Z archiwum...rocka

poniedziałek, 6 lutego 2017

Clean Bandit

Na Wyspach przewiduje się, że będą największą sensacją muzyki tanecznej w 2014 roku. Nazywają się Clean Bandit i niedawno zdobyli szczyt brytyjskiego notowania singli. Dotarła na niego fantastyczna piosenka "Rather Be", do której powstał teledysk.

Clean Bandit to kwartet, który tworzą: Jack Patterson (gitara basowa, saksofon, decki), Luke Patterson (perkusja) oraz grający na instrumentach smyczkowych Grace Chatto (wiolonczela) i Neil Amin-Smith (skrzypce). Zaraz, zaraz, smyczki i muzyka taneczna? Otóż to! Clean Bandit prestiżowe magazyny i gazety (m.in. "DJ Mag", "The Independent") dostrzegły i wyróżniły właśnie za to, że zespół ma świeże, ciekawe podejście do, wydawałoby się, dość przewidywalnej muzyki dance, house'u, electropopu, a także klasyki. Numer "Rather Be" od kilku tygodni nie schodzi z pierwszego miejsca brytyjskiego zestawienia singli i został już sprzedany w ilości blisko 500 000 sztuk w UK, oraz osiągnął ponad milion odsłuchów streamingowych na Wyspach. Ale czy można się temu dziwić? Wystarczy posłuchać tej znakomitej piosenki, pełnej optymizmu, z ładną melodią, i obejrzeć nakręcony do niej w Japonii teledysk. Klip zobaczyło do tej pory ponad 7 milionów internautów! Piękne instrumentalne partie w piosence wzbogaciła gościnnie swoim charakterystycznym wokalem Jess Glynne, która jest protegowaną samego Bena Drew, czyli Plan B.
Kulisy powstania "Rather Be" i wideoklipu do kawałka, przybliża Jack: "Linię wokalu napisał Jimmy Napes (Disclosure, Sam Smith, Nile Rodgers) wraz z Nikki B, która pojawia się na naszym wcześniejszym singlu »A&E«. Numer wydaje się dość romantyczny, ale opowiada o japońskiej fance pracującej jako kucharka, która dostaje fioła na punkcie ulubionego wykonawcy, czyli nas, i doznaje halucynacji, w których pojawiamy się my i logo naszego zespołu". Zdjęcia odbyły się w Tokio, a odpowiadają za nie muzycy Clean Bandit, dla których był to debiut na polu produkcji wideoklipów. Jest jeszcze jedna korzyść z podróży zespołu do Japonii. Edukacyjna. "Nasza wyprawa do Japonii zainspirowała Luke'a do nauki japońskiego. Gdziekolwiek się teraz nie wybieramy na koncert, on zawsze ma przy sobie książki do nauki japońskiego" – zdradza Jack.
A propos koncertów. Tych Clean Bandit ma w planach sporo. Do tej pory brytyjski kwartet może się pochwalić supportowaniem chociażby Rudimental, Disclosure, alt-J, London Grammar, a obecnie otwierają koncerty samych Basement Jaxx na ich światowej trasie. Grali też na Glastobnury i paru innych znaczących festiwalach. Na żywo są doskonali!
W przerwach muzycy Clean Bandit pracują nad debiutancką płytą, która ma pojawić się wiosną 2014 roku. Jej nieoficjalny tytuł to "New Eyes". Zanim się ukaże, rozkoszujcie się singlem "Rather Be". Naprawdę jest czym!

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A+E	Clean Bandit featuring Kandaka Moore and Nikki Cislyn	12.2012	100[1]	-	Black Butter GBAHS 1200525	[written by Jack Patterson, Grace Chatto][produced by Jack Patterson]
Mozart's House	Clean Bandit featuring Love Ssega	04.2013	17[3]	-	Atlantic GB87B 1100009	-
Dust Clears	Clean Bandit featuring Noonie Bao	08.2013	43[1]	-	Atlantic GBAHS 1300216	[written by Grace Chatto, Jimmy Napes ,Jack Patterson][produced by Clean Bandit]
Rather Be	Clean Bandit featuring Jess Glynne	02.2014	1[4][90]	10[31]	Atlantic GBAHS 1300498	[5x-platinum-UK][4x-platinum-US][written by Jack Patterson, James Napier, Nicole Marshall, Grace Chatto ][produced by Grace Chatto ,Jack Patterson]
Extraordinary	Clean Bandit featuring Sharna Bass	05.2014	5[8]	-	Atlantic GBAHS 1400135	[silver-UK][written by Grace Chatto, Jimmy Napes ,Jack Patterson,Gustave Rudman][produced by Jack Patterson, Mark Ralph]
Come Over	Clean Bandit featuring Stylo G	08.2013	45[6]	-	Atlantic GBAHS 1400010	[written by Jack Patterson, Jason Andre McDermott, Grace Chatto][produced by Clean Bandit]
Real Love	Clean Bandit featuring Jess Glynne	11.2014	2[29]	-	Atlantic GBAHS 1400368	[platinum-UK][written by Richard Boardman, Robert Harvey, Sarah Blanchard, Jessica Glynne ,Janée Bennett, Jack Patterson, Grace Chatto][produced by Clean Bandit,Starsmith, The Six]
Stronger	Clean Bandit	05.2015	4[10]	-	Atlantic GBAHS 1400388	[silver-UK][written by Grace Chatto, Jack Patterson ,Oz Moses, George Moore][produced by Clean Bandit]
Tears	Clean Bandit featuring Louisa Johnson	06.2016	5[27]	-	Atlantic GBAHS 1600232	[platinum-UK][written by Sam Romans,Jack Patterson][produced by Jack Patterson, Grace Chatto, Mark Ralph]
Rockabye	Clean Bandit featuring Sean Paul and Anne-Marie	11.2016	1[9][15]	9[8]	Atlantic GBAHS 1600363	[3x-platinum-UK][3x-platinum-US][written by Jack Patterson, Steve Mac, Ammar Malik, Ina Wroldsen, Sean Paul Henriques][produced by Jack Patterson, Steve Mac, Mark Ralph]
Symphony	Clean Bandit featuring Zara Larsson	03.2017	1[1][53]	-	Atlantic GBAHS 1700199	[4x-platinum-UK][platinum-US][written by Jack Patterson, Steve Mac, Ammar Malik, Ina Wroldsen][produced by Clean Bandit,Mark Ralph]
I Miss You	Clean Bandit Featuring Julia Michaels	11.2017	4[30]	92[1]	Atlantic GBAHS 1701011	[2x-platinum-UK][gold-US][written by Julia Michaels,Jack Patterson,Grace Chatto][produced by Jack Patterson,Grace Chatto, Mark Ralph]
Solo	Clean Bandit Featuring Demi Lovato	05.2018	1[1][29]	58[13]	Atlantic GBAHS 1800328	[2x-platinum-UK][platinum-US][written by Grace Chatto,Jack Patterson,Camille Purcell,Demi Lovato,Fred Gibson][produced by Chatto,Patterson,Fred,Mark Ralph]
Baby	Clean Bandit featuring Marina and Luis Fonsi	11.2018	15[15]	-	Atlantic GBAHS 1800640	[gold-UK][written by Jack Patterson,Camille Purcell,Jason Evigan,Marina Diamandis,Matthew Knott,Luis Lopez-Cepero][produced by Patterson,Grace Chatto,Mark Ralph]
Mama	Clean Bandit featuring Ellie Goulding	03.2019	98[1]	-	Atlantic GBAHS 1800641	[written by Jack Patterson,Grace Chatto,Jason Evigan,Caroline Ailin,Ellie Goulding][produced by Patterson,Chatto,Mark Ralph]
Tick Tock	Clean Bandit with Mabel featuring 24kGoldn	09.2020	8[20]	-	Atlantic GBAHS 2000775	[platinum-UK][written by Jack Patterson, Grace Chatto, Mabel McVey ,Camille Purcell, Golden Landis Von Jones][produced by Mark Ralph, Jack Patterson, Grace Chatto]
Higher	Clean Bandit featuring Iann Dior	02.2021	66[7]	-	Atlantic GBAHS 2001165	[written by Dan Smith, Jack Patterson ,Iann Dior][produced by Jack Patterson, Grace Chatto, Mark Ralph]
Drive	Clean Bandit with Topic featuring Wes Nelson	08.2021	17[24]	-	Atlantic GBAHS 2100547	[gold-UK][written by Alex Oriet, Alexander Tidebrink, David Phelan, Grace Chatto ,Henry Tucker ,Jack Patterson ,Tobias Topic][produced by Grace Chatto, Jack Patterson ,Mark Ralph, Salt Wives ,Topic]
How Will I Know	Clean Bandit with Whitney Houston	10.2021	92[4]	-	RCA USRC 12102649	[silver-UK][written by George Merrill,Shannon Rubicam,Narada Michael Walden][produced by Jack Patterson, Mark Ralph]
Everything but You	Clean Bandit featuring A7S	04.2022	55[9]	-	Atlantic GBAHS 2200065	[written by Grace Chatto, Jack Patterson, Nick Gale, Alexander Tidebrink ,Tom Grennan ,Philip Plested][produced by Digital Farm Animals, Mark Ralph ,Jack Patterson ,Lewis Thompson]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
New Eyes	Clean Bandit	05.2014	3[62]	180[1]	Atlantic 0825646323494	[gold-UK][gold-US][produced by Jack Patterson, Grace Chatto]
What Is Love?	Clean Bandit	12.2018	9[53]	141[1]	Atlantic 0190295552589	[platinum-UK][gold-US][produced by Jack Patterson ,Mark Ralph, Grace Chatto, FRED, Steve Mac, Romans ,Ilya Salmanzadeh ,Lotus IV, John Ryan ,Julian Bunetta ,The Invisible Men, Salt Wives]

