Arbors

The Arbors to amerykańska grupa pop założona w 1964 roku w Ann Arbor w stanie Michigan . Członkowie, dwie grupy braci, spotkali się na University of Michigan-Ann Arbor i zaczęli grać lokalne koncerty w Michigan, zanim przeprowadzili się do Nowego Jorku . Nagrali singiel dla Mercury Records, który przykuł niewielką uwagę, ale ich kolejny singiel "A Symphony for Susan" (nagrany dla Carney Records ), został ponownie wydany w kraju w filii Columbia Records , Date Records i trafił # 51 na amerykańskiej liście; połączyli się z singlami "Just Let it Happen" i "Graduation Day" (US # 59).
W 1968 roku nagrali utwór "Valley of the Dolls", którego nie użyto w filmie o tej samej nazwie, ale który został wydany równocześnie; został przyćmiony przez tytułową piosenkę z filmu. Wrócili w 1969 roku z " The Letter ", który był hitem dwa lata wcześniej   The Box Tops . Cover stał  się ich największym przebojem, osiągając 20 pozycję w rankingu singli w USA, a następnie wydali album zawierający ich interpretacje Boba Dylana " Like a Rolling Stone ", The Doors " Touch Me ", Blood, Sweat & Tears "I Can not Quit Her" (US # 67) i " For Emily,Whenever I May Find Her " Simona i Garfunkela. To było ostatnie nagranie grupy dla Columbia, a potem zaczęli pisać i grać muzykę do reklam , i kontynuowali to przez następne trzydzieści lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A Symphony For Susan/Love Is The Light	Arbors	10.1966	-	51[10]	Date 1529	[written by B. Stegmeyer][produced by Richard E. Carney]
Graduation Day/I Win The Whole Wide World	Arbors	06.1967	-	59[4]	Date 1561	[written by N. Sherman, J. Sherman][produced by Richard E. Carney]
The Letter/Most Of All	Arbors	02.1969	-	20[10]	Date 1638	[written by Wayne Carson Thompson][produced by Lori Burton, Roy Cicala ]
I Can't Quit Her / For Emily, Whenever I May Find Her/Lovin' Tonight (Maybe Tonight)	Arbors	05.1969	-	67[5]	Date 1645	[written by A. Kooper, I. Levine, P. Simon][produced by Lori Burton, Roy Cicala]
Just Let It Happen/Dreamer Girl	Arbors	02.1966	-	113[1]	Date 1546	[written by C. Taylor, T. Martin][produced by Richard E. Carney]

Tina Arena

Filippina Lydia Arena znana lepiej jako Tina Arena to australijska piosenkarka, autorka tekstów, producentka, a także osobowość medialna. Artystka urodziła się 1 listopada 1967 roku w East Keilor. Tina Arena jest jedną z najbardziej znanych artystek australijskich. Zdobyła wiele nagród w tym 6 statuetek ARIA Awards .



