Plastikman

Ur. w 1973 r. w Windsor, w prowincji Ontario (Kanada). Człowiek odpowiedzialny za renesans Rolanda 303, najbardziej znany pod dwoma pseudonimami: Plastikman i FUSE; nagrywa także jako Circuit Breaker, Cybersonik, Up! Spawn.

Współzałożyciel (razem z Johnem Acquavivą) słynnej wytwórni Plus 8, potem także Probe i dystrybucyjnej firmy Intellinet, która zajmuje się (podobnie jak Submerge) rozprowadzaniem płyt wielu amerykańskich niezależnych wytwórni techno.

 Swoją karierę producencką (jest także wziętym DJ-em) rozpoczął od EP-ek Elements Of Tone, Technarchy, Substance Abuse i Vortex. Jednak największy rozgłos (szczególnie w Europie) przyniosły mu projekty Plastikman i FUSE, na które licencję wykupiły odpowiednio firmy Nova Mute i Warp. Jako Plastikman zadebiutował ostrym singlem „Spastik”.

Koniec 1993 r. przyniósł, obok albumu Sheet One, kolejny singel „Krakpot” - bardzo intensywny utwór house’owy. Na nagraniach wydawanych pod szyldem Plastikman Hawtin oddaje się swej miłości do acidowego brzmienia Rolanda 303: „Wydaje mi się, że wielu wykonawców nadużywa «trzysta trójki» i wszystkie nagrania brzmią tak samo. W porządku, można używać tego automatu, ale za każdym razem inaczej - takie jest moje zdanie”.

Pod szyldem FUSE ukazują się natomiast bardziej różnorodne stylistycznie solowe nagrania Hawtina. FUSE to skrót oznaczający Further Undergroud Subsonic Experiments (czyli „dalsze podziemne eksperymenty poddźwiękowe”); nakłady płyt FUSE wynoszą zwykle nie więcej niż 500-800 egzemplarzy, dzięki temu szybko trafiją do rąk DJ-ów i oni właśnie zajmują się ich dalszą dystrybucją. Pod tym kryptonimem zadebiutował on w 1991 r. singlem A U., odktórego działalność rozpoczęła filia Plus 8 - Probe Records. Dopiero dwa lata później ukazał się  VoumDimensionIntrusion, który w Europie wytwórnia Warp włączyła do swojego cyklu Artificial Intelligence.

W 1994 r. po znakomitym singlu „Plastique” (z genialnym teledyskiem) pojawił się drugi album Plastikmana Musik, który potwierdził silną pozycję Hawtina wśród producentów uprawiających inteligentne techno. Wieleokrotnie wypowiadał się publicznie o swojej fascynacji działalnością wytwórni Fax z Frankfurtu i gdy tylko pojawiła się możliwość realizacji wspólnych nagrań z jej właścicielem Petem Namlookiem, znalazł czas, by przygotować i wydać dwa albumy pod pseudonimem From Within, które zaliczane są do najlepszych w katalogu Fax Records.

 Na początku 1996 r. światło dzienne ujrzał nowy winylowy projekt Hawtina, zrealizowany dla nowego pododdziału wytwórni Plus 8 - Concepts; dwanaście ściśle limitowanych EP-ek, każda z dwoma tytułami, tak by każda reprezentowała jedną godzinę dnia, a każde wydanie odnosiło się do jednego miesiąca roku. Jego pracę DJ-a wyróżniło czasopismo muzyczne „Mixmag”; z nr 20 ukazał się płyta kompaktowa w popularnej serii Mixmag Live. Mimo takiego nawału zajęć Hawtin znajduje jeszcze czas, by organizować w magazynach Detroit imprezy pod hasłem Hard, Harder And Hardest.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Plastique	Plastikman	10.1994	87[1]	-	NovaMute CDNOMU 34	[written by Richie Hawtin]
Sickness	Plastikman	07.1997	197[1]	-	NovaMute cdnomu 36	[written by Richie Hawtin][produced by Richie Hawtin]
Disconnect	Plastikman	10.2003	197[1]	-	NovaMute NoMu 111	[written by Richie Hawtin][produced by Richie Hawtin]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Musik	Plastikman	11.1994	58[2]	-	NovaMute NOMU 37CD	[produced by Richie Hawtin]
Consumed	Plastikman	05.1998	126[1]	-	NovaMute NOMU 65CD	[produced by Richie Hawtin]

Harthouse

Niemiecka wytwórnia fonograficzna, od 1992 r. prowadzona przez Heinza Rotha i Svena Vatha jako filia Eye Q Records, która rozpoczęła działalność rok wcześniej; pierwszą pozycją w jej katalogu był utwór "Barbarella" tego ostatniego, "Główne miejsce zajmuje muzyka. Wszyscy szalejemy na jej punkcie, jesteśmy jedną wielką rodziną".
 Po kolejnym nagra gniu Vatha "Spectrum" pod pseudonimem Metal Master, w stajni wytwórni pojawili się także inni wykonawcy: Arpeggiators (znani też jako Microbots, Phuture Wax, Awex Ltd.), Marco Zaffarano (seria Minimalism Vol. 1-4. Pax Teclwelos), Pete Namluok (Pulsation), Resistance D (Human, Airwalker, Skyiiline).


Jednak prawdziwy sukces firma odniosła dzięki EP-ce Spicelab Olivera Lieba oraz szczególnie singlowi "Hardtrance Acperience" grupy Hardfloor, który był nostalgicznym nawiązaniem do sceny house'uwej. W miarę warostu popularności Harthouse zaczął korzystać z sieci dystrybucyjnej wytwórni Warner Music i podjął krótką współpracę z brytyjską firmą Rising High (single Barbarelli i pierwszy autorski album TB Resuscitation Hardfloor).
Następnie powstało samodzielne przedstawicielstwo Harthouse w Londynie, a po jakimś czasie także w Los Angeles. Grono muzyków związanych z wytwórnią zaczęło się powiększać. Pojawił się Cari Lekebusch (Bramcell), Jiri.Ceiver (m.in. album Head phon), duet Alter Ego (także Acid Jesus, Sensurama. itd.), japończyk Susumu Yukota (albumy The Frankfurt Tokyo-Connection i Cat Mouse And Me), Pulse, Eternal Basement (Nerv), Planet Jazz (Yellow Agents), Andreas Leifeld, Anglicy Bill & Ben i SOAP.

W 1996 r. dołączyli do nich pierwsi artyści zza oceanu: Off & Gone (album Everest), słynny właściciel wytwórni Analog Freddie Fresh (minialbum Smells Like Funk i płyta Accidently Classic): ukazała się także kompilacja Pacyfic Rhythmx, zawierająca nagrania muzyków z zachodniego wybrzeża USA. Sven Vath obok zajęć DJ-a i płyt nagrywanych pud swoim nazwiskiem dla wytwórni EyeQ przypomniał o sobie nowym projektem Astral Pilot (płyta Electro Acupuncture i singel "Needle Drama" z remiksami Thomasa Heckmana i i Claude'a Younga), zrealizowanym wspólnie ze Stevem B-Zetem. Cały katalog wytwórni Harthouse ułożony jest w pięciu niezależnych cyklach - single (głównie winylowe), EP (o długości mimalbumów), Harthoiise Special, albumy i składanki (rozprowadzane przez wytwórnię matkę EyeQ).


Pod koniec 1995 r. Harthouse od Plus 8 wykupiła licencję na Europę, na koncertowy album Speedy J-a. Latem następnego roku, gdy katalog singli osiągnął okrągłą liczbę 100, wydano okolicznościową kompilację z nie publikowanymi nagraniami gwiazd wytwórnii, m.in. Alter Rgo, Hardfloor, Svena Vatha, Pulse, Patricka Lindseya i Braincell. Przy tej okazji odbyła się z ich udziałem gigantyczna trasa koncertowa po Europie.

