Hawkwind

 Grupa brytyjska, założona z końcem lat 60. w londyńskiej enklawie hippisowskiej - Ladbroke Grove. Początkowo występowała na imprezach towarzyskich i dobroczynnych w składzie: Dave Brock (ur. w Isleworth w hrabstwie Middlesex, Anglia; gitara, śpiew), Nik Turner (ur. w Oxfordzie w hrabstwie Oxfordshire, Anglia; saksofon, śpiew), Mick Slattery (gitara), Dik Mik (ur. w Richmond w hrabstwie Surrey, Anglia; instr. elektroniczne), John Harrison (bas) i Terry Ollis (perkusja).

 

Przed podpisaniem pierwszego kontraktu nagraniowego nazywali się Group X, a później Hawkwind Zoo. Brock i Slattery występowali wcześniej w formacji Famous Cure, która cieszyła się sporą popularnością w... Holandii. Podczas jednej z tras w tym kraju poznali Turnera, związanego wówczas z grupą Mobile Freakout. Pozostali członkowie przyszłego Hawkwind dołączyli do nich już w Anglii. Producentem pierwszego albumu, Hawkwind, był Dick Taylor, eks-gitarzysta i lider The Pretty Things, który po odejściu Slattery'ego występował krótko ze swymi podopiecznymi. W latach 1969-72 skład zespołu zmieniał się jak w kalejdoskopie.
 

Od listopada 1969 do lipca 1970 r. tworzyli go: Turner, Brock, Dik Mik, Ollis, Harrison, Hugh Lloyd Langton (gitara) oraz wspomniany Dick Taylor. Później, do maja 1971 r. w Hawkwind występowali: Turner, Brock, Dik Mik, Ollis, Lloyd Langton i Thomas Crimble (bas). Skład ten pojawił się m.in. na słynnym festiwalu na Isle Of Wight w sierpniu 1970 r. Od maja do sierpnia 1971 r. skład grupy przedstawiał się następująco: Brock, Turner, Dik Mik, Ollis, Del Dettmar (ur. w Thornton Heath w hrabstwie Surrey; syntezator), Dave Andersen (bas) i Stacia (ur. w Exeter w hrabstwie Devon, Anglia; taniec). Oni właśnie zarejestrowali drugi album, In Search Of Space, w pełni obrazujący muzyczny kierunek, w którym zdążać będzie zespół, a określany mianem psychodelicznego space rocka.
W sierpniu 1971 r. Andersen opuścił Hawkwind, zwalniając miejsce dla Lemmy'ego (właśc. Ian Kilminster, 24.12.1945 r. w Stoke-on-Trent w hrabstwie Staffordshire, Anglia; bas). Z kolei w styczniu 1972 r. Ollisa zastąpił Simon King (ur. w Oxfordzie w hrabstwie Oxfordshire). Dodatkowo formację zasilił Robert Calvert (ur. w 1945 r. w Pretorii w Południowej Afryce; śpiew).
 

W nowym zestawieniu nagrano longplay Doremi Fasol Latido i podwójny, koncertowy album Space Ritual. Kilka nagrań znalazło się też na wydanych w tym czasie kompilacjach Greasy Truckers Party i Glastonhury Fayre, z kompozycjami różnych wykonawców zarejestrowanymi podczas koncertu w londyńskim Roundhouse, 13 lutego 1972 r. Wydany w tym czasie singel "Silver Machine" trafił na 3. miejsce brytyjskiej listy przebojów i na wiele lat pozostał wizytówką grupy. Kolejna mała płyta, "Urban Guerilla" ("Miejska partyzantka", z sierpnia 1973 r.), zamiast przysporzyć muzykom nowych fanów, poniosła klęskę, gdyż szybko wycofano ją ze sklepów w związku z dokonanymi wówczas w Londynie zamachami bombowymi.
 

