Twilight Sad

The Twilight Sad to szkocki zespół shoegaze lub post-rockowy z Kilsyth niedaleko Glasgow. Jej tradycyjną niezależną wytwórnią jest Rock Action Records.  

 Wokalista James Graham i gitarzysta Andy MacFarlane znali się ze szkoły i tam razem grali. Po ukończeniu szkoły średniej postanowili poważnie zająć się muzyką i wraz z perkusistą Markiem Devine, z którym grali wcześniej, i basistą Craigiem Orzelem założyli pod koniec 2003 roku zespół The Twilight Sad. Po raz pierwszy wystąpili jako zespół na żywo w Glasgow. Wypracowali własny styl, tworząc długie, bogato zaaranżowane utwory muzyczne. Nagrali cztery z nich na demo EP i zostali zaprezentowani wytwórni FatCat Records we wrześniu 2005 roku. Podpisali kontrakt płytowy, a rok później wydali swoją debiutancką EPkę wyłącznie w USA, gdzie także koncertowali. 

 Ich debiutancki album Fourteen Autumns & Fifteen Winters ukazał się w kwietniu 2007 roku i zebrał bardzo dobre recenzje. W następnym roku ukazała się EP-ka Here, It Never Snowed. Następnie „It Did” z akustycznymi wersjami piosenek z albumu oraz album „Killed My Parents” i „Hit the Road” z niepublikowanymi wcześniej nagraniami i coverami zespołów Smiths i Joy Division. Kontynuowali także trasę koncertową. Na żywo zespół powiększył się o klawiszowca Martina Doherty'ego. Występowali między innymi w USA z zespołem Mogwai, także z Glasgow. 

Następnie poświęcili się swojemu drugiemu studyjnemu albumowi Forget the Night Ahead, który ukazał się 22 września 2009 roku. Był to dalszy rozwój ich stylu post-rockowego i szkockiego folku, który stał się jeszcze wyraźniejszy w twórczości. Od 2010 roku nastąpiły zmiany personalne: Orzeł opuścił zespół i kontynuował działalność solową. Johnny Docherty wszedł jako basista zastępczy. Klawisze Doherty'ego i zaangażowanie Andrew Weatheralla jako producenta również wpłynęły na brzmienie kolejnego albumu, który był bardziej elektroniczny, ale także bardziej rockowy i ostrzejszy. Oprócz MacFarlane'a, tym razem Graham również wziął udział w pisaniu piosenek. Album „No One Can Ever Know” ukazał się w 2012 roku i po raz pierwszy zapewnił zespołowi miejsce na amerykańskich listach przebojów Heatseekers. 

 Jednak Martin Doherty założył drugi zespół z Chvrches i kiedy sukces stał się oczywisty, ponownie opuścił The Twilight Sad. Z Brandonem Smithem na jego miejscu powstał czwarty album Nobody Wants to Be Here and Nobody Wants to Leave. Wcześniej w latach 2013 i 2014 kilkakrotnie wykonywali na żywo utwory ze swojego pierwszego albumu Fourteen Autumns & Fifteen Winters. Wydany w październiku album był powrotem do poprzedniej kariery i łączył elementy od początku z elektronicznym stylem poprzedniego albumu. Tym wydawnictwem po raz pierwszy udało im się wejść na brytyjskie listy przebojów. EP-ka Òran Mór Session z ośmioma utworami z albumu nowo nagranymi w dawnym budynku kościoła i jednym coverem została ukończona w tym samym roku. Potem wokół zespołu zrobiło się nieco spokojniej. 

W 2016 roku zespół wystąpił w ramach wsparcia światowej trasy koncertowej The Cure w takich miejscach, jak Madison Square Garden w Nowym Jorku, Hollywood Bowl w Los Angeles i na stadionie Wembley w Londynie. W tym samym czasie James Graham rozpoczął drugi projekt zespołu o nazwie Out Lines, który wydał album w 2017 roku. Wreszcie rok później Mark Devine, drugi członek założyciel, opuścił The Twilight Sad. 

Z Grahamem, MacFarlane'em, basistą Docherty, perkusistą Johnnym Scottem i klawiszowcem Brendanem Smithem powstał nowy stały skład, z którym przeprowadzono zmianę wytwórni na Mogwais Rock Action i cztery lata po wydaniu ostatniego studyjnego albumu piąty nagrano album „It Will’t Be Like This All the Time”. Mieli także wsparcie Roberta Smitha z The Cure, który był fanem zespołu od kilku lat. Stał się jej najbardziej udanym albumem w dotychczasowej historii; nie tylko dotarł do pierwszej dwudziestki w Wielkiej Brytanii, ale także trafił na niemieckie listy przebojów. W USA przynajmniej zapewniło im to miejsce na niezależnych listach przebojów. Po nagraniach zamiast Scotta stałym perkusistą zespołu został Sebastian Schultz.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Became a Prostitute/In the Blackout	Twilight Sad	08.2009	71[2].Physical Singles Chart	-	Fat Cat 7FAT67	[written by James Graham, Andy MacFarlane][produced by Andy MacFarlane]
Seven Years of Letters/Suck	Twilight Sad	10.2009	51[3].Physical Singles Chart	-	Fat Cat 7FAT49	[written by James Graham, Andy MacFarlane][produced by Andy MacFarlane]
The Room/The Neighbours Can't Breathe	Twilight Sad	04.2010	41[1].Physical Singles Chart	-	Fat Cat 7FAT74	[written by James Graham, Andy MacFarlane][produced by Andy MacFarlane]
The Wrong Car EP.	Twilight Sad	10.2010	12[7].Physical Singles Chart	-	Fat Cat 12FAT079	[produced by Andy MacFarlane]
Sick/Untitled No. 67	Twilight Sad	11.2011	56[3].Physical Singles Chart	-	Fat Cat GBDCA 1101953	-
I Could Give You All That You Don't Want/The Airport	Twilight Sad	02.2015	2[4].Physical Singles Chart	-	Fat Cat GBDCA 1402817	-
It Never Was the Same/There's a Girl in the Corner	Twilight Sad	07.2015	2[17].Physical Singles Chart	-	Fat Cat GBDCA 1402818	-
Videograms/There's a Girl in the Corner	Twilight Sad	11.2018	4[11].Physical Singles Chart	-	Rock Action GBGDZ 1800034	-
Rats/Public Housing	Twilight Sad	12.2019	7[6].Physical Singles Chart	-	Rock Action GBGDZ 1900042	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Forget the Night Ahead	Twilight Sad	10.2009	186[1]	-	Fat Cat FATCD 77	[produced by Andy MacFarlane, Paul Savage]
No One Can Ever Know	Twilight Sad	02.2012	121[1]	-	Fat Cat FATCD 98	[produced by The Twilight Sad, Andrew Weatherall]
Nobody Wants to Be Here and Nobody Wants to Leave	Twilight Sad	11.2014	51[1]	-	Fat Cat FATCD 132	[produced by Andy MacFarlane]
It Won/t Be Like This All the Time	Twilight Sad	01.2019	17[1]	-	Rock Action ROCKACT 116	[produced by Andy MacFarlane]

Twilight Singers

 Twilight Singers to amerykański zespół indie rockowy. Został założony w 1997 roku przez Grega Dulli jako projekt poboczny podczas przerwy w działalności jego zespołu The Afghan Whigs. Po rozwiązaniu Afghan Whigs, Dulli wykorzystał The Twilight Singers jako swój własny pojazd artystyczny i wydał pięć albumów studyjnych wspieranych trasami koncertowymi na całym świecie. 

