piątek, 10 stycznia 2025

Atticus Ross

 Atticus Matthew Cowper Ross (ur. 16 stycznia 1968r) to angielski muzyk, kompozytor, producent muzyczny i inżynier dźwięku. Najbardziej znany jest ze współpracy z amerykańskim muzykiem Trentem Reznorem, z którym po raz pierwszy pracował nad projektem muzycznym Tapeworm w 2002 roku. Zaczął współpracę z zespołem Reznora Nine Inch Nails w 2005 roku jako programista i producent, a następnie dołączył jako muzyk i został jedynym oficjalnym członkiem zespołu oprócz Reznora w 2016 roku. Poza Nine Inch Nails, Ross i Reznor stali się znani ze swojej pracy nad ścieżkami dźwiękowymi do filmów. Zdobyli Oscara za najlepszą oryginalną muzykę do The Social Network w 2010 r., nagrodę Grammy za najlepszą ścieżkę dźwiękową do filmów wizualnych za The Girl with the Dragon Tattoo w 2013 r. oraz Złoty Glob i Oscara za muzykę Soul (wraz z Jonem Batiste) w 2021 r. Ross został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame jako członek Nine Inch Nails w 2020 r. On i Reznor współtworzyli wirtualną supergrupę WitchGang w 2023 r.

  Atticus Matthew Cowper Ross urodził się 16 stycznia 1968 r. w dzielnicy Ladbroke Grove w Londynie, jako syn Roxany Rose Catherine Naila i współzałożyciela Radio Caroline Iana Cowpera Rossa. Jego dziadkiem ze strony matki był dyplomata Miles Lampson,  baron Killearn (1880–1964), wnuk handlarza futrami Curtisa Lampsona (1806–1885). Ma pięcioro rodzeństwa, w tym muzyka Leopolda Rossa i modelkę Liberty Ross. Jego pradziadkiem był włoski patolog i bakteriolog Aldo Castellani (1874–1971)[5], a jego wujem jest angielsko-amerykański dziennikarz Charles Glass. Ross kształcił się w Eton College, a później w Courtauld Institute of Art.

  Ross został zauważony w połowie lat 90-tych jako programista syntezatorów w Bomb the Bass Tima Simenona w okresie albumów Unknown Territory i Clear. Pracował nad wieloma projektami produkcyjnymi i remiksowymi z Simenonem, a także nawiązał współpracę z Barrym Adamsonem. Zaprogramował The Negro Inside Me i Oedipus Schmoedipus, a także wyprodukował As Above So Below, zanim założył własny zespół 12 Rounds ze swoją żoną Claudią Sarne i Adamem Holdenem. Wydali dwa albumy, Jitterjuice i My Big Hero. Trzeci pełnometrażowy album został wyprodukowany przez Trenta Reznora, ale ostatecznie nigdy nie został ukończony. Trzy utwory z tego albumu zostały od tego czasu wydane na stronie internetowej zespołu. 

Ross przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych w 2000 roku i od 2002 roku pracował z Reznorem nad jego pobocznym projektem Tapeworm. Został wymieniony jako producent i/lub programista albumów Nine Inch Nails With Teeth, Year Zero, Ghosts I–IV (na których był współautorem), The Slip i Hesitation Marks. Współpracował z Reznorem w wielu innych rolach, w tym z Saulem Williamsem i Zackiem de la Rochą, a także współprodukowali utwory na zreformowany Jane's Addiction z Alanem Moulderem w 2009 roku. Inne prace obejmowały dwie koprodukcje z Joe Barresim, EP Loverman Human Nurture and Coheed oraz Year of the Black Rainbow Cambrii, a także albumy dla Korn. Produkował również utwory lub tworzył remiksy dla takich artystów jak Grace Jones, Perry Farrell i Telepathe. 

W maju 2010 roku pojawił się w tajemniczym wideo i został nazwany członkiem tajnego projektu, później ujawnionego jako How to Destroy Angels, współpraca Reznora z jego żoną Mariqueen Maandig. W 2016 roku Ross skomponował oryginalną ścieżkę dźwiękową zatytułowaną „The Journey” do nowego trybu kampanii fabularnej dla jednego gracza w grze FIFA 17. W 2020 roku był współproducentem i współautorem jednego utworu w To Love Is to Live autorstwa Jehnny Beth. W 2021 roku Ross i Reznor wyprodukowali i byli współautorami albumu Halsey If I Can't Have Love, I Want Power. 

 Praca Rossa nad muzyką filmową rozpoczęła się w 2004 roku, kiedy skomponował muzykę do serialu telewizyjnego Hughes Brothers Touching Evil ze swoją żoną Claudią Sarne i bratem Leopoldem Rossem. Od tego czasu skomponował muzykę do dwóch kolejnych projektów Hughes Brothers: winiety Allena Hughesa w filmie Nowy Jork, kocham cię oraz pierwszego filmu fabularnego Rossa The Book of Eli (2010). Muzyka tego drugiego została wydana przez Reprise Records 12 stycznia 2010 r. Wygrała na BMI Awards i przyniosła Rossowi nominację do „Odkrycia Roku” na World Soundtrack Awards 2010. 1 lipca 2010 r. Reznor ogłosił, że on i Ross tworzą muzykę do nowego filmu Davida Finchera The Social Network. Muzyka do filmu została wydana 28 września 2010 r. i została wysoko oceniona.  16 stycznia 2011 r. zdobyli Złoty Glob za najlepszą oryginalną muzykę do The Social Network. 27 lutego otrzymali Oscara za najlepszą oryginalną muzykę do The Social Network. Ross i Reznor ponownie współpracowali przy ścieżce dźwiękowej do filmu Finchera z 2011 r. Dziewczyna z tatuażem. W 2013 r. para zdobyła nagrodę Grammy za najlepszą muzykę do mediów wizualnych za ścieżkę dźwiękową do filmu Dziewczyna z tatuażem. 

  Ross i Reznor ponownie połączyli siły z Fincherem, aby skomponować muzykę do jego filmu Gone Girl z 2014 roku. W 2016 roku Ross i Reznor, wraz z kompozytorem Gustavo Santaolallą i zespołem Mogwai, współpracowali przy tworzeniu muzyki do filmu dokumentalnego Before the Flood. W czerwcu 2017 roku Ross, wraz z Reznorem, Maandigiem, Robinem Finckiem, Joeyem Castillo i Alessandro Cortinim, pojawili się jako „The Nine Inch Nails” w odcinku 8 Twin Peaks: The Return on Showtime, wykonując alternatywną wersję na żywo utworu „She's Gone Away”, który wcześniej pojawił się na EP-ce Nine Inch Nails z 2016 roku Not the Actual Events.

  W 2021 roku Reznor, Ross i Jon Batiste zdobyli Złoty Glob i Oscara za ścieżkę dźwiękową do filmu Soul.

  Ross i jego żona, amerykańska muzyk Claudia Sarne, mają razem trójkę dzieci i dzielą swój czas między Londyn i Los Angeles.


Atticus Ross / Dziewczyna z tatuażemAtticus Ross / Co w duszy graAtticus Ross / ChallengersAtticus Ross / The Social Network


                                                                                 Filmografia

2025 2024 Challengers/ 2024 Queer/ 2024 Atticus Ross/ 2023 Zabójca The Killer/ 2023 Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutant Mayhem/ 2023 Bones and All/ 2022 Empire of Light/ 2022 22 vs. Earth/ 2021 Soul/ 2020 Mank/ 2020 Waves/ 2019 Earthquake Bird/ 2019 Mid90s/ 2018 Bird Box/ 2018 A Million Little Pieces/ 2018 Corazón/ 2018 Death Note/ 2017 The Black Ghiandola/ 2017 Triple 9/ 2016 Patriots Day/ 2016 Before the Flood/ 2016 Blackhat/ 2015 Crocodile Gennadiy/ 2015 Gone Girl/ 2014 Love & Mercy/ 2014 Broken City/ 2013 The Girl with the Dragon Tattoo/ 2011 Días de gracia/ 2011 How Did They Ever Make a Movie of Facebook?/ 2011 The Book of Eli/ 2010 The Social Network/ 2010 New York, I Love You


                                                    Rozmiar: 1223 bajtówAwards
Oscar [Muzyka filmowa]
2021 Best Achievement in Music Written for Motion Pictures (Original Score) Co w duszy gra
2011 Best Achievement in Music Written for Motion Pictures, Original Score The Social Network

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
2021 Best Achievement in Music Written for Motion Pictures (Original Score) Mank/b>

Golden Globe
2025 Best Original Score, Motion Picture Challengers
2021 Best Original Score - Motion Picture Co w duszy gra
2011 Best Original Score - Motion Picture The Social Network
Grammy

2022 Best Score Soundtrack for Visual Media Co w duszy gra


czwartek, 9 stycznia 2025

Georges Auric

Georges Auric, twórca ponad 120 ścieżek dźwiękowych do filmów, już w dzieciństwie przejawiał olbrzymi talent muzyczny. Początkowo uczył się gry na fortepianie w konserwatorium w Montpellier i w wieku 14 lat dał fortepianowy recital przed Société musicale indépendante. W latach 1913-1914 uczęszczał do Konserwatorium Paryskiego, gdzie studiował sztukę kontrapunktu i fugi. Następnie podjął naukę kompozycji w paryskiej Schola Cantorum.

