Blondie

Grupa amerykańska. Powstała w sierpniu 1974 w Nowym Jorku. Z początku nazwała się Angel And The Snake, ale już po kilku tygodniach przeobraziła się w Blondie (od farbowanych na blond włosów wokalistki). Założyli ją
Debbie Harry (właśc. Deborah Harry; 1.07.1945, Miami, Floryda) - voc i
Chris Stein (5.01.1950, Brooklyn, Nowy Jork) - g, perc, voc.
A w pierwszym składzie znaleźli się też: Fred Smith - b , Bill O'Connor - dr oraz Jackie - voc i Julie - voc.
Harry występowała wcześniej w żeńskim zespole wokalno-tanecznym The Stilettos, a Stein, Smith i O'Connor współpracowali z nim jako muzycy akompaniujący. Niebawem zamiast Jackie i Julie przyjęto Tish -voc i Snooky - voc. W październiku 1974 dołączył Ivan Kral -g, emigrant z Czechosłowacji, ale już w grudniu tego rok odszedł do zespołu Patti Smith. W marcu 1975 0'Connora zastąpił Clem Burke(właśc. Clement Bozewski; 24.11.1955r Bayonne, Nowy Jork) - dr, voc ze Sweet Revenge, ale gdy miesiąc później Smith wybrał współpracę z Television, formacja nie mogła znaleźć nikogo na jego miejsce.
Stein chciał się wtedy związać z The Heartbreakers, a Harry przekonana, że grupa niebawem się rozsypie, zwolniła Tish i Snooky (założyły później The Sick Fucks).
Jednakże w lipcu 1975 udało się odbudować skład - Stein pozostał w Blondie, a Smitha zastąpił Gary Valentine - b. Natomiast w listopadzie 1975 dołączył Jimmy Destri (właśc. James Mollica; 8.04.1954, Nowy Jork) - k, voc z The Knickers.
Do następnych zmian doszło dopiero w 1977, najpierw, w lipcu, miejsce Valentine'a, który utworzył The Know, zajął Frank "The Freak" Infante - b, a później, w grudniu, dołączył też Nigel Harrison (24.04.1951, Stockport, Wielka Brytania) - b, były muzyk Silverhead i Nite City, i Infante mógł odstawić gitarę basową do kąta, a sięgnąć po gitarę.
W 1982 formacja zawiesiła działalność. W 1996 odrodziła się z inicjatywy Harry, Steina, Destriego i Burke'a, których wsparli Paul Carbonara -g, Leigh Foxx -b i Matt O'Connor - perc.
Już w sierpniu 1974 grupa zaprezentowała się publiczności nowojorskiego klubu CBCB's. W następnych tygodniach często tam występowała u boku m.in. The Ramones i Television. Wykonywała znane utwory w rodzaju Out In The Streets Shangri-Las, Lady Marmalade Labelle, Come On Chucka Berry'ego czy Sunday Morning Nico oraz pierwsze własne kompozycje, jak Platinum Blonde czy Love At The Docks.
Niebawem zaczęła też koncertować w innych miejscowych klubach, jak Max's Kansas City, Mothers czy Club 82. Latem 1975 Alan Betrock, dziennikarz pisma "SoHo News", zorganizował jej próbne nagrania. Zarejestrowała pięć utworów, w tym cztery własne: Platinum Blonde, Puerto Rico, Thin Line i pomyślany jako parodia muzyki disco The Disco Song, ale wynik nie był satysfakcjonujący (ukazały się po latach, w 1994, włączone do programu przekrojowego albumu "The Platinum Collection"). W tym samym czasie zarejestrowano jeden z jej występów w CBGB's z myślą o włączeniu kilku utworów do repertuaru płyty "Live At CBGB's" (Atlantic, 1976), firmowanej przez zespoły związane z klubem. Niestety, magnetofon obnażył niedociągnięcia Blondie i z wykorzystania kompozycji grupy zrezygnowano. Ale na jedną z prób formacji w tym czasie trafił znany producent Richard Gottehrer (były muzyk Strangeloves) i jej chaotyczne, ale kipiące od energii granie zachwyciło go na tyle, że zaproponował muzykom sesję nagraniową.
Wiosna 1976 w nowojorskich Plaza Sound Studios zarejestrowano piosenki Sex Offender i Of The Sun (współproducentem był Craig Leon). Z początku Gottehrer chciał je wydać w małej firmie Instant Records, której był współtwórcą, ale ostatecznie zgodził się na przejście Blondie pod skrzydła wytwórni Private Stock.
Chociaż singel z obydwoma utworami (w obawie, że Sex Offender może wywołać skandal, zmieniono jego tytuł na X Offender) nie odniósł sukcesu, firma zgodziła się, by grupa zrealizowała album. Powstał w sierpniu i wrześniu 1976 w tym samym studiu co mała płyta, oczywiście przy pomocy Cottehrera. Ukazał się w styczniu 1977, zatytułowany po prostu "Blondie". Był dziełem urzekającym, pełnym prostych chwytliwych piosenek wyrosłych z muzyki popularnej lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, zwłaszcza z przebojów dziewczęcych grup wokalnych ze stajni Phila Spectora ( X Offender, In The Flesh), ale wykonywanych z punkowa werwą (np. In The Sun, Rip Her To Shreds, Kung Fu Girls), czasem zaś ożywianych elementami funku (Man Overboard) czy salsy (np. The Attack Of The Ciant Ants). Wiele wdzięku miały teksty, pisane pod wpływem urokliwych, przygodowych i fantastycznych filmów klasy B (np. The Attack Of The Giant Ants, A Shark In Jets Clothing).
Ukazał się też jeszcze jeden singel - In The Flesh/Man Overboard. Ale chociaż grupa promowała swoje pierwsze płyty, koncertując intensywnie w Stanach i Europie, m. in. u boku Iggy'ego Popa i Television, nie zdobyła w tym czasie popularności. Obwiniała o to niezbyt prężna firmę Private Stock i niebawem związała się z inną - Chrysalis.
Album "Plastic Letters" z lutego 1978, jeszcze jeden owoc współpracy z Cottehrerem, był dziełem nieco gładszym, mniej zadziornym, pozbawionym punkowej werwy debiutu (np. Fan Mail, Love At The Pier, Detroit 442, Kidnapper, Contact In Red Square). Miał wszakże wystaraczająco dużo wdzięku, by wprowadzić Blondie na brytyjskie listy przebojów - wielki sukces odniosły w Anglii towarzyszące mu single Denis (Denee) (przeróbka przeboju Randy And The Rainbows z 1963)/Contact In Red Squa-re/Kung Fu Girls z lutego 1978 i (I'm Always Touched By Your) Presence/Poet's Problem/Detroit 442 z kwietnia tego roku. A Debbie Harry okrzyknięta została w tym czasie symbolem seksu ery punk rocka.
