach. Po rocznej hospitalizacji i rehabilitacji zaczęła znowu chodzić, używając laski. W wyniku wypadku doszło u niej także do zmiany wrażliwości na dźwięk i światło. W związku z nadwrażliwością na światło nosi zazwyczaj ciemne okulary. W terapii pomogły jej m.in. muzyka oraz dieta makrobiotyczna.

W szpitalu nauczyła się grać na gitarze i pisać piosenki. W tym samym czasie nagrała Epkę Some Lessons: The Bedroom Sessions. Dzięki debiutowi została zauważona przez wytwórnię Universal Records, z którą podpisała kontrakt. W 2006 roku Melody nagrała Worrisome Heart, album odniósł dość spory sukces. Na kolejny bardziej dojrzały My One and Only Thrill przyszło czekać do 2009 roku, materiał zaprezentowany na płycie powstał podczas trasy koncertowej.

Artystka zagrała koncert w Polsce 26 września 2009 w radiowym studiu im. Agnieszki Osieckiej dla około 100 osób. Koncert ten był transmitowany w Programie Trzecim Polskiego Radia. Podczas wywiadu 26 września 2009 w Programie Trzecim Polskiego Radia wprawiła w zakłopotanie dziennikarza Piotra Barona przytaczając słowa swojej babki, z pochodzenia Polki, mówiąc "bo ci dam po dupie". W 2012 roku Gardot zagrała dwa koncerty w Polsce. Dnia 29 lipca 2012 roku wystąpiła w Warszawie w ramach Warsaw Summer Jazz Days. 30 lipca 2012 odbył się jej koncert na dużym dziedzińcu Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Worrisome Heart	Melody Gardot	02.2008	172[4]	80[4]	Universal Music 1749640	[produced by Melody Gardot, Glenn Barratt]
My One and Only Thrill	Melody Gardot	03.2009	12[22]	42[6]	UCJ 1790851	[gold-UK][produced by Larry Klein]
The Absence	Melody Gardot	06.2012	18[2]	33[3]	Decca 2792657	[produced by Heitor Pereira]
Currency of Man	Melody Gardot	06.2015	31[1]	124[1]	Decca 4724682	[produced by Larry Klein]

Alex Gardner

Alex Gardner , obecnie zawodowo znany jako ALX (ur. 23 lipca 1991r w Edynburgu w Szkocji ) jest szkockim wokalistą popowym. Wydał dwa single w 2010 roku jako Alex Gardner, " I'm Not Mad " i " Feeling Fine ", zanim zmienił swoje pseudonim sceniczny na ALX i wydał swój trzeci singiel "Beautiful Criminal" w 2014 roku.

Gardner wychował się w muzycznej atmosferze; jego matka była skrzypaczką z orkiestrą, a jego starszy brat, Adam Gardner, jest wokalistą i gitarzystą w szkockim zespole muzycznym Mind Set A Threat . Otrzymał lekcje gry na fortepianie od piątego roku życia, ale skończył w wieku 6 lat. Miał pierwszą gitarę, gdy miał 10 lat. Opuściwszy The Edinburgh Academy w wieku 16 lat, Gardner rozpoczął karierę muzyczną w Londynie. Napisał " I'm Not Mad " w wieku 13 lat i zmienił utwór w ciągu czterech lub pięciu lat, ostatecznie wydając go jako swój pierwszy singiel. Osiągnął   44 miejsce w Wielkiej Brytanii  .

Debiutancki singiel Gardnera z albumu "I'm Not Mad" został wydany 29 marca 2010 roku w Wielkiej Brytanii i Irlandii. W Wielkiej Brytanii Gardner wykonał piosenkę w programach takich jak GMTV i This Morning . Wykonał wersję akustyczną piosenki w szkockim programie telewizyjnym The Hour , który był debiutem telewizyjnym Gardnera w Wielkiej Brytanii. Gardner współpracuje z brytyjskim domem produkcyjnym Xenomania .

Pracował także z członkami załogi "Casper". Gardner pracując nad debiutanckim albumem wyjechał do Stanów Zjednoczonych, aby wyprodukować więcej piosenek na swój album. Nick Levine z Digital Spy wydał pozytywną recenzję piosenki, w której napisał, że głos Gardnera jest "bogaty, męski i obdarzony intrygującą nutą nieokreśloności". Melodia została opisana jako "błyszczący, ale ponury romans z electropopem". 