Piosenkarka jest córką włoskich imigrantów oraz ma dwie siostry - Nancy i Silivanę. Arena kształciła się w St. Columba's College, który ukończyła w 1985 roku. Przygodę z muzyką rozpoczęła już w wieku 8 lat występując w programach rozrywkowych, a także musicalach. Na przestrzeni lat Tina miała okazję współpracować z takimi postaciami jak: Marc Anthony, Donna Summer czy Dannii i Kylie Minogue.
Obdarzona niecodziennym głosem, Tina na początku swej dorosłej kariery próbowała sił śpiewając w różnych klubach i występując w musicalach. W roku 1990 wydała singel "I Need Your Body" i wreszcie znalazła się na listach przebojów, zdobywając przy tym szeroki rozgłos. Jej albumy "Don't Ask" oraz "In Deep" zdobyły dużą popularność, osiągając bardzo dobre wyniki sprzedaży.
W opinii większości krytyków muzycznych francuskojęzyczną płytą "Un Autre Univers" po kilku chudych latach Tina powróciła do formy. Album osiągnął status Złotej płyty we Francji, a piosenka "Aimer Jusqu'a L'impossible" dotarła w 2006 roku do szczytu listy przebojów we Francji, Belgii i Szwajcarii.
Artystka ma na swoim koncie 7 krążków studyjnych nagranych w języku angielskim: "Tiny Tina and Little John" (1977), "Strong as Steel" (1999), "Don't Ask" (1994), "In Deep" (1997), "Just Me" (2001), "Songs of Love & Loss" (2007) oraz "Songs of Love & Loss 2" (2008), a także 2 płyty zarejestrowane w języku francuskim: "Un autre univers" (2005) i "7 vies" (2008). Ciekawostką statystyczną jest fakt, że 1 na 4 Australijczyków posiada płytę z nagraniami Tiny.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Chains	Tina Arena	04.1995	6[14]	38[12]	Columbia 6611252	[silver-UK][written by Tina Arena,Pam Reswick,Steve Werfel][produced by David Tyson]
Heaven Help My Heart	Tina Arena	08.1995	25[10]	-	Columbia 6620972	[written by David Tyson,Tina Arena,Dean McTaggart][produced by David Tyson]
Show Me Heaven	Tina Arena	12.1995	29[11]	103[7]	Columbia 6626972	[written by Maria McKee,Jay Rifkin,Eric Rackin][produced by Peter Asher]
Sorrrento Moon (I Remember)	Tina Arena	08.1996	22[9]	-	Columbia 6635432	[written by David Tyson,Tina Arena,Christopher Ward][produced by David Tyson]
Whistle Down the Wind	Tina Arena	06.1998	24[12]	-	Really Useful 5672192	[written by Andrew Lloyd Webber/Jim Steinman ][produced by Andrew Lloyd Webber/Jim Steinman/Simon Franglen ][piosenka z musicalu Andrew Lloyd Webera i Jima Steinmana]
If I Was a River	Tina Arena	10.1998	43[4]	-	Columbia 6665602	[written by Diane Warren][produced by Walter Afanasieff]
Burn	Tina Arena	03.1999	47[4]	-	Columbia 6667442	[written by Tina Arena,Pam Reswick,Steve Werfel][produced by Mick Jones]
Live for the One I Love	Tina Arena	05.2000	63[4]	-	Columbia 6691332	[written by Ric Wake][produced by Ric Wake]
Never (Past Tense)	Roc Project feat Tina Arena	04.2003	42[2]	97[5]	Illustrious CDILL 010	[written by Ray Checo/Pam Lewis/Aida Lorenzo ][produced by Ray Roc]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don't Ask	Tina Arena	05.1995	11[30]	101[8]	Columbia 4778862	[gold-UK][Producer - David Tyson]
In deep	Tina Arena	11.1998	102[2]	-	Columbia COL 487837 9 [UK]	[Producer - David Tyson , Mick Jones]

Toyah

Właściwie  Toyah Ann Wilcox; ur. 18.05.1958r w Kings Heath, Birmingham (Anglia). Jedna z najciekawszych wokalistek punkowych lat 80-tych. „Debiutowała" w młodzieżowych gangach, które porzuciła dla Old Rep Drama School w Birmingham, a po ukończeniu szkoły, dla tanecznej grupy Ballet Rambert, w której występowała w charakterze mima.

Jako pieśniarka zadebiutowała w telewizyjnym widowisku BBC Glitter, śpiewając z zespołem Bilbo Baggins. W spektaklu „Tales From The Vienna Woods” („Opowieści lasku wiedeńskiego" ) grała rolę Emmy. Za pośrednictwem aktora Iana Charlestona poznała filmowego reżysera Dereka Jarmana, który zaproponował jej rolę w filmie „Jubilee”. Na planie poznała Adama Anta i wraz z nim i Eve Goddard założyła grupę Man Eaters.

Sprzeczność temperamentów zapowiadała szybkie rozwiązanie formacji, ale podczas występów w Wiedniu do składu doszli Peter Bush (instrumenty klawiszowe), Steve Bray (perkusja - poprzednio w Boyfriendas) i Mark Henry (bas). W filmie „The Corn Is Green” („Kukurydza jest zielona”) występowała u boku Katherine Hepburn, a w „Quadropheni” grała Monkey. W 1979r zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Safari (singel „Victims Of The Riddle”), a wkrótce potem Henry’ego zastąpił Charlie Francis z zespołu Patrick Fitzgerald.