Grupa postanowiła pójść za ciosem i następna płytę, "Parallel Lines", przygotowała przy pomocy specjalisty od muzyki z list przebojów, współpracownika Suzi Quatro, Sweet i Smokie - Mike'a Chapmana jako producenta. Wydane we wrześniu 1978 dzieło było w rezultacie dokonaniem bardziej zwartym, dopieszczonym i komercyjnym niż poprzednie. Wielkie kontrowersje wywołała zwłaszcza nowa wersja The Disco Song, zatytułowana Heart Of Glass ~ ukłon w stronę muzyki disco, przekreślający niejako wcześniejsze związki Blondie z punkiem. Tak czy inaczej, właśnie ten album zapewnił grupie wreszcie sukces po obu stronach Atlantyku. Przyniósł jej też pierwszy światowy superprzebój, właśnie Heart Of Glass, wydany na singlu w styczniu 1979 (w Wielkiej Brytanii na stronie B znalazł się utwór Rifle Range, a w Stanach - 11.59}.
Pozostałe małe płytki towarzyszące "Parallel Lines" - Picture This/Fade Away (And Radiate) z sierpnia 1978, Hanging On The Telephone/Will Anything Happen z listopada tego roku i Sunday Girl/l Know But I Don't Know z maja 1979 - były natomiast hitami tylko w Europie.
Płyta "Eat To The Beat" powstała latem 1979 w nowojorskich studiach Power Station, Electric Ladyland i Media Sound, znowu z Chapmanem, w atmosferze beztroski i luzu. Po sukcesie Heart Of Glass formacja miała prawo wierzyć, że zdobyła duży kredyt zaufania u publiczności i nie musi specjalnie zabiegać o jej względy. A jednak wydany w październiku 1979 album, przyjęty bardzo ciepło w Europie, sprzedał się nie najlepiej w Stanach. Wydawał się wszakże bladym odbiciem poprzedniego, a kolejne piosenki w rytmie disco, Atomic i The Hardest Part, nie miały wdzięku Heart Of Class. Tylko w Wielkiej Brytanii towarzyszące mu single pojawiły się wysoko na listach przebojów; były to Dreaming/Sound Asleep z września 1979, Union City Blue/Living in The Real World z listopada tego roku oraz Atomic/Die Young Stay Pretty z lutego 1980 (wersja maksi tego ostatniego zawierała też przeróbkę piosenki Heroes Davida Bowiego, nagrana na żywo z gościnnym udziałem Roberta Frippa).
Grupa powróciła na szczyty światowych list przebojów dzięki współpracy z Giorgio Moroderem, słynnym kompozytorem i producentem muzyki disco. Nagrała jego piosenkę Call Me (z tekstem dopisanym przez Harry), stworzoną specjalnie do filmu American Gigolo (Amerykański żigolak; 1980, reż. Paul Schrader), w Stanach wydaną na singlu w lutym 1980, a w Wielkiej Brytanii dwa miesiące później (na stronie B wersja instrumentalna Call Me).
Następny album, "Autoamerican", przygotowała jednak znowu z Chapmanem. Wydany w listopadzie 1980, zawierał bardziej urozmaicony repertuar niż kiedykolwiek w przeszłości, np. balladę o jazzowym zabarwieniu - Faces (z partią saksofonu w wykonaniu Toma Scotta), pastisz przebojów filmowych okresu międzywojennego - Here's Looking At You, przeróbkę znanej piosenki musicalowej -Follow Me z Camelota Fredericka Loewe'a i Alana Lernera, muzykę reggae - The Tide Is High ,The Paragons, disco -Live It Up, rap - Rapture (prawdopodobnie pierwszy utwór rapowy stworzony przez białych muzyków), a nawet parafrazę dziewiętnastowiecznej muzyki symfonicznej - Europa. Byt dziełem niezwykle wysmakowanym.
Ale chociaż zdobył ogromną popularność, a towarzyszące mu single - The Tide Is High/Suzie And Jeffrey z października 1980 i Rapture/Walk Like Me ze stycznia 1981 - zrobiły furorę na listach przebojów, wielu dawnych fanów nie mogło grupie wybaczyć tak zdecydowanego odejścia od rocka.
Nie powtórzyła sukcesu "Autoamerican" płyta "The Hunter" z maja 1982, nagrana znowu w Power Station i znowu z Chapmanem. Zmęczeni trudami kariery i skłóceni między sobą muzycy zaproponowali tym razem dzieło nieprzemyślane i niedopracowane, mimo kilku udanych piosenek przypominających zawartość "Autoamerican", jak utrzymana w rytmie reggae Island Of Lost Souls, rapowa The Beast czy soulowa, wybrana z dorobku Smokeya Robinsona The Hunter Gets Captured By The Came. Tylko w Wielkiej Brytanii grupa pojawiła się w tym czasie na listach przebojów - z singlem Island Of Lost Souls/Dragnofly z kwietnia 1982. A niepowodzenie "The Hunter" przesądziło los formacji.
Grupa wznowiła działalność już w 1996, ale powoli przygotowywała się do powrotu na scenę, i dopiero jesienią 1998 zaczęta znowu koncertować (wystartowała 26 października występem w Sztokholmie). A w lutym 1999 trafił na rynek jej pierwszy od dawna album - "No Exit". Wyprodukowany przez dawnego współpracownika, Craiga Leona, nagrany przy pomocy takich muzyków, jak James Chance - s, Candy Dulfer - s i Helen Hooke - voc, zachwycił świeżością pomysłów, bogactwem aranżacji, werwą wykonania. Zawierał takie utwory, jak zwariowana mieszanka rapu, heavy metalu oraz cytatów z twórczości Johanna Sebastiana Bacha i Edvarda Griega - No Exit (z gościnnym udziałem Coolia), demoniczne ska - Screaming Skin, połączenie bluesa i disco a la The Rolling Stones i ZZ Top - Happy Dog (For Caggy), niesamowita muzyka rytualna oparta na rytmie wziętym z utworu Tomorrow Never Knows The Beatles - Dig Up The Conjo, stylizacja country -The Dream's Lost On Me, czy jazzowy żart - Boom Boom in The Zoom Zoom Room.
Pierwszy singel towarzyszący płycie, Maria/Screaming Skin (wersja koncertowa)/In The Flesh (wersja koncertowa), wprowadził grupę znowu na listy przebojów. Koncerty Blondie w listopadzie 1998 w Lyceum w Londynie oraz w lutym 1999 w Town Hall w Nowym Jorku, w marcu w House Of Blues w Las Vegas, w czerwcu na Glastonbury Festival i w sierpniu w Riviera Theater w Chicago zostały w końcu roku udokumentowane albumem "Biondie Livid", zawierającym elektryzujące wersje dawnych i nowych przebojów, m.in. Hanging On The Telephone, Heart Of Class, Atomic, Call Me, Rapture i Maria.
