środa, 6 grudnia 2023

Vinegar Joe

Vinegar Joe | Artist | Bob Harris ArchiveRockowo-rhythm'n'bluesowa grupa brytyjska założona w 1971 r. z inspiracji szefa wytwórni Island, Chrisa Blackwella. Jej pierwszy skład stanowili: Elkie Brooks (ur. 25.02.1948 r. w Salford w hrabstwie Lancąshire, Anglia; śpiew), Robert Palmer (ur. 19.01.1949 r. w Batley w hrabstwie Yorkshire; śpiew) i Peter Gage (ur. 31.08.1947  r. w Lewisham w Londynie; gitara, fortepian, gitara pedal steel). Wszyscy występowali w założonej w 1970 r. dwunastoosobowcj formacji Dada, specjalizującej się w ambitnym jazz--rocku. 

Już w latach 60-tych Brooks dała się poznać jako solistka, Palmer towarzyszył grupie Alana Bowna, a Gage działał w zespołach The Zephyrs i Ram Jam Band Geno Washingtona. Wkrótce do składu    dokooptowano    Steve'a    Yorka    (ur. 24.04.1948  r. w Londynie; bas). Pozostali członkowie zespołu zmieniali się często. Tima Hinckleya i Johna Hawkena zastąpił w czerwcu 1972 r. Mike Deacon (ur. 30.04.1945 r. w Surrey, Anglia;instr. klawiszowe), a w roli perkusisty występowali kolejno Bob Tait, John Woods i Pete Gavin (ur. 9.08.1946 r. w Lewisham w Londynie). Od września 1972 r. do kwietnia 1973 r. funkcję drugiego gitarzysty pełnił Jim Mullen. 

Grupa szybko zdobyła popularność dzięki żywiołowym występom koncertowym, których atmosfery nie udało się oddać na trzech rzetelnych i nieźle przyjętych przez krytykę albumach. Po rozwiązaniu formacji w 1973 r., Palmer i Brooks podjęli z powodzeniem działalność solową,

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Vinegar JoeVinegar Joe.1972--Island ILPS 9183[produced by Pete Gage, Vic Smith]
Rock 'N Roll GypsiesVinegar Joe.1972--Island ILPS 9214[produced by Pete Gage, Vic Smith]
Six Star GeneralVinegar Joe10.1973--Island ILPS 9262[produced by Pete Gage]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Village People

Village People are disco era ambassadors | The BladeGrupa amerykańska założona w Nowym Jorku w 1977 r. Jej twórca, producent nagraniowy Jacąues Morali, zamierzał wykreować rockowo-taneczny zespół nawiązujący ostentacyjnie do homoseksualnych stereotypów, a równocześnie akceptowany przez homoseksualistów. Jeszcze przed stworzeniem zespołu, Morali podpisał na pniu nagraniowy kontrakt z wytwórnią Casablanca, popularną dzięki dyskotekowym przebojom Donny Summer. 

Pierwszym członkiem nowej formacji był Felipe Rosc (ur. 12.01.1955 r. w Nowym Jorku), tancerz wykonujący rytmy go-go w indiańskim kostiumie. Po nim przyszła kolej na autorów przyszłych gejowskich kompozycji, Phila Hurtta i Petera Whileheada. Na koniec rozważny impresario dokooptował pozostałych wykonawców: Alexandra Brileya (ur. 17.04.1951 r. w Nowym Jorku), Randy'ego Jonesa (13.09.1951 r. w Nowym Jorku), Davida Hodo (ur. 7.07.1954 r. w Kalifornii), Glenna Hughesa (ur. 18.07.1950 r. w Nowym Jorku) i Victora Willisa (ur. J.07.1951 r. w Dallas w stanie Teksas), zastąpionego wkrótce przez Raya Simpsona. Wszyscy reprezentowali stereotypy prawdziwych „niacho" charakterystyczne dla środowiska homoseksualistów: Indianinowi towarzyszył kowboj, policjant, robol, motocyklista i żołnierz.

W 1977 r. singel „San Francisco (You Got'Me)" trafił do brytyjskiej Top 50. Popularność w USA i Europie przyniosły grupie kolejne tematy: „Macho Man", „Y.M.C.A." i „In The Navy". Homoseksualna klientela szybko odwróciła się od zespołu, któremu udało się pozyskać szerszy krąg odbiorców. W latach 1979-1980 sukces odniosły piosenki „Go West" i „Can't Stop The Music" z niefortunnego filmu pod tym samym tytułem, nakręconego w czasie, gdy dyskotekowe szaleństwo zaczęło w USA opadać. 