Ekstrawagancka wokaliza i zaskakujące liryczne teksty Toyah dominowały na singlu „Bird In A Flight” i na minialbumie Sheep Forming In Barnet. W 1979r była gospodynią telewizyjnego serialu BBC „Midland Hear!”, występowała na scenie („Shoestring"), a rok później rozważano jej główną rolę w musicalu „Breaking Glass” przyznaną ostatecznie Hazel O’Connor. Album Blue Meaning i czwórka „Four From Toyah” przyniosły wokalistce przebojowe single („It’s A Mystery", „I Want To Be Free”, „Thunder In The Mountains”, „leya”, „Be Loud To Be Proud (Be Heard)”).

Z czasem w nagraniach zastąpiła własną grupę studyjnymi muzykami. Występowała w filmie „The Tempest” i w sztuce „Trafford Tanzi". Po przejściu na buddyzm poślubiła gitarzystę King Crimson Roberta Frippa, z którym później nagrywała. Po nagraniu albumu Mix przeszła z wytwórni Safari do Epic, a potem do EG. Jej ostatnim dużym przebojem był „Echo Beach” z 1987r. W 1991r wystąpiła z Timem Piggot-Smithem w sztuce „Amadeus Of Bradford” Petera Shaffera. Obecnie łączy prezenterską działalność w telewizji z występami na scenie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Four from Toyah EP. [It' s a mystery/Revelations/Warboys/Angels and demons]	Toyah	02.1981	4[14]	-	Safari TOY 1	[silver -UK][produced by Nick Tauber]
I want to be free/Walkie talkie/Alien	Toyah	05.1981	8[11]	-	Safari SAFE 34	[written by Toyah Willcox/Joel Brogen][ Producer - Nick Tauber]
Thunder in the mountains/Street addict	Toyah	10.1981	4[9]	-	Safari SAFE 38	[written by Toyah Wilcox/Adrian Lee/Nigel Glockler][ Producer - Nick Tauber]
Four from Toyah EP. [Good morning Universe/Urban tribesman/In the fairground/The furious futures]	Toyah	11.1981	14[9]	-	Safari TOY 2	[ Producer - Nick Tauber]
Brave new world/Warrior rock	Toyah	05.1982	21[8]	-	Safari SAFE 45	[written by Toyah Wilcox/Bogen][ Producer - Steve Lillywhite]
Ieya/The helium song	Toyah	07.1982	48[5]	-	Safari SAFE 28	[written by Willcox, Bogen, Bush][ Producer - Steve James, Toyah Willcox]
Be proud be loud [Be heard]/Laughing with the fools	Toyah	10.1982	30[7]	-	Safari SAFE 52	[written by Toyah Willcox / Joel Bogen][ Producer - Nick Tauber]
Rebel run/To the mountains high	Toyah	09.1983	24[5]	-	Safari SAFE 56	[written by Willcox/Darlow][ Producer - Nick Tauber]
The Vow/Explode	Toyah	11.1983	50[7]	-	Safari SAFE 58	[written by Willcox/Bogen/Spalding][ Producer - Nick Tauber]
Don' t fall in love [I said]/Snow cover the kiss	Toyah	04.1985	22[6]	-	Portrait A 6 160	[written by Willcox/Darlow][ Producer - Christopher Neil]
Soul passing through soul/All in a rage	Toyah	06.1985	57[3]	-	Portrait A 6 359	[written by Willcox/St. James][ Producer - Christopher Neil]
World in action/Soldier of fortune	Toyah	09.1985	93[1]	-	Portrait A 6 545	[written by H. Bogdanovs][ Producer - Christopher Neil]
Echo beach/Plenty	Toyah	04.1987	54[6]	-	EG EGO 31	[written by Mark Gane][ Producer - Mike Howlett]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Blue meaning	Toyah	06.1980	40[4]	-	Safari IEYA 666	[ Producer -Steve James, Toyah]
Toyah Toyah Toyah	Toyah	01.1981	22[18]	-	Safari LIVE 2	[silver-UK][ Producer -Nick Tauber]
Anthem	Toyah	05.1981	2[46]	-	Safari VOOR 1	[gold-UK][ Producer -Nick Tauber]
The changeling	Toyah	06.1982	6[12]	-	Safari VOOR 9	[silver-UK][ Producer -Steve Lillywhite]
Warrior rock-Toyah on tour	Toyah	11.1982	20[6]	-	Safari TNT 1	[ Producer -Nick Tauber]
Love is the law	Toyah	11.1983	28[7]	-	Safari VOOR 10	[ Producer -Nick Tauber]
Minx	Toyah	08.1985	24[4]	-	Portrait PRT 26 415	[ Producer -Christopher Neil]

Midge Ure

Właściwie  James Ure, ur. 10.10.1953 w Cambuslang w hr. Strathclyde, Szkocja. Debiutował w 1974r jako wokalista i gitarzysta w grupie Salvation, wkrótce przekształconej w Silk. Kontrakt nagraniowy wymuszał na młodych muzykach infantylny materiał w stylu ich niefortunnych szkockich rodaków, Bay City Rollers.