Auric szybko stał się protegowanym Erika Satie, który wraz z poetą i późniejszym reżyserem filmowym Jeanem Cocteau stał się duchowym patronem założonej przez Aurica i jego przyjaciół Grupy Sześciu (Les Six) - awangardowej grupy kompozytorów odcinających się od tendencji wagnerowskich i impresjonistycznych. Georges był najaktywniejszym członkiem grupy, która przetrwała jednak tylko kilka lat i rozpadła się w roku 1921. W międzyczasie Auric miał okazję spotkać innych wybitnych artystów paryskich: Apollinaire’a, Braque’a, Picassa, Strawińskiego. Jako kompozytor muzyki poważnej tworzył muzykę kameralną, baletową, wokalną oraz operową.

Wkrótce, m.in. pod wpływem Jeana Cocteau, który zainteresował się kinem, Auric zaczął komponować muzykę filmową. Zadebiutował obrazem Niech żyje wolność w reżyserii René Claira i jego debiut - pomimo krytyki, z jaką spotkał się film - został dobrze przyjęty. W kolejnych latach, począwszy od obrazu Krew poety, Auric był częstym, choć nieregularnym współpracownikiem Cocteau, dla którego stworzył kilka głośnych ścieżek dźwiękowych, m.in. słynną Piękną i bestię.

Auric pisał zarówno dla kina francuskiego, jak i brytyjskiego oraz amerykańskiego. Wśród rodzimych tytułów w jego dorobku można znaleźć m.in. Cenę strachu Henri-Georgesa Clouzota, Wielką włóczęgę z Louis de Funesem. Do najgłośniejszych pozycji w zagranicznej filmografii Aurica należały Cezar i Kleopatra z Vivien Leigh w roli głównej, Moulin Rouge Johna Hustona oraz Rzymskie wakacje Williama Wylera. Pisał również dla Rogera Vadima i Otto Premingera.

W roku 1962 Georges Auric przyjął posadę dyrektora Opery Paryskiej. Był również członkiem jury na berlińskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w 1960 roku oraz na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1972 roku. Zasiadał nadto we francuskim Stowarzyszeniu Autorów, Kompozytorów i Wydawców Muzycznych (SACEM).

Georges Auric zmarł 23 lipca 1983 roku w Paryżu i spoczywa wraz ze swoją żoną na cmentarzu Montparnasse. Na jego cześć nazwano jedną z ulic w 19. dzielnicy Paryża.

Nie będzie chyba przesadą określenie Aurica jednym z „ojców założycieli” francuskiej muzyki filmowej. Kompozycje Aurica, doskonale zaaranżowane, szeroko wykorzystujące dorobek muzyki poważnej początków XX wieku, cechowały się wysokimi walorami artystycznymi. Ów artyzm wypierał zwykłą soundtrackową użytkowość w szczególności w poetyckich obrazach Cocteau, dla których muzyka francuskiego kompozytora była wręcz stworzona. Obecnie Auric pozostaje jednym z nielicznych twórców muzyki filmowej, którzy wzbudzają zainteresowanie zarówno kinomaniaków, jak i melomanów zasłuchanych w muzyce poważnej.

                                                                                 Filmografia
Le sang d’un poète (1930)/ À nous la liberté (1931)/ Lake of Ladies (1934)/ The Mysteries of Paris (1935)/ The Messenger (1937)/ The Alibi (1937)/ The Red Dancer (1937)/ A Picnic on the Grass (1937)/ Tamara (1938)/ The Lafarge Case (1938)/ His Uncle from Normandy (1939)/ Monsieur La Souris (1942)/ The Beautiful Adventure (1942)/ The Murderer is Afraid at Night (1942)/ L'Éternel retour (1943)/ François Villon (1945)/ Farandole (1945)/ Dead of Night (1945)/ Beauty and the Beast (1946)/ Pastoral Symphony (1946)/ Hue and Cry (1947)/ The Seventh Door (1947)/ Desert Wedding (1948)/ To the Eyes of Memory (1948)/ Passport to Pimlico (1948)/ Ruy Blas (1948)/ Maya (1949)/ The Queen of Spades (1949)/ Silent Dust (1949)/ The Spider and the Fly (1949)/ Orpheus (1950)/ The Lavender Hill Mob (1951)/ Darling Caroline (1951)/ The Galloping Major (1951)/ The Lovers of Bras-Mort (1951)/ The Respectful Prostitute (1952)/ Moulin Rouge (1952)/ Leathernose (1952)/ The Titfield Thunderbolt (1953)/ Roman Holiday (1953)/ The Slave (1953)/ The Wages of Fear (1953)/ The Divided Heart (1954)/ Nagana (1955)/ Chéri-Bibi (1955)/ Lola Montes (1955)/ Rififi (1955)/ The Hunchback of Notre Dame (1956)/ Bonjour Tristesse (1958)/ The Night Heaven Fell (1958)/ Next to No Time (1958)/ Sergeant X (1960)/ Final Accord (1960)/ Goodbye Again (1961)/ The Innocents (1961)/ The Mind Benders (1963)/ The Poppy Is Also a Flower (1966)/ The Christmas Tree (1969)/

Jonas Brothers

 Zespół The Jonas Brothers powstał od solowego projektu najmłodszego członka- Nicholasa Jonasa. Pewnego razu uwagę wytwórni płytowej przykuli jego dwaj muzycznie uzdolnieni bracia, wkrótce zaczęli śpiewać razem jako "The Jonas Brothers" dla Columbia Records. Chłopcy zmienili jednak niedawno wytwórnię na Hollywood Records.

 

Grupa składa się obecnie z trzech braci, Joe Jonasa (18 lat), Kevina Jonasa (19 lata) oraz Nicka Jonasa (15 lat). Zanim zdecydowali się na nazwę "The Jonas Brothers" brali również pod uwagę "Sons of Jonas" i "The Jonas Trio". Swój pierwszy album "It’s About Time" wydali 8 sierpnia 2006 roku. Najnowszy krążek pt. "Jonas Brothers" wyszedł na rynek muzyczny 7 sierpnia 2007 roku.
Teledysk do singla "Mandy" zajął czwarte miejsce w rankingu MTV- Total Request Live. Ich muzyka znalazła się na Amerykańskim kanale NICKELODEON w serialu "Zoey 101: Spring Break-Up"

Skomponowali także przeboje na ścieżki dżwiękowe Disneyowskich bajek takich jak "Amerykański smok- Jake Long", "Rodzina Robinsonów" oraz filmu "Johny Kapahala". Wykonali również "(Yo Ho) A Pirate’s life for me" na płytę "DisneyMania 4", która znalazła się w Cartoon Network na "Cartoon Cartoon Fridays" a także "I wanna be like you" na DisneyMania 5. 

Ich przeboje takie jak "Year 3000", "Mandy", "Hold On", "Kids of the future" i "Poor Unfortunayle Souls" znalazły się w czołówce największych hitów Radia Disney. Wystąpili gościnnie w popularnym serialu "Hanna Montana" w odcinku zatytuowanym "Me and Mr. Jonas", który ukaże się po Disney Channel Original Movie- "High School Musical 2".