W 1980 r. Jonesa zastąpił Jeff Olson. Próby odnalezienia się grupy w stylistyce new romantic oraz częste zmiany składu nie powiodły się. Miles Jaye, przyjęty w miejsce Simpsona, zyskał popularność dzięki rhythm'n'bluesowym singlom nagrywanym dla wytwórni Top Priority Teddy'ego Pendergrassa oraz albumom Miles (1987 r.) i Irresistible (1989r.) wydanymi przez amerykańską filie Island Records, 4th & Broadway. Jacąues Morali zmarł w wieku czterdziestu czterech lat na AIDS 11 listopada 1991 r.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
San Francisco (You've Got Me)/Village PeopleVillage People10.197745[6]102[30]DJM DJS 10817[written by Jacques Morali, Henri Belolo, Peter Whitehead, Phil Hurtt][produced by Jacques Morali]
Macho Man/In Hollywood (Everybody Is A Star)Village People06.1978-25[15]DJM DJS 10856[gold-US][written by Jacques Morali, Henri Belolo, Victor Willis, Peter Whitehead][produced by Jacques Morali]
Y.M.C.A./The WomenVillage People10.19781[3][16]2[26]Mercury 6007 192[platinum-US][platinum-UK][written by Jacques Morali, Victor Willis][produced by Jacques Morali]
In the Navy/Manhattan WomanVillage People03.19792[9]3[18]Mercury 6007209[gold-US][silver-UK][written by Jacques Morali, Henri Belolo, Victor Willis][produced by Jacques Morali]
Go West/Citizens Of The WorldVillage People05.197915[8]45[9]Mercury 6007 221[written by Jacques Morali, Henri Belolo, Victor Willis][produced by Jacques Morali]
Ready For The 80's/Save MeVillage People11.1979-52[9]Mercury 6007 244[written by Jacques Morali, Henri Belolo, Peter Whitehead, Phil Hurtt][produced by Jacques Morali]
Can't Stop The Music/I Love You To DeathVillage People08.198011[11]-Mercury MER 16[written by Jacques Morali][produced by Jacques Morali]
Sex Over The PhoneVillage People02.198559[6]-Record Shack SOHO 34[written by Jacques Morali, Bruce Vilanch, Fred Zarr][produced by Jacques Morali]
New York CityVillage People10.197745[6]102[30]DJM DJS 10817[written by Jacques Morali, Henri Belolo, Peter Whitehead, Phil Hurtt][produced by Jacques Morali]
Medley 1985/ Y.M.C.AVillage People11.198591[3]-Record Shack SOHO 51-
YMCA '93 RemixVillage People12.199312[7]-Bell 74321177182[written by Jacques Morali, Henri Belolo, V. Willis][produced by Jacques Morali, Henri Belolo]
In The Navy-1994 remixesVillage People05.199436[3]-Bell 74321198192[written by Jacques Morali, Henri Belolo, V. Willis][produced by Henri Belolo]
Y.M.C.A." ('99 Millennium Mix)Village People11.199935[4]-Wrasse WRASX 002-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Village PeopleVillage People10.1977-54[86]Casablanca 7064[gold-US][produced by Jacques Morali]
Macho ManVillage People03.1978-24[69]Casablanca 7096[platinum-US][produced by Jacques Morali]
Cruisin'Village People10.197824[9]3[45]Casablanca 7118[platinum-US][produced by Jacques Morali]
Go WestVillage People04.197914[19]8[21]Casablanca 7144[platinum-US][gold-UK][produced by Jacques Morali]
Live and SleazyVillage People10.1979-32[20]Casablanca 7183[gold-US][produced by Jacques Morali]
Can't Stop the MusicVillage People06.1980947[12]Casablanca 7220[produced by Jacques Morali]
RenaissanceVillage People08.1981-138[4]RCA Victor 4105[produced by Jacques Morali, Henri Belolo]
The Best of Village PeopleVillage People12.199372[1]-Bell 74321178312-
Greatest HitsVillage People12.1999118[3]-WZ WZ 90066-
GoldVillage People11.201966[1]-Crimson CRIMCD 659-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

wtorek, 5 grudnia 2023

Vibrators

Secondary, 3 of 4 Zespół brytyjski założony w 1976 r. w Londynie, w którego składzie znaleźli się: Knox (właśc. Ian Carnochan; śpiew, gitara, instr. klawiszowe), John Ellis (śpiew, gitara), Pat Collier (bas, śpiew) i Eddie (właśc. Jonathan Edwards; perkusja).

