sobota, 21 września 2024

Keke Wyatt

Keke Wyatt-[Ketara Wyatt] ur.1981  Indianapolis (Indiana, USA) Wokalistka r&b znana w Stanach Zjednoczonych. Kojarzona przede wszystkim z tego, że na początku lat 90-tych była członkinią formacji Girl's Tyme (która przekształciła się w   Destiny's Child), a także licznych skandali obyczajowych, jakich doświadczyła już jako dorosła kobieta. KeKe Wyatt swą karierę zawdzięcza pomocy znanego chicagowskiego producenta Stevea „Stone" Huffa, którego podopieczną stała się pod koniec lat 90-tych, oraz dwóm singlom nagranym z wokalistą Avantem - „My First Love" i „Nothing in This World".
 

W barwach MCA RECORDS Wyatt wydała w 2001 r. krążek Soul Siata (33. miejsce na liście BILLBOARDU, złoty nakład). Płyta wyprodukowana i napisana niemal w 100% przez Huffa, nie zyskała specjalnie pozytywnych recenzji. Wokalistce zarzucano brak artystycznego charakteru i wyrazistości oraz naśladowanie, nie do końca udane, takich gwiazd, jak   Macy Gray i   Erykah Badu. Ratował ją przede wszystkim dobry, głęboki głos. 

W 2004 r. KeKe opuściła MCA RECORDS, podpisując umowę z hiphopowym wydawnictwem CASH MONEY KECORDS. Nagrany dla tego labelu krążek Emotional Rollercoaster nie ujrzał nigdy światła dziennego, pomimo sporej popularności singla „Put Your Hands on Me", który ukazał się w kwietniu 2005 r., zwiastując to wydawnictwo. Artystka zrażona fiaskiem współpracy z CASH MONEY w 2006 r, uwolniła się od kontraktu i przeniosła do TVT RECORDS. Tam miał się ukazać w drugiej połowie 2007 r, krążek Ghetto Rose, promowany tytułowym singlem. Premiera została przeniesiona na rok 2008, ale jeszcze pod koniec wakacji nie była znana dokładna daty trafienia albumu do sklepów. 

Pomimo niezbyt udanej kariery artystycznej o KeKe Wyatt przez ostatnie lata i tak było głośno, a to z racji jej wybuchowego charakteru. Potrafiła zaatakować swojego męża nożem kuchennym, wdawać się w bójki, a kłótnie na podłożu rodzinnym były dla niej na porządku dziennym. Na szczęście wraz z dorastaniem jej synka, temperament Wyatt ulegał stopniowemu osłabieniu i od 2005 r. artystka skupiła się już tylko na muzyce i właściwym prowadzeniu swego życia rodzinnego.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
My First LoveAvant featuring Keke Wyatt09.2000-26[20]Magic Johnson[written by Renee/Angela Winbush][4[31].R&B Chart]
Used To Love Keke Wyatt07.2001--MCA 155 844[written by Steve 'Stone' Huff][produced by Steve 'Stone' Huff][65[11].R&B Chart]
Nothing in This World Keke Wyatt featuring Avant01.2002-27[20]MCA [written by Steve 'Stone' Huff][produced by Steve 'Stone' Huff][4[37].R&B Chart]
You & IAvant featuring Keke Wyatt08.2012-123 Aratek Entertainment[written by Kriss "Kajun" Johnson, Myron Avant, Andre Henry][produced by Kajun][46.R&B Chart]
Fall in Love Keke Wyatt04.2014-120 Aratek Entertainment[written by Keke Wyatt and Robert Erness]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Soul SistaKeke Wyatt12.2001-33[27]MCA 112 609[gold-US][produced by Steve "Stone" Huff]
Ke'Ke' EP.Keke Wyatt05.2014-190Aratek Entertainment[produced by Chuck Harmony, Claude Kelly, Dominic Gordon, Grand Hustle*, Harmony House, Robert Erness, Sanchez Holmes]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Hoodoo Gurus

Australijska grupa rockowa, której muzycy wierzą głęboko w moc podstawowych akordów. Ten zespół z Sydney ma te same korzenie, co inna grupa ze sceny rocka alternatywnego tego miasta z lat 80. - The Scientists (obie formacje przeprowadziły się do Sydney z miasta Perth).

 

"Kontakt nawiązał" wokalista i kompozytor Dave Faulkner, który wcześniej grał w formacji pod nazwą The Gurus. Poznawszy gitarzystę The Scientists Roda Radalja, zaczął z nim grać w grupie bez nazwy. Po dokooptowaniu kolejnego byłego muzyka The Scientists, perkusisty Jima Bakera, trio przybrało nazwę Le Hoodoo Gurus. W ten sposób wykształciła się "maszyna" grająca (pod nieco skróconą nazwą) ostry, hipnotyzujący rock garażowy, którym zyskała renomę dzięki nagraniom wydawanym przez różne wytwórnie amerykańskie. Zresztą renomę grupa zdobywała sobie głównie na Zachodnim Wybrzeżu USA, gdzie była niemal tak popularna jak podobna brzmieniowo formacja The Fleshtones.
 

Osnowę muzyki Hoodoo Gurus stanowił power-pop w wykonaniu Brada Sheperda (gitara, harmonijka) na tle sekcji rytmicznej Bakera (perkusja) i Clyde'a Bramleya (gitara basowa). Nie kończące się eksploracje podstawowych riffów gitarowych dawały powody do porównań z najróżniejszymi zespołami, od The Cramps po The Fall. Grupa zadebiutowała w 1983 albumem Stoneage Romeos poświęconym legendom amerykańskich sitcomów, Arnoldowi Ziffelowi i Larry'emu Storchowi. Płyta zawierała często wykonywany na koncertach utwór "(Lefs Ali) Tum On" oraz nonsensowny "I Was A Kamikaze Pilot".
 

Drugi longplay, Mars Needs Guitars!, na którym na perkusji zagrał Mark Kingsmill, ucierpiał na skutek nieco słabszej produkcji, ale same kompozycje były godne uwagi, a czasem wręcz nowatorskie, wziąwszy pod uwagę dość ograniczony arsenał muzycznych środków (od country rocka po dudniący, napędzany basem sleaze rock). Zdecydowanie bardziej melodyjny okazał się album Blow Your Cool!, na którym w kilku nagraniach zespół wsparła formacja The Bangles (choć inne kompozycje opierały się na łomoczących rytmach).
 