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Kids of the FutureJonas Brothers04.2007-122[1]Walt Disney[written by Marty Wilde,Ricky Wilde][produced by Jon Lind,Brian Reeves,Martin Wright,Keith Cox,Barnaby Legg]
Year 3000Jonas Brothers02.2007-31[9] Hollywood[written by James Bourne,Mattie Jay,Charlie Simpson,Steve Robson,Graham Jay][produced by Michael Mangini]
Hold OnJonas Brothers08.2007106[1]53[7]Hollywood 0050087130923[written by Nicholas Jonas ,Joseph Jonas, Kevin Jonas II][produced by John Fields]
S.O.S.Jonas Brothers08.200713[8]17[21]Hollywood 1768733[written by Nicholas Jonas ][produced by John Fields]
When You Look Me in the EyesJonas Brothers02.200830[5]25[17]Hollywood CATCO 142201822[silver-UK][written by Nick Jonas,Joe Jonas,Kevin Jonas,Kevin Jonas Sr.,PJ Bianco,Raymond Boyd ][produced by John Fields]
Play My MusicJonas Brothers07.200857[1]20[5]Walt Disney MIUCT 5732[platinum-US][written by Kara DioGuardi,Mitch Allan][produced by Mitch Allan]
Burnin' UpJonas Brothers07.200813[8]5[16]Hollywood CATCO 142201822[2x-platinum-US][silver-UK][written by Nicholas Jonas,Joseph Jonas,Kevin Jonas II][produced by John Fields]
Pushin' Me AwayJonas Brothers08.2008-16[2] Hollywood[written by Nick Jonas, Joe Jonas, Kevin Jonas][produced by John Fields]
ShelfJonas Brothers08.2008-118[1] Hollywood[written by Kevin Jonas,Joe Jonas,Nick Jonas][produced by John Fields]
Video GirlJonas Brothers08.2008-114[1] Hollywood[written by Kevin Jonas,Joe Jonas,Nick Jonas][produced by John Fields]
Can't Have YouJonas Brothers08.2008-101[1] Hollywood[written by P.J. Bianco,Nick Jonas][produced by John Fields]
Got Me Going CrazyJonas Brothers08.2008-108[1] Hollywood[written by Nick Jonas][produced by John Fields]
SorryJonas Brothers08.2008-120[1] Hollywood[written by John Fields,Kevin Jonas,Joe Jonas,Nick Jonas][produced by John Fields]
BB GoodJonas Brothers08.2008-88[1] Hollywood[written by John Taylor,Kevin Jonas,Joe Jonas,Nick Jonas][produced by John Fields]
LovebugJonas Brothers09.200892[2]49[14]Polydor D 303232[written by Nicholas Jonas,Joseph Jonas,Kevin Jonas II][produced by John Fields]
TonightJonas Brothers08.2008-8[4]Hollywood [written by Nick Jonas,Joe Jonas,Kevin Jonas,Greg Garbowsky][produced by John Fields]
On The LineDemi Lovato Featuring Jonas Brothers10.2008-100[1] Hollywood-
Love Is On Its WayJonas Brothers03.2009-84[1] Hollywood[written by Nick Jonas,Joe Jonas,Kevin Jonas,Kevin Jonas Sr.]
ParanoidJonas Brothers05.200956[4]37[7]Hollywood CATCO 150149408[written by Nicholas Jerry Jonas,Joseph Adam Jonas,Paul Kevin Jonas II,Cathy Dennis,John Fields][produced by John Fields]
Fly with MeJonas Brothers07.2009166[1]83[1]Hollywood 000477539[written by Jonas Brothers,Greg Garbowsky][produced by John Fields]
WWIIIJonas Brothers07.2009-105[2]Hollywood [written by Nick Jonas][produced by John Fields]
Send It OnDisney's Friends For Change08.2009-20[5] Walt Disney[written by Adam Anders,Nikki Hassman,Peer Åström][produced by Adam Anders,Peer Åström]
L.A. Baby (Where Dreams Are Made Of)Jonas Brothers07.2010175[1]102[1]Walt Disney[written by Niclas Molinder,Joacim Persson,Nick Jonas,Johan Alkenas,Drew Ryan Scott][produced by Twin]
Pom PomsJonas Brothers04.2013-60[1]Universal 00602537373086[written by Nick Jonas, Joe Jonas ,Kevin Jonas, Paul Phamous][produced by Nick Jonas]
First TimeJonas Brothers07.2013-114[1] Jonas Enterprises 017 [US][written by Nick Jonas, Joe Jonas ,Kevin Jonas][produced by Nick Jonas]
SuckerJonas Brothers03.20194[27]1[1][47]Hollywood USUG 11900515[5x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Ryan Tedder, Louis Bell ,Mustafa Ahmed ,Adam Feeney, Homer Steinweiss, Nicholas Jonas, Joseph Jonas, Kevin Jonas II][produced by Ryan Tedder]
CoolJonas Brothers04.201939[7]27[17]Polydor USUG 11901025[platinum-US][silver-UK][written by Nicholas Jonas ,Joseph Jonas, Kevin Jonas II, Ryan Tedder ,Zach Skelton ,Casey Smith][produced by Ryan Tedder, Zach Skelton]
Only HumanJonas Brothers06.201964[6]18[36]Republic USUG 11901281[2x-platinum-US][silver-UK][written by Nicholas Jonas, Joseph Jonas, Kevin Jonas II, Johan Schuster][produced by Shellback]
GreenlightJonas Brothers06.2019-108[2]Polydor USUG 11904422[written by Ryan Tedder,Shane McAnally,Kevin Jonas,Joe Jonas,Nick Jonas,Ester Dean,Zach Skelton,John Paciolla][produced by Ryan Tedder,Zach Skelton,Able Heart]
LonelyDiplo Presents Thomas Wesley With Jonas Brothers10.201989[4]110[1]Columbia USSM 11903345[gold-US][written by Thomas Pentz, Joseph Jonas, Nicholas Jonas, Kevin Jonas II, Ryan Tedder, Philip Meckseper, Henry Allen][produced by Diplo ,Tedder ,Jr Blender, King Henry]
Like It's ChristmasJonas Brothers12.201953[6]39[9]Republic USUG 11903894[platinum-US][silver-UK][written by Nicholas Jonas, Joseph Jonas ,Kevin Jonas II, Jason Evigan ,Freddy Wexler, Gian Stone ,Annika Wells][produced by Jason Evigan, Freddy Wexler, Gian Stone ,Mike Elizondo]
What a Man Gotta DoJonas Brothers02.202022[20]16[12]Polydor USUG 11904422[2x-platinum-US][platinum-UK][written by Nicholas Jonas, Joseph Jonas, Kevin Jonas II ,Ryan Tedder, David Stewart ,Jessica Agombar][produced by Ryan Tedder, David Stewart]
XJonas Brothers Featuring Karol G05.202082[1]33[7]Republic USUG 12001286[written by Nicholas Jonas, Carolina Giraldo, Ryan Tedder, Shellback, Ali Tamposi][produced by Shellback]
I Need You ChristmasJonas Brothers01.202186[3]104[1]Republic USUG 12004111[written by Connor McDonough, Riley McDonough, Nathan Cunningham, Marc Sibley ,Joel Castillo][produced by Greg Kurstin]
Leave Before You Love MeMarshmello X Jonas Brothers06.202124[19]19[22]Republic USUG 12102313[platinum-US][platinum-UK][written by Marshmello ,Alessandro Lindblad, Nicholas Gale, Heavy Mellow, Richard Boardman, Pablo Bowman, Geoff Morrow ,Christian Arnold, David Martin, Phil Plested, William Vaughan][produced by Marshmello]
Who's in Your HeadJonas Brothers10.2021-92[6] Republic 21UM1IM0 7616[written by Joseph Jonas, Nicholas Jonas, Kevin Jonas II ,Max Martin, Ilya Salmanzadeh, Rami Yacoub ,David Stewart][produced by Martin, Ilya]
Waffle HouseJonas Brothers05.202322[16]57[11]Republic USUG 12301227[gold-UK][written by Joseph Jonas, Nicholas Jonas ,Kevin Jonas II, Jonathan Bellion, Ido Zmishlany, Daniel Tashian, Peter Nappi ,Jason Cornet, Johnny Simpson ,Gregory Hein][produced by Bellion, Zmishlany ,Tashian, Nappi, TenRoc]
Strong EnoughJonas Brothers Featuring Bailey Zimmerman11.2023-116[1] Republic[written by Jonathan Bellion, Jordan K. Johnson ,Stefan Johnson ,Thomas Hull, Sir Michael Jagger, Keith Richards, Michael Pollack, Amy Allen][produced by Bellion ,The Monsters & Strangerz, Kid Harpoon]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
It's About TimeJonas Brothers08.2006-91[1]Columbia 82876 86716 2 [US][produced by Michael Mangini,Steve Greenberg]
Jonas BrothersJonas Brothers08.20079[16]5[78]Hollywood 1773059[platinum-US][gold-UK][produced by John Fields]
A Little Bit LongerJonas Brothers08.200819[12]1[2][35]Hollywood 8712991[platinum-US][gold-UK][produced by John Fields, Jon Lind, Kevin Jonas]
Music from the 3D Concert ExperienceJonas Brothers03.20099[7]3[14]Hollywood 8713094[produced by Bruce Hendricks, Art Repola, Johnny Wright, Philip McIntyre, Kevin Jonas Sr. ,Alan Sacks]
iTunes Live From SoHo (EP)Jonas Brothers04.2009-150[1]Universal-
Lines, Vines and Trying TimesJonas Brothers07.20099[4]1[1][27]Hollywood D 000440912[produced by John Fields]
Live: Walmart SoundcheckJonas Brothers11.2009-139[1]Hollywood -
Jonas L.A. (Soundtrack)Jonas Brothers08.2010105[2]7[8] Walt Disney D 000368102 [US][produced by John Fields]
Happiness BeginsJonas Brothers06.20192[5]1[1][56]Republic 7784243[platinum-US][silver-UK][produced by Louis Bell,Frank Dukes,Mike Elizondo,Jason Evigan,Gianni Giuliani,Jonas Jeberg,Greg Kurstin,Joel Little,Mike Sabath,Shellback,Zach Skelton,Sly,Ryan Tedder]
The AlbumJonas Brothers05.20233[1]3[3]Polydor 5546468[produced by Colin Brittain, Daniel Tashian, Ido Zmishlany, Johnny Simpson, Jon Bellion, Pete Nappi, The Diner, The Monsters & Strangerz, TenRoc]
The Family BusinessJonas Brothers09.2023-112[8] Republic B 0038546-