Początki działalności formacji wiążą się z ruchem punkrockowym. The Vibrators prezentowali bowiem niezbyt skomplikowane melodyjne kompozycje, którym obca jednak była charakterystyczna dla punka agresja i brzydota. We wrześniu 1976 r. muzycy wystąpili na londyńskim festiwalu punk rocka odbywającym się w 100 Club, gdzie towarzyszyli gitarzyście Chrisowi Speddingowi.

Debiutancki album grupy Pure Mania zachwycał świeżością materiału, która jednak nie potrafiła przekonać muzyków do dalszej działalności. W efekcie zawiesili ją na kilka miesięcy, powracając w 1978 r. longplayem V2, na którym Colliera zastąpił Gary Tibbs, późniejszy basista Roxy Music.

W 1980 r. po ukazaniu się retrospektywnego albumu Batteries Included członkowie The Vibrators postanowili zrobić sobie dłuższe wakacje, które trwały aż dwa lata. Ellis współpracował w tym czasie z Peterem Hammillem. Powrócili do gry już jako kwartet w składzie: Knox, Ellis, Collier i Eddie, który zaproponował longplay Guilty.

Od tej pory prawie regularnie co rok nagrywali nowy album, lecz borykali się z dalszymi zmianami składu. W efekcie w 1988 r. z pierwotnego składu pozostali jedynie Knox i Eddie.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Automatic lover/DestroyVibrators03.197835[5]-Epic EPC 6137[written by Ian M. Carnarchan][produced by Vic Maile]
Judy says/ Pure ManiaVibrators06.197870[3]-Epic EPC 6393[written by Ian M. Carnarchan][produced by Vic Maile]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
The Vibrators [tak¿e jako "Puremania"]Vibrators06.197749[5]-Epic EPC 82 907[produced by Robin Mayhew, The Vibrators]
V2Vibrators04.197833[2]-Epic EPC 82 495[produced by Vic Maile]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Vangelis

Vangelis zmarł w wieku 79 lat | Teraz Muzyka Właśc. Evangelos Odyssey Papathanassiou. ur. 29.03.1943 r- w Valos, Grecja. Uznawany za cudowne dziecko, jako pianista wystąpił po raz pierwszy publicznie w szóstym roku życia. Na początku lat 60. zadebiutował w popowej grupie Formynx, przemianowanej z czasem na Aphrodite's Child, w której towarzyszyli mu wokalista Demis Roussos i perkusista Lucas Sideras.
 

Z końcem dekady (po przewrocie w Grecji) zespół przeniósł się do Paryża, gdzie nagrał międzynarodowy przebój "Rain And Tears". Po rozwiązaniu formacji w 1972 r., Vangelis skoncentrował się na muzyce elektronicznej, komponując materiał autorski oraz ilustracje muzyczne do dokumentalnych filmów przyrodniczych Frederica Rossifa. Prace nad syntezą muzyki elektronicznej i akustycznej kontynuował we własnym londyńskim studio Nemo. W Wielkiej Brytanii popularność przyniósł mu longplay Heaven And Hell (z 1975 r.), lecz jeszcze większy sukces odniósł nagranym rok później albumem koncepcyjnym Albedo 0.39, zawierającym m.in. przebojowy temat "Pulsar" oraz rejestracje głosów amerykańskich astronautów lądujących na Księżycu.
 

Po powrocie do Grecji w 1978 r. Vangelis podjął współpracę z grecką aktorką i śpiewaczką Ireną Papas, z którą wykonywał muzykę starogrecką i bizantyjską. W 1980 r. stworzył wokalno-instrumentalny superduet z wokalistą grupy Yes Jonem Andersonem, towarzyszącym muzykowi jeszcze na Heaven And Hell. Efektem współpracy były przebojowe single "I Hear You Now" i "I'll Find My Way Home" oraz bestsellerowe albumy Short Stories, The Friends Of Mr Cairo, Private Collection i Page Of Life.
 