W czasie przerwy w działalności nagraniowej w 1988 miejsce Bramleya zajął Rick Grossman. Dzięki zwiększeniu "napięcia twórczego" oraz poprawie jakości produkcji w 1989 powstał najlepszy album grupy - Magnum Cum Louder. W podobnym duchu utrzymany był Kinky. tekstowo skupiający się na wątkach z australijskiej i amerykańskiej kultury popularnej. Raczej mało prawdopodobne jest, by zespół w przyszłości wyszedł poza swoją niszę. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus] 		Komentarz
Leilani/Leilani Pt. 2 (My Love Is A Red Red Rock)Hoodoo Gurus.1982--Phantom PH15[written by Le Hoodoo Gurus]
Tojo/Let's All Turn OnHoodoo Gurus07.198380[2]-Big Time BTS 984[written by Dave Faulkner][produced by Alan Thorne]
My Girl/Be My GuruHoodoo Gurus10.198335[24]-Big Time BTS 1077[written by Dave Faulkner][produced by Alan Thorne]
I Want You Back/Hoodoo You LoveHoodoo Gurus03.198468[11]-Big Time BTS 1177[written by Dave Faulkner][produced by Alan Thorne]
Bittersweet/Mars Needs GuitarsHoodoo Gurus07.198516[16]-Big Time BTS 1503[written by Dave Faulkner][produced by Charles Fisher]
Like Wow - Wipeout!/Bring The Hoodoo DownHoodoo Gurus10.198515[22]-Big Time BTS 1588[written by Dave Faulkner][produced by Charles Fisher]
Death Defying/Turkey DinnerHoodoo Gurus02.198643[10]-Big Time BTS 1692[written by Dave Faulkner][produced by Charles Fisher]
Poison Pen/In the wild [live]Hoodoo Gurus09.198676[6]-Big Time BTS 1793[written by Dave Faulkner][produced by Charles Fisher]
What's My Scene/Heart Of DarknessHoodoo Gurus03.19873[19]-Big Time BTS 2[written by Faulkner, Hoodoo Gurus][produced by Mark Opitz And The Gurus]
Middle Of The Land/Hayride To Hell Pt.Hoodoo Gurus11.198779[4]-Big Time BTS 16[written by D. Faulkner ][produced by Mark Opitz And The Gurus]
Good Times/Hell For Leather [live]Hoodoo Gurus07.198736[10]-Big Time BTS 8[written by D. Faulkner ][produced by Mark Opitz And The Gurus]
Come Anytime/Cajun CountryHoodoo Gurus05.198926[13]-RCA Victor 105062[written by D. Faulkner ][produced by Hoodoo Gurus]
The Generation Gap/Jungle BellsHoodoo Gurus12.198845[11]-RCA Victor 104977[written by C. Craig, B. Craig, J. Hayner][produced by The Gurus]
Another World/Lover For A FriendHoodoo Gurus09.198985[3]-RCA Victor 105079[written by D. Faulkner][produced by The Hoodoo Gurus ]
Axegrinder/Spaghetti WesternHoodoo Gurus08.198960[5]-RCA Victor 105071[written by D. Faulkner, R. Grossman, M. Kingsmill, B. Shepherd][produced by The Hoodoo Gurus ]
Miss Freelove '69/Stomp The TumbarumbaHoodoo Gurus03.199117[18]-RCA Australia 105 202[written by D. Faulkner][produced by The Hoodoo Gurus ]
1000 Miles Away/I Think You KnowHoodoo Gurus06.199133[12]-RCA Australia 105 212[written by D. Faulkner][produced by The Hoodoo Gurus ]
A Place In The Sun/The Doctor Is InHoodoo Gurus08.199199[3]-RCA Australia 105240[written by D. Faulkner][produced by The Hoodoo Gurus ]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania Aus US Wytwórnia
[US/Aus] 		Komentarz
Stoneage RomeosHoodoo Gurus03.198429[45]--/Big Time/A&M; CD 5012[produced by Alan Thorne]
Mars Needs Guitars!Hoodoo Gurus05.19865[48]140[7]Elektra 60 485/Big Time BT 7053[produced by Charles Fisher, Hoodoo Gurus]
Blow Your CoolHoodoo Gurus05.19872[28]120[13]Elektra 60 728 /Big Time BT 7069[produced by Mark Opitz; Hoodoo Gurus]
Magnum Cum LouderHoodoo Gurus08.198913[17]101[15]RCA 9781/BMG SFL 10171[produced by Hoodoo Gurus]
KinkyHoodoo Gurus05.19918[28]172[1]RCA 3009/RCA PL 90558[produced by Hoodoo Gurus]
Electric SoupHoodoo Gurus09.19924[17]--/ BMG 7432110741-2[produced by Hoodoo Gurus]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Hoobastank

Hoobastank to amerykański zespół rockowy, który powstał w 1994 roku. Zasłynął  dzięki piosenkom takim jak Crawling in the Dark (2002), Running Away (2002), a zwłaszcza The Reason (2004).  
 
Hoobastank powstał w 1994 roku w Agoura Hills w hrabstwie Los Angeles. Nazwa nie ma specjalnego znaczenia. Hoobastank twierdzi, że to imię to tylko jedno z tych słów, które znacie ze szkoły średniej, a które nie mają żadnego znaczenia. Pierwotnie zespół składał się z sześciu członków, Douglasa Robba (wokal), Daniela Estrina (gitara), Markku Lappalainena (bas), Chrisa Hesse (perkusja) i dwóch saksofonistów: Jeremy'ego Wassera i Derek Kwan. Dominującym stylem muzycznym było ska. Z biegiem lat Hoobastank zyskał reputację w południowej Kalifornii.  
 
Tak więc w 1998 roku wydali album They Sure Don't Make Basketball Shorts Like They Used To... bez wytwórni płytowej, wówczas pod nazwą Hoobustank. Zwróciło to uwagę Island Records, więc Hoobastank podpisał z nimi kontrakt w 2000 roku. Styl muzyczny Hoobastanka uległ zmianie. Postanowili zająć się rockiem alternatywnym. Dlatego Hoobastank rozstał się z saksofonistami Jeremym Wasserem i Derekiem Kwanem. Zmienili także nazwę z Hoobustank na Hoobastank. W 2001 roku Hoobastank wydał swój pierwszy oficjalny album Hoobastank, który w USA pokrył się platyną. Odnieśli spory sukces dzięki singlom Crawling in the Dark (68. miejsce w USA) i Running Away (44. miejsce w USA). 
 
 Pod koniec 2003 roku ukazała się ich druga płyta The Reason. Singiel o tej samej nazwie był jak dotąd największym sukcesem zespołu, osiągnął nawet 2. miejsce na amerykańskich listach przebojów, a także znalazł się w pierwszej dwudziestce w Niemczech (najwyższa pozycja 15.). Inne single, takie jak Same Direction i Disappear, poszły w ślad za nimi, ale nie odniosły takiego sukcesu jak The Reason. Album The Reason osiągnął 3. miejsce w Stanach Zjednoczonych i 51. w Niemczech. W 2005 roku zespół opuścił Markku Lappalainen. Zastąpił go Josh Moreau, który obecnie gra na basie. Obsadzenie Matta McKenziego, członka punkrockowego zespołu Tsunami Bomb, na basistę zdezorientowało większość ludzi, ponieważ był on używany jedynie jako tymczasowe rozwiązanie podczas trasy koncertowej Velvet Revolver w 2005 roku. Na stronie internetowej podkreślił, że będzie grał tylko podczas przerwy w swoim zespole i trasy VR, i to tylko dlatego, że ma dobrych przyjaciół w Hoobastank.
 
 Trzeci oficjalny album Hoobastanka Every Man for Himself (32. miejsce w Niemczech) został wydany w Niemczech 5 maja 2006 roku. Pierwszym singlem z tego albumu jest If I Were You, drugim Inside of You i trzecim Born to Lead. Na początku października 2008 roku zespół ogłosił, że nowy album został już nagrany. Pierwszy singiel z albumu nosi tytuł My Turn i miał swoją radiową premierę 14 października. Tego samego dnia zespół ogłosił, że nowy album będzie nosił tytuł For(n)ever i ukaże się 27 stycznia 2009 roku. 29 marca 2018 roku Hoobastank ogłosił wydanie albumu Push Pull, który ukazał się na całym świecie 25 maja wraz z pierwszym singlem More Beautiful.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Crawling in the darkHoobastank03.200247[2]68[19]Mercury 5828622[written by Dan Estrin, Chris Hesse, Markku Lappalainen ,Doug Robb]
Running awayHoobastank07.2002100[1]44[20]Mercury 5829692[written by Dan Estrin, Chris Hesse, Markku Lappalainen ,Doug Robb]
The reasonHoobastank06.200412[7]2[38] Mercury 9862567[4x-platinum-US][platinum-UK][ written by Daniel Estrin/Douglas Robb][ produced by Howard Benson ]
DisappearHoobastank11.2004-101[11]Island[ written by Daniel Estrin/Douglas Robb][ produced by Howard Benson ]
If I Were YouHoobastank05.2006-117[3]Island 0602498569481[written by Dan Estrin, Chris Hesse,Doug Robb]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
HoobastankHoobastank11.200196[3]25[50]Island 586435[platinum-US][ produced by Jim Wirt]
The reasonHoobastank12.200341[10]3[68]Island 001488 [2x-platinum-US][gold-UK][ produced by Howard Benson]
Every man for himselfHoobastank06.2006-12[11] Island Def Jam Music Group 006162[gold-US][ produced by Howard Benson]
For(N)everHoobastank02.2009-26[4] Island 0012399[ produced by Howard Benson]
Fight or FlightHoobastank09.2012-66[1] Open E Entertainment 047492[ produced by Gavin Brown]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 19 września 2024