 W przerwie między albumami Afghan Whigs i w trakcie sporu z ich wytwórnią płytową, Elektra Records, Dulli nagrał dema dla zespołu z przyjaciółmi i współpracownikami Shawnem Smithem (Brad, Satchel, Pigeonhed) i Haroldem „Happy” Chichesterem (Royal Crescent Mob, Howlin' Maggie) w Kingsway Studio z inżynierem dźwięku Ryanem Hadlockiem w Nowym Orleanie. Te dema nadały wyjątkowo mroczny, napięty nastrój, nawet dla Grega Dulli. W wyniku problemów z wytwórnią The Afghan Whigs, toczą się dyskusje, czy Elektra mogła przemycić taśmy demo do internetu, ponieważ były szeroko rozpowszechnione w obiegu handlowym. 

The Afghan Whigs rozstrzygnęli spór z Elektrą i podpisali kontrakt z Sony/Columbia w kwietniu 1998 roku. Columbia wykupiła prawa do nagrań The Twilight Singers, ale wolała zamiast tego wydać nowy album Afghan Whigs. The Afghan Whigs 1965 został wydany w październiku 1998 roku i spotkał się z szerokim uznaniem krytyków. Zespół koncertował przez rok, promując album, ale zdecydował się rozwiązać w lutym 2001 roku. 

 W 2000 roku Greg Dulli reaktywował The Twilight Singers, przerabiając oryginalne wyciekłe dema z producentami muzyki tanecznej i autorami remiksów Fila Brazillia. Columbia wydała album jako Twilight as Played by The Twilight Singers we wrześniu 2000 roku. Zespół koncertował z członkami Howlin' Maggie i byłym perkusistą Afghan Whigs, Michaelem Horriganem, na basie. Dulli wziął sobie wolne po krótkiej trasie koncertowej Twilight, inwestując w bar w Los Angeles. W 2001 roku zaczął pracować nad kontynuacją Twilight, roboczo zatytułowaną Amber Headlights. Śmierć przyjaciela Dulliego, reżysera Teda Demme'a w styczniu 2002 roku, zmusiła go do odłożenia projektu na półkę i wziął drugą przerwę od pisania i nagrywania. 

Po przeczytaniu książki Jacka Londona Martin Eden i doświadczeniu trzęsienia ziemi, Dulli zabrał się za pisanie albumu koncepcyjnego, który stał się Blackberry Belle. Z liczną obsadą wykonawców, w tym byłą protegowaną Prince'a Apollonią i byłym wokalistą Screaming Trees Markiem Laneganem, Blackberry Belle stało się badaniem ciemnej strony miłości i straty, znanego tematu powracającego z poprzednich albumów Afghan Whigs, takich jak Black Love. Krytycy przyjęli z zadowoleniem powrót Dulliego i chcieli dać jego drugiemu albumowi, niezależnie finansowanemu i wydanemu przez One Little Indian Records w październiku 2003 r., wysokie noty. 

 Druga wersja koncertowa The Twilight Singers z udziałem Jona Skibica (gitary), Scotta Forda (gitara basowa), Johna Nooneya (klawisze) i Bobby'ego Macintyre'a (perkusja) odbyła dwuetapową trasę po Stanach Zjednoczonych i Europie w latach 2003 i 2004. W sierpniu 2004 roku zespół wydał swój trzeci album, She Loves You, zbiór coverów tak różnych artystów, jak Fleetwood Mac, Mary J. Blige, Björk i George Gershwin. We wrześniu 2005 roku Dulli w końcu wydał swój wcześniej odłożony album Amber Headlights jako swój pierwszy solowy album. Kontynuował pracę nad swoim czwartym albumem Twilight Singers, który został częściowo nagrany przy użyciu generatora w Nowym Orleanie po huraganie Katrina. Do 2005 roku trzy albumy The Twilight Singers sprzedały się łącznie w 58 000 egzemplarzy, według Nielsen SoundScan.

 The Twilight Singers wydali Powder Burns 16 maja 2006 roku, wspierani trasami koncertowymi w Stanach Zjednoczonych, Europie, Izraelu, Australii i Nowej Zelandii. Trzecia wersja koncertowa The Twilight Singers obejmowała Dave'a Rossera (gitary), Scotta Forda (bas), wokalisty/autora tekstów Jeffa Kleina (klawisze) i Bobby'ego Macintyre'a (perkusja). Mark Lanegan również koncertował z grupą. 3 stycznia 2007 roku The Twilight Singers zadebiutowali w telewizji w programie Jimmy Kimmel Live!, wykonując utwory „Forty Dollars” z Powder Burns i „Sublime” z A Stitch in Time. Do zespołu dołączył przyjaciel i muzyk Joseph Arthur na gitarze i wokalu. W połowie 2009 roku cover „When Doves Cry” zespołu The Twilight Singers został wydany na albumie Purplish Rain magazynu Spin do pobrania. 

 Greg Dulli ukończył pracę nad piątym albumem Twilight Singers zatytułowanym Dynamite Steps pod koniec 2010 roku. Album został wydany 15 lutego 2011 roku, ciesząc się uznaniem krytyków, za pośrednictwem Sub Pop Records. Przed wydaniem nowego albumu we wrześniu 2010 roku zespół wydał utwór z albumu „Blackbird and the Fox” z gościnnym udziałem Ani DiFranco, jako darmowy plik do pobrania na swojej stronie internetowej. Zespół wsparł wydanie albumu występami na żywo w sklepach Amoeba Music w Los Angeles i San Francisco, a następnie pojawił się ponownie w programie Jimmy Kimmel Live! 23 lutego 2011 roku, wykonując utwory „On the Corner” i „Gunshots”, w obu z gościnnym udziałem gitarzysty i wokalisty Josepha Arthura. Zespół Twilight Singers wykonał „On „The Corner” w programie Late Show z Davidem Lettermanem 26 kwietnia 2011 r. 

 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Teenage Wristband	Twilight Singers	11.2003	150[1]	-	One Little Indian 394	[written by Greg Dulli][produced by Greg Dulli, Mathias Schneeberger, Mike Napolitano]
Feathers	Twilight Singers	02.2004	159[1]	-	One Little Indian 391	[written by Greg Dulli][produced by Greg Dulli, Mathias Schneeberger, Mike Napolitano]

Enrique Iglesias

Enrique Iglesias, właściwie Enrique Miguel Iglesias Preysler (ur. 8 maja 1975r w Madrycie) - hiszpański piosenkarz, aktor i kompozytor.
Jest synem hiszpańskiego piosenkarza i kompozytora Julia Iglesiasa oraz filipińskiej dziennikarki Isabel Preysler. Kiedy miał trzy lata, jego rodzice rozwiedli się. Pięć lat później, po porwaniu jego dziadka, Julio Iglesiasa Seniora przez ETA, Enrique przeprowadził się do Miami, gdzie mieszkał wówczas jego ojciec.