Dyskografię uzupełniają m.in. pojedyncze nagrania na składankach, np. koncertowe Ring Of Fire (utwór Johnny'ego Casha) na filmowej "Roadie" (Warner Brothers, 1980) i Hangin' On The Telephone na "Sedated In The 80s, Vol. 4" (The Right Stuff, 1995) oraz wydłużona wersja Call Me na filmowej "American Gigolo" (Polydor, 1980).
Harry po rozwiązaniu Blondie kontynuowała karierę jako solistka, ale przede wszystkim opiekowała się Steinem, który w 1983 zapadł na rzadko spotykaną chorobę skóry i otarł się nawet o śmierć. Z kolei Stein, zanim zaniemógł, podejmował różne działania indywidualne, np. stworzył muzykę do filmów Union City (1978, reż. Mark Reichert) z udziałem Harry i Polyester (Poliester; 1981, reż. John Waters), dał się poznać jako producent nagrań m.in. Casino Music, a także kierował własną firmą płytową Animal Records, która wydawała m.in. płyty Iggy'ego Popa, Johna Cale'a i Gun Club.
Po odzyskaniu zdrowia m.in. gościnnie wziął udział w nagraniu płyty "Dead City Radio" (Island, 1990), zawierającej recytacje słynnego pisarza Williama Burroughsa z tłem muzycznym. Harry i Stein razem napisali wspomnieniową książkę Making Tracks -The Rise Of Blondie (1982).
Burkę współpracował m.in. z zespołami Eurythmics i The Ramones, a razem z Harrisonem trafił do Chequered Past. Później, w latach dziewięćdziesiątych, Burke pojawił się w Dramarama, a Harrison w Brothers Figaro. Destri wydał płytę "Heart On The Wall".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Denis/Contact in red square/Kung fu girls	Blondie	02.1978	2[14]	-	Chrysalis CHS 2204	[gold-UK][written by Neil Levenson][produced by Richard Gottehrer][#10 hit-Randy and The Rainbows in 1963r]
[I' m always touched by your]Presence dear/Poet' s problem/Detroit 442	Blondie	05.1978	10[9]	-	Chrysalis CHS 2217	[written by Gary Valentine][produced by Richard Gottehrer]
Picture this/Fade away [and radiate]	Blondie	09.1978	12[11]	-	Chrysalis CHS 2242	[silver-UK][written by Chris Stein/Debbie Harry/Jimmy Destri][produced by Mike Chapman]
Hanging on the telephone/Will anything happen	Blondie	11.1978	5[12]	-	Chrysalis CHS 2266	[silver-UK][written by Jack Lee][produced by Mike Chapman][oryginalnie nagrana przez The Nerves w 1976r]
Heart of glass/Rifle range [side B in USA;11:59]	Blondie	01.1979	1[4][12]	1[1][21]	Chrysalis CHS 2275	[gold-US][platinum-UK][written by Deborah Harry/Christopher Stein][produced by Mike Chapman][58[6].Hot Disco/Dance;Chrysalis 2275 12"]
Sunday girl/I know but i don' t know	Blondie	05.1979	1[3][13]	-	Chrysalis CHS 2320	[gold-UK][written by Chris Stein][produced by Mike Chapman]
One way or another/Just go away	Blondie	06.1979	-	24[14]	Chrysalis CHS 2336	[written by Harry, Debbie/Harrison, Nigel ][produced by Mike Chapman]
Dreaming/Sound asleep [in USA Living in the real world]	Blondie	09.1979	2[8]	27[13]	Chrysalis CHS 2359	[silver-UK][written by Deborah Harry/Christopher Stein][produced by Mike Chapman]
Union City Blue/Living in the real world	Blondie	11.1979	13[10]	-	Chrysalis CHS 2400	[silver-UK][written by Deborah Harry; Nigel Harrison][produced by Mike Chapman]
Atomic/Die young stay pretty	Blondie	02.1980	1[2][9]	39[9]	Chrysalis CHS 2410	[gold-UK][written by Deborah Harry/James Destri][produced by Mike Chapman]
The hardest part/Sound asleep	Blondie	01.1980	-	84[3]	Chrysalis CHS 2408 [US]	[written by Deborah Harry/Christopher Stein][produced by Mike Chapman]
Call me	Blondie	04.1980	1[1][13]	1[6][25]	Chrysalis CHS 2414	[gold-US][silver-UK][written by Deborah Harry/Giorgio Moroder][produced by Giorgio Moroder]
The tide is high/Suzie and Jeffrey	Blondie	11.1980	1[2][12]	1[1][26]	Chrysalis CHS 2465	[gold-US][gold-UK][written by John Holt][produced by Mike Chapman][oryginalnie nagrana przez Paragons w 1967r]
Rapture/The tide is high	Blondie	12.1980	-	-		[1[4][25].Hot Disco/Dance;Chrysalis 1290 LP]
Rapture/Walk like me	Blondie	01.1981	5[8]	1[2][20]	Chrysalis CHS 2485	[gold-US][silver-UK][written by Deborah Harry/Christopher Stein][produced by Mike Chapman]
Island of lost souls/Dragonfly	Blondie	04.1982	11[9]	37[10]	Chrysalis CHS 2608	[written by Deborah Harry/Christopher Stein][produced by Mike Chapman]
War child/Little caesar	Blondie	07.1982	39[5]	-	Chrysalis CHS 2624	[written by Debbie Harry/Nigel Harrison][produced by Mike Chapman]
Denis [remix]	Blondie	11.1988	50[3]	-	Chrysalis CHS 3328	[written by Neil Levenson][produced by Richard Gottehrer]
Once more into the bleach	Debbie Harry/Blondie	05.1989	-	-	-	[46[2].Hot Disco/Dance;Chrysalis 41 658 LP]
Atomic [remix]	Blondie	09.1994	19[5]	-	Chrysalis CHS 5013	[written by Jimmy Destri/Debbie Harry][produced by Mike Chapman]
Rapture	Blondie	11.1994	-	8[13].Hot Disco/Dance	Chrysalis 58 277	-
Atomic	Blondie	02.1995	-		-	[1[1][12].Hot Disco/Dance;Chrysalis 58 340 12"]
Heart of glass [crap remix]	Blondie	07.1995	15[7]	-	Chrysalis CHS 5023	[written by Debbie Harry/Chris Stein][produced by Mike Chapman][7[11].Hot Disco/Dance;Chrysalis 58 387 12"]
Union City Blue [Dodgy remix]	Blondie	10.1995	31[5]	-	Chrysalis CHS 5027	[written by Deborah Harry/Nigel Harrison][produced by Mike Chapman]
Maria	Blondie	02.1999	1[1][21]	82[6]	Beyond Music 74321645632	[gold-UK][written by Jimmy Destri][produced by Craig Leon][9[11].Hot Disco/Dance;Logic 78 040 12"]
Maria [import]	Blondie	05.1999	147[2]	-	-	-
Nothing is real but the girl/Rip her to shreds [live]	Blondie	06.1999	26[11]	-	Beyond/RCA 74321669472	[written by Jimmy Destri/Debbie Harry][produced by Craig Leon]
Good boys	Blondie	10.2003	12[14]	-	Epic 6743992	[written by Deborah Harry,Kevin Griffin,Brian May][produced by Jeff Bova]
Heart Of Glass (12 inch)	Blondie vs Edison	12.2006	131[2]	-	Positiva 12TIV246	-
One way or another	Blondie	03.2009	98[6]	24[14]	Chrysalis USCH 37800020	-
Debbie Harry
