Cathy Carroll

 Carolyn Stern (ur. 26 grudnia 1939r), lepiej znana pod pseudonimem Cathy Carroll, to amerykańska piosenkarka popowa. Po raz pierwszy nagrywała dla wytwórni Triodex w 1961 roku, z członkami Earls & 4 Evers śpiewającymi w chórkach. Jej singiel „Jimmy Love” osiągnął 11. miejsce w ankiecie WLS Chicago i znalazł się w pierwszej dziesiątce w kilku miastach.

  Później nagrała „Poor Little Puppet” w Warner Brothers, który stał się jej jedynym wpisem na liście Billboard Hot 100, osiągając 91. miejsce. Nagrała także cover utworu „Cry” Johnniego Raya, a na początku lat 60-tych nagrała kolejne nagrania dla wytwórni Philips, Cheer, Musicor i Dot. Jej nagrania obejmowały wersję odpowiedzi na „Ginny Come Lately” Briana Hylanda oraz wersję brytyjskiego numeru jeden Cliffa Richarda „The Young Ones”. 

 Carroll była przedstawiana jako „typowa amerykańska dziewczyna” i odbyła sponsorowaną trasę koncertową po 100 stacjach radiowych. W 1967 roku wyszła za mąż za Boba Halleya, który napisał i wyprodukował piosenki do jej wydawnictw Dot i Rotate Records, a także napisał tusz dla orkiestracji. Odeszła od muzyki w latach 70-tych, aby wychować dwójkę dzieci: syna (Ronald Scott) urodzonego w 1968 r. i córkę (Jennifer) urodzoną w 1976 r. W 2000 roku wytwórnia Cheer wydała 24-utworową płytę CD zawierającą jej wszystkie dzieła.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Poor Little Puppet/Love And Learn	Cathy Carroll	08.1962	91[3]	-	Warner Bros. 5284	[written by Howard Greenfield,Jack Keller][produced by Stan Applebaum]

Linda Creed

 

Linda Diane Creed (ur. 6 grudnia 1948r - ur. 10 kwietnia 1986r), znana również pod nazwiskiem po mężu Linda Epstein, była amerykańską autorką tekstów i autorką tekstów, która współpracowała z Thomem Bellem, aby wyprodukować jedne z odnoszących największe sukcesy filadelfijskich grup soulowych lat 70-tych. 

 

  Urodzona w dzielnicy Mount Airy w Filadelfii w grudniu 1948 roku, Creed zajmowała się muzyką w szkole średniej Germantown. Po ukończeniu szkoły Creed zrezygnowała ze studiów i poświęciła się pisaniu i produkcji muzyki. Jej kariera rozpoczęła się w 1970 roku, kiedy piosenkarka Dusty Springfield nagrała jej piosenkę „Free Girl”. W tym samym roku Creed nawiązał współpracę z Bellem, scenarzystą, producentem i aranżerem w wytwórni płytowej Kenny'ego Gamble'a i Leona Huffa, Philadelphia International Records.

 

  Ich pierwsza współpraca przy pisaniu piosenek, „Stop, Look, Listen (To Your Heart)”, znalazła się na liście Top 40 przebojów pop w wykonaniu Stylistics, rozpoczynając dłuższą współpracę, która zaowocowała także najbardziej udanymi nagraniami grupy, w tym „You Are Everything”,"Betcha by Golly, Wow", "Break Up to Make Up", "People Make the World Go Round", "You Make Me Feel Brand New" i „I'm Stone in Love with You” (ten ostatni z Thomem Bellem) . Creed i Bell współtworzyli także wiele hitów dla Spinners, w tym „Ghetto Child”, „I'm Coming Home”, „Living a Little, Laughing a Little” i „The Rubberband Man”.  

 

Linda Creed współpracowała także z Phyllis Hyman, pochodzącą z Pensylwanii, nad wieloma jej piosenkami, w szczególności nad „Old Friend”. 

 

 Śmierć Choć w wieku 26 lat Creed zdiagnozowano raka piersi, kontynuowała pracę, współpracując z kompozytorem Michaelem Masserem i pisząc słowa do piosenki „The Greatest Love of All”, będącej głównym tematem filmu The Greatest, biografii wielkiego boksera Muhammada Alego, Piosenka została pierwotnie nagrana przez George'a Bensona i wydana jako singiel w 1977 roku, stając się wielkim hitem, osiągając 2. miejsce na liście przebojów R&B. Tekst piosenki powstał w trakcie jej zmagania się z rakiem piersi. Słowa te opisują jej uczucia dotyczące radzenia sobie z wielkimi wyzwaniami, którym trzeba stawić czoła w życiu, bycia silnym podczas tych wyzwań, niezależnie od tego, czy odniesiesz sukces, czy porażkę, oraz przekazywania tej siły dzieciom, aby mogły one nosić je w dorosłym życiu. 

 

W grudniu 1984 roku piosenka została nagrana przez Whitney Houston na jej debiutancki album z 1985 roku, a w maju 1986 roku znalazła się na szczycie list przebojów. Na kilka tygodni przed osiągnięciem przez Houston numeru jeden Creed zmarła na raka piersi 10 kwietnia 1986 roku w wieku lat 37. Przeżył  ją mąż, Stephen „Eppy” Epstein, wieloletni promotor muzyki w Filadelfii, oraz ich dwie córki, Roni Lee i Dana Creed. W następnym roku jej rodzina i przyjaciele założyli na jej cześć Linda Creed Breast Cancer Organisation, która pomaga kobietom w Pensylwanii i okolicznych hrabstwach. W 1992 roku została pośmiertnie wpisana do Songwriters Hall of Fame.

                                         Kompozycje Lindy Creed na listach przebojów

[with Thom Bell, Kenny Gamble,Leon Huff] 05/1970 I Wanna Be a Free Girl Dusty Springfield 105.US [with Thom Bell] Ghetto child Spinners 08.1973 7.UK/29.US I' m coming home Spinners 05.1974 18.US Living A Little, Laughing A Little Spinners 03.1975 37.US Stop ,look,listen [To your heart] Stylistics 06.1971 39.US You are everything Stylistics 11.1971 9.US Betcha by golly,wow Stylistics feat Russell Thompkins 02.1972 13.UK/3.US People make the world go round Stylistics 06.1972 25.US Rockin' roll baby Stylistics 10.1973 6.UK/14.US You make me feel brand new Stylistics 03.1974 2.UK/2.US You are beautiful Stylistics 03.1976 79.US One Man Band (Plays All Alone) Ronnie Dyson 02.1973 28.US Help Me Find a Way (To Say I Love You) Little Anthony & the Imperials 11/1970 92.US You Are Everything The Pearls 03/1973 41.UK I'm Coming Home Johnny Mathis 08/1973 75.US Life Is a Song Worth Singing Johnny Mathis 02/1973 54.US You Are Everything Diana Ross & Marvin Gaye 03/1974 5.UK Stop, Look, Listen (To Your Heart) Diana Ross & Marvin Gaye 07/1974 25.UK I'm Coming Home Johnny Mathis 05/1975 52.UK Betcha by Golly Wow Norman Connors 01/1977 102.US You Are Everything Roberta Flack 03/1979 98.R&B Chart Oh What a Night The Temptations 11/1981 102.US You Are Everything Melanie Williams & Joe Roberts 02/1995 28.UK Betcha by Golly Wow! Prince 11/1996 31.US/11.UK You Make Me Feel Brand New Simply Red 12/2003 7.UK You Make Me Feel Brand New Boyz II Men 12/2004 105.R&B Chart [with Thom Bell & George Perry] People make the world go round Stylistics 06.1972 25.US [with Thom Bell,Anthony Ball] I' m stone in love with you Stylistics 10.1972 9.UK/10.US I'm Stone in Love with You Johnny Mathis 01/1975 10.UK [with Thom Bell,Kenny Gamble] Break up to make up Stylistics 02.1973 34.UK/5.US Break Up to Make Up Cynthia 06/1991 70.US [with Thom Bell,Wes Farrell] Quick, Fast, in a Hurry New York City 12/1973 79.US [with Thom Bell,Anthony Ball] I' m stone in love with you Stylistics 10.1972 9.UK/10.US I'm Stone in Love with You Johnny Mathis 01/1975 10.UK [with Michael Masser] 07/1977 The Greatest Love of All George Benson 24.US/27.UK 06/1984 Hold Me Teddy Pendergrass 46.US/45.UK 03/1986 Greatest Love of All Whitney Houston 1.US/8.UK [solo] 01/1978 1,000 Laughs Eloise Laws 91.US [with Alfred Antoine, Thom Bell, Andre Evans & Nicole Renée] Things Just Ain't the Same Deborah Cox 06/1997 56.US [with Jimmy Jam , Terry Lewis, Hachidai Nakamura, Rokusuke Ei, James Brown, , John Starks & Fred Wesley] 08/1997 Everything Mary J. Blige 24.US/6.UK [with Smilez, Southstar , Thom Bell, & Dakari] 12/2002 Tell Me (What's Goin' On) Smilez & Southstar 28.US [with Ja Rule, Thom Bell, Irv Gotti & Chink Santana] 12/2002 Mesmerize Ja Rule 2.US/12.UK [with Thom Bell, , Teddy Bishop, LeToya Luckett & Dave Young] 03/2006 Torn LeToya Luckett 31.US/35.UK