Zdegustowany Ure przyłączył się do punkowo-popowej grupy Rich Kids założonej przez byłego basistę Sex Pistols Glena Matlocka. Pomimo poparcia EMI formacja rozpadła się już w listopadzie 1978r, a Ure po krótkiej przygodzie z Misfits założył własny Visage, w którym towarzyszyli mu Steve Strange (śpiew) i Rusty Egan (perkusja).

Ukoronowaniem „neoromantycznego" okresu było zastąpienie Gary’ego Moore’a podczas amerykańskich tras koncertowych Thin Lizzy.'Trwało to krótko, bo muzyk już wcześniej przyłączył się do płynących na fali Ultravox. Równolegle, nie marnując czasu, realizował nagrania Steve'a Harleya (z Cockney Rebel ) i Modern Man, a w 1982r wprowadził na brytyjską Top 10 własny singel „No Regrets”, autorstwa Toma Rusha, z repertuaru Walker Brothers.

W 1982r założył z Bobem Geldofem formację Band Aid. Ich.wspólna kompozycja „Do They Know It’s Christmas?" została zainspirowana filmowymi relacjami z klęski suszy w Etiopii; a w nagraniu wzięła udział elita ówczesnego popu. Sukces i uznanie postawiły pod znakiem zapytania dalszą działalność w Ultravox i Ure zadebiutował wkrótce solowym albumem Gift (przebojowy temat „If i Was”).

Popularność zdobyły kolejne single „That Certain Smile” (1985) i „Call Of The Wind” (1986), ale longplay Answers To Nothing nie powtórzył sukcesu pierwszej długogrającej płyty. Remedium był kontrakt z wytwórnią Arista (album Pure i przebój „Cold, Cold Heart”). Longplay Breathe z 1996 potwierdzał melodyczny talent wykonawcy, ale brak reakcji odbiorców nie rokuje najlepiej przyszłej karierze tego ciekawego muzyka. .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No Regrets/Mood Music	Midge Ure	06.1982	9[10]	-	Chrysalis CHS 2618	[written by Tom Rush)][produced by Midge Ure, John Hudson]
After A Fashion/Textures	Midge Ure And Mick Karn	07.1983	39[4]	-	Musicfest FEST 1	[written by M. Ure, M. Karn][produced by M. Ure, M. Karn]
If I Was/Piano	Midge Ure	09.1985	1[1][14]	-	Chrysalis URE 1	[written by M. Ure, D. Mitchell][produced by Midge Ure]
That Certain Smile/The Gift (Instrumental)	Midge Ure	11.1985	28[4]	-	Chrysalis URE 2	[written by M. Ure, D. Mitchell][produced by Midge Ure]
Wastelands/The Chieftain / The Dancer (Live)	Midge Ure	02.1986	46[3]	-	Chrysalis URE 3	[written by M. Ure, D. Mitchell][produced by Midge Ure]
Call Of The Wild/When The Winds Blow	Midge Ure	06.1986	27[8]	-	Chrysalis URE 4	[written by M. Ure, D. Mitchell, C. King)][produced by Midge Ure]
Answers To Nothing/Honorare	Midge Ure	08.1988	49[4]	-	Chrysalis URE 5	[written by Midge Ure)][produced by Midge Ure]
Dear God/Music # 1	Midge Ure	11.1988	55[4]	-	Chrysalis URE 6	[written by Midge Ure)][produced by Midge Ure]
Cold Cold Heart/Flowers	Midge Ure	08.1991	17[7]	-	Arista 114 555	[written by Midge Ure)][produced by Midge Ure, Rick Walton]
Breathe	Midge Ure	05.1996	70[1]	-	Arista 74321371172	[written by Midge Ure)][produced by Richard Feldman]
Guns and Arrows	Midge Ure	11.1996	166[1]	-	Arista 74321 42316	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Gift	Midge Ure	10.1985	2[15]	-	Chrysalis CHR 1508	[produced by Midge Ure]
Answers to Nothing	Midge Ure	09.1988	30[3]	-	Chrysalis CHR 1649	[produced by Midge Ure, Rik Walton]
Pure	Midge Ure	09.1991	36[2]	-	Arista 211922	[produced by Midge Ure]
If I Was: The Very Best of Midge Ure & Ultravox	Midge Ure & Ultravox	03.1993	10[6]	-	Chrysalis CDCHR 1987	[produced by Kit Woolven,Rick Walton,Midge Ure,Ultravox,Phil Lynott,Bruce Harris ,Conny Plank ]
Breathe	Midge Ure	06.1996	95[1]	-	Arista 74321346292	[produced by Richard Feldman]
The Very Best of Midge Ure & Ultravox	Midge Ure	11.2001	45[2]	-	EMI 5358112	-
Fragile	Midge Ure	07.2014	66[1]	-	Hypertension HYP 14302	[produced by Midge Ure]