Hity na singlowej liście przebojów UK Chart

Cygnus X- Superstring (Harthouse/Eye-Q Classics) (9.03.1996): 174 Freddy Fresh- Chupacabra(Harthouse) (22.03.1997): 155 Hardfloor- Mahogany Roots(Harthouse) (10.06.1995): 83 Hardfloor- Dadamnphreaknoizphunk?(Harthouse) (9.12.1995): 184 Hardfloor- Strikeout [rm](Harthouse/Eye-Q) (8.06.1996): 136

Hity na liście albumów UK Chart

Hardfloor- HOME RUN(Harthouse/Eye-Q) (29.06.1996): 68

Gary & Dave

Gary & Dave byli kanadyjskim duetem pop, w skład którego weszli Gary Weeks (ur. 22 maja 1950 r. w Charlottetown , ) i David Lloyd George "Dave" Beckett (ur. 5 lipca 1949 r. W Newmarket , Ontario ). Są najbardziej znani z piosenki z 1973 roku "Could You Ever Love Me Again".

Weeks i Beckett byli przyjaciółmi od szkoły podstawowej we wczesnych latach sześćdziesiątych. Grali w wielu zespołach do 1966 roku, kiedy para rywalizowała na koncercie United Appeal i znalazła się na czwartym miejscu wśród pięciuset wykonawców. Zaczęli grać na festiwalach i stali się główną atrakcją na Expo '70 w Osace w Japonii .

Pierwsze nagrania Gary'ego i Dave'a powstały w 1969 roku; w 1970 roku mieli singla w wytwórni Quality 1977 -" Tender Woman "/" I'm A Rider ". W 1972 roku podpisali kontrakt z wytwórnią Axe Records Grega Hambletona i nagrali dwa single, ale bez powodzenia na rynku. Następnie w 1973 roku wydali własną kompozycję "Could You Ever Love Me Again",która weszła na listę RPM 100 .

Gary i Dave koncertowali z The Stampeders w 1973 roku, aby promować "Could You Ever Love Me Again" i ich pierwszy album. Singiel został wydany w dwudziestu dwóch krajach. Szczególnie dobrze wypadł w Australii. Singiel stał się ich jedynym hitem na amerykańskich listach Billboard Hot 100 .

Para kontynuowała nagrywanie z Hambletonem w 1974 roku,  i koncertowała w zachodniej Kanadzie z Jayem Telferem . Mieli kolejne hity z "I Fell In Love With You Sometime" i coverem "It Might As Well Rain Until September"  Carole King. Mieli sześć kolejnych singli w 1976 roku, ostatni w Polydor i stworzyli dwa albumy dla Axe plus kompilację Greatest Hits.

Zarówno Gary, jak i Dave od dawna kochają latanie. W 1975 roku całkowicie opuścili muzykę, aby kontynuować karierę jako piloci z Airtransit STOL Canada. Powrócili do kariery muzycznej na pewien czas, ale po ich oficjalnym rozwiązaniu zarówno Gary, jak i Dave poszli pracować jako piloci dla Air Canada. Gary Weeks później został pastorem i wyjechał z Kanady do Irlandii, gdzie pracował jako misjonarz.

Gary miał trzech synów, Bena, Jessego i Daniela. Daniel został najmłodszym pilotem w Kanadzie, kiedy dostał licencję na swoje 16 urodziny, po tym jak Gary ukończył szkolenie pilotażowe.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Could You Ever Love Me Again/Where Do We Go From Here?	Gary & Dave	12.1973	-	92[4]	London 200	[written by Beckett, Weeks][produced by Greg Hambleton]

John Gary

John Gary (ur. jako John Gary Strader, 29 listopada 1932r - zm. 4 stycznia 1998 r.) Był amerykańskim piosenkarzem,  gospodarzem telewizyjnym i wykonawcą na scenie muzycznej.
Pochodzący z Watertown ,Nowy  Jork , Gary zaczął śpiewać w wieku 5 lat. Dołączył do swojej starszej siostry Shirley Strader. W wieku 9 lat zdobył trzyletnie stypendium w prestiżowej szkole  Cathedral School of St John .   W wieku 10 lat Gary zdobył dwa   wyróżnienienia od American Theatre Wing Merchant Seaman's Club za Stage Door Canteen. W wieku 12 lat odbył tournée po południowych stanach z Frankiem Pursleyem, niewidomym pianistą z Mason Conservatory.


Gary śpiewał w filmach , na Broadwayu , miał swój własny program telewizyjny w najlepszym czasie antenowym i pojawił się w Carnegie Hall z licznymi symfoniami. Pojawił się trzydzieści razy jako gość w The Tonight Show z Jackiem Paarem , Steve Allenem i Johnny Carsonem . Podróżował przez USA i Kanadę z około 40 koncertami rocznie. Przez sześć lat koncertował   w ponad 400 miastach i miasteczkach. Był stylowym piosenkarzem, który nagrał 24 albumy dla RCA Victor Records.

Przed krajową sławą, Gary pojawił się w lokalnej stacji telewizyjnej   WDSU-TV w Nowym Orleanie ,  w południowym programie telewizyjnym Midday .  Występował w John Gary Show ,mając trzy piętnastominutowe występy w tygodniu, zapowiadając swój show krajowy ( CBS ) dekadę później, jako zastępca w Danny Kaye Show .

Gary był przez wielu uważany za jednego z najbardziej utalentowanych popularnych piosenkarzy ze względu na jego niezwykłą kontrolę oddechu i tonalną jakość głosu. Miał wyjątkowo szeroki zakres trzech i 1/2 oktaw. Jego śpiew obejmował   mocny baryton  po wysoki słodki tenor, często w tej samej piosence. Wiele popularnych piosenek tamtych czasów pasowało do jego intymnego stylu. Po podpisaniu kontraktu z RCA Victor, Gary został nominowany do nagrody Grammy z 1964 roku dla najlepszego nowego artysty. Był ulubionym piosenkarzem innego artysty RCA Victora Elvisa Presleya . 

W 1960 roku dołączył do ASCAP i skomponował kilka popularnych piosenek.  Piosenka "Cold", wydana w 1967 roku, była jego największym sukcesem, która znalazła się na szczycie listy Adult Contemporary przez dwa tygodnie pod koniec tego roku. Jednak utwór nie zdołał wejść na listę Billboard Hot 100.   Służył honorowo w amerykańskim Marine Corps.
John Gary zmarł w 1998 roku w wieku 65 lat na raka w Dallas w Teksasie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Soon I'll Wed My Love/The Young Lovers	John Gary	09.1964	-	89[4]	RCA Victor 8413	[written by Phillipa Fallon][produced by Andy Wiswell]
Don't Throw The Roses Away/Give Me This Moment	John Gary	10.1965	-	132[2]	RCA Victor 8677	[written by Richard Ahlert, Eddie Snyder][produced by Joe Reisman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Catch a Rising Star	John Gary	11.1963	-	19[63]	RCA Victor 2745	[produced by Hugo & Luigi]
Encore	John Gary	02.1964	-	16[46]	RCA Victor 2804	[produced by Andy Wiswell]
So Tenderly	John Gary	08.1964	-	42[28]	RCA Victor 2922	[produced by Andy Wiswell]
David Merrick Presents Hits from His Hits	John Gary	11.1964	-	141[4]	RCA Victor 2947	[produced by Andy Wiswell, Jim Foglesong, Joe Reisman]
The John Gary Christmas Album	John Gary	12.1964	-	3[17].Christmas Chart	RCA Victor 2940	[produced by Andy Wiswell]
A Little Bit of Heaven	John Gary	01.1965	-	17[33]	RCA Victor 2994	[produced by Andy Wiswell]
The Nearness of You	John Gary	07.1965	-	11[29]	RCA Victor 3349	[produced by Joe Reisman]
Your All-Time Favorite Songs	John Gary	10.1965	-	21[25]	RCA Victor 3411	[produced by Joe Reisman]
Choice	John Gary	03.1966	-	51[20]	RCA Victor 3501	[produced by Andy Wiswell, Joe Reisman]
Your All-Time Country Favorites	John Gary	07.1966	-	65[12]	RCA Victor 3570	[produced by Joe Reisman]
A Heart Filled with Song	John Gary	10.1966	-	73[17]	RCA Victor 3666	[produced by Joe Reisman]
Especially for You	John Gary	02.1967	-	117[14]	RCA Victor 3695	[produced by Joe Reisman]
Spanish Moonlight	John Gary	05.1967	-	90[11]	RCA Victor 3785	[produced by Joe Reisman]
Carnegie Hall Concert	John Gary	10.1967	-	76[193]	RCA Victor 1139	-
Love Of A Gentle Woman	John Gary	04.1969	-	192[3]	RCA Victor 4134	[produced by Jack Pleis]

Vikki Carr

Vikki Carr -ur. 19.07.1941r El Paso w Texasie [prawdziwe nazwisko Florencia Bisenta de Casillas Martinez Cardona],amerykańska wokalistka swobodnie poruszająca się w obrębie kilku styli muzycznych,jazzu,muzyki pop,country,największe sukcesy odnosząc śpiewając w języku hiszpańskim.