W 1983 r. powrócił do muzyki filmowej, tworząc ilustrację do nagrodzonego 4 Oscarami (w tym dla najlepszego filmu) obrazu Hugha Hudsona "Chariots Of Fire" ("Rydwany ognia"). Temat tytułowy stał się światowym przebojem i zaowocował licznymi imitacjami. Z ekranowych dokonań Vangelisa warto też wymienić muzykę do filmów "Antarctica" Koreyoshi Kuruhary, "Bladerunner" ("Łowca androidów") Ridleya Scotta,"Missing" (Zaginiony) Costy-Gavrasa, "The Bounty" Rogera Donaldsona, "Francesco" Liliany Cavani i "1494 -The Conquest Of Paradise" Ridleya Scotta. 

W 1988 r. nagrał dla wytwórni Arista longplay Direct, pierwszy z serii improwizowanych sesji nagraniowych, na których występował jako kompozytor, aranżer i wykonawca. Dwa lata później powrócił płytą The City, a w 1995 r. zaproponował album Voices, zarejestrowany z udziałem m.in. Paula Younga, Stiny Nordenstam, Caroline Lavelle i Ateńskiej Orkiestry Symfonicznej.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
I Hear You Now/ThunderJon And Vangelis01.19808[11]-Polydor POSP 96[written by Jon Anderson, Vangelis][produced by Vangelis]
Chariots of Fire/Eric's ThemeVangelis04.198112[7]1[1][28]Polydor POSP 246[written by Vangelis][produced by Vangelis]
Heaven And Hell 3rd Movement/AlphaVangelis07.198148[6]-BBC BBC 1[written by Vangelis][produced by Vangelis]
I'll Find My Way Home/Back To SchoolJon And Vangelis12.19816[13]-Polydor JV 1[written by Jon Anderson, Vangelis][produced by Vangelis]
And When The Night Comes/Song IsJon And Vangelis05.198387[3]-Polydor JV 3[written by Jon Anderson, Vangelis][produced by Vangelis]
He Is Sailing/PolonaiseJon And Vangelis07.198361[3]-Polydor JV 4[written by Jon Anderson, Vangelis][produced by Vangelis]
State Of Independence/The Friends Of Mr CairoJon And Vangelis08.198467[3]-Polydor JV 5[written by Jon Anderson, Vangelis][produced by Vangelis]
Conquest of Paradise/Moxica and the HorseVangelis10.199260[2]-East West YZ 704[written by Vangelis][produced by Vangelis]
Conquest of Paradise/Moxica and the HorseVangelis06.199591[1]-East West YZ 704[written by Vangelis][produced by Vangelis]
Ask The MountainsVangelis & Stina Nordestam03.199677[1]-East West EW 031[written by Vangelis][produced by Vangelis]
I Don't Need You AnymoreVangelis & De Goeij04.2000100[1]-Good As GA 017
Anthem - 2002 FIFA World Cup Official AnthemVangelis & De Goeij04.2000100[1]-Good As GA 017[written by Vangelis][produced by Vangelis]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Heaven and hellVangelis11.197531[7]-RCA RS 1025[produced by Vangelis]
Albedo 0.39Vangelis09.197618[6]-RCA RS 1080[produced by Vangelis]
Opera sauvage [OST]Vangelis.1979-42[39][12.86]Polydor 2490 161
Short storiesJon & Vangelis01.19804[11]125[15]Polydor POLD 5030[produced by Vangelis]
Chariots Of Fire [OST]Vangelis03.19815[106]1[4][57]Polydor POLS 1026[platinium-US][platinum-UK][produced by Vangelis]
The friends of Mr. CairoJon & Vangelis07.19816[23]64[34]Polydor POLD 5039[produced by Vangelis]
Private collectionJon & Vangelis05.198322[10]148[7]Polydor POLH 4[produced by Vangelis]
The best of Jon & VangelisJon & Vangelis08.198442[9]-Polydor POLH 6[produced by Vangelis]
Soil festivitiesVangelis10.198455[4]-Polydor POLH 11[produced by Vangelis]
Mask [OST]Vangelis03.198569[2]-Polydor POLH 19[produced by Vangelis]
ThemesVangelis07.198911[13]-Polydor VGTV 1[produced by Vangelis]
1492-Conquest of Paradise [OST]Vangelis10.199233[6]-East West 4509910142[produced by Vangelis]
Blade Runner [OST]Vangelis06.199420[8]-East West 4509965742[produced by Vangelis]
VoicesVangelis02.199658[3]-East West 0630127862[produced by Vangelis]
Portrait [So long ago,so clear]Vangelis04.199614[11]-Polydor 5311512
El GrecoVangelis11.1998159-East West 3984 25107-2[produced by Vangelis]
Odyssey-The definitive collectionVangelis11.200320[8]-UMTV 9813149[produced by Vangelis]
The CollectionVangelis08.201229[4]-Rhino 2564658108[produced by Vangelis]
RosettaVangelis10.201640[1]-Decca 5700631[produced by Vangelis]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Van der Graaf Generator