Archies

Wytwór geniusza popowej waty - Dona Kirshnera, przeznaczony do masowej konsumpcji. Na ekranach telewizorów i okładkach swych płyt the Archies występowali jako postacie animowane, wzorowane na postaciach z komiksów. Rysunkowym bohaterom głosów użyczali wokaliści Ron Dante (ur. 22.08.1945 r.), Toni Wine i Andy Kim. Oni też uosabiali The Archies na potrzeby tras koncertowych. Do pisania piosenek Kirshner roztropnie zatrudniał solidnych autorów o ustalonej marce i silnej pozycji na rynku, w tym Jeffa Barry'ego i Ellie Greenwich.
Po kilku mniejszych sukcesach (przebój "Bang-Shang-A-Lang"), zespół wydał jeden z najlepiej sprzedających się singli w historii wytwórni RCA Records. Piosenka "Sugar Sugar" stała się numerem jeden po obu stronach Atlantyku, rozpierając się na samym szczycie listy brytyjskiej przez ponad dwa miesiące. W USA natomiast, gdzie wielką popularnością cieszył się ich serial telewizyjny, grupa miała jeszcze jeden hit w pierwszej dziesiątce: "Jingle Jangle", jeden w pierwszej czterdziestce: "Who's our Baby", po czym niemal z dnia na dzień popadła w zapomnienie, w sposób typowy dla wytworów sztucznej animacji. Dante w latach 70. był producentem kilku płyt Barry Manilowa.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bang -Shang-A-Lang/Truck driver	Archies	09.1968	-	22[13]	Calendar 1006	[written by Jeff Barry][produced by Don Kirshner]
Feelin' so good/Love light	Archies	12.1968	-	53[8]	Calendar 1007	[written by Jeff Barry & Andy Kim][produced by Jeff Barry]
Sugar ,sugar/Melody hill	Archies	07.1969	1[8][26]	1[4][22]	Calendar 1008	[gold-US][gold-UK][written by Jeff Barry - Andy Kim][produced by Jeff Barry]
Jingle jangle/Justine	Archies	11.1969	-	10[13]	Kirschner 5002	[gold-US][written by Jeff Barry & Andy Kim][produced by Jeff Barry]
Who' s your baby/Senorita Rita	Archies	03.1970	-	40[7]	Kirschner 5003	[written by Jeff Barry & Andy Kim][produced by Jeff Barry]
Sunshine/Over and over	Archies	07.1970	-	64[5]	RCA 63-5009/Kirschner 63-5009	[written by Jeff Barry & Bobby Bloom][produced by Jeff Barry]
Together we two/Everything's alright	Archies	01.1971	-	122[2]	Kirschner 5009	[written by Jeff Barry & Andy Kim][produced by Jeff Barry]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Archies	Archies	11.1968	-	88[21]	Calendar 101	[produced by Jeff Barry,Don Kirshner]
Everything' s Archie	Archies	09.1969	-	66[36]	Calendar 103	[produced by Jeff Barry]
Jingle jangle	Archies	01.1970	-	125[10]	Kirschner 105	[produced by Jeff Barry]
Sunshine	Archies	09.1970	-	137[6]	Kirschner 107	[produced by Jeff Barry]
The Archies Greatest Hits	Archies	11.1970	-	114[12]	Kirschner 109