Aby pomóc w promowaniu albumu, Gardner był jednym z supportów dla " The Crazy Cats Tour " Pixie Lott od listopada 2010. Jednak album nigdy nie został wydany, a Gardner został ostatecznie usunięty z jego wytwórni.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I'm Not Mad	Alex Gardner	04.2010	44[2]	-	A&M 2734950	[written by Miranda Cooper, Alex Gardner, Brian Higgins, Owen James Parker, Tim Powell][produced by Xenomania]
Feeling Fine	Alex Gardner	10.2010	140[1]	-	A&M 275 242-5	[written by Gardner, Brian Higgins, Jason Resch, Kieran Jones, Tommy Baxter & Simon Tellier][produced by Xenomania]

Sheryl Crow

Sheryl Crow (ur.11.02.1962, Kennett, Missouri, Stany Zjednoczone) - voc, g, b, k, perc, hca; kompozytorka, autorka tekstów; aktorka. Córka prowincjonalnego prawnika, z zamiłowania trębacza - Wendella Crowa (wziął udział w nagraniu jej piosenki We Do What We Can), i nauczycielki gry na fortepianie - Bernice Crow. Dorastała w domu pełnym muzyki (w jednym ze swoich późniejszych utworów, Tuesday Night Music Club, opisała próbę zespołu swingowego utworzonego przez rodziców). Od szóstego roku życia grała na fortepianie, od trzynastego - tworzyła piosenki. Komponowanie było jednym z przedmiotów jej studiów w University of Missouri.


W tym czasie wykonywała z zespołem Cashmere znane przeboje w tamtejszych klubach (np. D'yer Maker grupy Led Zeppelin, który utrzymał się w jej repertuarze i w późniejszych latach). Po uzyskaniu dyplomu wyjechała do St. Louis i podjęła pracę nauczycielki muzyki, a wieczorami śpiewała w barach piosenki formacji Quarterflash. W 1986r przeniosła się do Los Angeles i tam utrzymywała się jako piosenkarka podkładająca głos w reklamówkach radiowych i telewizyjnych. W 1987 została zaangażowana do grupy wokalnej towarzyszącej Michaelowi Jacksonowi podczas światowej trasy "Bad". W następnym okresie wspierała na scenie i w studiu takie znakomitości, jak Don Henley, Stevie Wonder, Sting, Rod Stewart, Joe Cocker czy George Harrison. Zaczęła też komponować dla gwiazd, m.in. dla Erica Claptona i Wynonny Judd. Znany producent Hugh Padgham pomógł jej zrobić następny krok - zwrócił na nią uwagę szefów firmy A&M.


W 1991 nagrała pierwszą własną płytę - "Sheryl Crow". Wydrukowno już okładkę, ba, wysłano pierwsze egzemplarze recenzentom. A jednak w ostatniej chwili zapadła decyzja o niepublikowaniu albumu, który wydawał się niestety dziełem dość bladym. Po jakimś czasie przystąpiła więc do pracy nad debiutancką płytą od początku. Tym razem zaczęła od zebrania małego zespołu. Pozyskała do niego Kevina Gilberta, wokalistę i multiinstrumentalistę znanego z grupy Toy Matinee (jakiś czas była z nim związana emocjonalnie), Divida Rickettsa i Davida Baerwalda, gitarzystę oraz gitarzystę i pianistę wywodzących się z duetu David And David, Dana Schwartza, basistę, oraz Briana MacLeoda, perkusistę. I z nimi oraz producentem Billem Bottrellem stworzyła i nagrała nowy repertuar. Wynikiem był album "Tuesday Night Music Club", wydany w październiku 1993. Wypełniły go pełne urzekającego luzu piosenki i ballady zabarwione elementami folku, country, bluesa czy funku, np. Leaving Las Vegas z metaforycznym tekstem Bearwalda opartym na motywach tak samo zatytułowanej powieści jego przyjaciela Johna 0'Briena, a także All I Wanna Do, What Can I Do For You, No One Said It Would Be Easy czy I Shall Believe.


Promowany na wspólnych trasach po kraju z takimi wykonawcami, jak Big Head Todd And The Monsters, Crowded House, The Eagles, Bob Dylan czy The Rolling Stones, a także występem na festiwalu Woodstock '94 (udokumentowanym nagraniem Run Baby Run na płycie "Woodstock '94", A&M;, 1994), zyskał ogromną popularność (w samych Stanach rozszedł się w siedmiu milionach egzemplarzy) podobnie jak niektóre z towarzyszących mu singli, np. Leaving Las Vegas/The Na-Na Song z kwietnia 1994, All I Wanna Do/Solidify z października i Strong Enough/What Can I Do For You z grudnia tego roku oraz Can't Cry Anymore/We Do What We Can z czerwca 1995. Ale Crow nie bardzo mogła cieszyć się sukcesem. W tym czasie zmarły bowiem dwie osoby z jej otoczenia - Gilbert (podczas sadomasochistycznego seansu) i O'Brien (śmiercią samobójczą).