Van der Graaf Generator - British Prog Rock Band | uDiscover MusicNiezwykłą nazwę tego brytyjskiego zespołu zaproponował jego pierwszy perkusista Chris Judge- -Smith, który w 1967 r. spotkał się na uniwersytecie w Manchesterze z grającym na instrumentach klawiszowych Nickiem Peame'em i śpiewającym twórcą tekstów Peterem Hammillem. Po dołączeniu w 1968 r. basisty Keitha Ellisa (eks- -Koobas) i zastąpieniu Smitha przez Guya Evansa, a Peame'a przez mistrza instrumentów elektronicznych i byłego organistę kościelnego Hugha Bantona, zespół nagrał singla "People You Were Going To"/"Firebrand".
 

Wkrótce drogi muzyków rozeszły się. Peter Hammill nie był jednak jeszcze w pełni przygotowany do działalności solowej, toteż jego album Aerosol Grey Machine, mający początkowo być przedsięwzięciem autorskim, stał się ponownie dziełem zespołu. W tym czasie Hammill wypracował już nieco maniakalny, lecz wyrazisty i przekonywujący styl wokalny i ubarwiał swe teksty nutą fatalizmu, która wskazywała na dogłębność jego studiów, jak również umiłowanie dokonań takich twórców jak Leonard Cohen i David Ackles. Teksty uzupełniono muzyką w najlepszym "progresywnym stylu", z wieloma zmianami rytmu i charakterystycznymi ozdobnikami.
 

W 1969 r. Ellisa zastąpił Nic Potter (podobnie jak Evans były członek Misunderstood); skład poszerzono również o grającego na instrumentach dętych drewnianych Davida Jacksona. Tymczasem drugi album formacji The Least We Can Do Is Wave To Each Other powoli wspinał się po szczeblach brytyjskiej listy przebojów. Jednak nadal VDGG cieszyli się większą popularnością w Europie niż na Wyspach.
 

W rodzinnym kraju muzycy promowali swój następny longplay H To He Who Am The Only One, dzięki wspólnej z Lindisfarne i Genesis trasie (w której nie brał już udziału Potter) oraz dobrze przyjętemu występowi na Plumpton Blues Festival, kiedy to Hammill został niemal zmieciony ze sceny przez pełnego inwencji Jacksona. Ten utalentowany instrumentalista mocno zaznaczył swoją obecność w zespole w epickim utworze "A Plague Of Lighthouse Keepers" zamieszczonym na albumie Pawn Hearts. W 1971 r., z kolejnym cieniem rozwiązania wiszącym nad zespołem, Hammill rozpoczął działalność solową, która przyniosła kilka longplayów do czasu zreformowania zespołu wiosną 1975 r kiedy to muzycy wyruszyli na trasę we Francji. W krótkim czasie nagrali oni trzy znakomite albumy Godbluff, Still Life i World Record.
 

Skład formacji tworzyli w tym czasie: Hammill, Evans, Banton i Jackson. Pod koniec 1976 r. po zakończeniu tournee po USA i Kanadzie, David Jackson i Hugh Banton zrezygnowali ze współpracy z zespołem. Pozostali muzycy skrócili nazwę do Van Der Graaf i zaangażowali nowych członków ... Nika Pottera i Grahama Smitha, eks-skrzypka String Driven Thing. Nowy skład zarejestrował longplay The Quiet Zone The Pleasure Dome, po czym wyruszył na kolejne tournee. W styczniu 1978 r. VDG w poszerzonym o Davida Jacksona i Charlesa Dickie'ego (wiolonczela, instr. klawiszowe) składzie zarejestrował w londyńskim klubie Marquee znakomity koncertowy i - jak się później okazało - pożegnalny album Vital. Ukazał się on na rynku w lipcu, wtedy też oficjalnie rozwiązał się zespół.
 