Przyjmując pseudonim Vikki Carr podpisała w 1962r kontrakt płytowy z Liberty Records.Już pierwszy singiel "He's a Rebel" przyniósł jej sukces,zwłaszcza w Australii.W 1966r odbywa turnee dla żołnierzy amerykańskich po Wietnamie razem z aktorem Danny Kaye.Następny rok przynosi jej album It Must Be Him ,nominowany do trzech nagród Grammy.Tytułowa piosenka osiąga 3 miejsce na Billboard Hot 100 w 1967r.Jeszcze dwie inne jej piosenki,"The Lesson" i nagrana w 1969r "With Pen in Hand" trafiają do Top40 amerykańskiej listy.W sumie dziesięć jej singli i 13 albumów trafia na listy przebojów w Ameryce.

W 1970r uzyskała tytuł "Kobieta Roku" przyznany przez Los Angeles Time.Śpiewała dla pięciu prezydentów Stanów Zjednoczonych;Richarda Nixona, Geralda Forda, Ronalda Reagana, George Busha, i Billy Clintona.W latach 80 i 90-tych Carr odnosi ogromne sukcesy w obszarze latynoskiej muzyki,zdobywając Grammy za album Simplemente Mujer jako najlepsze nagranie amerykańsko-meksykańskie w 1985r i za najlepszy album latynoskiego popu płytą Cosas del Amor w 1992r.Jej najbardziej znane hiszpańskojęzyczne przeboje to:"Total" ,"Disculpame", "Dejame", "Hay Otro en Tu Lugar", "Esos Hombres", "Mala Suerte" i "Cosas del Amor".Ostatnia z wymienionych piosenek spędziła dwa miesiące na szczycie U.S. Latin Charts w 1991r.Jej albumy nagrane w języku hiszpańskim zyskały status złotych i platynowych płyt w Meksyku,Chile,Puerto Rico,Wenezueli,Kostaryce,Kolumbii i Ekwadorze.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
He's a rebel/Be my love	Vikki Carr	09.1962	-	115[3]	Liberty 55 493	[written by Gene Pitney][produced by Snuff Garrett][#1 hit for Crystals in 1962]]
It Must Be Him / That's All	Vikki Carr	06.1967	2[20]	3[15]	Liberty 55 986	[written by Gilbert Bécaud, Hal David, Maurice Vidalin[produced by Dave Pell]
There I Go [Se per te c'e soltanto quell'uomo]/One More Mountain	Vikki Carr	09.1967	50[1]	-	Liberty LBF 15 022 [UK]	[written by Roberto Livraghi/Stellman][produced by Tommy Oliver]
The Lesson / One More Mountain	Vikki Carr	12.1967	-	34[8]	Liberty 56 012	[written by Hal David][produced by Tommy Oliver]
Your Heart Is Free Just Like the Wind / She'll Be There	Vikki Carr	03.1968	-	91[5] side B:99[3]	Liberty 56 026	[written by Christian Chevallier/Jean Rivat/John Shakespeare][B:written by Mack David][produced by Dave Pell/Bob Bledsoe]
Don't break my pretty balloon/Nothing to lose	Vikki Carr	06.1968	-	114[2]	Liberty 56 039	[written by V. McCoy][produced by Dave Pell/Bob Bledsoe]
With Pen in Hand / Can't Take My Eyes Off You	Vikki Carr	05.1969	39[5]	35[13]	Liberty 56 092	[written by Bobby Goldsboro][produced by Dave Pell/Bob Bledsoe]
Eternity / I Will Wait for Love	Vikki Carr	10.1969	-	79[4]	Liberty 56 132	[written by Bob Crewe/Charles Fox][produced by Bob Crewe]
I'll Be Home / Call My Heart Your Home	Vikki Carr	01.1971	-	96[4]	Columbia 45 296	[written by Randy Newman][produced by Dick Glasser]
Big hurt/Cabaret	Vikki Carr	07.1972	-	108[4]	Columbia 45 622	[written by W. Shanklin][produced by Snuff Garrett]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Discovery!	Vikki Carr	07.1964	-	114[4]	Liberty 7354	[produced by Dave Pell]
The Way of Today	Vikki Carr	07.1967	31[2]	-	Liberty SLBY 1331 [UK]	[produced by Nick DeCaro]
It Must Be Him	Vikki Carr	10.1967	12[10]	12[47]	Liberty 7533	[produced by Dave Pell , Tommy Oliver]
Vikki!	Vikki Carr	03.1968	-	63[16]	Liberty 7548	[produced by Tommy Oliver]
For Once in My Life	Vikki Carr	03.1969	-	29[34]	Liberty 7604	[produced by Dave Pell, Ron Bledsoe]
Nashville By Carr	Vikki Carr	05.1970	-	111[8]	Liberty 11 001	-
Love Story	Vikki Carr	07.1971	-	60[14]	Columbia 30 662	-
Superstar	Vikki Carr	01.1972	-	118[4]	Columbia 31 040	-
The First Time Ever (I Saw Your Face)	Vikki Carr	06.1972	-	146[12]	Columbia 31 453	[produced by Snuff Garrett, Steve Binder ]
En Espanol Los Exitos De Hoy Y De Siempre	Vikki Carr	09.1972	-	106[25]	Columbia 31 470	[produced by Jack Gold]
Ms. America	Vikki Carr	06.1973	-	142[7]	Columbia 32 251	[produced by Bobby Hart, Danny Janssen]
Live at The Greek Theatre	Vikki Carr	11.1973	-	172[7]	Columbia 32 656	[produced by Bobby Hart, Danny Janssen, Dawn Moss]
One Hell of A Woman	Vikki Carr	09.1974	-	155[5]	Columbia 32 860	-

Walter Carlos

Walter Carlos, właśc. Wendy Carlos (ur. w 1941), z wykształcenia fizyk, kobieta która stała się pionierem muzyki elektronicznej. W połowie lat 60-tych zaprzyjaźniła się z ekspertem w dziedzinie elektroniki i konstruktorem syntezatorów drem Robertem Moogiem. Przy pomocy muzykologa Benjamina Folkmana Carlos dokonała elektronicznej transkrypcji utworów Jana Sebastiana Bacha.

Płyta Switched on Bach ukazała się pod męskim pseudonimem Walter Carlos. Przy głosach oburzonych purystów muzyki klasycznej, album zajął pierwsze miejsce na liście bestsellerowych płyt muzyki poważnej i przebywał na niej przez 94 tygodnie, do 1971.
Album sprzedano w nakładzie ponad 1 mln egz., a Carlos otrzymała trzy nagrody Grammy w kategoriach: najlepszy album klasyczny, najlepiej zrealizowane nagranie oraz najlepsze wykonanie instrumentalne solisty.
 
W ślad za tym sukcesem ukazał się album The Well-Tempered Synthesizer. Następne płyty nie odniosły już takiego sukcesu, jedynie album z 1972 Sonic Seasonings, zawierający cztery oryginalne kompozycje artystki, otrzymał wysokie oceny krytyki. Wzorowany na Czterech porach roku Antonio Vivaldiego album był zespoleniem elektronicznej muzyki z dźwiękami natury.

Rola Carlos jako ekperymentatora doprowadziła do stworzenia kilkunastu urządzeń elektronicznych, wykorzystywanych w technice nagraniowej. Na płycie Beauty in the Beast wplecione zostały egzotyczne dźwięki z wysp Bali, z Afryki, Indii i Bliskiego Wschodu.

Muzykę Carlos wykorzystał reżyser Staniey Kubrick w filmach Orange Clockwork oraz Shining. W 25 rocznicę wydania albumu Switched on Bach powstała druga część tego dzieła, zrealizowana przy użyciu najbardziej zaawansowanej techniki komputerowej. W muzyce Carlos dominuje poszukiwanie nowych brzmień i tworzenie elektronicznych hybryd takich znanych akustycznych jak metalowa marimba,smyczkowy kocioł lub drewniany glockenspiel.