niedziela, 5 lutego 2017

Susie Arioli

Susie Arioli pochodząca z Montrealu kanadyjska wokalistka jazzowa.Śpiewała w klubach jazzowych Montrealu,gdzie spotkała gitarzystę Jordana Officera,który grał ze Stephenem Barry. Wspólnie założyli Susie Arioli Band.Pierwsze sukcesy przyszły w 1998r podczas plenerowych koncertów,w ich wyniku dostali zaproszenie od organizatorów Montreal International Jazz Festival,aby otwierać koncerty Ray'a Charlesa.
Ich występy przyniosły przychylne recenzje prasy muzycznej,a wkrótce potem ukazał się ich pierwszy album, "It's Wonderful".Do tej pory ansambl wydał cztery długogrające płyty dla Justin Time,z których trzy zostały nominowane do nagrody Juno, a wszystkie należą do najlepiej sprzedających się tytułów jazzu w Kanadzie.

Tytuł

	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Live At Le Festival International De Jazz De Montreux	Susie Arioli Band	09.2007	188[1]	-	Justin Time	-
Night Lights	Susie Arioli Band	03.2009	123[6]	-	Justin Time	-
All The Way	Susie Arioli Band	09.2012	179[2]	-	-	-

Keny Arkana

Keny Arkana - to 26 letnia raperka, która ma swoje pewne miejsce we francuskim rapie. Urodziła się w grudniu 1982 roku w Marsylii, natomiast jej korzenie sięgają Argentyny.
Swoją historię z rapowaniem rozpoczęła w 1996 roku. Dzięki niej powstały dwa kolektywy Mars Patrie i Etat Major. Przez kilka la zdobywała doświadczenie na marsylskiej scenie podziemnej, co pozwoliło jej na doszlifowanie swoich umiejętności wokalnych i obycie ze sceną.
W roku 2003 wydała pierwszy mixtape - volume 1 (Etat Major). Po paru pojawieniach się na różnych projektach, Keny wydała swoją pierwszą EP'kę "Le missile est lancé" (Rakieta została odpalona) w 2004 roku i swój pierwszy album "Entre ciment et belle étoile" (Pomiędzy konkretami a gwiazdami) oraz singiel "La Rage" w 2006 roku.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Entre ciment et belle étoile	Keny Arkana	10.2006	18[75]	95[1]	Because 2564 64220 2	-
L'esquisse	Keny Arkana	10.2007	102[14]	95[1]	Because	-
Désobéissance	Keny Arkana	04.2008	14[23]	50[2]	Because 05144278292	-

Planets

Planets-grupa z Liverpool,reprezentant klasycznej brytyjskiej nowej fali lat 80-tych.Liderem grupy był Steve Lindsey-voc,bass,ex członek Big in Japan, Deaf School, Secrets.Obok niego zespół stanowili Tony Wimshurst (gitara), Chris Skornia (keyb),i Andy Duncan (perkusja).
Ich największym przebojem była piosenka "Iron for the iron" z 1979r. Zaczątkiem grupy był solowy album Lindsey'a "Planets".Już jako zespół wydają Goon Hilly Down z Budgie na perkusji [ex Big in Japan, Opium Eaters, Secrets, póżniej Slits, Siouxsie & The Banshees, Creatures].W maju 1980r Tony'ego i Andy'ego zastępują Larry Tolfree (perkusja) i Barry Lines grajacy na gitarze.W tym samym roku ujrzał światło dzienne longplay "Spot".Steve solo wydał 2 single przed założeniem Planets pod pseudonimem Steve Tempo.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lines/Further Down	Planets	10.1979	36[6]	-	Rialto TREB 104	[written by Lindsey][produced by Steve Lindsey, Mickey Gallagher, Charlie Charles, John Turnbull]
Iron for the Iron/Ball and Chain	Planets	11.1979	-	-	Rialto TREB 109	[written by Lindsey][produced by Steve Lindsey]
Break It To Me Gently/A Minute Ago	Planets	01.1980	-	-	Rialto TREB 114	[written by Lindsey][produced by Steve Lindsey]
Too Late/Lines//Break It To Me Gently/Iron for the Iron EP.	Planets	04.1980	-	-	Rialto TREB 501	-
Don't Look Down/I Want To Touch You	Planets	09.1980	66[2]	-	Rialto TREB 116	[written by Lindsey][produced by Steve Lindsey]
Intensive Care (single remix)/Earth	Planets	02.1981	-	-	Rialto TREB 133	[written by Lindsey][produced by Rupert Hine]
Let Me Fall/Follow the Leader	Planets	04.1981	-	-	Rialto TREB 135	[written by Lindsey][produced by Steve Lindsey, Nigel Gray]
She's Locked up My Life in Her Suitcase/Kick It Out	Steve Lindsay	06.1982	-	-	Rialto RIA 8	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
GOON HILLY DOWN	Planets	10.1979	-	-	Rialto TENOR 102	-
SPOT	Planets	11.1980	-	-	Rialto ALTO 102	-

Plain White T's

Plain White T's – amerykański zespół pop-rockowy z Chicago, Illinois. Założony w 1997 roku przez przyjaciół szkolnych Toma Higgensona i Kena Fletchera. Grupa miała swoją bazę w chicagowskich klubach i barach we wczesnych latach,przechodząc w tym okresie wiele zmian personalnych.Znani z singla Hey There Delilah,który trafił na listy przebojów wielu krajów.W 2008 roku, otrzymał nominację do nagrody Grammy za wspomniany utwór.Zespół wszedł do głównego nurtu po sukcesie "Hey There Delilah" i dobrze przyjętym "Hate (I Really Don't Like You)" z albumu Every Second Counts. Plain White T's powstał na przedmieściach zachodnich Chicago, w 1997 roku. Wokalista i gitarzysta Tom Higgenson i basista Ken Fletcher stanowili trzon zespołu,dokoptując przyjaciela Dave Tirio grającego na perkusji wcześniej w grupie power-pop. Wokalista Tom Higgenson pierwotnie interesował się perkusją,udzielając się jako perkusista w różnych zespołach rockowych w szkole średniej. Jednym z takich zespołów był Harvey's Daughter, w którym grał jako basista Ken Fletcher.Chociaż grupa została ostatecznie rozwiązana, dwaj przyjaciele szybko założyli nowy zespół, a Higgenson został liderem grupy, jako wokalista i autor piosenek.Po dokoptowaniu Dave Tirio jesienią 1997r zespół rozpoczął działalność.Higgenson doznał obrażeń w wypadku samochodowym w 1999 r., łamiąc kilka kręgów .
Na początku 2006 roku zespół nawiązał współpracę z Motion City Soundtrack której celem było wiosenne tournee zespołu. "Hey There Delilah" został po raz pierwszy wydany na ich trzecim albumie All That We Needed w 2005 roku. W tym samym roku zespół został nominowany jako artysta miesiąca "Hip Clipz" na stronie internetowej Curly Grrlz Skateboards.W 2006 r.,wydali single z albumu Big Bad World. Były to dwa single: "1, 2, 3, 4" i "Natural Disaster". Oba trafiły na Top40 listy Billboardu.Pod koniec 2008 zespół przyłączył się do Rock Band Live tour z Panic! At The Disco, Dashboard Confessional i Cab. W tym samym roku zespół zagrał na festiwalu Give It a Name w Wielkiej Brytanii.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hey There Delilah	Plain White T's	07.2007	2[51]	1[2][35]	Angel ANGECDX 52	[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Tom Higgenson][produced by Ariel Rechtshaid][3[28].Modern Rock Tracks]
Our Time Now	Plain White T's	09.2007	114[2]	90[1]	Angel Music Group CASD 21	[written by Tom Higgenson/Mia Koo/Mike Daly][produced by Johnny K][29[12].Modern Rock Tracks]
Hate (I Really Don't Like You)	Plain White T's	12.2007	53[11]	68[6]	Charisma CASD 9	[written by Tom Higgenson][produced by Johnny K][25[13].Modern Rock Tracks]
Natural Disaster	Plain White T's	08.2008	-	125[1]	Hollywood	[written by Plain White T's][produced by Plain White T's][38.Modern Rock Tracks]
1, 2, 3, 4	Plain White T's	01.2009	-	34[20]	Hollywood	[ platinum-US][written by Tom Higgenson][produced by Johnny K]
Rhythm of Love	Plain White T's	10.2010	60[13]	38[21]	Universal CATCO 170172403	[ platinum-US][written by Tim Lopez][produced by Ian Kirkpatrick, Nick Rucker]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Every Second Counts	Plain White T's	09.2006	3[24]	10[35]	Angel/Hollywood 3799282 [UK]	[gold-US][gold-UK][produced by Johnny K][3[13].Independent Album]
All That We Needed	Plain White T's	06.2007	-	124[8]	Fearless F072	[produced by Ariel Rechtshaid, Loren Israel][31[2].Independent Album]
Big Bad World	Plain White T's	09.2008	-	33[4]	Hollywood D000218402	[produced by Johnny K][10[2].Independent Album]
Wonders of the Younger	Plain White T's	12.2010	-	149[2]	Hollywood D000462602	[produced by Ian Kirkpatrick][15[1].Independent Album]