Special Generation

Special Generation to grupa r&b z St. Petersburga na Florydzie, w skład której wchodzili Kendrick „K-Dub” Washington, Charles „OG” Salter, Fernando „Chip” Carter, Marquet „Quet” Robinson i Maurice „Mo Money” Dowdell. Zostali stworzeni przez MC Hammera, a chłopaki byli dla niego chórkami w kilku jego piosenkach, zanim zostali głównymi artystami nagrywającymi.  

W 1990 roku grupa wydała swój debiutancki album „Take it To the Floor”, który zajął 17. miejsce na liście albumów R&B magazynu Billboard. Pierwszy singiel „Love Me Just For Me” osiągnął 91. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 8. miejsce na liście Hot Black Singles magazynu Billboard, utrzymując się na tej liście przez 21 tygodni, stając się ich najwyższym dotychczasowym występem na listach przebojów. 

 Kolejny singiel „Spark of Love” osiągnął 26. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 15 tygodni. Ostatni singiel, będący coverem hitu zespołu Stylistics, „You Are Everything”, osiągnął 90. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles magazynu Billboard, pozostając na tej liście zaledwie przez 4 tygodnie. 

 W 1992 roku Special Generation wydało swój drugi album „Butterflies”, który zajął 81. miejsce na liście albumów R&B magazynu Billboard. Jedynym singlem, który znalazł się na listach przebojów, był „Lift Your Head (And Smile)”, który osiągnął 13. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 11 tygodni. 

 Potem wydawało się, że Generacja Specjalna odeszła w zapomnienie. W 2009 roku ogłoszono, że grupa pracuje nad nową muzyką, ale od tego czasu niewiele o niej słyszano. W tym samym roku Kendrick Washington został założycielem i dyrektorem generalnym. usług zarządzania i konsultingu K-WASH. W lutym 2010 roku założył WASH Media Group, LLC. Od 2002 roku Maquet Robinson jest producentem muzycznym w Whatworks Studio. Charles Salter prowadzi solową karierę muzyczną pod pseudonimem „Max’C”. Nie wiadomo, co porabiają obecnie Chip Carter i Maurice Dowdell.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love Me Just For Me	Special Generation	12.1990	-	91[4]	Bust It 44 604	[written by Felton C. Pilate II,M.C. Hammer, Special Generation ][produced by Felton Pilate, James Earley][8[21].R&B Chart]
Spark Of Love	Special Generation	02.1991	-	-	Bust It 44 659	[written by F. Pilate, G. Jackson][produced by Felton Pilate][26[15].R&B Chart]
You Are Everything	Special Generation	10.1991	-	-	Bust It 44 754	[written by Linda Creed,Thom Bell][produced by Felton Pilate][90[4].R&B Chart]
Lift Your Head (And Smile)/td>	Special Generation	09.1992	-	-	Bust It 71 249	[written by Derrick Hall][produced by Derrick Hall, Gregory Cauthen, Steven Russell][13[11].R&B Chart]

Janelle Monáe

 

Janelle Monáe (ur. Janelle Monáe Robinson 1 grudnia 1985r w Kansas City w stanie Kansas)  to niebinarna amerykańska piosenkarka soul i funk, autorka tekstów, aktorka i tancerka. 

 Janelle Monáe urodziła się w Kansas City jako córka kierowcy ciężarówki i woźnej. Monáe opuściła rodzinne Kansas City, aby studiować aktorstwo w American Musical and Dramatic Academy w Nowym Jorku. Zamiast kontynuować karierę aktorki, skupiła się na muzyce, a po przeprowadzce do Atlanty założyła Wondaland Arts Society.  

W 2007 roku wydała swoją pierwszą solową pracę Metropolis. Wkrótce potem podpisała kontrakt z Seanem „Diddym” Combsem i jego wytwórnią Bad Boy Records. Album został ponownie wydany w nowej wytwórni w tym samym roku pod tytułem Metropolis: The Chase Suite (Special Edition) i dwoma nowymi utworami. Album trafił na amerykańskie listy przebojów i osiągnął drugie miejsce na liście Heatseeker. Jej singiel Many Moons przyniósł jej nominację do nagrody Grammy w kategorii „Najlepszy występ urban/alternatywny” w 2009 roku.  

18 maja 2010 roku nakładem Wondaland Arts Society ukazał się jej album The ArchAndroid. Album jest kontynuacją Metropolis i jest kontynuacją Suites 2 i 3. Obie publikacje opierają się na wspólnej koncepcji. Alter ego Monáe - Cindi Mayweather - to mesjańska bohaterka fantastycznej historii rozgrywającej się w mieście androidów Metropolis. Monáe ogłosiła, że ​​chce nagrać teledysk do każdej piosenki The ArchAndroid. Tytuł albumu i nazwa fantastycznego miasta nawiązuje do filmu Metropolis Fritza Langa.

  Jej drugi album studyjny spotkał się z uznaniem krytyków i został uznany za przełomowe dzieło R&B.  We wrześniu 2013 roku ukazała się jej płyta The Electric Lady, na której Prince pojawia się m.in. jako gościnny muzyk. 

  W 2016 roku zagrała swoją pierwszą główną rolę w filmie fabularnym Ukryte postacie – nierozpoznane bohaterki. Potem pojawiły się inne główne role, np. w Antebellum w 2020 r. i w Glass Onion: A Knives Out Mystery w 2022 r. W 2017 roku została przyjęta do Akademii Sztuki i Nauki Filmowej (AMPAS), która co roku przyznaje Oscary.

  Jej trzeci album zatytułowany Dirty Computer ukazał się 27 kwietnia 2018 roku. Wraz z aktorem Tomem Hardym i projektantką Stellą McCartney została przedstawiona jako jedna z celebrytów wspierających kampanię reklamową Audi e-tron GT w lutym 2021 r.We wrześniu 2021 r. Janelle Monáe przeciwstawi się przemocy policji i rasizmowi za pomocą prawie 18-minutowej piosenki protestacyjnej Say Her Name (Hell You Talmbout).  