W sierpniu 1973 r. zespół opuścił Dik Mik, a trzy miesiące później Bob Calvert. W kwietniu 1974 r. na miejsce Dettmara przyszedł Simon House (skrzypce, syntezator) z formacji High Tide. Z Hawkwind współpracował też sporadycznie pisarz science fiction Michael Moorcock, pomagający w organizacji koncertów i wcześniej sporadycznie zastępujący Calverta. Ledwie nowa konfiguracja zdążyła zarejestrować bardzo dobry longplay Hall Of The Mountain Grill, promowany singlem "Psychedelic Warlords", a już została poszerzona o drugiego perkusistę - Alana Powella.
 

Wiosną 1975 r. Hawkwind nagrał jedną ze swoich najlepszych płyt - Warrior On The Edge Of Time - po czym rozstał się z Lemmym. Basista, aresztowany przez policję kanadyjską podczas zaoceanicznego tournee grupy za posiadanie narkotyków, trafił do więzienia, a jego koledzy woleli zrezygnować z jego usług, niż odwoływać koncerty. Lemmy założył później, cieszącą się sporym powodzeniem do dziś, heavymetalową formację Motórhead, zaczerpnąwszy jej nazwę od tytułu utworu ze strony B ostatniego singla Hawkwind, w którego nagraniu wziął udział.
 

Nowym basistą grupy został Paul Rudolph (eks-członek Deviants, Pink Fairies i Uncle Dog) i skład ten przetrwał bez zmian "aż" do stycznia 1977 r., jeśli nie liczyć dezercji Stacii, która w międzyczasie wyszła za mąż. W 1976 r. muzycy zarejestrowali kolejny album, Astounding Sounds Amazing Music, który dotarł do 33. miejsca w zestawieniach. Na początku 1977 r. Rudolph, Powell i Turner zrezygnowali z dalszej współpracy. Calvert, Brock, King i House dokooptowali Adriana Shawa (bas, śpiew; eks-Magic Muscle) i nagrali ósmą dużą płytę (a drugą dla wytwórni Charisma): Quark Strangeness And Charm (30. miejsce na liście). W lutym 1978 r. Simon House opuścił kolegów (po okresie współpracy z Davidem Bowie reaktywował High Tide), zastąpiony przez Paula Haylesa. 

Jednak już dwa miesiące później ten ostatni odszedł, pociągając za sobą Adriana Shawa.
Przez kolejne dwa lata zespół działał jako Hawklords w składzie: Calvert, Brock, King, Martin Griffin (perkusja),Harvey Bainbridge (bas, śpiew) i Steve Swindells (instr. klawiszowe). Zimą 1979 r. powrócił do starego szyldu, ale już w... nowym zestawieniu: Brock, King, Bainbridge, Lloyd Langton i Tim Blake (instr. klawiszowe). Podczas zorganizowanego wtedy brytyjskiego tournee zarejestrował swoją kolejną, tym razem koncertową płytę Live Seventy Nine, a rok później studyjny album Levitation. Na tym drugim Kinga zastąpił legendarny Ginger Baker (perkusja, eks-Cream). Obie płyty wydała firma Bronze, nowy pracodawca grupy.
 

W 1981 r. zespół podpisał nowy kontrakt (z RCA), zamienił Bakera na Griffina i nagrał longplay Sonic Attack (19. miejsce na liście). Rok później powiększył dyskografię o dwie płyty: Church Of Hawkwind i Choose Your Masques. W 1985 r. Brock, Turner, Lloyd Langton, Bainbridge, Dave Andersen, Mick Slattery i Thomas Crimble wzięli udział w pierwszym zjeździe fanów Hawkwind w Manchesterze. W tym okresie zespół działał w składzie: Brock, Bainbridge, Lloyd Langton, Alan Davis (bas) i Danny Thompson (perkusja). 14.08.1988 r. w Margate zmarł na atak serca Robert Calvert. Dwa lata później grupa odbyła okolicznościowe tournee z okazji 20. rocznicy istnienia i nagrała któryś-z-kolei album, Space Bandits, zaprzeczając pogłoskom o ostatecznym zaprzestaniu działalności.
 