Arcadia

ARCADIA, grupa brytyjska. Gdy w końcu 1984 zespół Duran Duran zawiesił działalność na rok, jego członkowie podzielili się na dwa obozy - w następnych miesiącach część z nich kontynuowała karierę jako Arcadia, a część jako The Power Station. Na czele Arcadii stanęli: Simon Le Bon (27.10.1958, Bushey, Hertfordshire) - voc, Nick Rhodes (właśc. Nicholas James Bates; 8.06.1962, Moseley) -k i Roger Taylor (26.04.1960, Castle Bromwich) - dr. W nagraniach formacji uczestniczyło też wiele sław, m.in. Grace Jones, Sting, David Gilmour, Carlos Alomar, Herbie Hancock i Andy Mackay.
Arcadia nagrała tylko jeden album, "So Red The Rose", wydany w grudniu 1985 (obowiązków producenta podjął się Alex Sadkin). Towarzyszyły mu trzy przebojowe single: najpopularniejszy Election Day/She's Moody And She's Mean And She's Restless z października 1985 oraz The Promise/Rose Arcane z lutego 1986 i The Flame/Flame Again z lipca tego roku. Sukces zapewnił formacji wyrafinowany wariant wczesnego stylu Duran Duran -z okresu płyty "Rio" (EMI, 1982). Los Arcadii przesądziło reaktywowanie na początku 1986 macierzystego zespołu liderów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Election Day / She's Moody and Grey, She's Mean and She's Restless	Arcadia	10.1985	7[7]	6[16]	Odeon NSR1	[written by Roger Taylor,Nick Rhodes,Simon Le Bon][produced by Alex Sadkin,Arcadia]
The Promise/ Rose Arcana	Arcadia	01.1986	37[4]	-	Odeon NSR2	[written by Roger Taylor,Nick Rhodes,Simon Le Bon][produced by Alex Sadkin]
Goodbye is Forever/Missing	Arcadia	02.1986	-	33[10]	Capitol 5542 [US]	[written by Roger Taylor,Nick Rhodes,Simon Le Bon][produced by Alex Sadkin,Arcadia]
The Flame	Arcadia	10.1985	7[7]	6[16]	Odeon NSR3	[written by Roger Taylor,Nick Rhodes,Simon Le Bon][produced by Alex Sadkin,Arcadia]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
So Red the Rose	Arcadia	12.1985	30[10]	23[17]	Capitol 12 428	[platinum-US][produced by Alex Sadkin,Arcadia]