 Janelle Monáe wyjaśniła w amerykańskim talk show Red Table Talk w kwietniu 2022 r., że nie identyfikuje się jako mężczyzna ani jako kobieta, ale jako osoba niebinarna. Oprócz zaimka neutralnego płciowo „oni/oni” używa także zaimków żeńskich („oni/ona”). W 2018 roku Monáe określiła swoją orientację seksualną jako panseksualną (kochającą ludzi wszystkich płci).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
We Are Young	fun. Featuring Janelle Monae	12.2011	1[1][47]	1[6][42]	Fueled By Ramen USAT 21101399 [UK]	[diamond-US][3x-platinum-UK][written by Jack Antonoff, Jeff Bhasker, Andrew Dost, Nathaniel Ruess][produced by Jeff Bhasker][36[9].R&B Chart]
Q.U.E.E.N.	Janelle Monae Featuring Erykah Badu	05.2013	-	-	Bad Boy Entertainment 536588	[written by Janelle Robinson,Kellis Parker Jr.,Roman Gian,Arthur Irvin,Nathaniel Irvin III,Charles Joseph II][produced by Nate "Rocket" Wonder,GianArthur,Monáe,Chuck Lightning][47[1].R&B Chart]
PrimeTime	Janelle Monae Featuring Miguel	02.2014	-	120[3]	Bad Boy	[written by Janelle Monáe Robinson, Roman GianArthur Irvin, Nathaniel Irvin III ,Charles Joseph II ,Miguel Jontel Pimentel][produced by Nate "Rocket" Wonder,GianArthur,Monáe,Chuck Lightning][36[9].R&B Chart]
Yoga	Janelle Monae & Jidenna	07.2015	-	79[6]	Epic	[gold-US][written by Charles Joseph II,Eleanor Kateri Tannis,Janelle Monáe Robinson,Jidenna Theodore Mobisson,Milan Wiley,Nana Kwabena Tuffuor,Nathaniel Irvin III,Roman Gian,Arthur Irvin][produced by Jidenna,Nana Kwabena,Nate "Rocket" Wonder][24[16].R&B Chart]
Make Me Feel	Janelle Monae	03.2018	74[2]	99[1]	Bad Boy USAT 21800768 [UK]	[gold-US][silver-UK][written by Janelle Monáe Robinson, Roman GianArthur Irvin, Nathaniel Irvin III ,Charles Joseph II ,Miguel Jontel Pimentel][produced by Nate "Rocket" Wonder,GianArthur,Monáe,Chuck Lightning]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Metropolis: Suite I (The Chase)	Janelle Monáe	08.2008	-	115[1]	Bad Boy Bad Boy 7567-89932-8	[produced by Big Boi ,Janelle Monáe, Control Z ,Chuck "Wolfmaster" Lightning]
The ArchAndroid	Janelle Monáe	06.2010	51[3]	17[17]	Atlantic 7567898983	[silver-UK][produced by Chuck Lightning ,Janelle Monáe, Kevin Barnes, Nate "Rocket" Wonder, Roman GianArthur]
The Electric Lady	Janelle Monáe	09.2013	14[3]	5[16]	Atlantic 7567868405	[produced by Roman GianArthur, Janelle Monáe, Wonder & Lightning, Nate "Rocket" Wonder]
Dirty Computer	Janelle Monáe	05.2018	8[3]	6[8]	Bad Boy 0075678657931	[produced by Janelle Monae,Nate Wonder,Chuck Lightning,Nana Kwabena,Roman GianArthur,Wynne Bennett,Jon Brion,Mattman & Robin]
The Age of Pleasure	Janelle Monáe	06.2023	49[1]	17[2]	Atlantic 0075678616532	[produced by Roman GianArthur,Nana Kwabena,Janelle Monáe,Sensei Bueno,Nate Wonder]

Crescendos

Crescendos-jedna z efemerycznych grup doo woop lat 50-tych,która wylansowała w 1958r hit "Oh,Julie" [#5 Billboard Singles Chart].Ta raczej przeciętna słodka ballada,została wyniesiona na wyżyny,w jakimś stopniu dzięki gościnnemu udziałowi w nagraniu Janice Green ,użyczającej swojego głosu,która w tym samym czasie realizowała nagranie własnego singla w tym samym studio.
Singla wydała wytwórnia Excello filia Nasco Records,mieszcząca się w Nashville.Płyta rozeszła się w milionowym nakładzie.Inne wersje tego utworu wydali ;Otis Williams dla King Records w nakładzie 300tys egz i Sammy Salvo 250tys egz dla RCA.

 

Zespół pierwotnie nazywał się The Spades,a jej członkowie uczęszczali do Cumberland High school w Nashville.Została odkryta podczas konkursów wyszykiwających nowe talenty.Wydali trzy single dla Nasco i album nagrany póżniej dla Guest Star i wydany przez Tap Records.Towarzyszyli też Janice Green w nagraniu "Jackie" dla Nasco Records.Istniało w tym czasie kilka grup używającej tej samej nazwy-Crescendos nagrywających dla innych wytwórni jak Atlantic czy Dootone.
 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Oh Julie/My little girl	Crescendos	01.1958	-	5[18]	Nasco 6005/London HLU 8563	[written by Ken Moffit/Noel Ball ]

Creedence Clearwater Revival

Creedence Clearwater Revival- choć kojarzona z post-psychodeliczną falą zespołów z San Francisco, grupa Creedence Clearwater Revival szczyciła się jednym z najdłuższych rodowodów na swoim terenie. John Fogerty (ur. 28.05.1945 r. w Berkeley w stanie Kalifornia, USA; gitara prowadząca, śpiew), Tom Fogerty (ur. 9.11.1941 r. w Berkeley w stanie Kalifornia, USA, zm. 6.09.1990 r. w Scottsdale w stanie Arizona, USA; gitara rytmiczna, śpiew), Stu Cook (ur. 25.04.1945 r. w Oakland w stanie Kalifornia, USA; bas) i Doug Clifford (ur. 24.04.1945 r. w Palo Alto w stanie Kalifornia, USA; perkusja) rozpoczęli wspólne występy w 1959 r., będąc jeszcze w szkole średniej.

 

Kwartet, znany pierwotnie jako The Blue Velvets, a póżniej Tommy Fogerty And The Blue Velvets stał się popularną atrakcją przedmieścia El Cerritto w pobliżu San Francisco. Zadebiutował singlem "Bonita" nagranym dla lokalnej, niezależnej firmy płytowej. W 1964 r. muzycy odbyli przesłuchania w bardziej prestiżowej wytwórni Fantasy, która podpisała z nimi kontrakt, ale skłoniła równocześnie do zmiany nazwy na Golliwogs (choć sam zespół optował za The Visions).
 

W latach 1965-67 grupa nagrała siedem singli, od pozostającego pod wpływem Beatlesów "Don't Tell Me No More Lies" do chwytliwych "Fight Fire" i "Walk Upon The Water" - dwóch znakomitych klasyków "garażowych".
 

Po okresie intensywnych prób, w czasie których ukształtowali swoje odrębne, oryginalne brzmienie, w grudniu 1967 roku zdecydowali się zmienić nazwę na Creedence Clearwater Revival. Zadebiutowali singlem "Porterville" nagranym dla firmy Scorpio. Ich pierwszy album ukazywał muzyczne rozdroże. Zaaranżowane na nowo kompozycje Golliwogs i nowe piosenki Johna Fogerty'ego sąsiadowały z kilkoma standardami rock and rollowymi, w tym "Suzie Q" Dale'a Hawkinsa, który w USA doszedł do 11. miejsca i "I Put A Spell On You" Screamin' Jay Hawkinsa (58. pozycja).
 

Wydany po zaledwie kilku miesiącach longplay Bayou Country był już produkcją bardziej spójną, ustalając pozycję Fogerty'ego jako sprawnego kompozytora oraz zespołu jako regularnego dostawcy hitów na amerykański rynek pod koniec lat 60-tych. Singel "Proud Mary" 7. marca 1969 r. doszedł do Top 10 po obu stronach Atlantyku, stając się pierwszą "złotą płytą" kwartetu.
 