Niezniszczalny Hawkwind kontynuuje karierę do dziś, ciesząc się wcale pokaźnym gronem wiernych fanów. Grupie lideruje Dave Brock, któremu towarzyszy wartki strumień coraz to innych muzyków. Zespół doczekał się wiernych kontynuatorów, ale mało kto może rozeznać się w gąszczu jego płytowych archiwaliów. Potrafi to chyba tylko autor 176-stronicowej książki "The Illustrated Collector's Guide To Hawkwind", wydanej w 1993 r.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Silver machine/Seven by seven	Hawkwind	07.1972	3[15]	-	UA UP 35 381	[written by Bob Calvert, S. MacManus][produced by Hawkwind, Doctor Technichal]
Urban guerilla/Brainbox pollution	Hawkwind	08.1973	39[3]	-	UA UP 25 566	[written by Robert Calvert, Dave Brock ][produced by Hawkwind]
Silver machine/Seven by seven	Hawkwind	10.1978	34[5]	-	UA UP 35 381	[written by Bob Calvert, S. MacManus][produced by Hawkwind, Doctor Technichal]
Shot down in the night [live]/Urban guerilla [live]	Hawkwind	07.1980	59[3]	-	Bronze BRO 98	[written by Steve Swindells][produced by Hawkwind, Ashley Howe]
Silver machine/Seven by seven	Hawkwind	01.1983	67[2]	-	UA UP 35 381
Night of the Hawk/Green Finned Demon	Hawkwind	03.1984	86[2]	-	Emergency Broadcast EBCD 110	[written by Dave Brock][produced by Dave Brock]
Spirit Of The Age	Hawkwind	09.2005	84[1]	-	Hawk HAWKVP 55CD1	[written by Dave Brock,Bob Calvert]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
In search of space	Hawkwind	11.1971	18[9]	-	UA UAG 29 202	[gold-UK][produced by George Chkiantz and Hawkwind]
Doremi fasol latido	Hawkwind	12.1972	14[5]	-	UA UAG 29 364	[produced by Dave Brock & Del Dettmar]
Space ritual alive	Hawkwind	06.1973	9[5]	179[8]	UA UAD 60037-8	[silver-UK][produced by Hawkwind]
Hall of the mountain grill	Hawkwind	09.1974	16[5]	110[12]	UA UAG 29 672	[silver-UK][produced by Roy Thomas Baker, Doug Bennett, Hawkwind]
Warrior on the edge of time	Hawkwind	05.1975	13[7]	150[5]	UA UAG 29 766	[silver-UK][produced by Hawkwind]
Road hawks	Hawkwind	04.1976	34[4]	-	UA UAK 29 919	[silver-UK][produced by Dick Taylor,Doctor Technical,Doug Bennett,Hawkwind]
Astounding sounds amazing music	Hawkwind	09.1976	33[5]	-	Charisma CDS 4004	[produced by Hawkwind]
Quark,strangeness and charm	Hawkwind	07.1977	30[7]	-	Charisma CDS 4008	[produced by Hawkwind]
PXR 5	Hawkwind	06.1979	59[5]	-	Charisma CDS 4015	[produced by Calvert/Brock , Calvert/House , Hawkwind , Dave Brock ]
Live 1979	Hawkwind	08.1980	15[7]	-	Bronze BRON 527	[produced by Hawkwind and Ashley Howe]
Levitation	Hawkwind	11.1980	21[4]	-	Bronze BRON 530	[produced by Hawkwind and Ashley Howe]
Sonic attack	Hawkwind	10.1981	19[5]	-	RCA RCALP 5004	[produced by Hawkwind and Ashley Howe]
Church of Hawkwind	Hawkwind	05.1982	26[6]	-	RCA LP 9004	[produced by Dr Technical]
Choose your masques	Hawkwind	10.1982	29[5]	-	RCA LP 6055	[produced by Hawkwind and Pat Moran]
Zones	Hawkwind	11.1983	57[2]	-	Flicknife SHARP 014	[produced by Dr Technical]
Hawkwind	Hawkwind	02.1984	75[1]	-	Liberty SLS 1972921	-
Chronicle of the black sword	Hawkwind	11.1985	65[2]	-	Flicknife SHARP 033	[produced by Hawkwind]
The xenon codex	Hawkwind	05.1988	79[2]	-	G.W.R. GW 26	[produced by Hawkwind, Guy Bidmead]
Space bandits	Hawkwind	10.1990	70[1]	-	G.W.R. GW 103	[produced by Hawkwind]
Electric tapee	Hawkwind	05.1992	53[1]	-	Essential ESSD 18	[produced by Paul Cobbold, Hawkwind]
It is the business of the future	Hawkwind	11.1993	75[1]	-	Essential LP 196	[produced by Hawkwind]
Alien 4	Hawkwind	10.1995	119	-	Essential EBS 118	[produced by Hawkwind, Paul Cobbold]
Onward	Hawkwind	05.2012	75[1]	-	Eastworld EW 0101CD	[produced by Hawkwind]
The Machine Stops	Hawkwind	04.2016	29[1]	-	Cherry Red CDBRED 688	[produced by Hawkwind]
Into the Woods	Hawkwind	05.2017	34[1]	-	Cherry Red CDBRED 700	[produced by Brockworld]
Road to Utopia	Hawkwind	09.2018	44[1]	-	Cherry Red CDBRED 730	[produced by Dave Brock ,Mike Batt]
All Aboard the Skylark	Hawkwind	11.2019	34[1]	-	Cherry Red CDBRED 782	[produced by Hawkwind]
Somnia	Hawkwind	09.2021	57[1]	-	Cherry Red CDBRED 845	[produced by Brockworld, Hawkwind]
The Future Never Waits	Hawkwind	05.2023	62[1]	-	Cherry Red CDBRED 884	-
Space ritual	Hawkwind	10.2023	100[1]	-	Atomhenge/Cherry Red ATOMCD 21054	[produced by Hawkwind]
Stories from Time and Space	Hawkwind	04.2024	51[1]	-	Cherry Red CDBRED 901	[produced by Hawkwind]