Hole

 Grupa amerykańska. Powstała w 1990 w San Francisco w Kalifornii. Pierwszy skład: Courtney Love (1966, San Francisco) - voc, g, Eric Erlandson - g, Jill Emery - b, Caroline Rue - dr. W 1992 Emery i Rue odeszły. Zastąpiły je Leslie Hardy-b i Patty Schemel - dr. W 1993 miejsce Hardy zajęła Kristen Pfaff-b, a zamiast Schemel przyjęto Patty Kristen - dr.

 

Grupę założyła Love. Jeden z kolejnych partnerów życiowych jej matki. Hank Harrison, pracował w ekipie technicznej The Grateful Dead, napisał nawet książkę o tym zespole, którą dedykował Courtney. Już jako dziecko nasiąknęła rockową atmosferą (w wieku trzech lat była na festiwalu Woodstock). Jako nastolatka zetknęła się z narkotykami. Aresztowana za kradzież koszulki z podobiznami muzyków Kiss przebywała w domu poprawczym. Po latach tułaczego życia u boku matki - kolejno mieszkała w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Australii i Nowej Zelandii - uciekła z domu. Trafiła do Japonii, gdzie zarabiała na życie tańcząc rozebrana do połowy w barach. W 1982 znalazła się w Liverpoolu - była muzą Juliana Cope'a, lidera zespołu The Teardrop Explodes, m.in. zainspirowała jego piękną piosenkę When I Dream. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych pracowała w Portland w Oregonie jako striptizerka. Na krótko pojawiła się w zespole FAITH NO MORE.
 

W 1984 założyła w San Francisco razem z Kat Bjelland (później w BABES IN TOYLAND) i Jennifer Finch (później w L7) grupę Sugar Baby Doll, zwaną też Sugar Chili Dog bądź Sugar Bunny Farm. Poznała reżysera Alexa Coxa i wystąpiła w jego filmach Sid And Nancy (1986) oraz Straight To Hell (1987). W 1987 znalazła się w Minneapolis w Minnesocie i pomogła Kat Bjelland utworzyć grupę Babes In Toyland, ale po kilku tygodniach została z niej wyrzucona (później dedykowała Bjelland sarkastyczny utwór Good Sister/Bad Sister . Raz jeszcze była striptizerką - na Alasce. Wróciła do zawodu aktorki - zagrała Jean Harlow w nowojorskiej inscenizacji sztuki The Beard Michaela McClure'a. W 1990 była znowu w San Francisco. Zafascynowana takimi zespołami, jak Sonic Youth, Big Black, MUDHONEY, Frightwig czy The Leaving Trains (poślubiła jego gitarzystę-Jamesa Morelanda, ale małżeństwo nie przetrwało nawet kilku miesięcy), postanowiła założyć grupę grającą podobną muzykę. Ogłosiła w piśmie "Recycler", że szuka współpracowników, i niebawem stanęła na czele Hole.
 

Twierdziła, że nazwę formacji wymyśliła pod wrażeniem sztuki Medea Eurypidesa. Grupa zadebiutowała już w 1990 singlem z utworami Retard Girl, Phone Bil Song i Johnnie's In The Bathroom, wydanym przez maleńką firmę Sympathy For The Record Industry. Następną małą płytę, Dicknail/B urn-black, nagrała w 1991 dla słynnej niezależnej wytwórni z Seattle - Sub Pop. Na nieco dłużej związała się z firmą City Slang i dla niej zrealizowała przy pomocy Dona Fleminga z The Velvet Monkeys i Kim Gordon z Sonic Youth jako producentów album Pretty on the inside. Zapewnił on jej tytuł jednej z najlepszych kobiecych grup rockowych początku lat dziewięćdziesiątych obok Babes In Toyland, L7, Dickless czy Bikini Kill - podobały się zwłaszcza hardcore'owe hymny Teenage Whore i Baby doll z przejmującymi, autobiograficznymi tekstami napisanymi przez Love. Uwagę zwracały też utwory Pretty On The Inside (poprzedzony fragmentem ballady Cinnamon Girl Ńeila Younga), Good Sister/Bad Sister i Mrs. Jones.
 

Grupą zainteresowała się Madonna - chciała ją zatrudnić we własnej agencji Maverick Entertainment, ale spotkała się z odmową. W 1992 w działalności formacji nastąpiła przerwa, ponieważ Love poślubiła Kurta Cobaina i urodziła mu córeczkę. Burzliwy związek z liderem zespołu NIRVANA uczynił z liderki Hole osobę bardzo popularną i sprawił, że o kontrakt z grupą zaczęły zabiegać takie firmy, jak Def American, Virgin i DGC. 

 Formacja podpisała umowę z DGC (tylko na Stany Zjednoczone - w Europie pozostała związana z City Slang). Otrzymała milion dolarów zaliczki - więcej niż Nirvana. Pożegnała się ze City Slang w kwietniu 1993 singlem z trzema utworami w stylu Nirvany, jak Beautiful Son, wyznanie miłosne Love do męża, czy Twenty Years In The Dakota, jej hołd dla Yoko Ono - duchowej przewodniczki. We wrześniu 1993 formacja przystąpiła w Atlancie do pracy nad kolejnym albumem. Chciała zaangażować producenta Nirvany, Butcha Viga, ale nie wyraził zgody, zatrudniła więc Seana Slade'a i Paula O. Kolderiego, współpracowników BUFFALO TOM, RADIOHEAD i The LEMON HEADS. Album Live through this trafił na rynek w marcu 1994.
 

Zaproponowała repertuar mający mniej wspólnego z hardcore'em a więcej z konwencjonalnym rockiem, staranniej skomponowany niż poprzednio, bogatszy melodycznie, bardziej przebojowy, np. utwory Miss World, wydany też na singlu, oraz Doll Parts, Pee Girl, Violet czy nasycony atmosferą Wschodu Old Age. Teksty wyrażały nienawiść do wścibskich dziennikarzy (Asking For It) i do oportunistycznych, zdaniem Love, konkurencyjnych kobiecych zespołów rockowych (0lympia, Rock Star). Formacja przedstawiła też przeróbkę kompozycji Creadit In The Straight World zespołu Young Marble Giants.
 