Podobny sukces odniosły kolejne małe płyty "Bad Moon Rising" i "Green River". Longplay Green River, wydany w pażdzierniku 1969 r., ugruntował pozycję grupy. Na albumie tym potwierdził się coraz płodniejszy liryzm Fogerty'ego, sięgający od osobistej melancholii ("Lodi") po wezwania o zrozumienie między ludżmi ("Wrote A Song For Everyone"). Wrażliwość społeczna przejawiła się najpełniej w utworze "Fortunate Son", cierpkim ataku na klasę uprzywilejowaną, która wysyła innych na wojnę.
 

Nagranie to było jednym z wielu jasnych momentów kolejnego albumu - Willie And The Poor Boys. Zespół stał się wiodącą atrakcją sceny amerykańskiej, godz±c sukces komercyjny z aprobatą krytyki. Euforyczny hołd na cześć muzyki popularnej - "Down On The Corner" stał się ich piątym singlem w amerykańskiej Top 10 i potwierdził przemianę CCR z czołowej kapeli barowej w międzynarodową gwiazdę. Grupa osiągnęła szczyt płytą Cosmo's Factory. Znalazły się na niej trzy "złote" single: "Travellin' Band", "Up Around The Bend" i "Looking Out My Back Door", a także wydłużona wersja klasyka Tamla Motown "I Heard It Through The Grapevine". Longplay okazał się najlepiej sprzedającą się płytą 1970 r.
 

Stosunki między braćmi Fogerty stawały się jednak coraz bardziej napięte, co odbiło się na poziomie nieco rozczarowującego albumu Pendulum. Choć znalazł się na nim ich ósmy "złoty" singel - "Have You Ever Seen The Rain", brakowało mu ognia poprzednich płyt i tylko czasami zapalał się on w nagraniach "Pagan Baby" i "Molina".
W lutym 1971 r. z zespołu odszedł Tom Fogerty, podejmując karierę solową. Pozostali kontynuowali działalność jako trio, ale grupa wyrażnie straciła impet. Duże trasy koncertowe po USA, Europie, Australii i Japonii nie poprawiły sytuacji. Siódmy longplay, Mardi Gras, ujawnił twórczy impas. Choć Cook i Clifford zapewnili sobie teraz demokratycznie równe prawa w zespole, jednak ich pozbawione inspiracji kompozycje udowodniły tylko, jak wiele zespół zawdzięczał wizji Johna Fogerty'ego. Grupa uległa oficjalnemu rozwiązaniu w lipcu 1972 r.
 

Był to przygnębiający koniec nie tylko jednej z najbardziej popularnych, ale i, co rzadko idzie w parze, jednej z najciekawszych formacji tamtej ery. Sekcja rytmiczna zespołu podejmowała się potem różnych drugoplanowych zadań, razem i indywidualnie, a ich dawny lider podążał chaotycznie, trapiony sporami prawnymi i kontraktowymi.
 

Grupa reaktywowała się w 1980 r. by zagrać na weselu Toma Fogerty'ego. Ponownie zeszła się na krótkie tournee trzy lata póżniej. Od 1985 r. nastąpił renesans kariery Johna Fogerty'ego, który w 1993 r. uhonorowany został zaproszeniem do udziału w dorocznej "Rock And Hall Of Fame" w Los Angeles. Wykonał wtedy kilka największych przebojów CCR, odmawiając włączenia do składu zespołu towarzyszącego Clifforda i Cooka.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Suzie Q/Suzie Q [Part.2]	C.C.R.	09.1968	-	11[12]	Fantasy 616	[platinum-US][written by Dale Hawkins, Stan Lewis, Eleanor Broadwater][produced by Saul Zaentz]
I put a spell on you/Walk on the water	C.C.R.	11.1968	-	58[9]	Fantasy 617	[Written by: Screamin' Jay Hawkins][Produced by: Shane McGowan]
Proud Mary/Born on the bayou	C.C.R.	01.1969	8[13][05.69]	2[14]	Fantasy 619	[2x-platinum-US][silver-UK][Written by: John Fogerty][produced by John Fogerty]
Bad moon rising/Lodi	C.C.R.	05.1969	1[3][15]	2[14][05.69]side B:52[4]	Fantasy 622	[2x-platinum-US][platinum-UK][ Written by: John Fogerty][produced by John Fogerty]
Green river/Commotion	C.C.R.	07.1969	19[11][11.69]	2[13] side B:30[8]	Fantasy 625	[gold-US][ Written by: John Fogerty][produced by John Fogerty]
Down on the corner/Fortunate son	C.C.R.	10.1969	31[6]	3[15];B:14[14]	Fantasy 634	[2x-platinum-US][platinum-UK][ Written by: John Fogerty][produced by John Fogerty]
Travellin' band/Who'll stop the rain	C.C.R.	03.1970	8[13]	2[10]	Fantasy 637	[platinum-US][ Written by: John Fogerty][produced by John Fogerty]
Up around the bend/Run through the jungle	C.C.R.	04.1970	3[12]	4[11]	Fantasy 641	[platinum-US]][ Written by: John Fogerty][produced by John Fogerty]
Lookin' out my back door/Long as i can see the light	C.C.R.	08.1970	20[9]	2[13]	Fantasy 645	[platinum-US][ Written by: John Fogerty][produced by John Fogerty]
Have you ever seen the rain/Hey tonight	C.C.R.	03.1971	36[6]	8[10]	Fantasy 655	[3x-platinum-US][platinum-UK][ Written by: John Fogerty][produced by John Fogerty]
Sweet hitch-hiker/Door to door	C.C.R.	07.1971	36[8]	6[9]	Fantasy 665	[gold-gold][ Written by: John Fogerty][produced by Stu Cook, Doug Clifford and John Fogerty]
Someday never comes/Tearin' up the country	C.C.R.	05.1972	-	25[8]	Fantasy 676	[ Written by: John Fogerty][produced by Stu Cook, Doug Clifford and John Fogerty]
I heard it through the grapevine/Good Golly Miss Molly	C.C.R.	01.1976	-	43[8]	Fantasy 759	[written by Norman Whitfield,Barrett Strong]
Bad moon rising/As long as i can see the light	C.C.R.	04.1992	71[1]	-	Epic 6580047 [UK]