Tony Carey

Anthony Lawrence „Tony” Carey (urodzony 16 października 1953r w Watsonville w Kalifornii) to amerykański muzyk rockowy. 

 

  Carey zyskał uznanie jako klawiszowiec w Rainbow Ritchiego Blackmore'a z 1975 roku; W 1977 roku opuścił zespół i nagrał kilka solowych płyt w Niemczech, gdzie powstały już dwie pierwsze płyty Rainbow. Później dał się poznać, zwłaszcza w krajach niemieckojęzycznych, dzięki współpracy z Peterem Maffayem (Tabaluga and the Shining Silence, Long Shadows, ścieżki dźwiękowe do filmów Joker i Caught in Jemen). Oprócz jego solowych albumów nagrano i wydano dwa albumy z rockiem progresywnym w 1983 i 1984 roku pod nazwą Planet P Project.
 

 

W Niemczech Carey stał się dobrze znany pod koniec 1988 roku dzięki piosence Room with a View, która została wykorzystana w trzyczęściowym serialu ARD  Wilder Westen inclusive. W 1989 Carey skomponował utwór I Feel Good  dla serialu kryminalnego Tatort. W 2003 roku Carey po długiej nieobecności na scenie ponownie dał kilka koncertów. Wraz z płytą CD 1931 - Go Out Dancing, Part 1, wydaną w 2004 roku, po 20 latach projekt Planet P również znalazł kontynuację. Następnie ukazały się: Levittown, Out in the Rain, Steeltown i G.O.D.box, który zawierał wspomniane albumy (z wyjątkiem Steeltown) oraz wersję demo dla wytwórni, obecnie nazywaną „Bootleg”, ponieważ krążyła po Internecie. 

 

 Od stycznia do czerwca 2009 Carey był członkiem zespołu Over the Rainbow. W 2009 roku wraz z ELA i Jürgenem R. Blackmorem, synem Ritchiego Blackmore'a, założył formację EBC ROXX. Album „Winners” ukazał się w 2010 roku. W tym samym roku wraz z Zedem Yago wydał album Pirates from Hell i występował z zespołem na letnich festiwalach.  