Nagrania Carlos są bardzo popularne wśród amatorów kierunku new age oraz zwolenników muzyki relaksacyjnej i medytacyjnej, chociaż krytyka zalicza jej dzieło do współczesnej awangardy.Płyty artystki sygnowane są ostatnio częściej jej prawdziwym nazwiskiem - Wendy Carlos.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Switched-On Bach	Walter Carlos	01.1969	-	10[56]	Columbia 7194	[gold-US][produced by Rachel Elkind]
The Well-Tempered Synthesizer	Walter Carlos	01.1970	-	199[2]	Columbia 7286	[produced by Rachel Elkind]
A Clockwork Orange (soundtrack)	Walter Carlos	07.1972	-	146[9]	Columbia 31 480	[produced by Rachel Elkind]
Sonic Seasonings	Walter Carlos	07.1972	-	168[7]	Columbia 31 234	[produced by Wendy Carlos]

Donna Summer

Właśc. Ladonna Gaines, ur. 31.12.1948 r. w Bostonie w stanie Massachussetts. Do legendy muzyki dyskotekowej lat 70. przeszła dzięki przebojowi "Love To Love You Baby".

Po występach w bostońskich grupach rockowych przeniosła się w 1968 r. do Europy, gdzie występowała w niemieckich inscenizacjach "Hair" i "Porgy And Bess". Estradowy pseudonim przybrała od nazwiska męża, austriackiego aktora Helmuta Sommera. Pierwsze single, "Hostage" i "Lady Of The Night", nagrała dla monachijskiej wytwórni Oasis. Jej właściciel, producent i kompozytor Giorgio Moroder, był też autorem "Love To Love You Baby". Orgiastyczne westchnienia i jęki wokalistki, wsparte hipnotyczną, dyskotekową aranżacją Morodera podbiły w 1975 r. cały świat za pośrednictwem USA, gdzie singel wydała wytwórnia Casablanca Neila Bogarta (syna sławnego aktora). W 1977 r. Summer trafiła na szczyt listy brytyjskiej utrzymanym w podobnej konwencji utworem "I Feel Love". Sukces przyniósł jej też "Down Deep Inside" - temat tytułowy z filmu "The Deep" ("Głębia", reż. Peter Yates).

Rok później zadebiutowała na ekranie jako aktorka w "Thank God It's Friday" ("Dzięki Bogu, już piątek", reż. Robert Kline, u boku równie przebojowych The Commodores). Nagrodzony Oscarem temat "Last Dance" przyniósł wokalistce kolejną "złotą płytę", a lata 1978-1979 dalsze singlowe bestsellery: "Mac Arthur Park" Jima Webba (wylansowany przez Richarda Harrisa w 1968 r.), "Hot Stuff" "Bad Girls" i "No More Tears (Enough Is Enough)". wykonywany w duecie z Barbrą Streisand.