Peter Hammill kontynuuje do dziś działalność solową; Jackson, Banton, Potter i Evans zaangażowali się w różnych konfiguracjach w całą serię projektów o wspólnym tytule The Long Hello. W 1983 r. na rynku pojawił się longplay Time Vaults, zbiór wcześniej nie opublikowanych utworów Van Der Graaf Generator (często przeciętnej jakości). Następne lata przyniosły kilka dalszych składanek zespołu. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
People You Were Going To/FirebrandVan der Graaf Generator.1968--Polydor 56758-
Afterwards/NecromancerVan der Graaf Generator.1969--Mercury 72979 [US]-
Refugees/The Boat of Millions of YearsVan der Graaf Generator.1970--Charisma CB 122-
Theme One/WVan der Graaf Generator.1972--Charisma CB 175-
Birthday Special/Shingle SongVan der Graaf Generator.1975--Charisma CB 245-
Wondering/Meurglys III, The Songwriters GuildVan der Graaf Generator.1976--Charisma CB 297-
The Polaroid/The Old School TieVan der Graaf Generator.1979--Charisma CB 339-
My Experience/GlueVan der Graaf Generator.1981--Virgin VS 424-
Paradox Drive(edit)/Now More Than EverVan der Graaf Generator.1982--Naive NAV-3-
Film Noir/Seven WondersVan der Graaf Generator.1983--Naive NAV8-
Just Good Friends/JGF instrumentalVan der Graaf Generator.1985--Charisma/Virgin CB414-
Painting By Numbers/You Hit Me...Van der Graaf Generator.1986--Foundry FOUND 3-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
The Aerosol Grey MachineVan der Graaf Generator01.1969--Mercury SR 61238 [US][produced by John Anthony]
The Least We Can Do Is Wave to Each OtherVan der Graaf Generator02.197047[2]-Charisma CAS 1007[produced by John Anthony]
H to He Who Am the Only OneVan der Graaf Generator12.1970--Charisma CAS 1027[produced by John Anthony]
Pawn HeartsVan der Graaf Generator10.1971--Charisma CAS 1051[produced by John Anthony]
GodbluffVan der Graaf Generator10.1975--Charisma CAS 1109[produced by Van der Graaf Generator]
Still LifeVan der Graaf Generator04.1976--Charisma CAS 1116[produced by Van der Graaf Generator]
World RecordVan der Graaf Generator10.1976--Charisma CAS 1120[produced by Van der Graaf Generator]
VitalVan der Graaf Generator07.1978--Charisma [produced by Guy Evans]
Time VaultsVan der Graaf Generator01.1982--Demi Monde DM003[produced by John Anthony]
PresentVan der Graaf Generator04.2005--Virgin 7243 8 73676 2 3-
Real TimeVan der Graaf Generator03.2007--Fie! FIXD 01[produced by Van der Graaf Generator]
TrisectorVan der Graaf Generator03.2008--Virgin 50999 5 21030 0 1[produced by Van der Graaf Generator]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

David Van Day

PrimaryDavid Van Day (ur. David Paul Day; 28 listopada 1956r) to angielski piosenkarz, autor tekstów i polityk, który wcześniej był członkiem popowego duetu wokalnego Dollar. Był także członkiem grupy wokalnej Guys 'n' Dolls z lat 70-tych (wraz ze swoją partnerką z Dollar, Therezą Bazar) i dwóch współczesnych składów Bucks Fizz w latach 90-tych i 2000. 