 

Carey pracował także jako producent m.in dla Pata Traversa, The Force, Bo Katzmana, The Pinups, Caro, Geffa Harrisona, Petera Maffaya, Debbie Bonham, Jennifer Rush, Maxa Carla, Natachy, Iny Morgan, Milvy, Joe Cockera, Johna Mayalla, Anne Haigis, Justine Johns, Chrisa Normana i Davida Knopflera. Współpracował z Dietherem Dehmem przy kilku produkcjach. Carey występuje z Zöller & Konsorten w krajach niemieckojęzycznych od 2016 roku.Mieszka niedaleko Moguncji.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Won't Be Home Tonight/Sing Along	Tony Carey	03.1983	-	79[7]	MCA 52343	[written by Tony Carey][produced by Peter Hauke]
West Coast Summer Nights/Sing Along	Tony Carey	07.1983	-	64[9]	Rocshire 95 037	[written by Tony Carey][produced by Peter Hauke]
A Fine, Fine Day/Say It's All Over	Tony Carey	03.1984	-	22[15]	Rocshire 95 030	[written by Tony Carey][produced by Peter Hauke]
The First Day Of Summer/One More Goodbye	Tony Carey	06.1984	-	33[11]	MCA 52388	[written by Tony Carey][produced by Peter Hauke]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Won't Be Home Tonight	Tony Carey	04.1983	-	167[9]	Rocshire 0001	[produced by Peter Hauke]
Some Tough City	Tony Carey	03.1984	-	60[24]	MCA 5464	[produced by Peter Hauke]