Odejściu od muzyki dyskotekowej towarzyszyły spory z Bogartem i podpisanie kontraktu z wytwórnią Davida Geffena. Piosenkarka zwróciła się ku soulowi i gospel, na co wpływ wywarła też jej religijna metamorfoza. W latach 80. pojawiła się na listach przebojów tylko w temacie "Love Is In Control (Finger On The Trigger)", którego producentem był Quincy Jones. W 1987 r. przypomniała się amerykańskiej i europejskiej publiczności podczas trasy koncertowej. Autorami i realizatorami tematów z nagranego w 1989 r. albumu Another.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love to love you baby	Donna Summer	12.1975	4[9]	2[18]	Oasis 401	[gold-US][written by Giorgio Moroder/Pete Bellotte/Donna Summer][produced by Pete Bellotte][3[13].R&B Chart][1[4][17].Hot Disco/Dance;Oasis 401 7"]
Could it be magic	Donna Summer	05.1976	40[7]	52[5]	Oasis 405	[written by Adrienne Anderson/Barry Manilow][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][21[9].R&B Chart][3[7].Hot Disco/Dance;Oasis 405 7"]
Try me i know we can make it	Donna Summer	07.1976	-	80[4]	Oasis 406	[written by Pete Bellotte/Giorgio Moroder/Donna Summer][produced by Pete Bellotte][35[9].R&B Chart][1[3][19].Hot Disco/Dance;Oasis 406 7"]
Spring affair	Donna Summer	12.1976	-	47[8]	Casablanca 872	[written by Pete Bellotte/Giorgio Moroder/Donna Summer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][24[9].R&B Chart]
Winter melody	Donna Summer	02.1977	27[6]	43[6]	Casablanca 874	[written by Pete Bellotte/Giorgio Moroder/Donna Summer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][21[12].R&B Chart]
I feel love/Theme from The Deep ][Down,Deep Inside]	Donna Summer	07.1977	-	-	-	[3[19].Hot Disco/Dance;Casablanca 20 104 12"]
I feel love/Can We Just sit Down [And Talk It Over]	Donna Summer	08.1977	1[4][11]	6[22]	Casablanca 884	[gold-US][gold-UK][written by Pete Bellotte/Giorgio Moroder/Donna Summer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][A:9[19].R&B Chart][B:20[11].R&B Chart]
Down deep inside	Donna Summer	08.1977	5[10]	-	Casablanca CAN 111 [UK]	[written by Donna Summer/John Barry][produced by John Barry]
I remember yesterday	Donna Summer	09.1977	14[7]	-	GTO GT 107	[written by Pete Bellotte/Giorgio Moroder/Donna Summer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
I love you	Donna Summer	12.1977	10[9]	37[11]	Casablanca CAN 907	[written by Pete Bellotte/Giorgio Moroder/Donna Summer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][28[13].R&B Chart]
Love' s unkind	Donna Summer	12.1977	3[13]	-	GTO GT 113 [UK]	[gold-UK][written by Giorgio Moroder/Pete Bellotte/Donna Summer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
Rumour has it	Donna Summer	03.1978	19[8]	53[9]	Casablanca 916	[written by Giorgio Moroder/Pete Bellotte/Donna Summer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][21[11].R&B Chart]
Back in love again	Donna Summer	04.1978	29[7]	-	GTO GT 117	[written by Giorgio Moroder/Pete Bellotte/Donna Summer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
Last dance	Donna Summer	05.1978	51[9]	3[21]	Casablanca 926	[gold-US][written by Paul Jabara][produced by Giorgio Moroder][5[16].R&B Chart][Grammy winner]
Mac Arthur Park	Donna Summer	09.1978	5[10]	1[3][20]	Casablanca 939	[gold-US][silver-UK][original by Richard Harris-68r][written by Jimmy Webb][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][8[15].R&B Chart]
Mac Arthur Park Suite	Donna Summer	09.1978	-	-	-	[1[5][18].Hot Disco/Dance;Casablanca 20 148 12"]
Heaven knows	Donna Summer & Brooklyn Dreams	01.1979	34[8]	4[19]	Casablanca 959	[gold-US][written by Pete Bellotte/Giorgio Moroder/Donna Summer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][8[15].R&B Chart]
Hot stuff	Donna Summer	04.1979	11[11]	1[3][21]	Casablanca 978	[platinium-US][written by Pete Bellotte/Harold Faltermeyer/Keith Forsey][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][3[14].R&B Chart][1[7][24].Hot Disco/Dance;Casablanca 20 167 12"] [Grammy winner]
Bad girls	Donna Summer	05.1979	14[10]	1[5][20]	Casablanca 988	[platinium-US][silver-UK][written by Joe Esposito/Eddie Hokenson/Bruce Sudano/Donna Summer][produced by Giorgio Moroder][1[1][19].R&B Chart]
Dim all the lights	Donna Summer	08.1979	29[9]	2[21]	Casablanca 2201	[gold-US][written by Donna Summer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][13[14].R&B Chart][54[7].Hot Disco/Dance;Casablanca 20 193 12"]
No more tears	Donna Summer & Barbra Streisand	10.1979	3[13]	1[2][15]	Columbia 11 125	[platinum-US][written by Paul Jabara/Bruce Roberts][produced by Gary Klein/Giorgio Moroder][20[12].R&B Chart][1[4][17].Hot Disco/Dance;Casablanca 20 199 12"]
On the radio	Donna Summer	01.1980	32[6]	5[17]	Casablanca 2236	[gold-US][written by Giorgio Moroder/Donna Summer ][produced by Giorgio Moroder][9[13].R&B Chart]
Sunset People	Donna Summer	06.1980	46[5]	-	Casablanca CAN 198	[written by Harold Faltermeyer/Keith Forsey/Pete Bellotte][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
Walk away	Donna Summer	09.1980	-	36[11]	Casablanca 2300	[written by Pete Bellotte/Harold Faltermeyer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][35[10].R&B Chart]
The wanderer	Donna Summer	09.1980	48[6]	3[20]	Warner 49563	[gold-US][written by Giorgio Moroder/Donna Summer][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][13[16].R&B Chart]
Cold love	Donna Summer	11.1980	44[3]	33[12]	Warner 49634	[platinium][written by Bellotte/Faltermeyer/Forsey][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][Grammy winner]
Who do you think you' re foolin'	Donna Summer	02.1981	-	40[11]	Warner 49664	[written by Pete Bellotte/Sylvester Levay/Jerry Rix][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
Love is in control [Finger on the trigger]	Donna Summer	06.1982	18[12]	10[18]	Warner 29982	[written by Quincy Jones/Merria Ross/Rod Temperton][produced by Quincy Jones][4[17].R&B Chart][3[19].Hot Disco/Dance;Geffen 29 938 12"]
State of independence	Donna Summer	10.1982	14[17]	41[10]	Geffen 29 895	[written by Jon Anderson/Vangelis][produced by Quincy Jones][31[10].R&B Chart]
The woman in me	Donna Summer	12.1982	62[3]	33[16]	Geffen 29 805	[written by John Bettis/Michael Clark][produced by Quincy Jones][30[17].R&B Chart]
I feel love [remix]	Donna Summer	12.1982	21[10]	-	Casablanca FEEL 7	[written by Donna Summer/Giorgio Moroder/Pete Bellotte][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
She works hard for the money	Donna Summer	05.1983	25[8]	3[21]	Mercury 812 370	[written by Michael Omartian/Donna Summer][produced by Michael Omartian][1[3][19].R&B Chart][3[15].Hot Disco/Dance;Mercury 812 370 7"]
Unconditional love	Donna Summer	09.1983	14[13]	43[8]	Mercury 814 088	[written by Michael Omartian/Donna Summer][produced by Michael Omartian][9[14].R&B Chart]
Love has a mind of it' s own	Donna Summer With Matthew Ward	01.1984	-	70[4]	Mercury 814922	[written by Michael Omartian/Bruce Sudano/Donna Summer][produced by Michael Omartian][35[13].R&B Chart]
Stop, Look and Listen	Donna Summer	01.1984	57[3]	-	Mercury DONNA 3	[written by Donna Summer/Michael Omartian/Greg Phillinganes][produced by Michael Omartian]
There goes my baby	Donna Summer	08.1984	99[1]	21[14]	Geffen 29291	[written by Benjamin Nelson/Lover Patterson/George Treadwell][produced by Michael Omartian][20[13].R&B Chart]
Supernatural love	Donna Summer	11.1984	-	75[5]	Geffen 29142	[written by Michael Omartian/Bruce Sudano/Donna Summer][produced by Michael Omartian][51[9].R&B Chart][39[8].Hot Disco/Dance;Geffen 20 273 12"]
Eyes	Donna Summer	05.1985	97[1]	-	Warner Bros. U 9103	[written by Donna Summer, Michael Omartian][produced by Michael Omartian]
Dinner with Gershwin	Donna Summer	08.1987	13[13]	48[11]	Geffen 28418	[written by Brenda Russell][produced by Richard Perry][10[14].R&B Chart][13[8].Hot Disco/Dance;Geffen 20 635 12"]
All Systems Go	Donna Summer	01.1988	54[3]	-	WEA U 8122 [UK]	[written by Donna Summer/Harold Faltermeyer][produced by Harold Faltermeyer]
This time i know it' s for real	Donna Summer	04.1989	3[14]	7[17]	Atlantic 88899	[gold-US][silver-UK][written by Matt Aitken/Mike Stock/Donna Summer/Pete Waterman][produced by Mike Stock/Matt Aitken/Pete Waterman][5[10].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 415 12"]
I don' t wanna hurt	Donna Summer	05.1989	7[9]	-	Warner Bros U 7567	[written by Mike Stock/Matt Aitken/Pete Waterman][produced by Mike Stock/Matt Aitken/Pete Waterman]
Love' s about to change my heart	Donna Summer	09.1989	20[6]	85[3]	Atlantic 88840	[written by Mike Stock/Matt Aitken/Pete Waterman][produced by Mike Stock/Matt Aitken/Pete Waterman][3[11].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 309 12"]
When Love Takes Over You	Donna Summer	11.1989	72[2]	-	WEA U 7361 [UK]	[written by Mike Stock/Matt Aitken/Pete Waterman][produced by Mike Stock/Matt Aitken/Pete Waterman]
Breakaway	Donna Summer	01.1991	49[4]	-	Warner Bros U 3308 [UK]	[written by Mike Stock/Matt Aitken/Pete Waterman][produced by Mike Stock/Matt Aitken/Pete Waterman]
When love cries	Donna Summer	08.1991	-	77[5]	Atlantic 87 624	[written by Keith Diamond/Larry Henley/Eve Nelson/Anthony Smith/Donna Summer][produced by Keith Diamond][18[11].R&B Chart]
Work That Magic	Donna Summer	11.1991	74[1]	-	Warner Bros U 5937 [UK]	[written by Donna Summer/Keith Diamond][produced by Keith Diamond]
Melody of love [Wanna be loved]	Donna Summer	11.1994	21[13]	-	Mercury MERCD 418	[written by Donna Summer/David Cole/Robert Clivilles/Carrano][produced by Welcome/Donna Summer][1[3][15].Hot Disco/Dance;Casablanca 856 357 12"]
I feel love	Donna Summer	09.1995	8[19]	-	Manifesto FESCD 1	[written by Donna Summer/Giorgio Moroder/Pete Bellotte][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte][9[11].Hot Disco/Dance;Casablanca [promo] 12"]
State of independence [remix]	Donna Summer	04.1996	13[11]	-	Manifesto FESCD 7	[written by Vangelis/Jon Anderson][produced by Quincy Jones]
Whenever There Is Love	Bruce Roberts And Donna Summer	12.1996	-	109[4]	Universal 56 034	[written by Bruce Roberts, Sam Roman][produced by David Foster, Bruce Roberts]
Carry On	Donna Summer & Giorgio Moroder	07.1998	65[3]	-	Almighty CDALMY 120	[written by Giorgio Moroder/Marietta Waters][produced by Giorgio Moroder][25[9].Hot Disco/Dance;Interhit 10 164 12"]
I will go with you [Con Te Partiro]	Donna Summer	10.1999	44[5]	79[9]	Epic 6682092	[written by Lucio Quarantotto/Francesco Sartori/Donna Summer][produced by Mac Quayle/Hex Hector][1[1][14].Hot Disco/Dance;Epic 79 202 12"]
Love Is the Healer	Donna Summer	10.1999	-	-	-	[written by Donna Summer, Nathan DiGesare][produced by Nathan DiGesare, Thunderpuss][1[1][13].Hot Disco/Dance;Epic [promo] 12"]
The Power of One	Donna Summer	11.2000	-	-	-	[written by Luther Vandross, Marcus Miller, Teddy Vann][2[13].Hot Disco/Dance;Atlantic 85 021 12"]
I feel love	Donna Summer	05.2012	45[2]	-	Mercury USIR 20300349	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I love to love you baby	Donna Summer	11.1975	16[9]	11[30]	Oasis 5003	[gold-US][gold-UK][produced by Pete Bellotte]
A love trilogy	Donna Summer	03.1976	41[10]	21[27]	Oasis 5004	[gold-US][gold-UK][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
Four seasons of love	Donna Summer	11.1976	-	29[26]	Casablanca 7038	[gold-US][silver-UK][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
I remember yesterday	Donna Summer	06.1977	3[23]	18[40]	Casablanca 7056	[gold-US][gold-UK][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
Once upon a time	Donna Summer	11.1977	24[13]	26[58]	Casablanca 7078	[gold-US][gold-UK][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
Greatest hits	Donna Summer	01.1978	4[18]	-	GTO GTLP 028 [UK[	[gold-UK][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
Live and more	Donna Summer	09.1978	16[16]	1[1][75]	Casablanca 7119	[platinium-US][gold-UK][produced by Giorgio Moroder/Pete Bellotte]
Bad girls	Donna Summer	05.1979	23[23]	1[6][49]	Casablanca 7150	[2x-platinium-US][gold-UK][produced by Pete Bellotte/Juergen Koppers/Giorgio Moroder/Donna Summer]
On the radio-Greatest Hits Volume I & II	Donna Summer	11.1979	24[22]	1[1][40]	Casablanca 7191	[2x-platinium-US][gold-UK][produced by Pete Bellotte/Gary Klein/Giorgio Moroder]
Walk away-Collector' s edition[The best of 1977-1980]	Donna Summer	10.1980	-	50[15]	Casablanca 7244	[produced by Pete Bellotte/Gary Klein/Giorgio Moroder]
The wanderer	Donna Summer	11.1980	55[2]	13[18]	Geffen 2000	[gold-US][produced by Pete Bellotte/Giorgio Moroder]
Donna Summer	Donna Summer	08.1982	13[16]	20[37]	Geffen 2005	[gold-US][produced by Quincy Jones]
She work' s hard for the money	Donna Summer	07.1983	28[5]	9[32]	Mercury 812 265	[gold-US][produced by Michael Omartian]
Cat' s without claws	Donna Summer	09.1984	69[2]	40[17]	Geffen 24 040	[produced by Michael Omartian]
All systems go	Donna Summer	10.1987	-	122[6]	Geffen 24 102	[produced by Harold Faltermeyer, Peter Bunetta, Rick Chudacoff, Richard Perry, Donna Summer, Keith Nelson, Jeffrey Lams]
Another place and time	Donna Summer	05.1989	17[28]	53[20]	Atlantic 81 987	[produced by Mike Stock/Matt Aitken/Pete Waterman]
The best of Donna Summer	Donna Summer	11.1990	24[9]	-	Warner Bros WX 397	[produced by Donna Summer/Pete Bellotte/Giorgio Moroder]
Endless Summer-Greatest Hits	Donna Summer	11.1994	37[15]	90[1]	Casablanca 526178	[gold-UK][produced by Donna Summer/Quincy Jones/Giorgio Moroder/Pete Bellotte/Gary Klein/Michael Omartian/Mike Stock/Peter Waterman]
VH1 presents Donna Summer-Live and more encore!	Donna Summer	07.1999	-	43[13]	Epic 69 910	[produced by Donna Summer/Bruce Sudano/Wayne Isaak/Bruce Gillmer/Lee Chesnut]
The Journey: The Very Best of Donna Summer	Donna Summer	10.2003	6[18]	88[6]	Mercury 9862856	[gold-UK][produced by Donna Summer/Quincy Jones/Giorgio Moroder/Pete Bellotte/Nathan DiGesare/Michael Hanna/Gary Klein/Tony Moran/Michael Omartian/Mac Quayle/Bruce Sudano]
Crayons	Donna Summer	06.2008	-	17[5]	Burgundy 88697 22992 2	[gold-UK][produced by Nathan DiGesare/Toby Gad/Jamie Houston/Greg Kurstin/Lester Mendez/Sebastian Morton/Jonathan Rotem]
The Ultimate Collection	Donna Summer	12.2016	30[6]	-	Driven By The Music DBTMTV 01	-