Albumy *106*
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Creedence Clearwater Revival	Creedence Clearwater Revival	07.1968	-	52[73]	>Fantasy 8382	[platinum-US][produced by Saul Zaentz,John Fogerty]	-
Bayou country	Creedence Clearwater Revival	01.1969	62[1]	7[88]	Fantasy 8387	[2x-platinum-US ][produced by John Fogerty]	-
Green river	Creedence Clearwater Revival	08.1969	20[6]	1[4][88]	Fantasy 8393	[3x-platinum ][produced by John Fogerty,Saul Zaentz]	-
Willy and the poorboys	Creedence Clearwater Revival	11.1969	10[24]	3[60]	Fantasy 8397	[2x-platinum-US ][produced by John Fogerty]	-
Cosmos factory	Creedence Clearwater Revival	07.1970	1[1][15]	1[9][69]	Fantasy 8402	[4x-platinum-US ][silver-UK][produced by John Fogerty]	-
Pendulum	Creedence Clearwater Revival	12.1970	23[12]	5[42]	Fantasy 8410	[platinum-US ][produced by John Fogerty]	-
Mardi grass	Creedence Clearwater Revival	04.1972	-	12[24]	Fantasy 9404	[gold-US][produced by Doug Clifford, Stu Cook, John Fogerty]	-
Creedence gold	Creedence Clearwater Revival	06.1972	-	15[37]	Fantasy 09418	[2x-platinum -US]	-
More Creedence gold	Creedence Clearwater Revival	06.1973	-	61[18]	Fantasy 09430	[gold-US]	-
Live in Europe	Creedence Clearwater Revival	11.1973	-	143[10]	Fantasy CCR-1	[produced by DSR]	-
Chronicle, Vol. 1	Creedence Clearwater Revival	03.1976	-	18[674]	Fantasy CCR-2	[12x-platinum -US][gold-UK]	[produced by John Fogerty]
Hot Stuff	Creedence Clearwater Revival	.1976	-	-	Fantasy 53301	[gold-US]	-
Greatest Hits [20 Golden]	Creedence Clearwater Revival	06.1979	35[5]	-	Factory FT 558 [UK]	-	-
The concert	Creedence Clearwater Revival	12.1980	-	62[20]	Fantasy 04501	[platinum-US ][produced by John Fogerty]	-
The Creedence Collection	Creedence Clearwater Revival	10.1985	68[2]	-	Impression IMD P/K 3	-	-
The long road home:The ultimate John Fogerty-Creedence Collection...	Creedence Clearwater Revival	11.2005	-	13[16]	Fantasy 9886	[gold-US]	-
Chronicle - The 20 Greatest Hits	Creedence Clearwater Revival	02.2007	193[2]	-	Fantasy 252180002	-	-
At the Royal Albert Hall	Creedence Clearwater Revival	10.2022	-	192[1]	Fantasy	-	-

Deram Records

Deram Records była wytwórnią zależną Decca Records założoną w Wielkiej Brytanii w 1966 roku. W tamtym czasie UK Decca była inną firmą niż wytwórnia Decca w Stanach Zjednoczonych, której właścicielem było MCA Inc. Nagrania Deram były dystrybuowane w Wielkiej Brytanii i USA za pośrednictwem amerykańskiego oddziału UK Decca, znanego jako London Records. Deram działał do 1979 roku, po czym kontynuował działalność jako wytwórnia reedycyjna.

  W latach 60-tych inżynierowie nagrań Decca eksperymentowali ze sposobami ulepszenia nagrań stereo. Stworzyli technikę, którą nazwali „Decca Panoramic Sound”. Jako skrót tego terminu powstał termin „Deramic”. Nowa koncepcja „zapewniła więcej przestrzeni między instrumentami, czyniąc te dźwięki bardziej miękkimi dla ucha”. Wczesne nagrania stereofoniczne muzyki popularnej zwykle były miksowane tylko z dźwiękami tylko z lewej, środkowej lub prawej strony. Było to spowodowane ograniczeniami technicznymi profesjonalnych 4-ścieżkowych rejestratorów szpulowych, które do 1967 roku uznawano za najnowocześniejsze. Decca początkowo pomyślała o Deram Records jako o rynku zbytu dla nagrań Deramic Sound współczesnej muzyki pop i rock, jednak nie wszystkie wczesne nagrania w Deram wykorzystywały tę technikę. „Deramic Sound” miał na celu stworzenie nagrań o bardziej naturalnym rozkładzie stereo. Podstawowa różnica polegała na tym, że zamiast dogrywać i miksować cztery pojedyncze (mono) ścieżki z czterościeżkowego rejestratora, inżynierowie nagrań Decca wykorzystali parę czterościeżkowych maszyn do nałożenia na siebie wielu dwukanałowych (stereo) nagrań. Ta nowa koncepcja, z dodatkowymi ścieżkami, umożliwiła inżynierowi łatwiejsze umieszczanie instrumentów w dowolnej pozycji w polu stereo.  

Aby wprowadzić na rynek koncepcję „Deramic Sound”, Deram wydał w październiku 1967 roku serię sześciu łatwych do słuchania albumów popowych z orkiestrą. Wszystkie albumy zawierały w tytule słowo Night, tj. Strings in the Night, Brass in the Night itp. Artyści w tym w serii znaleźli się Gordon Franks, Peter Knight i Tony Osborne. Wytwórnia wkrótce została odkryta na nowo jako rywalka dla wczesnych przedpunkowych „indie” wytwórni płytowych, takich jak Island Records, i przekształciła się w dom dla artystów „progresywnych” lub „psychedelicznych”.  

Jednym z pierwszych nagrań z tej serii był album Days of Future Passed  the Moody Blues z listopada 1967 r., a mniej więcej w tym czasie z wytwórnią podpisali kontrakt także Crocheted Donut Ring i Beverley Martyn. Profesjonalne ośmiościeżkowe rejestratory zaczęły pojawiać się w wielu brytyjskich studiach, począwszy od Advision Studios i Trident Studios na początku 1968 roku. Ośmiościeżkowe maszyny były znacznie bardziej elastyczne niż konfiguracja z dwoma czterościeżkowymi rejestratorami. Do 1969 roku Decca uzyskała własny ośmiościeżkowy rejestrator. Ponieważ inżynierowie Decca nie mieli już więcej utworów niż inne duże studia, koncepcja „Deramic Sound” szybko stała się przestarzała i została porzucona.  

  Później w składzie znalazł się brytyjski jazz i folk. Pod szyldem Deram wydawali niektórzy z bardziej postępowych muzyków jazzowych końca lat 60-tych, w tym Mike Gibbs, John Surman i Mike Westbrook. Albumy Deram miały przedrostek DML dla wydań monofonicznych i przedrostek SML dla wydań stereo. Podobnie jak w przypadku innych brytyjskich wytwórni zależnych Decca, amerykański odpowiednik Deram  był dystrybuowany w ramach London Records. Decca umieściła ją przeciwko Island Records, Harvest Records (rozpoczętą przez EMI) i Vertigo Records (rozpoczętą przez Philips Records), ale nie udało jej się konkurować. „Dodatkowa” seria progresywna z przedrostkami SDL nie poprawiła sytuacji.  

Od samego początku Decca umieszczała na Deram płyty popowe obok artystów progresywnych. Cat Stevens odniósł tam sukces, zanim przeniósł się do Island Records, a w wytwórni ukazał się pierwszy album Davida Bowiego. Trzy z najwcześniejszych hitów Deram , „A Whiter Shade of Pale” Procol  Harum oraz „Night of Fear” i „I Can Hear the Grass Grow” zespołu Move, zostały wyprodukowane poza firmą przez artystów, którzy nie związani byli bezpośrednio z Deramem. Byli częścią kontraktu z Straight Ahead Productions, która później przeniosła ich zespoły do EMI i wydała je we ponownie wprowadzonym wydawnictwie Regal Zonophone.  

W 1969 roku Decca założyła Nova, progresywną wytwórnię, która istniała krócej niż rok. Spowodowało to dalsze zamieszanie, gdy pojawiły się jednoczesne wydania na Deram Nova i Decca Nova. Decca wydała albumy winylowe Justina Haywarda Songwriter (1977) i Night Flight (1980) nakładem Deram. W 1980 roku Sir Edward Lewis sprzedał firmę Decca firmie PolyGram, która przekazała jej nowe przejęcie pod kontrolę Rogera Amesa. Mimo że nazwa wytwórni była przez krótki czas używana na początku lat 80-tych w przypadku płyt Bananarama, Modettes i Splodgenessabounds, Ames zdecydował się skupić na wytwórniach Decca (muzyka klasyczna) i London Recordings (muzyka pop), współpracując z London działać jako swój własny „półautonomiczny niezależny” od wewnątrz. 

Od tego momentu Deram był używany jako wydawnictwo reedycyjne dla innych nagrań w katalogu Decca/London i ostatecznie został sprzedany Universal/UMG jako część Decca Records (Londyn poszedł z Amesem do WMG, które sprzedało je francuskiej niezależnej firmie Without Music w 2017 roku ).