Repertuar drugiego albumu, "Sheryl Crow", stworzyła głównie z gitarzystą Jeffem Trottem. Tym razem sama podjęła się obowiązków producenta (zaczynała pracę z Bottrellem, ale nie mogła się z nim porozumieć). Wydana w październiku 1996 płyta, podobna do debiutu, ale bliższa rocka spod znaku The Rolling Stones czy The Black Crowes i bardziej konfesyjna, potwierdzała jej klasę np. A Change, If It Makes You Happy,It's Hard To Make A Stand, Everyday Is A Winding Road, The Book) i zasłużenie odniosła wielki sukces. A wszystkie towarzyszące jej single i czwórki były przebojami m.in. If It Makes You Happy/Keep On Growing z września 1996, Everyday Is Winding Road/Strong Enough/Can't Cry Anymore/What I Can Do For You z listopada tego roku i A Change Would Do You Cood/Everyday Is A Winding Road (wersja koncertowa)/Can't Cry Anymore (wersja koncertowa)/Leaving Las Vegas (wersja koncertowa) z lipca 1997. W tym czasie, w grudniu 1997, Crow dorobiła się też przeboju filmowego - Tomorrow'Never Dies z Tomorrow Never Dies (Jutro nie umiera nigdy; 1997, reż. Roger Spottiswoode) o przygodach agenta Jamesa Bonda - wydanego na płycie "Tomorrow Never Dies" (A&M;, 1997).


Znowu z Trottem przygotowała repertuar trzeciego albumu - "The Globe Sessions" (przypomniała również piosenkę Boba Dylana Mississippi) i tym razem sama była producentką. Wydana we wrześniu 1998 płyta potwierdzała zwrot w stronę rocka (np. utwory My Favorite Mistake i There Goes The Neighborhood, wydane też na singlach, oraz Maybe That's Something i Am I Getting Through), ale okazała się zarazem dziełem bardziej wyrafinowanym, urozmaiconym np. elementami muzyki orientalnej, gładszym, pozbawionym zadziorności wcześniejszych dokonań. Crow była jedną z gwiazd festiwalu Woodstock '99, a dokumentujący imprezę album "Woodstock '99" (Epic, 1999) zawierał jej nagranie If It Makes You Happy. Wydana w grudniu 1999 płyta "Sheryl Crow Live In Central Park" powstała podczas niezwykłego koncertu wokalistki w nowojorskim Central Parku we wrześniu tego roku z gościnnym udziałem m.in. Keitha Richardsa z The Rolling Stones (otwierała występy tego zespołu, m.in. w czerwcu 1999 w Wielkiej Brytanii), Erica Claptona (często pojawiała się u jego boku na scenie - prasa plotkarska ujrzała w nich nawet parę) i Stevie Nicks (współpracowała z nią jako producentką nagrań) w utworach Happy z repertuaru The Rolling Stones, White Room z repertuaru Cream i Gold Dust Woman z repertuaru Fleetwood Mac.