Lasgo

Lasgo - założone w 2000 roku trio, które tworzy dwóch producentów i wokalistka: Peter Luts (znany z projektu Ian Van Dahl) odpowiedzialny jest za dźwięk, Dave McCullen pisze słowa i melodie, Evi Goffin - poprzednia wokalistka - jest najbardziej rozpoznawalną twarzą i głosem projektu.

Zespół popularność zdobył wydając single Alone oraz Something.Dave i Peter, DJ'e związani z belgijską sceną dance po raz pierwszy spotkali się w studio pracując nad projektem Astroline. Ponieważ obaj kochali brzmienie lat 80. postanowili połączyć siły i nagrać coś wspólnie. Niedługo potem usłyszeli wokal Evi i stwierdzili, że zaproszą ja do współpracy. Po sukcesach singli w 2001 roku wydali album "Some Things", gdzie znalazły się takie utwory jak: "Pray", "Follow You", "Heaven", "Don’t Belong" i "Feelings".
Ich przeboje zyskały rozgłos w 2001 roku, co zaowocowało wydaniem debiutanckiego albumu Some Things. Kolejne lata przyniosły im nominacje do nagród Danish Dance Award i Dancestar World Music Awards. W roku 2005 wydali następny krążek. Grupa sprzedała ponad 5 milionów swoich płyt.

Peter Luts potwierdził w radiowej audycji informację, że Evi Goffin nie powróci do zespołu. Evi postanowiła poświęcać więcej czasu rodzinie. Peter również powiedział, ze trwa casting na nowa wokalistkę. W zorganizowanym wspólnie z belgijską telewizją JIM castingu zwyciężczynią okazała się 18-letnia Jelle van Deal.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Something	Lasgo	03.2002	4[26]	35[20]	Positiva CDTIV 169	[silver-UK][written by David Vervoort, Peter Luts][produced by David Vervoort, Peter Luts]
Alone	Lasgo	03.2002	92[1]	83[14]	Iceberg ICECDM 145	[written by David Vervoort, Peter Luts][produced by David Vervoort, Peter Luts]
Alone	Lasgo	08.2002	7[14]	-	Positiva CDTIVS 176	[written by David Vervoort, Peter Luts][produced by David Vervoort, Peter Luts][29[7].Hot Disco/Dance;MCA 2804 LP.]
Pray	Lasgo	10.2002	17[11]	-	Positiva CDTIV 182	[written by David Vervoort, Peter Luts][produced by David Vervoort, Peter Luts]
Surrender	Lasgo	05.2004	24[4]	-	Positiva CDTIV 205	[written by Annemie Coenen, David Vervoort, Peter Luts][produced by David Vervoort, Peter Luts]
All Night Long	Lasgo	11.2006	148[1]	-	Turbulence 12TURB5	[written by Annemie Coenen, David Vervoort, Peter Luts][produced by David Vervoort, Peter Luts]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Some Things	Lasgo	09.2002	30[11]	-	Positiva 5419362	[produced by David Vervoort, Gert Corvers, Peter Luts]

sobota, 4 lutego 2017

Acid Jazz

Dla niektórych Acid Jazz to coś więcej niż nurt muzyczny czy nazwa wytwórni płytowej - to cały styl życia oraz image (którego istotną część stanowią ubrania od Gabbicciego). Wytwórnia Acid Jazz przeciwstawiła się panującej w połowie lat 80. modzie na jazz jako muzykę kultury klubowo-kawiarnianej -przypomniała, że muzyka ta należała zarówno do zadymionych kawiarenek, jak i do sal tanecznych. "Początkowo jazz był muzyką do tańca, a nie dla starych nudziarzy, którzy klaszczą, jak się zagra ładną solówkę".
Wytwórnię Acid Jazz założyli w kwietniu 1988 r. DJ Giles Peterson i Eddie Piller. Piller pracował początkowo w niezależnej wytwórni Avator, a potem w MCA i Stiff', gdzie wielkie wrażenie zrobił na nim Dave Robinson.
Jego pierwszą własną wytwórnią była filia Stiff- Countdown. Na jej miejsce stworzono potem Reelect The President, która odniosła pewien sukces dzięki formacji James Taylor Quartet. Zespół ten powstał z grupy The Prisoners, która współpracowała już z Pillerem w barwach Countdown.
Nazwa Acid Jazz była w zasadzie dowcipem - stanowiła kpiarską aluzję do panującej podówczas mody na acid house. "Zawsze myśleliśmy o zmianie tej nazwy, ale gdy nasza sprzedaż osiągnęła już w wielu krajach dość wysoki poziom, przestał to być żart".
Pierwszą płytą wydaną przez Acid Jazz był singel (Galliano "Frederick Lies Still". Wkrótce po nim ukazał się album Acid Jazz And Other Hlicil Grooves, zawierający materiał funkowy i w stylu "rare-groove". Podobne zainteresowanie wywołała debiutancka płyta grupy Brand New Heavies.
Po kilku finansowych wpadkach w 1989 r. Peterson przyjął ofertę współpracy z firmą Phonogram, a Piller zatrudnił specjalistę do spraw repertuarowo-kadrowych Kierana Hurleya z wytwórni Polydor. Podjęli oni wspólnie decyzję nadania swym tanecznym utworom jazzowym bardziej komercyjnego charakteru. Na podstawie umowy z Phonogramem Peterson mógł założyć własną wytwórnię Talkin' Loud. która do dziś pozostaje przyjacielskim konkurentem Acid Jazz.
Niektórzy twierdzą, że od tego czasu Acid Jazz stracił większą część swych markowych wykonawców (A Man Called Adam przeszedł do firmy Big Life, Galliano do Talkin' Loud, odeszli także The Sandals i Jamiroquai). Z wytwórnią współpracuje jednak wiele popularnych grup. m.in. Mother Rarth , Emperor's New Clothes, Corduroy i Night Trains (w 1 994 r. do Acid Jazz powrócił także James Taylor Quartet).
Sensacyjnym przebojem początku 1996 r. była elektroniczna wersja starego utworu "Whole Lotta Love" Led Zeppelin, wykonana przez zespół Goldbug.
Firma ma dziś biura w Londynie, Mediolanie, Sydney i Dublinie. Brzmienie Acid Jazz w USA nazywane "Urban Alternative". czyli "Miejska Alternatywa"), jest coraz popularniejsze. Nieźle, jak na firmę, która narodziła się w zaadaptowanej stajni w londyńskim Hackney.
Oto, co mówi na ten temat Piller: "Dla mnie Acid Jazz to wytwórnia płytowa, ale widzę, że nazwa ta stała się synonimem pewnego stylu w kulturze popularnej. Gdy zakładaliśmy ją, nie spodziewaliśmy się takiego obrotu sprawy, ale musimy to zaakceptować, podobnie jak wykonawcy, którzy z nami nie współpracują, a mimo to używa się wobec nich określenia ŤAcid Jazzť". Próbna seria Totally Wired pomogła w dalszym rozwoju wytwórni, choć zaprezentowane na niej zespoły nie są już wybierane wyłącznie spośród wykonawców na stałe współpracujących z Acid Jazz. Z pewnością jednak akcje firmy idą wciąż w górę, czego dowodem może być np. to, że sponsorowała ona klub krykietowy hrabstwa Surrey w sezonie 1994.