Dorobek Hole uzupełnia m.in. nagranie Over The Edge na składance "Slanged" (City Slang, 1992). W 1993 Love pogodziła się z Bjelland i razem jako Baby Lemonade nagrały kilka utworów, m.in. Babies i Annę Boleyn, nie doszły jednak do porozumienia w sprawie ich wydania na singlu przez firmę Wiiija.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Beautiful son /Old ageHole04.199354[1]-City Slang EFA 0491603[written by Courtney Love,Eric Erlandson,Patty Schemel][produced by Jack Endino]
Miss World/Rock starHole04.199464[1]-City Slang EFA 049362[written by Courtney Love,Eric Erlandson][produced by Paul Q. Kolderie,Sean Slade]
Doll parts/Plump [live] side B in USA:The voidHole04.199516[3]58[12]Geffen GFS 91[written by Courtney Love][produced by Paul Q. Kolderie,Sean Slade]
Violet /Old ageHole07.199517[2]-Geffen GFS 94[written by Courtney Love,Eric Erlandson][produced by Paul Q. Kolderie,Sean Slade]
Celebrity skin/Best sunday dressHole09.199819[4]85[9]Geffen GFSTD 22345[written by Courtney Love, Billy Corgan, Eric Erlandson][produced by Michael Beinhorn]
Malibu /DragHole01.199922[2]81[3]Geffen GFS 22 369[written by Courtney Love, Billy Corgan, Eric Erlandson][produced by Michael Beinhorn,Eric Erlandson]
Awful /Violet [live]Hole07.199942[2]-Interscope INTS7 97098[written by Hole][produced by Michael Beinhorn]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Pretty on the insideHole10.199159[1]-City Slang EFA 04071[produced by Kim Gordon,Don Fleming]
Live through thisHole04.199413[17]52[68]City Slang EFA 049352[platinum-US][gold-UK][produced by Paul Q. Kolderie,Sean Slade]
Ask for it EP.Hole10.1995-172[2]Caroline 1470[produced by Mike Robinson]
My Body, the Hand GrenadeHole10.199782[1]-City Slang EFA 049952[produced by Eric Erlandson]
Celebrity skinHole09.199811[10]9[41]Geffen GEF 25 164[platinum-US][gold-UK][produced by Michael Beinhorn]
Nobody's DaughterHole05.201046[1]15[3]Mercury 2737043[produced by Michael Beinhorn, Micko Larkin, Linda Perry]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Tyka Nelson

Tyka Evene Nelson (ur. 18 maja 1960r)  jest amerykańską wokalistką. Jest córką muzyka jazzowego Johna L. Nelsona (1916–2001) i piosenkarki jazzowej Mattie Della Shaw (1933–2002) oraz siostrą Prince'a (1958–2016). Ponadto ma siedmioro przyrodniego rodzeństwa. Dorastała słuchając płyt Mahalii Jackson, napisała swoją pierwszą piosenkę, gdy miała 10 lat i gra na wielu instrumentach, takich jak pianino, gitara, bas i klarnet.

 Prince zaoferował Tyce możliwość korzystania ze swojego Paisley Park Studios i pieniądze na sfinansowanie albumu, ale ona chciała sama podpisać kontrakt płytowy. Po ukończeniu college'u i urodzeniu dwójki dzieci podpisała kontrakt płytowy z Chrysalis/Cooltempo Records. W 1988 r. Tyka wydała swój debiutancki album „Royal Blue”. Nie wiadomo, jak i czy w ogóle album kiedykolwiek znalazł się na listach przebojów. 

Wydała swój pierwszy singiel „Marc Anthony’s Theme”, który osiągnął 33. miejsce na liście przebojów Hot Black Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 11 tygodni. Piosenka osiągnęła również 99. miejsce na liście przebojów U.K. Singles i stała się hitem w Holandii tego lata. Jej drugi singiel „L.O.V.E.” osiągnął 52. miejsce na liście przebojów Hot Black Singles magazynu Billboard, utrzymując się na niej przez 7 tygodni. 

W 1989 roku Tyka wydała swój drugi album studyjny „Yellow Moon, Red Sky”, który odniósł umiarkowany sukces w Holandii, Europie i Hiszpanii. Po niepowodzeniu jej drugiego albumu jej życie potoczyło się w dół. Na początku XXI wieku Tyka udzieliła wywiadu dla „The National Enquirer”, w którym twierdziła, że ​​jest uzależniona od cracku, sprzedawała swoje ciało za seks, aby utrzymać swój nałóg i swoje dzieci, i że Prince nic nie zrobił, aby jej pomóc.

  W 2006 roku Tyka pojawiła się ponownie z nowym wyglądem i oddaniem Bogu, twierdząc, że Bóg, jej dzieci i Prince pomogli jej zerwać z nałogiem narkotykowym i uporządkować swoje życie. W 2008 roku wydała swój trzeci album „A Brand New Me”, który jest teraz dostępny na CD Baby. Opublikowała nawet książkę zatytułowaną „Mama Never Taught Me How To Sing”. Obecnie Tyka wydaje się być nadal aktywna w branży muzycznej. W 2011 roku wydała swój najnowszy album „Hustler”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Marc Anthony's Tune/Be Good To MeTyka Nelson05.1988--Cooltempo 43238[written by Tyka Nelson][produced by Preston Glass, Larry Graham][33[11].R&B Chart]
L.O.V.E./This Girl Is Gonna Fall In Love Tyka Nelson10.1988--Cooltempo 43292[written by Tyka, R. Burns, A. Brumfield][produced by David Z., Ricky P. ][52[7].R&B Chart]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Chuckii Booker

Chuckii Booker (urodzony 19 grudnia 1962r w Los Angeles, Kalifornia) jest piosenkarzem R&B, liderem zespołu, autorem tekstów i instrumentalistą. Jako nastolatek został   utalentowanym gitarzystą i perkusistą. W 1984 roku jego ojciec chrzestny, nieżyjący już Barry White, podpisał z nim kontrakt płytowy z firmą produkcyjną Barry'ego, ale niestety Chuckii odszedł, gdy Barry nie wydał albumu, który Chuckii nagrał.
 
 
 Następnie Chuckii dołączył do grupy R&B Tease jako klawiszowiec na trzy lata. Współpracował z takimi artystami jak Geoffrey Williams, White, CJ Anthony, Lalah Hathaway, Troop, Kool & The Gang i Vanessa Williams. Był nawet dyrektorem muzycznym trasy koncertowej Janet Jackson „Rhythm Nation”. 
 
W 1989 roku wydał swój debiutancki album „Chuckii”, który osiągnął 116 miejsce na liście Billboard 200 i 18 miejsce na liście Billboard R&B Albums. Pierwszy singiel „Turned Away” osiągnął 42 miejsce na liście Billboard Hot 100, 17 miejsce na liście Billboard Hot Dance Music\Maxi-Singles Sales i znalazł się na szczycie listy Billboard Hot Black Singles w lipcu 1989 roku, zajmując pierwsze miejsce na liście przez tydzień i pozostając na niej przez 18 tygodni. Kolejny singiel „(Don’t U Know) I Love U” osiągnął 4 miejsce na liście Billboard Hot Black Singles, pozostając na niej przez 17 tygodni. Ostatni singiel z albumu „Touch” osiągnął 13 miejsce na liście Billboard Hot Black Singles, pozostając na niej przez 14 tygodni. 
 
W 1992 roku Chuckii wydał swój drugi album, „Niice ‘n Wiild”, który osiągnął 13. miejsce na liście Billboard R&B Albums. Pierwszy singiel z albumu, „Games”, stał się drugim hitem R&B Chuckii na pierwszym miejscu, zajmując pierwsze miejsce na liście przez tydzień w listopadzie 1992 roku i utrzymując się na niej przez 35 tygodni, stając się najwyższym pojawieniem się Chuckii na liście do tej pory. Kolejny singiel, „I Should Have Loved You”, osiągnął 38. miejsce na liście Billboard Hot R&B Singles, utrzymując się na liście przez 19 tygodni. 
 