Karierę muzyczną rozpoczął w szkole średniej, kiedy wystąpił w musicalu Hello, Dolly!. Podczas studiów zdecydował, że spróbuje swoich sił w branży rozrywkowej, jednak nie miał wówczas wystarczająco pieniędzy na nagranie pierwszego demo. Z pomocą przyszła mu jego opiekunka z dzieciństwa, Elvira Olivares, która zaoferowała pożyczkę w wysokości 2 tys. dolarów. W tym czasie Iglesias nawiązał współpracę z menedżerem Fernanem Martinezem, który rozesłał demo piosenkarza (używającego wówczas pseudonimu Enrique Martinez) do kilku wytwórni. Po upływie kilku miesięcy Enrique podpisał kontrakt z Fonovisa i rozpoczął nagrywanie swojej debiutanckiej płyty w Toronto w Kanadzie.

Album, zatytułowany po prostu Enrique Iglesias, miał premierę w 1995r. Znalazły się na nim przede wszystkim popowo-rockowe ballady, w tym dwa przeboje: „Si tú te vas” oraz „Experiencia religiosa”, a także utwór „Por amarte”, który został wykorzystany jako motyw muzyczny w telenoweli Marisol. W ciągu pierwszego tygodnia po premierze album sprzedał się USA w liczbie ponad 500 tys. sztuk, co było niezwykłym osiągnięciem jak na płytę nagraną w języku innym niż angielski. Sukces płyty doprowadził do nagrania jej włosko- i portugalskojęzycznej wersji. Krążek zapewnił Iglesiasowi nagrodę Grammy w kategorii „Najlepszy wykonawca latynoski”.

W 1997 do sklepów trafiła jego druga płyta studyjna zatytułowana Vivir (To Live). Wśród utworów, które znalazły się na płycie, był m.in. utwór „Solo en ti”, będący coverem przeboju „Only You” z repertuaru zespołu Yazoo. W ramach promocji albumu artysta zagrał trasę koncertową obejmującą szesnaście krajów. Na scenie towarzyszyli mu m.in. muzycy, którzy mieli na koncercie nagrania i występy z takimi artystami, jak Elton John czy Bruce Springsteen. Płytę Viver promowały trzy single: „Enamorado por primera vez”, „Solo en tí” oraz „Miente”. Wszystkie dotarły na szczyt latynoskiej listy przebojów magazynu „Billboard”. Otrzymał nominację do Amerykańskiej Nagrody Muzycznej dla ulubionego artysty latynoskiego. Podczas ceremonia wręczenia nagród, na której triumfował jego ojciec, wykonał piosenkę „Lluvia cae”.

Rok później ukazała się trzecia płyta Enrique Iglesiasa zatytułowana Cosas del amor (Things of Love). Pochodzące z albumu single „Esperanza” i „Nunca te olvidaré” dotarły na szczyt latynoskiej listy przebojów „Billboardu” i ugruntowały pozycję piosenkarza na rynku muzyki latynoskiej. Wspierając promocję płyty, zagrał serię koncertów, z czego występ w Acapulco był transmitowany przez telewizję. Niedługo po tym wokalista ruszył w trasę koncertową o tytule Cosas del Amor, w ramach której grał na dużych stadionach. Była to pierwsza w historii trasa koncertowa sponsorowana przez markę McDonald’s. Podczas rozdania Amerykańskich Nagród Muzycznych został uhonorowany w kategorii „Ulubiony artysta latynoski”.

W 1999 zdecydował się na nagranie płyty z piosenkami w języku angielskim. Pomógł mu w tym aktor Will Smith. Pierwszym anglojęzycznym singlem piosenkarza został singel „Bailamos”, który znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu Bardzo dziki zachód Smitha. Sukces piosenki spowodował wzrost zainteresowania artystą ze strony wytwórni płytowych. Ostatecznie podpisał kontrakt z Interscope, dla której nagrał swoją pierwszą anglojęzyczną płytę, zatytułowaną po prostu Enrique. Sesja nagraniowa trwała dwa miesiące. Na album trafiły m.in. takie kompozycje, jak duet „Could I Have This Kiss Forever” z Whitney Houston, cover piosenki „Sad Eyes” Bruce’a Springsteena oraz utwór „Be With You”. Ostatnim singlem promującym album była piosenka „You’re My #1”, wydana na terytoriach kilku krajów w formie duetów z lokalnymi gwiazdami: w Rosji była to Alsou, w Brazylii duet Sandy & Junior, a w Azji - Valen Hsu.

W 2000 współprodukował musical Four guys named Jose and una mujer named Maria wystawiany na Broadwayu. 30 października 2001 ukazała się jego nowa płyta studyjna zatytułowana Escape. Album zadebiutował na drugim miejscu listy najpopularniejszych albumów notowania „Billboard”, uzyskując wynik ok. 267 tys. sztuk sprzedanych w pierwszym tygodniu od premiery. Album uzyskał status platynowej płyty w wielu krajach na świecie, takich jak m.in.: Kanada (sześciokrotnie), Irlandia, Australia (pięciokrotnie), Wielka Brytania (czterokrotnie), Stany Zjednoczone, Indie (trzykrotnie) i Niemcy (dwukrotnie). Na całym świecie płyta sprzedała się w ponad 23 mln egzemplarzach. Krążek promowany był przez single „Hero” i tytułowy „Escape”, a płyta do tej pory jest najlepiej sprzedającym się albumem w jego karierze. W ramach jej promocji artysta zagrał serię koncertów w szesnastu krajach. Bilety na wszystkie występy zostały wyprzedane.

W 2002 wydał swoją czwartą hiszpańskojęzyczną płytę studyjną zatytułowaną Quizás. Piosenki, które na nią trafiły, wyróżniały się bardziej introspektywnym charakterem i bardziej dopracowaną produkcją. Płyta zadebiutowała na dwunastym miejscu listy przebojów „Billboardu” i na szczycie zestawienia najpopularniejszych albumów latynoskich. W ciągu tygodnia od premiery krążek rozszedł się w liczbie miliona sztuk, stając się najlepiej sprzedającą się hiszpańskojęzyczną płytą od pięciu lat. Trzy promujące ją single dotarły na szczyt latynoskiej listy przebojów, a piosenka „Para que la vida” została odtworzona ponad milion razy w amerykańskich rozgłośniach radiowych, ustanawiając nowy rekord. Piosenkarz jako pierwszy artysta wykonał po hiszpańsku piosenkę („Quizás”) w programie telewizyjnym The Tonight Show With Jay Leno. Album zapewnił mu nagrodę Latin Grammy Award w kategorii „Najlepsza popowa płyta”.

W 2003 zagrał też u boku Antonio Banderasa i Salmy Hayek w filmie Pewnego razu w Meksyku: Desperado 2 w reżyserii Roberta Rodrigueza. 25 listopada ukazała się jego siódma płyta studyjna zatytułowana 7, dotarła do 34. miejsca listy „Billboardu”, sprzedając się w pierwszym tygodniu w liczbie 349 tys. sztuk. Krążek promowany był przez single „Addicted” i „Not in Love”, nagrany w duecie z Kelis. Pod względem muzycznym kompozycje nawiązywały do brzmienia z lat 80-tych. Wkrótce po premierze płyty wyruszył w największą w swojej karierze trasę koncertową, odwiedzając takie miejsca, jak m.in. Australia, Indie, Egipt, czy Singapur. Trasa zakończyła się w Południowej Afryce. W tym czasie artysta pojawił się też w kilku popularnych programach telewizyjnych (m.in. The Oprah Winfrey Show) oraz jako gość Diego Maradony w Argentynie. Promował też zapach True Star Men Tommiego Hilfigera. W 2004 wcielił się w rolę cesarza rzymskiego w reklamie telewizyjnej Pepsi, w której zagrał u boku trzech piosenkarek: Britney Spears, Beyoncé i Pink.