Single na listach przebojów:

The Stand I'll Be There 11.2010 115 (1)

Mother Earth Lost It 02.1994 97 (1)

Mother Earth Jesse 04.1994 79 (2)

Andy Lewis & Paul Weller Are You Trying To Be Lonely? 09.2007 31 ( 3)

Lord Large feat. Dean Parrish Left Right & Centre 08.2006 93 (2)

Goldbug Whole Lotta Love 01.1996 3 ( 15)

Corduroy London, England / Motorhead 02.1994 95 (1)

Corduroy Mini 09.1994 80 (1)

JTQ feat. Alison Limerick Love Will Keep Us Together 02.1995 63 (3)

LP. na listach przebojów:

Mother Earth YOU HAVE BEEN WATCHING 10.1995 100[1]

Corduroy OUT OF HERE 10.1994 73 (1)

Mother Earth THE PEOPLE TREE 03.1994 45[3]

James Taylor Quartet EXTENDED PLAY 10.1994 70 (1)

James Taylor Quartet IN THE HAND OF THE INEVITABLE 03.1995 63 (3)

Ace Records UK

Wytwórnia płytowa powstała w 1978 w Londynie (Wielka Brytania) jako filia założonej w 1975 przez Teda Carrolla i Rogera Armstronga Chiswick Records. Działalność wydawniczą rozpoczęła od reedycji pochodzących z lat 40-tych nagrań wykonawców rhythm and bluesa, zakupionych od amerykańskich firm. Na płytach Ace znalazły się nagrania takich muzyków, jak B.B. King, Elmore James, Smokey Hogg, "Pee Wee" Crayton, Joe Houston, Maxwell Davis, "Little" Willie Littlefeld, Jimmy McCracklin, pochodzące z katalogów wytwórni Modern, Decca, Peacock, King/ Federal, Old Town, Goldband i Stax.
Na licencji Excello i Specialty wydała nagrania Roya Miltona, Camille Howard, Joe'ego i Jimmy'ego Ligginsów. Nakładem Ace ukazały się cenne dla zbieraczy kilkupłytowe zestawy nagrań B.B. Kinga, Elmore'a Jamesa, Lightnin' Hopkinsa, Johna Lee Hookera i Alberta Kinga. W 2003 zainicjowała wydawanie "The Ace 10' Series", na którą złożyły się nagrania pochodzące z dziesięciocalowych winylowych krążków.
Przy redagowaniu i opracowaniu tekstów do wielu płyt współpracowali z nią publicyści i krytycy muzyczni John Broven, Tony Rounce i Ray Topping. Wytwórnia odgrywała ważną rolę w ożywieniu zainteresowania bluesem z lat 40. i 50-tych w XX w.

Wybrani artyści

John Lee Hooker,B.B. King,Bobby Bland,Screaming Lord Sutch,Elmore Jame,Leroy Van Dyke,Little Richard

czwartek, 2 lutego 2017

Dramatics

The Dramatics (dawniej The Dynamics) byli amerykańską grupą wokalną soul, utworzona w Detroit , w stanie Michigan , w 1964 roku. Są oni najlepiej znane ze swoich przebojów z lat 70-tych " In the Rain " i " Whatcha See Is Whatcha Get ", z których oba były w Top 10 , a także z ich późniejszej współpracy przy Doggy Dogg World z Snoop Dogg .
Dramatics założony oryginalnie w 1964 roku, nagrywający jako the Dynamics w 1965. Ich pierwsze nagranie wydane w 1965 roku pod tytułem "Bingo" zostało nagrane w wytwórni Wingate , oddział Golden World Records w Detroit, Michigan. Ze względu na błąd drukarski, Wingate zmienił nazwę grupy z The Dynamics w The Dramatics w 1966 roku na drugim wydawnictwie grupy, Inky Dinky Wang Dang Doo. W roku 1967, Motown wchłonął Golden World Records. Dramatics następnie przeniósł się do innej lokalnej wytwórni z Detroit, Sport Records, gdzie zarejestrował swój pierwszy drobny przebój "All Because Of You".

The Dramatics podpisali w 1968r kontrakt z Stax Records w Memphis w stanie Tennessee , ale przenieśli się po jednym nieudanym nagraniu. Jednak producent Don Davis ponownie podpisał im kontrakt z oddziałem Stax, Volt w 1971 roku po tym jak grupa ta nawiązała współpracę z autorem piosenek i producentem, Tony Hesterem. Przedarli się w pierwszym nagraniu z Hesterem " Whatcha See Is Whatcha Get ", które oferował im Hester po obejrzeniu występu grupy w klubie w Detroit. Piosenka weszła do Top 10 na liście Billboard Hot 100 , osiągając w nr 9 i nr 3 na liście R & B. "Whatcha See Is Whatcha Get" otrzymał złotą płytę RIAA w grudniu 1971 roku.

Członkami grupy w tym czasie byli Ron Banks (który zmarł na atak serca w dniu 4 marca 2010 roku w wieku 58 lat), William "Wee Gee" Howard (który zmarł na atak serca 22 lutego 2000 roku, w wieku 49 lat), Elbert Wilkins (który zmarł na atak serca w dniu 13 grudnia 1992 roku, w wieku 45 lat), Willie Ford Larry Demps i klawiszowiec James Mack Brown (który zmarł w dniu 28 listopada 2008 roku w wieku 58 lat).

Wkrótce po sukcesie swojego pierwszego albumu , Howard i Wilkins opuścili grupę i utworzyli własną wersję The Dramatics, nagrywając singiel "No Rebate On Love" dla Mainstream Records. Zostali oni zastąpieni przez Larry Jamesa "LJ" Reynoldsa i Leonarda "Lenny" Mayesa (który zmarł na raka płuc w dniu 8 listopada 2004 roku, w wieku 53 lat). Pod naciskiem Dona Davisa i Stax Records, oryginalna grupa zmieniła nazwę na Ron Banks and the Dramatics. Te dwie grupy koncertowały przez cztery lata zanim Banks wygrał batalię sądową, dającą im pełny dostęp do nazwy .Howard i Wilkins zostali zmuszeni do zmiany nazwy swojej grupy na " A Dramatic Experience ".

W latach 70-tych, grupa nadal ma kilka udanych utworów, w tym w Top 10 Pop, # 1 R & B hit, " In The Rain " w 1972r, "Hey You! Get Off My Mountain" (# 5 R & B), " Me and Mrs Jones "(# 4 R & B), pierwotnie nagrana przez Billy Paul trzy lata wcześniej," Be My Girl "(nr 3 R & B), i " Shake It Well "(# 4 R & B). "In the Rain" również osiągnął # 5 na liście pop Hot 100 i był ich drugim milionowym singlem.
Zespół nagrywał dla wytwórni Dona Davisa, Groovesville . Grupa przeniosła sie z Volt w 1974 roku po trzech albumach, wydając jeden album dla oddziału Chess Records, Cadet .Następnie grupa podpisała kontrakt z ABC w 1975 roku i przeniosła się pięć lat później do MCA, po tym jak ABC zamknięto po jej wykupie przez MCA. Wiele piosenek Dramatics początkowo było napisanych i wyprodukowanych przez Tony'ego Hestera, w tym wszystkie utwory na dwóch pierwszych albumach Volt. Davis, a następnie Banks i Reynolds przejęli produkcję później w latach 70 i 80-tych.