Po karierze solowej Chuckii kontynuował karierę producenta i był dyrektorem muzycznym/klawiszowcem trasy TLC „CrazySexyCool”, trasy New Edition „Coming Home” i trasy Faith Evans „Keep the Faith”. W 2008 roku był dyrektorem muzycznym trasy koncertowej Mary J. Blige „Heart of the City”. Był również pianistą trasy koncertowej Tiny Turner „Wildest Dreams” w 1997 roku. Poza karierą muzyczną Chuckii uczęszczał do Pasadena Art Center College of Design, gdzie specjalizował się w sztukach graficznych. Był również współwłaścicielem Aire L.A. Studios w Glendale w Kalifornii.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Turned Away/Keep Your Guard UpChuckii Booker07.1989-42[14]Atlantic 88917[written by Chuckii Booker, Donnell Spencer Jr.][produced by Chuckii Booker, Big Dog Productions][1[1][18].R&B Chart]
(Don't U Know) I Love YouChuckii Booker09.1989--Atlantic 88831[written by Chuckii Booker][produced by Chuckii Booker, Big Dog Productions][4[17].R&B Chart]
TouchChuckii Booker12.1989--Atlantic 88841[written by Chuckii Booker][produced by Chuckii Booker][13[14].R&B Chart]
GamesChuckii Booker11.1992-68[12]Atlantic 87448[written by C.J. Anthony, Chuckii Booker, Gerald Levert][produced by Chuckii Booker][1[1][18].R&B Chart]
I Should Have Loved YouChuckii Booker01.1993--Atlantic 87395 [produced by Chuckii Booker][1[1][35].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
ChuckiiChuckii Booker07.1989-116[10]Atlantic 81 947[produced by Chuckii Booker]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

środa, 18 września 2024

HIM

HIM- Ville Hermanni Valo - założyciel i niewątpliwie najważniejsza postać fińskiej formacji HIM - przez wielu określany jest jako "chłopiec o anielskiej twarzy i diabelskim uśmiechu". Zresztą nie tylko uśmiechu. Również w jego oczach jest coś mrocznego i tajemniczego. Ten wygląd zaś chyba nie do końca jest dziełem przypadku. Przodkowie jego matki pochodzili (uwaga !) z Transylwanii (tak, tak to ojczyzna Drakuli). Być może właśnie temu Valo zawdzięcza swoje mroczne spojrzenie? Może w jego żyłach płynie jakaś cząstka krwi króla wampirów??? Któż mając takie pochodzenie i taki wygląd, a przy okazji posiadający uzdolnienia muzyczne, nie chciałby tego wykorzystać do zrobienia kariery? .

 

W wieku 18-tu lat Valo zaczął pomagać ojcu w prowadzeniu rodzinnego interesu, którym był... sex shop. Koledzy zazdrościli mu tej fuchy, ale on sam wiedział, że nie zamierza spędzić reszty życia za ladą sklepu. Kochał muzykę, ale był rozczarowany dźwiękami, które słyszał wokół siebie. Jego zdaniem, brakowało im duszy, nie działały na jego wyobraźnię - uznał, że czas najwyższy to zmienić. 

Marzył o stworzeniu muzyki, która poruszy ludzkie dusze i serca, sprawi, że osoby jej słuchająca będą płakały rzewnymi łzami, że każdy, kto ją pozna, zapamięta ją na zawsze. Wkrótce od marzeń przeszedł do czynów. W 1995 r. wraz z kolegami, z którymi łączyły go podobne upodobania muzyczne, założył zespół. Razem mieli wizję nowej odmiany rocka, którą Ville określił mianem "love metalu". Miał on w sobie łączyć dokonania Depeche Mode z Dimmu Borgir, w scenerii rodem z filmów Davida Lyncha.
Nowopowstała grupa zyskała nazwę HIM, a jej członkowie szybko rozszyfrowali ten skrót jako His Infernal Majesty czyli Jego Piekielna Wysokość. Zespół podkreśla jednak, że nie ma to nic wspólnego z jakąkolwiek religią czy ideologią. Zapewne wyszli z założenia, że skoro wokalista ma mroczne spojrzenie i być może przodka rodem z Transylwanii, to i zespół powinien mieć adekwatną nazwę. Z drugiej strony, w wywiadzie dla niemieckiej telewizji powiedzieli, że nazwa HIM nie oznacza absolutnie nic. Wybrali ją dlatego, że jest banalnie prosta do zapamiętania i łatwa do wymówienia we wszystkich językach. Poza tym nie kojarzy się z żadnym konkretnym gatunkiem muzycznym, więc pod tym szyldem mogą grać cokolwiek tylko zechcą. Być może prawda jest taka, że początkowo panowie nie przywiązywali znaczenia do tłumaczenia skrótu HIM i rzeczywiście traktowali go jako żart, ale kiedy zaczęli być z nim identyfikowani, zmienili zdanie.
 

Istotnym symbolem w twórczości kapeli są trzy szóstki, powszechnie kojarzone z satanizmem - 666 to przecież numer bestii. Także w tym przypadku zespół ma do tego zupełnie inny stosunek. Dla nich 666 to symbol sprzeczności pomiędzy dobrem i złem w miłości. Miłości, która jest ważniejsza od życia i przez to bliska śmierci. Zdaniem Valo 666 symbolizuje pewien rodzaj naszych pragnień, do których dążymy za wszelką cenę, choć mamy świadomość, że w końcu nas zniszczą. Szóstki dość często pojawiają się na debiutanckiej płycie HIM - a. Album nosił tytuł "Greatest Lovesongs vol. 666", a pierwszy utwór na tym krążku to "Your Sweet Six Six Six". Kiedy włożymy kompakt do odtwarzacza to okaże się, że zawiera on ... 66 utworów. Z tego tylko pierwszych dziewięć to piosenki, potem następuje cisza podzielona na 56 fragmentów i na koniec ostatnia, sześćdziesiąta szósta część trwająca prawie osiem minut, w której dopiero po prawie sześciu minutach ciszy pojawiają się pierwsze, dziwne odgłosy. Jak by tego było mało, kiedy płyta ostatecznie się kończy, na wyświetlaczu naszego odtwarzacza widnieją już tylko same szóstki.
 

Jeszcze jednym ważnym znakiem kojarzonym z zespołem jest tzw. Heartagram. HIM traktuje go jako swój symbol graficzny. Stanowi on połączenie serca i pentagramu. Znak ten zdaniem muzyków wiąże się przede wszystkim z tekstami zespołu, które prezentują miłość od jej ciemnej, beznadziejnej strony.
Ville HIM wydał jak do tej pory dwie płyty. Pierwsza to wspomniany już "Greatest Lovesongs vol. 666". Krążek, który ukazał się w 1997 r., zawiera dziewięć utworów, z czego dwa to covery - "Wicked Game" Chrisa Isaaka i "(Don't Fear) The Reaper" Blue Őyster Cult. Ten pierwszy został wydany na singlu i zjednał grupie wielu fanów. Nie tylko spodobał się w rodzimej Finlandii, ale także przyniósł zespołowi sporą popularność u naszych zachodnich sąsiadów. Wersja HIMa jest bardziej agresywna, dużą rolę odgrywa w niej ostra gra gitar, ale został zachowany melancholijny klimat utworu. "(Don't Fear) The Reaper" jest już nieco mniej znany, ale równie godny polecenia. Odwrotnie niż w przypadku "Wicked Game", zespół postanowił nadać utworowi nieco łagodniejszy charakter niż miał w oryginale. 

Osiągnęli to między innymi poprzez dodanie kobiecego wokalu. Inne ciekawe piosenki na płycie, to otwierający album "You Sweet Six Six Six", "For You" - ponoć jeden z ulubionych kawałków Valo, chyba najostrzejszy na krążku "It's All Tears (Drown In This Love) i następująca tuż po nim ballada "When Love And Death Embrace", która podobnie jak "Wicked Game" cieszyła się sporą popularnością.
 