Franne Golde

Francine Vicki Golde  to amerykańska autorka tekstów, muzyk, piosenkarka i pisarka. Jej piosenki pojawiły się w ponad 100 milionach płyt na całym świecie, Golde otrzymała nagrody BMI dla singli   The Pussycat Dolls " Stickwitu ",  " A Man Ain't Made of Stone" Randy'ego Travisa, The  Kinley's "Out There Watching " ze ścieżki dźwiękowej "Touched by an Angel  " ,"Dreaming of You " Seleny , Jody Watley " Do not You Want Me " i " Nightshift "  Commodores , która również zdobyła nagrodę Grammy za Best R&B Performance by a Duo or Group i otrzymał nominację Grammy do piosenki roku. Ostatnio Franne założyła własną linię odzieży   "The Perfect Black Pant".

Na początku swojej kariery Golde znalazła się niedaleko od domu w wynajętym studio w Chess Records w Chicago. Jej nauczycielami byli artyści, producenci i autorzy piosenek R & B, którzy nagrywali tam i wkrótce wzięli pod swoje skrzydła Golde. Wkrótce założyła swój pierwszy zespół, Frannie and Zoey, który zyskał lokalne uznanie i była już w drodze do nagrań dla samego Atlantic, a później Epic / Portrait .

We wczesnych latach 80-tych Golde zaczął pisać z autorką piosenek Carole Bayer Sager , która przedstawiła ją Richardowi Perry'emu . Był pod wrażeniem Golde  i przekonał ją, żeby przeprowadziła się do Los Angeles i podpisała kontrakt z jego   firmą wydawniczą Braintree Music. Wkrótce po tym, jak Diana Ross nagrała " Gettin' Ready for Love ", pierwszą piosenkę, którą Golde napisała wspólnie z Tomem Snowem , pod jej nowym kontraktem z Perry'm. 

Golde napisał także duet Dennis Edwards / Siedah Garrett " Do not Look Any Further " z Dennis Lambert i Duane Hitchings, który od tego czasu stał się jednym z najczęściej wybieranych utworów raperów i artystów dance na arenie międzynarodowej, w tym Snoop Dogg , TLC , Tupac Shakur , Junior MAFIA z Notorious BIG , Lauryn Hill i M People , którzy nagrali piosenkę i zrobili z niej hit   w Wielkiej Brytanii .

Jego prace znalazły się wśród największych hitów soundtrackowych ostatniej dekady, w tym w Grammy Award - z filmu The Bodyguard , a także w soundtrackach do Top Gun , Beverly Hills Cop II , Selena  , w którym znalazł się przebój Golde  " Dreaming of You " oraz serial telewizyjny " Miami Vice " i " Touched by an Angel " , który zawierał singiel " Somebody's There There Watching " . 

Kenny G nagrał "Even if My Heart Would Break" Golde  z Aaronem Neville'm za ścieżkę dźwiękową do The Bodyguard . Następnie zdecydował się włączyć go do swojego wydawnictwa, " Breathless" . 

Napisała piosenki na wielu albumach, w tym: Pussycat Dolls " Stickwitu " - który był także hitem na całym świecie i był nominowany do nagrody Grammy 2007,Jessica Simpson "Be", Christina Aguilera "So Emotional" , "Do You Want Me" Jody Watley, "I Belong to You" Whitney Houston,Commodores " Nightshift " i " Dreaming of You " Seleny .