środa, 8 stycznia 2025

Journeymen

Amerykańskie trio folkowe występujące w składzie: Scott McKenzie (gitara, śpiew), Dick Weissman (właśc. Richard Weissman; banjo, gitara, śpiew) i John Phillips (właśc. John Edmund Andrew Phillips, ur. 30.08.1935 r. na Parris Island w stanie Południowa Karolina, USA; gitara, śpiew).

 

Jak wiele podobnych grup tamtych czasów, The Journeymen powstali na fali folkowego renesansu na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, a ich muzykę cechowały mocne harmonie i komercyjne brzmienie; cechy, dzięki którym folk sprzedawał się wówczas tak dobrze. Zadebiutowali w 1961 r. w nowojorskim klubie Gerde's Folk City, a wkrótce potem podpisali kontrakt z wytwórnią Capitol, nagrywając jeszcze w tym samym roku album The Journeymen.
 

Popularność i popyt na nagrania grupy nie trwały długo i jej członkowie poświęcili się indywidualnej działalności. John próbował reaktywować trio wraz z żoną Michelle Phillips i Marshallem Brickmanem, po czym założył grupę The Mamas And The Papas. Mc Kenzie zyskał sławę jako solista przebjem "San Francisco", Wsissman również pozostał przy muzyce, nagrywając albumy The Things That Trouble My Mind i Dick Weissmun Siny And Pliny Songs Of Protest

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
500 Miles/River Come DownJourneymen09.1961--Capitol 4625[written by John Phillips, Hedy West][produced by Andy Wiswell]
Kumbaya/Soft Blow The Summer WindsJourneymen12.1961--Capitol 4678[written by MacKenzie, Phillips, Weissman][produced by Voyle Gilmore]
Don't Turn Around/Hush Now SallyJourneymen04.1962--Capitol 4737[written by John Stewart, John Phillips][produced by Voyle Gilmore]
What'll I Do/Loadin' CoalJourneymen08.1962--Capitol 4829[written by Irving Berlin][produced by Andy Wiswell]
Rag Mama/I Never Will MarryJourneymen03.1963--Capitol 4943[written by Phillips, Weissman, McKenzie, Traum][produced by Kermit Walter ]
Kumbaya/Ja-DaJourneymen09.1963--Capitol 5031[written by McKenzie, Phillips, Weissman][produced by Voyle Gilmore]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
JourneymenJourneymen.1961--Capitol 1629[produced by Andy Wiswell]
Coming Attraction - Live!Journeymen.1962--Capitol 1770[produced by Andy Wiswell]
New directions in folk musicJourneymen.1963--Capitol 1951[produced by Kermit Walter]

Andy McDonald ,założyciel Independiente Records urodził się w Kornwalii.Jego ojciec był fotografem.Po dzieciństwie spędzonym w Holy Loch w Szkocji i Portsmouth,jego rodzina przenosi się do Yorkshire.Studiował prawo na uniwersytecie w Bournemouth,równolegle interesował się obsesyjnie muzyką.

 

Pierwszą płytą,której stał się właścicielem był singiel Beatlesów-"Love me do".Był także wielkim admiratorem talentu Jimi Hendrixa,The Who,Stax,Motown i brytyjskiego punka lat 70-tych.Wiele czasu spędza na kontynencie ucząc języka angielskiego.
Jego myślenie o muzycznym biznesie zaczęło się po jego wycieczce do studia nagraniowego w Wakefield.Nagrał wraz z kolegami demo w duchu new romantic,które wraz z fotografiami i odpowiednim tekstem przesłał do pionierskiej wytwórni Stiff.Jednak towarzyszący tekst był o niebo lepszy od proponowanej muzyki i wytwórnia zdecydowała się go zatrudnić w biurze prasowym.W międzyczasie spotkał w Sheffield ludzi z zespołu The Box,którzy podobnie jak on marzyli o wydaniu płyty.

Za pożyczone w banku 300 funtów wydali w 1983r płytę 12 calową The Box-"No time for talk".Powstałą wytwórnię nazwali Go! Disc i wkrótce wydali tam Billy Bragga.Po kilku latach owocnej pracy w Go,zaproponowano mu intratny interes, sprzedaż wytwórni Polygramowi.
Mając własne plany odszedł z firmy,a zaczątek nowej wytwórni-Independiente powstał w biurze w Chiswick,w Zach. Londynie.Pierwszym artystą z którym podpisano kontrakt był Travis,który zaczynał karierę w Glass Onion.

Pierwszą jego płytą wydaną przez Independience był singiel "U 16 girls" w kwietniu 1996r.O ile Go! Disc było muzycznym gettem,to Independience opierało się na różnorodności gatunków,od folka [John Martyn] do punka [Crashland].W 1999r wytwórnia odnosi największe sukcesy dzięki albumowi Travisa-"The man who" ,który ląduje na szczycie listy przebojów.