 Single na listach przebojów

 

Nights in white satin/Cities	Moody Blues	10.1967	19.UK/103.US
Voices in the sky/Dr. Livingstone,I presume	Moody Blues	06.1968	27.UK
Tuesday afternoon (Forever Afternoon)/Another morning	Moody Blues	07.1968	 24.US
Ride my see-saw/A simple  Moody Blues	10.1968	42.UK/61.US
Never comes the day/So deep within you	Moody Blues	06.1969 	91.US
My Baby Loves Lovin' / Show Me Your Hand	White Plains	02.1970	9.UK/13.US
I've Got You On My Mind / Today I Killed A Man I Didn't Know	White Plains	04.1970	17.UK
Lovin' You Baby / Noises (In My Head)	White Plains	09.1970	 82.US
Julie Do Ya Love Me / I Need Your Everlasting Love 	White Plains with Pete Nelson	10.1970	8.UK
When You Are A King / The World Gets Better With Love 	White Plains	06.1971	13.UK
Step Into A Dream / Look To See	White Plains	02.1973	21.UK
I love my dog/Portobello road	Cat Stevens	10.1966	28.UK/118.US
Matthew and son/Granny	Cat Stevens	12.1966	2.UK/115.US
I' m gonna get me a gun/Schools is out	Cat Stevens	04.1967	6.UK
A bad night/The laughing apple	Cat Stevens	08.1967	20.UK
Kitty /Blackness of the night	Cat Stevens	12.1967	47.UK
Gin house blues/ I Know 	Amen Corner	08.1967	12.UK
The world of broken hearts	Amen Corner	10.1967	24.UK
Bend me shape me/ Satisnek The Jobsworth 	Amen Corner	01.1968	3.UK
High in the sky/ Run Run Run 	Amen Corner	09.1968	6.UK
United We Stand/Say A Prayer	Brotherhood of Man	02.1970	10.UK/13.US
Where Are You Going To My Love/Living In The Land Of Love	Brotherhood of Man	07.1970	22.UK/61.US
Reach Out Your Hand/A Better Tomorrow	Brotherhood of Man	05.1971	 	77.US
Nothing but a Heartache /How Can You Tell Me ?	Flirtations	03.1969		34.US
South Carolina / Need Your Loving	Flirtations	07.1969	 	111.US
Jig a jig/Marcus Junior	East Of Eden	04.1971	7.UK
Night of fear/Distrurbance	Move	12.1966	2.UK
I can hear the grass grow/Wave your Flag & Stop the Train	Move	03.1967	5.UK
A whiter shade of pale/Lime street blues	Procol Harum	05.1967	1.UK/5.US
I Can't Let Maggie Go/Tender Are The Ashes	Honeybus	03.1968	8.UK
I Was Kaiser Bill's Batman / The British Grin And Bear Whistling Jack Smith 03.1967 5.UK
Love like a man Ten Years After 06.1970  10.UK
House of the rising sun/Drivin' blues	Frijid Pink	02.1970	4.UK/7.US
Hallelujah Freedom Junior Campbell 10.1972 10.UK
Sweet Illusion Junior Campbell 06.1973 15.UK

White Plains

 Grupa brytyjska założona na początku lat 70-tych przez doświadczonych aranżerów i muzyków studyjnych z myślą o zdyskontowaniu ich popularności pod nowym szyldem. Jej twórcy: Tony Burrows, Robin Shaw i Pete Nelson debiutowali w poprzedniej dekadzie w zespole The Flowerpot Men, a skład uzupełnił kompozytor Roger Greenaway, występujący pod pseudonimem "David" w popularnym duecie David And Jonathan.

 

Greenaway (wraz z dawnym "Jonathanem", Rogerem Cookiem) był autorem pierwszego przeboju White Plains, "My Baby Loves Lovin'" (z 1970 r.). Po sukcesie dość banalnej piosenki Cook i Burrows wykorzystali z powodzeniem studyjną formułę w temacie "United We Stand", sygnowanym dla odmiany przez Brotherhood Of Man, a później jako duet The Pipkins (lekko zwariowany szlagier "Gimme Dat Ding").
 

Shaw i Nelson zatrudnili w ich miejsce wokalistów studyjnych, współpracując nadal z kompozytorskim tandemem (popularne single "I've Got You On My Mind" i "Julie Do Ya Love Me?" z repertuaru Bobby'ego Shermana). Na brytyjskie listy bestsellerów weszły też tematy "When You Are A King" (w 1971 r.) i "Step Into A Dream" (w 1973 r.), po czym autorzy, znużeni monotonią własnych pomysłów zaniechali dalszych działań pod firmą White Plains.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
My Baby Loves Lovin' / Show Me Your Hand	White Plains	02.1970	9[11]	13[15]	Deram DM 280	[written by Roger Cook/Roger Greenaway][produced by Roger Greenaway, Roger Cook]
I've Got You On My Mind / Today I Killed A Man I Didn't Know	White Plains	04.1970	17[11]	-	Deram DM 291	[written by Roger Cook/Roger Greenaway][produced by Roger Greenaway, Roger Cook]
Lovin' You Baby / Noises (In My Head)	White Plains	09.1970	-	82[2]	Deram DM 312	[written by Roger Cook/Roger Greenaway][produced by Roger Greenaway]
Julie Do Ya Love Me / I Need Your Everlasting Love	White Plains with Pete Nelson	10.1970	8[14]	-	Deram DM 315	[written by Bahler][produced by Roger Greenaway, Roger Cook]
When You Are A King / The World Gets Better With Love	White Plains	06.1971	13[11]	-	Deram DM 333	[written by J. Hill, R. Hill][produced by Roger Greenaway]
Step Into A Dream / Look To See	White Plains	02.1973	21[9]	-	Deram DM 371	[written by Roger Cook/Roger Greenaway][produced by Roger Greenaway, Roger Cook]

Albumy

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
My Baby Loves Lovin'	White Plains	08.1970	-	166[4]	Deram DES 18045	[produced by Roger Greenaway, Roger Cook]

Barry White

Barry White-ur. 12.09.1944 r. w Galveston w stanie Texas-zm. 4.07.2003r Los Angeles , USA. Dzieciństwo spędził w Los Angeles, gdzie wcześnie wszedł w krąg miejscowych murzyńskich wykonawców. Jako jedenastolatek towarzyszył na fortepianie Jesse Belvinowi w przebojowym temacie „Goodnight My Love". W pierwszej połowie lat 60-tych nagrywał pod własnym nazwiskiem, pod pseudonimem „Barry Lee", a także z wokalnymi grupami The Upfronts, The Atlantics i The Majestics. Renomę zyskał jako artystyczny opiekun piosenkarek Felice Taylor i Yioli Wills.
 

W 1969 r. stworzył żeńskie trio wokalne Love Unlimited, w którego skład weszły Diana Taylor, Glodean James (jego przyszła żona) i jej siostra Linda. Równoległym przedsięwzięciem White'a była czterdziestoosobowa Love Unlimited Orchestra, mająca akompaniować tercetowi i założycielowi, pełniącemu role dyrygenta, kompozytora i aranżera. Sukces nagranego w 1972 r. singla Love Unlimited, „Walkin' In The Rain With The One I Love", na którym White wykonywał liryczną, imitującą telefoniczną rozmowę melorecytację, zachęcił muzyka .do powrotu do wokalizy.

 Przebojami stały się nagrane w latach 1973-1974 tematy „I'm Gonna Love You Just A Little More Baby", „Never, Never Gonna Give Ya Up", „Can't Get Enough Of Your Love, Babe" i „You're The First, The Last, My Everything". We wszystkich obowiązywała ta sama formuła - zrelaksowane, łączące pop i soul brzmienie, eksponujące nastrojowe aranżacje i gardłowe melodeklamacje lidera. Sentymentalizm muzyki i seksualizm tekstów zbliżył się szybko do granic autoparodii, jednak pomimo spadku popularności nagrań., White pozostawał do końca lat 70-tych estradowym idolem. 