Piosenki na listach przebojów

Kompozycje Franny Golde na listach przebojów [with Tom Snow] 11/1977 Gettin' Ready for Love Diana Ross 23.UK/27.US 07/1981 Secret Combination Randy Crawford 48.UK 10/1995 Dreaming of You Selena 22.US [with Peter Noone & Allee Willis] 05/1978 God Knows Debby Boone 74.US [with Albert Hammond] 07/1979 Here I Go (Fallin' in Love Again) Franne Golde 76.US [with P. Melon] 01/1982 Voice on the Radio Conductor 63.US [with Peter McIan] 12/1982 Looking for a Stranger Pat Benatar 39.US [with Peters Ivers] 12/1983 Let's Go Up Diana Ross 77.US [with Sue Shifrin] 01/1984 Over My Head Toni Basil 81.US [with Dennis Lambert & Duane Hitchings] 04/1984 Don't Look Any Further Dennis Edwards 72.US 02/1988 Don't Look Any Further The Kane Gang 64.US/52.UK 12/1993 Don't Look Any Further M People 9.UK [with Dennis Lambert & Walter Orange] 1985 Nightshift Nashville Nightshift 89.Country Chart 01/1985 Nightshift The Commodores 3.US/3.UK [with Harold Faltermeyer] 07/1985 Bit by Bit Stephanie Mills 78.US [with Bobby Caldwell, Paul Fox] 08/1985 Janet The Commodores 97.US/90.UK [with Mary Lauria & Marti Sharron ] 12/1985 Own the Night Chaka Khan 57.US [with Gene McFadden] 1986 Falling Melba Moore 1.R&B Chart [with Nick MundyPaul Fox] 09/1986 Talk to Me Chico DeBarge 21.US [with Dennis Lambert, Andy Goldmark] 10/1986 Goin' to the Bank The Commodores 65.US/43.UK [with Allee Willis] 08/1987 Be There The Pointer Sisters 42.US/78.UK 09/1993 All That Matters to Me Alexander O'Neal 67.UK [with David Paul Bryant,Jody Watley] 10/1987 Don't You Want Me Jody Watley 6.US/55.UK [with Andy Goldmark & Bruce Roberts] 11/1990 Me-U=Blue Glenn Medeiros & Stylistics 78.US [with Bruce Roberts] 02/1991 Secret Heart 64.US/79.UK [with Derek Bramble ] 09/1991 I Belong to You Whitney Houston 54.UK [with Adrian Gurvitz] 06/1994 Even If My Heart Would Break Kenny G 122.US [with Robin Lerner,Steve Booker] 01/1999 Somebody's Out There Watching The Kinleys 64.US [with Gary Burr, Robin Lerner] 11/1999 A Man Ain't Made of Stone Randy Travis 82.US [with Kasia Livingston & Robert D. Palmer] 10/2005 Stickwitu The Pussycat Dolls 52.US/1.UK

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Here I Go (Fallin' In Love Again)/Tell Me What's Goin' On	Franne Golde	07.1977	-	76[3]	Portrait 70031	[written by F. Golde, A. Hammond][produced by Karl Richardson, Albhy Galuten]

Siedah Garrett

Siedah Garrett (ur. 24 czerwca 1960r w Los Angeles) – amerykańska wokalistka i autorka piosenek.
W 1987 r. współpracowała z Michaelem Jacksonem, wspólnie z nim wykonując utwór I Just Can't Stop Loving You oraz współkomponując Man in the Mirror (oba z albumu Bad). W latach 1992–1993 uczestniczyła w trasie koncertowej Jacksona, Dangerous World Tour. W późniejszych latach wykonywała wokal wspierający m.in. dla Quincy Jonesa (m.in. Back on the Block), Madonny, Natalie Cole, Anastacii i Jessiki Simpson.

W 2008 r. otrzymała (wspólnie z Henry Kriegerem) Nagrodę Grammy w kategorii Best Song-Motion Picture TV, Visual Media za piosenkę Love You I Do z filmu Dreamgirls. Utwór ten był również nominowany do Oscara w kategorii Najlepsza piosenka w 2007 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don't Look Any Further/ I Thought I Could Handle It	Dennis Edwards feat. Siedah Garrett	03.1984	45[12]	72[6]	Gordy TMG 1334	[written by D. Lambert, F. Golde, D. Hitchings][produced by Dennis Lambert, Paul M. Jackson Jr.][2[23].R&B Chart]
Do You Want It Right Now/Survive [Deco]	Siedah Garrett	03.1984	-	-	Qwest 29 086	[written by C. Burton, N. Straker][produced by John "Jellybean" Benitez ][63[11].R&B Chart][piosenka z filmu "Fast Forward"]
I Just Can't Stop Loving You (With Spoken Intro)/Baby Be Mine [Michael Jackson]	Michael Jackson With Siedah Garrett	08.1987	1[2][9]	1[1][14]	Epic 6502027	[written by M. Jackson][produced by Quincy Jones]
Everchanging Times (Theme From Baby Boom)	Siedah Garrett	11.1987	-	-	Qwest 28 163	[written by B. Bacharach, C. B. Sager, B. Conti][produced by Burt Bacharach, Carole Bayer Sager, David Foster][44[15].R&B Chart][piosenka z filmu "Baby Boom"]
K.I.S.S.I.N.G./Taboo	Siedah Garrett	07.1988	77[3]	97[1]	Qwest 27 928	[written by Dana Merino, Guy Babylon][produced by Rod Temperton, Dick Rudolph ][18[13].R&B Chart]
I Don't Go For That	Quincy Jones Featuring Siedah Garrett	08.1990	-	-	Qwest 19 755	[written by Ian Prince][15[13].R&B Chart]
The Places You Find Love	Quincy Jones featuring Chaka Khan	12.1990	-	-	Qwest 19 565	[produced by Quincy Jones][39[11].R&B Chart]
I'm Yours	Quincy Jones featuring El DeBarge & Siedah Garrett	04.1999	-	-	Qwest 16 987	[73[8].R&B Chart]
Rain Down Love	Siedah Garrett with Freemasons	01.2007	12[10]	-	Loaded LOAD 116CD	[written by James Wiltshire , Russell Small, Neil Cowley ][produced by James Wiltshire , Russell Small]

Leif Garrett

Leif Garrett- Ur. 8.11.1961 r. w Hollywood w Kalifornii, USA. Ten nastoletni wokalista o wyglądzie blond aniołka pokazał się już w 1973 r. w filmie "Walking Tall". Zanim podpisał kontrakt nagraniowy z wytwórnią Atlantic, wystąpił również w dwu następnych częściach tego obrazu.
Latem 1977 r. trafił do amerykańskiej Top 20, rejestrując własną wersję przeboju The Beach Boys "Surfin' USA".

Karierę kontynuował nagrywając przeboje "Runaround Sue" z repertuaru Diona oraz "The Wanderer" i "Put Your Head On My Shoulder" Paula Anki. W 1978 r. przeniósł się do wytwórni The Scotti Brothers, dla której nagrał swój największy hit - dyskotekowy numer "I Was Made For Dancing" (trafił do Top 10 zarówno w USA, jak i Wielkiej Brytanii).
W połowie lat 70. odegrał w Wielkiej Brytanii ważną rolę w popularyzacji... jazdy na deskorolkach.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Surfin' USA/Special kind of girl	Leif Garrett	08.1977	-	20[15]	Atlantic 3423	[written by Chuck Berry][produced by Michael Lloyd]
Runaround Sue/I wanna share a dream with you	Leif Garrett	11.1977	-	13[14]	Atlantic 3440	[written by Dion DiMucci, Ernest Maresca][produced by Michael Lloyd]
Put your head on my shoulder/Kari	Leif Garrett	03.1978	-	58[7]	Atlantic 3466	[written by Paul Anka][produced by Michael Lloyd]
The wanderer/Love on the run	Leif Garrett	04.1978	-	49[7]	Atlantic 3476	[written by Ernest Maresca][produced by Michael Lloyd]
I was made for dancin' /Living without your love	Leif Garrett	11.1978	4[10]	10[21]	Scotti Brothers 403	[written by Michael Lloyd][produced by Michael Lloyd]
Feel the night/New York City Nights	Leif Garrett	05.1979	38[4]	57[8]	Scotti Brothers 407	[written by Abrim Tilmon][produced by Michael Lloyd]
When i think of you/New York City Nights	Leif Garrett	11.1979	-	78[5]	Scotti Brothers 502	[written by James Williams][produced by Michael Lloyd]
Memorize your number/Moonlight dancin'	Leif Garrett	12.1979	-	60[9]	Scotti Brothers 510	[written by Billy Kirkland][produced by Michael Lloyd]
I was looking for someone to love/Little things you do	Leif Garrett	04.1980	-	78[5]	Scotti Brothers 516	[written by Michael Lloyd, Howie Greenfield][produced by Michael Lloyd]
Runaway Rita/Just like a brother	Leif Garrett	12.1981	-	84[6]	Scotti Brothers 02579	[written by S. Tokura, J. Harrington, J. Pennig, Taken][produced by John A'Andrea, Shun Tokura ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Leif Garrett	Leif Garrett	12.1977	-	37[24]	Atlantic 19 152	[gold-US][produced by Michael Lloyd]
Feel the need	Leif Garrett	11.1978	-	34[19]	Scotti Brothers 7100	[gold-US][produced by Michael Lloyd]
Same goes for you	Leif Garrett	12.1979	-	129[22]	Scotti Brothers 16 008
My movie of you	Leif Garrett	12.1981	-	185[7]	Scotti Brothers 37 625

Lee Garrett

Lee Garrett (ur. 30 czerwca 1943 r., Mississippi ) to amerykański wokalista i autor tekstów rhythm'n'bluesowych , najbardziej znany z tego, że napisał piosenkę " Signed, Sealed, Delivered I'm Yours ".Garrett napisał kilka piosenek ze Stevie Wonderem , w tym piosenkę Jermaine Jackson " Let's Get Serious " i The Spinners " It's a Shame ".