Na jego nowe nagrania fani musieli poczekać prawie cztery lata. Nowy singel „Do You Know (The Ping Pong Song)”, który stał się hitem, miał premierę 10 kwietnia 2007 i zapowiadał nowy album piosenkarza zatytułowany Insomniac. Płyta trafiła do sklepów 12 czerwca tego samego roku. Materiał na album powstawał przy współpracy m.in. Seana Mansarda, Maxa Martina, Kristiana Lundina, Marka Taylora, Poula Barry’ego i Andersa Bagge. Na ostateczną wersję krążka trafiło dwanaście piosenek w języku angielskim i trzy w języku hiszpańskim. Trasa koncertowa promująca płytę rozpoczęła się koncertem w Virgin Megastore w Los Angeles. 29 czerwca 2008 piosenkarz wystąpił na Ernst-Happela w Wiedniu przed finałem Mistrzostw Europy 2008, prezentując piosenkę „Can You Hear Me”.

W styczniu 2010, w związku z trzęsieniem ziemi na Haiti, przekazał zyski ze sprzedaży swojej piosenki „It Must Be Love” na rzecz organizacji pomagającym poszkodowanym w tragedii. Miesiąc później, razem z innymi artystami, wziął udział w nagraniu nowej wersji przeboju „We Are the World”. 5 lipca na rynku pojawił się jego dziewiąty album studyjny zatytułowany Euphoria, będący pierwszym dwujęzycznym albumem w dorobku artysty. Na płycie znalazło się siedem angielskich i sześć hiszpańskich piosenek, a gościnnie zaśpiewali w nim tacy artyści, jak m.in. Nicole Scherzinger, Pitbull, Akon i Lionel Richie. Po wydaniu album zadebiutował na dziesiątym miejscu na liście Billboard 200, ze sprzedażą 27 tys. egzemplarzy. Był to również najlepiej sprzedający się album latynoski w 2010. Na świecie sprzedał się w łącznym nakładzie ponad 55 mln sztuk. Na krążku znalazły się hity, takie jak m.in. wyprodukowany przez RedOne’a utwór „I Like It” (z udziałem amerykańskiego rapera Pitbulla), hiszpańskojęzyczny „Cuando me enamoro” (nagrany wspólnie z latynoskim wykonawcą Juanem Luisem Guerrą), „Heartbeat” (z udziałem Nicole Scherzinger), „No me digas que no” oraz „Tonight (I’m Fuckin’ You)” (z udziałem Ludacrisa i DJ-a Franka E). Wznowienie albumu zostało wzbogacone o remiksy trzech utworów: „Tonight (I’m Lovin’ You)”, „I Like It” oraz „Heartbeat”.

W 2012 wyruszył z Jennifer Lopez w jej trasę koncertową Dance Again World Tour. 18 marca 2014 ukazała się jego kolejna płyta studyjna zatytułowana Sex and Love, która była drugim dwujęzycznym albumem w dorobku piosenkarza. Krążek promowany był m.in. przez singiel „Bailando”, nagrany razem z Descemerem Bueną i grupą Gente de Zona. Utwór stał się przebojem.

Spotykał się z Celines Toribio, Sofią Vergarą, Samanthą Torres (1997), Christiną Aguilerą (1998), Shannon Elizabeth (2000–2001), Jennifer Love Hewitt (2001) i Cynthią Kirchner (2001).

Od grudnia 2001 związany jest z tenisistką i modelką Anną Kurnikową, z którą poznał się na planie teledysku do utworu „Escape”. 16 grudnia 2017 zostali rodzicami bliźniąt, Nicolasa i Lucy, 30 stycznia 2020 córki Mary