Mercury Rev

MERCURY REV- grupa amerykańska. Powstała w 1990 w Buffalo w stanie Nowy Jork, ale w jej składzie znaleźli się muzycy z małych miasteczek, często odległych od Buffalo o kilka godzin jazdy.
Skład: Jonathan Donahue - voc, g. David Baker - voc, g. Sean "Grasshopper" Mackowiak - g, Suzanne Thorpe - fl, Dave Fridmann - b, Jimmy Chambers - dr. W styczniu 1994 odszedł Baker (nawiązał współpracę z Martinem Carrem z The BOO RADLEYS). Grupę założyli Donahue, były muzyk zespołu Flaming Lips, oraz Baker, Mackowiak i Thorpe, trójka przyjaciół ze studiów artystycznych (razem uczęszczali m.in. na zajęcia do awangardzisty Tony'ego Conrada, współpracownika La Monte Younga). Zrezygnowali niemalże z prób. Ograniczyli też do minimum działalność koncertową (m. in. udział w festiwalu Lollapalooza '93 oraz wspólne trasy po Stanach z Bobem Dylanem, MY BLOODY VALENTINE, DINOSAUR JR, SPIRITUALIZED i Dr Phibes And The House Of Wax Equations). Uważają, że sens ich poczynaniom nadają rzadkie spotkania w studiu nagrań. Tworzą muzykę spontanicznie, improwizując, na gorąco szukając właściwych rozwiązań. Wynikiem są kompozycje o niezbyt może atrakcyjnych melodiach, ale niezwykłej fakturze i brzmieniu. Pytani o źródła inspiracji wskazywali dokonania The Velvet Underground, Pink Floyd z okresu "Umma-gummy", twórców awangardowych. Zwłaszcza Donahue i Mackowiak dali się poznać jako muzycy eksperymentujący, preparujący gitary, stosujący jako rodzaj przetworników ich dźwięku np. odkurzacz czy telewizor, wzbogacający wspólne nagrania deformowanymi odgłosami zgiełku ulicznego.
Na płycie Yerself is steam wyróżniały się takie utwory, jak Chasing A Bee, Syringe Mouth, Coney Island Cyclone czy Sweet Odysee Of A Cancer Cell T'The Centre Of Yer Heart (we wznowieniach dodawano do niej także drugą, "Lego My Ego", z nagraniami singlowymi, radiowymi, odrzutami itp.), na Boces - Meth Of A Rockette's Kick, Trickle Down, Bronx Cheer.
Wielu krytyków ujrzało w Mercury Rev następców Dinosaur Jr., Sonic Youth i The Pixies. Ogromne kontrowersje wywołał teledysk ilustrujący utwór Something For Joey, z udziałem Rona Jeremy'ego, aktora znanego z filmów pornograficznych. Baker gościnnie uczestniczył m.in. w nagraniach zespołów St. Johnny i Mutton Gun (z tym drugim współpracował tez Mackowiak).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Goddess on a hiway/Ragtag	Mercury Rev	11.1998	51[4]	-	V2 VVR 5003323	[written by Jonathan Donahue, Sean "Grasshopper" Mackowiak][produced by Dave Fridmann, Jonathan Donahue, Aaron Hurwitz]
Delta sun bottleneck stomp/Endessly	Mercury Rev	01.1999	26[6]	-	V2 VVR 5005413	[written by Jimy Chambers, Jonathan Donahue, Sean "Grasshopper" Mackowiak][produced by Dave Fridmann, Jonathan Donahue, Aaron Hurwitz]
Opus 40/Motion pictures [live]	Mercury Rev	05.1999	31[4]	-	V2 VVR 500 6963	[written by Jonathan Donahue, Sean "Grasshopper" Mackowiak][produced by Dave Fridmann, Jonathan Donahue, Aaron Hurwitz]
Goddess on a hiway [reissue]/Caroline says	Mercury Rev	08.1999	26[5]	-	V2 VVR 500 8498
Nite & fog	Mercury Rev	10.2001	47[3]	-	V2 VVR 501 772	[written by Grasshopper, Jeff Mercel, Jonathan][produced by Dave Fridmann, Grasshopper, Jeff, Jonathan]
The dark is rising	Mercury Rev	01.2002	16[3]	-	V2 VVR 5018713	[written by Jeff Mercel,Jonathan Donahue,Grasshopper]
Little Rhymes	Mercury Rev	07.2002	51[3]	-	V2 VVR 5019788	[written by Jeff Mercel,Jonathan Donahue,Grasshopper][produced by Dave Fridmann, Grasshopper, Jeff, Jonathan]
In A Funny Way	Mercury Rev	01.2005	28[2]	-	V2 VVR 5029223
Across Yer Ocean	Mercury Rev	04.2005	54[2]	-	V2 International VVR 5031037	[written by Mercury Rev ][produced by Mercury Rev ,Dave Fridmann]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Boces	Mercury Rev	06.1993	43[1]	-	Beggars Banquet BBQ 140	[produced by David Baker, Jonathan Donahue, Dave Fridmann, Grasshopper, Suzanne Thorpe, Jimy Chambers]
See you on the other side	Mercury Rev	05.1995	108[1]	-	Beggars Banquet BBQCD 176	[produced by Jonathan Donahue, Dave Fridmann, Grasshopper, Suzanne Thorpe, Jimy Chambers]
Deserter' s songs	Mercury Rev	10.1998	27[50]	-	V2 VVR 1002772	[gold-UK][produced by Dave Fridmann, Jonathan Donahue]
Yerself is steam	Mercury Rev	02.1999[wydana w 1991]	200[1]	-	Columbia C-53030
All is dream	Mercury Rev	09.2001	11[22]	-	V2 VVR 1017528	[produced by Dave Fridmann, Grasshopper, Jonathan Donahue, Jeff Mercel]
The secret migration	Mercury Rev	02.2005	16[5]	-	V2 VVR 1029238	[Producer - Dave Fridmann , Mercury Rev]
The Essential - Stillness Breathes (1991-2006)	Mercury Rev	10.2006	176[1]	-	V2 VVR 1041822
Snowflake Midnight	Mercury Rev	09.2008	52[2]	-	Cooperative Music/V2 VVR1051271	[Producer - Dave Fridmann , Mercury Rev]