W 1976 jego solowy utwór "You're My Everything" osiągnął 15 pozycję na brytyjskiej liście singli . Bez żadnej dodatkowej obecności na listach przebojów, stał sie typowym artystą jednego przeboju . 

Z biegiem lat Garrett i Wonder naprawili swój związek. Podczas swojej trasy w 2007 roku, podczas występu 30 sierpnia, Wonder oddał hołd Garrettowi, śpiewając składankę wspólnie tworzonych utworów, a także przedstawił Garretta publiczności, potwierdzając swoją obecność na estradzie, i dziękując mu za lata przyjaźni i wsparcie.

Garrett mieszka w Portland w stanie Oregon (w Beaverton, mieście na zachód od Portland) i nadal występuje w całych Stanach Zjednoczonych. Obecnie jest zaangażowany w Ray Charles Tribute, która jest grupą muzyków z północnego zachodu bazującą na rock and roll'u z lat 50-tych i grupą R & B z lat 60. o nazwie Boomerband.

Podobnie jak Stevie Wonder, Garrett również jest niewidomy .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You're My Everything/Love Enough For Two	Lee Garrett	05.1976	15[7]	58[6]	Chrysalis 2112	[written by Lee Garrett, Robert Taylor][produced by Eric Malamud, Tom Sellers][85[4].R&B Chart]

Gale Garnett

Gale Zoë Garnett (urodzona 17 lipca 1942 r.) jest kanadyjską piosenkarką urodzoną w Nowej Zelandii, najbardziej znaną w Stanach Zjednoczonych ze swojego popularnego    przeboju " We'll Sing in the Sunshine ",zdobywcy Grammy. Garnett od tego czasu prowadzi karierę jako pisarka i aktorka .Garnett urodziła się w Auckland w Nowej Zelandii, a wraz z rodziną przeniosła się do Kanady, kiedy miała 11 lat. Zadebiutowała publicznie w 1960 roku, jednocześnie kontynuując karierę aktorską, występując gościnnie w programach telewizyjnych , takich jak 77 Sunset. Strip . Zadebiutowała w Nowym Jorku w 1963 roku i   podpisała kontrakt z RCA Victor Records w tym samym roku.


Jesienią 1964 r. Garnett uzyskała numer cztery na liście pop ze swoim oryginalnym utworem " We'll Sing in the Sunshine " (także # 1 na liście Billboard's Adult Contemporary przez siedem tygodni i Top 50 country hit), i nagrała swój debiutancki album, My Kind of Folk Songs, dla RCA Victor . Piosenka "We'll Sing in the Sunshine"  zdobyła nagrodę Grammy za najlepsze nagranie w 1965 roku , sprzedała się w ponad milionie egzemplarzy, zyskując tym samym status złotej płyty.

 Garnett kontynuowała nagrywanie przez resztę lat sześćdziesiątych wraz z nią wspierający zespół Gentle Reign. Jej kontynuacja "We'll Sing in the Sunshine", "Lovin 'Place", była jej jedynym singlem w Ameryce. Garnett pojawił się dwukrotnie w Shindig ABC ! oraz The Lloyd Thaxton Show u szczytu swojej sławy  w połowie lat sześćdziesiątych.

Garnett miala godny uwagi występ w filmie Mad Monster Party w wersji Rankin-Bass pod koniec lat 60-tych XX wieku, z niezapomnianymi piosenkami Our Time to Shine i Never Like a Like Like Mine. W tym okresie zaczęła być bardziej pod wpływem kontrkultury i do pewnego stopnia przyjęła tematy psychedeliczne.   Pod koniec lat 60-tych nagrała kilka albumów z muzyką z wpływami psychodelic z Gentle Reign.

Mimo, że Garnett wycofała się z branży muzycznej w latach 80-tych, nadal pojawiała się w filmach fabularnych (w tym w 2002 roku w My Big Fat Greek Wedding ) oraz w programach telewizyjnych, zazwyczaj w rolach drugoplanowych. W kolejnych latach zajmowała się również dziennikarstwem, pisaniem esejów, kolumn i recenzji książek dla różnych gazet i czasopism . Napisała także i wykonała dwa jednoosobowe spektakle teatralne, Gale Garnett & Company i Life After Latex.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
We'll Sing In The Sunshine/Prism Song	Gale Garnett	08.1964	-	4[17]	RCA Victor 8388	[written by Gale Garnett][produced by Andy Wiswell]
Lovin' Place/I Used To Live Here	Gale Garnett	12.1964	-	54[9]	RCA Victor 8472	[written by Gale Garnett][produced by Andy Wiswell]
I'll Cry Alone/Where Do You Go To Go Away	Gale Garnett	04.1965	-	108[4]	RCA Victor 8549	[written by Gale Garnett][produced by Andy Wiswell]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
My Kind of Folk Songs	Gale Garnett	09.1964	-	43[22]	RCA Victor 2833	-

Frank Gari

Frank Gari (ur. Frank Daniel Garofalo  w Nowym Jorku 1 kwietnia 1944 r.  ) jest piosenkarzem, autorem piosenek i kompozytorem.
Gari był popularnym piosenkarzem i autorem piosenek z końca lat 50-tych i na początku lat sześćdziesiątych. Jego najbardziej znane utwory jako wykonawcy to "Utopia", "Lullaby of Love" i "Princess", z których wszystkie trafiły na listę 40 najlepszych amerykańskich list przebojów we wczesnych latach sześćdziesiątych. Przyczyniły się do tego   wyjątkowy, bogaty głos Gari, łączący się ze starannie dobranymi instrumentacjami   i chórkami, którzy stworzyli głębokie poczucie magii, eteryczną perfekcję, szczerość i emocje.

Wraz z partnerem do pisania piosenek Rogerem McGuinnem z The Byrds napisali piosenkę "Beach Ball" podczas współpracy z wokalistą Bobby Darinem . Gari i McGuinn pojawili się w Capitol Records jako City Surfers. Frank wykonywał swoje utwory w takich programach, jak The Merv Griffin Show , The Steve Allen Show i American Bandstand . Wystąpił także w słynnym na całym świecie "Empire Room" hotelu Waldorf-Astoria w Nowym Jorku z zespołem Woody Hermana .

W tym roku przeniósł się do Cleveland , stając się kompozytorem jingli do reklam telewizyjnych. Niektóre z jego wczesnych jingli były dla Ohio Bell , drzwi garażowych Genie i wczesnych reklam dla Wendy's . Frank zdobył wiele nagród Emmy i Clio , a później został uhonorowany prestiżową nagrodą Lifetime Achievement Award od branży nadawczej.

Gari jest dziś najbardziej znany jako kompozytor i producent telewizyjny, a także jest jednym z najbardziej poszukiwanych kompozytorów muzyki do telewizyjnych serwisów informacyjnych w Ameryce. Jego pierwszą telewizyjną kampanią tematyczną i wizerunkową był popularny "Catch 5", pierwotnie napisany dla WEWS-TV w Cleveland w 1970 roku. Gari stworzył także i wyprodukował najpopularniejszy motyw obrazu telewizyjnego w historii branży nadawczej, zatytułowany "Hello".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Utopia/I Ain't Got A Girl	Frank Gari	12.1960	27[14]	-	Crusade 1020	[written by Schroeder, Gold, Kalmanoff][produced by Sy Muskin, Sy Mann]
Lullabye Of Love/Tonight Is Our Last Night	Frank Gari	04.1961	23[12]	-	Crusade 1021	[written by Gari, Muskin, Glaser, Glaser][produced by Sy Muskin, Sy Mann]
Princess/The Last Bus Left At Midnight	Frank Gari	07.1961	30[10]	-	Crusade 1022	[written by Deane, Leonard, Familio][produced by Sy Muskin, Sy Mann]