Dyskografię uzupełniają m.in. pojedyncze nagrania na składankach, np. Solitaire na "If I Were A Carpenter" (A&M;, 1994) z przebojami The Carpenters w różnych wykonaniach i D'yer Maker na "Encomium - A Tribute To Led Zeppelin" (Atlantic, 1995) z nowymi wersjami utworów Led Zeppelin, a także na płytach filmowych, np. Hundreds Of Tears na "Pointbreak" (MCA, 1991), No One Said It Would Be Easy na "Kalifornia" (Polydor, 1994), Keep On Growing z repertuaru Derek And The Dominos na "Boys On The Side" (Arista, 1995), On The Outside na "Songs In The Key Of X" (Warner Brothers, 1996), a także Sweet Child O' Mine z repertuaru Guns N' Roses na "Big Daddy" (Columbia, 1999), dodaną też do wznowienia "The Globe Sessions".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
What Can I Do For You/D'yer Mak'er	Sheryl Crow	02.1994	97[1]	-	A&M; 5804632 [UK]	[written by Edie Brickell/Kenny Withrow][produced by Bill Bottrell]
Run, Baby, Run/All By Myself	Sheryl Crow	05.1994	83[1]	-	A&M; 5805692 [UK]	[written by Bill Bottrell, David Baerwald, Sheryl Crow][produced by Bill Bottrell]
Leaving Las Vegas/The Na-na song	Sheryl Crow	04.1994	66[1]	60[10]	A&M; 0582	[written by David Baerwald, Sheryl Crow, Bill Bottrell, Kevin Gilbert, David Ricketts][produced by Bill Bottrell]
All i wanna do/Solidfly	Sheryl Crow	08.1994	4[20]	2[33]	A&M; 0702	[gold-US][silver-UK][1994 Grammy Winner][Singiel Roku w USA] [written by David Baerwald, Sheryl Crow, Bill Bottrell, Kevin Gilbert, Wyn Cooper][produced by Bill Bottrell]
Strong enough/What I can do for you	Sheryl Crow	12.1994	33[9] side B:97[1]	5[26]	A&M; 0798	[written by David Baerwald, Sheryl Crow, Bill Bottrell, Kevin Gilbert, Brian MacLeod, David Ricketts][produced by Bill Bottrell][piosenka z filmu "Kalifornia"]
Can' t cry anymore/We do what we can	Sheryl Crow	07.1995	33[7]	36[18]	A&M; 0638	[written by Sheryl Crow, Bill Bottrell][produced by Bill Bottrell]
Run baby run	Sheryl Crow	07.1995	24[9]	-	A&M; 5803807 [UK]	[written by Bill Bottrell, David Baerwald, Sheryl Crow][produced by Bill Bottrell]
What Can I Do For You/D'yer Mak'er	Sheryl Crow	11.1995	43[4]	-	A&M; 5812292 [UK]	[written by David Baerwald, Sheryl Crow][produced by Bill Bottrell]
If it makes you happy/Keep on growong	Sheryl Crow	09.1996	9[13]	10[27]	A&M; 1874	[written by Sheryl Crow, Jeff Trott][produced by Sheryl Crow]
Everyday is a winding road/Sad sad world	Sheryl Crow	03.1997	12[12]	11[20]	A&M; 2032	[written by Sheryl Crow, Brian MacLeod, Jeff Trott][produced by Sheryl Crow]
Hard to make a stand/In Need	Sheryl Crow	03.1997	22[11]	-	A&M; 5821492	[written by Sheryl Crow,Bill Bottrell,Todd Wolfe,Roy Bryan][produced by Sheryl Crow]
A change would do you good	Sheryl Crow	07.1997	8[10]	19[20].Airplay Chart	A&M; 5822712 [UK]	[written by Sheryl Crow, Brian MacLeod, Jeff Trott][produced by Sheryl Crow]
Home/Strong Enough (live)	Sheryl Crow	10.1997	25[6]	-	A&M 0440312 [UK]	[written by Sheryl Crow][produced by Sheryl Crow]
Tomorrow never dies	Sheryl Crow	12.1997	12[15]	-	A&M; 5824572 [UK]/td>	[written by Sheryl Crow, Mitchell Froom][produced by Sheryl Crow][piosenka z filmu z Jamesem Bondem]
My favorite mistake/There goes to neighboroughood	Sheryl Crow	12.1998	9[12]	20[10]	A&M; 2776	[written by Sheryl Crow, Jeff Trott][produced by Sheryl Crow]
There goes to neighboroughood	Sheryl Crow	11.1998	19[13]	-	A&M 5828092 [UK]	[written by Sheryl Crow,Jeff Trott][Producers : Sheryl Crow][Grammy 2000- Best Female Rock Vocal Performance]
Anything but down/The difficult kind	Sheryl Crow	04.1999	19[11]	49[13]	A&M; 0867	[written by Sheryl Crow][produced by Sheryl Crow]
Sweet child o' mine/If It Makes You Happy	Sheryl Crow	09.1999	30[8]	-	Columbia 6678882 [UK]	[written by Axl Rose , Duff McKagan , Izzy Stradlin , Slash , Steven Adler][produced by Rick Rubin , Sheryl Crow ][piosenka z filmu "Big Daddy"]