Na początku 2000 roku na półki sklepów trafiła druga płyta HIMa "Razorblade Romance", zawierająca jedenaście kompozycji - tym razem wszystkie są autorstwa Ville Valo. Album promował singiel "Join Me", który znalazł się także na ścieżce dźwiękowej nowego filmu Rolanda Emmericha - "13th Floor". W oryginale utwór nazywa się "Join Me In Death" i taki tytuł widnieje na okładce płyty. Na singlu zrezygnowano jednak z drugiej jego części, ponoć z powodu cenzury. Sam utwór, zdaniem Valo, to współczesna wersja historii Romea i Julii.
 

Utwór okazał się strzałem w dziesiątkę. Przez wiele tygodni okupował szczyty list przebojów w wielu europejskich krajach. Szczególną popularność zdobył rzecz jasna w rodzimej Finlandii, ale także w Niemczech, gdzie zapanowała swoista HIMomania. "Razorblade Romance" już w pierwszym tygodniu sprzedaży trafił na szczyt niemieckiej listy przebojów i do tej pory nie opuszcza pierwszej dziesiątki. Bilety na niemal wszystkie zaplanowane w tym kraju koncerty, rozeszły się w okamgnieniu. Organizatorzy, aby umożliwić ich obejrzenie większej ilości fanów, musieli przenosić je do większych sal.
 

Nieco mniejszy sukces komercyjny odniósł drugi singiel "Right Here In My Arms". Trudno się jednak temu dziwić, biorąc pod uwagę fakt, że jest to nagranie znacznie ostrzejsze od "Join Me" i skierowane raczej do miłośników ostrego, gitarowego grania. A ci potrafili docenić kunszt HIMa i zadbali o to, by długo utrzymywał się na szczycie rockowych list. Ciekawostką związaną z tym utworem jest... nakręcony do niego teledysk. Wystąpiła w nim bowiem ulubiona modelka Jeana Paula Gaultiera - Ninje.
 

Cała płyta jest dość zróżnicowana. Słychać na niej zarówno trochę gitarowego grania, jak i słodkich ballad. Nie da się jednak ukryć, że od czasu Greatest Lovesongs..." zespół nieco złagodniał. Można też powiedzieć, że "Right Here In My Arms" i "Join Me" to dwa utwory, które wyznaczają pewne muzyczne granice w jakich porusza się HIM. W klimacie "Join Me" utrzymany jest np. "Gone With The Sin", który świetnie nadaje się na kołysankę (kiedy grają ten utwór na koncertach, Valo popisuje się swoją umiejętnością gry na dwunastostrunowej gitarze). Do spokojniejszych kawałków można także zaliczyć "Poison Girl", "Heaven Tonight" czy "One Last Time".
 

Wielbiciele ostrzejszego grania mogą natomiast spokojnie sięgnąć po otwierający płytę "I Love You (Prelude To Death)", "Razorblade Kiss" w refrenie którego Valo próbuje naśladować manierę wokalną Ozzego Osbourne'a, czy "Death Is In Love With Us".
Muzycznych korzeni HIMa należy doszukiwać się przede wszystkim w hard rocku lat osiemdziesiątych. Ville Valo, który odpowiada za całą twórczość zespołu, przyznaje się do fascynacji takimi wykonawcami jak Bon Jovi czy Billy Idol. Na koncertach można nawet usłyszeć w ich wykonaniu znakomicie zagraną wersję "Rebel Yell" Idola. Z rzeczy starszych szczególnie ceni Black Sabbath.
 

Cała_paczka Najważniejszą postacią w zespole HIM jest jej założyciel, lider i wokalista Ville Valo. To on tworzy całą muzykę grupy, to on bierze udział niemal we wszystkich wywiadach, wreszcie to on przykuwa uwagę swoim oryginalnym głosem i niezwykłym wyglądem. A prezentuje się naprawdę ciekawie. Jeszcze do niedawna Valo na scenie porównywany był do Jima Morrisona. Występował z butelką czerwonego wina w jednej ręce i z nieodłącznym papierosem w drugiej. Teraz wino poszło nieco w odstawkę, papierosy pozostały - Ville wypala ich niesamowite ilości. Nieważne, czy jest właśnie w trakcie udzielania wywiadu, czy też występu na scenie, pali jednego za drugim. Doszedł w tym już nawet do takiej perfekcji, że potrafi śpiewać z papierosem w ustach. Jak sam mówi, jak na razie jeszcze mu to nie szkodzi. Gdyby jednak okazało się, że palenie miałoby zaszkodzić jego strunom głosowym, rzuciłby je natychmiast, bo śpiewanie jest dla niego rzeczą najważniejszą. Inną oryginalną rzeczą w przypadku wokalisty HIM - a jest jego makijaż. Najczęściej można go zobaczyć mocno umalowanego, szczególnie zaś dotyczy to oczu. W ten sposób stara się jeszcze bardziej podkreślić swoje mroczne spojrzenie. Nie stroni też od szminki i czarnego lakieru do paznokci. Istotne w jego wyglądzie są również tatuaże. Ma ich, jak sam kiedyś powiedział, "zaledwie" cztery, ale za to ten, który widnieje na jego lewym ramieniu wystarczyłby za dziesięć mniejszych. Całe jego ramię pokryte jest dosyć oryginalnym ornamentem, podobno wykonanym przez kolegę. Zrobienie tak dużego tatuażu zajęło kilka miesięcy i, jak sam przyznaje, było niezwykle bolesne. Podobno zresztą, zgodził się na ten eksperyment, gdy trochę za dużo wypił, a potem głupio było mu się wycofać. Drugą osobą w grupie, która ma coś do powiedzenia i wraz z Valo często udziela wywiadów, jest basista Mige "Amour" Paananen. Obaj panowie od początku są w zespole i chyba doskonale się rozumieją, co można wywnioskować z ich zachowania podczas koncertów i wspólnego udzielania wywiadów. Jednemu z niemieckich dziennikarzy powiedzieli nawet, że w trakcie trasy koncertowej dzielą ze sobą pokój. Mige, podobnie jak Valo, przyznaje się do fascynacji muzyką lat osiemdziesiątych i końca siedemdziesiątych. Lubi Sisters Of Mercy, Black Sabbath, Ozzego Osbourne'a, AC/DC, a z nieco nowszych rzeczy - Monster Magnet. Swoją edukację muzyczną zaczynał od nauki gry na bębnach, ale jak sam przyznaje wziął o kilka lekcji za mało, żeby umieć się dobrze posługiwać tym instrumentem. Potem zaczął się uczyć gry na basie i przy tym instrumencie pozostał.
 

Pozostali członkowie zespołu stanowią w zasadzie tło dla tej dwójki. Praktycznie nie udzielają wywiadów, podczas koncertów stoją raczej z boku, no może nie licząc gitarzysty, który niekiedy wychodzi ze swojego kąta na scenie, żeby zaprezentować jakąś ostrą solówkę. W tej części grupy doszło też do zmian. Perkusistę Pätkä'e zastąpił pochodzący ze Szwecji Gas Lipstick, a klawiszowiec Zoltan Pluto doszedł do zespołu przed nagraniem "Razorblade Romance".
 

Co_będzie? Jak na razie zapowiada się, że jeśli nie nastąpi niespodziewany kataklizm, HIM czeka pasmo sukcesów. Na wiosnę 2001 roku zapowiada się nowa płyta. Ville Valo jako człowiek niezwykle pomysłowy, potrafiący na poczekaniu wymyślić najbardziej oryginalną odpowiedź na najbardziej banalne pytanie, ma już plany nawet na bardzo odległą przyszłość. Jego zdaniem piąta płyta zespołu (przypomnijmy, że do tej pory wydali dwie) będzie przeznaczona specjalnie dla miłośników jazzu. 