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Bailamos	Enrique Iglesias	07.1999	4[28]	1[2][20]	Overbrook 97 122	[gold-UK][piosenka z filmu Wild wild west][written by Paul Barry/Mark Taylor][produced by Mark Taylor ,Brian Rawling]
Rhythm divine	Enrique Iglesias	12.1999	45[10]	32[17]	Interscope 497226	[written by Paul Barry/Mark Taylor][produced by Mark Taylor, Brian Rawling]
Be with you/Sólo me importas tú	Enrique Iglesias	04.2000	-	1[3][20]	Interscope 490366	[written by Paul Barry/Mark Taylor][produced by Mark Taylor, Brian Rawling]
Could i have this kiss forever	Whithey Houston & Enrique Iglesias	06.2000	7[23]	52[19]	Arista 74321795992 [UK]	[written by Diane Warren][produced by David Foster, Mark Taylor, Brian Rawling]
Sad eyes	Enrique Iglesias	10.2000	-	123[1]	Interscope	[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen, Chuck Plotkin, Jon Landau, Roy Bittan]
Hero	Enrique Iglesias	09.2001	1[1][69]	3[34]	Interscope 4976332 [UK]	[2x-platinum-UK][written by Enrique Iglesias/Paul Barry/Mark Taylor][produced by Mark Taylor]
Escape	Enrique Iglesias	02.2002	3[28]	12[20]	Interscope 4976922	[gold-UK][written by Enrique Iglesias, Steve Morales, Kara DioGuardi, David Siegel][produced by Steve Morales]
Don' t turn off the lights/No apagues la luz	Enrique Iglesias	07.2002	-	110[5]	Interscope 497762	[written by ara DioGuardi/Enrique Iglesias/Steve Morales/David Siegel][produced by Steve Morales]
Mentiroso	Enrique Iglesias	08.2002	-	105[8]	Album cut	[written by Cheín García Alonso/Enrique Iglesias][produced by Léster Méndez,Enrique Iglesias]
Love to see you cry	Enrique Iglesias	09.2002	12[34]	-	Polydor 4977252 [UK]	[written by Paul Barry/Enrique Iglesias/Mark Taylor/Steve Torch][produced by Mark Taylor]
Maybe	Enrique Iglesias	12.2002	12[16]	-	Interscope 4978222	[written by Kara DioGuardi/Enrique Iglesias/Steve Morales/David Siegel][produced by Steve Morales,Enrique Iglesias]
Quizas	Enrique Iglesias	02.2003	-	121[1]	Album cut	[written by Enrique Iglesias/Lester Mendez][produced by Léster Méndez]
To love a woman	Lionel Richie/Enrique Iglesias	04.2003	19[7]	-	Mercury 0779082	[written by Paul Barry/Mark Taylor]
Para que la vida	Enrique Iglesias	05.2003	-	102[4]	Album cut	[written by Léster Méndez,Enrique Iglesias,Cheín García-Alonso][produced by Léster Méndez]
Addicted	Enrique Iglesias	11.2003	11[25]	101[10]	Interscope 9814327 [UK]	[written by Paul Barry/Enrique Iglesias/Mark Taylor][produced by Mark Taylor]
Not in love	Enrique Iglesias feat Kelis	03.2004	5[9]	118[3]	Interscope 9862022	[written by Enrique Iglesias,Paul Barry,Mark Taylor,Fernando Garibay,Sheppard Solomon,Victoria Horn,Kelis Rogers][produced by Mark Taylor,Enrique Iglesias]
Do You Know? (The Ping Pong Song)	Enrique Iglesias	06.2007	3[14]	21[12]	Polydor 1735807 [UK]	[gold-UK][written by Sean Garrett,Enrique Iglesias,Brian Kidd][produced by Sean Garrett,Brian Kidd]
Tired Of Being Sorry	Enrique Iglesias	09.2007	20[9]	-	Polydor 4558 [UK]	[written by Scott Thomas][produced by Scott Thomas]
Donde Estan Corazon	Enrique Iglesias	02.2008	-	101[12]	Universal Music Latino	[written by Enrique Iglesias,Coti Sorokin][produced by Enrique Iglesias]
Lloro Por Ti	Enrique Iglesias	08.2008	-	91[1]	Universal Music Latino	[written by Enrique Iglesias,Descemer Bueno,Juan Luis Morena,Llandel Veguilla][produced by Enrique Iglesias,Carlos Paucar,Nesty "La Mente Maestra","El Profesor" Gómez Victor "El Nasi" ]
Takin' Back My Love	Enrique Iglesias	02.2009	12[24]	-	Polydor 3966 [UK]	[silver-UK][written by Enrique M. Iglesias, Frankie Storm, Nadir Khayat][produced by RedOne]
Cuando Me Enamoro	Enrique Iglesias Featuring Juan Luis Guerra	07.2010	-	89[5]	Universal	[written by Enrique Iglesias, Descemer Bueno][produced by Carlos Paucar]
I Like It	Enrique Iglesias Featuring Pitbull	05.2010	4[21]	4[38]	Polydor 2744795 [UK]	[platinum-UK][3x-platinum-US][written by Enrique Iglesias,Nadir Khayat,Armando Pérez,Lionel Richie][produced by RedOne]
Heartbeat	Enrique Iglesias	09.2010	8[11]	-	Polydor 2752224 [UK]	[silver-UK][written by Enrique Iglesias,Jamie Scott,Mark Taylor][produced by Mark Taylor]
No Me Digas Que No	Enrique Iglesias Featuring Wisin & Yandel	03.2011	-	121[1]	Universal Republic	[written by Enrique Iglesias, Descemer Bueno, Juan Luis Morena, Llandel Veguilla, Ernesto Padilla, Victor Martinez][produced by Carlos Paucar, Nesty "La Mente Maestra", Victor "El Nasi"]
Tonight (I'm Lovin' You)	Enrique Iglesias Featuring Ludacris & DJ Frank E	12.2010	5[25]	4[38]	Polydor GBUV 71100096 [UK]	[gold-UK][3x-platinum-US][written by Enrique Iglesias, Jacob Luttrell, Lauren Christy, Christopher Bridges][produced by DJ Frank E]
Dirty Dancer	Enrique Iglesias With Usher Featuring Lil Wayne	05.2011	21[7]	18[12]	Polydor GBUM 71103450 [UK]	[gold-US][written by Enrique Iglesias ,Nadir Khayat ,Evan Bogart, Erika Nuri, David Quiñones][produced by RedOne & Jimmy Joker]
I Like How It Feels	Enrique Iglesias Featuring Pitbull & The WAV.s	10.2011	-	74[3]	Universal Republic	[written by Enrique Iglesias,RedOne,Pitbull,Alex PAdam Baptiste,Björn Djupström,Bilal The Chef][produced by RedOne,Alex P]
Naked	Dev & Enrique Iglesias	04.2012	-	99[1]	Universal Republic	[written by Dev, the Cataracs, Enrique Iglesias][produced by The Cataracs]
Finally Found You	Enrique Iglesias Featuring Sammy Adams	09.2012	-	24[14]	Universal Republic	[gold-US][written by Yoan Chirescu,Fadil El Ghoul,Enrique Iglesias,Fabian Lenssen,Jacob Luttrell,soFLY & Nius,Sam Wisner][produced by soFLY & Nius,Fadil El Ghoul]
Turn The Night Up	Enrique Iglesias	08.2013	-	61[6]	Republic	[written by Enrique Iglesias, Niles Hollowell-Dhar, Marty James, Rome Ramirez][produced by The Cataracs]
Loco	Enrique Iglesias Featuring Romeo Santos	09.2013	-	80[4]	Republic	[written by Enrique Iglesias,Descemer Bueno,Lenny Medina][produced by Romeo Santos,Carlos Paucar]
Heart Attack	Enrique Iglesias	12.2013	-	88[2]	Republic	[written by Enrique Iglesias,Niles Hollow-Dhar,Marty James,Rome Ramirez][produced by The Cataracs]
El Perdedor	Enrique Iglesias Featuring Marco Antonio Solis	02.2014	-	85[1]	Republic	[written by Enrique Iglesias,Descemer Bueno][produced by Carlos Paucar, Enrique Iglesias]
I'm a Freak	Enrique Iglesias featuring Pitbull	03.2014	4[16]	-	Republic GBUM 71309058 [UK]	[silver-UK][written by Enrique Iglesias,Armando Perez,Niles Dha,rMarty James ][produced by KSHMR]
Bailando	Enrique Iglesias Featuring Descemer Bueno & Gente de Zona	05.2014	75[1]	12[30]	Republic GBUM 71400955 [UK]	[4x-platinum-US][platinum-UK]-US][written by Enrique Iglesias,Descemer Bueno,Alexander Delgado,Randy Malcom Martinez,Sean Paul][produced by bCarlos Paucar]
There Goes My Baby	Enrique Iglesias featuring Flo Rida	06.2014	50[5]	-	Republic GBUM 71400954	-
El Perdon (Forgiveness)	Nicky Jam & Enrique Iglesias	04.2015	-	56[30]	Sony Latin	[silver-UK][written by Nick Rivera,Caminero Lil' Eddie][produced by Saga Whiteblack]
Messin' Around	Pitbull Featuring Enrique Iglesias	04.2016	-	64[8]	RCA	[written by Armando C. Pérez,Enrique Iglesias,Jose Garcia,Jorge Gomez,AJ Junior,Jimmy Thornfeldt,Michael Calderon,Gary Richrath][produced by Jimmy Joker,Gomez,IAMCHINO,AJ Junior]
Duele el Corazón	Enrique Iglesias Feat. Wisin or Tinashe & Javada	07.2016	-	82[8]	Universal Republic	[silver-UK][written by Enrique Iglesias,Patrick Ingunza,Silverlo Lozada,Juan Luis Moreira,Servando Primera,Hasibur Rahman,Francisco Saldaña][produced by Carlos Paucar,Francisco "Luny" Saldaña]
Súbeme la Radio	Enrique Iglesias Featuring Descemer Bueno, Zion & Lennox Or Sean Paul	04.2017	10[14]	81[9]	RCA USRC 11701763 [UK]	[platinum-UK][written by Enrique Iglesias, Descemer Bueno, Carlos Ortiz ,Felix Ortiz, Gabriel Pizarro ,Juan Rivera, Luis Ortiz][produced by Chris Jeday ,Carlos Paucar ,Gaby Music]
El Baño	Enrique Iglesias Featuring Bad Bunny	01.2018	-	98[1]	RCA	[written by Enrique Iglesias, Benito Martínez, Francisco Saldaña, Xavier Semper, Edgar Semper, Hasibur Rahman, Servando Primera ,Luian Malavé][produced by Carlos Paucar,Luny Tunes]
Gracias A Ti	Wisin & Yandel Featuring Enrique Iglesias	12.2019	-	116[1]	RCA	[written by Juan Luis Morena,Llandel Veguilla,"El Profesor" Gómez][produced by Nesty "La Mente Maestra,"Victor "El Nasi","El Profesor" Gómez]
Fútbol y Rumba	Anuel AA featuring Enrique Iglesias	06.2020	-	112[1]	Real Hasta la Muerte	[written by Frabián Elí Daniel Oviedo, Emmanuel Gazmey ,Enrique Iglesias][produced by Ovy on the Drums]