Backfired/Military rap	Debbie Harry	08.1981	32[6]	43[10]	Chrysalis CHS 2526	[written by Deborah Harry, Chris Stein][29[11].Hot Disco/Dance;Chrysalis 2547 12"]
The Jam was moving/Chrome	Debbie Harry	10.1981	-	82[3]	Chrysalis CHS 2554	[written by Nile Rodgers, Bernard Edwards][produced by Nile Rodgers, Bernard Edwards]
Rush rush/Dance dance dance [Beth Andersen]	Blondie	01.1984	87[3]	105[1]	Chrysalis 42 745 [US]	[written by Giorgio Moroder/Deborah Harry][produced by Giorgio Moroder][piosenka z filmu "Scarface"][28[12].Hot Disco/Dance;Chrysalis 42 741 12"]
French kissin' /Rockbird	Debbie Harry	11.1986	8[10]	57[11]	Chrysalis CHS 3066	[written by Chuck Lorre][produced by Seth Justman]
Free to fall/Feel the spin	Debbie Harry	07.1987	46[4]	-	Chrysalis CHS 3093	[written by Deborah Harry, Seth Justman]
In love with love/Feel the spin [in USA Secret life]	Debbie Harry	04.1987	45[4]	70[7]	Chrysalis CHS 3128	[written by Deborah Harry, Chris Stein][produced by Seth Justman][1[1][12].Hot Disco/Dance;Geffen 20 654 12"]
I want that man/Bike boy	Debbie Harry	10.1989	13[10]	-	Chrysalis CHS 3369	[written by Alannah Currie and Tom Bailey][produced by Tom Bailey, Eric "E. T." Thorngren, Ben Grosse]
Brite side/Bugeye	Debbie Harry	11.1989	59[4]	-	Chrysalis CHS 3452	[written by Deborah Harry, Chris Stein][produced by Deborah Harry, Chris Stein]
Sweet and low/Lovelight	Debbie Harry	03.1990	57[3]	-	Chrysalis CHS 3491	[written by Deborah Harry, Toni C][produced by Chris Stein, Toni C, Deborah Harry, Phil Harding, Ian Curnow][17[8].Hot Disco/Dance;Sire 21492 12"]
Maybe for Sure/Get Your Way	Debbie Harry	06.1990	89[2]	-	Chrysalis CHS 3537	[written by Chris Stein , Deborah Harry][produced by Mike Chapman ]
Well did you evah!	Debbie Harry & Iggy Pop	12.1990	42[4]	-	Chrysalis CHS 3646	[written by Cole Porter][produced by Chris Stein , Steve Lillywhite]
I can see clearly/Standing in my way	Debbie Harry	06.1993	23[4]	-	Chrysalis CHS 4900	[written by Arthur Baker, Tony McIlwaine][produced by Arthur Baker ] [2[12].Hot Disco/Dance;Sire 41000 12"]
Strike me pink/8 and half rumba	Debbie Harry	09.1993	46[2]	-	Chrysalis CHSPD 5000	[written by Deborah Harry, Anne Dudley, Jonathan Bernstein]
Command and Obey	Groove Thing featuring Debbie Harry	10.1997	-		-	[42[4].Hot Disco/Dance;Eightball 54 201 12"]
Command and Obey	Groove Thing featuring Debbie Harry	07.1999	-	-	-	[49[3].Hot Disco/Dance;Eightball 184 12"]
New York, New York	Moby featuring Debbie Harry	10.2006	43[6]	-	Mute CDMUTE 371	[written by Moby][produced by Moby]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Plastic letters	Blondie	11.1977	10[54]	72[17]	Chrysalis CHR 1166	[platinum-UK][produced by Richard Gottehrer]
Parallel lines	Blondie	09.1978	1[4][143]	6[103]	Chrysalis CDL 1192	[platinum-US][platinum-UK][Producers: Mike Chapman ]
Blondie	Blondie	03.1979	75[1]	-	Chrysalis CHR 1165	[gold-UK][produced by Richard Gottehrer]
Eat to the beat	Blondie	10.1979	1[1][38]	17[51]	Chrysalis CDL 1225	[platinum-US][platinum-UK][Producers: Mike Chapman ]
Autoamerican	Blondie	11.1980	3[16]	7[34]	Chrysalis CDL 1290	[platinum-US][platinum-UK][Producers: Mike Chapman ]
The best of Blondie	Blondie	10.1981	4[48]	30[23]	Chrysalis CDL TV 1	[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][Producers: Giorgio Moroder , Richard Gottehrer , Mike Chapman]
The hunter	Blondie	07.1982	9[12]	33[12]	Chrysalis CDL 1384	[Producers: Mike Chapman]
Once more into the beach	Deborah Harry And Blondie	12.1988	50[4]	-	Chrysalis CJB2	[Producers: Nile Rodgers/Bernard Edwards/Giorgio Moroder/Jellybean Benitez/Mike Chapman /Richard Gottehrer/Seth Justman]
The complete picture-The very best of Deborah Harry and Blondie	Blondie	03.1991	3[29]	-	Chrysalis CHR 1817	[gold-UK][Producers: Mike Chapman/Richard Gottehrer]
Beautiful -The remix album	Blondie	07.1995	25[4]	-	Chrysalis CHR 6105	[Producers: Giorgio Moroder , Utah Saints , The Black Dog , K-Klass , Tommy Musto]
Atomic -The very best of Blondie	Blondie	07.1998	12[128]	-	Chrysalis CDCMS 5013	[platinum-UK][Producers: Mike Chapman, Richard Gottehrer, Giorgio Moroder]
No exit	Blondie	02.1999	3[22]	18[15]	Beyond 74321641142	[gold-UK][Producers: Craig Leon ]
Greatest hits	Blondie	11.2002	38[107]	-	EMI 3450542	[silver-UK][Producers: Richard Gottehrer , Mike Chapman , Kevin Flaherty , Bryan Kelley , Shannon Ward]
The course of Blondie	Blondie	04.2004	36[3]	160[1]	Epic 5119219	[Producers: Craig Leon , Jeff Bova , Kevin Griffin , Randy Nicklaus , Steve Thompson]
Greatest Hits (Sight And Sound)	Blondie	11.2005	48[11]	-	EMI 3450542	[gold-UK][produced by Richard Gottehrer,Mike Chapman,Giorgio Moroder,Craig Leon,Super Buddha,Paolo Cilione,Claudio Camaione,Steve Thompson,Mark Vidler]
At the BBC	Blondie	10.2010	162[1]	-	Chrysalis	-
Panic of Girls	Blondie	07.2011	73[2]	-	Five Seven NBL 891	[produced by Jeff Saltzman/Super Buddha/Katz-Bohen/Kato Khandwala]
Blondie 4(0) Ever	Blondie	05.2014	16[2]	109[1]	Noble Id NBL 5002	[produced by Matt Katz-Bohen, Kato Khandwala ,Craig Leon, Jeff Saltzman, Chris Stein]
Pollinator	Blondie	05.2017	4[5]	63[1]	BMG 538263402	[produced by John Congleton]
Debbie Harry
Koo koo	Debbie Harry	08.1981	6[7]	25[12]	Chrysalis CHR 1347	[gold-US][silver-UK][Producers: Bernard Edwards , Nile Rodgers ]
Rockbird	Debbie Harry	11.1986	31[11]	97[13]	Chrysalis CHR 1540	[gold-UK][Producers: Seth Justman ]
Def dumb and Blondie	Debbie Harry	10.1989	12[7]	123[8]	Chrysalis CHR 1650	[silver-UK][Producers: Arthur Baker , Debbie Harry , Tom Bailey , Toni C. , Ben Grosse ]
Debraviation	Debbie Harry	07.1993	24[2]	-	Chrysalis CHR 6033	[Producers: Jon Astley , Anne Dudley , Toni C. , Andy Paley , Guy Pratt]
Necessary Evil	Debbie Harry	09.2007	86[1]	-	Eleven Seven ESE003	[Producers: Barb Morrison, Charles Nieland, Chris Stein, Bill Ware]