Natomiast absolutną bombą będzie ósmy album grupy. Wykorzystają na nim etniczną muzykę plemion afrykańskich. Poza tym Valo twierdzi, że wcale nie jest powiedziane, że któregoś dnia nie rzuci tego wszystkiego i nie poprosi ojca o zatrudnienie go na pełnym etacie w jego sex shopie. Fani dobrego rockowego grania zapewne nie przyjmują do wiadomości jego żartów i wierzą, że Ville pozostanie wierny temu, co jak do tej pory wychodziło mu najlepiej, czyli tworzeniu i wykonywaniu love metalu. Zresztą, jak ktoś się dokładnie wczyta w to, co przy różnych okazjach opowiadają Ville i Mige, szybko przekona się, że panowie niekiedy wykazują brak konsekwencji w swoich słowach. Wynika to głównie z tego, że na potrzeby maglujących ich dziennikarzy, mają przygotowanych 150 różnych wersji odpowiedzi na to samo pytanie, ale i zdarza im się też wymyślić coś nowego na poczekaniu.


 

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Wicked game/For youHIM09.1998-- Supersonic SUPERSONIC 023[written by Chris Isaak][produced by Hiili]
When Love And Death EmbraceHIM06.1997-- Terrier 74321 53088 2 [Fin][written by Ville Hermanni Valo ][produced by Hiili]
Join Me In DeathHIM11.1999-- G.U.N. Supers 74321704542[written by Ville Hermanni Valo ][produced by John Fryer]
Poison GirlHIM07.2000--GUN – 74321 96173 2/6[written by Ville Hermanni Valo ]
Gone With The SinHIM10.2000-- Supersonic Records SUPERSONIC 063[written by Ville Hermanni Valo ][produced by John Fryer]
In Joy And Sorrow/AgainHIM10.2001-- Supersonic 74321 891372[written by Ville Hermanni Valo ][produced by HIM , T. T. Oksala]
Heartache Every Moment/Close To The FlameHIM01.2002-- BMG Finland Oy 74321915572[written by Ville Hermanni Valo ][produced by HIM , T. T. Oksala, Kevin "Caveman" Shirley]
Buried alive by love/When Love And Death EmbraceHIM05.200330[2]-RCA 82876523162[written by Ville Hermanni Valo ][produced by HIM ]
The sacrament/Buried Alive By LoveHIM06.200323[2]-BMG 82876558802[written by Ville Hermanni Valo ][produced by HIM ]
The funeral of heartsHIM03.200315[4]-BMG 82876585792[written by Ville Hermanni Valo ][produced by HIM ]
Solitary man/Please Don't Let It Go (Live)HIM05.20049[5]-RCA 82876610652[written by Neil Diamond][produced by HIM ]
Wings of a butterfly/Poison HeartHIM09.200510[4]87Sire W 686CD2[written by Ville Hermanni Valo ][produced by HIM ]
Killing LonelinessHIM05.200626[4]-Sire 699[written by Ville Hermanni Valo ][produced by HIM ]
The Kiss of DawnHIM09.200759[1]-Sire W 779[written by Ville Hermanni Valo ][produced by HIM ]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Greatest love songs Volume 666HIM08.1998-- RCA 74321 62348 2[produced by Hiili Hiilesmaa]
Razorblade romanceHIM01.2000--RCA 74321 75034 2[silver-UK][produced by John Fryer]
Deep shadows and brilliant highlightsHIM08.2001-190[1]RCA 74321 877492[produced by HIM,T,T. Oksala,Kevin Shirley]
And love said no...1997-2004HIM03.200430[15]- RCA 82876606062 [gold-UK][produced by Hiili Hiilesmaa John Fryer T.T. Oksala Kevin Shirley Tim Palmer]
Love metalHIM04.200355[5]117[1]RCA 82876505012[gold-UK][produced by HIM,Hiili Hiilesmaa]
Dark lightHIM09.200518[3]18[29]WEA 9362494362[gold-UK][gold-US][produced by Tim Palmer]
Uneasy Listening Vol. 1HIM11.2006-162RCA 88697011682[produced by Kevin Shirley, T.T. Oksala, John Fryer, Otto Donner]
Venus DoomHIM09.200731[2]12Sire 9362499890[produced by HIM,Hiili Hiilesmaa,Tim Palmer]
Screamworks: Love in Theory and PracticeHIM02.201050[1]25Sire 9362496998[produced by Matt Squire]
Tears on TapeHIM04.2013-15 We Love Music 06025 3732647 1[produced by Hiili Hiilesmaa]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Herd

HERD-Grupa brytyjska założona w 1965 r. Debiutowała w pięcioosobowym składzie: Terry Clark (śpiew), Andy Bown (bas), Gary Taylor (gitara), Tony Chapman (perkusja) i pozyskany najpóźniej drugi gitarzysta Peter Frampton.
Po licznych zmianach składu funkcję lidera i organisty przejął Bown, zastępowany sporadycznie w pierwszej roli przez Framptona (ur. 22.04.1950 r. w Beckenham, Anglia).

 

W 1967 r. menedżera grupy Billy'ego Gaffa zastąpiła znana spółka autorska Ken Howard i Alan Blaikley, promując na główną postać dość niechętnego temu Framptona.
Psychodeliczny temat "I Can Fly" okazał się chybionym pomysłem, ale kolejny singel Herd z horrorystyczną wersją tematu z ..Orfeusza w piekle" Offenbacha, "From The Underworld" wszedł do pierwszej dziesiątki brytyjskich przebojów.
 

Wyeksploatowawszy Wergiliusza, Howard i Blaikley sięgnęli w następnym nagraniu grupy, "Paradise Lost" (,,Raj utracony") po poetę Miltona. Mimo dziwacznego połączenia jazzu i popu, zespół zyskał uznanie nastolatków, a Frampton został uznany "Twarzą 1968 r." w ankiecie magazynu Rave. Nic dziwnego, że kolejny singel, "I Don't Want Our Loving To Die", wydano z myślą o mniej wykształconym odbiorcy.
Herd, niepewni swojej pozycji na rockowej scenie, zrezygnowali w 1968 r. z usług Howarda i Blaikleya, przechodząc pod opiekę rzutkiego Andrew Oldhama (poprzednio menedżera The Rolling Stones).
 

Kompozycja Framptona, "Sunshine Cottage", okazała się całkowitym niewypałem. Po kolejnej, równie niefortunnej, zmianie manedżera na Harveya Lisberga, Frampton opuścił Herd i założył własny zespół The Humble Pie (wraz ze Stevem Marriottem z grupy The Small Faces ).
Pozostali członkowie próbowali przez pewien czas kontynuować działalność, jednak bez powodzenia. Bown występował później z Andym Fairweather-Lowem (eks-Amen Corner) i towarzyszył poczas koncertowych tras grupie The Status Quo, a Taylor i Steel zatrudniali się sporadycznie jako muzycy sesyjni. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
From the underworld/Sweet WilliamHerd09.19676[12]-Fontana TF 856[written by Alan Blaikley][ Producer : Steve Rowland ]
Paradise lost/Come on believe meHerd01.196815[7]-Fontana TF 887[written by Alan Blaikley][ Producer : Steve Rowland ]
I don' t want our loving to die/Our fairytaleHerd04.19685[12]-Fontana TF 925[written by Alan Blaikley][ Producer : Steve Rowland ]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Paradise lostHerd02.196838[1]-Fontana STL 5458[ Producer : Steve Rowland ]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

wtorek, 17 września 2024

Hello

Brytyjski zespół glamrockowy wywodzący się z północnego Londynu. W składzie: Bob Bradbury (gitara, śpiew), Keith Marshall (gitara, śpiew), Vie Faulkner (bas) i Jeff Allen (perkusja) podpisał w 1974 r. kontrakt z wytwórnią Bell.