W 1982 roku grupa przeniosła się do Capitol Records i zrealizowała swój pierwszy album bez Dona Davisa,z Banksem działającym w charakterze producenta. Tylko Banks, Ford i Mayes pozostał w grupie. LJ Reynolds odszedł, aby realizować karierę solową w 1981 roku ,a Larry Demps postanowił studiować i spędzać więcej czasu z rodziną. Gdy Ron Banks również postanowił spróbować kariery solowej, grupa rozwiązała się na kilka lat, ale ponownie reaktywowała w połowie lat 80-tych, z Howardem,który przyłączył się do Reynoldsa, Mayesa, Forda i Banksa, aby nagrywać dla Fantasy Records.

Grupa kontynuuje koncerty i obecnie składa się z Reynoldsa z Winzellem Kelly, Leonem Franklinem, Donaldem Albertem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
All Because Of You/If You Haven't Got Love	Dramatics	06.1967	-	-	Sport 101	[written by S. Barns, A. Williams][produced by Super Sonic Sound Productions][43[2].R&B Chart]
Whatcha See Is Whatcha Get/Thankful For Your Love	Dramatics	07.1971	-	9[15]	Volt VOA 4058	[written by Tony Hester][produced by Tony Hester][3[15].R&B Chart]
Get Up And Get Down/Fall In Love, Lady Love	Dramatics	12.1971	-	78[7]	Volt VOA 4071	[written by Tony Hester][produced by Tony Hester][16[11].R&B Chart]
In The Rain/(Gimme Some) Good Soul Music	Dramatics	02.1972	-	5[13]	Volt VOA 4075	[written by Tony Hester][produced by Tony Hester][1[4][13].R&B Chart]
Toast To The Fool/Your Love Was Strange	Dramatics	08.1972	-	67[9]	Volt VOA 4082	[written by A. Snyder, D. Davis][produced by Arthur Snyder][18[10].R&B Chart]
Hey You! Get Off My Mountain/The Devil Is Dope	Dramatics	05.1973	-	43[12]	Volt VOA 4090	[written by Tony Hester][produced by Tony Hester][5[13].R&B Chart]
Fell For You/Now You Got Me Loving You	Dramatics	10.1973	-	45[10]	Volt VOA 4099	[written by Tony Hester][produced by Tony Hester][12[15].R&B Chart]
And I Panicked/Beware Of The Man (With The Candy In His Hand)	Dramatics	02.1974	-	-	Volt VOA 4105	[written by Jimmy Roach][produced by Tony Hester][49[10].R&B Chart]
Door To Your Heart/ Choosing Up On You	Dramatics	07.1974	-	62[6]	Cadet 5704	[written by Tony Hester][produced by Don Davis, Tony Hester][A:25[14].R&B Chart][B:30[10].R&B Chart]
Don't Make Me No Promises/Tune Up	Dramatics	11.1974	-	-	Cadet 5706	[written by Tony Hester][produced by Tony Hester][A:63[6].R&B Chart][B:74[6].R&B Chart]
Love Is Missing From Our Lives/ I'm In Love	The Dells & Dramatics	07.1975	-	-	Cadet 5710	[written by Tony Hester][produced by Tony Hester][46[10].R&B Chart]
Me And Mrs. Jones/ I Cried All The Way Home	Dramatics	05.1975	-	47[9]	ABC 12090	[written by Kenny Gamble, Leon Huff, Cary Gilbert][produced by L.J. Reynolds, Ron Banks, Don Davis][4[12].R&B Chart]
(I'm Going By) The Stars In Your Eyes/Trying To Get Over Losing You	Ron Banks & Dramatics	08.1975	-	81[3]	ABC 12 125	[written by T. Hester][produced by Don Davis][22[16].R&B Chart]
You're Fooling You/I'll Make It So Good	Dramatics	12.1975	-	87[3]	ABC 12 150	[written by T. Hester][produced by Tony Hester][10[16].R&B Chart]
Treat Me Like A Man/I Was The Life Of The Party	Dramatics	06.1976	-	-	ABC 12 180	[written by M. Henderson][produced by M. Henderson][49[6].R&B Chart]
Finger Fever/Say The Word	Dramatics	10.1976	-	-	ABC 12 220	[written by Tony Hester][produced by Tony Hester][23[14].R&B Chart]
Be My Girl/Richest Man Alive	Dramatics	12.1976	-	53[15]	ABC 12 235	[written by Michael Henderson][produced by Michael Henderson][3[19].R&B Chart]
I Can't Get Over You	Dramatics	05.1977	-	101[4]	ABC 12 258	[written by J. Brinson, Br. McGhee, F. Fleshman][produced by Don Davis][9[17].R&B Chart]
Shake It Well	Dramatics	10.1977	-	76[6]	ABC 12 299	[written by Eddie Robinson, Don Davis][produced by Don Davis][4[20].R&B Chart]
Ocean Of Thoughts And Dreams/Come Inside	Dramatics	05.1978	-	106[5]	ABC 12 331	[written by Eddie Robinson, Don Davis][produced by Don Davis][17[15].R&B Chart]
Stop Your Weeping/California Sunshine	Dramatics	06.1978	-	-	ABC 12 372	[written by Larry J. Reynolds][produced by Larry J. Reynolds][22[12].R&B Chart]
Do What You Want To Do/Jane	Dramatics	09.1978	-	-	ABC 12 400	[written by Daryl Hall, John Oates][produced by Ron Banks][56[7].R&B Chart]
I Just Wanna Dance With You/I've Got A Schoolboy Crush On You	Dramatics	05.1979	-	-	MCA MCA 41 017	[written by Cecil Womack, Don Davis][produced by Don Davis][35[10].R&B Chart]
That's My Favorite Song/Bottom Line Woman	Dramatics	07.1979	-	-	MCA MCA 41 056	[written by Cecil Womack, Shirley Womack, Don Davis][produced by Don Davis][40[12].R&B Chart]
Welcome Back Home/A Marriage On Paper Only	Dramatics	02.1980	-	-	MCA MCA 41 178	[written by Ron Banks, Raymond Johnson, Tony Green, Darnell Kimbrough][produced by Don Davis][9[18].R&B Chart]
Be With The One You Love/ If You Feel Like You Wanna Dance, Dance	Dramatics	06.1980	-	-	MCA MCA 41 241	[written by Larry "L.J." Reynolds][produced by Larry "L.J." Reynolds][79[3].R&B Chart]
Get It/Share Your Love With Me	Dramatics	10.1980	-	-	MCA MCA 51 003	[written by Ron Banks, Edward Anthony Green][produced by Ron Banks][59[9].R&B Chart]
You're The Best Thing In My Life?/(We Need More) Loving Time	Dramatics	12.1980	-	-	MCA MCA 51 041	[written by Jakki Milligan, Deborah Dennard][produced by Don Davis][26[15].R&B Chart]
Live It Up/ She's My Kind Of Girl	Dramatics	04.1982	-	-	Capitol 5103	[written by R. Banks, R. Johnson][produced by Ron Banks][40[13].R&B Chart]
Treat Me Right/Night Life	Dramatics	08.1982	-	-	Capitol 5140	[written by R. Banks, R. Johnson][produced by Ron Banks][62[8].R&B Chart]
One Love Ago/Dream Lady	Dramatics	05.1986	-	-	Fantasy 967	[written by Pittman, Claytoven, Grace][produced by F.L. Pittman, Claytoven, L.J. Reynolds][61[9].R&B Chart]
Bridge Over Troubled Water	Dramatics	04.1989	-	-	Volt 302	[written by Paul Simon][93[3].R&B Chart]
Try Love Again	Dramatics	09.1996	-	-	Hyped International 74 530	[82[16].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Whatcha See Is Whatcha Get	Dramatics	01.1972	-	20[24]	Volt 6018	[5.R&B Chart][produced by Tony Hester]
A Dramatic Experience	Dramatics	10.1973	-	86[18]	Volt 6019	[11.R&B Chart]
The Dells Vs. The Dramatics	Dramatics	05.1974	-	156[6]	Cadet 60 027	[15.R&B Chart]
The Dramatic Jackpot	Dramatics	03.1975	-	31[18]	ABC 867	[9.R&B Chart]
Drama V	Dramatics	11.1975	-	93[12]	ABC 916	[10.R&B Chart][produced by Tony Hester]
Joy Ride	Dramatics	10.1976	-	103[25]	ABC 955	[11.R&B Chart]
Shake It Well	Dramatics	08.1977	-	60[19]	ABC 1010	[10.R&B Chart]
Do What You Wanna Do	Dramatics	05.1978	-	44[15]	ABC 1072	[gold-US][6.R&B Chart]
10½	Dramatics	03.1980	-	61[12]	MCA 3196	[14.R&B Chart]