Aqua

Zespół Aqua na początku nazywał się Joyspeed i został założony w 1994 roku. Jednak ich historia sięga roku 1989 i nagrań do mało znanego duńskiego filmu "Freakke frida og de frygtlose spioner" (Niegrzeczna Frida i Wystraszeni szpiedzy). W tym czasie Rene pracował w Norwegii jako DJ, Soren i Claus zaczynali swoją karierę od produkcji muzyki. Cała ta trójka spotkała się właśnie podczas tworzenia w/w filmu. Po ukończeniu filmu postanowili kontynuować współpracę. Przez dłuższy czas członkowie zespołu nie mogli się zgrać. W 1993 roku Rene, podczas podróży na promie odkrywa Lene Grawford Nystrom i jej fantastyczny wokal. Zaproponował jej współpracę z zespołem - zgodziła się. Na początku Claus i Soren produkowali muzykę dla grupy, podczas gdy Rene rapował, a Lene śpiewała główne partie. Mała szwedzka wytwórnia podpisała z nimi kontrakt w 1994 i w ten sposób Aqua wydała swój pierwszy singiel "Itsy Bitsy". Niestety, piosenka nie cieszyła się zbyt dużą popularnością. Po jednym tygodniu zniknęła z list przebojów. Zawiedzeni członkowie Aquy anulowali kontrakt z wytwórnią (która chciała kontynuować współpracę z zespołem).
Po anulowaniu kontraktu z wytwórnią czwórka młodych ludzi postanowiła zmienić swój styl muzyczny. Zespół zwolnił swojego dotychczasowego menadżera- Michaela Brinkenstjärna, który miał ogrmny wpływ na ich muzykę. Z nowym menadżerem i bez kontraktu grupa zaczęła tworzyć swój słynny "bubblegum pop sound". Członkowie zespołu zaczęli produkować i pisać własne melodie, które bardzo szybko wpadały w ucho. W tym samym czasie zespół zmienia nazwę na Aqua (wybrali tę nazwę po tym jak zobaczyli plakat akwalarium w przebieralni). Zespół podpisał także kontrakt z Universal Denmark w 1996 roku.
Pierwszym, nowym kawałkiem grupy (pod nową nazwą) był "Roses Are Red", piosenka dance, typowo popowa. Singiel stał się hitem w całej Danii. Piosenka nie schodziła z czołowych list przez blisko dwa miesiące. Przez ten czas ich singiel pokrył się platyną. Sukces ten potwierdziła również nominacja do "Najlepszej Duńskiej Piosenki", której ostatecznie Aqua nie wygrała. Szybki sukces "Roses Are Red" przekonał członków Aqua, że ich nowe dźwięki są bardzo popularne wśród ludzi, postanowili więc iść za ciosem. Piosenka "My Oh My" z melodyjnym beatem i typową miękkością stała się numerem jeden w Danii w ciągu sześciu dni! Pierwsze dwa single udowodniły Universalowi, że Aqua to bardzo dobrze sprzedający się zespół, po czym wydał ich płytę na całym kontynencie.
Aqua zaprezentowała swój debiutancki Album "Aquarium" 26 marca 1997 roku. Płyta zawierała jedenaście ścieżek, wliczając dwa pierwsze single oraz nie wydany jeszcze "Barbie girl". Ogólnoświatowy sukces na rynku muzycznym sprawił, że zespół przestał koncentrować się głównie na rynku duńskim. Aqua wydała swój trzeci singiel "Barbie Girl" w maju 1997 roku. Na pierwszy rzut oka piosenka sprawia wrażenie piosenki dla dzieci opowiadającej o Barbie. Jednak piosenka zwierała kilka seksualnych podtekstów oraz dwuznaczności. To spowodowało niemałe kontrowersje przy wydawaniu tego albumu w Danii. Nie zaszkodziło to jednak sprzedaży i utwór trafił na pierwsze miejsce list przebojów. Singiel "Barbie Girl" stał się hitem w Wielkiej Brytanii na blisko cztery tygodnie, w Australii na trzy. Piosenka znalazła się również w czołowej dziesiątce Billboard Hot 100. Piosenka "Barbie Girl" budziła wiele kontrowersji. Właściciele praw do lalki Barbie - firma Mattel - pozwała Universal do sądu twierdząc, że piosenka szkodzi marce. Ostatecznie sąd uznał piosenkę jako parodię. Aqua wydała swój album "Aquarium" na całym świecie jesienią 1997 roku. Pomimo faktu, że album sprzedawał się bardzo dobrze, wielu uważało zespół za chwilowe objawienie. Stało się inaczej. Zespół stał się sławny na całym świecie.
Aqua do roku 1999 jakby trochę ucichła, koncentrując się na nagrywaniu drugiego albumu. Nagrano blisko trzydzieści piosenek, tylko dwanaście znalazło się na najnowszej płycie. Drugi album nazwano "Aquarius" a wydany został w lutym 2000 roku. Na płycie ponownie znalazły się typowo "Aquowe" dźwięki, okraszone wokalem Lene. Na płycie mniej było rapu Renego. Pomimo tych i innych zmian album nadal bardzo dobrze się sprzedawał. Później zespół postanowił rozpocząć pracę nad trzecim albumem (po sukcesie piosenki "Arround The World" w czerwcu 2000 roku i "Bumble Bess", "We Belong To The Sea" oraz "Freaky Firday" w 2001).