Albumy

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Enrique Iglesias	Enrique Iglesias	05.1996	-	148[18]	Fonovisa 0506	[platinum-US][produced by Rafael Pérez Botija]
Vivir	Enrique Iglesias	02.1997	-	33[18]	Fonovisa 0001	[platinum-US][produced by Rafael Pérez Botija]
Cosas del amor	Enrique Iglesias	10.1998	-	64[16]	Fonovisa 80002	[gold-US][produced by Rafael Pérez Botija]
Bailamos-Greatest Hits	Enrique Iglesias	06.1999	-	65[22]	Fonovisa 0517	[gold-US]
Enrique	Enrique Iglesias	12.1999	80[20]	33[49]	Interscope 490540	[platinum-US][gold-UK][produced by Estéfano, David Foster ,Enrique Iglesias, Rhett Lawrence, Patrick Leonard, Lester Mendez, Rick Nowels, Brian Rawling, Mark Taylor, Walter Turbitt]
The best hits	Enrique Iglesias	03.2000	-	175[2]	Fonovisa 0518	[gold-US][produced by Rafael Pérez Botija]
Escape	Enrique Iglesias	01.2002	1[2][97]	2[64]	Interscope 493148	[3x-platinum-US][5x-platinum-UK][produced by Enrique Iglesias, Léster Méndez, Steve Morales, Mark Taylor]
Quizas	Enrique Iglesias	.2002	148[1]	12[8]	Universal Latino 064385	[gold-US][produced by Enrique Iglesias,Léster Méndez,Rafael Pérez-Botija,Andrés Restrepo]
7	Enrique Iglesias	12.2003	13[30]	31[10]	Interscope 0001711	[gold-UK][produced by Gregg Alexander,Tony Bruno,Rob Davis,Fernando Garibay,Enrique Iglesias,Mark Taylor,Steve Morales]
Insomniac	Enrique Iglesias	06.2007	3[32]	17[16]	Interscope 1734820 [UK]	[gold-UK][produced by Arnthor Birgisson,Sean Garrett,Enrique Iglesias,Jimmy Iovine,Brian Kidd,Martin Kierszenbaum ,Kristian Lundin,Mark Taylor,Steve Morales,Carlos Paucar,John Shanks,Stargate,Brodie Stewart,Scott Thomas,Rami Yacoub]
95/08 Éxitos	Enrique Iglesias	04.2008	-	18[32]	Universal Music Latino 0010973	-
Greatest Hits	Enrique Iglesias	11.2008	3[65]	80[2]	Interscope 1788453 [UK]	[2x-platinum-UK][produced by Enrique Iglesias, Mark Taylor, Brian Rawling ,Sean "The Pen" Garrett, RedOne ,Brian Kidd, Carlos Paucar, Scott Thomas, Steve Morales, Kara DioGuardi, David Foster, John Shanks ,Big Ben Diehl]
Euphoria	Enrique Iglesias	07.2010	6[15]	10[36]	Polydor 2743564 [UK]	[gold-UK][produced by Gregg Alexander,Tony Bruno,Rob Davis,Fernando Garibay,Enrique Iglesias,Mark Taylor,Steve Morales]
Sex and Love	Enrique Iglesias	04.2014	11[7]	8[40]	Republic 3776130	[silver-UK][produced by The Cataracs, Mark Taylor, Carlos Paucar, DJ Frank E, Descemer Bueno, RedOne, Marty James, Rome, Metrophonic, Romeo Santos, soFLY & Nius, Alex P]

Burl Ives

 Właśc. Burl Icle Ivanhoe Ives, ur. 14.06.1909 r. w Hunt Township w hrabstwie Jasper w stanie Illinois (USA), zm. w 1994 r. w Anacortes w stanie Washington. Jeden z najsłynniejszych wykonawców ballad folkowych, charakteryzujący się łagodnym, intymnym stylem. Był również aktorem teatralnym i filmowym oraz wydawcą antologii muzyki folk.

 

Jego rodzice dzierżawili farmę w Bible Belt w Illinois. W celach zarobkowych zaczął śpiewać z braćmi i siostrami już w wieku 4 lat. Wiele wykonywanych przez nich piosenek ma swoje korzenie na Wyspach Brytyjskich, a przekazała je rodzeństwu wiecznie żująca tytoń babcia. Po ukończeniu w 1927 r. szkoły średniej Ives poszedł na uniwersytet, mając zamiar zostać trenerem futbolu amerykańskiego. 

Wcześnie, bo już w 1930 r., opuścił szkołę i przejechał autostopem całe Stany Zjednoczone, Kanadę i Meksyk, zarabiając na utrzymanie wykonywaniem dorywczych prac i śpiewaniem z własnym akompaniamentem na banjo. Podczas każdego postoju uczył się usłyszanych tam piosenek.
Po krótkotrwałym pobycie w Terre Haute w stanic Indiana, gdzie uczęszczał do college'u nauczycielskiego, przeniósł się do Nowego Jorku. Tam pobierał lekcje u nauczycielki śpiewu Ekki Toedt, po czym zapisał się na oficjalny kurs muzyczny na uniwersytecie w Nowym Jorku. Mimo że nauczano tam muzyki klasycznej, Ives miał zamiar poświecić się wykonywaniu piosenek folkowych. W 1938 r. zagrał kilka charakterystycznych ról w sztukach teatralnych. W tym samym roku zagrał rolę mówiona w wystawionej na Broadwayu komedii muzycznej George'a Abbotta "The Boys From Syracuse". Następnie śpiewał przez cztery miesiące w nowojorskim nocnym klubie Village Yanguard. Potem wyjechał na tournee z musicalem Rieharda Rodgersa i Lorenza Harta "I Married An Angel".
 