Albumy na liście przebojów UK Album Chart
ISOM 1 Good Feeling Travis 20 Sep 1997 9
Days Of Speed Paul Weller 20 Oct 2001 3
Illumination Paul Weller 28 Sep 2002 1
The Invisible Band Travis 23 Jun 2001 1
ISOM 40 CD 12 Memories Travis 25 Oct 2003 3
John Martyn THE CHURCH WITH ONE BELL(Independiente)(4.04.1998): 51
John Martyn GLASGOW WALKER(Independiente) (3.06.2000): 66
DeeJay Punk-Roc CHICKENEYE(Independiente) (30.05.1998): 47

Hity na singlowej liście przebojów UK Chart
It's Written In The Stars Paul Weller 14 Sep 2002 7
Why Does It Always Rain On Me? Travis 14 Aug 1999 10
ISOM 39 Turn Travis 20 Nov 1999 8
ISOM 45MS Coming Around Travis 17 Jun 2000 5
ISOM 49MS Sing Travis 09 Jun 2001 3
ISOM 53 Starlight Supermen Lovers & Mani Hoffman 15 Sep 2001 2
ISOM 69 All Over Lisa Maffia 03 May 2003 2
ISOM 71 MS Broken Silence So Solid Crew 27 Sep 2003 9
ISOM 78 SMS Re-offender Travis 11 Oct 2003 7
Crashland New Perfume(Independiente) (3.06.2000): 111
Crashland Modern Animal(Independiente) (14.10.2000): 86
Face Cocktails(Independiente) (25.11.2000): 76
Roddy Frame Reason For Living(Independiente) (19.09.1998): 45
Ooberman Blossoms Falling(Independiente) (8.05.1999): 39
Ooberman A Million Suns(Independiente) (17.07.1999): 43
Ooberman Shorley Wall(Independiente) (8.04.2000): 47

 

Rufus Thomas

Wokalista, tancerz i komik ur. 26. 03. 1917 r. w Cayce w stanie Mississippi. USA,zm.15.12.2001 Memphis. Szlify zdobywał w inspirowanym wodewilem zespole The Rabbit's Foot Minstrels.

 

Pod koniec lat 40-tych występował w nocnych klubach w Memphis i organizował przeglądy dla młodych talentów. W ten sposób zostali odkryci B.B. King, Bobby "Blue" Bland i Little Junior Parker. Kiedy później B. B. King stał się gwiazdą, Thomas zastąpił go w roli disc jockeya w stacji radiowej WDIA i pozostał tam do 1974 r. Wtedy też zaczął nagrywać, rejestrując kilka singli w wytwórniach Talent, Chess i Meteor.
Jednak dopiero opublikowany na singlu przez firmę Sun w 1953 r. utwór "Bear Cat" (odpowiedź na "Hound Dog" Willie Mae Thornton) zapewnił mu 3. miejsce na amerykańskiej liście hitów rhythm'n'bluesowych.
 

Rufus cieszył się lokalną sławą do 1960 r., kiedy to nagrał w duecie ze swoją córką, Carlą Thomas, piosenkę "Cause I Love You". Ukazała się ona na singlu w nowo powstałej firmie płytowej Satellite (późniejsza Stax). Thomas opublikował potem serię udanych singli, z których "Walking The Dog" wszedł w 1963 r. do amerykańskiej Top 10.
 

Kilka innych nagrań, m.in. "Jump Back" i "All Night Worker" (oba z 1964 r.), stało się inspiracją dla ambitnych brytyjskich zespołów. Sukces jego następnych przebojowych singli, "Do The Funky Chicken", "(Do The) Push And Pull. Part l" (oba z 1970 r.) i "Do The Funky Penguin" (z 1971 r.) przyćmiło walory artystyczne mniej znanych produkcji. Jednak niektóre z nich, jak choćby "Sophisticated Sissy" (z 1967 r.) i "Memphis Train" (z 1968 r.), są znakomitymi przykładami rhythm'n'bluesa lat 60. Rufus pozostał w wytwórni Stax do jej bankructwa w 1975 r., a potem związał się z firmą płytową AVI.
 

Wśród jego późniejszych dokonań znalazły się albumy "There Were No Music" i "I Ain't Getting Older, I'm Gettin'Better". W 1980 r. Thomas nagrał nowe wersje kilku swoich starych przebojów, które znalazły się na płycie Rufus Thomas, wydanej przez wytwórnię Gusto.
W latach 80. artysta przestał zajmować się wyłącznie rhythm'n'bluesem, nagrywając rapowy album Rappin' Rufus (wytwórnia Inchiban) i bluesowy That Woman is Poison (wytwórnia Alligator). 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Bear Cat /Walking In The RainRufus Hound Dog Thomas Jr.04.1953--Sun 181[written by Sam Phillips]
The dog/Did you ever love a womanRufus Thomas02.1963-87[8]Stax 130[written by Rufus Thomas][produced by Steve Cropper][22[3].R&B Chart]
Walking the dog/You saidRufus Thomas10.1963-10[14]Stax 140[gold-US][written by Rufus Thomas][produced by Steve Cropper][4[16].R&B Chart]
Can your monkey do the dog/I want to get marriedRufus Thomas02.1964-48[9]Stax 144[written by Steve Cropper,Rufus Thomas][produced by Steve Cropper][12[8].R&B Chart]
Somebody stole my dog/I want to be lovedRufus Thomas04.1964-86[2]Stax 149[written by Steve Cropper,Rufus Thomas][produced by Steve Cropper]
That' s really some good/Night time is the right timeCarla Thomas & Rufus Thomas06.1964-92[2]side B:94[1]Stax 151[A:written by Rufus Thomas][B:written by N. Brown][30[5].R&B Chart]
Jump back/All night workerRufus Thomas10.1964-49[7]Stax 157[written by Rufus Thomas,Oriell Roberts][produced by Steve Cropper][6[12].R&B Chart]
Sophisticated Sissy/Greasy SpoonRufus Thomas08.1967--Stax 221[written by Isaac Hayes,Mack Rice,Joe Shamwell,David Porter][produced by Isaac Hayes,David Porter][43[4].R&B Chart]
Do the funky chicken/Turn your damper downRufus Thomas02.197018[12]28[12]Stax 0059[written by Rufus Thomas][produced by Tom Nixon,Al Bell][5[14].R&B Chart]
Sixty Minute Man/ The Preacher And The BearRufus Thomas08.1970--Stax 0071[written by Billy Ward,Rose Marks][produced by Tom Nixon,Al Bell][42[4].R&B Chart]
[Do the] Push & pull [Part.1]/[Do the] Push & pull [Part.2]Rufus Thomas12.1970-25[13]Stax 0079[1[2][15].R&B; Chart][written by Rufus Thomas][produced by Tom Nixon,Al Bell]
The World Is Round/(I Love You) For Sentimental ReasonsRufus Thomas05.1971--Stax 0090[written by Rufus Thomas][produced by Rufus Thomas,Marvell Thomas][34[4].R&B Chart]
The Breakdown/ The Breakdown (Part 2)Rufus Thomas08.1971-31[10]Stax 0098[written by Rufus Thomas,Mack Rice,Eddie Floyd][produced by Tom Nixon,Al Bell][2[12].R&B Chart]
Do the funky penguin [Part.1]/Do the funky penguin [Part.2]Rufus Thomas12.1971-44[10]Stax 0112[written by Rufus Thomas, Sir Mack Rice, Tom Nixon, Jo Bridges][produced by Tom Nixon][11[10].R&B Chart]
Love trap/6-3-8Rufus Thomas06.1972-114[1]Stax 0129[written by Randy Stewart][produced by Tom Nixon,Al Bell]
Itch and scratch [Part.1]/Part.2Rufus Thomas09.1972-103[4]Stax 0140
The funky bird/Steal A LittleRufus Thomas03.1974--Stax 0192[written by Tom Nixon, Jo Bridges][produced by Tom Nixon][93[2].R&B Chart]
Boogie Ain't Nuttin' (But Gettin' Down) (Part 1)/Boogie Ain't Nuttin' (But Gettin' Down) Part IIRufus Thomas08.1974--Stax 0219[written by Rufus Thomas][produced by Tom Nixon][63[7].R&B Chart]
Do The Double Bump/Do The Double BumpRufus Thomas05.1975--Stax 0236[written by Rufus Thomas][produced by Tom Nixon][74[7].R&B Chart]
If there were no music/Blues In The BasementRufus Thomas09.1976--Artists Of America 126[written by George Jackson][produced by Rufus Thomas][92[7].R&B Chart]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Walking the dogRufus Thomas12.1963-138[3]Stax 704[produced by Jim Stewart]
Rufus Thomas live/Doing the push & pull at P.J.'sRufus Thomas04.1971-147[5]Stax 2039[produced by Al Bell, John Smith, Tom Nixon]

wtorek, 7 stycznia 2025

Joy Division


W składzie tej znanej początkowo pod nazwą The Stiff Kittens i Warsaw formacji znaleźli się Ian Curtis (ur. 15.07.1956 r. w Macclesfield w Cheshire, Anglia, zm. 18.05.1980 r. w Manchesterze; śpiew), Bernard Dicken Albrecht (właśc. Bernard Sumner, ur. 4.01.1956 r. w dzielnicy Salford w Manchesterze; gitara, śpiew), Peter Hook (ur. 13.02.1956 r., w Salford w Manchesterze, Anglia; bas) i Tony Tabac (perkusja) zastąpiony chwilowo przez Steve'a Brotherdale'a i - ostatecznie - Stevena Morrisa ( 28.10.1957 r. w Macclesfield, Cheshire, Ang] perkusja).