Plantlife

Mieszany (dwóch mężczyzn i dwie kobiety) kwartet z Kalifornii okrzyknięty przez dziennikarzy po wydaniu debiutanckiej płyty największą nadzieją sceny neo-funk.
PlantLife łączą w swojej muzyce elementy rocka, electro, hip-hopu, soulu, funky, r&b i jazzu, tworząc niezwykle oryginalną stylistycznie hybrydę niemożliwą do pomylenia z twórczością jakiejkolwiek innej grupy na scenie czarnej muzyki. W skład zespołu wchodzą producent i wokalista Jack Splash, producent Panda One, wokalistka Dena Deadly i didżejka/ wokalistka Rashida the Beautiful. Kwartet poznał się na początku XXI w. i połączył za sprawą wspólnego punktu widzenia na ówczesną sytuację na rynku i chęć stworzenia muzyki z innej planety, totalnie odmiennej od wszystkiego, co można było znaleźć w radio i telewizji.
Pierwszym efektem wspólnej pracy PlantLife była płyta Remembering Back to Now... z 2003 r. Krążek miał wydać label counterflow, ale kwartet na kilka tygodni przed premierą wycofał się z pomysłu wydania albumu, uważając, że nie stoi on na odpowiednio wysokim poziomie. Na pierwszy materiał grupy przyszło więc poczekać jeszcze rok, ale efekty tego posunięcia przeszły najśmielsze oczekiwania. Debiutancki album PlantLife - The Return of Jack Splash - spotkał się z doskonałym odbiorem ze strony prasy i innych artystów. O twórczości kwartetu w bardzo ciepłych słowach wypowiadali się m.in. Pharrell Williams, Mos Def i Cee-Lo. Prestiżowy magazyn rolling stone określił grupę następcami OutKast, a szanowany didżej i promotor świeżych brzmień Gilles Peterson przyznał płycie The Return of Jack Splash nagrodę Albumu roku podczas rozdania BBC radio one's worldwide MUSIC AWARDS.
Wiosną 2008 r. grupa powróciła nowym krążkiem zatytułowanym Time Traveller. Na wydawnictwie PlantLife kontynuowali swą oryginalną wizję muzyki funk XXI w. Przeszyte tematyką seksu, hedonizmu, niezwykle ciekawe teksty były idealnym uzupełnieniem brzmień czerpiących z funky, soulu, jazzu, electro i hip-hopu spod znaku takich klasycznych twórców, jak A Tribe Called Quest, The Pharcyde czy OutKast.
W 2008 r. Dena Deadly wydała wspólnie z zespołem Girth eklektyczny brzmieniowo album The Long Hard Way. Krążek wypełniały nagrania, składające się na interesującą historię znajomości mężczyzny i kobiety, nawiązaną w realiach szybkiego miiejskiego życia. Za męskie wokale na płycie odpowiadał Rami Perlman.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
When She Smiles She Lights The Sky	Plantlife feat. Dena Deadly	03.2005	82[2]	-	Gut 12 GUTIN 02	[written by Jack Splash , Panda One][produced Jack Splash , Panda One]
The Last Song	Plantlife	06.2005	182[1]	-	Gut 12 GUTIN 03	[written by Jack Splash , Panda One][produced Jack Splash , Panda One]
Love Me (Till It Hurts)	Plantlife	10.2005	248[1]	-	Gut 12 GUTIN 04	[written by Jack Splash , Panda One][produced Jack Splash , Panda One]

David Arnold

O Davidzie Arnoldzie zrobiło się głośno w 1992 roku, gdy wspólnie z piosenkarką Björk zrealizował jej singiel "Play Dead". Piosenka ta została wykorzystana w filmie "Amerykański łowca", którego reżyserem był serdeczny przyjaciel Arnolda, Danny Cannon. To dzięki niemu młodym kompozytorem zainteresowało się Hollywood.

Arnold przebojem wdarł się do czołówki światowych kompozytorów filmowych, gdy w 1994 roku napisał dla Rolanda Emmericha klimatyczną partyturę do "Gwiezdnych wrót", która do tej pory uważana jest za jedno z najlepszych osiągnięć kompozytora. Współpraca tych dwóch panów trwała cztery lata i zaowocowała takimi tytułami jak: "Godzilla" oraz "Dzień Niepodległości", za który Arnold otrzymał nagrodę Grammy i nominację do Saturna. Po tym ostatnim filmie współpraca Arnolda i Emmericha skończyła się, jednak wkład, jaki Arnold wniósł do muzyki filmowej tymi trzema tytułami, jest bezcenny.

W 1997 roku Arnold został zaangażowany do pracy nad nowym filmem o Jamesie Bondzie - "Jutro nie umiera nigdy". Od tego momentu po dzień dzisiejszy David Arnold, także dzięki namaszczeniu długoletniego kompozytora filmów o Bondzie, Johna Barry'ego, pisze muzykę do każdej nowej części przygód agenta 007. Poza powyższymi tytułami David Arnold jest autorem opraw muzycznych między innymi do takich filmów jak: "Nieprzerwana akcja - Wing Commander", "Zoolander", "D'Artagnan" czy "Hot Fuzz - ostre psy". Muzyka Arnolda jest tak lubiana, gdyż kompozytor chętnie wykorzystuje w swej muzyce cały potencjał, jaki niesie za sobą orkiestra i chór. Dodatkowo wzbogaca te brzmienia o elektronikę (na przykład w partyturach do filmów o Jamesie Bondzie). Tworzy on jednak również kompozycje przesiąknięte bardziej jazzowymi i elektronicznymi formami, jak: "Baby Boy", "Shaft" czy "Czterej bracia".
Jego twórcza wszechstronność i nieprzeciętny talent powodują, iż David Arnold jest dziś jednym z najbardziej popularnych i rozchwytywanych współczesnych brytyjskich kompozytorów młodego pokolenia. Jego wieloletnim współpracownikiem jest Nicholas Dodd, który orkiestruje i dyryguje większość jego kompozycji. Poza komponowaniem muzyki filmowej Arnold jest również producentem nagrań. Współpracuje on z tak znanymi współczesnymi artystami jak: Pulp, Iggy Pop, Chrissie Hynde, David McAlmont oraz z zespołem The Cardigans. Aktywnie działa również w kampanii przeciwko nielegalnemu kopiowaniu i pobieraniu z internetu plików MP3.

Filmografia

1993    The Young Americans    /
1994    Stargate    /
1995    Last of the Dogmen    /
1996    Independence Day /
1997    A Life Less Ordinary /
1997    Tomorrow Never Dies /
1998    Godzilla /
1999    Wing Commander /
1999    The World Is Not Enough /
2000    Shaft    /
2001    Baby Boy    /
2001    The Musketeer /
2001    Zoolander /
2002    Changing Lanes    /
2002    Hollywood Ending /
2002    Enough /
2002    Die Another Day /
2003    2 Fast 2 Furious /
2004    The Stepford Wives /
2005    Four Brothers    /
2005    Stoned    Stephen Woolley /
2006    Amazing /
2006    Casino Royale /
2007    Hot Fuzz /
2007    Don't    /
2008    Agent Crush    /
2008    How to Lose Friends & Alienate People /
2008    Quantum of Solace /
2009    Whip It    Drew Barrymore /
2010    Made in Dagenham /
2010    Morning Glory /
2010    The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader /
2011    Paul    /
2011    Unwatchable    /
2012    The Book of Fire /
2012    Mr Stink    /
2016    Independence Day: Resurgence

Awards

Oscar [Muzyka filmowa]

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]

Grammy
Best Instrumental Composition Written for a Motion Picture or for Television – Independence Day

Golden Globe [nominacje]

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Play Dead	Bjork with David Arnold	10.1993	12[6]	-	Island CID 573	[written by Björk][produced by David Arnold ,Danny Cannon, Tim Simenon]
On Her Majesty's Secret Service	Propellerhead/David Arnold	10.1997	7[9]	-	East West EW 136CD	[written by David Arnold][produced by Propellerheads]
One Brief Moment	Natacha Atlas & David Arnold	05.1999	125[1]	-	Mantra MNT42	[written by Natacha Atlas, David Arnold][produced by David Arnold]
Theme From Randall & Hopkirk (Deceased)	Nina Persson & David Arnold	04.2000	49[2]	-	Island CID 762	-
Wish You Were Here	Ed Sheeran, Richard Jones,David Arnold, Nick Mason & Mike Rutherford	08.2012	34[1]	-	UMC GBYTU 1200277	[written by Roger Waters, David Gilmour]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Independence Day	David Arnold	08.1996	71[2]	-	RCA Victor 09026685642	-
Shaken and Stirred	David Arnold	11.1997	11[20]	-	East West 3984207382	[silver-UK]
The World Is Not Enough	David Arnold	12.1999	106[2]	-	Radioactive	-
Casino Royale	David Arnold	11.2006	95[3]	-	Sony Classical 88697029112	-
Quantum of Solace	David Arnold	11.2008	64[2]	-	Columbia Pictures 88697405172	-