Rockers Revenge

Rockers Revenge to studyjny projekt muzyczny, zrealizowany przez producenta Arthura Bakera w 1982 roku. Oprócz Arthura Bakera, składał się on z  Donnie'ego Calvina, Dwighta Hawkesa i Tiny B. Grupa ta jest najbardziej pamiętana ze swojego hitu post-disco z 1982 roku "Walking On Sunshine" , który osiągnął  # 1 na liście dance USA i 4 w Wielkiej Brytanii.

Projekt powstał we współpracy z producentem muzycznym Arthurem Baker'em oraz z reggae'owym wokalistą Donniem Calvinem. Arthur skupił się głównie na inżynierii i miksowaniu , podczas gdy Donnie zapewniał główny wokal. Tina B, która jest żoną Arthura Baker'a, przyczyniła się do powstania wokalu na większości chórków, a także pomogła w pisaniu piosenek i aranżacji. W niektórych utworach pojawił się także wokalista pomocniczy o nazwisku Dwight Hawkes. Pod względem stylów muzycznych grupa wybrała brzmienie electro i post-disco, które zawierało wczesne elementy muzyki freestyle.

Pierwszy  przebój grupy na   Hot Dance Club Play, " Walking on Sunshine " (kompozycja Eddy Granta , z wokalem Donnie'ego Calvina ) zajął  pierwsze miejsce na amerykańskiej liście dance w 1982 roku. Utwór  osiągnął  4 miejsce w brytyjskiej liście singli we wrześniu 1982 r.Następne single to " The Harder They Come " (1983) i "Living For the Weekend" (1984).

W 1988 r. utwór Rockers Revenge ("Love Is on Our Our") pojawił się na Rough House Vol. 1 ,  kompilacji muzyki wczesnego house . Na początku 2005 roku "Walking on Sunshine" zostało ponownie wydane w wytwórni Gossip US, z remiksami Hott 22 i Live Element. Kolejny utwór Rockers Revenge pod tytułem "Battle Cry" pojawił się w filmie Beat Street i na jego ścieżce dźwiękowej .

Projekt zakończył działalność w 1984 roku z powodu braku sukcesu na listach przebojów. Artur przeniósł się do innych projektów, a Donnie wycofał się z kariery muzycznej.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Walking On Sunshine/Rockin' On Sunshine	Rockers Revenge Featuring Donnie Calvin	08.1982	4[14]	-	London LON 11	[written by Eddy Grant][produced by Arthur Baker][1[1][17].Hot Disco/Dance;StreetWise 2203 12"]
The Harder They Come	Rockers Revenge Featuring Donnie Calvin	01.1983	30[7]	-	London LON 18	[written by Jimmy Cliff][produced by Arthur Baker][13[11].Hot Disco/Dance;StreetWise 2207 12"]
Living For The Weekend (Let's Work)	Rockers Revenge	08.1984	-	-	-	[written by M. Wooten, R. Schwimmer, Rockers Revenge][produced by Zenobia, Michael Wooten, Rockers Revenge][52[7].Hot Disco/Dance;StreetWise 2232 12"]

King Trigger

King Trigger był krótko działającym brytyjskim zespołem nowej fali powstałym w 1981 roku z popiołów punkowego zespołu The Scoop. Połączyli elementy ciężkich, perkusyjnych afrykańskich rytmów, post-punkowego funku i rytmu Bo Diddleya, nawiązując do rówieśników, takich jak Bow Wow Wow, Pigbag, Adam i The Ants and The Pop Group.

Podpisali kontrakt z wytwórnią  Chrysalis   i wydali EP-kę "Temptation" w 1982 roku, który został wyprodukowany przez Steve'a Lillywhite, po którym szybko pojawił się ich największy brytyjski hit "River".

W 2007 roku Chrysalis wydaje pełnometrażową antologię "The Screaming". Zespół tworzyli: Trudi Baptiste -ins. klawiszowe, vocal ; Martyn Clapson -gitara,vocal ; Ian Cleverly -perkusja; Sam Hodgkin - vocal ; Stuart Kennedy -bass,vocal.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
River/Push Or Slide	King Trigger	08.1982	57[4]	-	Chrysalis CHS 2623	[written by King Trigger][produced by Steve Lillywhite]

David Christie

David Christie (ur. 1 stycznia 1948r - zm. 11 maja 1997r) był francuskim piosenkarzem. Urodził się jako Jacques Pepino w Tarare ,używał  pseudonimów James  Bolden  i Napoleon  Jones . Najbardziej znany jest z hitów " Saddle Up " (1982) i "I Love to Love", które znajdują się na różnych kompilacjach z lat 80. XX wieku.
Jako kompozytor współpracuje z tekściarzem Jackiem Robinsonem , Christie używający pseudonimu James Bolden pisał piosenki, które sprzedały się w ponad 50 milionów płyt na całym świecie. Ich przeboje to: "I Love to Love (But My Baby Loves to Dance) ", "Love Me Like a Lover" i "Rendezvous" (Tina Charles); "Saddle Up" (David Christie); "Strut Your Funky Stuff" (Frantique); "(If You Want It) Do It Yourself" (Gloria Gaynor); i " Do or Die " (Grace Jones).