Ostatnim przebojem muzyka była wersja tematu Billy'ego Joela „Just The Way You Are" z 1978 r. Po serii nagrań z Glodean White, piosenkarz powrócił do brytyjskiej Top 20 w 1987 r. utworem „Sho' You Right", nawiązującym w tekście do krytycznych ocen jego sporej tuszy. Rozchodzące się w wielomilionowych nakładach nagrania White'a z okresu jego szczytowej kariery wywarły duży wpływ na późniejsze pokolenie wykonawców.

 W 1992 r. artysta nagrał w duecie ze swoją wierną admiratorką Lisą Stansfield wersję jej przeboju „All Around The World", która nie dorównała jednak popularnością oryginałowi. Rok później zaproponował swoje całkowicie autorskie dzieło Love Is The Icon. 

White przez wiele lat cierpiał na nadciśnienie tętnicze i cukrzycę. Schorzenia te doprowadziły go do niewydolności nerek we wrześniu 2002r. W maju 2003 przeszedł udar mózgu . Zmarł dwa miesiące przed 59. urodzinami, w Cedars-Sinai Medical Center w West Hollywood.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I' m gonna love you just a little more/Just a little more baby	Barry White	04.1973	23[7]	3[18]	20th Century Fox 2018	[gold-US][written by Barry White][produced by Barry White][1[2][15].R&B; Chart]
I' ve got so much to give	Barry White	08.1973	-	32[11]	20th Century Fox 2042	[written by Barry White][produced by Barry White][5[14].R&B; Chart]
Never, never gonna give ya up	Barry White	10.1973	14[11]	7[18]	20th Century Fox 2058	[gold-US][Written by: Barry White][produced by Barry White][2[16].R&B; Chart]
Honey please can' t you see	Barry White	02.1974	-	44[7]	20th Century Fox 2077	[Written by: Barry White][produced by Barry White][6[16].R&B; Chart]
Can' t get enough of your love,babe/Just not enough	Barry White	08.1974	8[12]	1[1][12]	20th Century Fox 2120	[gold-US][silver-UK][Written by: Barry White][produced by Barry White][1[3][17].R&B; Chart]
You' re the first,the last,my everything/More than anything,you're my everything	Barry White	11.1974	1[2][14]	2[15]	20th Century Fox 2133	[gold-US][gold-UK][Written by: Peter Radcliffe/Tony Sepe/Barry White][produced by Barry White][1[1][17].R&B; Chart]
What am i gonna do with you/What am i gonna do with you baby	Barry White	03.1975	5[8]	8[11]	20th Century Fox 2177	[Written by: Barry White][produced by Barry White][1[1][14].R&B; Chart]
I'll do for you anything you want me to/Anything you want me to	Barry White	05.1975	20[6]	40[7]	20th Century Fox 2208	[Written by: Barry White][produced by Barry White][4[14].R&B; Chart]
Let the music play	Barry White	12.1975	9[13]	32[9]	20th Century Fox 2265	[Written by: Barry White][produced by Barry White][4[14].R&B; Chart]
Baby, we'd better try to get it/If you know,won't you tell me	Barry White	07.1976	15[7]	92[2]	20th Century Fox 2298	[Written by: Barry White][produced by Barry White][29[11].R&B; Chart]
You see the trouble with me/I'm So Blue And You Are Too	Barry White	03.1976	2[10]	-	20th Century Fox	[silver-UK][Written by: Barry White, Ray Parker Jr.][produced by Barry White][14[11].R&B; Chart]
Don' t make me wait too long/Can't You See It's Only You I Want	Barry White	08.1976	17[9]	105[1]	20th Century 2309	[Written by: Barry White, Ray Parker Jr.][produced by Barry White][20[14].R&B; Chart]
I' m qualified to satisfy	Barry White	03.1977	37[5]	-	20th Century Fox	[Written by: Barry White][produced by Barry White][25[12].R&B; Chart]/td>
It' s ecstazy when you lay down next to me/I never thought I'd fall in love with you	Barry White	08.1977	40[3]	4[22]	20th Century Fox 2350	[gold-US][Written by: Ekundayo Paris/Nelson Pigford][produced by Barry White][1[5][21].R&B; Chart]
Plaing your game,baby/Of all the guys in the world	Barry White	02.1978	-	101[5]	20th Century Fox 2361	[Written by: A. Johnson, S. Hudman][produced by Barry White][8[12].R&B; Chart]
Oh what a night for dancing/You're so good you're bad	Barry White	04.1978	-	24[11]	20th Century Fox 2365	[Written by: Barry White/Vance Wilson ][produced by Barry White][13[16].R&B; Chart]
Just the way you are/Now i'm gonna make love to you	Barry White	12.1978	12[12]	102[8]	20th Century Fox 2395	[Written by: Billy Joel][produced by Barry White][45[10].R&B; Chart][#3 hit for Billy Joel in 1978]
Your sweetness is my weakness/It's only love doing it's thing	Barry White	11.1978	-	60[9]	20th Century Fox 2380	[Written by: Barry White ][produced by Barry White][2[20].R&B; Chart]
Sha la la means i love you/It's Only Love Doing It's Thing	Barry White	03.1979	55[6]	-	20th Century BTCL 1041 [UK]	[Written by: Barry White ][produced by Barry White]
Any Fool Could See (You Were Meant For Me)/ You're The One I Need	Barry White	04.1979	-	-	Unlimited Gold 1401	[Written by:B. White, P. Politi][37[10].R&B Chart]
It Ain't Love, Babe (Until You Give It)	Barry White	07.1979	-	-	Unlimited Gold 1404	[Written by:B. White, P. Politi][produced by Barry White][58[7].R&B Chart]
I Love To Sing The Songs I Sing/ Oh Me, Oh My (I'm Such A Lucky Guy)	Barry White	09.1979	-	-	20th Century-Fox 2416	[Written by:B. White, P. Politi, V. Wilson, F. Wilson][produced by Barry White][53[8].R&B Chart]
How Did You Know It Was Me?/Oh Me, Oh My (I'm Such A Lucky Guy)	Barry White	12.1979	-	-	20th Century-Fox 2433	[Written by:R. Coleman][produced by Barry White][64[7].R&B Chart]
Love Ain't Easy/I Found Love	Barry White	02.1980	-	-	Unlimited Gold 1411	[Written by:B. White, P. Politi][produced by Barry White][75[5].R&B Chart]
Sheet Music	Barry White	04.1980	-	-	Unlimited Gold 1415	[Written by:B. White, P. Politi][produced by Barry White][43[10].R&B Chart]
Love Makin' Music/She's Everything To Me	Barry White	07.1980	-	-	Unlimited Gold 1418	[Written by:A. Schroeder, J. Ragovoy][produced by Barry White, Barry White, Jr.][25[13].R&B Chart]
I Believe In Love/You're The One I Need	Barry White	11.1980	-	-	Unlimited Gold 1420	[Written by:B. White, A. Johnson, S. Hudman][produced by Barry White][71[6].R&B Chart]
Didn't We Make It Happen, Baby/Our Theme (Part II)	Barry White	03.1981	-	-	Unlimited Gold 70064	[Written by:D. Pearson, B. White][produced by Barry White][78[5].R&B Chart]
I Want You/Our Theme - Part I	Barry White And Glodean White	05.1981	-	-	Unlimited Gold 02087	[Written by:L. Simon, J. Levine, B. White][produced by Barry White][79[5].R&B Chart]