 

Zapożyczywszy nazwę od baraków zamieszkiwanych w obozach koncentracyjnych przez prostytutki (Oddział Radości w powieści "House Of Dolls"), Joy Division pojawili w 1978 r. jako jedna z najważniejszych grup swoich czasów. Po nagraniu albumu dla firmy RCA (który ostatecznie się nie ukazał) i roz prowadzanej jedynie lokalnie EP-ki An Ideal For Living członkowie zespołu podpisali kontrakt z nowo powstałą w Manchesterze wytwórnią Factory Records, której szefowie oddali muzyków w ręce producenta Martina Hannetta.
 

Debiutancki album grupy, Unknown Pleasures, był dziełem surowym i niezwykle intensywnym, a Curtis przyciągał największą uwagę w niemal maniakalnym utworze "She's Lost Control". Wydana w surowej, czarnej okładce płyta prezentowała zespół zmagający się jeszcze z zawiłościami pracy w studio, ale udało się jej już roztoczyć wizję bolesną w swym klinicznym niemal przedstawieniu roz dzierającego niepokoju. Przy powierzeniu perkusji Morrisa roli instrumentu prowadzącego wspomaganej przez ciężki, acz przykuwający uwagę bas Hooka, brzmienie Joy Division było niezwykle wyraziste i niepokojące.
 

W październiku 1979 gdy kwartet proponował singel "Transmission" mógł już poszczycić się sporą rzeszą wierny fanów.których grono rosło po każdym koncercie. Spora część uwagi wielbicieli grupy koncentrowła się na charyzmatycznej postaci Curtisa, ktć zyskał wielką sławę dzięki swemu neurotycznemu tańcowi na scenie, w czasie którego przypominał oszalałą marionetkę. Jednak jesienią 1979 r. występy Curtisa przykuwały uwagę z o wiele poważniejszego powodu. Zdarzało się, że ulegał scenie atakom epilepsji, a jego choroba pogłębiła się wraz z coraz bardziej napiętym planem koncertów grupy. 18 maja 1980 r., w dzień przed planowanym wyjazdem zespołu do USA, wcześnie rano, słuchając płyty The Idiot Iggy'ego Popa oglądając film Wernera Herzoga "Stroszek" Ian Curtis powiesił się.
 

W orzeczeniu jako przyczynę śmierci podano samobójstwo, a na znalezionej rzekomo przy wokaliście kartce widniały słowa: Teraz pragnę już tylko śmierci. Mam już tego wszystkiego dość. Rzeczywisty wymiar tej tragedii miał się niebawem objawić w całej pełni, gdyż szybko okazało się, że Curtis odebrał sobie życie, będąc u szczytu swych twórczych możliwości. Nieunikniony był fakt, że wydany już po jego śmierci materiał zespołu może liczyć na szczególne potraktowanie ze strony słuchaczy, ale niewielu osobom udało się przewidzieć wysoki poziom utworów, które pojawiły się na rynku w 1980 r. Singel "Love Will Tear Us Apart" - bodaj najlepszy z wydanych w tym roku - był niepokojącym dokumentem rozpadającego się związku. Curtis śpiewał go głosem, o który niewielu go posądzało.
 

Opublikowany wkrótce album Closer również był doskonały i prezentował zespół z jak najlepszej strony. Prezentując takie perełki, jak przejmujący utwór "Isolation" i niezwykły "Twenty-Four Hours", album podkreślał uczucie rozpaczy, będąc jednocześnie niemal terapeutycznym oczyszczeniem. Od strony instrumentalnej dzieło zaskakiwało niezwykłą dojrzałością pod każdym względem i zasłużenie oceniane jest jako najbardziej błyskotliwy album rockowy lat 80. W następnym roku na rynku pojawiło się podwójne wydawnictwo Still, na którym zamieszczono pozostały materiał grupy, studyjny i koncertowy, często pozostawiający od strony technicznej wiele do życzenia. Kilka miesięcy po śmierci Curtisa pozostali muzycy rozpoczęli działalność jako New Order. Still
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
An ideal for living EP.Joy Division06.1978--Enigma PSS 139
Transmission /NoveltyJoy Division10.1979--Factory FAC 13[written by Ian Curtis, Peter Hook, Stephen Morris, Bernard Sumner][produced by Martin Hannett][4[77].Indie Chart]
Atmosphere/Dead soulsJoy Division03.1980--Factory FACTUS 2[written by Ian Curtis, Peter Hook, Stephen Morris, Bernard Sumner][produced by Martin Hannett][1[70].Indie Chart]
Love will tear us apart/These daysJoy Division06.198013[17]-Factory FAC 23[written by Ian Curtis, Peter Hook, Stephen Morris, Bernard Sumner][produced by Martin Hannett,Joy Division][42[14].Hot Disco/Dance;Factory [import] 12"][1[195].Indie Chart]
Komakino /IncubationJoy Division04.1981--Factory FAC 28 [flexi][written by Ian Curtis, Peter Hook, Stephen Morris, Bernard Sumner][produced by Martin Hannett]
Love will tear us apart [re-issue]Joy Division10.198319[9]-Factory FAC 23[2x-platinum-UK][written by Ian Curtis, Peter Hook, Stephen Morris, Bernard Sumner][produced by Martin Hannett,Joy Division]
The Peel SessionsJoy Division12.198696[2]-Strange Fruit SFPS 013[written by Ian Curtis, Peter Hook, Stephen Morris, Bernard Sumner][produced by Bob Sargeant][4[13].Indie Chart]
The Peel SessionsJoy Division10.198798[1]-Strange Fruit SFPS 033[written by Ian Curtis, Peter Hook, Stephen Morris, Bernard Sumner][produced by Bob Sargeant][3[17].Indie Chart]
Atmosphere /She's Lost ControlJoy Division06.198834[5]-Factory FAC 2137[written by Ian Curtis, Peter Hook, Stephen Morris, Bernard Sumner][produced by Martin Hannett][2[10].Indie Chart]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
CloserJoy Division07.19806[9]-Factory FACT 25[gold-UK][produced by Martin Hannett]
Unknown pleasuresJoy Division08.19805[3]-Factory FACT 10[platinum-UK][produced by Martin Hannett]
StillJoy Division10.19815[13]-Factory FACT 40[gold-UK][produced by Martin Hannett]
Substance 1977-1980Joy Division07.19887[8]146[8]Factory FACT 250[gold-UK][produced by Martin Hannett,Joy Division]
Pernament Joy Division 1995Joy Division06.199516[4]-London 8286242[gold-UK][produced by Martin Hannett]
Heart and soulJoy Division01.199870[3]-London 8289682[produced by Martin Hannett]
Preston 28.02.1980Joy Division06.1999149[1]-NMC Music FACD 2.60[produced by Beccy Ryan]
The Complete BBC RecordingsJoy Division08.2000188[1]-Strange Fruit SFRSCD094[produced by Bob Sargeant, Tony Wilson]
Substance Joy Division01.200679[3]-London 3984282242[produced by Martin Hannett,Joy Division]
The Best of Joy Division Joy Division04.200863[2]-Rhino 5144273022[gold-UK][produced by Martin Hannett]
Total: From Joy Division to New OrderJoy Division06.201151[2]-Rhino 5249864795[gold-UK]

Enigma Records

Enigma Records (znana również jako Enigma Entertainment Corporation) była popularną amerykańską wytwórnią płytową rockową i alternatywną w latach 80-tych. 