Inspiratorem współpracy był Mike Leander, szara eminencja angielskiego glam rocka tamtych czasów. Grupa zadebiutowała wersją przeboju Chucka Berry'ego,"Carol", by wkrótce wprowadzić do brytyjskiej Top 10 kolejne nagranie, "Tell Him", znane w latach sześćdziesiątych z wykonań The Exciters i Billie Davis.
W 1975 r. w ankiecie muzycznego magazynu "Disc" Hello uznano za "nadzieję roku". Późniejszym singlom zespołu wiodło się różnie. Temat "Games Up" z repertuaru The Glitter Band przeszedł bez echa, kompozycja Russa Ballarda "New York Groove" trafiła na 12. miejsce listy brytyjskiej, zaś pochodząca z albumu Keep Us Off The Streets piosenka "Star-Studded Sham" była nieporozumieniem, podobnie jak cała płyta, złożona z utworów z singli formacji i ich wersji przebojów innych wykonawców. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Tell Him/LightningHello11.19746[10]-Bell BELL 1377[62 US hit-Exciters][written by B. Russell][produced by Mike Leander]
New York groove/Little Miss MysteryHello10.19759[8]-Bell BELL 1438[written by Russ Ballard][produced by Mike Leander]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Hedgehoppers Anonymous

Grupa założona w listopadzie 1963 r. pod nazwą The Trendsetters.
Krótkotrwałą popularność zdobyła w składzie: Mick Tinsley (ur. 16.12.1940 r.), Ray Honeyball (ur. 6.06.1941 r.), Leslie Dash (ur. 3.04.1943 r.), Alan Laud (ur. 13.03.1946 r.) i John Stewart (ur. 18.03.1941 r.)-wszyscy debiutowali w Royal Air Force.

Wylansowani i kierowani przez Jonathana Kinga, autora ich jedynego przeboju, "It's Good News Week" z 1965 r. Chwytliwej melodii towarzyszył katastroficzny tekst wykorzystujący z powodzeniem ówczesną modę na protest songi. Zespół nie potrafił powtórzyć sukcesu pierwszego singla, który dotarł do piątego miejsca w brytyjskiej Top 20.
Kolejny "Don't Push Me" nie trafił na listy przebojów mimo mocnej radiowej promocji. Wkrótce potem kwintet się rozwiązał. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
It' s good news week/Afraid of loveHedgehoppers Anonymous09.19655[12]48[10]Decca F 12 241[written by Jonathan King][produced by Jonathan King]
Don' t push me/Please don' t hurt your heart for meHedgehoppers Anonymous03.1966-110[5]Decca F 12 298[written by Jonathan King]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Heatwave

HEATWAVE to jedna z popularniejszych grup soulowych lat 70-tych. Zadebiutowała albumem "Too Hot To Handle" w 1976 roku i pochodzącym z tej płyty singlem "Ain' t No Half Stepping".
Wspomniany longplay otrzymał w USA Złotą Płytę, a na wzrost popularności HEATWAVE wpłynął następnie SP,"Boogie Nights". Ten soulowo-dyskotekowy utwór znalazł się na drugim miejscu listy przebojów 1977 roku w Stanach Zjednoczonych. Trzecia mała płyta zespołu - " The Groove Line" (78)w kilka dni po ukazaniu się w sprzedaży dostała się do czołówki bestsellerów w Wielkiej Brytanii.
Drugi Platynowy LP HEATWAVE "Central Heating" umocnił międzynarodową pozycję grupy, choć kolejne albumy - "Hot Property" i "Candles" oraz single - "Gangsters Of The Groove" i "Jitterbuggin" nie rozchodziły się już tak dobrze.

 

Twórcą HEATWAVE był na początku lat 70-tych Johnny Wilder, który jako amerykański żołnierz odbywał służbę wojskową w RFN. Obok niego występował w zespole Keith Wilder (brat Johnniego oraz Rod Temperton (kybds), Amerykanin z Cleethorpes, Mario Mantese (b) z Madrytu, Leroy Carter (g), Billy Jones (g) oraz Czechosłowak Ernest Bilbo Berger (dr).
 

W 1979 roku HEATWAVE zawiesił swoją działalność lider zespołu - Johnnie Wilder uległ ciężkiemu wypadkowi samochodowemu w pobliżu miejsca swojego urodzenia w Dayton w stanie Ohio. Sparaliżowany i poruszający się na elektrycznym wózku inwalidzkim postanowił jednak reaktywować grupę w zmienionym składzie. Od zespołu odeszli Rod Temperton, Mario Mantese i Leroy Carter, a ich miejsca zajęli JD Nicholas (g) i Calvin Duke (kybds), Zespół nagrywa dla wytwórni Epic. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Boogie nights/All you do is dialHeatwave01.19772[14]2[27]Epic 50 371[platinum-US][silver-UK][written by Rod Temperton][produced by Barry Blue][5[27].R&B Chart]
Too hot to handle/Slip your disc to thisHeatwave05.197715[11]-GTO GT 91 [UK][written by Rod Temperton][produced by Barry Blue]
The groove line/Happiness togethernessHeatwave01.197812[8]7[17]Epic 50 524[platinum-US][written by Rod Temperton][produced by Barry Blue][3[19].R&B Chart]
Mind blowing decisions/I'll Beat Your BootyHeatwave06.197812[13]-GTO GT 226 [UK][written by Johnnie Wilder][produced by Barry Blue][49[10].R&B Chart]
Always and forever/Super soul sister Heatwave11.19789[14]18[21][01.78]Epic 50 490[platinum-US][silver-UK][written by Rod Temperton][produced by Barry Blue][2[17].R&B Chart]
Razzle Dazzle/BirthdayHeatwave05.197943[5]-GTO GT 248 [UK][written by Rod Temperton][produced by Phil Ramone]
Eyeballin'/BirthdayHeatwave05.1979--Epic 50 699[written by Rod Temperton][produced by Phil Ramone][30[11].R&B Chart]
Gangsters of the groove/Find someone like youHeatwave01.198119[8]110[1]Epic 50 945[written by Rod Temperton][produced by James Guthrie, Johnnie Wilder Jnr.][21[15].R&B Chart]
Where Did I Go Wrong/Dreamin' YouHeatwave02.1981--Epic 51 005[written by T. Gilliard, L. Phillips, J. Wilder Jr.][produced by James Guthrie, Johnnie Wilder Jnr.][74[7].R&B Chart]
Jitterbuggin'/Wack that axeHeatwave03.198134[7]-GTO GT 290 [UK][written by Rod Temperton][produced by James Guthrie, Johnnie Wilder Jnr.]
Lettin' It Loose/ Mind What You FindHeatwave06.1982--Epic 02904[written by Rod Temperton][produced by Barry Blue, Johnny Wilder Jr.]
Mind Blowing Decisions (Decision Mix)/Cover DiscoverHeatwave09.199065[2]-The Brothers Organisation HW 1 [UK][written by Johnny Wilder Jnr.][produced by Drummie Zeb, Tony Gad ]
Feel Like Making Love/Sweet DelightHeatwave11.199090[1]-The Brothers Organisation HW 3 [UK][written by Eugene McDaniels][produced by Drummie Zeb, Tony Gad And Heatwave]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Too hot to handleHeatwave08.197746[2]11[45]Epic 34 761[platinum-US][silver-UK][produced by Barry Blue]
Central heatingHeatwave04.197826[15]10[26]Epic 35 260[platinum-US][silver-UK][produced by Barry Blue]
Hot propertyHeatwave05.1979-38[14]Epic 35 970[gold-US][produced by Phil Ramone]
CandlessHeatwave12.198029[9]71[10]Epic 36 873[produced by James Guthrie, Johnnie Wilder, Jr.]
CurrentHeatwave07.1982-156[6]Epic 38 065[produced by Barry Blue]
Gangsters of the grooveHeatwave02.199156[1]-Telstar STAR 2434
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)