W 1940 r. Ives występował w radiu, śpiewając swoje ballady folkowe z własnym akompaniamentem gitary w takich programach, jak np. "Back Where I Come From", a wkrótce poprowadził własną serię zatytułowaną "Wayfaring Stranger". Grany zawsze na początku utwór "Poor Wayfaring Stranger" (jedna z ulubionych piosenek folkowych Amerykanów, już wtedy ponad 100-letnia) przez długi czas był jego znakiem rozpoznawczym. W 1942 r. został powołany do wojska i śpiewał w wojskowej rewii muzycznej Irvinga Berlina "This Is The Anny", wystawianej zarówno na Broadwayu, jak i podczas tras wyjazdowych. W 1944 r., po zwolnieniu z wojska z powodów zdrowotnych. Ives przez długi czas grał w nowojorskim nocnym klubie Cafe Society Uptown, a także pojawił się razem z Alfredem Drakiem na Broadwayu w sztuce "Sing Out Sweet Land" wystawionej na cześć amerykańskiej muzyki folk i pop. Za ten występ otrzymał Nagrodę Donaldsona za najlepszą rolę drugoplanową.
 

Rok później pojawił się po raz pierwszy na koncercie w nowojorskiej Town Hall, a w 1946 r. wystąpił tam powtórnie. W tym samym roku nakręcił swój pierwszy film, "Smoky", w którym wystąpili Fred McMurray i Annę Baxter, a także pojawił się obok Josha White'a w pełnometrażowym obrazie, którego tematem była muzyka folk.
 

Wśród innych filmów Ivesa w których odtwarzał role zarówno łotrów, jak i postaci sympatycznych, znalazły się "So Dear To My Heart" (1948), "Na wschód od Edenu" (1955) i "Kotka na gorącym blaszanym dachu" (1958, w tym filmie, nakręconym na podstawie sztuki Tennessee Williamsa, wystąpił w roli Big Daddy'ego, którego zagrał wcześniej w wysoko ocenionym przedstawieniu wystawionym na Broadwayu), "Wind Across The Everglades" (1958), "Pożądanie w cieniu wiązów" (1958), "The Big Country" (1958, za ten film otrzymał Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego) i "Nasz człowiek w Hawanie" (1960).
 

W 1954 r. zagrał w nowojorskim City Center rolę kapitana Andy'ego Hawkesa w ponownie wystawionej sztuce Jerome'a Kerna i Oscara Hammersteina II "Show Boat". W latach 60. i 70-tych regularnie pojawiał się w telewizji amerykańskiej, m.in. w serialach "O.K. Crackerby" i "The Bold Ones", a także w kilku specjalnych programach muzycznych.
 

W latach 80-tych nieprzerwanie odtwarzał role charakterystyczne w filmach fabularnych i w telewizji. Występował również na koncertach na całym świecie. Jeszcze w 1948 r. jego pierwszy przebój, który dotarł na listy przebojów, "Blue Tail Fly", połączył go z zespołem The Andrews Sisters. Ta piosenka napisana w 1846 r. przez Dana Emmetta pozostała w repertuarze Ivesa przez kilka lat.

 Inne przeboje, które do początku lat 60-tych znalazły się w pierwszej trzydziestce amerykańskiej listy przebojów, to: "Lavender Blue (Dilly Dilly)", "Riders In The Sky (Cowboy Legend)", "On Top Of Old Smokey", "The Wild Side Of Life". "True Love Goes On And On", "A Little Bitty Tear", "Funny Way Of Laughin'" i "Call Me Mr In-Between". Wiele innych utworów kojarzono z Ivesem, m.in.: "Foggy Foggy Dew", "Woolie Boogie Bee". "Turtle Dove", "Ten Thousand Miles", "Big Rock Candy Mountain", "I Know An Old Lady (Who Swallowed A Fly)", "Aunt Rhody" i "Ballad Of Davy Crockett".

 Ives opublikował kilka zbiorów ballad folkowych i bajek, m.in. America's Musical Heritage - Songs Of America, Burl Ives Song Book, Tales Of America, Burl Ives Book Of Irish Songs i przeznaczona dla dzieci Sailing On A Very Fine Day.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Blue tail fly	Burl Ives & Andrews Sister	07.1948	-	24[1]	Decca 24 463	[written by traditional]
Lavender blue [Dilly Dilly]/Billy boy	Burl Ives with Captain Stubby & The Buccaneers	02.1949	-	16[1]	Decca 24 547	[written by traditional][piosenka z filmu Disney'a "So dear to my heart"][#3 hit for Sammy Turner in 1959]
Riders in the sky [Cowboy legend]/Wayfaring stranger/Woolie boogie bee	Burl Ives	04.1949	-	21[6]	Columbia 38 445	[written by Stan Jones][#30 hit for Ramrods in 1961]
On top of old smoky	Percy Faith and His Orchestra and Chorus with Burl Ives	05.1951	-	10[9]	Columbia 39 328	[written by traditional]
Wild side of life/It's so-long and good-bye to you	Burl Ives and Grady Martin and His Slow Foot Five	07.1952	-	30[1]	Decca 28 055	[written by William Warren, Arlie A. Carter][#1 country hit for Hank Thompson in 1952]
Marianne / Pretty Girl	Burl Ives with The Trinidaddies	03.1957	-	84[5]	Decca 30 217	[written by Richard Dehr, Frank Miller, Terry Gilkyson ]
A Little Bitty Tear/Shanghied	Burl Ives	12.1961	9[15]	9[14]	Decca 31 330	[written by Hank Cochran][produced by Milt Gabler][1[1].Adult Contemporary Chart]
Funny Way of Laughin' / Mother Wouldn't Do That	Burl Ives	04.1962	29[10]	10[11]	Decca 31 371	[written by Hank Cochran]
Call Me Mr. In-Between / What You Gonna Do, Leroy?	Burl Ives	07.1962	-	19[9]	Decca 31 4051	[written by Harlan Howard]
Mary Ann Regrets / How Do You Fall Out of Love	Burl Ives	11.1962	-	39[7]	Decca 31 433	[written by Harlan Howard]
The same old hurt/Curry road	Burl Ives	01.1963	-	91[2]	Decca 31 453	[written by Hank Cochran]
Baby come home to me/Roses and orchids	Burl Ives	04.1963	-	131[1]	Decca 31 479	[written by Harlan Howard]
I'm the boss/The moon is high	Burl Ives	07.1963	-	111[5]	Decca 31 504	[written by Harlan Howard]
This Is All I Ask / There Goes Another Pal of Mine	Burl Ives	08.1963	-	67[5]	Decca 31 518	[written by Gordon Jenkins]
It comes and goes/I found my best friend in the dog pound	Burl Ives	10.1963	-	124[1]	Decca 31 543	[written by Bill Anderson]
True Love Goes On and On / I Wonder What's Become of Sally	Burl Ives	12.1963	-	66[6]	Decca 31 571	[written by Richard Adler, Jerry Ross ]
Pearly Shells / What Little Tears Are Made Of	Burl Ives	09.1964	-	60[6]	Decca 31 659	[written by Webley Edwards, Leon Pober][produced by Milt Gabler]
Have a Holly Jolly Christmas/Snow for Johnny	Burl Ives	12.1964	-	13[3].Christmas Chart	Decca 31 695	[written by Hank Cochran]
My Gal Sal/[I hear you] Call my name	Burl Ives	01.1965	-	122[2]	Decca 31 729	[written by Paul Dresser][#1 hit for Byron G.Harlan in 1907]
Chim Chim Cheere/Lavender blue [Dilly Dilly]	Burl Ives	04.1965	-	120[3]	Disneyland 130	[written by Richard M. Sherman ][piosenka z filmu Disney'a "Mary Poppins"][#81 hit for The New Christy Minstrels in 1965]
I'll be your baby tonight/Maria [If I could]	Burl Ives	07.1968	-	133[2]	Columbia 44 508	[written by Bob Dylan]