 Enigma Records rozpoczęła działalność jako oddział Greenworld Distribution, niezależnego importera/dystrybutora muzyki, w 1981 roku.  Cztery lata później, w 1985 roku, Enigma zerwała więzi z Greenworld i stała się własną firmą. Początkowo Enigma miała siedzibę w Torrance w Kalifornii, następnie w El Segundo w Kalifornii i ostatecznie w Culver City w Kalifornii.  Enigma została założona i prowadzona przez braci Williama i Wesleya Hein. Jim Martone dołączył do firmy w 1984 roku. 

Enigma skupiała się na muzyce punk rockowej, alternatywnej i heavy metalowej, chociaż wydawała również techno (Synthicide Records), jazz (Intima Records) i muzykę klasyczną (Enigma Classics) za pośrednictwem wytwórni zależnych.  Pierwszym wydawnictwem wytwórni był album Too Fast for Love zespołu Mötley Crüe. Album został pierwotnie wydany pod szyldem Leathür Records zespołu, ale wyprodukowany, wprowadzony na rynek i dystrybuowany przez zespół Enigma Records. Po przejściu zespołu do Elektra Records przyjęto nazwę Enigma Records, a wszyscy kolejni artyści byli wydawani pod tą nową nazwą. 

 Następnym dużym sukcesem Enigmy był występ z zespołem popowym Berlin. Początkowo Enigma Records była dystrybuowana za pośrednictwem niezależnych importerów/dystrybutorów płyt, takich jak Jem Records i Important Records. W 1984 roku Enigma weszła w spółkę joint venture z EMI America, aby podpisywać kontrakty i rozwijać nowych artystów. Wśród artystów podpisanych w ramach spółki byli Red Hot Chili Peppers i SSQ (później przemianowany na Stacey Q i podpisany z Atlantic Records). W 1986 roku Enigma przeniosła swoją dystrybucję do Capitol/EMI, dużej wytwórni płytowej, pozostawiając jednocześnie swój dział Restless Records niezależnym dystrybutorom, którzy wcześniej dystrybuowali Enigmę. 

Poison, zespół glam rockowy, i The Smithereens byli dwoma z pierwszych artystów wydanych w ramach wspólnej współpracy Enigma/Capitol, z których oba odniosły znaczny sukces. W tym samym roku uruchomiono linię teledysków, które również były dystrybuowane przez Capitol. Jednym z największych sukcesów komercyjnych Enigmy był zespół chrześcijańskiego rocka Stryper, który miał kilka złotych i platynowych płyt na tej wytwórni, a także znaczny sukces międzynarodowy. Oprócz głównej wytwórni Enigma Records, firma miała dwie mniejsze wytwórnie zależne, a także firmę wydawniczą (La Rana / El Porto Music zarządzaną przez Bug Music). Enigma Retro skupiła się na reedycjach materiałów licencjonowanych od innych wytwórni, takich jak Straight Records, Bizarre Records i DiscReet Records.  

Dział Restless Records skupiał się na alternatywnych artystach, którzy nie byli przeznaczeni do dystrybucji przez duże wytwórnie. Enigma wydała również ścieżki dźwiękowe do filmów, w tym Terminator i River's Edge. Enigma wydała album kompilacyjny Enigma Variations z różnymi artystami. Enigma miała wspólne przedsięwzięcie z Mute Records i wydała niektóre tytuły Mute w Stanach Zjednoczonych. Przełomowy album Sonic Youth z 1988 roku Daydream Nation został pierwotnie wydany przez Enigma Records, we współpracy z Blast First Records. 

Enigma została formalnie przejęta przez Capitol/EMI w 1989 roku. Część jej katalogu i operacji została połączona z nadal niezależną Restless Records w 1991 roku. Kanadyjski oddział Enigmy został zamknięty w 1992 roku i zreorganizowany w FRE Records przed zamknięciem w 1999 roku, po czym jej wcześniejsze katalogi zostały sprzedane DROG Records. Katalog Enigma jest kontrolowany przez Capitol Music Group, należący do Universal Music Group, który przejął byłą spółkę macierzystą Capitol EMI i większość jej operacji związanych z muzyką nagraną w 2012 r. Hollywood Records Disney Music Group, dystrybuowane przez UMG, zajmuje się reedycjami albumów Enigma Strypera. Katalog albumów Devo i tytułów Enigma, które zostały połączone w Restless, jest własnością Warner Music Group, który przejął poprzednią spółkę macierzystą Restless, Rykodisc, w 2006 r. i jest dystrybuowany przez Alternative Distribution Alliance.

 Single na listach przebojów

I won't forget you/Blame it on you	Poison	09.1987	 13.US
Nothin' but a good time/Look but you can't touch	Poison	04.1988	35.UK/6.US
Fallen angel	Poison	07.1988	59.UK/12.US
Every rose has it's thorn/Livin' for the minute	Poison	10.1988	13.UK/1.US
Your mama don't dance/Look what the cat dragged in	Poison	02.1989	13.UK/10.US
Unskinny bop/Swampjuice [Soul-O]/Valley of lost souls	Poison	07.1990	15.UK/3.US
Something to believe in/Ball and chain	Poison	10.1990	35.UK/4.US
Ride the wind/Come hell or high water	Poison	02.1991	 	38.US
Bikini Girls With Machine Guns/Jackyard Backoff	Cramps	02.1990	35.UK
Magic Carpet Ride/ When We Kiss	Bardeux	02.1988	 	81.US
When We Kiss/Magic Carpet Ride 	Bardeux	04.1988	 36.US
I Love The Bass 	Bardeux	09.1989	 	68.US
Only A Memory/The Seeker	Smithereens	05.1988 92.US
A Girl Like You	Smithereens	12.1989	 38.US
Blues Before and After	Smithereens	05.1990	 	94.US
Blue Period	Smithereens with Belinda Carlisle	05.1990	99.UK
Honestly Stryper 11.1987  23.US
Always There for You Stryper 07.1988  71.US
I Believe in You Stryper 11.1988  88.US

poniedziałek, 6 stycznia 2025

Straight Records

Straight Records, samookreślające się po prostu jako Straight, było wytwórnią płytową utworzoną w 1969 roku w celu dystrybucji produkcji i odkryć Franka Zappy i jego partnera biznesowego/menedżera Herba Cohena. Straight powstało w tym samym czasie co towarzysząca wytwórnia, Bizarre Records. Straight i Bizarre były produkowane i dystrybuowane w Stanach Zjednoczonych przez rodzinę wytwórni Warner Bros. Records, do której należała również Reprise Records. Nagrania Straight były dystrybuowane w Wielkiej Brytanii przez CBS Records. 
 
Frank Zappa wybrał większość artystów dla wytwórni Straight. Jego pierwotnym zamiarem było wydawanie albumów artystów awangardowych w Bizarre i nagrań bardziej popularnych artystów w Straight. Jednak pierwotny pomysł nie wypalił zgodnie z oczekiwaniami z powodu problemów z dystrybucją płyt i zarządzaniem artystami. Frank Zappa, Mothers of Invention, Wild Man Fischer i Lenny Bruce z pewnością pasowali do Bizarre, ale wszyscy inni skończyli w Straight. Doprowadziło to do powstania kilku bardzo niezwykłych albumów w wytwórni Straight, zwłaszcza tych autorstwa Captain Beefheart, Alice Cooper i GTO. Zappa był również odpowiedzialny za pierwszą płytę Persuasions, Acapella. Przez telefon usłyszał Persuasions śpiewających na żywo w sklepie z płytami w Jersey City. Ze względu na swoją pasję do doo-wop Zappa natychmiast poleciał z grupą wokalną do Los Angeles, aby nagrać. Inni znani artyści Straight to Tim Buckley i duet Judy Henske & Jerry Yester. Ci muzycy trafili do wytwórni poprzez współpracę z menadżerem Herbem Cohenem. 
 
Pierwsze wydanie Love It to Death Alice Coopera ukazało się na Straight. Jednak zanim album odniósł sukces, został już ponownie wydany przez Warner Bros. Począwszy od 1972 roku, to i inne nagrania Straight były ponownie wydawane przez Reprise lub Warner Bros. W 1973 roku wygasła umowa dystrybucyjna Bizarre and Straight z Warner. Na mocy nowej umowy, która weszła w życie w tym samym roku, przedsięwzięcia biznesowe Zappy i Cohena z Warnerem zostały połączone i przemianowane na DiscReet Records.  
 