środa, 1 lutego 2017

Joseph Arthur

Joseph Arthur (ur.28 września, 1971) współczesny wokalista i piosenkarz grający rock alternatywny, znany ze swoich melodyjnych utworów z bardzo urozmaiconym chórem.
Pochodzi z Akron, w Ohio. Został odkryty przez Petera Gabriela w połowie lat 90. i zaczął karierę w wytwórni Real World.Od roku 2006, podczas jego trasy, Arthur jest wspierany przez pełny zespół Lonely Astronauts w składzie:

* Joseph Arthur - wokal, gitara
    * Kraig Jarret Johnson - gitara, keyboard
    * Jennifer Turner - gitara
    * Sybil Buck - gitara basowa
    * Greg Wieczorek - perkusja

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Redemtion's Son	Joseph Arthur	05.2002	78[4]	-	-	-
Temporary People	Joseph Arthur	09.2008	172[1]	-	Irascible FR21160	-

A Silver Mt. Zion

A Silver Mt. Zion jest kanadyjskim zespołem post-rockowym utworzonym w 1999 przez trójkę muzyków z Godspeed You! Black Emperor, gitarzystę Efrima Menucka, skrzypaczkę Sophie Trudeau i basistę Thierry'ego Amara.
Zespół ma na swym koncie pięć albumów, na których znajdziemy mieszankę jazzu, post-rocka i awangardowego folku.Efrim chciał po prostu zrealizować parę własnych pomysłów muzycznych, które niekoniecznie dobrze wypadłyby w jego macierzystej grupie.
Powołując do życia zespół miał nadzieję na stworzenie bardziej intymnej atmosfery, niż w przypadku GY!BE. Nie długo udało im się wytrwać w swoim postanowieniu, gdyż pod koniec 2000 roku dołączyły do nich trzy nowe osoby, a nieco później, jeszcze jedna.
Do pierwotnego składu dołączano kolejno skrzypce, wiolonczela, gitary i perkusja, co dopełniło tylko brzmienia. A Silver Mt. Zion zadebiutował koncertem w Musique Fragile 6 marca 1999.Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band miał dość intensywny okres od momentu wydania ich ostatniego albumu w 2005 Horses In The Sky kierując środek ciężkości na koncerty i specjalne projekty przez ostatnie trzy lata, ansambl podołał ponad stu występom w Europie i Ameryce Północnej.
Pomiędzy sesjami, których plonem była EPka Thee Silver Mountain Reveries odbyła się trasa Thee Silver Mountain Elegies Play War Radio (gdzie czwórkę z Silver Mt. Zion wspomagali znajomi z wytwórni, ambitny duet na wiolonczele i perkusję Hangedup), jak i doszło do paru znamienitych kolaboracji - w tym z Carlą Bozulich, Vicem Chesnuttem i Patti Smith we własnej osobie - tak w studio jak i na żywo.
W pełnym składzie (dwie gitary elektryczne, dwie pary skrzypiec, wiolonczela, kontrabas i perkusja) muzyka grupy rozwija się w kierunku coraz głośniejszej, swobodniejszej, pełnej śliny i łez. Na 13 Blues For Thirteen Moons bardziej niż kiedykolwiek, riffy stanowią totalną podstawę. Zakotwiczeni przez nowego perkusistę Erica Cravena (ex-Hangedup), zespół buduje cierpliwie nastrój po to by prędzej czy później wystawić go na pełny ogień, z właściwą sobie nowoodkrytą cierpliwością, falistością i srogością.
Jakichkolwiek metodycznych ram by nie stosować dla określenia dźwięku jaki niesie ze sobą punkowy lament 1,000,000 Died To Make This Sound lub eksplodująca na na milion skrawków free-niosu i melodi Black Waters Blowed, zespół chyba jeszcze nigdy nie ocierał się z taką siłą o rock. Nigdy dotąd nie grał również z taką determinacją, desperacją, werwą. Jękliwy bluesowy riff stał się fundamentem tytułowego utworu, następującego po dwunastoczęściowym quasi-minimalistycznym wstępie, natomiast Engine Broke Blues zawiera przepiękną sekwencję akordów które okażą się już po chwili budulcem nieubłaganej, wieloskładnikowej gry gitary, smyczków i organów. Fanom zespołu większość tego materiału wyda się znajoma, jako że to właśnie on był ogrywany przed ostatnich parę lat na ich koncertach. Nagrywania go podjęli się w nowo wyremontowanym Hotel2Tango w Montrealu. Za konsoletą wspomagał ich Howard Bilerman i Radwan Moumneh (który zresztą nagłaśnia ich również na żywo), ups the ante wydatnie, ze skwierczącymi gitarowymi crescendami wyznaczającymi tempo pikująco-bombardującego kłębowiska smyczków, podczas gdy głos Efrima piłuje i zawodzi poprzez słowa udręki, nadziei i jakby na wskroś - furii. Cechujące Silver Mt. Zion chóralne pasaże w przyjemny sposób mrowią momentami nieco styrane tak masywną dawką wrażeń narządy słuchu.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
This Is Our Punk Rock..	A Silver MT Zion	08.2003	122[1]	-	-	-

Richard Adler

Richard Adler (ur. 3 sierpnia 1921r - zm. 21 czerwca, 2012r), amerykański autor tekstów, pisarz, kompozytor i producent kilku widowisk na Broadwayu.
Adler urodził się w Nowym Jorku, jako syn Elsy Adrienne i Richarda Clarence Adlera. Jego matka była "debiutantką" z Mobile, Alabama.Adler miał korzenie muzyczne, jego ojciec był znanym żydowskim pianistą, a także nauczycielem, m.inn. Aarona Coplanda. Ukończył University of North Carolina w Chapel Hill w 1943 roku i służył w US Naval Reserve podczas II wojny światowej.Po służbie wojskowej zaczął swoją karierę jako autor tekstów, łącząc siły z Jerry Rossem w 1950 roku jako duet pracowali w tandemie, zarówno przy muzyce i tekstach.
Po ustanowieniu partnerstwa Adler i Ross szybko stali się protegowanymi kompozytora, autora tekstów i wydawcy Franka Loessera . Ich pierwszą zauważalną kompozycją była piosenka " Rags to Riches ", która została nagrana przez Tony Bennetta i osiągnęła numer 1 na listach przebojów pod koniec 1953 roku.

W tym samym czasie gdy nagrania Bennetta zdobywały listy przebojów, Adler i Ross zaczęli swoją karierę w teatrze na Broadwayu z John Murray Anderson's Almanac , rewii, dla której przewidziano większość piosenek.
Druga praca Adlera i Rossa na Broadway'u ,The Pajama Game, z premierą w maju 1954 roku odniosła sukces, zdobywając Tony Award , a także nagrodę Donaldson Award and Variety Critics Critics Award. Trzy utwory z widowiska zostały nagrane przez popularnych artystów :wersja Patti Page "Steam Heat" osiągnęła nr 9; Archie Bleyera " Hernando Hideaway " doszła do # 2; i " Hey There " Rosemary Clooney # 1.
Wystawione niemal dokładnie rok później ich następne dzieło, Damn Yankees replikowało nagrody i sukcesy wcześniejszego show.Hitami widowiska były "Heart", nagrany przez Eddie Fishera i " Whatever Lola Wants ",wykonywany przez Sarah Vaughan .