W 1973 r. Christie miał swoje pierwsze dziecko, Nathalie, z Françoise Richard. Później miał drugą córkę, Julię, zrodzoną ze związku z piosenkarką Niną Morato. Christie popełnił samobójstwo w 1997 roku w Capbreton po przypadkowej śmierci córki Julii.

Kompozycje Davida Christie [Jamesa Boldena] na listach przebojów:

10/1975 (If You Want it) Do It Yourself  Gloria Gaynor 98.US/53.UK [with Jack Robinson]
10/1975 Casanova Brown / (If You Want It) Do It Yourself / How High the Moon  Gloria Gaynor
      1.Dance Chart [with Jimmy Roach, Jack Robinson,Morgan Lewis & Nancy Hamilton]
02/1976 I Love to Love (But My Baby Loves to Dance)   Tina Charles 1.UK [with Jack Robinson]
05/1976 Love Me Like a Lover  Tina Charles  31.UK [with Jack Robinson]
05/1976 I Love to Love   Big Al Downing  107.US  [with Jack Robinson]
05/1977 Randezvous  Tina Charles  27.UK  [with Jack Robinson]
    .1978 Do Or Die/Pride/Fame  Grace Jones  3.Dance Chart  [with Jack Robinson,Gil Slavin]
08/1979 Strut Your Funky  Frantique  10.UK  [with Jack Robinson,  Vivienne Savoie Robinson]
08/1982 Saddle Up  David Christie  9.UK  [with Jack Robinson]
08/1997 Get Up,Stand Up  Phunky Phantom  92.UK [with Jack Robinson,Vivienne Savoie  Robinson & Phunky Phantom]
12/2007 Do It Yourself [Go Out and Get It]  Uniting Nations  112.UK  [with Jack Robinson,Daz        Sampson & Paul Keenan]

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Saddle Up/The Signals	David Christie	08.1982	9[12]	-	KR 9	[written by J. Robinson, J. Bolden][produced by J. Robinson, J. Bolden]

Chéri

Kobiecy duet disco z Montrealu. Składał się z córki Geraldine Hunt i siostry Freddie Jamesa, Rosalind Hunt i Amy Roslyn, która zastąpiła Lyn Cullerier po tym, jak opuściła duet po wydaniu singla "Murphy's Law" w 1982 roku. Zanim się duet rozpadł, wydał dwa albumy.

Koleżanki Hunt i Cullerier zaczęły śpiewać razem za sugestią matki Hunt, wokalistki Geraldine Hunt . Nazywając swój  duet  Chéri, w 1982 roku nagrały singiel " Murphy's Law ", który stał się ich jedynym przebojem na liście Billboard Hot 100 , osiągając najwyższą pozycję 39.  Piosenka również znalazła się na pierwszym miejscu na liście Billboard Hot Dance Music / Club Play i wyróżnia się przyśpieszonym refrenem wokalnym ("got it all together, dontcha baby"). Piosenka została napisana przez Geraldine Hunt i Daniela Josepha i wydana w Venture Records.

Chéri kontynuowały nagrywanie, wydając  kolejny singiel "Give it to me Baby", , a także wydały w tym samym roku album zatytułowany " Murphy's Law" , który zawierał ich przebój. Niektóre nagrania Chéri zawierały głos Amy Roslyn zamiast Cullerier.
W 1983 roku zespół wydał album Love Stew w wytwórni 21 Records.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Murphy'y Law	Chéri	04.1982	13[9]	39[12]	Venture 149	[written by Geraldine Hunt, Daniel Joseph][produced by Freddie James, Geraldine Hunt][1[3][18].Hot Disco/Dance;Venture 5019 12"]
Give It To Me Baby/Star Struck	Chéri	11.1982	-	-	Venture 152	[written by G. Hunt, F. James, P. Dowse][produced by G. Hunt, F. James, P. Dowse][57[7].Hot Disco/Dance;Venture 5022 7"]
Working Girl/So Sure	Chéri	03.1983	-	-	21 Records T1 107	[written by G. Hunt, P. Dowse][produced by Geraldine Hunt, Peter Dowse][27[12].Hot Disco/Dance;21 Records 302 12"]

Audio Bullys

Audio Bullys to grupa grająca muzykę elektroniczną. W jej skład wchodzą Simon Franks i Tom Dinsdale. Największą popularność zyskali w roku 2005 dzięki przebojowi Shot You Down, w którym wykorzystano sample utworu Nancy Sinatra Bang Bang (My Baby Shot Me Down). Utwór dotarł do 3. miejsca UK Singles Chart oraz do Top 20 w Australii. Znalazł się również na 18. miejscu austriackiej listy najpopularniejszych piosenek.
Oprócz tego sławę zyskał m.in. w Grecji, Japonii, Niemczech czy Polsce. Singiel pojawił się także na wyświetlanym przez telewizję CBS Victoria's Secret Fashion Show. Grupa współpracowała z Suggs of Madness.
Efektem jest utwór This Road z albumu Generation. Audio Bullys wydali 3 płyty i kilkanaście singli z czego największy sukces odniósł wspomniany Shot You Down. Remiksowali także wiele utworów w tym Out Of Space The Prodigy czy The Sound Of Violence Cassius..