Soak up the sun/Chances Are	Sheryl Crow	04.2002	16[18]	17[29]	A&M 4977042 [UK]	[gold-US][written by Sheryl Crow, Jeff Trott][produced by Sheryl Crow][1.Adult Contemporary Chart]
Steve McQueen/If it makes you happy [live]	Sheryl Crow	09.2002	44[2]	88[5]	A&M; 497762	[written by Sheryl Crow, John Shanks][produced by Sheryl Crow, John Shanks][Grammy 2002-Best Female Rock Vocal Performance][produced by Sheryl Crow]
Picture	Kid Rock feat Allison Moorer or Sheryl Crow	11.2002	-	4[34]	Universal South 172274	[gold-US][written by Sheryl Crow][produced by Kid Rock]
The first cut is the deepest	Sheryl Crow	11.2003	37[3]	14[36]	A&M; 9813556 [UK]	[gold-US][oryginalne wykonanie Cat Stevens][written by Cat Stevens][produced by John Shanks][1.Adult Contemporary Chart]
Light In Your Eyes	Sheryl Crow	07.2004	73[2]	-	A&M; 9862700 [UK]	[written by Sheryl Crow, John Shanks][produced by John Shanks]
Good is good	Sheryl Crow	10.2005	75[3]	64[10]	Polydor 9885348 [UK]	[written by Crow, Jeff Trott][produced by Sheryl Crow, John Shanks]
Always on Your Side	Sheryl Crow with Sting	03.2006	-	33[8]	Interscope	[written by Sheryl Crow][produced by Sheryl Crow, John Shanks]
Real gone	Sheryl Crow	06.2006	-	101[3]	-	[written by Sheryl Crow, John Shanks][produced by Randy Newman]
Building Bridges	Brooks & Dunn With Sheryl Crow & Vince Gill	08.2006	-	66[12]	Arista Nashville	[written by Hank DeVito/Larry Willoughby][produced by Kix Brooks/Ronnie Dunn/Tony Brown]
Not Fade Away	Sheryl Crow	02.2007	-	78[1]	-	[written by Buddy Holly/Norman Petty][produced by Sheryl Crow]
Love Is Free	Sheryl Crow	02.2008	76[3]	77[6]	Interscope CATCO 135719925 [UK]	[written by Sheryl Crow/Bill Bottrell][produced by Bill Bottrell]
Lean on Me	Sheryl Crow, Kid Rock & Keith Urban	02.2010	142[1]	47[1]	MTV Networks [UK]	[written by Bill Withers][produced by John Lissauer]
Summer Day	Sheryl Crow	06.2010	149[2]	-	A&M/Polydor	[written by Sheryl Crow][produced by Sheryl Crow, Doyle Bramhall II, Justin Stanley]
Easy	Sheryl Crow	07.2013	-	99[1]	Warner Music Nashville	[written by Sheryl Crow,Chris DuBois,Jeff Trott][produced by Sheryl Crow,Justin Niebank]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tuesday night music club	Sheryl Crow	08.1993	8[122]	3[100]	A&M; 540 126	[7x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Bill Bottrell]
Sheryl Crow	Sheryl Crow	09.1996	5[112]	6[63]	A&M; 540 587	[3x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by Sheryl Crow]
Globe sessions	Sheryl Crow	09.1998	2[51]	5[53]	A&M; 540 959	[platinum-US][platinum-UK][produced by Sheryl Crow, Rick Rubin][Grammy 1998-Best Rock Album]
Live from Central Park	Sheryl Crow	12.1999	143[2]	107[11]	A&M; 490 574	[produced by Sheryl Crow]
C' mon C' mon	Sheryl Crow	04.2002	2[22]	2[61]	Interscope 493 260	[platinum-US][gold-UK][produced by Sheryl Crow,John Shanks,Jeff Trott,Scott Weiland]
The very best of Sheryl Crow	Sheryl Crow	10.2003	2[40]	2[100]	A&M; 001521	[3x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Bill Bottrell/Jeff Trott/John Shanks/Kid Rock/Sheryl Crow]
Wildflower	Sheryl Crow	09.2005	25[4]	2[38]	A&M; 522 902	[platinum-US][produced by Bob Ludwig/Jeff Trott/John Shanks/Sheryl Crow]
Hits & Rarities	Sheryl Crow	11.2007	122[1]	-	A&M; 0602517469921 [UK]	[produced by Sheryl Crow,Bill Bottrell,Garth Fundis,Kid Rock,John Shanks,Jeff Trott]
Detours	Sheryl Crow	02.2008	20[4]	2[12]	A&M 1760504	[produced by Bill Bottrell]
100 Miles from Memphis	Sheryl Crow	08.2010	34[4]	3[12]	A&M; 522 902	[produced by Sheryl Crow, Doyle Bramhall II, Justin Stanley]
Home for Christmas	Sheryl Crow	09.2008	-	164[3]	A&M 0602517830363 [UK]	[produced by Bill Bottrell]
Feels Like Home	Sheryl Crow	09.2013	16[4]	7[8]	Warner Bros 9362494331	[produced by Sheryl Crow, Justin Niebank]
Be Myself	Sheryl Crow	04.2017	47[3]	22[2]	Warner Bros 0093624913382 [UK]	[produced by Sheryl Crow, Jeff Trott]