 Van Day urodził się jako David Paul Day 28 listopada 1956 roku w Brighton w hrabstwie Sussex w Anglii. Będąc członkiem zespołu pieśni i tańca The Young Generation, w 1974 roku pomyślnie przeszedł przesłuchania do nowej wówczas grupy wokalnej Guys 'n' Dolls. Grupa miała kilka hitów, a Van Day nawiązał romantyczny związek z koleżanką z zespołu Therezą Bazar. Chcąc rozpocząć karierę solową, Van Day został wyrzucony z zespołu wraz z Bazar  wkrótce potem w 1977 roku. Następnie Van Day i Bazar postanowili wystąpić razem i utworzyli nowy duet Dollar. Zespół nagrywał i koncertował od 1978 do 1983, a następnie ponownie od 1986 do 1988. Na swoim koncie miał kilka hitów z pierwszej dziesiątki w Wielkiej Brytanii, w tym „Love's Gotta Hold on Me” i „Give Me Back My Heart”.  

Miał także krótką karierę solową jako aktor filmowy, występując jako przebiegły majsterkowicz w antologii horroru Michaela Armstronga Screamtime z 1983 roku, u boku Dory Bryan i Jeana Andersona. Po ostatnim przeboju „O L'amour” z pierwszej dziesiątki w 1988 roku Dollar po raz drugi rozpadł się. Bazar opuściła branżę muzyczną i przeniosła się do Australii. Od początku do połowy lat 90-tych Van Day koncertował jako Dollar z kolejnymi wokalistkami. Pod koniec lat 90-tych dołączył do jednego wcielenia popowej grupy Bucks Fizz wraz z oryginalnym członkiem Bucks Fizz, Mikiem Nolanem. W ramach obu tych zespołów nagrał i wydał niedrogie płyty CD z ponownie nagranymi hitami. Żadne z nich nie sprzedawało się dobrze, a utwory Bucks Fizz spotkały się z powszechną krytyką ze strony fanów. 

 W 2003 roku Van Day (wraz z Bazar ) wziął udział w reality show ITV1 Reborn w USA. Był pierwszym artystą, który został przegłosowany. Wywołał kontrowersje podczas programu, oskarżając producentów o stronniczy montaż oraz kłóciąc się z piosenkarką i inną uczestniczką Sonią, oskarżając ją o „przebiegłość i przebiegłość w próbach ratowania własnej skóry”. W 2008 roku Van Day był półfinalistą ósmej serii brytyjskiego reality show Jestem gwiazdą… Zabierz mnie stąd!,  zajmując czwarte miejsce. Van Day był gospodarzem jedenastoodcinkowego reality show Brides on a Bus w telewizji ślubnej. Na krótko pojawił się także w serialu Celebrity Coach Trip na Channel 4 i udzielił wywiadu z żoną Sue Moxley w The Jeremy Kyle Show.  

 W 2007 r. Van Day kandydował jako kandydat Partii Konserwatywnej do Rady Miejskiej Brighton and Hove w okręgu East Brighton, ale ani jemu, ani dwóm pozostałym kandydatom Partii Konserwatywnej nie udało się zdobyć mandatu. W 2018 r. Van Day jako konserwatysta ubiegał się o miejsce w radzie Thurrock w Aveley i Uplands Ward.Wybory wygrał poseł do Parlamentu Europejskiego Tim Aker. W 2019 r. Aker złożył rezygnację, a kolejne wybory uzupełniające wygrał Van Day. Stracił mandat na rzecz Partii Pracy 20 głosami w maju 2022 r.

  W latach 90-tych Van Day poślubił modelkę o imieniu Maria. Mają razem dwójkę dzieci, Amber Van Day i Olivię Van Day. Nawiązał związek z redaktorką gazety The Sun, Sue Moxley, zajmującą się urodą, ale początkowo zakończył ją w programie telewizyjnym Channel 5 The Wright Stuff. Wkrótce potem ponownie się spotkali i pobrali w Orsett w Essex 21 lutego 2010 roku.  Obecnie mieszkają razem w South Ockendon w Essex. Na początku XXI wieku Van Day wraz ze swoim najlepszym przyjacielem Lesem Cole’em w Brighton obsługiwał furgonetkę z burgerami, dzięki czemu zyskał przydomek „Burger Van Day”. Pod koniec października 2016 r. Van Day doznał zawału serca. Został zabrany do szpitala w Essex w Anglii, gdzie wszczepiono mu stent.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Young Americans Talking/ Fighting For The CountryDavid Van Day04.198343[5]-WEA DAY 1[written by Craig Pruess, David Reilly][produced by Andy Hill]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:
Subskrybuj: Komentarze (Atom)