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
We Don't Care	Audio Bullys	01.2003	15[6]	-	Source UK SOUR 061	[written by Simon Franks , Tom Dinsdale,Doug Braysfield , Miles Budd Goodman ]
The Things/Turned Away	Audio Bullys	05.2003	22[3]	-	Source UK SOUR 084	[written by Morton Stevens ][produced by Audio Bullys]
Break Down The Doors	Morillo Featuring Audio Bullys	06.2004	44[2]	-	Subliminal SUB 124	[written by E Morillo, S Franks , T Dinsdale][produced by Audio Bullys , Erick Morillo ]
Shot You Down	Audio Bullys Ft Nancy Sinatra	06.2005	3[50]	-	Source UK SOUR 111	[written by Sonny Bono,Tom Dinsdale,Simon Franks][produced by Audio Bullys]
I'm In Love	Audio Bullys	11.2005	27[6]	-	Source UK SOUR 113	[written by Simon Franks , Tom Dinsdale][produced by Audio Bullys]
Only Man	Audio Bullys	04.2010	44[2]	-	Cooking Vinyl BULLYCD 2	[written by Simon Franks , Tom Dinsdale][produced by Audio Bullys ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ego War	Audio Bullys	06.2003	19[16]	-	Source UK SOURLP 073	[silver-UK][produced by Tom Dinsdale]
Generation	Audio Bullys	11.2005	33[4]	-	Source UK SOURLP 107	[produced by Tom Dinsdale]
Higher Than The Eiffel	Audio Bullys	03.2010	87	-	Cooking Vinyl BULLYLP 1	[produced by Jimmy Franks,Audio Bullys]

Atomic Kitten

Osobą odpowiedzialną za powstanie grupy Atomic Kitten był Andy McCluskey, basista i jeden z założycieli działającej przez prawie dwadzieścia lat grupy Orchestral Manoeuvres in the Dark, znanej częściej jako OMD. Po jej rozwiązaniu postanowił stworzyć żeński zespół muzyczny. Tak zaczęła się historia Atomic Kitten.


Pierwsze castingi na wokalistki odbyły się w 1997 roku. Ostatecznie wybrano trzy dziewczyny, były to: Kerry Katona (ur. 6 września 1980 roku w Warrington), Liz McClarnon (ur. 10 kwietnia 1981 roku w Liverpoolu) i Heidi Range. Ostatnia z nich po nagraniu pierwszych taśm demo zrezygnowała z bycia częścią Atomic Kitten, motywując decyzję chęcią wykonywania repertuaru utrzymanego bardziej w klimacie R&B. Obecnie Range znana jest z występów w Sugababes.

W miejsce Range zaangażowana została Natasha Hamilton (ur. 17 lipca 1982 roku w Liverpoolu). Trio początkowo nazywało się Honeyheads, potem przez krótki czas Automatic Kitten, by w końcu przyjąć ostateczną nazwę Atomic Kitten. Dziewczyny pierwszy singel wydały we wrześniu 1999 roku. Co prawda "Right Now", bo tak właśnie się nazywał, dotarł do pierwszej dziesiątki brytyjskiej listy przebojów, ale nie uważano tego za spektakularny sukces.

Przyszedł on dopiero po tournée po Azji. To właśnie tam piosenkarki zdobyły pierwszy numer 1., którym był kawałek "Cradle". Z tego powodu debiutancki album grupy, zatytułowany "Right Now" najpierw ukazał się w Azji (w marcu 2000 roku) a dopiero ponad pół roku później w ojczystej Wielkiej Brytanii (w październiku 2000 roku). Dziewczyny nagrały także cover utworu "Locomotion", znanego przede wszystkim z wersji Kylie Minogue.

Debiutancki album Atomic Kitten odniósł umiarkowany sukces. Wytwórnia oczekiwała wysokich wyników sprzedaży w Wielkiej Brytanii i zdawała się nie dostrzegać popularności, którą dziewczyny cieszyły się w Azji. Rozważano nawet rozwiązanie kontraktu. Piosenkarki osobiście wyprosiły danie im ostatniej szansy, jaką miało być nagranie jeszcze jednego singla. Wybór padł na utwór "Whole Again", co okazało się strzałem w dziesiątkę. Utwór przyniósł Atomic Kitten pierwsze miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii i został jednym z najlepiej sprzedających się singli na Wyspach w 2000 roku, wymusił także reedycję płyty tria. Na krótko przed sukcesem tego utworu z zespołem pożegnała się spodziewająca się dziecka Kerry Katona. Na jej miejsce przyjęta została Jenny Frost (ur. 22 lutego 1978 roku w Prestwich na przedmieściach Manchesteru), wokalistka grupy Precious, z którą wystąpiła na konkursie Eurowizji w 1999 roku.

Po sukcesie "Whole Again" przystąpiono do nagrywania drugiego albumu. Podobnie jak przy "Right Now", również tym razem Andy McCluskey odpowiadał za większość muzyki. Powodowało to coraz częstsze konflikty z dziewczynami, co w końcu doprowadziło do zakończenia współpracy. Płyta "Feels So Good" ukazała się w końcu we wrześniu 2002 roku. Najbardziej znanym z promujących ją singli był "Tide Is High (Get The Feeling)" autorstwa grupy The Paragons w 1967 roku, a wypromowany przez grupę Blondie trzynaście lat później. Niemalże równocześnie z nowym krążkiem ukazała się książka "Atomic Kitten: So Good, So Far", w której piosenkarki wspominały początki swojej kariery.

Jeszcze w kwietniu 2002 roku Natasha Hamilton ogłosiła, że spodziewa się dziecka. Nie miała jednak zamiaru iść w ślady Kerry Katony i odchodzić z zespołu. Będąc już w zaawansowanej ciąży wystąpiła w teledysku do "Tide Is High (Get The Feeling)" i pojawiła się na koncercie Party in the Park. W styczniu i lutym 2003 roku dziewczyny po raz kolejny wyjechały w trasę po południowo-wschodniej Azji. Będąca już po porodzie Hamilton zdecydowała się zabrać w trasę półrocznego wtedy synka Josha. W tym samym czasie pojawił się pomysł, by wypromować Atomic Kitten na rynku amerykańskim. W kwietniu 2003 roku w USA ukazał się album zatytułowany "Atomic Kitten", zawierający utwory z dwóch pierwszych płyt grupy. Niestety nie udało mu się nawet wejść do pierwszej setki listy albumów Billboardu, co zdecydowało o porzuceniu planów podboju Ameryki i skupieniu się na karierze dziewczyn w Europie i Azji.

Wokalistki zostały zaproszone przez grupę Kool & the Gang do wzięcia udziału w nagraniu nowej wersji ich przeboju z 1979 roku "Ladies' Night". Utwór tak spodobał się Brytyjkom, że poprosiły o zgodę na wykorzystanie go na swoim następnym albumie. Właśnie od tej piosenki płyta nosi tytuł "Ladies Night". Podczas pracy nad nią dziewczyny po raz pierwszy tak bardzo zaangażowały się w proces tworzenia piosenek. Osiem z piętnastu utworów, jakie znalazły się na płycie, to piosenki przez nie napisane. Płyta ukazała się w listopadzie 2003 roku i nie powtórzyła sukcesu poprzednich wydawnictw. Na początku następnego roku piosenkarki oświadczyły, że po zakończeniu tournée promującego nowy album zespół Atomic Kitten kończy działalność. Trio zapisało się w historii jako jeden z najpopularniejszych girlsbandów, sprzedając ponad 8 milionów płyt na całym świecie.