Aqua spędziła pierwsze kilka miesięcy roku 2001 na koncertowaniu na całym świecie i pracy nad nowym albumem. Grupa wystąpiła na konkursie Eurowizji w 2001 roku we współpracy z Safri Duo, grając muzykę podczas głosowania. Podczas kilku koncertów w Danii grupa zaprezentowała wersje "live" swoich nowych piosenek, które mogłyby pojawić się na trzecim albumie ("Couch Potato i "Shakin' Stevens (Is A Superstar)"). Latem 2001 roku w grupie narastały problemy. Rene podczas wydawania pierwszego albumu Aqu, umawiał się z Lene. Lene natomiast zaczęła umawiać się z Sorenem. Jeszcze inne plotki mówią, że Rene nie spodobała się mniejsza rola, jaką odegrał w drugim albumie "Aquarius". W czerwcu 2001 roku zespół zaskoczył swoich fanów decyzją o czasowym rozstaniu.
Wiele źródeł medialnych szukało przyczyn rozpadu. Rene podczas jednego z wywiadów zaprzeczył, jakoby w grupie doszło do kłótni. Rozstali się "pokojowo". Po rozpadzie grupy Rene rozpoczął karierę aktora (wystąpił w fimie "Den Gode Stromer and Incasso"), Lene wydała swój debiutancki album "Play With Me", na którym pokazała, że zrywa z wizerunkiem "Bubblegum pop vocal", a zaczyna zabawę z R&B; i rockiem. Album zajął trzecie miejsce w Danii, natomiast siedemdziesiąte czwarte w jej ojczyźnie - Norwegii. Lene i Soren pobrali się, mają córkę Indię. Soren kontynuował produkcję muzyki dla różnych artystów do 2004 roku. Lene i Soren wystąpili w Danii na koncercie charytatywnym, którego dochód przeznaczony był dla ofiar tsunami w Indiach w 2005 roku. W 2005 roku duński reżyser zebrał cały zespół w jedno i nagrał film dokumentalny "Podróż w czasie" ("Turn Back Time") w którym członkowie zespołu rozmawiają o swojej muzyce, przeżyciach, małżeństwie, solowych sukcesach, etc.
Największy wpływ na muzykę Aquy miał gatunek Eurodance - bardzo popularny w Europie, Oceanii i Południowej Afryce w latach 90. Eurodance to muzyka dance z damskim wokalem i męskim rapem. Oprócz żywych piosenek, Aqua tworzyła również wolniejsze utwory, takie jak np. "Turn Back Time", "Good Morning Sunshine" i "We Belong to the Sea".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Barbie girl	Aqua	10.1997	1[4][33]	7[16]	Universal UM 80 413	[3x-platinum-UK][written by Soren Rasted/Claus Norreen/Rene Dif/Lene Grawford Nystrom][produced by Soren Rasted,Claus Norreen,Johnny Jam,Delgado]
Doctor Jones	Aqua	02.1998	1[2][24]	-	Universal UM 80 457	[platinum-UK][written by Oland/Soren Rasted/Claus Norreen/Rene Dif][produced by Soren Rasted,Claus Norreen,Johnny Jam,Delgado]
Turn back time	Aqua	05.1995	1[1][19]	49[9].Airplay Singles Chart	Universal UM 80 490	[silver-UK][written by Soren Rasted/Claus Norreen][produced by Soren Rasted,Claus Norreen,Johnny Jam,Delgado][piosenka z filmu "Sliding doors"]
Lollipop [Candyman]	Aqua	12.1997	-	23[7]	MCA 55411	[written by Soren Rasted,Claus Norreen,René Dif,Lene Nystrom,Peter Hartmann,Jan Langhoff][produced by S?ren Rasted,Claus Norreen,Johnny Jam,Delgado]
My oh my	Aqua	07.1998	6[17]	-	Universal UM 85 058	[written by Soren Rasted/Claus Norreen/Rene Dif][produced by Soren Rasted,Claus Norreen,Johnny Jam,Delgado]
Good morning sunshine	Aqua	12.1998	18[14]	-	Universal UMD 85086	[written by Soren Rasted/Claus Norreen/Rene Dif][produced by Johnny Jam,Soren Rasted,Claus Norreen,Johnny Jam,Delgado]
Cartoon heroes	Aqua	02.2000	7[28]	-	Universal MCS 40 226	[written by Soren Rasted/Claus Norreen][produced by Soren Rasted/Claus Norreen]
Around the world	Aqua	06.2000	26[9]	-	Universal MCSTD 40234	[written by Soren Rasted/Claus Norreen][produced by Soren Rasted/Claus Norreen]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Aquarium	Aqua	09.1997	6[64]	7[50]	Universal UMD 85020	[3x-platinum-US[platinum-UK][produced by Per Adebratt, Delgado, Tommy Ekman, Peter Hartman, Johnny Jam, Jan Langhoff, Claus Norreen, Søren Rasted]
Aquarius	Aqua	03.2000	24[6]	82[6]	Universal 1538102	[produced by Claus Norreen, Søren Rasted]
Greatest Hits	Aqua	06.2009	135[1]	-	Universal 2706310	[produced by Claus Norreen, Delgado, Jan Langhoff, Johnny Jam, Peter Hartman, Per Adebratt, Søren Rasted, Tommy Ekman]