Duet był autorem muzyki i tekstów do trzech wielkich sukcesów na Broadwayu w ciągu trzech lat, z którego ponad pół tuzina ich piosenek dotarło do amerykańskiej Top Ten, dwie z nich osiągnęło # 1. Jednak ich związek został przerwany, kiedy Ross zmarł na dolegliwości płuc w listopadzie 1955 roku, w wieku 29 lat.
Adler kontynuował pisanie zarówno samodzielnie, jak iz innymi partnerami, komponując w 1958r przebój we współpracy z Robertem Allenem : " Everybody Loves a Lover ", nagrany przez Doris Day . Jednak po 1955r Adler nie miał dalszych sukcesów na Broadwayu jako kompozytor i producent, mimo revivalu The Pajama Game i Damn Yankees.
Jego późniejsze musicale jak Kwamina napisany dla swojej ówczesnej żony Sally Ann Howes , która wystąpiła u boku Terry Cartera .
Adler napisał musical Olympus 7-0000 dla widowiska ABC Stage 67 . Jego ostatnim oryginalnym musicalem broadway'owskim był w oparciu o Shakespeare 'a ,Twelfth Night .

W 2000 Debelah Morgan na podstawie jego utworu " Dance With Me " z samplami piosenki Adlera & Rossa "Hernando Hideaway", który osiągnął # 8 na Billboard Hot 100, i uczynił Adlera 79-letniego kompozytora popularnym w 21-go wieku .

Skomponował także kilka utworów symfonicznych i baletowych, w tym jednego z okazji stulecia Statuy Wolności.

Adler był żonaty trzy razy.Swoje drugie małżeństwo zawarł z brytyjską aktorka Sally Ann Howes w 1958r. Ona adoptowała jego dwóch synów, Andrewa i broadway'owskiego tekściarza Christophera , po śmierci jego pierwszej żony w 1964 roku. . Rozwiedli się w 1966 roku. Christopher Adler zmarł na raka w 1984 roku w wieku lat 30.
Adler zmarł w dniu 21 czerwca 2012 roku w swoim domu w Southampton w stanie Nowy Jork , w wieku 90 lat. On pozostawił trzecią żoną, Susan A. Ivory syna, Andrewa; i córkę, Katherine.

Piosenki na listach przebojów

 [with  Jerry Ross] 
06/1951 The Strange Little Girl   Eddy Howard 28.US
 .1953 Rags to Riches   The Dominoes 2.R&B Chart
01/1953 Even Now   Eddie Fisher 7.US
09/1953 Rags to Riches   Tony Bennett 1.US
12/1953 Rags to Riches   David Whitfield with Stanley Black and His Orchestra 3.UK
05/1954 Hernando's Hideaway   Archie Bleyer 2.US
06/1954 Steam Heat    Patti Page 8.US
06/1954 Hernando's Hideaway   Johnnie Ray 14.US/11.UK
07/1954 Hernando's Hideaway  Guy Lombardo and His Royal Canadians 14.US
07/1954 Hey There   Rosemary Clooney 1.US/4.UK
08/1954 Hey There   Sammy Davis, Jr. 16.US/19.UK
04/1955 Whatever Lola Wants  Sarah Vaughan 6.US
05/1955 Heart  Eddie Fisher 6.US
06/1955 Whatever Lola Wants   Dinah Shore 12.US
06/1955 Two Lost Souls   Perry Como and Jaye P. Morgan 18.US
10/1955 Hernando's Hideaway   The Johnston Brothers 1.UK
10/1955 Hey There   Lita Roza 17.UK
10/1955 Hey There   Johnnie Ray 5.UK
03/1957 Whatever Lola Wants   Alma Cogan 26.UK
04/1957 Heart   Max Bygraves with Malcolm Lockyer and His Orchestra 14.UK
04/1957 Heart   The Johnston Brothers 23.UK
11/1963 Rags to Riches   Sunny & the Sunliners 45.US
12/1963 True Love Goes On and On   Burl Ives 66.US
03/1966 Rags to Riches   Lenny Welch 102.US
03/1971 Rags to Riches   Elvis Presley 33.US/9.UK
04/1974 Steam Heat   The Pointer Sisters 108.US

[with   Robert Allen] 
07/1958 Everybody Loves a Lover   Doris Day  6.US/25.UK
12/1962 Everybody Loves a Lover  The Shirelles 19.US

[with   Patrick Adams ] 
06/1978 Just Let Me Do My Thing   Sine 33.UK

[with  Debelah Morgan, Giloh Morgan & Jerry Ross] 
07/2000 Dance with Me   Debelah Morgan 8.US/10.UK

Pasadenas

Pasadenas była rhythm'n'bluesową grupą z Wielkiej Brytanii , najbardziej znanej ze swoich przebojów "Tribute (Right On)", "I'm Doing Fine Now" i "Riding on a Train".Grupa wokalna mocno koncentruje się na muzyce i artystach pochodzących z poprzednich dekad, ich muzyka była pod silnym wpływem doo wop lat 50-tych , Motown lat 60-tych i funka i R & B lat 70-tych. Zespół był znany głównie w Wielkiej Brytanii.
Zespół miał hit w Top5 na listach w W.Brytanii i pierwsze miejsce list przebojów w Holandii w 1988 roku ze swoim pierwszym singlem "Tribute (Right On)", który złożył hołd luminarzom soul takim jak Diana Ross & Supremes i Aretha Franklin .

W październiku 1988 roku ukazał się album , To Whom It May Concern , który sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy. Obok "Tribute (Right On)", płyta zawierała pomniejszy hit "Riding on a Train" (numer cztery w Holandii) oraz wersję Chi-Lites "Living In the Footsteps of Another Man ". Mieli kilka kolejnych przebojów, w tym "Love Thing" (UK # 22, # 13 Holandia) w 1990 roku.

Grupa następnie wydała albumy Elevate w 1991 roku i Yours Sincerely w 1992 roku, ale nigdy nie trafiły na listy bestsellerów w Stanach Zjednoczonych , mimo że miał kolejny brytyjski hit produkcji Billy Griffina, ich remake New York City ," I'm Doin' Fine No" , który sprzedał się w ponad 200.000 egzemplarzy.Pod nieco zmienionym tytułem ( "I'm Doing Fine Now"), stał się ich największym hitem, osiągając # 4 w Wielkiej Brytanii.
W 2002r wytwórnia Cherry Red ponownie wydała album,To Whom It May Concern na płycie CD . W kwietniu 2005 r Pasadenas wziął udział w telewizyjnym reality show , Hit Me Baby, One More Time .

Siostra członka zespołu Andrewa Banfielda, Susan, była połową grupy Cookie Crew .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	Aus	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tribute (Right On)/I Believe	Pasadenas	05.1988	5[17]	52[10]	CBS PASA 1	[written by The Pasadenas, Pete Wingfield][produced by Pete Wingfield]
Riding On A Train/ A Little Love	Pasadenas	09.1988	13[9]	-	CBS PASA 2	[written by The Pasadenas][produced by Pete Wingfield]
Enchanted Lady/New Love	Pasadenas	11.1988	31[6]	-	CBS PASA 3	[written by The Pasadenas, Pete Wingfield][produced by Pete Wingfield]
Love Thing/He'll Give You All	Pasadenas	05.1990	22[5]	-	CBS PASA 4	[written by D. Milliner, M. Milliner, The Pasadenas][produced by Paul Staveley O'Duffy, The Pasadenas]
Reeling/State Of Shock	Pasadenas	07.1990	75[2]	-	CBS PASA 5	[written by D. Milliner, The Pasadenas][produced by Paul Staveley O'Duffy]
Tribute (Right On)/I Believe	Pasadenas	05.1988	5[17]	52[10]	CBS PASA 1	[written by The Pasadenas, Pete Wingfield][produced by Pete Wingfield]
I'm Doing Fine Now/Cry My Tears (Posthumously Yours)	Pasadenas	02.1992	4[10]	-	Columbia 6577187	[written by Thomas Bell, Sherman Marshall][produced by Ian Levine, Billy Griffin]
Make It With You/I Want To Be	Pasadenas	04.1992	20[4]	-	Columbia 6579257	[written by D. Gates][produced by The Essentials, The Pasadenas]
Moving In The Right Direction/ I Really Miss You	Pasadenas	08.1992	49[2]	-	Columbia 6583417	[written by I. Levine, B. Griffin][produced by Ian Levine, Billy Griffin]
Let's Stay Together/More Time-For Love	Pasadenas	11.1992	22[3]	-	Columbia 6587747	[written by Willie Mitchell, Al Jackson, Green][produced by Mike Percy, Tim Lever]
Round & Round	Pasadenas	04.1995	96[1]	-	Sounds Of London CDSOLOR 2	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
To Whom It May Concern	Pasadenas	10.1988	3[21]	89[12]	CBS 4628771	[produced by Pete Wingfield, Phil Legg, Robyn Smith, The Pasadenas]
Yours Sincerely	Pasadenas	03.1992	6[11]	-	Columbia 4712642	-