Beware/ Tell Me Who Do You Love	Barry White	11.1981	-	-	Unlimited Gold 02580	[Written by:J. Belvin][produced by Barry White][49[13].R&B Chart]
Change/I Like You, You Like Me	Barry White	07.1982	-	-	Unlimited Gold 02956	[Written by:B. White, C. Taylor, J. Lopez][produced by Barry White][12[16].R&B Chart]
Passion/It's All About Love	Barry White	12.1982	-	-	Unlimited Gold 03379	[Written by:C. Taylor, B. White, J. Lopez][produced by Barry White][65[7].R&B Chart]
Sho' you right/You're What's On My Mind	Barry White	11.1987	14[7]	-	A&M 2943	[Written by:Barry White, Jack Perry][produced by Barry White, Jack Perry][17[12].R&B Chart]
For Your Love (I'll Do Most Anything)/ Love Is In Your Eyes	Barry White	12.1987	94[1]	-	A&M 3000	[Written by:B. White, B. Loren][produced by Barry White][27[14].R&B Chart]
Never never gonna give ya up [remix]	Barry White	01.1988	63[3]	-	Club JAB 59	[Written by:Barry White
I Wanna Do It Good To Ya/Super Lover (Funk Mix)	Barry White	09.1989	-	-	A&M 1459	[A:Written by:B. White, R. Hamilton III][A:produced by Barry White][B:Written by:B. White, J. Perry, W. Jones][B:produced by Barry White, Jack Perry][A:26[16].R&B Chart][B:34[16].R&B Chart]
The secret garden [Sweet seduction suite]	Quincy Jones/Al B. Sure/James Ingram/De Barge/Barry White	03.1990	67[2]	31[13]	Qwest 19 992	[gold-US][1[1].R&B; Chart][Written by: El DeBarge/Siedah Garrett/Quincy Jones/Rod Temperton][produced by Quincy Jones]
When Will I See You Again (See You Soon Edit)/Good Night My Love	Barry White	07.1990	-	-	A&M 1511	[Written by: B. White, T. Thomas][produced by Barry White ][32[9].R&B Chart]
Put Me In Your Mix	Barry White	09.1991	-	-	A&M 1581	[Written by:Barry White, Howard Johnson][produced by Barry White, Jack Perry][2[19].R&B Chart]
Dark and Lovely (You Over There)	Barry White with Isaac Hayes	02.1992	-	-	A&M 1593	[Written by:Barry White][produced by Barry White, Jack Perry][29[11].R&B Chart]
Practice what you preach/Love is the icon	Barry White	10.1994	20[4]	18[21]	A&M; 0778	[gold-US][Written by: Gerald Levert/Edwin Nicholas/Barry White][produced by Gerald Levert/Edwin Nicholas/Barry White][1[3][30].R&B; Chart]
I Only Want to Be with You	Barry White	04.1995	36[2]	-	A&M;5810172 [UK]	[Written by: Barry White,James Harris III,Terry Lewis][produced by Terry Lewis, Jimmy Jam]
Come on/L.A. My kinda place	Barry White	04.1995	-	87[2]	A&M; 972	[Written by: Jimmy Jam Harris/Terry Lewis/Barry White/James Wright ][produced by Terry Lewis,Jimmy Jam][12[20].R&B; Chart]
There It Is	Barry White	07.1995	-	-	A&M; 1124	[Written by: Barry White,Gerald LeVert,Edwin Nicholas][produced by Barry White,Gerald LeVert,Edwin Nicholas][sample z "Black Frost"-Grover Washington Jr][54[11].R&B; Chart]
Slow jams	Quincy Jones Feat. Babyface & Tamia With Portrait & Barry White	04.1996	-	68[9]	Qwest 17 673	[Written by: Rod Temperton][19[20].R&B Chart]
In your wildest dreams	Barry White and Tina Turner	12.1996	32[3]	101[15]	Virgin 38578	[Written by: Mike Chapman,Holly Knight][produced by Trevor Horn][34[20].R&B; Chart]
Staying Power	Barry White	07.1999	-	-	Virgin 38578	[45[20].R&B; Chart]
Let the music play [remix]	Barry White	11.2000	45[2]	-	Wonderboy WBDJX 020 [UK]	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I've got so much to give	Barry White	04.1973	-	16[63]	20th Century 407	[gold-US][produced by Barry White]
Stone gon'	Barry White	11.1973	18[17]	20[37]	20th Century 423	[gold-US][gold-UK][produced by Barry White]
Rhapsody in white	Barry White	04.1974	50[1]	-	Pye NSPL 28 191 [UK]
Can' t get enough	Barry White	09.1974	4[34]	1[1][38]	20th Century 444	[gold-US][gold-UK][produced by Barry White]
Just another way to say i love you	Barry White	04.1975	12[15]	17[17]	20th Century 466	[gold-US][silver-UK][produced by Barry White]
Barry White' s Greatest Hits	Barry White	11.1975	18[12]	23[25]	20th Century 493	[platinum-US][gold-UK][produced by Barry White]
Let the music play	Barry White	02.1976	22[14]	42[15]	20th Century 502	[silver-UK][produced by Barry White]
Is this whatcha wont?	Barry White	11.1976	-	125[9]	20th Century 516	[silver-UK][produced by Barry White]
Barry White' s Greatest Hits Vol.2	Barry White	04.1977	17[7]	-	20th Century BTH 8001 [UK]
Barry White sings for someone you love	Barry White	09.1977	-	8[33]	20th Century 543	[platinum-US][produced by Barry White]
Barry White The Man	Barry White	10.1978	46[4]	36[28]	20th Century 571	[platinum-US][produced by Barry White]
The message is love	Barry White	04.1979	-	67[9]	Unlimited Gold 35 763	[gold-US][produced by Barry White]
I love to sing the songs i sings	Barry White	08.1979	-	132[6]	20th Century 590	[produced by Barry White]
Barry White' s sheet music	Barry White	07.1980	-	85[11]	Unlimited Gold 36 208	[produced by Barry White]
Change	Barry White	10.1982	-	148[6]	Unlimited Gold 38 048	[produced by Barry White]
Heart and soul	Barry White	12.1985	34[10]	-	K-Tel NEL 1316 [UK]
The right night & Barry White	Barry White	11.1987	74[6]	159[17]	A&M; 5154	[produced by Barry White]
The collection	Barry White	07.1988	5[162]	-	Mercury BWTV 1 [UK]	[5x-platinum-UK]]
The Man Is Back!	Barry White	05.1990	-	143[12]	A&M; 5256	[produced by Barry White]
Put me in your mix	Barry White	11.1991	-	96[10]	A&M; 5377	[produced by Barry White,Jack Perry,Howard Johnson]
The icon is love	Barry White	10.1994	44[8]	20[46]	A&M; 54 0115	[2x-platinum-US][produced by Barry White,Gerald Levert,Jack Perry,Tony Nicholas,Chuckii Booker,James Harris III,Terry Lewis]
All time greatest hits	Barry White	02.1999	156[5]	2[63]	Mercury 522 459	[2x-platinum-US][gold-UK][produced by Barry White]
Staying power	Barry White	08.1999	-	43[19]	Private Music 82 185	[gold-US][produced by Barry White, Jack Perry]
The ultimate collection	Barry White	05.2000	-	148[4]	UTV 54 2291	[platinum-US][produced by Barry White,Gerald LeVert,Jimmy Jam & Terry Lewis,Jack Perry,Tony Nicholas]
Soul seduction	Barry White	04.2000	3[21]	-	Empire Spectrum 550090
Love songs	Barry White	02.2003	21[13]	-	UMTV 0686422 [UK]	[gold-UK]
The best of Barry White:The 20th Century Masters The Millenium Collection	Barry White	09.2003	-	100[5]	Island 000884
Gold: The Very Best of Barry White	Barry White	11.2005	37[7]	-	UMTV 9834692	[silver-UK]