Partnerstwo biznesowe Zappy i Cohena zakończyło się w 1976 roku w sposób pełen goryczy, w wyniku sporu sądowego z obu stron. W ramach ugody zawartej kilka lat później Zappa zachował prawa własności do swojej pracy, a Herb Cohen przejął prawa własności do większości materiałów innych niż Zappa z Bizarre, Straight i DiscReet. W latach 1988 i 1989 nagrania Straight autorstwa Captain Beefheart, Alice Cooper, Tim Buckley, GTOs, Persuasions i Lord Buckley zostały krótko wydane ponownie na płytach CD i kasetach przez wytwórnię Enigma Retro.
 
  Zappa zmarł w wieku 52 lat w 1993 roku. Cohen zmarł w wieku 77 lat w 2010 roku. Krążą plotki, że od początku lat 90-tych własność niektórych nagrań Straight stała się niejasna. Mogło to zapobiec dalszym reedycjom niektórych materiałów Straight. Jednak pod koniec lat 2000. niektóre z tych nagrań (takie jak Blue Afternoon i Starsailor Tima Buckleya oraz Lick My Decals Off Baby Captaina Beefhearta) zostały ponownie wydane na 180-gramowym winylu i udostępnione do sprzedaży w sklepie iTunes Store. Nie zostały jednak ponownie wydane na płytach CD. Chociaż nie zostało to oficjalnie stwierdzone, uważa się, że klauzula uniemożliwiająca ponowne wydanie tych albumów dotyczyła wyłącznie wydań na płytach CD, a nie innych formatów. Jednak utwory z nich zostały licencjonowane i pojawiły się na kompilacjach CD w ostatnich latach.

 Albumy na listach przebojów

Trout Mask Replica	Captain Beefheart and His Magic Band	11.1969	21.UK
Lick My Decals Off, Baby	Captain Beefheart and His Magic Band	01.1971	20.UK
Pretties for you	Alice Cooper	06.1969	 193.US
Blue Afternoon	Tim Buckley	02.1970	 192.US

Tim Buckley

Właśc. Timothy Charles Buckley III, ur. 14.02.1947 r. w Waszyngtonie, USA, zm. 29.06.1975 r. w Santa Monica w Kalifornii. Kariera tego promiennego talentu zaczęła się w klubach folkowych Los Angeles. Odkrył go tam menedżer Herb Cohen i zapewnił kontrakt nagraniowy w prestiżowej wytwórni Elektra. Album Tim Buckley dowodził talentu artysty, ale ten rozwinął się w pełni na drugim longplayu Goodbye And Hello. Choć zawarte tam aranżacje uznaje się dziś za nieco przerysowane, o jakości płyty stanowi nagranie „Morning Glory", jedna z najbardziej uduchowionych kompozycji Buckleya, oraz natarczywe i pulsujące ,,I Never Asked To Be Your Mountain", zapowiadające przyszłe muzyczne skłonności Tima. 

Na następnym albumie Happy  wokalista porzucił poetycką metaforę typową dla jego poprzednika tworząc muzykę bardziej subtelną i intymną. Zrezygnował z dalszych usług autora tekstów Larry'ego Becketta, a Lee Underwood (gitara) i David Friedman (wibrafon) stworzyli dla jego mocno osobistych i melancholijnych kompozycji odpowiednie tło muzyczne. Tim Buckley kontynuował ten kierunek na albumach Blue Afternoon i Lorca, ale podczas gdy pierwszy z nich zawierał głównie chwytliwe, melodyjne utwory folkowo-jazzowe, to drugi szedł w bardziej radykalnym i eksperymentalnym kierunku.

 Skłonność do improwizacji zainspirowała longplay Starsailor, swobodny w formie, bezkompromisowy, niemal atoniczny, na którym głos artysty spełniał w kilku awangardowych kompozycjach   rolę   dodatkowego   instrumentu. W zestawie tym znalazł się subtelny utwór „Song To The Siren", wznowiony z sukcesem w 1983 r. przez grupę This Mortal Coil. Utwory Buckleya uznano za niekomercyjne i niechodliwe, co spowodowało, że zawiedziony wykonawca musiał szukać innego zajęcia. Przez jakiś czas pracował na przykład jako szofer Sly Stone'a.

 Paradoksalnie jednak, płynący z duszy artysty rytmiczny funk wytrzymał tę próbę i gdy Buckley pojawił się ponownie z albumem Greetings From LA, trafił na okres nowej fascynacji współczesną czarną muzyką. Ten pulsujący i zmysłowy longplay odniósł spory sukces komercyjny, choć dwa jego wznowienia wywołały już tylko średnie zainteresowanie. 

Tim Buckley zmarł w czerwcu 1975 r. po zażyciu śmiertelnego koktajlu heroinowo-morfinowego. Z czasem znaczenie i pozycja Buckleya rosły, zwłaszcza po wydaniu archiwalnej kolekcji Dream Letter, złożonej z nagrań londyńskich występów artysty w 1968 r. Stanowi ona testament godny jego wielkiej pasji twórczej.  

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Goodbye and HelloTim Buckley11.1967-171[5]Elektra 74 018[produced by Jerry Yester, Jac Holzman]
Happy SadTim Buckley04.1969-81[12]Elektra 74 045[produced by Zal Yanovsky, Jerry Yester]
Blue AfternoonTim Buckley02.1970-192[2]Straight 1060[produced by Tim Buckley]

Tommy Bruce

Tommy Bruce (ur. 16 lipca 1937r -zm. 10 lipca 2006r) był angielskim piosenkarzem rock and rollowym, który odniósł największy sukces na początku lat 60-tych. Jego cover „Ain't Misbehavin'” był hitem numer 3 na UK Singles Chart w 1960 roku.Ten wokalista rock and rollowy działający w latach 60-tych dysponował niezwykłym głosem określanym jako subtelna mieszanka śpiewu derkacza, dźwięku młota parowego i odgłosów szlifowania żwiru.
 

Osierocony w wieku lat 10, pracował później przez kilka lat jako pomocnik kierowcy na słynnym londyńskim targu owocowym Covent Garden. Za namową sąsiada - aktora, a później znanego kompozytora - Barry'ego Masona nagrał w 1960 r. taśmę demo, która zapewniła mu kontrakt z Norrie Paramorem z wytwórni Columbia Records. Jego pierwsza piosenka- dawny przebój Fatsa Wallera ,,Ain't Misbehavin"" doszła do 2. miejsca w Wielkiej Brytanii, a następna inny standard pt. „Broken Doll" weszła do brytyjskiej Top 40. Był to jednak ostatni taki sukces. 

Piosenkarza, którego albo kochano albo nienawidzono, oskarżano często o naśladownictwo Big Boppera. Stanowczo temu zaprzeczał, twierdząc, że wcale nie znał tak dobrze utworów tego wykonawcy. Ze swoją grupą The Bruisers występował w takich programach telewizyjnych jak Wham!!. Często koncertował pod auspicjami impresario Larry'ego Parnesa. Ten oryginalny, cockneyowski wykonawca, który nigdy nie twierdził, że faktycznie umie śpiewać, nagrywał również dla wytwórni Polydor w 1965 r., dla RCA w 1966 r. i dla CBS w 1969 r. Bruce ciągle śpiewa podczas wspomnieniowych koncertów rock and rolla i muzyki lat 60-tych, ale najlepsze lata ma oczywiście daleko za sobą.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Ain't Misbehavin'/Got The Water BoilinTommy Bruce And The Bruisers06.19603[16]-Columbia DB 4453[written by Andy Razaf, Fats Waller, Harry Brooks]
Broken Doll/I'm On FireTommy Bruce And The Bruisers09.196036[4]-Columbia DB 4498[written by Frank Clifford Harris, James W. Tate]
Babette/Honey Girl, You're LonelyTommy Bruce And The Bruisers02.196250[1]-Columbia DB 4776[written by Horatio Nicholls]