Albumy

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Versatile Burl Ives	Burl Ives	02.1962	-	35[34]	Decca 4152	-
It's just my funny way of laughin'	Burl Ives	06.1962	-	24[36]	Decca 4279	-
Pearly shells	Burl Ives	12.1964	-	65[15]	Decca 74 578	-
Have a Holly Jolly Christmas	Burl Ives	12.1965	-	32[1].Christmas Chart	Decca 74 689	[produced by Milt Gabler]
Christmas Eve with Burl Ives	Burl Ives	12.1967	-	93[2].Christmas Chart	Decca 78 391	-
Rudolph the Red-Nosed Reindeer	Burl Ives	11.1998	-	23[11].Christmas Chart	MCA 22 177	-

Michelle Williams

 Tenitra Michelle Williams (ur. 23 lipca 1979r) jest amerykańską wokalistką i aktorką. Zdobyła sławę na początku XXI wieku jako członkini dziewczęcej grupy R&B Destiny's Child, jednej z najlepiej sprzedających się żeńskich grup wszech czasów z ponad 100 milionami płyt, z czego ponad 60 milionów egzemplarzy sprzedało się w składzie tria, w którym była Williams. Podczas swojego pobytu w grupie zdobyła kilka wyróżnień, w tym nagrodę Grammy i gwiazdę w Alei Gwiazd w Hollywood.

Wokalistka kojarzona przez zdecydowaną większość fanów muzyki jako członkini Destiny's Child. W solowej twórczości preferuje brzmienia gospel, odnosząc na tym polu niemałe sukcesy. Jak tysiące innych gwiazd Williams rozpoczęła swoją przygodę z muzyką od śpiewania w kościelnych chórach. Wychowując się w przyzwoicie sytuowanej rodzinie, piosenkarka od najmłodszych lat realizowała krok po kroku marzenia o wielkiej karierze artystycznej, przy czym nigdy nie zaniedbała edukacji. Jeszcze w liceum ROCKFORD AUBURN HIGH SCHOOLI, otrzymała stypendium za uczestnictwo w programie obejmującym działalność młodych twórców kulturalnych, a na UNIWERSYTECIE ILLINOIS STATE otrzymała dyplom w zakresie kryminalistyki. Po zakończeniu dwuletniego okresu akademickiej nauki Williams podjęła decyzję o rozpoczęciu kariery wokalnej i dzięki szczęśliwym zbiegom okoliczności została chórzystką w koncertowym zespole znanej wokalistki   Moniki. To właśnie Monica pod koniec 1999 r. poleciła ją   Beyonce, dzięki czemu po wykluczeniu z zespołu Destinys Child LaTavii Roberson i LeToi Lnckett (LeToya), Michelle dostała szansę dołączenia do grupy.

 Od 2000 r. jest ona stałą członkinią Destinys Child, doskonale odnajdując swe miejsce obok bardziej rozpoznawalnych Knowles i   Kelly Rowland. Działalność w ramach tej żeńskiej supergrupy przyniosła Williams ogromny splendor, popularność i finansową stabilność, ale nie w pełni umożliwiła artystyczny rozwój na jej ukochanym polu muzyki gospel. By zaspokoić fanów swego głosu i odsłonić mniej komercyjną, ale również mająca wiele do zaoferowania stronę swych aspiracji, Williams zdecydowała się w każdej wolnej chwili nagrywać solowe kawałki.
 

Efektem tego Michelle wydała dwa autorskie albumy. Chociaż płyty Heart to Yours (2002) i Do You know (2004) pozbawione były wielkiej promocji i spektakularnych przebojów, sprzedały się na całym świecie w nakładzie odpowiednio 1,2 mln i 1,5 mln egzemplarzy. W 2003 r. Williams zdobyła nawet nagrodę MOBO w kategorii Najlepszy materiał gospel za płytę Heart to Yours.
 

Na drugą połowę 2008 r. artystka planuje wydanie trzeciego solowego krążka, utrzymanego jednak w zdecydowanie bardziej komercyjnym charakterze muzyki urban. Producentami dzieła mają być m.in.   Timbaland,  Danja,  Rodney Jerkins i  Stargate. Unexpected, bo tak ostatecznie nazwano album, promował singiel „We Break the Dawn". Premierę albumu przesuwano wielokrotnie, ostatecznie płyta ma trafić do sklepów w połowic października 2008 roku.
 

Poza działalnością muzyczną Williams pasjonuje się również aktorstwem i musicalami. Ma na koncie kilka ról drugoplanowych, a ukoronowaniem jej pasji był występ w kultowym musicalu „The Colour Purple" w reżyserii Gary ego Griffina, z którym w 2007 wystąpiła w wielu miastach Stanów Zjednoczonych zyskując bardzo pozytywne recenzje dziennikarzy i fanów.
Niezwykle urodziwa i bardzo lubiana ze względu na swą ciepłą, przyjazną osobowość Michelle Williams chętnie jest zapraszana do udziału w różnych reklamach i kampaniach. Z jej wizerunku skorzystały tak znane firmy i organizacje, jak GAP, WNBA (żeńska liga zawodowej koszykówki) i PEPSICO.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
We Break the Dawn	Michelle Williams	10.2008	47[2]	-	Columbia CATCO 141407535	[written by Solange Knowles ,Andrew Frampton, Wayne Wilkins][produced by Wayne Wilkins, Andrew Frampton]
Say Yes	Michelle Williams featuring Beyoncé and Kelly Rowland	07.2014	106	109[1]	E1 Music US5ED 1300195	[written by Michelle Williams, Carmen Reece ,Al Sherrod Lambert, Harmony Samuels][produced by Harmony Samuels]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Heart to Yours	Michelle Williams	05.2002	-	57[14]	Music World 86 432	[produced by Erron Williams, Buster Shavoni, Warryn Campbell, Shirley Caesar, H.R. Crump, Damon Elliott ,Luther "Mano" Hanes, Paul Hemphill ,Michael E. Mathis, Kayla Parker, Bubba Smith]
Do You Know	Michelle Williams	02.2004	-	120[1]	Music World 89 081	[produced by Cedric Caldwell, Victor Caldwell, Anson Dawkins, Eric Dawkins, Troy Johnson ,Solange Knowles, Loren McGee, PAJAM, Eric Pullins, Tommy Sims ,Soul Diggaz, Tim Weatherspoon, Erron Williams]
Unexpected	Michelle Williams	10.2008	-	42[2]	Music World 88697357022	[produced by Raymond "Shonny B" Hilton, Andrew Frampton, Erron Williams, Jackpot ,Royal XVI, Dwayne "Dtown" Nesmith ,Jazz Nixon, DJ Montay, Jack Kugell, James Jones, Jason Pennock, REO, EHOOD and E2, Jim Jonsin, Rico Love, Soulshock & Karlin, Stargate, Wayne Wilkins]
Journey to Freedom	Michelle Williams	09.2014	-	29[4]	eOne 7278	[produced by Harmony Samuels]