Od tego czasu dziewczyny wydały kilka nowych singli jako Atomic Kitten, z których dochód zasilał różne fundacje charytatywne. Nagrały także nowe utwory na potrzeby animacji Disneya "Mulan II" oraz składanki "The Official FIFA World Cup Album", wydanej z okazji Mistrzostw Świata w piłce nożnej, odbywających się w Niemczech w 2006 roku. Ostatnim wydanym przez Atomic Kitten singlem jest "Anyone Who Had A Heart". Piosenkarki wystąpiły również wspólnie na kilku koncertach na całym świecie, m.in. w sierpniu 2005 roku w Krakowie, jako jedna z gwiazd Coca-Cola SoundWave Festival.

Oprócz okazjonalnych wspólnych nagrań i występów każda z dziewczyn stara się rozwijać solową karierę. Natasha Hamilton przygotowuje się do wydania debiutanckiej płyty. Pod pseudonimem Tash wydała także singel "Round and Round (Take Me Higher)", który znalazł się na kompilacji "Housexy: The Afterparty". Znana jest także z działalności dobroczynnej, szczególnie na rzecz najmłodszych dzieci. W marcu 2008 roku znalazła się w gronie znanych dam show-biznesu, którym nadano przydomek Yummy Mummy (apetyczna mamuśka). Liz McClarnon wydała dwa single i również pracuje nad debiutanckim albumem. Udziela się także jako prezenterka telewizyjna i recenzent książek kulinarnych w UKTV Food. Sama przygotowuje także dwie książki: kucharską oraz poświęconą karierze w girlsbandzie.

Najbliżej wydania solowego albumu jest Jenny Frost. Płyta z piosenkami świątecznymi miała już ukazać się przed Bożym Narodzeniem w 2008 roku, ale została przesunięta o rok z uwagi na opiekę Frost nad jej nowonarodzonym synem, co uniemożliwiałoby promocję krążka. Piosenkarka prowadzi także telewizyjny program "Snog Marry Avoid?" w stacji BBC Three.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Right now	Atomic Kitten	12.1999	10[17]	-	Innocent SINCD 015	[written by Stuart Kershaw/Andy McCluskey][produced by Absolute]
See ya	Atomic Kitten	04.2000	6[13]	-	Innocent SINCD 017	[written by Stuart Kershaw/Andy McCluskey/Liz McLarnon][produced by Engine]
I want your love	Atomic Kitten	07.2000	10[10]	-	Innocent SINCD 018	[written by Andy McCluskey, Drummond, Elizabeth McClarnon, Jerome Moross, Jimmy Cauty, Lyte, Stewart Kershaw][produced by Damien Mendis, Engine]
Follow me/Don't Tell Me Now	Atomic Kitten	10.2000	20[17]	-	Innocent SINCD 22	[written by Abbott, Eker, Joseph, Robson, Kearney][produced by John Holliday, Trevor Steel, Quiet Money]
Whole again/Locomotion	Atomic Kitten	02.2001	1[4][46]	-	Innocent SINCD 24	[2x-platinium-UK][written by Andy McCluskey,Stuart Kershaw, Bill Padley, Jeremy Godfrey][producer by Engine]
Eternal flame	Atomic Kitten	07.2001	1[2][31]]	-	Innocent SINCD 27	[gold-UK][written by Susanna Hoffs/Billy Steiberg/Thomas Kelly][produced by Ray Ruffin]
You Are	Atomic Kitten	12.2001	90[8]	-	Innocent SINCD 31	[written by P Gendler, C Hector, Steve Mac, A. Tennant][produced by Steve Mac]
It's Ok	Atomic Kitten	06.2002	3[19]	-	Innocent SINCD 36	[silver-UK][written by Mikkel S. Eriksen/Hallgeir Rustan/Tor Erik Hermansen][produced by StarGate]
The tide is high [Get the feeling]	Atomic Kitten	09.2002	1[3][18]	-	Innocent SINCD 38	[platinum-UK][written by John Holt][produced by Bill Padley, Jeremy Godfrey][oryginalnie nagrana przez Paragons w 1967r]
Last goodbye/Be with you	Atomic Kitten	12.2002	2[15]	-	Innocent SINCD 42	[written by Bjorklund, Hermansen, Lind, Akosua-Therese Poku, Hallgeir Rustan, S.E., Mikkel][produced by Stargate]
Love doesn't have to hurt/Use Your Imagination	Atomic Kitten	04.2003	4[27]	-	Innocent SIN 45	[written by Susanna Hoffs/William Steinberg/Thomas Kelly][produced by Bill Padley, Jeremy Godfrey]
If you come to me/So Right	Atomic Kitten	11.2003	3[23]	-	Innocent SIN DX 50	[written by Julian Gallagher, Martin Harrington, Ash Howes, Sharon Murphy, Richard Biff Stannard][produced by Engine]
Ladies night	Atomic Kitten feat Kool and The Gang	12.2003	8[25]	-	Innocent SIN DX 53	[written by Ronald Bell, Claydes Charles Smith, George Brown, James "J.T." Taylor, Robert Bell, Earl Toon, Jr., Dennis Thomas, Meekaaeel Muhammad][produced by Khalis Bayyan, Andy Whitmore][oryginalnie nagrana przez Kool and The Gang w 1979r]
Someone Like Me/Right Now 2004	Atomic Kitten	04.2004	8[23]	-	Innocent SINDX 60	[written by Ciaron Bell, Liz McClarnon][produced by Ciaron Bell]
Cradle	Atomic Kitten	02.2005	10[5]	-	Innocent SINDX 72	[written by Andy McCluskey, Peter Strudwick, Nadine Roper][produced by Engine]
Anyone Who Had A Heart	Atomic Kitten	02.2008	77[2]	-	EMI CATCO 133241231	[written by Burt Bacharach, Hal David]
Southgate You're the One	Atomic Kitten	07.2021	14[2]	-	Columbia GB 1102101248	[written by Andy McCluskey, Stuart Kershaw ,Jem Godfrey, Bill Padley, Liz McClarnon][produced by Bill Padley ,Goldcrush]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Right now [2001 version]	Atomic Kitten	11.2000	1[1][100]	-	Innocent SINX 6	[2x-platinum-UK][produced by Absolute, Trevor Steele, Ray Ruffin, Engine]
Feels so good	Atomic Kitten	09.2002	1[1][50]	-	Innocent CDSIN 10	[2x-platinum-UK][produced by Hugh Goldsmith ]
Ladies night	Atomic Kitten	11.2003	5[27]	-	Innocent CDSIN 14	[platinum-UK][produced by Rob Davis,Steve Robson,Alan Bellman]
Greatest Hits	Atomic Kitten	04.2004	5[23]	-	Innocent CDSIN 16	[gold-UK][produced by Rob Davis,Steve Robson,Absolute]